လော့ချန်သေရမည်၊ ထပ်မံအောင်မြင်ဖြတ်ကျော်ခြင်း...

ခန်းမထဲတွင် ရတနာဓားကိုခါးတွင်ဆွဲထားသည့် ချီဂူးယွမ်သည် ကျက်သရေရှိသောအမူအရာနှင့် အလယ်တွင်ထိုင်နေသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စကားစပြောသည်။

“ဒါက ငါ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးကို နောက်ဆုံးအကြိမ်ဝင်ရောက်ယှဉ်ပြိုင်မယ့်အခါပဲ... ငါမျှော်လင့်တာက ဒီတစ်ကြိမ် မင်းသားတန်းက အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ထူးချွန်တဲ့ရလဒ်တစ်ခုရယူနိုင်ဖို့ပဲ...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်က အံ့ဩစွာပြောသည်။

“စီနီယာချီ... စီနီယာက သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်တော့မှာလား...”

ချီဂူးယွမ်က ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်တံတားတံခါးဟာ ပြည့်စုံမှုနီးကပ်နေပြီ... ငါ့ဝမ်းကွဲညီ ကျင်းမင်ပေးတဲ့ သွေးကြောဖွင့်ဆေးလုံးကိုသုံးရင် မြန်ရင်တစ်လ၊ နှေးရင်သုံးလအတွင်း ငါသွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်မှာ...”

“စီနီယာကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်... ဝမ်းမြောက်ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”

ထိုနေရာ၌ရှိသူများသည် အံ့ဩပြီးနောက် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ဂုဏ်ပြုစကားဆိုကြသည်။ သူတို့မျက်ဝန်းများထဲတွင် အားကျမှုအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

ကောင်းကင်တံတားတံခါးပြည့်စုံပြီး သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းခြင်းသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ရှိ သိုင်းသမားများအတွက် ငါးတစ်ကောင်နဂါးဖြစ်သွားသည့်အလားဖြစ်သည်။

ဤခြေလှမ်းကိုလှမ်းနိုင်လျှင် ကောင်းကင်ယံပိုကျယ်လာပြီး လူတိုင်းရိုသေကြည်ညိုရသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကျင့်သူတစ်ဦးဖြစ်လာမည်။

ထို့အပြင် အတွင်းစည်းသို့ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အဓိကအင်အားတစ်ခုဖြစ်လာကာ အဆင့်အတန်းနှင့် ဂုဏ်ဒြပ်များ အလုံးအရင်းပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ အပြင်စည်းတပည့်များ၏ အိပ်မက်တစ်ခုဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ဤခြေလှမ်းသည် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။

သူတို့ထဲမှ အရည်အချင်းမနည်းသူများပင်လျှင် ဤအဆင့်တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး အနည်းဆုံးသုံးလမှ တစ်နှစ်နှစ်နှစ်အထိ ပိတ်မိနေကြသည်။ အနာဂတ်တွင်လည်း ဖြတ်ကျော်နိုင်မည်ဟု အာမခံချက်မရှိပေ။

အကယ်၍ အသက်တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်ကျော်သွားပြီးမှ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်သို့ မတက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပါက အတွင်းစည်းသို့ဝင်ရောက်ကျင့်ကြံရန် အခွင့်အရေးဆုံးရှုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

မျက်နှာပေါ်တွင် မက်မွန်ပန်းကဲ့သို့ လှပသော ချင်ယန်က သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြုံးကာပြောသည်။

“စီနီယာချီ... ဘယ်လိုရလဒ်မျိုးကို ထူးချွန်တယ်လို့ ခေါ်မှာလဲ...”

ချီဂူးယွမ်က ခပ်ရေးရေးပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ရိုးရှင်းပါတယ်... ငါမျှော်လင့်တာက မင်းသားတန်းက ဒီတစ်ကြိမ် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ထိပ်ဆုံးဆယ်နေရာကို အကုန်လုံးသိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ပဲ...”

ချီဂူးယွမ်သည် ခပ်ရေးရေးပြောနေသော်လည်း သူ့စကားများက အလွန်အံ့ဩဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်က အံ့ဩစွာပြောသည်။

“ထိပ်ဆုံးဆယ်နေရာကို အကုန်လုံးသိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူးထင်တယ်... ဟန်ဖီးယူကတော့ ပြဿနာမရှိပေမယ့် အဆင့်ခြောက်နေရာက ယူယွဲ့ရယ်၊ အဆင့်သုံးနေရာက ရှူးပင်းရိရယ်... သူတို့ရဲ့စွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်ဘူး... စီနီယာချီနဲ့ ချန်ရှောင်ယွမ်ကလွဲရင် သူတို့ကို သေချာပေါက်အနိုင်ယူနိုင်မယ့်သူ မရှိဘူးထင်တယ်...”

ချင်ယန်ကလည်း ထပ်ပြောသည်။

“ရှူးပင်းရိရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်က အတော်လေးကိုင်တွယ်ရခက်တယ်... သူမဟာ ဗိုလ်စွဲဖို့ရေပန်းစားနေတဲ့သူတစ်ယောက်လို့တောင် လူတချို့က ပြောနေကြတယ်...”

“ဟဲ... မင်းတို့က သူမကို အထင်ကြီးလွန်းနေပြီ... သူမဗိုလ်စွဲဖို့ဆိုရင် ငါ့အဆင့်ကို အရင်ဖြတ်ကျော်ရမယ်...”

ချီဂူးယွမ်က အေးစက်စွာရယ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ထိပ်ဆုံးဆယ်နေရာကို အကုန်လုံးသိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ တကယ်မလွယ်ဘူး... မင်းတို့အကောင်းဆုံးကြိုးစားကြည့်ပေါ့... ဒါပေမယ့် တစ်ခုတော့ လုံးဝအမှားမခံဘူး...”

ချီဂူးယွမ်၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြင်းထန်သောသတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထင်ဟပ်လာပြီး အေးစက်စွာပြောသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ လော့ချန်ဆိုတဲ့ကောင်ကို သေချာပေါက်သတ်ပစ်ရမယ်... ဒါက ငါ့ဝမ်းကွဲညီ ကျင်းမင်ရဲ့ဆန္ဒလည်းဖြစ်တယ်...”

ချီဂူးယွမ်သည် သိုင်းပြိုင်ကွင်းတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည့်ကိစ္စများကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

ဤသတင်းက သူ့စိတ်ထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ပိုမိုပြင်းထန်လာစေသည်။

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ရမ်ရှောင်ကွမ်၏မျက်နှာထက်တွင် ရက်စက်သောအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်လာသည်။

“ဒါက အဲဒီကိစ္စပေါ့... စီနီယာ စိတ်ချပါ... ဒီကောင်လေးဟာ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သေချာပေါက်သေရမယ်... သူနဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ကျွန်တော်နဲ့ဆုံရင် အသက်ရှင်ချင် သေချင်လို့ မရအောင် လုပ်ပစ်မယ်...”

“ဟုတ်တယ်... ဒီကောင်က မင်းသားတန်းနဲ့ အကြိမ်ကြိမ်ရန်လိုနေတာ... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ကြိမ်က ငါတို့လူတွေကို ဒီလောက်ထိခိုက်အောင်လုပ်ခဲ့တာ... သူ့ကို လုံးဝခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး...”

“ဘယ်သူနဲ့တွေ့တွေ့ ဒီကောင်နဲ့ဆုံရင် လက်ရွံ့မထားနဲ့... ချက်ချင်းသတ်ပစ်ရမယ်...”

ထိုနေရာ၌ရှိသော မင်းသားတန်းတပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

လော့ချန်ကို သတ်ပစ်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် လက်တစ်ချောင်းလှုပ်ရုံမျှသာဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

ထို့အပြင် ဤအရာက ချီဂူးယွမ်နှင့် ရင်းနှီးရာရောက်မည်ဖြစ်ရာ အဘယ်ကြောင့် မလုပ်ရမည်နည်း။

ရုတ်တရက် ရမ်ရှောင်ကွမ်က စကားလမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး ပြောသည်။

“စီနီယာချီ... လော့ချန်ကို သတ်ဖို့ဆိုရင် တစ်ယောက်ကို သတိထားရမယ်...”

ချီဂူးယွမ်က မျက်ခုံးတစ်ချက်ပင့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“မင်းပြောတာ ချန်ရှောင်ယွမ်ကို ဆိုလိုတာလား...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်... သူက လော့ချန်ရဲ့ဆရာတူ အစ်ကိုကြီးလေ... သူဒီအတိုင်းထိုင်ကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ကြိမ်က သူက လော့ချန်ရဲ့အကြောင်းကို ငါတို့ကို မပြောခဲ့လို့ ငါတို့ဟာ အလစ်အငိုက်မိပြီး လော့ချန်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရတာပဲ...”

ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသောအခါ ချီဂူးယွမ်၏မျက်နှာထက်တွင် အနည်းငယ်မျှပင် အပြောင်းအလဲမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် လက်ညှိုးကို ခပ်ဖွဖွလှုပ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာပြောသည်။

“လော့ချန်ကို ကူညီတာဟာ ငါ့ကို ရန်စတာနဲ့ အတူတူပဲ... ငါနဲ့ရန်သူဖြစ်သူတွေဟာ အမြဲတမ်း တစ်ခုတည်းသော အကျိုးဆက်နဲ့သာ ရင်ဆိုင်ရမယ်...”

ချီဂူးယွမ်သည် စကားဆက်မပြောတော့ဘဲ သူ၏အေးစက်သောမျက်ဝန်းများထဲတွင် သံမဏိအပ်များနှင့်တူသော ချွန်ထက်သောအရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။

---

သုံးရက်ကြာပြီးနောက်။

လော့ချန်သည် သိုင်းကျင့်ကြံကွင်းထဲတွင် ထိုင်နေသည်မှာ တစ်ချက်မျှမလှုပ်ဘဲ ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ တည်နေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သွေးရွှေရောင်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖဲကြိုးများသဖွယ် တလှုပ်လှုပ်လက်လျက်ရှိသည်။

ဤသည်မှာ သွေးစွမ်းအင်များ အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။

“ဘုန်း...”

ရုတ်တရက်။

တိုးညှင်းသောအသံတစ်ခု လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

တဖြည်းဖြည်း အသံများသည် ပိုမိုထူထပ်လာပြီး ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာတိုင်း လေထုထဲတွင် လှိုင်းလုံးများသဖွယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်က လှိုင်းလုံးများအလား ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤအခြေအနေသည် တခဏမျှ ကြာသွားသည်။

“ဂျိမ်း...”

လော့ချန်၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ မိုးကြိုးသံတစ်ခုကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တစ်ချက်တုန်ယင်သွားသည်။ အင်အားပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသည် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အဆုံးမရှိသော အပေါက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရွှီ... ရွှီ... ရွှီ...”

ထိုစွမ်းအင်လှိုင်းများသည် အလွန်ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် လေထုထဲတွင် သေးငယ်သောအပေါက်များကို ဖောက်ထုတ်လိုက်သည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်...”

လော့ချန်သည် နက်ရှိုင်းသောအသက်ရှူသံတစ်ခုကို ဖြည်းညင်းစွာ ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများကိုဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်ဝန်းများထဲတွင် လျှပ်စီးများသဖွယ် တောက်ပသောအလင်းတန်းများ ထင်ဟပ်နေသည်။

ထိုအလင်းတန်းများသည် တဖြည်းဖြည်းမှိန်သွားပြီး လော့ချန်၏မျက်နှာထက်တွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အပြုံးတစ်ခုထင်ဟပ်လာသည်။

သုံးရက်အတွင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်နှောင်းပိုင်းမှ ဒုတိယအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းသည် သူ့ကိုယ်သူပင် အနည်းငယ်အံ့ဩစေသည်။

သာမန်လူများဆိုလျှင် တစ်လအတွင်း ဤမျှအောင်မြင်မှုရရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ချင်မင်တို့ရဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်တွေကို ငါမျိုချလိုက်လို့ဖြစ်ရမယ်...”

လော့ချန်သည် အဓိကအကြောင်းအမှန်ကို တွေးမိသွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်ကျင့်ကြံမှုတွင် လင်ကျန်းမြို့တွင်ရှိစဉ်ကထက် အနည်းဆုံး နှစ်ဆသုံးဆပိုမိုမြန်ဆန်သော ရလဒ်များရရှိခဲ့သည်။

“သိုင်းဝိညာဉ်တွေကို လုံလောက်အောင် ဝါးမျိုဖို့ရှိရင် ခြောက်လအတွင်း ငါသွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းနိုင်မှာပဲ...”

လော့ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် အာရုံခံစားမိသော်လည်း ထိုအရာသည် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း နားလည်သဘောပေါက်သည်။

ဤစွမ်းရည်သည် ကောင်းကင်ကိုပင်ဆန့်ကျင်နိုင်လောက်သည့် ထူးခြားမှုဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ထုတ်ဖော်မိပါက နောက်ဆက်တွဲဒုက္ခများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် အကန့်အသတ်မရှိ အသုံးပြုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ခေါင်းခါလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ဤအသုံးမကျသောအတွေးများကို ဖယ်ထုတ်လိုက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများကို သေချာခံစားကြည့်သည်။

“သွေးစွမ်းအင်က တော်တော်သန်မာလာတာပဲ...”

လော့ချန်သည် အနည်းငယ်အံ့ဩသွားသည်။

ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်များသည် ဆယ်ဆမက သန်မာလာသည်။ သူ၏နှလုံးသိုင်းဝိညာဉ်သည် တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးတစ်လုံးသဖွယ် တက်ကြွသောအသက်စွမ်းအင်များကို ဖြာထွက်ပေးနေပြီး ထူးခြားစွာ အင်အားပြည့်ဝနေသည်။

လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် လေထဲသို့ လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လေထုထဲတွင် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး လှိုင်းလုံးများသဖွယ် လေထုထဲတွင် တစ်ထပ်ပြီးတစ်ထပ် ပေါက်ကွဲသွားကာ ပြင်းထန်သောလေစွမ်းအင်များသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ဖြာထွက်သွားသည်။

“ဒါကပဲ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ပဲ... နှလုံးသိုင်းဝိညာဉ်ပြည့်စုံမှု... တကယ်ကို သန်မာတာပဲ...”

လော့ချန်သည် ဤလက်သီးတစ်ချက်တည်း၏ အင်အားသည် ပေါင်ခြောက်သိန်းကျော်သွားမည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။

ရုပ်ခန္ဓာအင်အားတစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် သာမန်ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ သိုင်းသမားများကို အလွယ်တကူ ချေမှုန်းနိုင်သည်။

“နဂါးချီစွမ်းအင်မှာ ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုတွေရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်...”

စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို သတိရလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကာ စိတ်အာရုံကို ဝမ်းဗိုက်ရှိ ဒျန်တန်သို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ဒျန်တန်အတွင်းတွင် နဂါးချီစွမ်းအင်သည် စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲကိုးခုကြားတွင် လှည့်လည်ပျံသန်းနေပြီး အကြေးခွံများသည် ကြယ်များသဖွယ် တလက်လက်တောက်ပနေသည်။ တင့်တယ်သောအရှိန်အဝါနှင့် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသောခံစားချက်မျိုးကို ပေးစွမ်းနေသော်လည်း ဦးခေါင်းပေါ်တွင် ထွက်နေသော အဖုနှစ်ခုသည် နဂါးချိုဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမရှိသေးသဖြင့် စစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင်၏ ဂုဏ်ကျက်သရေသည် အနည်းငယ်လိုအပ်နေသေးသည်။

“မဖြတ်ကျော်နိုင်သေးဘူး...”

နဂါးချီစွမ်းအင်၏ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ အဖုနှစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့ချန်သည် မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။

သိုင်းဝိညာဉ်အနှစ်သာရများကို ဤမျှလောက်သန့်စင်ပြီးသည့်အခါ သူသည် စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို ကိုးလွှာမြောက်အဆင့်သို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပြီး နဂါးချီစွမ်းအင်သည် စစ်မှန်သောနဂါးအဖြစ်ပြောင်းလဲကာ နဂါးစွမ်းအားအမှန်ကို စုစည်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဖြတ်ကျော်ရန်အကွာအဝေးသည် အနည်းငယ်ဝေးကွာနေသေးသည်။

“ဒါဆိုရင် မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်...”

လော့ချန်သည် နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးကို တစ်ချက်လှန်လိုက်သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တစ်လုံးထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုဝိညာဉ်ကျောက်သည် မင်ပြာရောင်ဖြစ်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် သေးငယ်သောအကြေးခွံများသဖွယ် ပုံစံများရှိနေသည်။ အတွင်းထဲတွင် ကြယ်သုံးပွင့်ဖြင့် တောက်ပနေသော ကွေ့ကောက်သည့်ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်ရသည်။ ထိုကွေ့ကောက်သောပုံရိပ်တစ်ဝိုက်တွင် ရက်စက်သောတိမ်များထွက်ပေါ်နေပြီး လျှပ်စီးများဖြင့် တလက်လက်တောက်ပနေကာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုမျိုးကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဤသည်မှာ မြေကမ္ဘာမြွေဝိညာဉ်ကျောက်ဖြစ်သည်။

“အူး...”

မြေကမ္ဘာမြွေဝိညာဉ်ကျောက်ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လော့ချန်၏ဒျန်တန်အတွင်းရှိ နဂါးချီစွမ်းအင်သည် ချက်ချင်းပင် လှုပ်ရှားလာသည်။

ထို့အပြင် ရှေးဟောင်းတင့်တယ်သောနဂါးအော်သံတစ်ခုသည် လော့ချန်၏ခေါင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်သည် ကြယ်တာရာထဲတွင် ရှိနေသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မိုးမြေသည် ဖုံးအုပ်နေသော ကမ္ဘာဦးကာလသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည့်အလား ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏အာရုံထဲတွင် ကြယ်များကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ထူးခြားဆန်းကြယ်သော နဂါးကြီးများသာ ရှိနေသည်။

အခန်း (၂၆၅) ပြီးပါပြီ။