စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအား

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နာရီပိုင်းအနည်းငယ်ကုန်လွန်ပြီး အဆုံးတွင် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းတွင် နံနက်ခင်းရောင်ခြည်ဖျော့ဖျော့ပေါ်လာသည့်အခါ လော့ချန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများသည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာသည်။ နတ်သံစဉ်နှင့်တူသော ထူးဆန်းသံပမာလည်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ခဏကြာသောအခါ သူ၏မျက်ဝန်းများကို ဖွင့်လိုက်သည်။ မျက်လုံးများသည် ကြယ်များကဲ့သို့ တလက်လက်တောက်ပနေပြီး မမြင်ရသည့် ဖိအားတစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဒါက စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ် နဝမအဆင့်ပဲ...”

လော့ချန်၏ မျက်နှာထက်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာပေါ်လွင်လာသည်။

သေချာစစ်ဆေးရန်မလိုဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် သန်မာကြံ့ခိုင်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။

ခန္ဓာကိုယ်သည် အင်မတန်သန်မာလာပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဆုပ်လိုက်ရုံဖြင့် သွေးစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တဝုန်းဝုန်းထလာသည်။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်ကမ္ဘာနှင့်ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ခံစားရပြီး လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် မိုးမြေကိုပင် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်ဟု ထင်ရသည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီးတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုးလိုက်ရာ လေထုထဲတွင် မလှုပ်မယှက်ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ပေါင်ရှစ်သိန်း... မဟုတ်ဘူး၊ ပေါင်ရှစ်သိန်းထက်ကျော်လွန်နေပြီ...”

ဤလက်သီးတစ်ချက်တွင် လော့ချန်သည် မည်သည့်စွမ်းရည်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့်သာ ထိုးထုတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထူးဖလီးပြောခဲ့သည့် ပေါင်တစ်သန်းစွမ်းအား နဂါးစွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလုနီးပါးဖြစ်နေပြီး ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာဖြစ်သည်။

“စစ်မှန်တဲ့နဂါးစွမ်းအားက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ကြည့်ကြည့်ရအောင်...”

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး လော့ချန်သည် ဒျန်တန်ဆီသို့ အာရုံစူးစိုက်လိုက်သည်။

ဒျန်တန်အတွင်းတွင် စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲခုနှစ်ခုသည် အလျင်အမြန်လည်ပတ်နေပြီး အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ မိုးမြေချီစွမ်းအင်များကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသည်။ ဗဟိုတွင် စွမ်းအင်ဝိညာဉ်အလင်းသည် ကောင်းကင်တိုင်ကဲ့သို့ နှလုံးဝိညာဉ်သိုက်ဆီသို့ ဆက်လက်တိုးဝင်နေသည်။

နှလုံးဝိညာဉ်သိုက်သည် နေမင်းကြီးကဲ့သို့ လေဟာနယ်တွင် တည်ရှိနေပြီး အားပြည့်ဝသော စွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တဟုန်းဟုန်းထွက်ပေါ်လာကာ တက်ကြွသောမီးတောင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲနေသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

စွမ်းအင်လှိုင်းဝဲခုနှစ်ခုအလယ်တွင် နဂါးစွမ်းအင်တစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ခွေနေသည်။

ထိုနဂါးစွမ်းအင်သည် ဦးခေါင်းတွင် ဦးချိုနှစ်ချောင်းရှိပြီး ခြေသည်းငါးချောင်းနှင့် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ ၎င်း၏အမူအရာသည် တင့်တယ်ကြီးကျယ်ပြီး တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ ကြယ်များကို ဖမ်းယူနိုင်သော ရှေးဟောင်းစစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူသည်။

ထိုနဂါးစွမ်းအင်သည် ထိုနေရာတွင် အိပ်မောကျနေပြီး ၎င်း၏ခန္ဓာတစ်ခုလုံးတွင် ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်အလင်းတန်းများ မှိန်ဖျော့စွာ စီးဆင်းနေသည်။ ၎င်းသည် ရှေးကျသော အချိန်ကာလများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် အနှစ်သာရဖြင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး တင့်တယ်ကြီးကျယ်သည်။

“အို့...”

ရုတ်တရက် လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူသတိထားမိသည်မှာ ရောင်စဉ်ကိုးသွယ်အကြေးခွံသည် ထိုနဂါးစွမ်းအင်၏ မေးရိုးအောက်တွင် ပေါ်လွင်နေပြီး အရာအားလုံးသည် သဘာဝကျစွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

“ဒါ... ဒီရောင်စဉ်ကိုးသွယ်အကြေးခွံက ရှေးဟောင်းစစ်မှန်တဲ့နဂါးရဲ့ အကြေးခွံတစ်ခုဖြစ်နိုင်တယ်လား...”

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အလွန်အံ့အားသင့်လျက် စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ခဏကြာသောအခါ လော့ချန်သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ဦးနှောက်ထဲရှိ အတွေးများကို အလွယ်တကူ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ဤရောင်စဉ်ကိုးသွယ်အကြေးခွံသည် အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် အဖြေကို ရှာဖွေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

အနာဂတ်တွင် စွမ်းအားပိုမိုသန်မာလာသောအခါ ကျိမိသားစုသို့သွားကာ မိခင်ကိုရှာဖွေပြီး အမှန်တရားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စူးစမ်းရမည်။

“အရင်ဆုံး စစ်မှန်တဲ့နဂါးစွမ်းအားက ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ ကြည့်ကြည့်ရအောင်...”

ကျိမိသားစုကို တွေးမိသောအခါ လော့ချန်၏ စိတ်အစဉ်သည် တည်ငြိမ်ရန်ခက်ခဲလာသည်။ နက်ရှိုင်းစွာ အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး စစ်မှန်သောနဂါးကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်စေသည်။

ထိုခဏတွင် အိပ်မောကျနေသော နဂါးစွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလာပြီး အကြေးခွံများပွတ်တိုက်ရာမှ တကျီကျီအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ နဂါးမျက်လုံးတစ်စုံသည် နေမင်းကြီးများကဲ့သို့ လေဟာနယ်တွင် ဆွဲထားသည့်အလား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဒျန်တန်တစ်ခုလုံးသည် ရောင်စဉ်တဖိတ်ဖိတ်တောက်ပြီး သန့်ရှင်းစွာ အလင်းပေးနေသည်။ ထိုအလင်းတန်းများသည် လော့ချန်၏ လက်ခြေလေးဖက်နှင့် ခန္ဓာတစ်ခုလုံးသို့ လှည့်လည်စီးဆင်းနေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ ခန္ဓာတစ်ခုလုံးရှိ သွေးစွမ်းအင်သည် တဟုန်းထိုးပေါက်ကွဲလာပြီး သွေးစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တဝုန်းဝုန်းထွက်ပေါ်လာသည်။ အားပြည့်ဝသော သက်ရှိစွမ်းအင်သည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝံပုလွေမီးခိုးကဲ့သို့ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းသို့ လှိမ့်တက်သွားကာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသော အရိပ်အမြွက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သွေးစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ စွမ်းအင်သည် နဂါးတစ်ကောင်နှင့်တူသည်။

နဂါးစွမ်းအား...

လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထူးဆန်းသော ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူကိုယ်တိုင်သည် ကြယ်များကို ဖမ်းယူနိုင်သော ရှေးဟောင်းစစ်မှန်သောနဂါးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။ သူ၏အရှိန်အဟုန်သည် တောင်တန်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တင့်တယ်ကြီးကျယ်သည်။

အနည်းငယ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး စတုတ္ထသိုင်းကျင့်ကြံတိုင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လော့ချန်သည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်ပြီး ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

“ကျွီး... ကျွီး...”

ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်သိုင်းသမားတစ်ဦး၏ ခုခံအားနှင့်ညီမျှသော သိုင်းကျင့်ကြံတိုင်သည် ပဲပိစပ်ကဲ့သို့ လော့ချန်၏ လက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးခံရပြီး အားမစိုက်ထုတ်ရဘဲ သံဘောလုံးတစ်ခုအဖြစ် ဆွဲညှစ်ပုံဖွဲ့ခံလိုက်ရသည်။

“တကယ်ပဲ... စစ်မှန်တဲ့နဂါးစွမ်းအားဆိုတာ ထူးဖလီးပြောတဲ့ နဂါးစွမ်းအားပဲ... နောက်ပြီး စစ်မှန်တဲ့နဂါးကျင့်စဉ်ဟာ ငါ့ကို ပေါင်တစ်သန်းစွမ်းအားရအောင် မလုပ်ပေးဘူး... ဒါပေမဲ့ ပေါင်တစ်သန်းစွမ်းအားကို တိုက်ရိုက်တိုးမြှင့်ပေးတယ်...”

လော့ချန်သည် လက်ထဲရှိ သံဘောလုံးကို ကြည့်ရင်း အံ့အားသင့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

ပေါင်တစ်သန်းစွမ်းအားတိုးမြှင့်ပေးခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်သဘောတရားနည်း။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် မူလကပင် ပေါင်ရှစ်သိန်းကျော်နေပြီဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သောနဂါးစွမ်းအားထည့်သွင်းလိုက်ရာ စွမ်းအားသည် ပေါင်နှစ်သန်းနီးပါးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး နဂါးစွမ်းအားနှစ်ဆသို့ ချဉ်းကပ်နေသည်။

ထုံရွှမ်တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်သိုင်းသမားများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ပေါင်ငါးသိန်းမှ ခြောက်သိန်းသာရှိပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကန့်သတ်ချက်များကို အကြိမ်ကြိမ်ဖြတ်ကျော်နိုင်သော သန်မာသိုင်းသမားများသာ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်နိုင်သည်။

သို့သော် ပေါင်တစ်သန်းစွမ်းအားရရှိရန် နဂါးစွမ်းအားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲသည်။

ထူးဖလီးသည် ကြယ်ကိုးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူ ထူးချွန်သောပါရမီရှင်ဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာအောင်ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း ထုံရွှမ်အဆင့်တွင် နဂါးစွမ်းအားရရှိရန် ယုံကြည်ချက်မရှိခဲ့ပေ။ ဤအချက်က မည်မျှခက်ခဲသည်ကို သိသာစေသည်။

ယခုအခါ လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် နဂါးစွမ်းအားနှစ်ဆသို့ ချဉ်းကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟီး... ဒီလိုဆိုရင် ဒီတစ်ကြိမ် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမဆုက လက်ထဲရောက်လာပြီပေါ့...”

“ချီဂူးယွမ်... မင်းတို့မင်းသားတန်းက ငါ့အသက်ကို ယူချင်တယ်ဆိုရင် လာကြည့်လှည့်ပါဦး...”

ခန္ဓာကိုယ်သည် အသစ်ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခံရသည့်ပုံစံကို ခံစားမိရင်း လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းထန်သောယုံကြည်မှုနှင့်အတူ အေးစက်သော ဓားသွားကဲ့သို့ အရိပ်အမြွက်တစ်ခု ပေါ်လွင်လာသည်။

“ဒေါင်... ဒေါင်... ‌ဒေါင်...”

ထိုအချိန်တွင် ဝေးကွာသောနေရာမှ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် ဤသည်မှာ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲစတင်မည့် အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်များကို ခေါ်ယူသည့် ခေါင်းလောင်းသံဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်သည်။

စွမ်းအင်ထိန်းကျင့်စဉ်ကို လည်ပတ်လိုက်ရာ လော့ချန်၏ အရှိန်အဟုန်သည် မူလသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ထို့နောက် အိမ်ခန်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ သန့်ရှင်းသောဝတ်ရုံတစ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ပြီး မီးလျှံဓားကို ခါးတွင်တပ်ဆင်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။

တောင်လမ်းဆုံတွင် လူရိပ်လေးခုရပ်တည်နေသည်။

ဗဟိုတွင် ရှိသူမှာ အပြင်စည်းဒုတိယအကြီးအကဲ ချန်ရွှမ်ဖြစ်ပြီး အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကဲ့သို့ ဂုဏ်ယူစရာပွဲတော်တွင် သူမပါဝင်ဘဲ မဖြစ်နိုင်ပေ။

အနားတွင် ချန်လင်းယူ၊ ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့ ရှိနေသည်။

“ဆရာကြီး... အစ်မ...”

လော့ချန်သည် ရှေ့သို့တက်လှမ်းပြီး ဂါရဝပြုလိုက်ပြီး ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့ဆီသို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချန်လင်းယူက ပြောသည်။

“မောင်လေး... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်လောက်က မင်းကို လာရှာတာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး...”

လော့ချန်က ပြောသည်။

“ဒီရက်ပိုင်းထဲ ကျွန်တော် အာရုံစူးစိုက်ပြီး သိုင်းကျင့်ကြံနေတာပါ... အစ်မကြီး ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ...”

ချန်လင်းယူက ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သော်လည်း လော့ချန်၏ တည်ငြိမ်သောအကြည့်များနှင့် ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဓားသွားကဲ့သို့ အရိပ်အမြွက်ကို သတိထားမိသည်။ သူမသည် ခါးသက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

“ငါက မင်းကို အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ မပါဝင်အောင် အကြံပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ... အင်း... ဒါပေမဲ့ အခုပုံကြည့်ရတာ အဲ့ဒီစကားတွေက အလဟဿဖြစ်မယ်ထင်တယ်... ဘယ်လိုလဲ၊ ဒီရက်ပိုင်း အာရုံစူးစိုက်ပြီး သိုင်းကျင့်ကြံတာ တိုးတက်မှုရှိရဲ့လား...”

“အို့...”

လော့ချန်က ပြန်ဖြေရန်ပြင်လိုက်စဉ် ဘေးတွင်ရှိသော အကြီးအကဲချန်ရွှမ်က ရုတ်တရက် အံ့အားသင့်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မသေချာသံဖြင့် ပြောသည်။

“လော့ချန်... မင်းရဲ့စွမ်းအားအဆင့်က...”

လော့ချန်သည် စွမ်းအင်ထိန်းကျင့်စဉ်လောက်ဖြင့် ဆရာကြီး၏အကြည့်ကို မလွှဲမရှောင်နိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဤကိစ္စကို ဖုံးကွယ်ရန်မလိုအပ်သဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောသည်။

“ဒီတစ်ကြိမ် အာရုံစူးစိုက်ကျင့်ကြံတာမှာ ကျွန်တော် အနည်းငယ်အောင်မြင်မှုရခဲ့ပါတယ်... အခုဆိုရင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိနေပါပြီ...”

“ရွှီ...”

စကားတစ်ခွန်းထွက်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် လေထုထဲတွင် အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်လင်းယူက ချက်ချင်းပင် ထအော်လိုက်သည်။

“မောင်လေး... မင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားပြီတဲ့လား... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သိုင်းသမားဆိုတာ သွေးနဲ့စွမ်းအင်ပေါင်းစပ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့စွမ်းအင်တွေ ပြည့်စုံစွာ တစ်သားတည်းဖြစ်နေတာ... သွေးစွမ်းအင်ရဲ့သန်မာမှုက...”

ထို့နောက်စကားများကို ဆက်မပြောတော့ပေ။

လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သိုင်းသမား၏ အရှိန်အဟုန်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သန်မာသောအရှိန်အဟုန်သည် ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့အတွက် နှလုံးသားထဲတွင် ဖိအားတစ်မျိုးကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ရှေးဟောင်းသားရဲရိုင်းတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား ခံစားရသည်။

“တကယ်ပဲ ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ပဲ... ဆယ်ရက်သာကြာသေးတယ်... မင်းက ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်မှာပဲ ရှိသေးတာလေ...”

ချန်လင်းယူသည် အံ့အားသင့်စွာ မယုံကြည်နိုင်ဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

ဆယ်ရက်အတွင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်အလယ်မှ ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ အဆင့်နှစ်ဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်တက်လှမ်းသွားသည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုအဆင့်သို့ရောက်ရန် နှစ်လသုံးလ ကြာခဲ့ရသည်။

ယွမ်ချီလန်နှင့် ကူးလင်ဖန်တို့သည် အံ့အားသင့်လျက် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်ပေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အစပိုင်းတွင် လော့ချန်ထက် အဆင့်မြင့်ခဲ့ပြီး အပြင်စည်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး လပေါင်းများစွာကြာသည့်တိုင် သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်ခြောက်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအကွာအဝေးသည် သာမန်ကွာဟမှုမဟုတ်ဘဲ မိုးနှင့်မြေကဲ့သို့ ကွာခြားနေသည်။

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် တွေးတောဟန်ဖြင့် မျက်နှာထားရှိသည်။ သူသည် လော့ချန်ကို အထင်သေးမိခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်ပြီး ခဏတွေးတောပြီးနောက် တည်ငြိမ်သွားသည်။

“ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်လို့ဖြစ်ရမယ်... ရွှေခန္ဓာအဆင့်ဆိုတာ သိုင်းပညာရဲ့အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာသန်မာမှုရဲ့ အုတ်မြစ်လည်းဖြစ်တယ်... ဒီအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်သူတွေဟာ တူညီတဲ့အဆင့်ရှိသိုင်းသမားတွေကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ဆိုကြတယ်... ခန္ဓာသန်မာမှုမှာ မွေးရာပါအားသာချက်ရှိတယ်...”

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ဆိုတာ စွမ်းအင်သန်မာပြီး သွေးစွမ်းအင်ကို အာဟာရဖြည့်တင်းပေးတာ... ပြီးတော့ စွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေ၊ ဝိညာဉ်ဆေးတွေ လုံလောက်စွာ သုံးစွဲထားရင် တိုးတက်မှုဟာ မြန်ဆန်တာပေါ့... လော့ချန် မင်း မကြာသေးခင်က ဝိညာဉ်ဆေးတွေ အများကြီး သုံးစွဲခဲ့တာမဟုတ်လား...”

လော့ချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချန်လင်းယူက ပြောသည်။

“ဒါလည်း မြန်လွန်းတယ်လေ... ရွှေခန္ဓာအဆင့်က တကယ်ပဲ ဒီလောက်ထူးခြားတယ်လား...”

အကြီးအကဲချန်ရွှမ်သည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

တာယွဲ့မင်းဆက်တွင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်သူ မရှိခဲ့သဖြင့် သူလည်း သေချာမသိရှိပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ တစ်ခုတည်းသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ရှင်းပြချက်ဖြစ်ပုံရသည်။

မဟုတ်လျှင် လော့ချန်သည် မပြည့်စုံသောသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားမှုဖြင့် ဤမျှလျင်မြန်စွာ အဆင့်တက်သွားသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“သွားရအောင်... အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ စတင်တော့မယ်...”

အခန်း (၂၆၉) ပြီးပါပြီ။