အဆင့်ပြိုင်ပွဲ

ထုံးစံအတိုင်း အကြီးအကဲ ချင်ယွမ်က အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများကို ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

စည်းမျဉ်းများအရ စင်မြင့်ထက်သို့ တက်ရောက်ပြီးနောက် ပြိုင်ဘက်တပည့်များသည် ကာကွယ်ရေးကြယ်အဆင့်ရတနာများ အသုံးမပြုရ။ ဆေးလုံးများနှင့် အဆိပ်သုတ်ထားသော လျှို့ဝှက်လက်နက်များကိုလည်း လုံးဝအသုံးပြုခွင့်မရှိ။

တိုက်ခိုက်ရေးကြယ်အဆင့်ရတနာလက်နက်များသည် ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအားအဆင့်ထက် မကျော်လွန်ရ။

ဥပမာ၊ လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သိုင်းသမားဖြစ်သည့်အတွက် ကြယ်သုံးပွင့်နှင့် ထို့အောက်အဆင့်ရတနာလက်နက်များကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

စည်းမျဉ်းဖောက်ဖျက်သူများကို ပေါ့ပါးလျှင် ရှုံးနိမ့်သည်ဟု စီရင်မည်ဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်လျှင် ပြိုင်ပွဲဝင်ခွင့်ဆုံးရှုံးကာ ထုတ်ပယ်ခံရမည်။

ထို့အပြင် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကို အဆင့်သုံးဆင့်ခွဲထားသည်။

အဆင့်ပြိုင်ပွဲ၊ စိန်ခေါ်ပွဲနှင့် နောက်ဆုံးတွင် အကောင်းဆုံးတစ်ရာအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ တို့ဖြစ်သည်။

အဆင့်ပြိုင်ပွဲသည် ရိုးရှင်းသည်။ တူညီသောစွမ်းအားအဆင့်ရှိသူများသည် စွမ်းအားစာရင်းတစ်ရာအတွင်းရှိ တပည့်များကို စိန်ခေါ်နိုင်ပြီး အနိုင်ရသူသည် သက်ဆိုင်ရာစွမ်းအားစာရင်းသို့ တက်လှမ်းကာ ဆုလာဘ်ရရှိမည်။

စိန်ခေါ်ပွဲတွင်မူ တစ်ရာအတွင်းမပါဝင်သည့် တပည့်များသည် တစ်ရာအတွင်းရှိ တပည့်များကို လွတ်လပ်စွာ စိန်ခေါ်နိုင်ပြီး အနိုင်ရသူသည် ၎င်းတို့၏နေရာကို အစားထိုးကာ တစ်ရာအတွင်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အကောင်းဆုံးတစ်ရာအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲသည် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး တစ်ရာအတွင်းရှိ တပည့်များနှင့် ၎င်းတို့၏အဆင့်ကို အတည်ပြုမည်ဖြစ်သည်။ ဤအဆင့်သည် ပိုမိုရှုပ်ထွေးသည်။

ပြိုင်ပွဲစည်းမျဉ်းများကို တစ်ဆက်တည်း ရှင်းပြပြီးနောက် အပြင်စည်းအကြီးအကဲ ချင်ယွမ်က လည်ချောင်းရှင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“သိုင်းပညာကျင့်စဉ်ဆိုတာ ဆူးခင်းလမ်းပဲ။ ရှေ့မတိုးရင် နောက်ဆုတ်ရမယ်။ အချင်းချင်းယှဉ်ပြိုင်မှသာ အားသာချက်၊ အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်စွမ်းနိုင်ပြီး လူအများထက် နောက်မကျမှာ။ အားလုံးကို တက်တက်ကြွကြွ ပါဝင်ကြဖို့ မျှော်လင့်တယ်...”

သူက ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

“ပြိုင်ပွဲအတွင်း လက်ဆကို ထိန်းပြီးတိုက်ကြပါ။ အဆုံးစွန်အကွက်တွေကို လုံးဝမသုံးကြဖို့။ အခု အဆင့်ပြိုင်ပွဲကို စတင်မယ်။ စွမ်းအားစာရင်းထဲ တက်လှမ်းချင်သူတွေ စင်မြင့်ပေါ် တက်လှမ်းပြီး စိန်ခေါ်နိုင်တယ်...”

သူ၏စကားသံက တည်ငြိမ်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြေညာချက်ထွက်ပြီးသည်နှင့် အပြင်စည်းအကြီးအကဲ တစ်ဆယ့်သုံးဦးသည် ပြိုင်ကွင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး စင်မြင့်တစ်ဆယ့်သုံးခုထက်သို့ တက်လှမ်းကြသည်။

၎င်းတို့သည် သက်ဆိုင်ရာစင်မြင့်များ၏ ဒိုင်လူကြီးများအဖြစ် ဆောင်ရွက်မည်ဖြစ်သည်။

“ရှူး...”

မျက်ခုံးညီညီလူငယ်တစ်ဦးက နံပါတ်တစ်စင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ငါ သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတစ်ရာ့တစ်ယောက်မြောက် ရီကျုံးကို စိန်ခေါ်မယ်...”

သူ၏အော်သံက ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စကားသံကျဆုံးသည်နှင့် လူရိပ်တစ်ခုက စင်မြင့်ထက်သို့ လျင်မြန်စွာ ခုန်တက်လာသည်။ ၎င်းသည် သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတစ်ရာ့တစ်ယောက်မြောက်တပည့် ရီကျုံးပင်ဖြစ်သည်။

“ရီကျုံး။ စမ်းသပ်ပွဲတုန်းက ငါ အစွမ်းကုန်မထုတ်ခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတစ်ရာအတွင်းဝင်မယ့်သူက ငါပဲ...”

မျက်ခုံးညီညီလူငယ်က ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“ဟဲ။ ငါလည်း အစွမ်းကုန်ထုတ်ခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ လက်ရည်စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့...”

ရီကျုံးက ပြန်ပြောလိုက်သည်။

သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သမ်းနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သိပြီးသားပုံရပြီး စကားတစ်ခွန်းစီ ပြောပြီးနောက် ချက်ချင်းထိုးကြိတ်ကြသည်။

“ဘုန်း...”

လူရိပ်နှစ်ခု ထိခတ်လိုက်ပြီး စွမ်းအင်လှိုင်းများ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ပထမအကြိမ်ထိတွေ့မှုတွင် နှစ်ဦးစလုံး အနောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်သွားကြသည်။

“ထပ်လာစမ်း...”

တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အလွတ်မပေးဘဲ ထပ်မံထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာကြသည်။

အကွက်ဆယ်ခုကျော်ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပြီးနောက် ရီကျုံးက အကွက်မှန်ပုံစံဖြင့် လေပြတ်ဖြတ်လက်ဖဝါးအကွက်ကို အသုံးပြုကာ မျက်ခုံးညီညီလူငယ်ကို စင်မြင့်ပြင်ပသို့ ရိုက်ထုတ်ပစ်နိုင်လိုက်သည်။

“တခြားဘယ်သူက ငါ့ကို စိန်ခေါ်ချင်သေးလဲ...”

ပထမအနိုင်ရပြီးနောက် ရီကျုံးသည် စင်မြင့်ပေါ်တွင်ဆက်လက်ရပ်တည်ကာ စင်မြင့်အောက်ရှိလူများကို မာန်ဖီစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏အကြည့်များတွင် စိန်ခေါ်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“ငါလာမယ်...”

သူ၏စကားသံကျဆုံးသည်နှင့် နောက်ထပ်လူတစ်ဦး နံပါတ်တစ်စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်စင်မြင့်တစ်ဆယ့်နှစ်ခုတွင်လည်း တစ်ဦးစီစိန်ခေါ်ရန် တက်လှမ်းလာကြသည်။

ချက်ချင်းပင် စင်မြင့်တစ်ဆယ့်သုံးခုလုံးတွင် အလင်းတန်းများ တောက်ပလျက် ပေါက်ကွဲသံများ ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

အချို့သည် အနိုင်ရပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်ရယ်မြူးကြသည်။

အချို့သည် ရှုံးနိမ့်ကာ စိတ်ဓာတ်ကျပြီး မျက်နှာမဲ့သွားကြသည်။

ဝမ်းနည်းသူရှိသလို ဝမ်းမြောက်သူလည်းရှိသည်ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

လော့ချန်သည် ထိုင်ခုံပေါ်တွင်ထိုင်ကာ စင်မြင့်တစ်ခုစီ၏ တိုက်ပွဲများကို အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံကို တိုးမြှင့်ရန်ဖြစ်သည်။

သူ့ကိုစိန်ခေါ်မည့်သူများကိုမူ သူစဉ်းစားမထားပေ။

မင်းသားတန်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သိုင်းသမားများကို အနိုင်ယူထားသည့်စွမ်းအားနှင့် တစ်ရာအတွင်းအဆင့်ရှိသူဖြစ်သည့်အတွက် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သိုင်းသမားမည်သူကမှ သူ့ကို စိန်ခေါ်ရန် မလိုလားပေ။

“ဟဲဟဲ၊ ငါသွားကစားမယ်။ ပထမနေရာကို ရယူလိုက်မယ်...”

ထူးဖလီးသည် စိတ်အားထက်သန်လျက် စင်မြင့်တစ်ခုဗလာဖြစ်နေသည်ကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းခုန်တက်သွားသည်။

သူ၏အကြည့်များတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအပြည့်ရှိနေသည်။

သူစိန်ခေါ်လိုသူမှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတွင် ပထမနေရာရှိသူ ချန်ဖန်းပင်ဖြစ်သည်။

နှစ်ဦးစလုံး စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းလာကြသည်။

ချန်ဖန်းသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ပိန်လှီးပြီး မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော်သည့်လူငယ်ဖြစ်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်တွင်ရှိသည်။

ထူးဖလီးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ချန်ဖန်းက အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက မကြာသေးခင်က ဂိုဏ်းထဲဝင်လာပြီး ကြယ်ကိုးပွင့်သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားတဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ထူးဖလီးပေါ့လေ။ မင်းရဲ့အရည်အချင်းက မဆိုးဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုအနိုင်ယူဖို့ဆိုရင် နည်းနည်းစောလွန်းသေးတယ်...”

သူ၏စကားသံတွင် မာန်ဖီမှုအရိပ်အမြွက်ပါဝင်နေသည်။

“ဒါ့အပြင် ငါမင်းကို အကြံပေးမယ်။ လော့ချန်ဆိုတဲ့ အသုံးမကျသူနဲ့ ဝေးဝေးနေပါ။ သူက ငါတို့မင်းသားတန်းကို ရန်စခဲ့တာ။ အခု သူက သေမင်းတံခါးဝရောက်နေပြီ။ မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို မီးပုံထဲ ခုန်မဆင်းနဲ့...”

သူက ထူးဖလီးကို သတိပေးလိုက်သည်။

“ဟာကွာ... စကားများလွန်းတယ်။ ငါ့လက်သီးကို အရင်မြည်းကြည့်လိုက်စမ်း...”

ထူးဖလီးက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ခုန်ထွက်သွားသည်။

လေထဲတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ တဖတ်ဖတ် အသံများထွက်ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် မမြင်ရသည့်အလျောက် အနည်းငယ်ကြီးထွားလာသည်။

“ကျားဖြတ်အကွက်...”

လေထဲတွင် ထူးဖလီးသည် ကျားတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချောက်ကမ်းပါးပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလာပြီး လက်သီးတစ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ ထိုးချလိုက်သည်။

သူ၏လှုပ်ရှားမှုသည် ကျားတစ်ကောင်၏အလျင်အဟုန်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

ချန်ဖန်းက မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သောအပြုံးဖြင့် လက်ဖဝါးပေါ်တွင် အပြာရောင်မှော်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ထူးဖလီး၏ဘယ်ဘက်လက်သီးကို လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ရွှေဖျော့ဖျော့အလင်းတန်းနှင့် အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ရောယှက်လိုက်ပြီး အံ့ဩဖွယ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။

ချန်ဖန်း၏မျက်နှာအရောင်ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး ညည်းတွားသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်လက်မောင်းတစ်ခုလုံး အနည်းငယ်တုန်ရီနေသည်။

“ကျားခုန်အကွက်...”

ထူးဖလီးက အနိုင်ရသည့်အချိန်တွင် အလွတ်မပေးဘဲ သူ၏သိုင်းဝိညာဉ်ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ကြယ်ကိုးပွင့်တောက်ပနေသည့် မျက်လုံးသုံးလုံးရှိ ကျားရိုင်းတစ်ကောင်သည် သူ၏နောက်တွင်ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်သီးနှစ်ဖက်သည် ကျား၏ခြေသည်းများကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသောအရိပ်အမြွက်ဖြင့် ချန်ဖန်းကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

“သိမ်းကျုံးမိုးမုန်တိုင်း...”

ချန်ဖန်းသည် အံကိုကြိတ်ကာ စွမ်းအင်ကို အလုံးအရင်းထုတ်လွှတ်ပြီး အဆုံးစွန်အကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။

“ရွှတ်... ရွှတ်... ရွှတ်... ရွှတ်...”

ချက်ချင်းဆိုသလို ချန်ဖန်းသည် လက်ဖဝါးရာပေါင်းဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို မုန်တိုင်းသဖွယ် ထူးဖလီးဆီသို့ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

သို့ရာတွင် သူသည် အားနည်းနေသည့်အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး စွမ်းအင်မတည်ငြိမ်သည့်အပြင် ဤအကွက်ကို အလျင်စလိုထုတ်သုံးခဲ့သည့်အတွက် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည့် လက်ဖဝါးရာများသည် အင်အားမစုံလင်သေးသဖြင့် ထူးဖလီး၏လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာကွဲထွက်သွားသည်။

“ဖန်း...”

ချန်ဖန်း၏ကာကွယ်ရေးစွမ်းအင်အလွှာသည် ကွဲအက်သွားပြီး သူသည် သွေးတစ်ပွက်အန်ကာ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားသည်။

ထူးဖလီးသည် ချန်ဖန်းထံသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး အထက်စီးမှ ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“နောက်တစ်ခါ တစ်ယောက်ယောက်ကို အသုံးမကျသူလို့ မခေါ်ခင် မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်လိုအဆင့်ရှိလဲ အရင်ကြည့်ပါဦး။ လူတွေရဲ့ ပါးတွေယွဲ့အောင် ရယ်စရာဖြစ်မနေစေနဲ့...”

သူ၏စကားသံတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“မင်း...”

ချန်ဖန်းသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ရုန်းကန်ထလာပြီး ထူးဖလီး၏စကားကြောင့် နောက်ထပ်သွေးတစ်ပွက် အန်လုမတတ်ဖြစ်သွားသည်။

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွခါရမ်းလိုက်သည်။

ချန်ဖန်းသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်နောက် သူ၏စွမ်းအားသည် ထို့ထက်မပိုပေ။

သို့ရာတွင် ပြိုင်ဘက်ကို အလွန်အမင်းမထီမဲ့မြင်ပြုခဲ့သဖြင့် တစ်လှမ်းမှားသွားသည်နှင့် မရှုမလှ ရှုံးနိမ့်သွားရသည်။

သို့သော်လည်း ထူးဖလီးသည်လည်း အလွန်ထူးချွန်သည်။ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်နောက် ချန်ဖန်းကို အလွယ်တကူအနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

“ထူးဖလီး အနိုင်ရရှိတယ်...”

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက ပြိုင်ပွဲရလဒ်ကို ကြေညာလိုက်သည်။

စင်မြင့်မှဆင်းပြီးနောက် ထူးဖလီးသည် သူ၏ထိုင်ခုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

“ဂုဏ်ပြုပါတယ်...”

လော့ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ထူးဖလီး၏အမည်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတွင် ပထမနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

“ဟဲ၊ တကယ်ကို တိုက်ပွဲကောင်းတစ်ခုဖြစ်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က ပဲပြားလိုပဲ လုံးဝမခံနိုင်ဘူး...”

ထူးဖလီးက နှုတ်ခမ်းကို တစ်ချက်စုပ်လိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က ပြုံးဖျော့ဖျော့ဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် ထူးဖလီးနှင့် တိုက်ခိုက်ဖူးသည့်အတွက် ၎င်းသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်နောက်ဆုံးအဆင့်တွင်သာရှိစဉ်ကပင် သာမန်ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သိုင်းသမားများကို ကျော်လွန်သည့်စွမ်းအားရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ စွမ်းအားတိုးတက်လာသည့်အတွက် ချန်ဖန်းတစ်ဦးတည်းက သူ့အတွက် မလုံလောက်ပေ။

အဆင့်ပြိုင်ပွဲသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်နေသည်။

ထိုအချိန်အတွင်း ကူးလင်ဖန်လည်း စိန်ခေါ်ခံရပြီး စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းကာ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သည်။

ကူးလင်ဖန်သည် ယခုအခါ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်ရောက်ရှိနေသည့်စွမ်းအားရှိပြီး သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတွင် ကိုးဆယ့်ငါးနေရာတွင် ရှိနေသည်။

ပထမတိုက်ပွဲတွင် ကူးလင်ဖန်သည် ထက်မြတ်သောဓားစွမ်းရည်ဖြင့် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

မကြာမီမှာပင် နောက်ထပ်တစ်ဦးက ကူးလင်ဖန်ကို စိန်ခေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် သေမျိုးဖြတ်ကျော်အဆင့်စွမ်းအားစာရင်းတွင် ကိုးဆယ့်ခြောက်နေရာရှိသူ မို့ယန်ပင်ဖြစ်သည်။

ကူးလင်ဖန်သည် စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လှမ်းရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် ချန်လင်းယူက သတိပေးလိုက်သည်။

“သတိထားပါ။ ဒီမို့ယန်က မင်းသားတန်းကလူပဲ...”

သူမက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားသည်နှင့် လော့ချန်၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မယှဉ်နိုင်ရင် အစောဆုံး အရှုံးပေးလိုက်ဖို့ မမေ့နဲ့...”

သူ၏စကားသံတွင် ဂရုစိုက်မှုအပြည့်ရှိနေသည်။

“အင်း... ငါသိတယ်...”

ကူးလင်ဖန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နံပါတ်ခုနစ်စင်မြင့်ထက်သို့ ခုန်တက်သွားသည်။

သူ၏အကြည့်များတွင် ပြတ်သားမှုအပြည့်ရှိနေသည်။

အခန်း (၂၇၂) ပြီးပါပြီ။