သည်းခံခြင်းအပေါ် ဓားတစ်ချောင်း၊ လက်သီးတစ်ချက်

ကူးလင်ဖန်၏ တိုက်ပွဲတစ်ခုက ချန်လင်းယူအား လော့ချန်ကို ပစ်မှတ်ထားသည့် ဤရက်စက်သော ကြံစည်မှုကို အမှန်တကယ် သိရှိစေခဲ့သည်။

လော့ချန်အား ဤနေရာ၌ မင်းသားတန်းနှင့် ပြတ်ပြတ်သားသား ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရန် မလိုလားပေ။

လော့ချန်က စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။

တည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်ဟု ခံစားရသည်။

သည်းခံခြင်း။

သည်းခံခြင်း၏ အပေါ်တွင် ဓားတစ်ချောင်း။

ထိုဓားသည် မိမိကိုယ်ကို ထိုးဆောင့်ရာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထိုဒဏ်ရာသည် မိမိအနီးအနားရှိ လူများကို ထိခိုက်စေသည်။

သူသည် မင်းသားတန်းနှင့် ပဋိပက္ခကို ရှောင်ရှားရန် အကောင်းဆုံး ကြိုးစားခဲ့ဖူးသည်။ ရလဒ်ကား အဘယ်နည်း။

ကူးလင်ဖန်သည် မင်းသားတန်းကို မထိခိုက်စေခဲ့ဖူးပါသော်လည်း သူ၏ နောက်ဆုံးအခြေအနေကား အဘယ်နည်း။

တစ်လှမ်းဆုတ်သွားခြင်းသည် ကျယ်ပြောသော ပင်လယ်နှင့် ကောင်းကင်ကို ရရှိလာမည်ဟု အာမမခံနိုင်ပေ။

ထို့အပြင်၊ တစ်ခါတစ်ရံ ဆုတ်သွားခြင်းသည် ပေတစ်သောင်းအနက် လှိုဏ်ခေါင်းထဲသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

ပြန်လည်ကယ်တင်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ဘေးဒုက္ခသို့ ရောက်သွားနိုင်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်၏ နှလုံးသားထဲ၌ ဒေါသတစ်စုနှင့် မခံချင်စိတ်များ ပြည့်လျှံနေသည်။ ပင်လယ်လေးဆင်း၏ ရေများဖြင့်ပင် ဤဒေါသများကို ဆေးကြောရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သူသည် စိန်ခေါ်ပွဲကို အမြန်စတင်လိုပြီး မင်းသားတန်းအား သွေးနှင့်ပေးဆပ်စေလိုသည်။

ပြိုင်ပွဲသည် ဆက်လက်လည်ပတ်နေသည်။

ထူးဖလီးက ချန်ဖန်းကို အနိုင်ယူပြီး ထုံရွှမ်ပထမအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းတွင် ပထမနေရာကို ရယူခဲ့သည်။

အခြားစွမ်းအားစာရင်းထိပ်ဆယ်နေရာများတွင် သိသာထင်ရှားသော ပြောင်းလဲမှုမရှိပေ။

ချီဂူးယွမ်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းတွင် ပထမနေရာကို ခိုင်မြဲစွာ သိမ်းပိုက်ထားသည်။

လော့ချန်ကမူ ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းတွင် ပထမနေရာတွင် ရှိနေသည်။

ကွင်းပြင်၏ အရှေ့တောင်ထောင့်တွင် မင်းသားတန်းမှ လူများစုဝေးနေသည်။

အရပ်ရှည်ရှည်၊ အကြည့်များထဲတွင် မာန်မာနထောင်ထောင်ဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးက ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ အတိအကျဆိုရလျှင် ပထမနေရာရှိ လော့ချန်၏ အမည်ကို ကြည့်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လျက်လိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဂိုယွမ်၊ မင်းက လော့ချန်နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖူးတယ်မလား… သူ့ရဲ့စွမ်းအားက ဘယ်လိုလဲ…”

ဘေးတွင် ရတနာဓားကို ခါးမှာ သိုင်းထားပြီး အေးစက်သော အငွေ့အသက်ရှိသည့် လူငယ်မှာ ဂိုယွမ်ပင် ဖြစ်သည်။

သူက အသက်ကို နက်နက်ရှိုက်ရှူလိုက်ပြီး စကားလုံးလေးလုံးဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။

“လုံးဝ ထိပ်တန်းအဆင့်ပဲ…”

မာန်ထောင်လွှားသော လူငယ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိသည့် ဂိုယွမ်က ခေါင်းခါပြီး သတိပေးလိုက်သည်။

“ကျန်းရီဖန်၊ မင်းက သူနဲ့ ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းမှာ ပထမနေရာကို ယှဉ်ပြိုင်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒီကိစ္စကို စိတ်ထဲက ဖျောက်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ…”

“သူ့ရဲ့စွမ်းအားက ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီး ငါတို့ရောက်မရနိုင်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ…”

မာန်ထောင်လွှားသော လူငယ်မှာ ကျန်းရီဖန်ဖြစ်ပြီး ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းတွင် ဒုတိယနေရာတွင် ရှိသူဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်များက သူသည် အပြင်ဘက်တွင် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး မကြာသေးမီကမှ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးသို့ ပါဝင်ရန် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဂိုယွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသည့် ကျန်းရီဖန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်တင်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟေ့ ဂိုယွမ်… ခဏလောက်မတွေ့ရတာနဲ့ မင်းရဲ့စွမ်းအားက တိုးတက်မလာဘဲ သတ္တိကတော့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကျုံ့သွားရတာလဲ… လော့ချန်ကို ရှုံးသွားလို့ ဓားသမားတစ်ယောက်ရဲ့ ယုံကြည်မှုက အကုန်လုံး ပျောက်သွားပြီလား…”

“ငါတို့ထဲက ဘယ်သူကများ အဆင့်ကျော်ပြီး စိန်ခေါ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားမရှိလို့လဲ… အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်ကို မင်းက ဒီလောက်ထိ ချီးကျူးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကို နှိမ့်ချနေတာ တကယ်ပဲ ငါ့ကို စိတ်ပျက်စေတယ်…”

ဂိုယွမ်က ရိုးသားစွာ သတိပေးခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ရရှိလာသည်မှာ အအေးဓာတ်နှင့် ပြည့်နှက်နေသော ပြောင်လှောင်မှုများသာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အေးစက်သွားသည်။

“ငါ အမှန်အတိုင်း ပြောတာ… မင်း မယုံရင် ကိုယ်တိုင်သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပေါ့…”

“ဟဲ… ငါလည်း ဒီအတိုင်းပဲ စိတ်ကူးထားတာ… မင်းကို ဒီလောက်ထိ ကြောက်လန့်စေတဲ့ ဒီကောင်က… ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းမှာ သုံးဆယ့်ခြောက်နေရာရှိတဲ့ သူက... တကယ်ပဲ ဘယ်လောက်ထိ စွမ်းအားရှိလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်… တကယ်လို့ သူသာ သိပ်မသန်ဘူးဆိုရင် ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းရဲ့ ပထမနေရာက ပိုင်ရှင်ပြောင်းရမယ်…”

ကျန်းရီဖန်က ထရပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ရှိရာသို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရိပ်တစ်ခုဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထို့နောက် သူသည် အလယ်ရှိ တိုက်ပွဲစင်မြင့်သို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားသည်။

ထိုအခိုက်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ဂိုယွမ်က ခေါင်းခါပြီး တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကျန်းရီဖန်… ငါ မင်းကို သတိပေးခဲ့ပြီးပြီ…”

ကျန်းရီဖန်သည် နံပါတ်ငါးတိုက်ပွဲစင်မြင့်သို့ တည့်တည့်တက်သွားပြီး လော့ချန်ကို အကြည့်ပို့လိုက်သည်။

“လော့ချန်… တက်လာပြီး ငါနဲ့ တစ်ကွက်တိုက်ရဲလား…”

“ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းမှာ ဒုတိယနေရာရှိတဲ့ ကျန်းရီဖန်ပဲ…”

လူအများက ချက်ချင်း နံပါတ်ငါးတိုက်ပွဲစင်မြင့်နှင့် လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ခဏက ကူးလင်ဖန်ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ပေးခဲ့သည့် မြင်ကွင်းကို လူအများက မြင်တွေ့ခဲ့ကြသည်။

စိတ်ထဲတွင် ထဲထဲဝင်ဝင်ရှိသူများက ဤသည်မှာ မင်းသားတန်းက လော့ချန်ကို ပစ်မှတ်ထားသည်ဟု ချက်ချင်း ခန့်မှန်းလိုက်ကြသည်။

ကျန်းရီဖန်သည် မင်းသားတန်းမှ လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ယခု လော့ချန်ကို စိန်ခေါ်နေသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် မလွှဲမရှောင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသည်။

ထို့အပြင် လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့်သာရှိပြီး ရုတ်တရက် ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းတွင် သုံးဆယ့်ခြောက်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်မှာ လူအများကို သူ၏ စွမ်းအားအပေါ် သိချင်စိတ်ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

“ဟဲ…”

မိမိအမည်ကို ခေါ်သံကြားလိုက်ရသည့် လော့ချန်က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။

သူ၏ ဒေါသအပြည့်အ၀သည် ပေါက်ကွဲရန် အခြေအနေမပေးချိန်တွင် ဤမျှမြန်မြန်ဆန်ဆန် တံခါးဝသို့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာမည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

မလိုအပ်သော စကားများမပြောဘဲ လော့ချန်သည် နံပါတ်ငါးတိုက်ပွဲစင်မြင့်သို့ တည့်တည့်လျှောက်သွားသည်။

“မောင်လေး… သတိထားနော်…”

ချန်လင်းယူက စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းတည်းဖြင့် နံပါတ်ငါးတိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး ကျန်းရီဖန်နှင့် ခြေလှမ်းသုံးဆယ်အကွာတွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လူအများ၏ အကြည့်များသည် သူ့အပေါ်သို့ စုစည်းလာသည်။

“သူကပဲ လော့ချန်ပေါ့… မကြာသေးခင်က သူက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းမှာ မင်းသားတန်းကို အကြီးအကျယ် ပြဿနာဖြစ်စေခဲ့တာလေ…”

“အသက်က ငယ်သေးတာပဲ… ကြားတာကတော့ သူက အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားလာတာတဲ့… တကယ်ဆို ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ခွင့်မရှိဘူး။ ယွမ်မန်လီက သူ့ကို တိုက်ရိုက်ထောက်ခံခဲ့လို့သာ မဖြစ်မနေ ဆက်နေခွင့်ရခဲ့တာတဲ့…”

“အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်တဲ့လား… ဒါဆို သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းမှာ ရှိတာလဲ… ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် စွမ်းအားစာရင်းမှာ ပထမနေရာပဲ ရှိတာလေ…”

“မသိဘူး… အမှန်အတိုင်းလား၊ အတုအယောင်လားဆိုတာ ချက်ချင်း သိလာမှာပဲ…”

လော့ချန်၏ မကြာသေးမီက အကြောင်းအရာများကို ကြားဖူးသူများက ချက်ချင်း ဆွေးနွေးလာကြသည်။

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အားမူက လော့ချန်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

“ဒီကောင်လေး နောက်ဆုံးတော့ ကွင်းပေါ်တက်လာပြီ… သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်လောက်ထိ ရှိလဲဆိုတာ ငါကြည့်ချင်တယ်…”

လော့ယောင်က လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ပြိုင်ဘက်ရဲ့ စွမ်းအားက အားနည်းလွန်းတယ်… ဘာမှ သိသာထင်ရှားအုံးမှာ မဟုတ်ဘူး…”

အားမူက ကျန်းရီဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်က ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ… သွေးစွမ်းအင်က ပြည့်ဝတယ်… ထုံရွှမ်ဒုတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သိုင်းသမားတွေထဲမှာတောင် ထိပ်တန်းဖြစ်တယ်… ဒီလောက်တော့ သိပ်ညံ့ဖျင်းမှာ မဟုတ်ဘူးမလား…”

လော့ယောင်၏ လှပသော မျက်လုံးများက လော့ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ကြည့်လိုက်ရင် သိလာမှာပါ…”

နံပါတ်ငါးတိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင်...။

လော့ချန်နှင့် ကျန်းရီဖန်သည် ခြေလှမ်းသုံးဆယ်ခန့် အကွာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။

ကျန်းရီဖန်က လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ ပြုံးလိုက်သည်။

“လော့ချန်… အပြင်မှာ မင်းက ဘယ်လောက်ထိ အံ့သြဖွယ်ကောင်းတယ်ဆိုပြီး ပြောနေကြတယ်… ဂိုယွမ်တောင် မင်းကို သိပ်ကြောက်စရာကောင်းတယ်လို့ ပြောနေတာ… ငါကြည့်ရသလောက်တော့ ဘာမှမထူးခြားဘူး… သာမန်ပဲ… ဒီနေ့တော့ ဒီလိုကောလဟာလတွေကို ငါဖျက်ဆီးပစ်မယ်…”

ကျန်းရီဖန်သည် အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားလာသူ လော့ချန်ကို လုံးဝမထီမဲ့မြင်ပြုထားပေ။ စကားဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် ပြောင်လှောင်စကားများဖြင့် မာန်ထောင်လွှားနေသည်။

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်စွာဖြင့် အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“မင်းက မင်းသားတန်းက လူတစ်ယောက်လား…”

ကျန်းရီဖန်က ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်ရင်ရော… စိတ်မပူပါနဲ့… ငါက အဆင့်အတန်းနဲ့ မင်းကို ဖိအားမပေးပါဘူး…”

“ဟုတ်ရင် ကောင်းပြီ… မင်းကို တစ်ကြိမ်ထိုးခွင့်ပေးမယ်… ထိုးလိုက်ပေါ့…”

လော့ချန်သည် တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာသည်။

“မင်း…”

ကျန်းရီဖန်၏ မျက်နှာသည် သံမဏိရောင်ပြောင်းသွားပြီး ဒေါသမီးများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မိုက်မဲသူတစ်ယောက်ပင်ဖြစ်စေ ဤစကားထဲမှ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ကြားနိုင်သည်။

မဟုတ်ပါ။ ဤသည်မှာ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုသာမက ပြတ်ပြတ်သားသား ရှုတ်ချလိုက်ခြင်းပင်...။

“မင်းကို တစ်ကြိမ်ထိုးခွင့်ပေးမယ်…”

ဤသည်မှာ မည်မျှထိ မာန်ထောင်လွှားသော စကားများနည်း။

သူ ကျန်းရီဖန်သည် ဘယ်သောအခါမှ ဤမျှလောက် မထီမဲ့မြင်ပြုခံရဖူးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“မင်းကိုယ်မင်း သေချင်နေတာဆိုရင်… ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့… လင်းယုန်လက်သီး…”

မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကျန်းရီဖန်သည် တစ်လှမ်းဖြင့် နှစ်ဆယ်လှမ်းအကွာကို ဖြတ်ကျော်လိုက်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ရွှီ…”

လေဟာနယ်ထဲတွင် လင်းယုန်၏ အော်မြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အားပြင်းသော လက်သီးစွမ်းအင်သည် ဧရာမနတ်ဆိုးလင်းယုန်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး လော့ချန်၏ ပခုံးနှစ်ဖက်သို့ ဖြတ်လတ်ကာ လှိုင်းလုံးများကို ဖြတ်ကျော်လာသည်။

လော့ချန်က တစ်ချက်မျှ မကြည့်ဘဲ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဖတ်ခနဲအသံတစ်ခုနှင့်အတူ လင်းယုန်၏ ခြေသည်းများ ကွဲအက်သွားပြီး လက်သီးစွမ်းအင်သည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကျန်းရီဖန်၏ ညာလက်သီးကို ခိုင်မြဲစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။

“လှိမ့်ထွက်သွား…”

ကျန်းရီဖန်သည် အံ့အားသင့်ပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဖြင့် တောက်ပနေသော ငှက်ကြီးသိုင်းဝိညာဉ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

လော့ချန်၏ ညာလက်သည် လုံးဝ မြဲမြံသော ပြုတ်တူနှင့် တူနေသည်။

သူသည် စွမ်းအားအကုန်သုံးထားသော်လည်း အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားမရခဲ့ပေ။

“မင်း…”

ကျန်းရီဖန်သည် အံ့အားသင့်ပြီး ဒေါသထွက်နေသည်။ သို့သော် ဤအံ့အားသင့်မှုနှင့် ဒေါသသည် မကြာမီတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်မှုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် လော့ချန်က သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်သီးကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုသာမန်လက်သီးသည် သူ၏ နှလုံးသားကို ပြင်းပြစွာ ခုန်လှုပ်စေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည်ဟု ခံစားရသည်။

“ဘုန်း…”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

လှိုင်းလုံးစွမ်းအင်များ မြည်ဟီးလာပြီး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ကျန်းရီဖန်သည် ကြယ်တံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ နောက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ လွင့်ထွက်သွားပြီး တိုက်ပွဲစင်မြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ထွက်ကာ ဘုန်းခနဲအသံဖြင့် ကွင်းပြင်ပတ်လည်ရှိ ကျောက်နံရံထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်ဝင်သွားသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ထိုးပြီးနောက် လော့ချန်သည် ကွင်းပေါ်မှ လှည့်ထွက်သွားပြီး အေးဆေးစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

အခန်း (၂၇၄) ပြီးပါပြီ။