စိန်ခေါ်ပွဲ၊ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ

သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နံပါတ်ငါး စင်မြင့်ကို အာရုံစိုက်နေသူများအားလုံး မယုံကြည်နိုင်သည့်အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

လူအုပ်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ် အဆင့်နှစ်စွမ်းအားစာရင်းတွင် ပထမနှင့်ဒုတိယနေရာရှိသူတို့၏တိုက်ပွဲသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားကြသည်။

သို့သော် တိုက်ပွဲသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အဆုံးသတ်သွားသည်။

“လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ကျန်းရီဖန်ကို အနိုင်ယူလိုက်တယ်... တကယ်ကို သန်မာလှပါလား...”

“သူ့မှာ တကယ်ပဲ ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ရာအဆင့်ရဲ့ စွမ်းအားရှိနိုင်လား...”

ဤရလဒ်ကို လူအများက အံ့အားသင့်ကြသည်။ အချို့က သာယာစွာ ချီးကျူးကြသည်။ အများစုကတော့ လော့ချန်၏ စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို ခန့်မှန်းကြည့်ရင်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသည်။

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အားမူက မကျေနပ်သလို ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကျန်းရီဖန်က အပြောကြီးလှခဲ့တာ... သူ့မှာ စွမ်းအားတော်တော်များရှိမယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ ဒီလောက်တောင် အားနည်းနေမှန်းမသိခဲ့ဘူး...”

လော့ယောင်က ခေါင်းယမ်းပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း နီရဲသောနှုတ်ခမ်းများပေါ်တွင် အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သော အပြုံးတစ်ခုပေါ်လာသည်။

“သူအားနည်းနေလို့မဟုတ်ဘူး... လော့ချန်ကသာ သိပ်ကိုသန်မာလွန်းနေတာ...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ အားမူက မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ငါမယုံဘူး... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် အဆင့်နှစ်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်မှာ တကယ်ပဲ ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ရာအဆင့်ရဲ့စွမ်းအားရှိတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ယုံနိုင်မှာလဲ...”

“ရှူး...”

နံပါတ်ငါး စင်မြင့်မှ ဒိုင်လူကြီးဖြစ်သည့် အကြီးအကဲတစ်ဦးက တစ်ချက်ပြေးသွားပြီး ကျောက်နံရံအနီးတွင် ပေါ်လာကာ နံရံထဲတွင် မြုပ်ဝင်နေသော ကျန်းရီဖန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် သူ၏မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

ကျန်းရီဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ အရိုးများအားလုံး ကွဲထွက်သွားပြီး အသက်ရှူထုတ်သံက များပြားနေကာ အသက်ရှူသွင်းသံက နည်းပါးနေသည်။ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ သူ၏စွမ်းအားသည် မလွဲမသွေ ထိခိုက်နစ်နာသွားမည်ဖြစ်ပြီး အသုံးမကျသူတစ်ဦးအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရီဖန်နှင့် ရင်းနှီးသော မင်းသားတန်းမှ တပည့်နှစ်ဦးက အလျင်အမြန်ရောက်လာသည်။

ကျန်းရီဖန်၏ ဆိုးရွားသောအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီးဖြစ်သွားပြီး လော့ချန်ကို ချက်ချင်းအော်ဟစ်လိုက်သည်။

“လော့ချန်... ဂိုဏ်းတူတပည့်အချင်းချင်း ယှဉ်ပြိုင်တဲ့ပွဲမှာ မင်းက ဒီလောက်ထိ ရက်ရက်စက်စက် လက်လွန်ခြေလွန် တိုက်ခိုက်ရသလား...”

လော့ချန်က ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး စကားပြောသူထံ လှည့်ကြည့်လိုက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဓားသွားမှာ မျက်လုံးမရှိဘူး... သိုင်းပညာယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရတာဟာ မလွဲမသွေဖြစ်ပေါ်တတ်တယ်... ကြောက်နေတယ်ဆိုရင် ပွဲစင်ပေါ်မတက်နဲ့... လိပ်တစ်ကောင်လို အခွံထဲမှာသာပုန်းနေလိုက်...”

ဤစကားများသည် အကြီးအကဲချင်ယွမ်က ပြောခဲ့ဖူးသည့်စကားများဖြစ်ပြီး လော့ချန်က ၎င်းကို တိုက်ရိုက်ယူသုံးလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

“မင်း...”

စကားပြောနေသည့် မင်းသားတန်းမှတပည့်တစ်ဦး၏ မျက်နှာသည် သံမဏိရောင်သမ်းသွားသည်။

ဤစကားသည် မင်းသားတန်းမှလူများကို လိပ်တစ်ကောင်ဟု ထင်ရှားစွာ ပြစ်တင်ပြောဆိုခြင်းဖြစ်သည်။

ဘေးမှ ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက မြင့်မားသောစင်ပေါ်ရှိ ချင်ယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အကြီးအကဲချင်ယွမ်က လော့ချန်ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အသံပြဲပြဲဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

“လော့ချန်အနိုင်ရတယ်... နောက်ထပ်ပွဲတွေမှာ အားလုံးက ချုပ်တည်းထားကြပါ... အားပြိုင်ဖို့ လွန်ကဲမှုတွေ မလုပ်ကြနဲ့...”

လော့ချန်၏စကားများသည် သူပြောခဲ့ဖူးသည့်စကားများဖြစ်သည့်အတွက် ယခုအခါ များများစားစား ပြောဆိုရန်မသင့်တော်ပေ။

ထိုသို့ပြုလုပ်လျှင် လူအများအား မတရားသည့်အထင်ကိုသာ ပေးစွမ်းမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

အကြီးအကဲချင်ယွမ်က စကားပြောလိုက်သည့်အခါ မင်းသားတန်းမှ တပည့်နှစ်ဦးသည် ထပ်မံပြောဆိုရန် မဝံ့မရဲဖြစ်သွားကြပြီး လော့ချန်ကို ဒေါသတကြီးတစ်ချက်စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းရီဖန်ကို ဆေးကုသရန် ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။

အရာအားလုံး ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်။

မင်းသားတန်းဘက်တွင်။

မင်းသားတန်းမှ တပည့်များ၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားဖွယ်ဖြစ်နေသည်။

ကျန်းရီဖန်သည် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း လော့ချန်က လူအများရှေ့တွင် လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အနိုင်ယူလိုက်ပြီး သူတို့ကို လိပ်တစ်ကောင်ဟု ပြစ်တင်လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်။

အမြဲတမ်း မိမိကိုယ်ကို မြင့်မားစွာ တန်ဖိုးထားနေကြသည့် မင်းသားတန်းမှလူများအတွက် ဤအရာသည် မတွေးဖူးခဲ့သော အရှက်တကွဲ အကျိုးနဲမှုတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

အရှက်တကွဲ အကျိုးနဲ...။

“သောက်ကျင့်မကောင်းတဲ့ကောင်... ဒီကောင်လေးက သေမယ့်အချိန်ထိ ဒီလောက်ထိ မာနကြီးနေရဲသေးတယ်...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည် ဒေါသတကြီးဖြစ်နေသည့်အတွက် မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေပြားများပင် တုန်လှုပ်နေပြီး အသံသည် အေးစက်လှသည့်အတွက် ယခုချက်ချင်း လော့ချန်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်စဉ်းဖြတ်လိုက်ချင်သည့်ပုံပေါ်နေသည်။

ချီဂူးယွမ်က လော့ချန်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်ရင်း အေးစက်သောအကြည့်များဖြင့် ကြေညာလိုက်သည်။

“သူ့ကို ခဏတော့ မာနကြီးနေပါစေ... အောက်ကလူတွေကို အမိန့်ပေးလိုက်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် အဆင့်သုံးနောက်ပိုင်းအောက်ရှိတဲ့ တပည့်တွေအနေနဲ့ လော့ချန်ကို သွားပြီး စိန်မခေါ်ကြနဲ့... ထပ်ပြောမယ်... လော့ချန်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်သူတိုင်းကို ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆုချမယ်... ပြီးတော့ အပြင်စည်းဂိုဏ်းရဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ပွဲကြီးပြီးရင် အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ရာထူးတိုးပေးမယ်...”

“ဟင်...”

ချီဂူးယွမ်၏ အမိန့်ထုတ်ပြန်မှုက ပျံ့နှံ့သွားသည်နှင့်အတူ နေရာတွင်ရှိသော မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြပြီး လော့ချန်ကို မီးတောက်နေသောအကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေအုပ်စုက သားကောင်တစ်ကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပင်ဖြစ်သည်။

ချီစွမ်းအင်ဆေးလုံးတစ်သောင်းဆိုသည်မှာ ငွေသိန်းတစ်ရာနှင့်ညီမျှသည်။

ဤအရာသည် ထုံရွှမ်အဆင့်ရှိသိုင်းသမားတစ်ဦးတစ်ယောက်အတွက် လုံးဝ ကြီးမားသောစည်းစိမ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ရာထူးတိုးပေးမည်ဆိုသည့်အချက်သည် လူတိုင်းကို ရူးသွပ်စေနိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်။

ဤသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိသည့်အခါ လော့ချန်ဘေးတွင်ထိုင်နေသည့် ထူးဖလီးက မထိန်းနိုင်ဘဲ အသက်ရှူသံပြင်းပြင်းဖြင့် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“လော့ချန်... မင်းက ဒီတစ်ခေါက်တော့ မြွေတွင်းကို နှိုက်မိလိုက်ပြီထင်တယ်...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူလိုချင်သည့်အကျိုးသက်ရောက်မှုသည် ဤအရာပင်ဖြစ်သည်။

ယနေ့တွင် သူသည် မင်းသားတန်းမှလူများကို လူပုံအလယ်တွင် အတုံးအရုံး သတ်ဖြတ်ကာ နုတ်နုတ်စဉ်းမည်ဖြစ်သည်။

လော့ချန်နှင့် ကျန်းရီဖန်တို့၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုပြီးဆုံးပြီးနောက် နောက်ဆက်တွဲတိုက်ပွဲများသည် အားလုံးရိုးရှင်းဖြည်းညင်းစွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

တဖြည်းဖြည်းနှင့် အဆင့်လိုက်ယှဉ်ပြိုင်ပွဲသည် အဆုံးသတ်လာသည်။

မည်သူမျှ ထပ်မံစိန်ခေါ်မှုမပြုလုပ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲချင်ယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး အဆင့်လိုက်ယှဉ်ပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးကြောင်း ကြေညာလိုက်ပြီး နာရီဝက်အကြာတွင် စိန်ခေါ်ပွဲကို စတင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးရှိ အခြေအနေသည် ပူပြင်းလာသည်။

လူအများက အဆင့်လိုက်ယှဉ်ပြိုင်ပွဲသည် အရံဟင်းလျာတစ်ခုသာဖြစ်သည်ဟု နားလည်ထားကြသည်။

စိန်ခေါ်ပွဲသာလျှင် အဓိကဟင်းလျာဖြစ်သည်။

စစ်မှန်သောစွမ်းအားရှိသည့် လူငယ်ထူးချွန်သူများသည် အားလုံး စွမ်းအင်စုစည်းထားကြပြီး ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ရာအဆင့်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

နာရီဝက်သည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လူအများမျှော်လင့်ထားသည့်အချိန်၌ပင် အကြီးအကဲချင်ယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

“နောက်ထပ် ဆက်လက်ပြီး စိန်ခေါ်ပွဲကို စတင်မယ်... ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းပြင်ပရှိ တပည့်တွေက ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းထဲက တပည့်တွေကို လွတ်လပ်စွာ စိန်ခေါ်နိုင်တယ်... အနိုင်ရသူက သူတို့ရဲ့နေရာကို အစားထိုးယူပိုင်ခွင့်ရမယ်... တစ်ဦးချင်းစီမှာ စိန်ခေါ်ခွင့် သုံးကြိမ်ပဲရှိတယ်...”

“အခု... စိန်ခေါ်ပွဲ စတင်ပါပြီ...”

“ဘုန်း...”

ချင်ယွမ်၏ အသံကျဆင်းသွားသည်နှင့်အတူ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးမှ အော်ဟစ်သံများသည် ကောင်းကင်ယံထိ ပြည့်လျှံသွားသည်။

“ရှူး...”

တစ်စုံတစ်ယောက်၏အရိပ်တစ်ခုသည် စောင့်မျှော်မနေနိုင်ဘဲ ပွဲစင်နံပါတ်တစ်ပေါ်သို့ တက်သွားသည်။

ထိုသူသည် ရှည်လျားသောဓားတစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး အရပ်ရှည်လျားကာ မျက်ခုံးများသည် ဓားသွားကဲ့သို့ ထက်မြက်နေသည့် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

သူက ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ဟိန်းဟောက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါက ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းထဲက တစ်ရာနံပါတ်ရှိတဲ့ တန်မို့ကို စိန်ခေါ်မယ်...”

စကားသံမကုန်သေးခင်မှာပင် နောက်ထပ်တစ်ယောက်က ပွဲစင်နံပါတ်တစ်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။ ၎င်းသည် ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းထဲတွင် တစ်ရာနံပါတ်ရှိသည့် တန်မို့ဖြစ်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှည်လျားသွယ်လျဖြစ်ပြီး အစိမ်းရောင်ရှည်လျားသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားကာ စာပေရနံ့သင်းသော ကျက်သရေရှိမှုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။

တန်မို့က သူ၏ပြိုင်ဘက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ထိပ်တန်းတစ်ရာအဆင့်ကို ငါလွယ်လွယ်နဲ့ လက်လွှတ်ပေးမှာမဟုတ်ဘူး...”

“ဟားဟား... မင်းလက်လွှတ်မပေးလဲ... ငါကိုယ်တိုင်လာယူမယ်...”

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့်လူငယ်က အော်ရယ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ တန်မို့ဆီသို့ ဖြတ်လှီးလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် ဤတိုက်ပွဲကို သေသေချာချာ ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်။

တစ်စုံတစ်ယောက်၏အရိပ်တစ်ခုသည် ပွဲစင်နံပါတ်သုံးပေါ်သို့ ပြေးတက်လာသည်။

“လော့ချန်... မင်းဒီမှာ လာပြီး သေဖို့မလာသေးဘူးလား...”

ပွဲစင်နံပါတ်သုံးပေါ်တွင် နှုတ်ခမ်းပါးလှပြီး လင်းယုန်နှာခေါင်းရှိသည့် ဓားကိုင်ဆောင်ထားသော လူငယ်တစ်ဦးရပ်နေသည်။ ၎င်းသည် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်ဖြစ်သည့် လီလီဖြစ်သည်။

သူသည် လော့ချန်ကို သင်ခန်းစာပေးလိုသည်မှာ ကြာမြင့်ပြီဖြစ်သည်။ စိန်ခေါ်ပွဲစတင်သည်နှင့်အမျှ ချက်ချင်း စိန်ခေါ်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ပင့်လိုက်ပြီး မလိုအပ်သည့်စကားများမပြောဘဲ ထရပ်ကာ ပွဲစင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်တက်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပရိသတ်ထိုင်ခုံများမှ လူအများစုက အကြည့်များကို ပွဲစင်နံပါတ်သုံးဆီသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်ကြသည်။

လော့ချန်နှင့် မင်းသားတန်းအကြား ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုသည် ပျံ့နှံ့သွားပြီးဖြစ်သည်။ လူအများက ဤတိုက်ပွဲ၏ ထူးခြားသောလေထုကို ခံစားမိကြသည်။

ပွဲစင်ပေါ်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ခြေလှမ်းနှစ်ဆယ်အကွာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။

လော့ချန်က လီလီကို တစ်ချက်အကဲခတ်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

“တကယ်ပြောရရင်... မင်းက ငါ့ကို တကယ်ပဲ စိန်ခေါ်ရဲလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး...”

“ဘာလို့ မရဲရမှာလဲ... ကျန်းရီဖန်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူလိုက်ရုံနဲ့တင် ဘဝင်မြင့်နေပြီလား... ငါလည်း သူ့ကို လက်ဝါးတစ်ချက်နဲ့ ရိုက်သတ်နိုင်တယ်...”

“မင်းက ကံကောင်းလို့ ထိပ်တန်းတစ်ရာစာရင်းထဲ ရောက်သွားတယ်ဆိုပြီး တကယ်ပဲ ထိပ်တန်းတပည့်တစ်ရာအဆင့်ရှိတယ်လို့ မထင်နဲ့... ဒီလောကမှာ အင်အားကသာ အဓိကဖြစ်တယ်... မင်းဘယ်စာရင်းထဲရောက်နေရောက်နေ၊ ဘယ်နံပါတ်မှာရှိလဲဆိုတာက မင်းဘယ်လောက်ထူးချွန်တယ်ဆိုတာကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး...”

လီလီက အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ်ပင့်ကာ လော့ချန်ကို အပေါ်စီးမှ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စွမ်းအင်အလင်းတန်းတစ်ခုပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“အင်အားကအဓိကဆိုတာ မင်းပြောတာ မမှားဘူး... ဒါဆိုရင် ဒီနေ့ မင်းကို ပထမဆုံး စတင်ခုတ်စဉ်းမယ်...”

“ငါ့ကို ခုတ်စဉ်းမယ်ပေါ့...”

လော့ချန်ထံမှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ခံစားမိသည့်အခါ လီလီက ပါးစပ်ကိုဆွဲဖြဲပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟဲဟဲ... မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်နေတာလို့ ထင်ရတယ်... ကောင်းတယ်... ငါလည်း အတူတူပဲ စိတ်ကူးထားတာ... မင်းကို သတ်လိုက်ရင် ငါ ဆုလာဘ်တွေ အများကြီးရမှာ...”

“ဟုတ်လား...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲထံ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ဟာ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲလုပ်မှာပါ... ဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အကျိုးဆက်အားလုံးကို ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူပါမယ်...”

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် မင်းသားတန်းက ဤယှဉ်ပြိုင်ပွဲကြီးကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ လော့ချန်ကို သတ်ဖြတ်ရန် စီစဉ်ထားသည်ကို ကြိုတင်သိရှိထားပြီး ပွဲစင်ပေါ်တွင် မည်သည့်အရာဖြစ်ပေါ်လာစေကာမူ မျက်လုံးတစ်ဖက်ဖွင့်တစ်ဖက်မှိတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် လော့ချန်က သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို သူကိုယ်တိုင်အဆိုပြုလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အကြီးအကဲချင်ယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ချင်ယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းတို့နှစ်ဦး ဆန္ဒအလျောက်ဆိုရင် ဒီအကြီးအကဲက ခွင့်ပြုတယ်...”

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လီလီက နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် လှမ်းယက်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

“လော့ချန်... မင်းက တကယ်ပဲ အုတ်ဂူမမြင်မချင်း မျက်ရည်မကျတဲ့သူပဲ... မင်းက သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲလုပ်ချင်တယ်ဆိုတော့ ငါလည်း လက်ထိန်းမထားတော့ဘူး...”

စကားဆုံးသည်နှင့်အမျှ လီလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့် အရှိန်အဟုန်သည် ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံထိသို့ တဟုန်ထိုးရောက်ရှိသွားသည်။

“မင်းအခု သေလို့ရပြီ...”

လော့ချန်၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်သွားပြီး စကားတစ်ခွန်းထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ သူ၏အရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်များစွာထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်ချက်တည်းဖြင့် လီလီရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

အခန်း (၂၇၅) ပြီးပါပြီ။