အကုန်လုံးကို သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်

“ရှူး…”

မြူခိုးရိပ်ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ရာ လော့ချန်သည် တစ်ချက်တည်းနှင့် ခြေလှမ်း နှစ်ဆယ်အကွာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး လီလီ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

“မိစ္ဆာကောင်… မင်းသေချင်နေတာလား…”

လီလီသည် လော့ချန်၏ မြန်ဆန်မှုကို မထင်မှတ်ထားသဖြင့် နှလုံးခုန်သံများ ပြင်းထန်စွာ တဒိန်းဒိန်းထွက်လာပြီး ထိတ်လန့်ကာ ဒေါသထွက်နေသည်။

သို့ရာတွင် တစ်ခဏအတွင်း ထိတ်လန့်မှုသည် ဒေါသမီးလျှံများဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

အသုံးမကျသိုင်းဝိညာဉ်နိုးကြားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိ သိုင်းသမားတစ်ဦးက သူ့ထံသို့ ဦးစွာတိုက်ခိုက်ရဲသည်မှာ မာန်မာနထောင်လွှားလွန်းလှသည်။

သူ့ကို ကျန်းရီဖန်ကဲ့သို့ ဖျစ်ညှစ်လို့ရသည့် အားနည်းသူတစ်ဦးလို ထင်နေသည်လား။

“သေစမ်း… မီးလျှံလက်ဖဝါး…”

ညာခြေထောက်ကို အားပြင်းစွာ တစ်ချက်နင်းလိုက်ပြီး လီလီသည် ညာလက်ဖဝါးကို ဖြောင့်တန်းစွာ ထိုးထုတ်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ချီစွမ်းအင်သည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်နှင့်ရောထွေးကာ မီးလျှံလက်ဖဝါးရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“ဘုန်း…”

မီးလျှံလက်ဖဝါးရာသည် လေထုထဲတွင် ပိုမိုကြီးမားလာပြီး လေထုကိုပင် သိသာစွာ ပုံပျက်သွားစေသည့် စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဒေါသအမျက်ထွက်မှုအောက်တွင် လီလီသည် သူ၏ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်ကို ကျော်လွန်ပြီး မူလရှိနိုင်သည့် စွမ်းအားထက် ပို၍ ထုတ်လွှတ်နိုင်ခဲ့သည်။

“မင်းဘယ်လိုသေမလဲ ကြည့်လိုက်ဦး…”

လီလီသည် ရက်စက်စွာ အပြုံးတစ်ခုပြုလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမဆုံးခင် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်းတောင့်တင်းသွားသည်။

သူ၏မြင်ကွင်းထဲတွင် သာမန်လက်သီးတစ်ချက်က မီးလျှံလက်ဖဝါးရာကို တစ်ချက်တည်းဖြိုခွဲလိုက်ပြီး လော့ချန်၏ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သော မျက်ဝန်းများသည် ကွဲထွက်သွားသော မီးလျှံစွမ်းအင်များကြားမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဘုန်း…”

လီလီသည် တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရလိုက်ခင် သူ၏ချီစွမ်းအင်အကာကို ဖြိုခွဲခံလိုက်ရပြီး ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး ပိပိပြားပြားဖြစ်သွားကာ အတွင်းကလီစာအပိုင်းအစများနှင့် ရောနှောထွက်လာသော သွေးတစ်ပွက်ကို အန်ထွက်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

လော့ချန်သည် လက်ရွံ့ထားရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ချက်လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ လီလီကို လိုက်ဖမ်းပြီး ခြေထောက်တစ်ချောင်းဖြင့် ဖြတ်လှဲလိုက်သည်။

“မဟုတ်ဘူး…”

လီလီသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး လက်ဖြင့် အကာအကွယ်ပြုရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့ရာတွင် နောက်တစ်ကြိမ်။

“ဘုန်း…”

ခြေထောက်စွမ်းအင်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ကန်ချလိုက်ရာ လီလီ၏ ညာလက်သည် အရင်းကနေ ပြုတ်ထွက်သွားသည်။

“အား...”

လီလီသည် ပြင်းထန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပုစွန်သေကောင်ကဲ့သို့ ကွေးညွတ်သွားကာ လွင့်ထွက်ပြီး တိုက်ပွဲစင်မြင့်အပြင်ဘက်ရှိ ကျောက်နံရံသို့ အားပြင်းစွာ ဝင်ရောက်တိုက်မိသည်။ သူ၏ ဒွါရပေါက်များမှ သွေးများစီးကျလာပြီး အားမရှိစွာ အောက်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။

တိုက်ပွဲစင်မြင့်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်မှ အသံမထွက်ရဲချေ။ အခြားတိုက်ပွဲစင်မြင့်များရှိ ပြိုင်ဘက်များပင် ယာယီရပ်တန့်လိုက်ကြပြီး တတိယတိုက်ပွဲစင်မြင့်သို့ အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ထပ်မံ၍ တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူခံလိုက်ရပြီ။

လီလီသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းရှိ စစ်မှန်သော သိုင်းသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

တတိယတိုက်ပွဲစင်မြင့်တွင် ဓားတစ်ချောင်းကဲ့သို့ မတ်မတ်ရပ်နေသော လော့ချန်၏ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း မင်းသားတန်းမှ လူများ၏ မျက်နှာများသည် အလွန်အမင်း မည်းမှောင်နေသည်။

လူများစွာ၏ရှေ့တွင် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင် ရှူးကွမ်ရှီ နှင့် လီလီ တို့ကို လော့ချန်၏ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူမှုသည် လူအများရှေ့တွင် မင်းသားတန်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြင်းထန်စွာ စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ချီဂူးယွမ်သည် မျက်နှာမည်းမှောင်စွာ ဓားအိမ်ကို တင်းတင်းကိုင်ထားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ထူးဖလီးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး တကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသိုင်းသမားကို တစ်ချက်တည်းနှင့် အနိုင်ယူတယ်ဟ။ ဒီလောက် သန်မာတာလား…”

သူသည် လော့ချန်၏ အားကောင်းမှုကို သိရှိထားသော်လည်း ဤမျှလောက်ထိ အားကောင်းလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ချေ။

ချန်လင်းယူသည် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ လော့ချန်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ပထမအဆင့်တွင်ရှိစဉ်ကပင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အလယ်ပိုင်းသိုင်းသမားနှင့် ယှဉ်နိုင်သည့်စွမ်းအားရှိခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏အဆင့်သည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်သို့ မြင့်တက်လာပြီးနောက်တွင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသိုင်းသမားကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အနိုင်ယူမရနိုင်လျှင်မှ ထူးဆန်းသည်ဟု ဆိုရမည်ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် ချန်လင်းယူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ့ပါးမှုမရှိချေ။ ယင်းအစား ပို၍ပင် စိုးရိမ်မှုများဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်၏ ဤလုပ်ရပ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အန္တရာယ်ရှိသော ရပ်ဝန်းထဲသို့ တွန်းပို့လိုက်ခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

မင်းသားတန်းမှလူများသည် သူ့ကို လုံးဝခွင့်လွှတ်မည်မဟုတ်ချေ။

လူများစွာနှင့်ပြည့်နှက်နေပြီး အပြင်စည်းမှ ထူးချွန်သောတပည့်များ၏ ထက်ဝက်ကို သိမ်းပိုက်ထားသည်။

သူတို့သည် လော့ချန်ကို အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးတွင် အသက်ရှင်လျက် ပြီးဆုံးခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ချေ။

“လော့ချန် အနိုင်ရတယ်…”

တတိယတိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ တိုက်ပွဲရလဒ်ကို ကြေငြာလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ ထွက်ခွာရန် ကိုယ်လှည့်လိုက်သည်။

ထိုအခါ။

“ခဏစောင့်ဦး…”

ရုတ်တရက်။

အနည်းငယ်အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ထို့နောက် မြင့်မားသော ပုံရိပ်တစ်ခု တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လော့ချန်သည် ထိုသူကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မည်သူဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်းမှတ်မိသည်။

ယခင်က ကျန်းရီဖန်ကို ဒဏ်ရာကုသရန် ခေါ်ဆောင်သွားသူများထဲမှ မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

“လူယုတ်မာ… ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ပြီး လူကို ဒဏ်ရာပေးတာ ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးလဲ… ငါနဲ့တစ်ပွဲတိုက်ရဲလား…”

မြင့်မားသောလူငယ်သည် လက်ထဲတွင် မျက်ခုံးအမြင့်နှင့်ညီသော တိုတ်တိုတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သောအလင်းတန်းများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လော့ချန်နှင့် လီလီ၏ တိုက်ပွဲသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် လူအများစုသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို အတိအကျ မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။

လော့ချန်သည် ရုတ်တရက် လီလီထံ အလျင်အမြန်ပြေးဝင်သွားပြီး လီလီကို သွေးထွက်လွင့်ထွက်သွားအောင် ရိုက်ချလိုက်သည်ကို မြင်ကြပြီး လူအများက လော့ချန်သည် ခိုးဝင်တိုက်ခိုက်ပြီး လီလီကို မမျှော်လင့်ဘဲ အနိုင်ယူလိုက်သည်ဟု ထင်မြင်ကြသည်။

အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်သည်လည်း ထို့အတူ ထင်မြင်နေသည်။

လော့ချန်သည် ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မြင့်မားသောလူငယ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါနဲ့ တိုက်ချင်ရင် မင်းရဲ့အသက်ကို လောင်းကြေးထပ်ရလိမ့်မယ်…”

“ဟားဟား… ကြိုက်ပြီ... ငါကလည်း ဒါမျိုးကိုလိုချင်တာ... ကျန်းရီဖန်အတွက် လက်စားချေဖို့ပဲ…”

အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်သည် အော်ရယ်လိုက်သည်။ သူသည် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်နောက်ပိုင်းသို့ ကျော်လွန်တက်လှမ်းထားပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တစ်လှမ်းသာလိုတော့သည်။ လော့ချန်ကို မျက်စိထဲထည့်ရန်မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူသည် ရက်စက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“မင်းနဲ့ငါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ လုပ်မယ်… သေရင်လည်း ကိုယ့်ကံကြမ္မာအပေါ်မှာ မူတည်တယ်…”

“ဘုန်း…”

စကားမဆုံးခင် အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ အရှိန်အဟုန်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ၏ပုံရိပ်သည် မြင့်မြင့်မားမားခုန်တက်သွားပြီး တုတ်တိုဖြင့် လော့ချန်ကို အားပြင်းစွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

လီလီသည် မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ခိုက်ခံရပြီး သေဆုံးသွားရသည်ကို သူသည် ထပ်မံမဖြစ်စေရန် ချက်ချင်းထွက်လှုပ်လိုက်ပြီး လော့ချန်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးရန် ကြံစည်လိုက်သည်။

“ကျောက်ခွဲတုတ်သိုင်း…”

လေထဲတွင်ရှိနေရင်း အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်လက်ထဲရှိ မျက်ခုံးအမြင့်နှင့်ညီသော တိုင်တိုသည် ရုတ်တရက် နှစ်ခုခွဲထွက်သွားပြီး လော့ချန်ကို ဘယ်ညာမှ တိုက်ခိုက်ရန် လှံတံနှစ်ချောင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရှိန်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသည်။

လော့ချန်သည် မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ သူ၏ပုံရိပ်သည် တစ်ချက်လှုပ်ယမ်းလိုက်ရာ ချက်ချင်းရှောင်တိမ်းသွားသည်။

“ဘုန်း…”

တုတ်ရိပ်များသည် အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာပြီး တိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် အက်ကွဲရာနှစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လော့ချန်ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်သည် ထိတ်လန့်နေသည်ဟု ထင်မြင်ကာ ရက်စက်စွာ အပြုံးတစ်ခုပြုလိုက်သည်။

“ရှောင်လို့ရမလား… လွင့်ပျံကျောက် ပေါင်တစ်သန်းစွမ်းအား…”

အနည်းငယ်အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်သည် ခြေထောက်တစ်ချက်နင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်သည် ချက်ချင်းအက်ကွဲသွားသည်။ မျက်ခုံးအမြင့်နှင့်ညီသော တုတ်တိုသည် ညကို ဖြတ်သန်းသွားသော ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ လော့ချန်ကို ဖြတ်လှဲလိုက်သည်။ ထိုအရှိန်သည် လေထုကို တဝူးဝူးမြည်အောင် ဖိနှိပ်နိုင်သည့် ပြင်းထန်မှုရှိသည်။

“ဒီတစ်ချက်က သိပ်ကောင်းတယ်… ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်သိုင်းသမားကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တယ်…”

“လော့ချန်သေတော့မယ်…”

ဤတစ်ချက်သည် လော့ချန်အတွက် အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိသော်လည်း လူအများက လော့ချန်သည် သေချာပေါက် ရှုံးနိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြသည်။

ရမ်ရှောင်ကွမ်သည်လည်း ထိုသူများထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရက်စက်သောအပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

“မင်းဘယ်လိုရှောင်မလဲ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်…”

“မင်းကိုယ့်ကိုယ်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေတယ်…”

လော့ချန်၏မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်စွာ တောက်ပလာပြီး လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲယူလိုက်သည်။

ဒိန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မဖြစ်နိုင်ဟုထင်ရသော ထိုတစ်ချက်ကို လော့ချန်သည် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး တစ်လက်မမျှပင် ရှေ့သို့မတိုးနိုင်ခဲ့ချေ။

“ဘာလဲ…”

အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ၏အောင်မြင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားသည့် တစ်ချက်ကို ဤမျှလွယ်ကူစွာ ဖမ်းဆုပ်လိုက်နိုင်သည်မှာ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သို့ရာတွင် လော့ချန်သည် သူ့ကို အံ့အားသင့်ချိန် ပေးမထားချေ။

ဘယ်လက်ဖြင့် တုတ်တိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း လော့ချန်သည် အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်ထံသို့ တစ်လှမ်းချဉ်းကပ်လိုက်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအင်သည် လှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ စီးဆင်းလာကာ လက်သီးတစ်ချက်နှင့် ပြင်းထန်စွာ ထုရိုက်လိုက်သည်။

“ဘုန်း…”

အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အလျင်အမြန် အကာအကွယ်ပြုကာ အားအပြည့်ဖြင့် ခုခံလိုက်သည်။

“ဒီလိုခုခံလို့ ရမလား…”

လော့ချန်၏ အေးစက်သောအသံသည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက်။

“ဂျွပ်…”

အရိုးကျိုးသံသည် ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ရှည်လျားသောလူငယ်၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ကွဲအက်သွားကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ကြယ်တစ်လုံးကဲ့သို့ တိုက်ပွဲစင်မြင့်မှ လွင့်ထွက်သွားပြီး ကျောက်နံရံထဲသို့ ဘုန်းခနဲ ဝင်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် အရပ်ရှည်လူငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်နံရံထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်မှ ကွဲအက်သွားသော အရိုးများသည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ သူ၏အပေါ်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး သွေးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ နှစ်ချက်တွန့်လှုပ်ပြီးနောက် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ချေ။

“နောက်ထပ်လက်သီးတစ်ချက်…”

တစ်ဦးက မထိန်းနိုင်ဘဲ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

တစ်ကြိမ်နှစ်ကြိမ်ဆိုလျှင် ကံကောင်းမှုဟု ဆိုနိုင်သေးသည်။

ဤအချိန်တွင် လူအများသည် လော့ချန်၏ စွမ်းအားကို အံ့အားသင့်စွာ စတင်ခံစားမိလာကြသည်။

ချီဂူးယွမ်သည် မျက်နှာမည်းမှောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အမိန့်ပေးလိုက်… လော့ချန်နဲ့ နီးကပ်တိုက်ပွဲကို တတ်နိုင်သမျှ ရှောင်ရှားကြ…”

သူသည် လော့ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် မယုံနိုင်စရာ အားကောင်းကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်မှုနှင့် သက်ဆိုင်နေပေမည်။

သို့ရာတွင် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်သိုင်းသမားများသည် နီးကပ်တိုက်ခိုက်ရုံသာ တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် ရိုးစင်းသည့်သူများမဟုတ်ချေ။

ချီဂူးယွမ်၏ စကားများသည် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

“လော့ချန်… မင်းနဲ့ငါ သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲ လုပ်မယ်…”

ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲက ရလဒ်ကို မကြေငြာရသေးခင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ခါးပေါ်တွင် တင်ထားသော မင်းသားတန်းမှ တပည့်တစ်ဦး တတိယတိုက်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည်။

အခန်း (၂၇၆) ပြီးပါပြီ။