အသက်ရှင်ရုံမျှမက သတ်ဖြတ်ရန်

“စီနီယာချီချန် ပါလား...”

နံပါတ်သုံးစင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည့် လူငယ်ဓားသမားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်မှ အံ့အားသင့်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချီချန်၊ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ် စွမ်းအားရှင်၊ ဓားနှလုံးအဆင့်အလယ်တန်းသို့ ရောက်ရှိထားသည့် ဓားသမား။ အပြင်စည်းတစ်ခုလုံးတွင် နာမည်ကျော်ကြားပြီး ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ရှိသူတစ်ဦးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရသူဖြစ်သည်။

“ရွှီ...”

ဓားကိုဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ချီချန်၏ အေးစက်သောအကြည့်များက လော့ချန်ကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“လော့ချန်... ငါနဲ့တစ်ပွဲထိုးရဲလား...”

လော့ချန်က အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒါမျိုးက ငါလိုချင်နေတာပဲ...”

ထိုစကားကိုကြားသည့်အခါ ချီချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်လာပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ... ဒီ‘လိုချင်နေတာ’ဆိုတဲ့ စကားကို ငါသဘောကျတယ်... ဒီနေ့ ငါဟာ လူတိုင်းရှေ့မှာ မင်းကို အသုံးမကျတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်အောင် လုပ်ပစ်မယ်... ငါတို့မင်းသားတန်းကို ဆန့်ကျင်ရဲတဲ့သူဟာ သေရာလမ်းပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ လူတွေသိအောင် ပြပစ်မယ်...”

“ရှူး...”

စကားပြောရင်း ချီချန်က ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းမျှ အနောက်သို့ လှမ်းဆုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ချီစွမ်းအင်များ တဖွဲဖွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိ နတ်ဆိုးကြွက်ဝိညာဉ်တစ်ခုက သူ၏အနောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာကာ အရှိန်အဟုန်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

ချီချန်သည် လော့ချန်ကို လျှော့တွက်မထားဘဲ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းထုတ်လွှတ်ကာ သူ၏အရှိန်အဟုန်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ မြှင့်တင်လိုက်သည်။

လော့ချီန်ကတော့ မူရင်းနေရာတွင် ရပ်နေရင်း ထိုအရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။

အကွာအဝေးကို ဖြည်လိုက်သည့်အခါ ချီချန်သည် စိတ်ချလက်ချဖြစ်သွားပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းရဲ့စွမ်းအားက တကယ်ကို မဆိုးဘူး... ဒါပေမယ့် မင်းဟာ အရမ်းမိုက်မဲလွန်းတယ်... ဒီနေ့ မင်းဟာ သေမယ့်သူပဲ...”

“အို့...”

လော့ချန်က မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို အနည်းငယ်ပင့်မြှောက်လိုက်သည်။

ချီချန်က အေးစက်စွာ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

“မင်းဟာ လီလီနဲ့ တခြားသူတွေကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့တာက ရွှေခန္ဓာအဆင့်ကို ကျင့်စဉ်အောင်မြင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်သန်မာနေလို့ပဲ... အခု ငါတို့နှစ်ယောက်ကြားအကွာအဝေးက ပေခုနစ်ဆယ်ကျော်နေပြီ... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိသူရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးက ပေငါးဆယ်ပဲ ရှိတယ်လေ...”

ချီချန်က ချက်ချင်းတိုက်ခိုက်ရန် မသုံးသပ်ထားပေ။

သူ့အမြင်အရ အကွာအဝေးကို ဖြည်လိုက်သည့်အချိန်တွင် ဤတိုက်ပွဲ၏ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်သည်။

“လော့ချန်အတွက် အန္တရာယ်ကြီးပြီ...”

ချီချန်၏စကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ လူများစွာက သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

လူသိများသည့်အတိုင်း ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးသည် ပေငါးဆယ်သာရှိပြီး ကောင်းကင်တံခါးဖွင့်ထားသည့် ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်ရှိသူများသာ ပေရာဂဏန်းအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ပေရာချီဓားစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

ယခုအခါ လော့ချန်နှင့် ချီချန်တို့၏ အကွာအဝေးသည် ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်ပေအထိ ရှိနေသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ချီချန်က လော့ချန်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သော်လည်း လော့ချန်ကတော့ ချီချန်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤသို့ဖြစ်နေပါလျှင် မည်သို့အနိုင်ယူမည်နည်း။

“အခုလောလောဆယ် မင်းမှာ အသက်ရှင်နိုင်မယ့်လမ်းကျန်သေးတယ်လို့ ထင်နေသေးလား...”

ချီချန်က လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း အနိုင်ရထားသည့်အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးတစ်ခုဖြည်လိုက်ပြီး ချီချန်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လှမ်းလျှောက်လာသည်။

“မင်းကတော့ တော်တော်လေး ဉာဏ်ရှိတဲ့သူပဲ... ဒါပေမယ့် အဲဒါက ဘာမှအသုံးမဝင်ဘူး... မင်းမှာ ဘယ်လိုအကွက်တွေရှိသေးလဲ... အကုန်ထုတ်သုံးကြည့်လိုက်ပါဦး...”

“မင်းပါးစပ်က ဘယ်အချိန်ထိ မာနေဦးမှာလဲ ကြည့်ရအောင်...”

ချီချန်သည် ဒေါသထွက်သွားပြီး အော်ဟစ်ကာ ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။

“ရွှီ...”

ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြင်းထန်သောအရှိန်ဖြင့် လော့ချန်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်လာသည်။

“ဒါလောက်နဲ့ မလုံလောက်ဘူး...”

လော့ချန်က မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းလဲဘဲ ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ထားဘဲ လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီးနှင့် ဓားစွမ်းအင်တို့ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်လိုက်သည့်အခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်သည် တခဏအတွင်း မြူခိုးများအဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဓားတစ်ချက်ဖြင့် အောင်မြင်မှုမရရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ချီချန်က မျက်ခုံးအနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး မျက်ဝန်းများက အေးစက်လာကာ ဝတ်ရုံသည် လေမတိုက်ဘဲ လွင့်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်တစ်ခုက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ငါ့ဓားတစ်ချက်ကို ထပ်ခံလိုက်ဦး... အရပ်ဆယ်မျက်နှာနှင်းမုန်တိုင်း...”

အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ချီစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး အေးစက်သောလှိုင်းတစ်ခုက စင်မြင့်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ထို့နောက်...။

အေးစက်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခုက ကြယ်ကြွေတစ်ခုကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားစွမ်းအင်သည် အရှည်မီတာအနည်းငယ်ရှိလျက် လေထုကို ဆုတ်ဖြဲကာ ထင်ရှားသော အက်ကွဲရာများကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ဒါတင်မကသေးပေ...။

ဓားစွမ်းအင်သည် လော့ချန်ထံ ဆယ်ပေအကွာသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သေးငယ်သော ဓားစွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လော့ချန်ကို အုပ်စိုးလျက် တိုက်ခိုက်လာသည်။ လေထုကို ဖောက်ထွင်းလိုက်သည့် ချွန်ထက်သောအသံများက တစ်ဆက်တည်း ထွက်ပေါ်လာပြီး အာကာသတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

“ဒီဓားတစ်ချက်က တကယ်ကို အင်အားကြီးမားလှချည်လား... ချီချန်အနိုင်ရပြီ...”

“အရမ်းမာနကြီးတာပဲ... ချီချန်ကို အကွာအဝေးဖြည်ခွင့်ပေးလိုက်တာလေ... အကွာအဝေးဖြည်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ လော့ချန်မှာ သေရာလမ်းပဲ ကျန်တော့တယ်...”

လော့ချန်သည် ဓားစွမ်းအင်များအောက်တွင် မြှုပ်နှံခံလိုက်ရတော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လူတိုင်းက ဤတိုက်ပွဲ၏ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

“ဖူး... ဖူး... ဖူး...”

စွမ်းအင်လှိုင်းများ အရပ်ဆယ်မျက်နှာသို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး လော့ချန်၏ပုံရိပ်သည် ဓားစွမ်းအင်များအောက်တွင် လုံးဝမြှုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။

“ဒီလောက်ပဲလား...”

ချီချန်၏မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အပြုံးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာသော်လည်း ချက်ချင်းပင် တောင့်တင်းသွားသည်။

“ဘုန်း...”

ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများ ကွဲထွက်သွားပြီး ထိုအထဲမှ လူရိပ်တစ်ခုက လှမ်းထွက်လာသည်။ ထိုသူကား လော့ချန်ပင်။

“ဒါလည်း မလုံလောက်သေးဘူး...”

လော့ချန်၏ ဝတ်ရုံသည် လှုပ်ရှားလျက်ရှိပြီး မျက်ဝန်းများက ချွန်ထက်လှသည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ဒီလိုတောင် သူ့ကို ဒဏ်ရာတစ်ချက်မှ မရစေနိုင်ဘူးလား...”

တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“မဖြစ်နိုင်ဘူး... ငါ့ရဲ့ နှင်းမုန်တိုင်းဓားစွမ်းရည်က ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ရှိတယ်... ငါဒါကို သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်ထိ ကျင့်ကြံပြီးပြီ... အားအပြည့်နဲ့ ထိုးထွက်လိုက်တဲ့ ဓားတစ်ချက်က ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိသူတောင် ခံနိုင်ရည်မရှိဘူး... သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒဏ်ရာတစ်ချက်မှ မရဘဲ ဖြတ်ကျော်နိုင်ရတာလဲ...”

လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း ချီချန်၏စိတ်သည် တုန်လှုပ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာ ဖြစ်နေသည်။

“ငါ မင်းရဲ့အကွက်နှစ်ချက်ကို ခံပြီးပြီ... အခု မင်းက ငါ့အကွက်တစ်ချက်ကို ခံရမယ့်အလှည့်ပဲ...”

လော့ချန်က စကားအလွန်အကျွံပြောရန် စိတ်မပါဘဲ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ချွန်ထက်သောအရိပ်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး ပြင်းထန်သောအရှိန်တစ်ခုက လွှမ်းခြုံလာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် ချီစွမ်းအင်များက တဖြည်းဖြည်း ဧရာမအိုးပုံစံအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

“ဟမ်း... အလကားဟိတ်ကြီးဟန်ကြီးလုပ်နေတာလည်း လျှော့ထားလိုက်ပါဦး... မင်းဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလဲ...”

ချီချန်၏ မျက်နှာသည် တွန့်လိမ်သွားပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုနေသည်။

ယခုအခါ သူနှင့် လော့ချန်တို့၏ အကွာအဝေးသည် ခြောက်ဆယ်ပေနီးပါး ရှိနေပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုအကွာအဝေးကို ကျော်လွန်နေသည်။ လော့ချန်က သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမယုံကြည်ပေ။

“ဒါဆိုလည်း ကောင်းကောင်းခုခံလိုက်ပါ...”

လော့ချန်က လက်သီးတစ်ချက်ကို တိုက်ရိုက်ထိုးထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

လက်သီးတစ်ချက်ထွက်လာသည်နှင့် လေထုသည် ရေလှိုင်းများကဲ့သို့ လှုပ်ခတ်သွားပြီး လက်သီးအားသည် ဧရာမအိုးပုံစံအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဖိအားပေးလာသည်။

အစက မထီမဲ့မြင်ပြုနေသည့် ချီချန်၏ မျက်ဆံများသည် ချက်ချင်းပြူးကျယ်သွားသည်။

သူ၏အာရုံခံစားမှုအရ ဤအရာသည် လက်သီးအားမဟုတ်ဘဲ တောင်တစ်လုံးက ဖိအားပေးလာသည့်အလားပင်။

“ဖျက်စီးပစ်မယ်...”

ထိတ်လန့်သွားသည့်အခါ ချီချန်က ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ ချီစွမ်းအင်များကို လက်ထဲရှိ ဓားထဲသို့ အကုန်လောင်းထည့်ကာ ဓားတစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။

“ဖူး...”

“ဖူး...”

“ဖူး...”

ဖျက်စီးသံသုံးချက်ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပထမဦးစွာ ဓားစွမ်းအင်က ကွဲထွက်သွားပြီး ထို့နောက် ချီချန်၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်က ပြိုကွဲသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချီချန်သည် ဧရာမအိုးပုံစံလက်သီးအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်ခံလိုက်ရပြီး ပါးစပ်မှ သွေးတံတစ်ချောင်းကို အန်ထွက်ကာ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကြယ်ကြွေးတစ်ခုကဲ့သို့ စင်မြင့်အပြင်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားသည်။

“မင်း...”

လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ချီချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တစ်ချက်တွန့်လိမ်သွားပြီး ပါးစပ်၊ နှာခေါင်းနှင့် မျက်လုံးများမှ သွေးများ စီးကျလာကာ မြေပေါ်သို့ လဲကျပြီး အသက်ထွက်သွားသည်။

ဤလက်သီးတစ်ချက်သည် သူ၏အဆုတ်နှင့်ကလီစာများကို ဖျက်စီးပစ်လိုက်ပြီး သေမင်းကို မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်ခဲ့ပေ။

တစ်ကွင်းလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဤတိုက်ပွဲကို အာရုံစိုက်ကြည့်ရှုနေသူများအားလုံး မတော်တဆ လေကို မျိုချလိုက်ကြသည်။

လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ချီချန်ကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ခြောက်ဆယ်ပေအကွာအဝေးမှ ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်ရှိသူတစ်ဦးလား။

ဤသည်မှာ သဘာဝတရားကို ချိုးဖောက်နေသည့်အလားပင်။

“သခင်မလေး... သူ... သူဒါကို ဘယ်လိုလုပ်နိုင်တာလဲ...”

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် အားမူက ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့်အုပ်ထားရင်း မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လော့ယောင်က ဘာမှမပြောဘဲ လော့ချန်ကို ကြည့်နေရင်း သူမ၏လှပသောမျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။

“လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသူကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်နိုင်တယ်... ဒီလိုဆိုရင် ဆယ်ရက်ခန့်က လင်ကျန်းမြို့အပြင်ဘက်မှာ သေဆုံးသွားတဲ့သူတွေကိုလည်း သူပဲ သတ်လိုက်တာဖြစ်မယ်...”

ဤအတွေးကို စဉ်းစားရင်း လော့ယောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခုပေါ်ထွက်လာပြီး လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများက တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

“ဟဲ... ဟဲ... မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လောက်ထိ အံ့အားသင့်စရာတွေ ပေးနိုင်ဦးမှာလဲ... တကယ်ကို မျှော်လင့်စရာပဲ...”

“အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်... လက်သီးတစ်ချက်နဲ့ ထုံရွှမ်နယ်ပယ်တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိသူကို ချက်ချင်းသတ်ပစ်နိုင်တယ်... တကယ်ကို အရမ်းသန်မာလွန်းတယ်...”

တစ်ဖက်တွင် ထူးဖလီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်သည်။

ဘေးတွင်ရှိသည့် ချန်လင်းယူက နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့ထားရင်း လော့ချန်အတွက် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြစ်နေသလို အလွန်စိုးရိမ်နေသည်။

ဤမျှ ထင်ရှားစွာ မင်းသားတန်းမှသူများကို ဆက်တိုက်သတ်ဖြတ်လိုက်ခြင်းသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် မင်းသားတန်းနှင့် အသက်ရန်ငြိုးဖွဲ့လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

မည်သည့်ပြန်လည်ညှိနှိုင်းမှုအတွက်မျှ နေရာမရှိတော့ပေ။

မင်းသားတန်းဘက်တွင်...။

မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး၏ မျက်နှာများသည် မည်းမှောင်နေပြီး ရုပ်ဆိုးလှသည်။

ချီဂူးယွမ်က လော့ချန်ကို စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များသည် တကယ့်ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲလုမတတ်ဖြစ်နေပြီး စိတ်ထဲရှိ ဒေါသမီးလျှံများကို ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီကောင်ကို ဘယ်သူသွားသတ်မလဲ...”

အခန်း (၂၇၇) ပြီးပါပြီ။