အသုံးမကျတဲ့သူတွေလား။ အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲစတင်သည်။

လော့ချန်တစ်ယောက် အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သံနှင့်အတူ သိုင်းပြိုင်ကွင်းတစ်ခုလုံး ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ဝူဖန်၏ အလောင်းကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

လူသိများသည့်အတိုင်း ခန္ဓာသန့်စင်သိုင်းသမားများသည် ကိုယ်ခန္ဓာ သန်မာကြံ့ခိုင်ပြီး ခံစစ်အင်အား ပြင်းထန်သည်။ အဆင့်တူသိုင်းသမားများအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။ အကယ်၍ လုံးဝအပြတ်အသတ် သာလွန်သော စွမ်းအားမရှိလျှင် လုံးဝ ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် လော့ချန်နှင့်ရင်ဆိုင်ရာ၌ ဝူဖန်သည် လက်သီးတစ်ချက်ထဲဖြင့် စိစိညက်ညက်ကြေသွားရသည်။

ဤရလဒ်သည် လူတိုင်း၏ ထင်မှတ်ထားသည့်အရာထက် ကျော်လွန်နေသည်။

စိန်ခေါ်ပွဲစတင်ကတည်းက လော့ချန်သည် လေးပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရခဲ့သည်။

မင်းသားတန်းမှ ထူးချွန်သောတပည့်လေးဦးအနက် နှစ်ဦးသည် ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းတွင် ဝင်ရောက်နိုင်သည့် အလားအလာရှိသူများဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံး လော့ချန်ရှေ့တွင် အကွက်သုံးကွက်မျှပင် မခံနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း သန်မာလွန်းလှသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လော့ချန်၏ စွမ်းအားကို သံသယမဝင်တော့သလို ၎င်း၏ ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သည့် အဆင့်ကိုလည်း မည်သူမျှ မငြင်းဆိုနိုင်တော့ပေ။

အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်သာရှိသည့် လူတစ်ယောက်သည် ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းဝင် တပည့်တစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်အမင်း ပြဿနာကြီးကြီးမားမားနှင့် မယုံကြည်နိုင်စရာပင် ဖြစ်နေသည်။

သို့ရာတွင် အချက်အလက်များသည် မျက်မြင်ရှေ့တွင် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိနေသည့်အတွက် မယုံကြည်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ပရိသတ်ထိုင်ခုံများ၏ အရှေ့တောင်ဘက်ထောင့်တွင် လော့ချန်၏ အကြည့်များနှင့် ထိတွေ့မိသည့် မင်းသားတန်းမှ လူအုပ်သည် ၎င်းနှင့် အကြည့်ချင်းဆုံရန် မဝံ့မရဲဖြစ်ကာ အားလုံး ရှက်ရွံ့စွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်ကြသည်။

မူလက လော့ချန်ကို စိန်ခေါ်ရန် စင်ပေါ်တက်ရန် စီစဉ်ထားသည့် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး မျက်နှာဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်ကာ ချွေးများ စီးကျလာသည်။

ဝူဖန်သည် ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းနီးပါးအဆင့်ရှိသူဖြစ်ပြီး ၎င်းပင်လျှင် လော့ချန်၏ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် အသတ်ခံရသည်။ သူတို့မည်သို့လျှင် ရင်ဆိုင်နိုင်မည်နည်း။

စင်ပေါ်တက်စိန်ခေါ်လျှင် တစ်ချက်တည်းနှင့် အပြတ်ရှင်းခံရမည်မှာ ရာနှုန်းပြည့် သေချာပေသည်။

ချီဂူးယွမ်၏ မျက်နှာသည် မည်းမှောင်နေပြီး ၎င်းမှ ထုံထွက်လာသည့် အေးစက်သော အငွေ့အသက်က အနားတွင်ရှိသူများကို ကျောရိုးတစ်လျှောက် အေးစိမ့်သွားစေသည်။

အသက်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ချီဂူးယွမ်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“စိန်ခေါ်ပွဲကို စွန့်လွှတ်လိုက်ကြစမ်း... အရာအားလုံးကို ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ ဆုံးဖြတ်မယ်...”

ဘေးတွင်ထိုင်နေသည့် ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ မျက်နှာသည်လည်း အလွန်အမင်း မသက်မသာ ဖြစ်နေပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောလိုက်သည်။

“စီနီယာစိတ်ချပါ... ထိပ်တန်းတစ်ရာဦး အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ သူ ငါနဲ့တွေ့ရင် အသက်ရှင်လို့သေလို့မရအောင် ငါလုပ်ပြမယ်...”

“စီနီယာရမ်ကိုယ်တိုင် လက်စွမ်းပြဖို့ မလိုပါဘူး... သူ ငါနဲ့တွေ့ရင် သေမှာသေချာတယ်...”

အေးစက်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံတစ်ခုက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာသည်။

စကားပြောသူမှာ မျက်နှာဖြူဖွေးပြီး ချောမောသော လှံကိုင်လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဤသူမှာ ယဲ့ချီ ဖြစ်ပြီး ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းတွင် အဆင့် ၃၅ နေရာတွင် ရှိနေသူဖြစ်သည်။ လော့ချန်ထက် တစ်နေရာပိုမြင့်သည်။

“ကောင်းတယ်... သူ့ကို အလွယ်တကူ သေခွင့်မပေးနဲ့...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ အကြည့်များသည် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ပြူးထွက်လာသည်။

ထိုအချိန်တွင် လော့ချန်၏ အေးစက်သော အကြည့်များသည် ဤဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လာပြီး ရမ်ရှောင်ကွမ်ထံတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ စိတ်အခြေအနေသည် ပို၍ပင် စိတ်ဆိုးဒေါသထွက်လာသည်။

ဤသည်မှာ သူ့အား လှောင်ပြောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြုလုပ်ခြင်းဖြစ်သည်။

“လော့ချန်... လီလီတို့လို လူတွေကို အနိုင်ရလို့ သိပ်တော်တယ်လို့ မထင်နဲ့... ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းထဲက တပည့်တွေရဲ့ စွမ်းအားက မင်း စိတ်ကူးထဲမှာ မထင်မှတ်ထားနိုင်တဲ့အရာ ဖြစ်တယ်...”

“ထိပ်တန်းတစ်ရာဦး အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲရောက်တဲ့အခါ ဘယ်လိုကွာခြားမှုရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိလာလိမ့်မယ်...”

ရမ်ရှောင်ကွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ်မှိတ်ကျသွားပြီး စိတ်ထဲတွင် ဒေါသလှိုင်းများ တဖွဲဖွဲထကာ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ပြည့်လျှံလာသည်။

“အားလုံး အသုံးမကျတဲ့သူတွေပဲ...”

စင်ပေါ်တက်စိန်ခေါ်မည့်သူ မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လော့ချန်က စကားတစ်ခွန်းကို ထားရစ်ခဲ့ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ မင်းသားတန်းမှ တပည့်များသည် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အံကို ကြိတ်ကာ ဒေါသထွက်နေကြသည်။

၎င်းတို့သည် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားသည့် မိသားစုမှ ပေါက်ဖွားလာသူများဖြစ်ပြီး အဆင့်အတန်းမြင့်မားကာ လူငယ်ထူးချွန်သူများဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက လိုရာဆန္ဒပြည့်ဝခဲ့ပြီး ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတွင် လှည့်လည်သွားလာရင်း မည်သူမျှ ၎င်းတို့ကို ဆန့်ကျင်ရန် မဝံ့ရဲကြချေ။ ယခုမူ လူအများရှေ့တွင် အသုံးမကျသူများဟု အော်ဟစ်ပြစ်တင်ခံရသည်။

ဤသို့သော အရှက်တကွဲဖြစ်ရမှုသည် ၎င်းတို့အား အဆုံးမရှိ ဒေါသထွက်စေပြီး လော့ချန်ကို ချက်ချင်းပင် အရှင်လတ်လတ် မျိုချလိုသည့်စိတ်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လော့ချန်သည် မင်းသားတန်းမှ လူအုပ်၏ သတ်ဖြတ်လိုသည့် အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ မိမိ၏ ထိုင်ခုံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

“လော့ချန်... မင်းက သိပ်တော်လွန်းတယ်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်အထွတ်အထိပ်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားကိုတောင် တစ်ချက်ထဲနဲ့ အပြတ်ရှင်းနိုင်တယ်... မင်းသားတန်းက လူတွေရဲ့ မျက်နှာတွေတောင် ညှိုးကျသွားပြီ...”

ထူးဖလီးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် လော့ချန်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုမှ ထိုအရာများသည် အလွန်အကျွံစိတ်ပူပန်မှုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ဘေးတွင်ရှိသည့် ချန်လင်းယူက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် သတိပေးလိုက်သည်။

“မင်းသားတန်းက လူတွေကို ဒီလိုမျိုး အရှက်ခွဲလိုက်တော့ သူတို့က ဒီအတိုင်း လက်လျှော့မှာ မဟုတ်ဘူး... စိန်ခေါ်ပွဲမှာ မင်းကို ထပ်ပြီး ရင်ဆိုင်မယ့်သူတွေ မရှိတော့ဘူးဆိုပေမဲ့ ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲမှာ မင်းသားတန်းက လူတွေနဲ့တွေ့ရင် သေချာဂရုစိုက်နော်...”

ချန်လင်းယူသည် ယနေ့တွင် လော့ချန်နှင့် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် တွေ့ဆုံပါက တစ်ဦးဦးသေမှသာ အဆုံးသတ်ကြမည်ဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားသည်။

ဤအရာကို မည်သူမျှ တားဆီးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

“ဆရာတူအစ်မကြီး သတိပေးတာ ကျေးဇူးပဲ... ငါ ဂရုစိုက်မယ်...”

လော့ချန်သည် ချန်လင်းယူ၏ စိုးရိမ်မှုကို သိရှိသည့်အတွက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ထိုအရာကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲ အမြန်စတင်ရန်သာ မျှော်လင့်နေသည်။

အနည်းငယ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လော့ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ စွမ်းအင်ပြန်လည်စုစည်းမှု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

ယခင်က ပြင်းထန်သည့် တိုက်ပွဲများတွင် ၎င်းသည် စွမ်းအင်သိပ်မကုန်ခံခဲ့သော်လည်း အပေါ်ယံအားဖြင့် ပုံပန်းသွင်ပြင်အတွက် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားပြရန် လိုအပ်သည်။ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်သွားမည်ကို မလိုလားပေ။

ချန်လင်းယူသည် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး လင်ရှောင်ယွမ်၏ ယခင်က အကြံပြုချက်ကို ပြန်လည်တွေးတောမိသည်။

“ဒီနည်းလမ်းကပဲ ကောင်းမယ်ထင်တယ်...”

ချန်လင်းယူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

၎င်းသည် ဤမောင်လေးဖြစ်သူ အန္တရာယ်ဖြစ်သွားမည်ကို မလိုလားပေ။ အကယ်၍ ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်ရပ်များကို တားဆီးနိုင်မည်ဆိုပါက တစ်ကြိမ်လောက် မကောင်းဆိုးဝါးဖြစ်ခြင်းသည် တော်လိမ့်မည်ဟု စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်သည်။

စိန်ခေါ်ပွဲသည် ဆက်လက်ပြုလုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

စင်ပေါ်တက်စိန်ခေါ်သူများသည် မနည်းမနောရှိသော်လည်း အောင်မြင်စွာ စိန်ခေါ်နိုင်သူများမှာ အလွန်အမင်း ရှားပါးလှသည်။ ဆယ်ဦးအနက် တစ်ဦးမျှပင် မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။

စိန်ခေါ်သူများစွာသည် စင်ပေါ်တက်ပြီး အကွက်ဆယ်ကွက်မျှပင် မခံနိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်သွားကြသည်။

ဤအရာသည် ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းဝင်တပည့်များ၏ အပြတ်အသတ်သာလွန်သော စွမ်းအားကို ပြသလျက်ရှိသည်။

သို့သော်လည်း ခြွင်းချက်များလည်း ရှိသည်။

ချီဖီးယူဟူသည့် လူငယ်ဓားသမားတစ်ဦးသည် ဓားနှလုံးအဆင့်မြင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး သုံးပွဲတိုက်ကာ သုံးပွဲစလုံးအနိုင်ရခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းတွင် အဆင့် ၇၃ သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ဤစိန်ခေါ်ပွဲတွင် လော့ချန်ပြီးလျှင် အကြီးမားဆုံး မထင်မှတ်ထားသည့် ထူးချွန်သူဖြစ်လာသည်။

ပြိုင်ပွဲစင်မြင့် တစ်ဆယ့်သုံးခုတွင် တိုက်ပွဲများ ပြင်းထန်စွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သို့သော်လည်း ပရိသတ်ထိုင်ခုံများပေါ်ရှိ လူအုပ်သည် စိတ်ဝင်စား သိပ်မရှိသလို ဖြစ်နေသည်။

လော့ချန်က မင်းသားတန်းမှ ထူးချွန်တပည့်များကို အပြတ်အသတ်အနိုင်ယူထားသည့်အတွက် ဤတိုက်ပွဲများကို လူအုပ်သည် စိတ်ဝင်စားမှု မရှိတော့ပေ။

ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းဝင် ထူးချွန်သူများအကြား အထွတ်အထိပ်တိုက်ပွဲများကို မြင်တွေ့လိုရုံသာမက အထူးသဖြင့် လော့ချန်နှင့် မင်းသားတန်းမှ တပည့်များအကြား သေခြင်းရှင်ခြင်းတိုက်ပွဲကို မြင်တွေ့လိုကြသည်။

နေရောင်ခြည်သည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး မကြာမီ နေ့လယ်ခင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

စိန်ခေါ်ပွဲသည်လည်း နိဂုံးချုပ်ရန် နီးကပ်လာသည်။

စင်ပေါ်တက်စိန်ခေါ်သူ မည်သူမျှ မရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အကြီးအကဲချင်ယွမ်က ထရပ်လိုက်ပြီး နာရီဝက်အနားယူရန် ကြေငြာလိုက်သည်။ လူအားလုံးကို ထမင်းစားဆောင်သို့ သွားရောက်ထမင်းစားရန် ညွှန်ကြားပြီး ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲကို နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးသည်။

ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းထမင်းစားဆောင်တွင်။

လူအုပ်သည် သုံးယောက်ငါးယောက်စီ စုဝေးကာ ထမင်းစားနေကြသည်။

စားပွဲပေါ်တွင် တောင်ပေါ်နှင့် ရေထဲမှ ရှားပါးသောအစားအစာများ၊ မြေပေါ်တွင် ပြေးလွှားသည့် တိရစ္ဆာန်များ၊ ရေထဲတွင် ကူးခတ်သည့် ငါးများ၊ ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ပျံသန်းသည့် ငှက်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် လူအုပ်၏ စိတ်ထားများသည် ထမင်းစားပွဲတွင် မရှိဘဲ ယခုလေးတင် ပြီးဆုံးသွားသည့် စိန်ခေါ်ပွဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“အဲ့ဒီချီဖီးယူက တော်တော်မဆိုးဘူး... ဓားနှလုံးအဆင့်မြင့်ကို နားလည်ထားပြီး တစ်လျှောက်လုံး အောင်မြင်စွာ ဖြတ်ကျော်လာပြီး ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းမှာ အဆင့် ၇၃ နေရာရခဲ့တယ်... သူ့ရဲ့ အမြင့်ဆုံးအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူးလို့ ထင်ရတယ်... ဒီတစ်ခေါက် ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲမှာ အကြီးမားဆုံး မထင်မှတ်ထားတဲ့ ထူးချွန်သူပဲ...”

“အကြီးမားဆုံး မထင်မှတ်ထားတဲ့သူလား... ချီဖီးယူက တော်တော်သန်မာတာမှန်ပေမဲ့ လော့ချန်နဲ့ယှဉ်ရင်တော့ အများကြီး နိမ့်ကျတယ်...”

“ယှဉ်လို့မရဘူး... ယှဉ်လို့မရဘူး... ချီဖီးယူက မထင်မှတ်ထားတဲ့သူဖြစ်ပြီး လော့ချန်ကတော့ ထူးဆန်းတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ... အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားပြီး ထုံရွှမ်နယ်ပယ် ဒုတိယအဆင့်ပဲ ရှိတဲ့သူက ဒီလောက်သန်မာတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားရှိမယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ... ထုံရွှမ်နယ်ပယ် တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိတဲ့ သိုင်းသမားကိုတောင် တစ်ချက်ထဲနဲ့ အပြတ်ရှင်းနိုင်တယ်...”

“လော့ချန်က အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားတယ်ဆိုတာ တကယ်ပဲလား...”

“ဒီအကြောင်းက နေရာအနှံ့မှာ ပြောနေကြတာ... မမှားနိုင်ဘူး... တကယ်လို့ အသုံးမကျတဲ့ သိုင်းဝိညာဉ်နဲ့ ဒီအဆင့်ထိ ရောက်လာနိုင်တယ်ဆိုတာ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ... မယုံနိုင်စရာပဲ...”

“သနားစရာပဲ... သူကိုယ်တိုင်က သူ့ရဲ့ အသက်ရှင်ရာလမ်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာ... ဒီလောက် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မင်းသားတန်းကို ရန်စလိုက်တာ... မင်းသားတန်းက ရွှမ်ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ တစ်ဖက်သတ် အာဏာရှိပြီး အငြိုးထားတတ်တယ်... သူတို့က လော့ချန်ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... သူ အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲပြီးဆုံးတဲ့အထိ အသက်ရှင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

“ဟုတ်တယ်... ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းမှာ မင်းသားတန်းကလူတွေက တစ်ဝက်ကျော်လောက် ရှိတယ်... အပြင်စည်းရဲ့ ထိပ်တန်းတပည့်ဆယ်ယောက်ထဲမှာ ခုနှစ်ယောက်က မင်းသားတန်းကလူတွေပဲ... တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ အဆင့်တူတွေကို အပြတ်အသတ်အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ ထူးချွန်သူတွေ... လော့ချန်က ဒီလူတွေရှေ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲလွန်းတယ်... သေရာလမ်းပဲ ရှိတယ်...”

“မပြောတော့ဘူး... မြန်မြန်စားတော့...”

နာရီဝက်သည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

လူအုပ်၏ မျှော်လင့်မှုအကြားတွင် ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးအဆင့်သတ်မှတ်ပွဲသည် တရားဝင်စတင်လိုက်သည်။

အခန်း (၂၇၉) ပြီးပါပြီ။