ဓားတစ်ချက်ကောင်းကင်ထိ၊ လူအားလုံးကို ထိတ်လန့်စေသည်

လော့ချန်နှင့် ကျန်းချင်ယန်း စင်မြင့်ထက်သို့ တက်လာသည်နှင့်အမျှ ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လော့ချန်သည် မင်းသားတန်းမှ ထူးချွန်သူများကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး အံ့အားသင့်ဖွယ် အနိုင်ယူခဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်းဖြင့် မင်းသားတန်းကို စိန်ခေါ်ခဲ့သည်။ ဤသည်က လူတိုင်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို အဆမတန် မြင့်တက်စေပြီး သူရရှိသည့် အာရုံစူးစိုက်မှုသည် အပြင်စည်းပြိုင်ပွဲကြီးထက်ပင် ကျော်လွန်သွားပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ပြိုင်ဘက် ကျန်းချင်ယန်းသည်လည်း သာမညပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။

ထိပ်တန်းတစ်ရာဦးစာရင်းတွင် အဆင့် ၃၁ နေရာ၌ ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ ခြေသည်းစွမ်းရည်သည် နတ်ဆိုးတမျှ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ အနိုင်ရမှုအားလုံးကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ထို့အပြင် သူ၏တိုက်ပွဲတိုင်းသည် သုံးကွက်အတွင်း လွှမ်းမိုးသောအင်အားဖြင့် အနိုင်ယူထားသည်။

“ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဘယ်သူက အသက်ရှင်လျက် စင်ပေါ်က ဆင်းနိုင်မလဲ မသိဘူး...”

“ပြောရခက်တယ်... ကျန်းချင်ယန်း ရဲ့ စွမ်းအားက သံသယဖြစ်စရာ မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့ ခြေသည်းစွမ်းရည်က လျှပ်စီးလက်သလို မြန်ဆန်ပြီး နတ်ဆိုးတမျှ လျှို့ဝှက်တယ်။ သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့သူဟာ အနည်းငယ်မျှ အားနည်းရင် ချက်ချင်း အဆင်မပြေဖြစ်ပြီး လွတ်မြောက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။ လော့ချန်ကတော့ သူ့ရဲ့ တိုက်ပွဲတိုင်းကို အလွန်မြန်ဆန်စွာ အဆုံးသတ်လိုက်တာမို့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စွမ်းအားကို အကဲဖြတ်ဖို့ ခက်တယ်...”

“လော့ချန်က တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား... မဖြစ်နိုင်ပါဘူး...”

လူအုပ်ကြီးသည် ဆွေးနွေးဖလှယ်ကြပြီး ဤတိုက်ပွဲ၏ အနိုင်အရှုံးသည် မသေချာဟု ယူဆကြသည်။

သို့သော် ကျန်းချင်ယန်းကို ထောက်ခံသူများသည် ပို၍များပြားသည်။ အကြောင်းမှာ စွမ်းအားနှင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကွာခြားမှုသည် ထင်ရှားလှသည်။

စင်မြင့်ထက်တွင်။

ကျန်းချင်ယန်းသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်တွင် ခြေသည်းလက်အိတ်ကို တပ်ဆင်ထားသည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် ခါးမတ်မတ်ဖြင့် ရပ်တည်နေပြီး ရိုင်းစိုင်းသော အရှိန်အဟုန်တစ်ခုသည် လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ပုံစံသည် အခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းနေသော ရက်စက်သော ဝံပုလွေတစ်ကောင်နှင့် တူညီပြီး အချိန်မရွေး သေစေနိုင်သော ရိုက်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်တော့မည့်အလားပင်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် လော့ချန်သည် အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရပ်တည်နေပြီး အမူအရာများသည် တည်ငြိမ်သည်။

“မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါယူမယ်...”

ကျန်းချင်ယန်းသည် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လော့ချန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ဟုတ်လား... ငါတော့ အဲဒီလို မထင်မိဘူး...”

“ဟဲ... မင်းထင်နေတာက ငါ့ရှေ့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးရှိတယ်လို့လား... မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းအဆင့်က မြင့်မားတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်။ ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကိုတောင် ရောက်နေပြီဆိုပေမဲ့ ငါ့ရှေ့မှာ မင်းဟာ သေရာလမ်းပဲရှိတယ်...”

“ရွှီ...”

ခြေသည်းတစ်ချက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်နှင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ခြစ်ရာသုံးခုပေါ်ပေါက်လာသည်။ ကျန်းချင်ယန်းက မာန်ဖီစွာ ဆက်ပြောသည်။

“မင်းရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်ပြစမ်း... မင်းကို နှလုံးသားကျေနပ်အောင် ရှုံးပြလိုက်မယ်...”

“ဟုတ်လား... ဒါဆိုလည်း မင်းလိုချင်တဲ့အတိုင်း လုပ်ပေးမယ်...”

လော့ချန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် တည်ငြိမ်လေးနက်မှုတစ်ခု ဖြတ်သွားကာ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်အစဉ်သည် မီးလျှံဓားနှင့် တသားတည်း ပေါင်းစည်းသွားသည်။

“ချင်း...”

ဓားရှည်သည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဓားအိမ်မှာ သူ့အလိုလို ထွက်လာသည်နှင့်အမျှ ထက်ရှသော လေစီးကြောင်းတစ်ခုသည် အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လော့ချန်သည် မုန်တိုင်းမျက်လုံးဗဟိုတွင် ရပ်တည်နေသလို ဖြစ်ပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဓားဆန္ဒတစ်ခုသည် ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာကာ လူတို့၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကျန်းချင်ယန်း၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်တွန့်သွားသည်။ သူသည် လော့ချန်၏ ဓားသိုင်းအဆင့်သည် ထူးခြားမည်ဟု ခန့်မှန်းထားပြီး ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် သူ့နှလုံးအိမ်ထဲ၌ မခုခံနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

“ဟမ်... ဓားအရှိန်နဲ့တင် ငါ့ကို ဖိနှိပ်ဖို့ အိပ်မက်မက်နေတာလား... ဘယ်လိုမှဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး...”

ကျန်းချင်ယန်းသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်ပါဝင်သော အနက်ရောင်ဝံပုလွေရိပ်တစ်ခုသည် ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

“မင်းရဲ့ ဓားသိုင်းအဆင့်က ဘယ်လောက်ပဲ မြင့်မားနေပါစေ... ဒီနေ့မှာ မင်းသေရမယ်...”

သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီးသည်နှင့် ကျန်းချင်ယန်း၏ အရှိန်အဟုန်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ၏ပုံရိပ်သည် မြေပြင်မှ ထောင်ထွက်သွားသည်။

“မီးတိမ်ကျောက်ခွဲခြေသည်း...”

ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ကျန်းချင်ယန်းသည် သူ၏ သေစေနိုင်သော အကွက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်သည်။ လေထဲတွင် ရှိနေရင်း ခြေသည်း တစ်ဆယ်ရှစ်ချက်ကို ဆက်တိုက်ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။ ခြေသည်းရိုက်ချက်တစ်ခုစီသည် ကြိတ်စက်ကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး ရိုင်းစိုင်းကြမ်းတမ်းစွာ လော့ချန်ကို ဖိနှိပ်လာသည်။

“လျှပ်စီးပြက်...”

တိုက်ပွဲစတင်ပြီးသည်နှင့် လော့ချန်သည် ထပ်မံဖုံးကွယ်ထားခြင်းမပြုတော့ပေ။ သူ၏ စိတ်အစဉ်သည် ဓားသွားနှင့် တသားတည်းဖြစ်လာပြီး မျက်လုံးများမှ ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ထက်ရှသော အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအလင်းသည် ထူးချွန်သော နတ်လက်နက်တစ်ခုက အိမ်ယာမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကမ္ဘာလောကကို ဖြတ်တောက်ကာ မိုးတိမ်များကို လှုပ်ခတ်စေသည့်အလားပင်။

“ဒါက...”

ချီဂူးယွမ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ထရပ်လိုက်ပြီး စင်မြင့်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်နေသည်။

“ရွှီ...”

မီးလျှံဓားသည် လေဟာနယ်ထဲတွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အကွေ့တစ်ခုကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

ထက်ရှသော ဓားအလင်းသည် တိမ်ဖြတ်လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဖြောင့်တန်းစွာ အထက်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ခြေသည်းရိုက်ချက်များအားလုံးကို ချက်ချင်း မီးငြိမ်းသွားစေသည်။

“ဖူး...”

သွေးများထွက်ကြဲလျက် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဓားစွမ်းအင်၏ ထက်ရှမှုသည် ကောင်းကင်ထိပ်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ တိမ်များကိုပင် ဤဓားတစ်ချက်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းကာ ကြီးမားသော အပေါက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်စေသည်။

“ဘုန်း...”

ကျန်းချင်ယန်း၏ ပုံရိပ်သည် နောက်ပြန်လျှပ်ထွက်သွားပြီး ယိုင်ထိုးထိုးဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာသည်။ သူ၏ မျက်နှာသည် စက္ကူတစ်ရွက်လို ဖြူဖျော့လျက်ရှိသည်။

သူ၏ ရင်ဘတ်တွင် ကလေးလက်သီးအရွယ်ခန့်ရှိသော ဓားဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

“မင်း... ဒါ ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့် မဟုတ်တော့ဘူး... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ကျန်းချင်ယန်းသည် လော့ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝေါ့ခနဲ သွေးတစ်ပွက်ထွက်လာပြီး အသက်ထွက်သွားသည်။

လူအုပ်ကြီးသည် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံပင် ကြားနိုင်လောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အသက်ရှူသံ နှစ်ကြိမ်ခန့်အကြာတွင် ဆူညံသံများသည် ကောင်းကင်ထိပ်အထိ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“စိတ်ထဲမှာ ဓားရှိပြီး လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း... ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းအတွင်း လူငယ်ဓားသမားတွေထဲတွင် ယန်ချင်းရှုံးအပြင် နောက်ထပ် လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်သူ ရှိလာသေးတယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး...”

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ရတနာဓားတစ်လက်ကို ခါးတွင်တပ်ဆင်ထားသော အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက မယုံကြည်နိုင်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။

“လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှု... တကယ်ပဲ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုပဲ... သူက ထုံရွှမ်အဆင့်နှစ်သာရှိတဲ့ သိုင်းသမားတစ်ယောက်ပဲလေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်မှာလဲ... သွေးကြောနိုးကြားမှုအဆင့်ရှိ ဓားသမားတွေထဲမှာတောင် ဒီလိုနားလည်သဘောပေါက်သူ ရှားပါးတယ်လေ...”

“မမှားနိုင်ဘူး... ဓားသိုင်းအဆင့်က လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုအဆင့်ကို ရောက်မှသာ ဓားစွမ်းအင်မှာ ဒီလိုအရှိန်အဝါမျိုး ရှိနိုင်တာ...”

“သူက ထုံရွှမ်အဆင့်သုံးရဲ့ အထွတ်အထိပ်က သိုင်းသမားကို တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူလိုက်တာ မဆန်းပါဘူး... သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုပဲ... ဒါက အလွန်ကို ဆန်းကြယ်လွန်းတယ်...”

လူအုပ်ကြီးသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ဆွေးနွေးကြသည်။

ထိုနေရာ၌ ရှိနေသည့် အကြီးအကဲများနှင့် သိုင်းလောကထဲက ထူးချွန်သူများပင် မျက်လုံးပြူးပြဲလျက် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

လူသိများသည့်အတိုင်း ဓားသိုင်းအဆင့်သည် မမြင်နိုင်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး နားလည်သဘောပေါက်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

တာယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံးတွင် လူငယ်ဓားသမားများထဲမှ ဓားနှလုံးပြည့်စုံမှုအဆင့်ကို နားလည်သဘောပေါက်သူများသည် အနည်းငယ်သာရှိပြီး လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသူမှာ လော့ရှာဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းထဲမှ ပထမတန်း ထူးချွန်သူ ယန်ချင်းရှုံးတစ်ဦးသာရှိသည်။

ယန်ချင်းရှုံးသည် ကြယ်ကိုးပွင့်ဓားသိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသည့် ထူးချွန်သော ဓားသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

အသုံးမကျသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို နိုးကြားထားသူ လော့ချန်သည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ လူတိုင်းကို အလွန်အံ့အားသင့်စေသည်။

ဧည့်သည်တော်ထိုင်ခုံများရှိ အခန်းတစ်ခုအတွင်း၌ အားမူသည် တံတွေးတစ်ချို့ကို အားယူ၍ မျိုချလိုက်ပြီး လော့ချန်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“သခင်မလေး... သူက တကယ်ပဲ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတာလား...”

လော့ယောင်သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပေ။ သူမလည်း ထိတ်လန့်အံ့အားသင့်နေသည်။

သူမသည် လော့ချန်၏ ဓားသိုင်းအရည်အချင်းသည် မဆိုးကြောင်း သိထားပြီးဖြစ်သော်လည်း ဓားသိုင်းကို စတင်လေ့ကျင့်ပြီး လပေါင်းအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်သွားခြင်းသည် ဖြစ်နိုင်ဖွယ်မရှိဟု ခံစားရသည်။

ဓားသိုင်းအဆင့်သည် စွမ်းအားအဆင့်နှင့်မတူဘဲ ဆေးလုံးများကို မျိုချခြင်းဖြင့် မြှင့်တင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

ထူးကဲသော ဓားသိုင်းဉာဏ်အလင်းနှင့် အရည်အချင်းမရှိလျှင် ဓားဘုရင်၊ ဓားသူတော်စင် သို့မဟုတ် ဓားဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ဆရာအဖြစ်လုပ်ပေးသည်ပင်ဖြစ်စေ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လော့ယောင်သည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း အသက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထက်ရှသောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာတစ်ဦးသာရှိတဲ့ ထူးချွန်ဓားကျင့်ကြံသူ...”

“တကယ်ပဲ လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုပဲ... ငါ့မောင်လေးက အတော်လေး ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ...”

ချန်လင်းယူသည်လည်း အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး လော့ချန်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှယုံကြည်ချက်ရှိသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

ဓားသိုင်းအဆင့်သည် ဓားသမားတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည်။ လော့ချန်သည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသဖြင့် သူမပင်လျှင် သတိထားဆက်ဆံရမည်ဖြစ်သည်။

“တကယ့်ကို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ကောင်ပဲ... ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုက တော်တော်ကောင်းနေတာတင်မဟုတ်ဘူး... ဓားသိုင်းစွမ်းအားကပါ ဒီလောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းနေသေးတယ်... နောက်ဆို ဘယ်သူကများ သူ့ကို အသုံးမကျတဲ့သူလို့ ခေါ်ရဲပါတော့မလဲ...”

ထူးဖလီးသည် သူ၏လျှာကိုပင် ကိုက်မိတော့မလိုဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ကြိုးစားလေ့ကျင့်ပြီး လော့ချန်ကို တတ်နိုင်သမျှ လိုက်မီရန် မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ယခုမှ သူတို့နှစ်ဦးကြား ကွာဟချက်သည် သောင်းပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်တွင်...။

ကျင်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အလွန်ပင် ဆိုးရွားနေသည်။ လော့ချန် ပိုမိုသန်မာလာလျှင် ယွမ်မန်လီ၏ အမြင်ဖြင့် ရွေးချယ်မှုမှာ မှန်ကန်ကြောင်းနှင့် သူ၏ အမြင်မရှိတတ်မှုကို သက်သေပြရာ ရောက်လာတော့မည်ပင်။ ဤသည်မှာ သူလိုချင်သော အရာမဟုတ်ပေ။

“ဟဲ... ဟဲ... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုရှိလည်း ဘာဖြစ်လဲ... နောက်ဆုံးတော့ ထုံရွှမ်အဆင့်နှစ်ပဲရှိတာ... ဒီနေ့မှာ သေဖို့ရာက လွတ်မြောက်လို့မရဘူး...”

ကျင်းမင်၏ မျက်နှာအမူအရာသည် မည်းမှောင်လျက်ရှိပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ထင်ရှားလာသည်။

သူသည် ချီဂူးယွမ်အပေါ် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသည်။

သို့သော် အံ့အားသင့်စွာ တုန်လှုပ်နေသူမှာ ချီဂူးယွမ်ပင်ဖြစ်သည်။

“သူ့ရဲ့ ဓားသိုင်းအဆင့်က... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ထိ မြင့်မားနိုင်ရတာလဲ... သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရတာလဲ... ဒါဟာ မဖြစ်နိုင်ဘူး...”

ချီဂူးယွမ်သည် ဓားကိုင်ထားသည့် လက်များပင် တုန်လှုပ်နေပြီး မျက်နှာအမူအရာသည် ကြောက်ရွံ့ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

သူသည် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် အိပ်မက်မက်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤအရာသည် အလွန်ခက်ခဲပြီး ယခုအချိန်ထိ သဲလွန်စတစ်ခုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

ယခုတွင် သူ၏ မျက်စိထဲတွင် အရေးမပါသော အသုံးမကျသူတစ်ဦးဖြစ်သူက သူအိပ်မက်မက်နေခဲ့သော လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည်။

ဤသည်က ချီဂူးယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှုံးနိမ့်မှုခံစားချက်တစ်ခုနှင့်အတူ နက်ရှိုင်းသော မနာလိုမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များကို ပေါက်ဖွားစေသည်။

အခန်း (၂၈၄) ပြီးပါပြီ။