ဆက်လက်အနိုင်ရပြီး ထပ်မံအနိုင်ရ

ပြိုင်ပွဲသည် ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေသည်။

လော့ချန်က လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး ကျန်းချင်ယန်းကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်သည့် အလျင်အမြန်အောင်မြင်မှုသည် အလွန်အံ့သြဖွယ်ဖြစ်နေသည်လား မသိ၊ အခြားစင်မြင့်များရှိ ပြိုင်ပွဲများလည်း လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။ အများစုမှာ အကွက်နှစ်ဆယ်မှ သုံးဆယ်အတွင်း တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် စတုတ္ထအုပ်စု၏ နောက်ဆုံးအဆင့်ပြိုင်ပွဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လော့ချန်က သုံးဦးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့် စတုတ္ထအုပ်စုတွင် ဆယ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး လျင်မြန်စွာ မဲနှိုက်မှုကို ပြီးစီးခဲ့သည်။

“ငါ အရှုံးပေးတယ်...”

မဲနှိုက်ပြီးဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုက်နက် လော့ချန်၏ ပြိုင်ဘက်က ချက်ချင်း အရှုံးပေးလိုက်သည်။

လော့ချန်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ကြိမ်မြောက်ပြိုင်ပွဲကို အလွယ်တကူပင် ဆက်လက် အနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

ပြိုင်ပွဲအားလုံး ပြီးဆုံးသည်နှင့် ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲတစ်ဦးက ရမှတ်စာရင်းကို ကြေညာသည်။

“ပထမနေရာ လော့ချန် ရမှတ် နှစ်ဆယ့်လေးမှတ်၊ ဒုတိယနေရာ ရှုချင်း ရမှတ် နှစ်ဆယ့်နှစ်မှတ်၊ တတိယနေရာ ကူးချီဖန် ရမှတ် တစ်ဆယ့်ရှစ်မှတ်...”

မထင်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း လော့ချန်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်ကြိမ်ဆက်လက်အနိုင်ရမှုနှင့်အတူ ရမှတ် နှစ်ဆယ့်လေးမှတ်ဖြင့် စတုတ္ထအုပ်စု၏ ပထမနေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သည်။ ရှုချင်းနှင့် ကူးချီဖန်တို့နှင့်အတူ တတိယအုပ်စုပြိုင်ပွဲသို့ တက်လှမ်းခဲ့သည်။

အကြီးအကဲက ချီစွမ်းအင်နှင့် ဒဏ်ရာများပြန်လည်ပြုပြင်ရန် အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အနားယူချိန်ပေးကာ ထို့နောက် တတိယအုပ်စုပြိုင်ပွဲကို စတင်မည်ဟု ကြေညာသည်။

“မောင်လေး... မင်း လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတယ်ပေါ့... ဘာလို့ ငါ့ကို စောစောမပြောပြတာလဲ... ငါ့ကို ဒီလောက်ကြာအောင် စိတ်ပူပန်နေရအောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ...”

လော့ချန်သည် ထိုင်ခုံသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် ချန်လင်းယူ၏ မျက်လုံးဖြူပြမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

လော့ချန်က မတတ်နိုင်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့တွင် ပြောပြရန် အခွင့်အရေးမရခဲ့ပေ။ ပြောလျှင်လည်း ယုံမည့်သူ ရှိမည်မထင်။

ချန်လင်းယူက ဖြည်းညင်းစွာ မောက်တက်လာသော ရင်ဘတ်ကို ဖိရင်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် အံ့သြမှုကို တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီနေ့ မင်းက တစ်ပွဲတည်းနဲ့ နာမည်ကြီးသွားပြီ...”

အမှန်ပင်... လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ခြင်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် လော့ချန်သည် နာမည်ထင်ရှားလာနိုင်သည်။ အချိန်ကြာလာလျှင် တာယွဲ့မင်းဆက်တစ်ခုလုံးသို့ သတင်းပျံ့နှံ့သွားမည်မှာ သေချာသည်။ လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုဆိုသည်မှာ သွေးကြောနိုးကြားမှုနယ်ပယ်ရှိ ဓားသမားများပင် ရောက်ရန် မလွယ်ကူသည့်အဆင့်ဖြစ်သည်။ လော့ချန်မှာ မည်သည့်စွမ်းအားအဆင့်တွင်ရှိသနည်း။ သူနိုးကြားထားသည်မှာ အသုံးမကျသည့်သိုင်းဝိညာဉ်သာဖြစ်သည်။

လော့ချန်က ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုသာဖြစ်သည်။

သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များသည် ထို့ထက်ကျော်လွန်နေသေးသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်ဝက်စာ အနားယူချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တတိယအုပ်စုပြိုင်ပွဲစတင်သည်။

တက်လှမ်းလာသူများဖြစ်သော လော့ချန်၊ ရှုချင်း၊ ကူးချီဖန်တို့အပြင် ကျန်ဆယ်ဦးမှာ အဆင့်တစ်ရာစာရင်းတွင် နှစ်ဆယ့်တစ်မှ သုံးဆယ်အထိ ရပ်တည်နေသူများဖြစ်သည်။ သူတို့တစ်ဦးစီသည် အရှိန်အဟုန်ကြီးမားလှပြီး စတုတ္ထအုပ်စုမှသူများထက် သိသာစွာ သာလွန်နေသည်။

စင်မြင့်တစ်ခုစီမှ ဒိုင်လူကြီးအကြီးအကဲများက မဲနှိုက်မှုကို စတင်သည်။

“စင်မြင့်နံပါတ်သုံး၊ လော့ချန်နှင့် ဖုမင်း...”

ဖုမင်းသည် အဆင့်တစ်ရာစာရင်းတွင် သုံးဆယ်နေရာတွင်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူက လော့ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခဏတုံ့ဆိုင်းကာ ပါးစပ်ဖွင့်ပြောသည်။

“ငါ အရှုံးပေးတယ်...”

ထိုကိစ္စအပေါ် လူအုပ်ကြီးက မအံ့သြခဲ့ကြပေ။

လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ဓားသမားတစ်ဦး၏ တိုက်စွမ်းအားသည် အဆင့်ဖြင့် တိုင်းတာရမရ။ အဆင့်သုံးဆယ့်တစ်နေရာရှိ ကျန်းချင်ယန်းကိုပင် ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ လော့ချန်၏ သန်မာမှုသည် အားလုံး၏မျက်မြင်ဖြစ်သည်။ လော့ချန်သည် တတိယအုပ်စု၏ ပထမပွဲတွင် အလွယ်တကူ အနိုင်ရပြီး ရမှတ်နှစ်မှတ်ရရှိလိုက်သည်။

ထိုအပေါ် ချန်လင်းယူက ရယ်လျက်ပြောသည်။ “မောင်လေး... မင်းအခုဆို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ... အဆင့်နှစ်ဆယ့်ငါးပြင်ပမှာရှိတဲ့သူတွေ မင်းနဲ့ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြပြီ... မင်းနဲ့ယှဉ်ပြီး စိတ်ဓာတ်ကျသွားရမယ့်အစား တခြားပြိုင်ဘက်တွေနဲ့ယှဉ်ဖို့ စွမ်းအင်စုဆောင်းထားတာက ပိုကောင်းအုံးမယ်...”

ဓားသမား၏ သန်မာမှုသည် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်စွမ်းအားတွင်သာမက မခံမရပ်နိုင်သော၊ အပေါက်မရှိသော ဓားအရှိန်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်၏ စိတ်ဓာတ်ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့်အတွက် ပြိုင်ဘက်၏ စွမ်းအင်ကို ကျဆင်းစေနိုင်သည်။

လော့ချန်က ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ဂရုမစိုက်ပေ။

ဤသူများသည် သူ့အား စိတ်ဝင်စားမှုမဖြစ်ပေါ်စေနိုင်ပေ။ သူ၏ အဓိကပန်းတိုင်မှာ ရမ်ရှောင်ကွမ်နှင့် ချီဂူးယွမ်တို့ဖြစ်သည်။ မတိုက်ဘဲ အနိုင်ရရှိခြင်းသည်လည်း ပေါ့ပါးစေသည်။

ပြိုင်ပွဲများသည် တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ စတင်ပြီး တစ်ပွဲပြီးတစ်ပွဲ အဆုံးသတ်သွားသည်။ အံ့သြဖွယ်ရာ လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားသည်။

တတိယအုပ်စု၏ ပထမအဆင့်ပြိုင်ပွဲသည် လျင်မြန်စွာ ပြီးဆုံးသွားပြီး ဒုတိယအဆင့်သို့ ချက်ချင်းဆက်လက်ဆောင်ရွက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်ကံစမ်းမဲနှိုက် ရရှိသည့် ပြိုင်ဘက်မှာ တက်လှမ်းလာသူတစ်ဦးဖြစ်သော ရှုချင်းဖြစ်သည်။ သူက အရှုံးပေးလိုက်သဖြင့် လော့ချန်သည် အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ ထပ်မံအနိုင်ရရှိခဲ့သည်။

တတိယအဆင့်။

“လော့ချန်နှင့် ဟိုဟန်း...”

“ငါ အရှုံးပေးတယ်...”

စတုတ္ထအဆင့်။

“လော့ချန်နှင့်...”

“ငါ အရှုံးပေးတယ်...”

ချန်လင်းယူခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်း လော့ချန်၏ ပြိုင်ဘက်များအားလုံးသည် တိုက်ရိုက်အရှုံးပေးခဲ့ကြသည်။ ထိုအထဲတွင် မင်းသားတန်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးလည်း ပါဝင်ပြီး စင်မြင့်ပေါ်သို့ပင် မတက်ရဲဘဲ အရှုံးပေးလိုက်သည်။

ထိုကိစ္စအပေါ် လူအုပ်ကြီးက မထီမဲ့မြင်ပြုသည့်အမူအရာ မပြခဲ့ကြပေ။

လော့ချန်က လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့်အတွက် ဖိအားပေးမှုသည် အလွန်ပြင်းထန်လှသည်။ ခံနိုင်ရည်မရှိပါက သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ကာ စင်မြင့်ပေါ်တွင် အဆုံးသတ်ခံရမည်မှာ သေချာသည်။

သို့ရာတွင် မင်းသားတန်းမှ လူများသည် မျက်နှာများ နီမြန်းလျက် ဒေါသထွက်နေကြပြီး မျက်နှာအမူအရာများသည် မည်မျှပင် မသက်မသာဖြစ်နေသည်ကို မပြောပြဘဲ သိသာလှသည်။ အကယ်၍ အကြည့်များဖြင့် လူသတ်နိုင်ခဲ့လျှင် လော့ချန်သည် အကြိမ်ပေါင်း ထောင်သောင်းချီ သေဆုံးနေလောက်ပြီ။ ဤသို့သော ဒေါသထွက်စရာမရှိသည့် စိတ်ဓာတ်ကျမှုကို သူတို့ဘယ်သောအခါမှ မခံစားဖူးခဲ့ကြပေ။

ဤအခြေအနေသည် ဆဋ္ဌမအဆင့်ပြိုင်ပွဲသို့ရောက်မှသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လော့ချန်၏ ပြိုင်ဘက်မှာ အဆင့်တစ်ရာစာရင်းတွင် နှစ်ဆယ့်ငါးနေရာရှိ ချင်မယ်ဖြစ်သည်။

ချင်မယ်သည် မျက်နှာထူးချွန်လှပပြီး အပြာရောင်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ဆံပင်ရှည်များကို စုစည်းထားပြီး သပ်ရပ်သွက်လက်သည့် ပုံစံရှိသည်။ ကံစမ်းမဲနှိုက်ရလဒ်ကို ကြားရသည်နှင့် သူမသည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်သည်။

“လော့ချန်၊ မင်းရဲ့ ဆက်တိုက်အနိုင်ရမှုတွေ ဒီနေရာမှာ အဆုံးသတ်ပြီ...”

စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာသည့် လော့ချန်ကို ကြည့်ရင်း ချင်မယ်၏ ဖီးနစ်မျက်လုံးများသည် အနည်းငယ်ပြူးကျယ်လာပြီး ပြင်းထန်သော ယုံကြည်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြသည်။

“ဟုတ်လား...”

လော့ချန်က ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ချင်မယ်၏ ပြိုင်ပွဲတစ်ခုကို ကြည့်ဖူးသည်။ သူမသည် အမျိုးသမီးဖြစ်နေသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သန်မာမှုကို လေ့ကျင့်ထားသူဖြစ်သည်။ အကွက်များသည် ကျယ်ပြန့်ပြီး ပြင်းထန်လှသည်။ မိုးကြိုးပစ်သံကဲ့သို့ သက်ရောက်မှုရှိပြီး စင်မြင့်ပေါ်တက်သည်နှင့် ပြိုင်ဘက်ကို အင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ပြီး ဖိနှိပ်ခဲ့သည်။ ယခင်ပွဲတွင် လက်သီးသုံးချက်ဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို စင်မြင့်ပြင်ပသို့ ထုရိုက်ပစ်ခဲ့သည်။

“ဟမ်း...”

လော့ချန်၏ မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို ခံစားမိသလို ချင်မယ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားပြီး ဦးစွာတိုက်ခိုက်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

“ဘုန်း...”

ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းဖြင့် သူမ၏ အရှိန်အဟုန်သည် ရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားပြီး ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊ ကျားကဲ့သို့ အင်အားဖြည့်ကာ ဆယ်မီတာကျော် ဖြတ်ကျော်လျက် လော့ချန်ဆီသို့ လက်သီးတစ်ချက်ဖြင့် ထုရိုက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော လက်သီးအရှိန်အောက်တွင် ရှေ့ဘက်ရှိ လေထုပင် ကြီးမားစွာ ပုံပျက်သွားသည်။

ဤသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်လက်သီးတစ်ချက်ကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း လော့ချန်သည် မဆုတ်မနစ် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ်မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး မီးလျှံဓားအား လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ အံ့မခန်းဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အတူ ချင်မယ်၏ လက်သီးစွမ်းအားအရှိန်သည် ဓားအလင်းတန်းအောက်တွင် လုံးဝ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

ထို့နောက်တွင်...

ချင်မယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး သူမ၏ လက်သီးသည် လေထဲတွင် တန်းလန်း ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ ဖြူဖွေးသော လည်တိုင်ရှေ့တွင် ဓားတစ်ချောင်းရှိနေ၏။

ဓားသွားသည် အပေါ်ယံ အရေပြားကို ထိုးဖောက်လိုက်ပြီး နီရဲသော သွေးစတစ်စက်ကို ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

လည်ပင်းမှ အေးစက်မှုကို ခံစားမိသဖြင့် ချင်မယ်သည် အေးစက်သောလေကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်း အနောက်သို့ အနည်းငယ်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

“ဆက်ယှဉ်မလား...”

လော့ချန်က ဓားကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ သူမသည် မင်းသားတန်းမှသူ မဟုတ်သဖြင့် သူလည်း အလွန်အကျွံလုပ်လိုစိတ်မရှိပေ။

ချင်မယ်သည် မယုံကြည်နိုင်စွာ မျက်နှာအမူအရာပြသည်။

သူမသည် လော့ချန်က ဓားကိုမည်သို့ထုတ်လိုက်သည်ကိုပင် မမြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ဤသည်ကား လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်မှုရှိသည့် ဓားသမား၏ စွမ်းအားလား။ ဤသည်မှာ မည်မျှပင် သန်မာလိုက်သနည်း။

နီရဲသော နှုတ်ခမ်းများကို ဖိချုံ့လိုက်ပြီး ချင်မယ်သည် စိတ်ဓာတ်ကျစွာ သက်ပြင်းချကာ လက်သီးလက်ဝါးဆုပ်ပြီး ပြောသည်။

“လက်လွှတ်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ငါ အရှုံးပေးတယ်...”

ဤသို့ဖြင့် လော့ချန်သည် ထပ်မံလွယ်ကူစွာ ရမှတ်နှစ်မှတ်ရရှိပြီး စုစုပေါင်း ရမှတ်တစ်ဆယ့်နှစ်မှတ်ရှိလာသည်။

“အရမ်းသန်မာတယ်... မတိုက်ရင်တော့မတိုက်ဘူး၊ တိုက်လိုက်တာနဲ့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်တယ်... အဆင့်နှစ်ဆယ့်ငါးနေရာက ချင်မယ်တောင် တစ်ချက်မှ မခံနိုင်ဘူး...”

“ဒါပေါ့... လူနဲ့ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ဓားသမားဆိုတာ ဓား၊ နှလုံး၊ စိတ်ဆန္ဒတွေအားလုံး လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နေတာ... ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အားနည်းချက်ကို ချက်ချင်းရှာတွေ့ပြီး ထိုးနှက်နိုင်တယ်... အားနည်းသူက အားကောင်းသူကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်... တိုက်စွမ်းအားက သာမန်မဟုတ်ဘူး... လော့ချန်ရဲ့ အဆင့်က မနိမ့်ကျခဲ့ရင် ဒီအပြင်စည်းပြိုင်ပွဲရဲ့ ထိပ်တန်းသုံးဦးထဲမှာ မျှော်လင့်ချက်ရှိလောက်တယ်... ထုံရွှမ်နယ်ပယ်ဒုတိယအဆင့်မှာသာ ရှိပေမဲ့ အဆင့်နှစ်ဆယ်ထဲဝင်ဖို့ လုံလောက်တယ်...”

“တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ...”

လူအုပ်ကြီးသည် လော့ချန်အပေါ် အလွန်မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုရှိသည်။ ပိုပြီး တိကျစွာပြောရလျှင် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုကို နားလည်သဘောပေါက်ထားသည့် ဓားသမားအပေါ် မြင့်မားသော အကဲဖြတ်မှုရှိသည်။ လူအများက သူသည် အဆင့်တစ်ရာစာရင်းတွင် နှစ်ဆယ်နေရာ သို့မဟုတ် တစ်ဆယ့်ငါးနေရာအထိ ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

သို့ရာတွင် ထိပ်တန်းဆယ်ဦးအကြောင်း မည်သူမျှ မပြောကြပေ။

အပြင်စည်းတစ်ဆယ်ဦးစလုံးသည် နတ်တံတားဖြစ်ထွန်းမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိထားပြီး သိုင်းဝိညာဉ်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ တိုက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်ကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့တစ်ဦးစီတွင် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းများရှိပြီး တိုက်စွမ်းအားသည် အခြားသူများထက် သိသာစွာ သာလွန်သည်။

ဤသူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ရန်ဆိုလျှင် အားလုံးသော အသွင်အပြင်များတွင် အားနည်းချက်မရှိမှ ဖြစ်နိုင်သည်။ ဓားနည်းအဆင့်တွင် လူနှင့်ဓားတစ်သားတည်းဖြစ်တည်မှုတစ်ခုတည်းနှင့်သာ မလုံလောက်ပေ။

အခန်း (၂၈၅) ပြီးပါပြီ။