အခန်း (၂၈)

ယွင်ရှန့်သည် အိမ်ပြန်လာစဉ် တောင်ပေါ်ရှိ ရစ်ငှက်များ ခေါ်သံကို နှစ်ကြိမ် သုံးကြိမ်ခန့်ကြားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ကျန်ရှိနေသေးသော သွေးတိတ်ဆေး ပုလင်းတစ်ဝက်ကို ကိုင်ပြီး ယီပိုင်မင်းနှင့် မဟာမှော်ဆရာယန်တို့ ပြောခဲ့သော စကားများကို စဉ်းစားနေမိသည်။

မှော်ဝိညာဉ်... အမြင်အာရုံ...

တကယ်တော့ ယီပိုင်မင်း ဖျားနာမှု ပြင်းထန်နေစဉ် သူမသည် အအေးခံ အဝတ်ကပ်ပေးနေရင်း ယီပိုင်မင်း၏ မျက်လုံးများကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။

ယွင်ရှန့်သည် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကိရိယာများစွာ မလိုအပ်သည့် သူငယ်အိမ် ကျယ်စေသော စမ်းသပ်မှုကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သူမသည် ဆားရည်အနည်းငယ်ကို ယူကာ ယီပိုင်မင်း၏ မျက်လုံးထဲသို့ ထည့်လိုက်သောအခါ မျက်ကြည်လွှာက လုံးဝ ပုပ်သိုးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ပုပ်သိုးနေခဲ့ဟန်တူသည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံအာရုံကြောများ အားလုံးလည်း ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအခြေအနေတွင် ခေတ်မီသော မျက်ကြည်လွှာ အစားထိုး ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်နိုင်ပြီး အစားထိုးနိုင်သည့် မျက်ကြည်လွှာတစ်စုံကို ရှာမတွေ့နိုင်ပါက သူ၏ အမြင်အာရုံ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာဖွယ် မရှိပေ။

မှော်ဝိညာဉ်ဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုတာ သူမ သေသေချာချာ မသိသေးသော်လည်း ယွင်ရှန့် အသေအချာ သိနိုင်သည့် အချက်တစ်ချက်မှာ မဟာမှော်ဆရာယန်က ယီပိုင်မင်းကို လှည့်ဖြားနေသည် ဆိုခြင်းပင်။

မှော်ပညာသည် သေနေသော အသားများကို အံ့ဖွယ်နည်းဖြင့် ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ပုပ်သိုးနေသော အာရုံကြောများကိုပါ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာအောင် လုပ်နိုင်မှာလား။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အနည်းဆုံးတော့ မဟာမှော်ဆရာယန်၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

သူမ၏ အတွေးများထဲ နစ်မြောနေရင်း ယွင်ရှန့်သည် သူမ၏ အိမ်တံခါးဝအထိ လျှောက်လာပြီးမှသာ လက်ရှိအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက ယီပိုင်မင်း ဒဏ်ရာရနေသည်ကို တွေ့ရှိချိန်တွင် သူမသည် ခွေးမည်းလေးကို ရှေ့ပြေးအနေဖြင့် အိမ်ပြန်ခိုင်းခဲ့ပြီး သူမ၏ အိပ်ယာထဲတွင် ပုန်းခိုင်းကာ သူမ အိမ်ပြန်ရောက်ပြီဟူသော မျက်လှည့်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြက်သုံးကြိမ်တွန်ပြီးနောက် ကောင်းကင်မှာ မိုးသောက် အလင်းရောင်စတင် သန်းရုံသာ ရှိသေးသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူမ၏ဖခင် ယန်ခန်းဟိုင်သည် အရက်မူးပြီး အိပ်ပျော်နေဆဲ ဖြစ်ပေမည်။

ထို့ကြောင့် ယွင်ရှန့်သည် ပြတင်းပေါက်မှ မတက်ဘဲ ရှေ့တံခါးမှ တိုက်ရိုက် လျှောဝင်ခဲ့သည်။

သူမ တဲအိမ်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ပလွတ်ကနဲ အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရပြီး အခန်းထဲရှိ ရေနံဆီမီးခွက် လင်းလာသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် စောင့်နေပြီး သူ၏ အကြည့်များမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။

ယွင်ရှန့်သည် သူမဘဝတစ်လျှောက်တွင် ထိုကဲ့သို့ ယန်ခန်းဟိုင်မျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

အိပ်ရာပေါ်တွင် ခွေးမည်းလေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းလာပြီး ယွင်ရှန့်ကို စိုးရိမ်စွာဖြင့် ဟောင်နေသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ အကြည့်တစ်ချက်တည်းကပင် ယွင်ရှန့်နှင့် ခွေးမည်းလေး နှစ်ဦးစလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဖေဖေ"

ယွင်ရှန့်သည် လည်ချောင်းကို ရှင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် "သမီး မှားကြောင်း သိပါတယ်။ မှော်

ဘုရားကျောင်းမှာ သွေးတိတ်ဆေးလုပ်ရင်း တစ်ညလုံး အပြင်မှာ မနေသင့်ပါဘူး" ဟူသော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ဆင်ခြေတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော သွေးတိတ်ဆေးကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်းအဝတ်အစားမှာ ဘာလို့ သွေးတွေ ပါနေတာလဲ"

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ယွင်ရှန့် ပြင်ဆင်လာသော သွေးတိတ်ဆေးကို ဂရုမစိုက်ဘဲ သူမ၏ အဝတ်အစားပေါ်တွင် သေးငယ်သော သွေးကွက်တစ်စက်ကို သူ၏ ထက်မြက်သော မျက်လုံးများက မြင်လိုက်သည်။

ယွင်ရှန့်သည် ယီပိုင်မင်း၏ ဒဏ်ရာကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်စဉ် မတော်တဆ စွန်းထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမ၏ အတွေးများ နစ်မြောနေခဲ့သောကြောင့် အဝတ်ပေါ်ရှိ သွေးစွန်းနေမှုကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"ဒါက..."

ဖခင်ကို သူကိုယ်တိုင်ထက် ပိုသိသော ယွင်ရှန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြေအမျိုးမျိုး လျှပ်တစ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ချက်ချင်း ဖယ်ထုတ်လိုက်သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် လွယ်လွယ်ကူကူ လှည့်စားခံရမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိသည်။

"မှော်ဘုရားကျောင်းမှာ တစ်ယောက် ဒဏ်ရာရလို့ သမီးက သူ့ဒဏ်ရာကို ကုပေးခဲ့တာ"

ယွင်ရှန့်သည် ယီပိုင်မင်းနှင့် မဟာမှော်ဆရာယန်တို့၏ စကားပြောဆိုမှု အပါအဝင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်များကို ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောပြလိုက်သည်။

သူမသည် ယန်ခန်းဟိုင်က သူမစကားများကို ပယ်ချလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အလွန်လေးစားခံရသော မှော်ဘုရားကျောင်းမှ မဟာမှော်ဆရာတစ်ဦးသည် တားမြစ်မှော်ပညာကို ကျင့်သုံးသည့် ဆိုးသွမ်းသော မှော်ဆရာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူကမှ အလွယ်တကူ ယုံကြည်မည်မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးပေါ်တွင် ကလေးများပင်လျှင် မှော်ပညာတွင် လေ၊ ရေ၊ မြေ၊ မီးဟူသော လေးမျိုးသော ဒြပ်စင်မှော်ပညာနှင့် အချို့သော ဒုတိယမှော်ပညာများ ပါဝင်သည်ကို သိရှိကြသည်။ သို့သော် ဒုတိယမှော်ပညာ အမျိုးအစားထဲကပင် မှော်လောကတွင် အမြဲတမ်း အလေးနက်မထားသည့် မှော်ပညာတစ်မျိုး ရှိသည်။

၎င်းမှာ တားမြစ်မှော်ပညာဖြစ်ပြီး၊ မှော်ဘုရားကျောင်းပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်မှော်ဆရာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ၎င်းတို့အားလုံးက ထိုအကြောင်းအရာတစ်ခုကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရှောင်ရှားကြသည်။

တားမြစ်မှော်ပညာကို အမှောင်မှော်ပညာ ဟုလည်း ခေါ်ကြပြီး အလင်းမှော်ပညာနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တွင် ရပ်တည်သည့် မှော်ပညာ အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ အမှောင်မှော်ပညာကို ကျင့်သုံးသူများကို အမှောင်မှော်ဆရာများဟု ခေါ်ကြသည်။

တိုက်ကြီး၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အဆိုးဆုံးဟု သတ်မှတ်ခံရသော တားမြစ်မှော်ပညာမှာ နှစ်တစ်ရာ နတ်ဆိုးများ အော်ဟစ်ခြင်းဟု အမည်ပေးထားသည်။ ၎င်းကို လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်က လင်းအမည်ရှိ အမှောင်မှော်ဆရာတစ်ဦးက တီထွင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

၎င်းသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး အင်ပါယာဖြစ်သည့် ဂျူရာအင်ပါယာကို တစ်ညချင်းအတွင်း အရိုးများနှင့် အပျက်အစီးများ ပြည့်နှက်နေသည့် သချိုင်းမြေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သည်။

လင်းကိုယ်တိုင်သည် ထိုမှော်ပညာတစ်ခုတည်းကြောင့် မှော်ဘုရားကျောင်းများ၊ ဆင့်ခေါ်ရေး တရားရုံးများနှင့် အမဲလိုက်စစ်သားအသင်းများ ပူးပေါင်းရှာဖွေမှု၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မှော်ဘုရားကျောင်းမှ မဟာမှော်ဆရာအများအပြား ပူးပေါင်းပြီး မီးမှော်ပညာဖြစ်သည့် တစ်သောင်းသော သန့်ရှင်းသော မီးလျှံများဖြင့် သူ့ကို မီးရှို့သတ်ပစ်ခဲ့ကြသည်။

လင်းသေဆုံးပြီးနောက် မှော်ဘုရားကျောင်းက တားမြစ်မှော်ပညာကို ကျင့်သုံးသူ မည်သူမဆို ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရမည်ဟု အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ တားမြစ်မှော်ပညာသည် တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ မှော်ဆရာများကြားတွင် တားမြစ်ထားသော အရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ပိုမိုကြီးမားသော မှော်စွမ်းအင်ကို လိုက်စားရန်အတွက် အမှောင်မှော်ပညာကို လျှို့ဝှက်လေ့လာနေကြသည့် မှော်ဆရာ အတော်များများ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် မှော်ဘုရားကျောင်းများမှ တက်ကြွလှုပ်ရှားနေသော မှော်ဆရာအချို့လည်း ပါဝင်သည်။

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် ငှက်ပျောဖက် ဘုရားကျောင်းတွင် အခြေစိုက်ရန် စိတ်အားထက်သန်ခြင်းမှာ ဤလူသူကင်းမဲ့သော တောင်ပေါ်ရွာမှ ဘုရားကျောင်းကို အော့နှလုံးနာစရာ မှော်ဝိညာဉ် အစားထိုးကူးပြောင်းမှုများအတွက် အသုံးပြုလိုသောကြောင့်ပင်။

ယွင်ရှန့် စကားပြောပြီးနောက် သူမ၏ဖခင်ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဒေါသတကြီး ဆူပူပြောဆိုမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

ယန်ခန်းဟိုင်သည် အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် "ဒီနေ့ကစပြီး မင်း မှော်ဘုရားကျောင်းကို သွားစရာမလိုတော့ဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဖေဖေ သမီး ပြောတာကို ဖေဖေ ယုံတာလား"

"မင်းက ငါ့သမီးပဲ။ မင်းစကားကို မယုံရမယ့် အကြောင်းပြချက် ငါ့မှာမရှိဘူး"

ကောင်းကင် တဖြည်းဖြည်း လင်းလာပြီး မိုးသောက်ချိန် ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏သမီးငယ်၏ စိုးရိမ်တကြီးနှင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော မျက်နှာလေးကို မြင်ရသောအခါ ယန်ခန်းဟိုင်သည် ဤစကားများကို ခိုင်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

စကားလုံးများက တိုတောင်းသော်လည်း အစွမ်းထက်သည်။

ဒါက ယွင်မိသားစု၏ ပုံမှန်တုံ့ပြန်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါမှ ယွင်ရှန့်သည် သူမ၏ ဖခင်သည် ယနေ့ ပုံမှန်နှင့်မတူဘဲ ကွဲပြားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အစားများကို လဲထားပြီး အမြဲတမ်း မျက်နှာပေါ်တွင် ရှိနေတတ်သည့် မုတ်ဆိတ်မွေးကြမ်းများကိုပင် ရိတ်ထားသောကြောင့် သန့်ရှင်းလန်းဆန်းနေပြီး နှစ်အနည်းငယ် ပို၍ နုပျိုသွားပုံရသည်။

မရှင်းမလင်းဖြစ်သော်လည်း ယန်ခန်းဟိုင်၏ ငယ်စဉ်က ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ရှန်းအာ မင်း မှော်ပညာကို တကယ်သင်ယူချင်လား"

ယန်ခန်းဟိုင်သည် ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလိုက်ပြီး အံ့သြနေသည့် သူ၏သမီးကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် မေးလိုက်သည်။

"မသင်ချင်... မသင်ချင်ပါဘူး"

ယွင်ရှန့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးမှ ခေါင်းပြန်ခါလိုက်သည်။ သူမ ဖခင်ကို ပေးခဲ့သည့် ကတိကို မမေ့သေးသော်လည်း သူ့ကို လိမ်ချင်စိတ်မရှိပေ။

"သင်ချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မှော်ဒြပ်စင်တွေကို စုစည်းလို့ မရပါဘူး"

"အဲဒါက တခြားသူတွေနဲ့မတူဘဲ မင်းမှာ မှော်ဝိညာဉ်ချို့တဲ့နေလို့ပဲ"

ယန်ခန်းဟိုင်သည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ယွင်ရှန့်၏ သေးငယ်သော လုပ်ရပ်လေးများအားလုံးကို သတိထားမိခဲ့သည်။

သူမ တောင်ပေါ်ကို ခက်ခက်ခဲခဲ တက်ပြီး လရောင်မြက်ခူးခြင်း၊ လရောင်မြက်ဆေးများ ဖော်စပ်ခြင်း အားလုံးက မှော်ပညာသင်တန်းသားဖြစ်လာရန်ပင်။

"မှော်ဝိညာဉ်လား"

ထိုနေ့တွင် ယွင်ရှန့် လုံးဝစိမ်းသက်နေသည့် ဤအသုံးအနှုန်းကို ဒုတိယအကြိမ် ကြားရခြင်းပင်။

မဟာမှော်ဆရာယန်သည် မှော်ဝိညာဉ်အကြောင်း ပြောခဲ့သည်။ သူသည် ယီပိုင်မင်းနှင့် လဲလှယ်လိုခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖခင် ယန်ခန်းဟိုင်သည်လည်း မှော်ဝိညာဉ်အကြောင်းကို ပြောပြန်သည်။ သို့သော် ရွာအကြီးအကဲ အဘိုးအို၊ မှော်ဘုရားကျောင်းမှ မှော်ဆရာများ အပါအဝင် မည်သူကမျှ ဤထူးဆန်းသော အသုံးအနှုန်းကို ရွာမှ ကလေးများအား တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဖူးပေ။

"မှန်တယ်။ မှော်ဝိညာဉ်၊ ဒါမှမဟုတ် မှော်ပညာရဲ့ ဝိညာဉ်လို့လည်း ခေါ်တယ်" ယန်ခန်းဟိုင်သည် သူ၏လက်များကို ဖြန့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် မှော်ဆရာတစ်ဦး၏ ပုံမှန်လက်များဖြစ်ပြီး ရှည်လျားကာ လျင်မြန်သော လက်များ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဖခင်တစ်ဦး၏ လက်များဖြစ်ပြီး ခိုင်မာကာ တည်ငြိမ်သော လက်များလည်း ဖြစ်သည်။

ယန်ခန်းဟိုင်၏ လက်ထဲတွင် မှော်စမ်းသပ်သည့် ကျောက်တုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။