အခန်း (၁၅)

ယွင်ရှန်းသည် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ သားရဲငယ်၏ ညစ်ပတ်နေသော အမွေးများကို ဖယ်လိုက်

သောအခါ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ပုံစံဖြစ်သည့် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေးလေးကို မြင်လိုက်ရသည်။

ခွေးနတ်ဆိုးသားရဲများက ရှားပါးသည် မဟုတ်သော်လည်း ဤ ခေါင်းနှစ်လုံးပါခွေးသည် သာမန် ခွေးမျိုးနွယ်များနှင့် ကွဲပြားပုံရသည်။

ယခုအချိန်သည် ဤ ခေါင်းနှစ်လုံးပါခွေးလေးက မည်သည့် မျိုးစိတ်ဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းနေရမည့် အချိန်မဟုတ်ပေ။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ရာ ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် သူမ ပထမဆုံး ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ခြင်းက လွယ်ကူသည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ခေတ်မီ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ စက်ပစ္စည်းများ မရှိသလို လက်ထောက်မရှိဘဲ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သွေးတိတ်စေသည့် အစီအမံများလည်း မရရှိနိုင်ပေ။

သို့သော် သူမ ယုံကြည်မှု မပျက်ခဲ့ပေ။ အနည်းဆုံး သူမ၏ ရှေ့မှ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး၏ အခြေအနေက အဆိုးဆုံးတော့ မဟုတ်ပေ။

သားအိမ်အတွင်းတွင် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေးသည် ဖွံ့ဖြိုးမှု မပြည့်စုံခဲ့ပေ။ ခေါင်းနှစ်လုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုတည်းကို မျှဝေသုံးစွဲနေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ၎င်း၏ နှလုံးနှင့် အခြား ကိုယ်တွင်းင်္အဂါများက ကောင်းမွန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး ရှင်သန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို သံသယမရှိဘဲ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

ပြဿနာတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်မှာ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး၏ ဘယ်ဘက် ဦးခေါင်းခွံက လုံးဝ ပုပ်သိုးနေပြီး ဖယ်ရှားရမည် ဖြစ်သည်။ ဖယ်ရှားမှု အောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ၎င်း၏ ခေါင်းက အနည်းငယ် စောင်းသွားလိမ့်မည်ပင်။

ခွဲစိတ်မှု၏ အကြီးမားဆုံး အခက်အခဲမှာ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက် ဦးခေါင်းခွံများ ဆက်သွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဘယ်ဘက် ဦးခေါင်းခွံကို ဖယ်ရှားခြင်းက ၎င်း၏ လည်ပင်းရှိ သွေးလွှတ်ကြောကြီးများကို ထိခိုက်စေနိုင်သည်။

ဤအရာသည် ခေတ်သစ်ကာလတွင် ဖြစ်ပါက သွေးသွင်းခြင်းဖြင့် သွေးထွက်လွန်ခြင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ သို့သော် ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် သွေးရင်းမြစ်နှင့် သွေးသွင်းကိရိယာကို ဘယ်မှာ ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ။

ထို့အပြင် သူမ၏ ရှန်နုန်းမျက်လုံးသည် ပထမအဆင့်သို့သာ တက်လှမ်းထားသေးသည်။ သူမသည် ကြွက်သား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ သွေးကြောများကိုသာ သေးငယ်စွာ ခွဲခြားနိုင်ပြီး ကြွက်သားအတွင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းရှိသော အာရုံကြောငယ်လေးများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြားမသိနိုင်ပေ။ သူမ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ ယခု လောင်းကြေးထပ်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် အချိန်ကို တွက်ချက်လိုက်သည်။ သူမသည် နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးနိုင်ပေ။ မဟုတ်လျှင် မေ့ဆေး ပျက်သွားသည်နှင့် အခြေအနေက ပို၍ပင် အန္တရာယ်များလာမည်။

သူမသည် ပြတ်သားစွာ ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး၏ လည်ပင်းအမွေးကို လှီးဖြတ်လိုက်သည်။

ထက်မြက်သော ခွဲစိတ်ဓားသည် အရေပြားကို အနည်းငယ်ထိမိရုံဖြင့် အဝတ်ကို ဖြတ်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှီးဖြတ်သွားသည်။

ခွဲစိတ်ဓားသည် အာရုံကြောမြောက်မြားစွာကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှောင်ရှားကာ တောက်ပသော သွေးကြောများကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သွေးဖြူကြောများပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ်သွားသည်။

ဆီမီးခွက်အလင်းအောက်တွင် ယွင်ရှန်း၏ လှုပ်ရှားမှုများက ချောမွေ့နေသည်။ သူသည် အသက်ရှင်သန်ရေး ခွဲစိတ်ကုသမှုကို ပြုလုပ်နေသူနှင့် လုံးဝ မတူဘဲ စင်ပေါ်တွင် လက်စွမ်းပြနေသော စန္ဒရားဆရာတစ်ဦးနှင့် ပိုတူသည်။

ယန်လင်၏ လက်နှင့် ရှန်နုန်းမျက်လုံး၏ ပထမအဆင့်ကို ယွင်ရှန်းက အပြည့်အဝ အသုံးချလိုက်ပြီး ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး၏ ဘယ်ဘက် ဦးခေါင်းခွံ၏အရိုးနုကို ရှာတွေ့လိုက်သည်။

ပုပ်သိုးနေသော ကြွက်သားများကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် ပိုလျှံနေသော ခွေးခေါင်းကို ဖယ်ရှားရန်သာ ကျန်တော့သည်။ ယွင်ရှန်း၏ ခွဲစိတ်ဓားသည် နောက်ဆုံး ပါးလွှာသော အမြှေးပါးအလွှာကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ရုတ်တရက် ခွဲစိတ်ဓား ဖြတ်သွားချိန်တွင် ဖုံးကွယ်ထားသော သွေးကြောတစ်ခု ပြတ်တောက်သွားသည်။

သွေးများ ချက်ချင်း ပန်းထွက်လာသည်။

ယွင်ရှန်း၏ လက်သည် မရပ်တန့်ဘဲ အပါးဆုံး အရိုးအပ်ကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ယူကာ ၎င်း၏ ပတ်ပတ်လည် နေရာများစွာကို အမြန် ထိုးလိုက်သည်။

သွေးသည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

သွေးတိတ်သွားပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် အလွန် အားစိုက်နေဆဲဖြစ်သည်။ ဆေးဝိဉာဉ် နတ်

ဘုရားအပ်၏ လျင်မြန်သော သွေးတိတ်နည်းသည် ခဏတာမျှသာ ထိန်းထားနိုင်သောကြောင့် သူမသည် ခွဲစိတ်မှုကို ချက်ချင်း အပြီးသတ်ရမည်ပင်။

ခွဲစိတ်မှု အောင်မြင်သွားပြီး ပြင်ဆင်ထားသော သားရဲ အရိုးအပ်နှင့် သားရဲ အကြောဖြင့် ချုပ်ရိုးချုပ်လိုက်သည်။

ယန်မိသားစု၏ ခွဲစိတ်ချည်နှောင်နည်းကို အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ ချည်နှောင်ပြီးနောက် ယွင်ရှန်းသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အားနည်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏ စွမ်းအားအားလုံးသည် ချက်ချင်း ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ နောက်ပြန် မှီလိုက်သည်။

ခွဲစိတ်မှု ပြုလုပ်ခြင်းသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်၏ စိတ်ပိုင်းနှင့် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအတွက် အလွန် တင်းကျပ်သော စံနှုန်းများ လိုအပ်သည်။

သူမ၏ အတိတ်ဘဝတွင် ယွင်ရှန်းသည် အရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်း ဆေးပညာနှစ်မျိုးလုံးတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး ကြက်ခြေနီ ဆရာဝန်အဖြစ် ကုလသမဂ္ဂ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ မစ်ရှင်တွင်ပင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဝူကျိတိုက်ကြီးတွင် အလွန်အမင်း ရိုးရှင်းသော်လည်း အရှေ့တိုင်းနှင့် အနောက်တိုင်း ဆေးပညာ ဗဟုသုတ နှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်ရန် လိုအပ်သည့် ခွဲစိတ်မှုကို ဤကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အခြေအနေများအောက်တွင် ပြီးမြောက်အောင်မြင်ခြင်းက ခြောက်နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ် မည်မျှ ဝန်ပိမည်ကို စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ လက်ကို ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်

သည်။ ခွဲစိတ်မှုပြီးနောက် ၎င်း၏ နှလုံးက အားကောင်းစွာ ခုန်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ယွင်ရှန်းသည် ခွဲစိတ်မှု၏ အစောပိုင်း အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။

ယွင်ရှန်း၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် ပါးချိုင့်လေးနှစ်ဖက် ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲယူကာ အခန်းထဲရှိ ခွဲစိတ်ကိရိယာများကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

သပ်သပ်ရပ်ရပ် သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေးကို အိမ်နောက်ရှိ သိုလှောင်ခန်းသို့ သယ်သွားပြီး ကောက်ရိုးပုံဖြင့် အသိုက်တစ်ခု ပြုလုပ်ပေးလိုက်သည်။

ယွန်ချန်းဟိုင်သည် တိရစ္ဆာန်များကို မကြိုက်သောကြောင့် ယွင်ရှန်းသည် ခေါင်းနှစ်လုံးပါ ခွေး အနည်းငယ် သက်သာလာမှသာ လွှတ်ပေးရန် စီစဉ်ထားသည်။

ယွန်ချန်းဟိုင် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူ့သမီးငယ် ယွင်ရှန်း၏ သေးငယ်သော ပုံသဏ္ဌာန်ကို မတွေ့ရပေ။ မီးဖိုချောင်မှ ရေနွေးဆူသံ ဆူညံသံကိုသာ ကြားနေရသည်။

မီးဖိုချောင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ ယွန်ချန်းဟိုင်သည် အံ့အားသင့်စွာ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဆန်ပြုတ်အိုး၏ အဖုံးကို ဖွင့်ထားပြီး အတွင်းရှိ ဆန်စေ့များက ဆက်တိုက် လှိမ့်နေသည်။

သမီး ယွင်ရှန်းသည် ထမင်းစားပွဲပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေပြီး ဆေးခူးသမား၏ ယူနီဖောင်း အင်္ကျီလက်တိုအသစ်ကို ဝတ်ဆင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဖေဖေ သမီး သေချာပေါက် ဆေးခူးသမား ဖြစ်လာမှာပါ"

သူမ၏ ကလေးဆန်သော စကားများမှာ မနက်က အိမ်မှ ထွက်ခွာသွားစဉ်ကအတိုင်း သူ၏နားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

ယွန်ချန်းဟိုင်၏ ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်မလှုပ်ရှားတတ်သော မျက်နှာပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် သမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်ငယ်လေးကို လျှောက်သွားကာ ပွေ့ချီလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် နွေးထွေးလာသည်။

ယွင်ရှန်းသည် တကယ်ကို ပင်ပန်းခဲ့သည်။ ဟင်းချက်နေရင်း မတော်တဆ အိပ်ပျော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤ အိပ်စက်ခြင်းက နက်ရှိုင်းပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည်။

မှုန်ဝါးဝါး အနေအထားတွင် ယွင်ရှန်းသည် နွေးထွေးပြီး စိုစွတ်သော နေရာတွင် ရောက်ရှိနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ၏ နားအနီးတွင် ညင်သာစွာ တီးတိုးပြောနေသော အမျိုးသမီးသံတစ်ခုက "ရှန်အာ သမီး အမေကို အပြစ်တင်မှာလား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မေမေ…

ယွင်ရှန်း၏ အသိစိတ်သည် ဒီရေကဲ့သို့ လှိုင်းထလာပြီး သူမ လျင်မြန်စွာ နိုးထလာသည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် သေးငယ်သွားပြီး သူမ၏ခြေလက်များ ကွေးကောက်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရာ မွေးဖွားခြင်းမပြုမီ ကလေးငယ်၏ ပုံစံအတိုင်း ရှိနေသည်မှာ ရှင်းလင်းသည်။

သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် နွေးထွေးပြီး စိုစွတ်သော သားရေရှိနေပြီး ၎င်းသည် ယွင်ရှန်း မွေးဖွားခြင်းမပြုမီ အခြေအနေဖြစ်သည်။

မယုံနိုင်လောက်အောင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် အိပ်ရာပေါ်တွင် ရုန်းကန်ထိုင်နေပြီး ချွေးစက်ကြီးများ သူ၏ နဖူးမှ အဆက်မပြတ် စီးကျနေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ရိုးရှင်းသော အိမ်တစ်လုံးတွင် ရှိနေပြီး မီးဖွားခါနီးဖြစ်ကာ သူ၏ ခင်ပွန်း ယွန်ချန်းဟိုင်ကို လက်သည် ခေါ်ရန် စေလွှတ်ထားသည်။

ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်တွင် လက်စွပ်တစ်ကွင်းရှိပြီး သူ၏ ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေသည်။

ဤ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် လှပသော အမျိုးသမီးသည် သူမ၏ ဆုံးပါးသွားပြီဖြစ်သော မိခင်

ဖြစ်ကြောင်း ယွင်ရှန်း သေချာသိနေသည်။

"သမီး မမွေးသေးပေမဲ့ သမီးက အမေရဲ့ ပါရမီကို အမွေဆက်ခံမှာကို အမေ သိတယ်။ အမေက ရက်စက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သမီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်မရှိရင် သူတို့က အရမ်းကို အစွမ်းထက်တယ်"

ထိုအမျိုးသမီးသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ခဏတာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ကို ဖောင်းကားနေသော ဝမ်းဗိုက်ပေါ် တင်လိုက်သည်။

"အမေ ဒီဟာကို သားရဲဘာသာစကားကွင်းမှာပဲ ထားခဲ့နိုင်မယ်။ သမီးရဲ့ စွမ်းရည်တွေ နိုးထလာမယ့် နေ့ရောက်မှ သမီး ဒါကို ခေါ်လို့ရမယ်။ ယွင်ရှန်း အမေကို ကတိပေးပါ။ သမီး အားကောင်းအောင် ရှင်သန်ရမယ်။ သမီးရဲ့ ဖေဖေကို ကာကွယ်ပေးရမယ်။ သူ အိမ်ပြန်လို့ မရဘဲ လူတိုင်းက မုန်းတီးတဲ့သူ ဖြစ်သွားတာ အမေ့ အမှားပါ။ အမေ သူ့ကို အများကြီး အကြွေးတင်နေတာ"

ထို ထူးခြားစွာ လှပသော အမျိုးသမီးသည် စကားပြောပြီးနောက် လက်စွပ်ပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင် သားရဲဘာသာစကားကွင်းက မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

မှော်စွမ်းအားကို အသုံးပြုပြီးနောက် လှပသော အမျိုးသမီးက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျသွားသည်။ ချွေးများ မိုးကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး သူမ၏ ခြေထောက်များက စိုစွတ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အိမ်အပြင်ဘက်မှ "ဟူကျိုးရှန်း နင် ဒီမှာ ပုန်းနေတာကိုး" ဟူသော ဆူညံသံတစ်ရပ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လှပသော အမျိုးသမီးသည် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အရိုးတုတ်ကို ကိုင်ကာ လျင်မြန်စွာ ရွတ်ဆိုစပြုသည်။

အုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ အိမ်က ပေါက်ကွဲသွားသည်။

အိမ်ပေါက်ကွဲသည့် ခဏတာတွင် ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ အိပ်မက်မှ နိုးထလာသည်။

နေ့သည် လင်းနေပြီဖြစ်ပြီး ယွင်ရှန်းသည် သူမ၏ နဖူးကို သုတ်လိုက်ရာ ချွေးအေးများ စိုရွှဲနေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏ လက်ပေါ်ရှိ သားရဲဘာသာစကားကွင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ မူလက မှိန်ဖျော့ပြီး အရောင်မရှိသော ထိုလက်စွပ်သည် ယခုအခါ လက်စွပ်ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် တောက်ပစွာ လင်းလက်နေသည်။