← Chapters

ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလ၏ အရေးပါပုံ

Vol. 109 Ch. 1522

ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလ၏ အရေးပါပုံ

Vol. 109 Ch. 1522

ဝမ်ဝေ့က သူတို့ကို သတိပေးပြီးနောက် ချက်ချင်း ပြန်လည်ကူးသန်းပြောင်းရွေ့သွားခဲ့သည်။ ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ကျင့်ကြံဆင့် ကွာခြားချက် ကြီးမားသောကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မရှိခဲ့ပေ။

ပထမဦးစွာ သူက ယန်းလီလင်း၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော စိတ်ခံစားမှုများကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့ဘိုးဘေးများနှင့် တွေ့ဆုံသောအခါ သူတို့က သူ့အား ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုဖြင့်သာ ဆက်ဆံကြပြီး သူတို့ကြားရှိ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆက်သွယ်မှုအားလုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ဘိုးဘေးတွေ ဒီကို ဘာကြောင့် သိပ်မလာတာလဲဆိုတာ ငါ နားလည်သွားပြီ …

ဝမ်ဝေ့က နောက်ဆုံးအကြိမ် လှည့်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ ဤနေရာကို အချိန်အတော်ကြာ ပြန်မလာဖြစ်နိုင်သလို၊ လုံးဝကို ပြန်မလာဖြစ်တော့တာ ဖြစ်နိုင်သည်။ သူက ရှေ့မှ မြင်သမျှကို နောက်ဆုံးတစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်သည် အခြားသူများကို ကူညီရန် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်တီးထားသည့် လျှို့ဝှက်ဒိုင်မေးရှင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထိုဧကရာဇ်များသည် သူ့အောင်မြင်မှုကို ပုံတူကူးချရန်နှင့် ဖြစ်နိုင်သမျှ ကုသိုလ် များများရရှိရန် တတ်နိုင်သမျှ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသည်။

ဝမ်ဝေ့က ရုတ်တရက် အချို့သော အရာများကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ငါ ဒီလူတွေကို အသေးစား စက်ယန္တရားတွေ တည်ဆောက်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို မတော်တဆ တွန်းပို့လိုက်မိပြီ ထင်တယ် …

အိပ်မက်လောကလိုမျိုး အရာသည် ကျင့်ကြံရေးလောက၏ အင်တာနက်လောကကို ဖန်တီးရန် သူ့နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်၏။ သို့သော် အိပ်မက်တာအိုကို ကျင့်ကြံသော သုံ့လီဖန်းကဲ့သို့သော လူများအတွက် ထိုကမ္ဘာသည် အိပ်မက်စက်ယန္တရားအတွက် ရှေ့ပြေးပုံစံတစ်ခု ဖြစ်နေနိုင်သည်။ ဤသည်က တာအိုသာလွန်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ပိုင်ဆိုင်မည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်တာအိုက ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်ကို အားထုတ်ပြီး ကာကွယ်နေတာ မဆန်းတော့ဘူး …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။ သူက သူ့ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလ၏ အစစ်အမှန် အရေးပါပုံကို နားလည်လိုက်သည်။

ငါက ဒီလူတွေကို သာလွန်ခြင်းအဆင့်အတွက် လေ့ကျင့်ပေးနေတာပဲ …

ကမ္ဘာမြေမှ သတင်းအချက်အလက်များသည် ဝမ်ဝေ့၏ တွေးခေါ်ပုံအတွက် အရေးကြီးကြောင်း သက်သေပြခဲ့သကဲ့သို့ ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်မှ ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း သာလွန်ခြင်းအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားသောအခါတွင် သူတို့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးကြီးမားစေမည့် စိတ်ထားမျိုး ရှိလာကြမည်ဖြစ်သည်။

ဒီအချက်က ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်က ငါ ထင်တာထက်တောင် ပိုပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်ဆိုတာ ပြနေတာပဲ …

ဝမ်ဝေ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ခဏတာအတွင်း သူက ထိုသတင်းအချက်အလက်၏ သက်ရောက်မှုများကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ စိတ်ကူးများသည် အဖိုးတန်ပြီး သာလွန်ခြင်းအဆင့် အင်အားကြီးပုဂ္ဂိုလ်များက ဤနေရာ၏ တည်ရှိမှုကို သိရှိသောအခါ သူတို့သည် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများ ရရှိနိုင်မလားဆိုတာ ကြည့်ရန် တွေ့ကြုံခံစားလိုကြလိမ့်မည်။

ထိုသူများသည် ဤနေရာကို ရယူရန် သို့မဟုတ် အခြားသူများ ရရှိခြင်းမှ တားဆီးဖို့ ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ သူတို့က ကိုယ်ပိုင်ပုံစံကို ပြန်လည်ဖန်တီးရန်လည်း ကြိုးစားကြလိမ့်မည်။

ပြီးတော့ ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်က ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ရှိသေးတယ် …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။

အခုတော့ မသိသာသေးပေမဲ့ အနာဂတ် ထူးကဲသာလွန်ခေတ်ကာလအပြည့်အဝ ဖွံ့ဖြိုးလာတဲ့အခါ ဒီနေရာမှာ မွေးဖွားသူတွေဟာ သာလွန်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့ ပိုလွယ်ကူတယ်ဆိုတာ လူတွေ သတိထားမိလာကြလိမ့်မယ် …

ကမ္ဘာမြေမှ သတင်းအချက်အလက်ရှိသူများက တွေးခေါ်မှုတွင် အားသာချက်ရှိသကဲ့သို့ ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်မှ မွေးဖွားသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း အားသာချက်ရှိလာကြမည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ဟုန်ကျွင်းက ကမ္ဘာမြေကလူတွေအတွက် မီဒီယာကနေတစ်ဆင့် လေ့ကျင့်ရေးအစီအစဉ်ကို စတင်ခဲ့သလိုမျိုး ငါကလည်း ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်ကလူတွေအတွက် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလကို စတင်ပေးပြီးတော့ အဲဒီလိုပဲ လုပ်ပေးခဲ့တာ …

ဝမ်ဝေ့က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် တွေးလိုက်သည်။

သူက အသုံးချခံရကြောင်း သိလိုက်သည်။

ထိုအရာက မတော်တဆ မဖြစ်နိုင်ပေ။

မဟာတာအိုရဲ့ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်က အမြဲတမ်း ကမ္ဘာကြီးရဲ့ သာယာဝပြောရေးအတွက်ပဲ …

ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလက သာလွန်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်နိုင်သမျှ များများမွေးဖွားလာစေရန် သေချာစေမည့် အကောင်းဆုံးသော ကိရိယာဖြစ်လေ၏။ ထို့ကြောင့် လာမည့် ထူးကဲသာလွန်ခေတ်ကာလ၏ သာယာဝပြောမှုကို အာမခံနိုင်လိမ့်မည်။

အရာအားလုံးဟာ ဆက်စပ်နေတယ် …

ဝမ်ဝေ့က နက်ရှိုင်းသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ဖြင့် တွေးလိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့တက်လှမ်းခြင်းကမ္ဘာသည် မကြာမီ ဟွင်သွမ်းစကြာဝဠာ၏ ကံကြမ္မာဗဟိုချက် အစစ်အမှန်ဖြစ်လာတော့မည်ဖြစ်ပြီး ဤကောင်းကင်ဧကရာဇ်ခေတ်ကာလသည် ထိုကြိုးပမ်းမှုတွင် အကြီးအကျယ် ပံ့ပိုးပေးခဲ့လေသည်။ ကံကြမ္မာ၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုအနေနှင့် ထူးခြားသောအရာတစ်ခု ရှိသင့်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် များပြားသော သာလွန်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှင်များကို ဖန်တီးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

ကောင်းကင်တာအိုက လဲလှယ်ရေးစာရင်းထဲ ပစ္စည်းများစွာကို ပေးအပ်ဖို့ ကောင်းကင်ကာဒီနယ်၏ ကောင်းချီးပေးမှု သို့မဟုတ် ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်လိမ့်မည်။

ဒါဆို သူ ဘယ်လို ခွင့်ပြုချက်ရခဲ့တာလဲ …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တာအိုအနေနှင့် ကပ်ဘေးခေတ်ကာလ၊ ရွှေရောင်ခေတ်ကာလနှင့် အကြွင်းမဲ့တားမြစ်ချက်တို့ဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာက အထောက်အကူ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ဝမ်ဝေ့က သူ့ခေတ်ကာလ၏ တည်ရှိမှုက နောက်ဆုံးအောင်မြင်မှုအတွက် အများကြီး အထောက်အကူပြုခဲ့သည်ဟုလည်း ယုံကြည်ထားသည်။

လူတိုင်းက နယ်ရုပ်တွေပဲ …

ဝမ်ဝေ့က သူ ဖန်တီးမှုများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုသည့် ဆန္ဒကို တွန်းလှန်ရင်း သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ သူက အနာဂတ်ကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ မြောက်မြားစွာကို မြင်တွေ့ရသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူ့ခေတ်ကာလသည် အဆုံးသတ်သွားမည် ဖြစ်သော်လည်း အသေးစား စက်ယန္တရားများ ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ စိတ်ကူးများသည် ဒိုင်မေးရှင်းအနိမ့်၏ ယဉ်ကျေးမှု သို့မဟုတ် လူ့အဖွဲ့အစည်း၏ အရေးပါသော ကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဒီအရာအားလုံးကို ငါသာ သိခဲ့ရင် ကံကြမ္မာ အသေးစားစက်ယန္တရားကို ဖန်တီးခဲ့မှာ …

ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။ သူ တစ်ခုခု လုပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်တာအို၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုက ပိုမိုပြင်းထန်လာသောကြောင့် ရဲရဲတင်းတင်း မလုပ်ဆောင်ရဲပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ကမ္ဘာ၊ သူ့လျှို့ဝှက်လုံခြုံရေးသေတ္တာနှင့် ငရဲခုံရုံးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလူတွေ မကြာခင် အသုံးမဝင်လောက်တော့ဘူး …

ဝမ်ဝေ့က တွေးလိုက်သည်။ အခြေအနေကို ဆန်းစစ်ပြီးသည့်နောက် သူက သာလွန်ခြင်းအဆင့်သို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်ရန်နှင့် သူ့ခေတ်ကာလကို ဆွဲဆန့်ရန် … ဖြစ်နိုင်လျှင် ထာဝရအထိဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ငရဲခုံရုံးကို ဘာလုပ်ရမလဲဆိုသည်ကား မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာ၏။

သူတို့ဟာ ခေတ်ကာလရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဆွဲဆန့်တဲ့နေရာမှာ အသုံးဝင်နေတုန်းပဲ … ဒါကြောင့် အခုတော့ သူတို့ကို ထားထားလိုက်ပါဦး …

ဝမ်ဝေ့က သူ့ပုံရိပ်ယောင်ကို မပယ်ဖျက်ခင် တွေးလိုက်သည်။ သူက သီးသန့်ကျင့်ကြံရေးအခန်းထဲတွင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အသေးစား မြေကမ္ဘာဧကရာဇ်အဖြစ် သူ့အဆင့်အတန်းကို အသက်သွင်းကာ တမလွန်ထဲ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ဝမ်ဝေ့က မေ့လျော့ခြင်းမြစ်နှင့် ဝိညာဉ်တံတားအပေါ်၌ သူ့ကိုယ်သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ တစ်ခုခု ပြောတော့မည့်အချိန်တွင် ဖိတ်ခေါ်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် သူ့ရှေ့ မုခ်ပေါက်တစ်ခု ပွင့်လာလေသည်။ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝမ်ဝေ့က ကျေးရွာငယ်လေးတစ်ခုရှိ တဲအိမ်ငယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

တည်ငြိမ်အေးချမ်းသည့် အငွေ့အသက်နှင့် ပြည့်စုံသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက မီးလောင်ဒဏ်ရာ အနည်းငယ်ရှိနေသော ရွာသားတစ်ဦးအား ဆေးအဆီလိမ်းပေးပြီး အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကုသပေးနေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သမားတော်မြောင်"

"မင်း ဆိုင်ထဲမှာ ပိုပြီး သတိထားသင့်တယ်" သူမက ပြောသည်။

"ကျွန်တော်က ပုံမှန်ဆို သတိထားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မြို့တော်ဝန်က လက်နက်တစ်ထောင်ကျော် အော်ဒါအမြန်မှာထားလို့ပါ" လူနာက ရှင်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"အနားယူလိုက်ဦး။ မင်းရဲ့ လက်မောင်းက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကောင်းသွားပါလိမ့်မယ်။"

"ကျွန်တော် ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ"

"အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းအောင် အာရုံစိုက်လိုက်ဦး။ ပြီးမှ ပေးချေဖို့အကြောင်း ပြောကြတာပေါ့"

မြောင်ယွဲ့က ပြောပြီးနောက် သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက ဝမ်ဝေ့ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒါ ငါတို့ တရားဝင် တွေ့ဆုံကြတာ ပထမဆုံးအကြိမ်လို့ ထင်တယ်။"

" အဘွား နေကောင်းရဲ့လား" ဝမ်ဝေ့က ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် သူ့အဖိုး ပြသဖူးသော ပုံရိပ်ပြအဆောင်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်။ သူမက လှပနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အသက် အလယ်အလတ်အရွယ်မျိုး ဖြစ်သည်။ သူမက အနက်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားခြင်း မရှိဘဲ အဆင်တန်ဆာ သို့မဟုတ် သူမ၏ အဆင့်အတန်းကို ပြသထားခြင်း မရှိသည့် ရိုးရှင်းသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ တည်ငြိမ်အေးချမ်းသော အငွေ့အသက်တွင် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားတစ်ခု … ပြောရလျှင် မရဏတရားကို လွှမ်းမိုးနိုင်သည့် စွမ်းအားမျိုး ပါဝင်နေသည်။

"လာ အဖန်ရည် သောက်ကြတာပေါ့"

မြောင်ယွဲ့က ကမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး သူတို့သည် ရိုးရှင်းသော အညိုရောင် အဖန်ရည်ပန်းကန်အစုံရှိနေသည့် ဘေးနားရှိ အခန်းငယ်လေးတစ်ခုသို့ နေရာရွှေ့သွားကြသည်။

"မင်းရဲ့အဖိုးက မင်း အကြိုက်ဆုံး အဖန်ရည်က လုံကျွယ်လို့ ပြောလို့။ ငါ စိုက်ထားတာ။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ဝမ်ဝေ့က အဖန်ရည်ခွက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ သောက်လိုက်သည်။ အဖန်ရည်၏ အရသာသည် လက်ဖက်ခြောက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည် မဟုတ်ဘဲ မည်သူက ဖျော်စပ်သည်ဟူသော အပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။

ဝမ်ဝေ့က တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်နှင့် သူ့အဘွား၏ စိတ်အခြေအနေကို ခံစားသိရှိနိုင်ခဲ့သည်။ သူမက သေခြင်းတရားကဲ့သို့ အေးစက်တည်ငြိမ်လာပြီး အရာအားလုံးကို ကင်းကွာသော ရှုထောင့်မှ ကြည့်ရှုလာသည်။

ဒါဟာ သံသရာတာအိုကို ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေပဲ …

သူ တွေးလိုက်သည်။

"အဘွား ဇစ်မြစ်ကို မဆုံးရှုံးသေးဘူး ထင်တယ်" ဝမ်ဝေ့က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ငါ့ရဲ့ ရာထူးက တစ်ခါတလေ အရမ်းရှုပ်ထွေးနိုင်လို့ ဒီအရာအားလုံးကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ဒီနေရာကို ငါ ဖန်တီးခဲ့တာ" မြောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

"တိတ်ဆိတ်တဲ့ နေရာလေး ရှိတာ ကောင်းတယ်" ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်သည်။

"အဖိုးရော ဘယ်လိုလဲ"

"သူလဲ အဆင်ပြေပါတယ်။ သူ ခုမှပဲ စံပြကပ်ဘေးကို ဖြတ်ကျော်ထားတာလေ။"

"မြန်လိုက်တာ"

"မင်းအတွက်တော့ ဟုတ်မှာပေါ့။"

"ဟုတ်ပါတယ်" ဝမ်ဝေ့က ပြောလိုက်သည်။

"အကန့်အသတ်မဲ့ စံပြ ဖြစ်သွားပြီလား"

"သူ့ဆီကနေ အဲ့ဒီထက် လျော့တာကိုတော့ ငါ လက်မခံနိုင်ဘူးလေ" သူမက ပြုံးသည်။

"ပြီးတော့ သူ အရက်သောက်ပြီး ဆူဆူညံညံ လုပ်ခဲ့တဲ့ပုံပဲ။"

"သူ့ဘာသာ အခမ်းအနားပွဲ ကျင်းပခဲ့သေးတယ်" မြောင်ယွဲ့က ပြောသည်။

"သူက မင်းနဲ့ ဝမ်ထျန်းနဲ့အတူ သောက်ချင်နေခဲ့တာလေ။ မင်းတို့ကို ရိုက်ပစ်မယ်လို့တောင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပြောခဲ့သေးတယ်။ သူက မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဖြစ်သေးဘူးဆိုတာ ငါ သတိပေးခဲ့ရသေးတယ်။"

"သူ့ပုံစံပါပဲ" ဝမ်ဝေ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ကျွန်တော် သူ့ကို ဘယ်တော့ တွေ့နိုင်မလဲ"

"ငါ့ရဲ့ မူလ အစီအစဉ်က သူ စံပြတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီးတဲ့နောက် ထွက်သွားခွင့်ပေးဖို့ပဲ … ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာရဲ့ အခြေအနေအရ သူ ထိပ်သီးစံပြအဆင့်ရောက်တဲ့အထိ ဒါမှမဟုတ် ပိုကောင်းတာကတော့ ရှေးဦးစံပြဖြစ်တဲ့အထိ စောင့်တာက အကောင်းဆုံးလို့ ထင်တယ်"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ မထွက်လာသေးရင်တောင် ကျွန်တော် သူ့ကို တွေ့လို့ရမလား"

"အဲဒီလို လုပ်ပေးချင်ပါတယ်" မြောင်ယွဲ့က သက်ပြင်းချသည်။

"ဒါပေမဲ့ သူရှိနေတဲ့ နေရာက ထိလွယ်ရှလွယ်ဖြစ်ပြီး မင်းမှာလဲ ငါ့ရွယ်တူတွေကြားမှာ မကောင်းတဲ့ နာမည် ရှိနေတယ်။ ​​ဒါကြောင့် ခွင့်ပြုချက် ရမယ်မထင်ဘူး။"

"ကျွန်တော် ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး" ဝမ်ဝေ့က ညည်းညူသည်။

"မင်းက ပြဿနာကို ဆွဲဆောင်တယ်လေ။ အဲဒါကပဲ ယမမင်းအများစုက မင်းကို ငါတို့နဲ့ တတ်နိုင်သမျှ ဝေးဝေးနေခိုင်းဖို့ လုံလောက်နေပြီ " မြောင်ယွဲ့က ပခုံးတွန့်ပြရာ ဝမ်ဝေ့က ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"ကောင်းပါပြီ" ဝမ်ဝေ့က သက်ပြင်းချသည်။

"ကျွန်တော့် မိဘတွေအကြောင်း သတင်းကြားရသေးလား"

မြောင်ယွဲ့က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ဒီအထိတော့ ဘာမှ မကြားသေးဘူး။"

သူမတွင် ကျယ်ပြန့်သော သတင်းကွန်ရက်ရှိပြီး သတင်းမေးမြန်းထားသော်လည်း ယခုထိ ဘာမှ မရသေးပေ။

"သတင်းကောင်းကတော့ သူတို့ အသက်ရှင်နေတာတော့ သေချာတယ်"

လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသရွေ့ သူမအနေနှင့် ထိုသတင်းကို သိရှိနိုင်သည်။

"ဒါကြားရတာ ကောင်းပါတယ်"

ဝမ်ဝေ့က ပြောသည်။ ဝိညာဉ်မီးအိမ် မှားယွင်းနိုင်သည့် နည်းလမ်းများ သို့မဟုတ် အချိန်များ ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့အဘွား၏ စကားကြောင့် သူတို့သည် တစ်နေရာရာတွင် အသက်ရှင်လျက် ရှိနေသည်ကို အပြည့်အဝ စိတ်ချနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

"ကျွန်တော် ဒီကို အကြောင်းရင်း နှစ်ခုနဲ့ လာခဲ့တာပါ … အဲလေ သုံးခုပေါ့" ဝမ်ဝေ့က ဆိုသည်။

"ပထမအချက်က အဘွားနဲ့ တွေ့ဖို့ပါ။ ဒုတိယအချက်က လီကျွင်းအကြောင်း မေးဖို့ပါ"

All Chapters