ဝိုင်ဗန်နဂါး ပေါ်ထွက်လာခြင်း

"ဒီလို... ဒီလိုအရာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာပေါ့..."

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်သည် လုံးဝိုင်းသော အဒါမန်တိုင်း ကျောက်တုံး၏ ပုံရိပ်များကို ကြည့်ပြီးနောက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ကို ပြန်ပေးဆွဲ ခံရတာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ဖိုးဉာဏ်ကျယ်က သဲလွန်စ တချို့ ရှာဖွေ တွေ့ရှိပြီးနောက် ပြန်ပေးဆွဲ ခံရတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"

"ခင်ဗျားမြင်တဲ့ အတိုင်းပဲ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ခန့်အပ်ထားတဲ့ လစ်ခ်ျ ပါဝင် ပတ်သက်နေတယ်။ ဒါက ဝိညာဉ်ကောလိပ်ရဲ့ ကိစ္စသက်သက်ပဲ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ ဝန်ထမ်း တစ်ယောက်နဲ့လည်း သက်ဆိုင် နေပြီ။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ကျွန်မ နောက်လိုက်ခဲ့ပါ၊ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်သွား ပေးမယ်။"

...

အလယ်အလတ်အရွယ် အခန်းတစ်ခန်းတွင် ဝတ်ရုံ ခြုံထားသော လစ်ခ်ျ တစ်ဦး ပြတင်းပေါက် ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်ကောလိပ် တစ်ခု လုံးကို ခြုံငုံ ကြည့်ရှုနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်ကောလိပ် အတွက် အနားယူသည့် နေ့ဖြစ်သည်။

"ဖောင်း၊ ဖောင်း၊ ဖောင်း။"

အပြင်ဘက်မှ တံခါးခေါက်သံများ ကြားလိုက် ရသည်။

ဝတ်ရုံခြုံထားသော လစ်ခ်ျ ခေါင်းလှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝင်ခဲ့ပါ။"

တံခါး ပွင့်လာသည်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်သည် ရှားလော့ခ်နှင့် သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန် သုံးကောင်ကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင် လာသည်။

"ကျောင်းအုပ်ကြီး၊ ဒါက ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စပါ။ နောက်ဆုံးရ သတင်း အချက်အလက်တွေကို ရှင့်ကို တင်ပြသင့်တယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်။" ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်သည်။

...

"ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား... ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က ငါတို့ကို နောက်နေတာလား။" ကျောင်းအုပ်ကြီးက ရှားလော့ခ် ပြသသော ဗီဒီယိုကို ကြည့်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က "ခင်ဗျား နောက်နေတာလား" ဟူသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ဘုကြည့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကိစ္စက ပြင်းထန်တယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့က ဒါကို လေးလေးနက်နက် ကိုင်တွယ်ရမယ် ဆိုတာ ငါ နားလည်တယ်။"

ကျောင်းအုပ်ကြီးက သူ၏ မေးစေ့ကို ထောက်ကာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာထဲမှာ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က ဝိညာဉ်ကောလိပ် အကြောင်း ပြောခဲ့တာကို ငါ သတိထားမိတယ်။ သူက ဝိညာဉ်ကောလိပ်ထဲမှာ အရေးကြီးတဲ့ သဲလွန်စတွေများ ချန်ထားခဲ့သလား။"

"ကျွန်တော်လည်း အဲ့လို ထင်တယ်။ ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ကို ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ရဲ့ အခန်းဆီ ခေါ်သွား ပေးနိုင်မလား။" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်။ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်ခဲ့ပါ။"

...

ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်သော ပါမောက္ခ တစ်ဦး အနေဖြင့် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်သည် ပါမောက္ခ အဆောင်တွင် နေထိုင်သည်။

အဆောင်သည် ဧည့်ခန်း၊ အိပ်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်၊ ရေဆေးခန်းနှင့် ရေချိုးခန်း ပါဝင်သော တစ်ကိုယ်တည်း နေထိုင်သည့် အခန်းတွဲ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သေးငယ်သော်လည်း ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင် ထားသည်။

"ဒါက ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ရဲ့ အခန်းပဲ။"

အဆောင်ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ အခန်းတွဲကို အရန်သော့ဖြင့် ဖွင့်လိုက်သောအခါ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လူမနေသည့် လက္ခဏာပြသော ဖုန်တက်နေသည့် အနံ့ဆိုးများ လေထဲတွင် ပြန့်နှံ့ သွားသည်။

စည်းစနစ်ကျသော ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် သူ၏ အခန်းမှာ လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ ဓားပြ တစ်ဦး ခုလေးတင် လုယက်သွားသည့် အလားပင်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်နှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့ တံခါးဝတွင် ရပ်ကာ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက် ကြသည်။

"အာ၊ ကျွန်တော် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ကို အခန်းသန့်ရှင်းရေး လုပ်ဖို့ ပြောခဲ့သေးတယ်။ သူ နားမထောင်ခဲ့ဘူး။" ကျောင်းအုပ်ကြီးက ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်သည် ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ သင်ကြားရေး ဝန်ထမ်း တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ဦး အနေဖြင့် ရှားလော့ခ်အား ရှုပ်ပွနေသည်ကို မြင်တွေ့ စေရသည့် အတွက် သူ ရှက်ရွံ့မိသည်။

"ဒီလို ရှုပ်ပွနေတဲ့ အထဲမှာ သဲလွန်စ ရှာဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ပျောက်ဆုံးနေသည့်တိုင် ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က ဝေဖန် မှတ်ချက် ပြုလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မခက်ခဲပါဘူး။"

ရှားလော့ခ် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ အခန်းရှိ နံရံ တစ်ခု ဆီသို့ သွားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် အမျိုးမျိုးသော ရှုပ်ပွနေသည့် ပုံများနှင့် သတင်းစာ ဖြတ်ပိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက် နေသည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပြီ။"

...

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှ ဂိမ်းမာများ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ခွာ ခဲ့ကြသည်။ လီလိုက ရှားလော့ခ်၏ နည်းလမ်းကို ကူးချရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်သည်။ သူမသည် ဦးတည်ရာသို့ ဦးစွာ ရောက် ရှိပြီးနောက် မှော်အက္ခရာ မာနာစွမ်းရည် နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက် တစ်ခုကို တည်ဆောက်ခဲ့သည်။ ၎င်းသည် တပ်မတော်၏ သမားရိုးကျ စစ်ချီတက်ခြင်းနှင့် ကွဲပြားသည်။

ယာဉ်တန်းတွင် အဖွဲ့ဝင် ၈၀နှင့် မှော်အက္ခရာ မာနာစွမ်းရည် ပုံစံကွက် တည်ဆောက်ရန် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းအချို့ ပါဝင်သော ရထား ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

ခေါင်းဆောင်မှာ လူသား၊ မြို့စား လန်ဆလော့ ဖြစ်ပြီး ဘော့စ်အကြီး ဟမ်းစတားက မှော်အက္ခရာ မာနာစွမ်းရည် ပုံစံကွက် တည်ဆောက်ခြင်းကို တာဝန်ယူရသည်။

ဘုရင်မ လီလိုက သူ့ကို တစ်ညလုံး လေ့ကျင့် ပေးခဲ့သောကြောင့် ဘော့စ်အကြီးသည် မှော်အက္ခရာ မာနာစွမ်းရည် ပုံစံကွက် တစ်ခုကို တည်ဆောက် နိုင်ခဲ့သည်။ ဘော့စ်အကြီးသည် ခရီးစဉ် တစ်လျှောက် ငိုကြွေးကာ သူ၏ ပြန်လည် လေ့လာရေး စာအုပ်ကို ဖတ်နေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ မြင်ကွင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဘော့စ်အကြီး ငိုကြွေးရခြင်းမှာ မှော်အက္ခရာ မာနာစွမ်းရည် ပုံစံကွက် တည်ဆောက်ခြင်း၏ ခက်ခဲမှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ မွေးဖွားစဉ်ကတည်းက သူ၏ ညီအစ်ကိုများနှင့် ပထမဆုံး အကြိမ် ခွဲခွာရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခွဲခွာခြင်းသည် အိမ်လွမ်းနာ ကျခြင်းနှင့် ဆင်တူသည်။

စိုးရိမ်နေသော လန်ဆလော့နှင့် ဝမ်းနည်းနေသော ဘော့စ်အကြီး အပြင် ဂိမ်းမာများမှာ အလွန် ပျော်ရွှင် နေကြသည်။ သူတို့သည် ယော့ခ်နယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ရန် ပထမဦးဆုံး ရှေ့တန်း ဖြစ်ပြီး အခြား ဂိမ်းမာများထက် နယ်စား၏ တပ်များကို ဦးစွာ အနိုင်ယူနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ ထို့နောက် ပစ္စည်း ကိရိယာများနှင့် မြင်းများ အားလုံး သူတို့ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်လာ ကြလိမ့်မည်။ ဂိမ်းမာများသည် ဤအတွေးကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား မိကြသည်။

ပေးဆပ်ရမည့် စျေးနှုန်း တစ်ခုတော့ ရှိသည်။ လန်ဆလော့က ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ယုံကြည် စိတ်ချရတဲ့ ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ နေရာရှာဖို့ပဲ။ ငါတို့ ဆယ်ရက် ရက်နှစ်ဆယ်လောက် ပြန်မလာ နိုင်လောက်ဘူး။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရ ပြင်ဆင် ထားကြပါ။"

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဂိမ်းမာများသည် ဤကာလအတွင်း သူတို့၏ နေ့စဉ် မစ်ရှင်များကို မလုပ်ဆောင် နိုင်တော့မည်လော။ သူတို့ ဂုဏ်သတင်း ရမှတ်များနှင့် ဂိမ်းဒင်္ဂါးများ မရရှိတော့မည်လော။

ဂိမ်းမာ အများစုမှာ ရှေ့တန်းထွက်ပြီး ဆယ်ရက် ရက်နှစ်ဆယ် အချိန်ဖြုန်းရန် ဆန္ဒ မရှိကြပေ။ သို့သော် စေတနာ့ဝန်ထမ်း လုပ်လိုသော ဂိမ်းမာအချို့ ရှိခဲ့သည်။

လန်ဆလော့က စည်းကမ်း အကောင်းဆုံး ဂိမ်းမာ ၈၀ကို ရွေးချယ် ခဲ့သည်။ အခြား စည်းကမ်း မရှိသော ဂိမ်းမာများမှာ အခြား ဂိမ်းမာများကို သေဆုံး စေနိုင်သောကြောင့် ချန်လှပ် ထားခဲ့သည်။ ခံတပ်နှင့် မှော်အက္ခရာ မာနာစွမ်းရည် ပုံစံကွက်ကို တည်ဆောက်ပြီးမှ သူတို့ကို တိုက်ပွဲ အတွက် လာခိုင်းခြင်းက ပို၍ လုံခြုံသည်။

လန်ဆလော့က ဂိမ်းမာများကို သာမန် တပ်များကဲ့သို့ ပြုမူစေရန် မျှော်လင့်ချက်အား စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ရထား ယာဉ်တန်းသည် လရောင်သစ်တော အပြင်ဘက်ရှိ လွင်ပြင် တစ်ခု ပေါ်တွင် ခရီးဆက် နေသည်။ ပထမဆုံး ရထားပေါ်တွင် မြို့စား လန်ဆလော့၏ ဇနီး ရှိနေသည်။ သူသည် ဆော့ဖ်တီ၏ မြားဖြင့် ပစ်ခံခဲ့ရသော၊ ယော့ခ်နယ်မြေ၏ ဆက်ခံသူဟု ကြေညာခဲ့သော အမျိုးသား ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမည်မှာ ဂွီနီဗီယာ ဖြစ်သည်။

"ဂွီနီဗီယာက ယောက်ျားလား၊ မိန်းမလား။" ပထမဆုံး ရထား နောက်ရှိ တုန်ခါနေသော ရထားတစ်စီး ပေါ်တွင် လှံထိုးခံရသူက သူ၏ အဖော်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်ရှုပ်ထွေး နေသည်။

"အာ။ ဘာလို့ ဒီလို မေးခွန်းမျိုး လာမေးတာလဲ။" ဖျံခေါင်းလင်ချောင်းက လှံထိုးခံရသူကို မျက်နှာ ခပ်တည်တည်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက ယောက်ျားပဲလေကွာ။ အက်ဖ် အမ်ပီစီက သူယောက်ျား ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို စောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ ဂိမ်းမာတွေကလည်း သူယောက်ျား ဖြစ်ကြောင်း ပြောခဲ့တယ်လေ။" ဂိမ်းမာ တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူ့ရဲ့ လိင်ကို အတည်မပြုခဲ့ရဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ နာမည်က ဂွီနီဗီယာ... ဒါက အာသာရဲ့ ဇနီး နာမည်ကြီး မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါက မိန်းမ နာမည်ပဲဥစ္စာ၊ ပြီးတော့ သူက လန်ဆလော့နဲ့ လက်ထပ်ထားတယ်။"

ဆော့ဖ်တီက တူညီသော ရထားပေါ်တွင် ရှိနေပြီး သူမ၏ ထင်မြင်ချက်ကို ပေးခဲ့သည်။ သူမ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရကာ လက်ခုပ်တီးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ဒါက အနာဂတ် လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု စနစ် အတွက် ပြင်ဆင်မှု လား။ အွန်လိုင်းဂိမ်းတွေ အများကြီးမှာ လက်ထပ်ထိမ်းမြားမှု စနစ်တွေ ရှိတယ်လေ။ 'ဒန်ဂျင်' မှာလည်း တစ်ခု ရှိနိုင်တယ်။"

"ဂနိုမ်းနဲ့ အော့ခ် တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ထပ်ပွဲလား။ လှပတဲ့ ပုံရိပ်ကို ငါ မြင်ယောင် ကြည့်နိုင်တယ်။" လှံထိုးခံရသူက ပြောလိုက်ရာ ရထားပေါ်ရှိ ဂိမ်းမာ အားလုံး ရယ်မော လိုက်ကြသည်။ သူတို့ စိတ်အခြေအနေ ကောင်းမွန် နေကြသည်။

ရှေ့မှ ရထား ရုတ်တရက် ရပ်တန့် သွားသည်။ နဂါးမျိုးနွယ်သားက လန်ဆလော့၊ ဘော့စ်အကြီးနှင့် ဂွီနီဗီယာတို့ ပထမဆုံး ရထားပေါ်မှ ဆင်းသွားသည်ကို မြင်လိုက် ရသည်။ အခြား ဂိမ်းမာများလည်း သူတို့၏ ရထားများ ပေါ်မှ ဆင်းလိုက် ကြသည်။

"ဘယ်လို အခြေအနေလဲ။"

လှံထိုးခံရသူ မှင်သက် သွားသည်။ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။ သူတို့ ရထားပေါ်မှ ဆင်းပြီးနောက် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြရာ ယာဉ်တန်း ရှေ့တွင် မီးလောင်ကျွမ်း နေသော မြေကွက် တစ်ခုကို တွေ့လိုက် ရသည်။ မြေပေါ်တွင် သတ္တုနှင့် သစ်သား အပိုင်းအစများ နှင့် အကင်ခံထားရသော ကြက်ငှက်များ ရှိနေသည်။ သို့သော် မီးခိုး မရှိသောကြောင့် ၎င်းတို့မှာ အချိန်အတော်ကြာ ကတည်းက မီးလောင်ကျွမ်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထူးဆန်းသော အချက်မှာ တိရစ္ဆာန်များ အပြင် လူသား ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသော သတ္တဝါများလည်း မီးလောင်ကျွမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အနီးအနားရှိ မြေပေါ်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော လူသား အနည်းငယ် ထိုင်နေကြပြီး မီးလောင် ခံထားရဟန် ရှိသော လူသား အနည်းငယ်လည်း ရှိနေသည်။

သူတို့၏ ယာဉ်တန်း ဒုံးပျံများဖြင့် တိုက်ခိုက် ခံခဲ့ရသည့် အလားပင်။

ဂိမ်းတွင် ဒုံးပျံများ မရှိ၊ မှော်အမြောက်များသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့မှာ ဒုံးပျံများကဲ့သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

အကယ်၍ သူတို့ မှော်အမြောက်များဖြင့် တိုက်ခိုက် ခံခဲ့ရပါက အလောင်းများ သို့မဟုတ် အသေကောင်များ ကျန်ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

လန်ဆလော့က မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မြေကွက်ကို ကြည့်ရှု လိုက်သည်။ သူ မယုံနိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဘာဖြစ်ခဲ့သနည်း။

ထိုင်နေသော လူသားများက ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ် ထရပ်ကာ သူတို့ ထံသို့ လျှောက်လာ ကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့ကလား။ ကျွန်တော့် သား ဘယ်မှာလဲ။ သူ ခင်ဗျားတို့နဲ့ အတူ မလိုက်လာဘူးလား။"

မုတ်ဆိတ် တစ်ခြမ်း မီးလောင်ထားသော အမျိုးသား တစ်ဦး မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က..."

လန်ဆလော့က သူ၏ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်း အသိပေးရန် ပြုလိုက်သော်လည်း ဂိမ်းမာများက အော်ဟစ် နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

"မှန်တယ်၊ ငါတို့က ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့က။"

"ငါတို့ အတွက် မစ်ရှင်တွေ ရှိသလား။"

"မစ်ရှင်တွေ ရှိရင် ငါတို့ကို ပေးပါ။ ငါတို့ မစ်ရှင်တွေကို မင်းတို့ အတွက် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပေးမယ်။"

"မှန်တယ်။ လုံးဝပဲ။"

"ငါတို့က ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့က မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကဟ။"

"မင်းတို့ ရူးနေတာလား။ ဘာလို့ မစ်ရှင်တွေ လျှောက်တောင်းနေ တာလဲ။ မင်းတို့က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က မဟုတ်ဘူးလား။ ရိုးရိုးသားသား ဖြေတာကမှ မှန်တာ။"

ခုလေးတင် ဘေးဒုက္ခ ကြုံတွေ့ ခဲ့ရသော လူသားများမှာ ဂိမ်းမာများ၏ စကားဝိုင်းကြောင့် မှင်သက် နေကြသည်။ သို့သော် လန်ဆလော့က လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေ လိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့က ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့က မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ကပါ။ ဒီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ။ ဘယ်သူ ခင်ဗျားတို့ကို တိုက်ခိုက် ခဲ့တာလဲ။"

လန်ဆလော့က အနီးအနားတွင် အန္တရာယ် ရှိ၊မရှိ ဆုံးဖြတ်ရန် ဤမေးခွန်းများကို မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ယာဉ်တန်းသာ တူညီသော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ပါက သူ ရှက်ရွံ့ မိလိမ့်မည်။ ဂိမ်းမာများ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်သော်လည်း သူနှင့် ဂွီနီဗီယာတို့မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

လန်ဆလော့ ဝန်ခံရန် ဆန္ဒ မရှိသော်လည်း သူ၌ ဂွီနီဗီယာကို ကာကွယ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

"ဒါက ဝိုင်ဗန်နဂါး တစ်ကောင်ပဲ။ ငါတို့ ဝိုင်ဗန်နဂါး တစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြုံတွေ့ ခဲ့ရတယ်။ အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိုင်ဗန်နဂါးက အောက်ကို ထိုးဆင်းလာပြီး မီးမှုတ်ခဲ့တယ်။ သူက ငါတို့ကို သူ့ရဲ့ သားကောင် အဖြစ် သဘောထားခဲ့တယ်။"

"ငါ့ မိသားစု အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါကြောင့် မီးလောင် သေဆုံး ခဲ့ရတယ်။"

"ငါတို့ လက်စားချေရမယ်။"

သူတို့ နာကျင်စွာ ငိုကြွေးမြည်တမ်း ကြတော့သည်။ ပျော်ပျော်နေတတ်သော ဂိမ်းမာများပင် သူတို့၏ ဒုက္ခကြောင့် ဝမ်းနည်း မိကြသည်။

၎င်းသည် ဤမျှ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဒါ..." ဘော့စ်အကြီး ခေါင်းညိတ် လိုက်သည်။ သူ လူတိုင်းကို ရထားများပေါ်သို့ တက်ရန် အမိန့်ပေးတော့မည် အပြု အဝေးမှ အသံကျယ်များ ကြားလိုက် ရသည်။

လက်နက် အမျိုးမျိုး ကိုင်ဆောင်ထားသော လူသားအုပ်စု တစ်စု သူတို့ ထံသို့ ချဉ်းကပ် လာနေပြီး သူတို့ထဲမှ အနည်းငယ် မြင်းများပင် စီးနင်း ထားကြသည်။ သူတို့ ယာဉ်တန်းကို တွေ့ ရှိသောအခါ အလျင်စလို ချဉ်းကပ် လာကြသည်။

ဂိမ်းမာများနှင့် စကားပြော နေသော မုတ်ဆိတ်နှင့် အမျိုးသားက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးလာရင်း အော်ပြော လိုက်သည်။ "သား။ သား။"

ထိုလူသားများ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ ဖြစ်ရမည်။

"တိုက်ပွဲ အတွက် ပြင်ဆင်။" တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ရာ ဂိမ်းမာများ ချက်ချင်း သူတို့၏ လက်နက်များကို ထုတ်ယူ လိုက်ကြသည်။ လန်ဆလော့က သူ၏ လက်နက်ကို အလိုအလျောက် နီးပါး ဆွဲထုတ်မိတော့မည့် အပြု သူ့ကိုယ်သူ တားဆီး လိုက်ပြီး နောက်ရှိ ဂိမ်းမာများကို အော်ပြော လိုက်သည်။ "လက်နက်တွေ သိမ်းထားလိုက်။ သူတို့က ဓားပြတွေ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ဓားပြတွေ မဟုတ်ဘူး။"

ဂိမ်းမာများ အများအပြား မရှိသောကြောင့် ခံတပ် တစ်ခု တည်ဆောက်ခြင်း မပြုမီ ယော့ခ်နယ်မြေထဲသို့ ခိုးဝင်နိုင်ရန် ယာဉ်တန်းကို ကုန်သည်အဖွဲ့ တစ်ခု အဖြစ်သာ အယောင် ဆောင်ထားသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရင်မ လီလိုက ကျူးကျော်မှု တစ်ခု ပြုလုပ်ခြင်းထက် ဆက်ခံခွင့်အပေါ် အခြေခံ၍ စစ်ကြေညာ လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့ ယော့ခ်ရဲတိုက်ကို သိမ်းပိုက်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး စစ်ပွဲ ပြီးဆုံး သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ဆက်ခံခွင့် ဥပဒေ၏ ရှုထောင့်မှ ကြည့်လျှင် အရာများစွာ သူတို့ ဘက်တွင် အသာစီးမရနေပေ။

လန်ဆလော့က ဂိမ်းမာများကို စူးစိုက် ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူတို့မှာ မြင်းများနှင့် ပစ္စည်း ကိရိယာများကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှား နေကြသည်။ သူတို့ လက်နက်များ သိမ်းဆည်းရန် တုံ့ဆိုင်း နေကြသည်။

ဂွီနီဗီယာ ရှေ့ထွက်လာပြီး လူတိုင်းကို ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်ပါ၊ အားလုံးပဲ... ကျွန်တော် ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့ရဲ့ မြို့တော်ဝန်ကို သိတယ်။ ကျွန်တော် ဒုက္ခရောက်နေတုန်း သူက ကျွန်တော့်ကို စောင့်ရှောက် ပေးခဲ့တယ်။ သူက မကောင်းဆိုးဝါး ယော့ခ်နယ်စားရဲ့ ဘက်မှာ မရှိခဲ့ဘူး။ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတဲ့ မဟာမိတ် တစ်ယောက်ပါ။"

ဂိမ်းမာများ တုံ့ဆိုင်း နေကြစဉ် နဂါးမျိုးနွယ်သားက ပြောလိုက်သည်။ "လက်နက်တွေ သိမ်းထားလိုက်။ နောက်ထပ် ဇာတ်လမ်းပိုင်း တိုးတက်မှုတွေ ရှိနိုင်တယ်။"

လူဆိုးလေးက လက်ဝှေ့ယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "လက်နက်တွေ သိမ်းထားလိုက်။ သူတို့မှာ အရည်အသွေး ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်း ကိရိယာတွေ သိပ်မရှိဘူး။ တိုက်ခိုက် နေစရာ မလိုဘူး။"

အခြား အစည်းအရုံး ခေါင်းဆောင်များလည်း အလားတူ စကားများ ပြောဆိုကြရာ ဂိမ်းမာများ သူတို့၏ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်း ထားလိုက်ကြသည်။

စကားပြောဆိုမှုများကတော့ မလျော့ပါးသွားပေ။ သို့သော် ဂိမ်းမာ ၈၀ သာ ရှိသောကြောင့် ဂိမ်းမာများ၏ ဖရိုဖရဲ သဘာဝမှာ သိပ်ထင်ရှားခြင်း မရှိနေပေ။

လန်ဆလော့နှင့် ဂွီနီဗီယာတို့ ဂိမ်းမာများ သူတို့၏ လက်နက်များကို သိမ်းဆည်း လိုက်သည်ကို မြင်တွေ့ရ၍ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ ဘော့စ်အကြီးက ခရီးစဉ် တစ်လျှောက် မျက်မှောင်ကြုတ် နေခဲ့သည်။ သူ ခရီးစဉ် နှောင့်နှေး နေခြင်းကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။

လူသားအုပ်စု သူတို့ ထံသို့ ချဉ်းကပ် လာသည်။ ခေါင်းဆောင်မှာ မြင်းစီးသမား တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူ၏ ချပ်ဝတ်အရ သူသည် စစ်သည်တော် တစ်ဦး ဖြစ်ဟန် တူသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေ ကြတာလဲ။"

ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားများ အများအပြား မရှိဘဲ လေးသမားများလည်း မပါသောကြောင့် ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ နေထိုင်သူများ သိပ်ပြီး သတိ မကပ်ထားကြပေ။ သူတို့ အုပ်စုလိုက် ပြေးလာကြပြီး နဂါးမျိုးနွယ်သားနှင့် ဂိမ်းမာများ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။ ခေါင်းဆောင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲ ကြည့်ရှုကာ သူတို့ကို မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဦးလေး မြို့တော်ဝန်။"

ဂွီနီဗီယာက သူ၏ ခေါင်းစွပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်ရာ သူ၏ မိန်းမဆန်သော မျက်နှာတွင် မျက်ရည်များ ဝဲနေသည်။ မြင်းစီးသမားက မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ မယုံနိုင်စွာ ရှေ့သို့ ပြေးလာရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဂွီနီဗီယာ။ မင်း အတွက် ငါ စိုးရိမ်နေခဲ့တာ။ မင်းကို ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က လူရိုင်းတွေ သတ်ပစ်လိုက်ပြီလို့တောင် ငါ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါ အရမ်း ကောင်းတယ်။ မြင့်မြတ်သော အရှင်သခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။"

စစ်သည်တော်က ဂွီနီဗီယာကို တင်းကျပ်စွာ ပွေ့ဖက်လိုက်ရာ လန်ဆလော့က မျက်လုံးပြူးကြီးများဖြင့် စိုက်ကြည့် နေသည်ကို သတိမပြုမိပေ။

မြို့တော်ဝန်က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က လူရိုင်းများ အကြောင်း ပြောသောအခါ ဂွီနီဗီယာ ရှက်ရွံ့ သွားသည်။ သူ သူ၏ ဦးလေး မြို့တော်ဝန်ကို တွန်းဖယ် လိုက်ပြီး သူ၏ နောက်ရှိ ဂိမ်းမာများကို ညွှန်ပြ လိုက်သည်။

"သူတို့က ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က နေထိုင်သူတွေပါ။"

"ဝှစ်။"

မြို့တော်ဝန်က သူ၏ လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ ဂွီနီဗီယာကို သူ၏ နောက်သို့ တွန်းပို့ လိုက်သည်။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လွတ်နေသော နေရာများကို သတိကြီးစွာ ကြည့်ရှုနေပြီး ချုံခို တိုက်ခိုက်မှု တစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို သတိထားနေသည့် အလားပင်။

ဂိမ်းမာများက အမ်ပီစီ သူ၏ လက်နက်ကို ကိုင်စွဲနေသည်ကို မြင်တွေ့ရ၍ စိတ်လှုပ်ရှား နေကြသည်။ အကယ်၍ တိုက်ပွဲ စဖြစ်ပွားပါက ဂိမ်းမာများကို လက်မနှေးသည့် အတွက် အပြစ်တင်၍ မရတော့ပေ။

မြို့တော်ဝန်၏ နောက်ရှိ လက်နက် ကိုင်ဆောင်ထားသော ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ နေထိုင်သူများ သတိကြီးစွာ ပြုမူ လာကြသည်။ သူတို့ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုမီ ဂွီနီဗီယာ ရှေ့ထွက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေး၊ ဒါက ဦးလေးထင်သလို မဟုတ်ဘူး။ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေက လူရိုင်းတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ယော့ခ်နယ်စားနဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ကူညီ ပေးနေကြတာပါ။ သူတို့က ကျွန်တော့်ရဲ့ နယ်စားဘွဲ့နဲ့ နယ်မြေကို ပြန်လည် ရယူဖို့ ကူညီ ပေးလိမ့်မယ်။"

မြို့တော်ဝန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသ ွားသည်။ သူ အေးအေးဆေးဆေး ရှိနေသော ဂိမ်းမာများကို ကြည့်ကာ သူ၏ လက်နက်ကို ပြန်သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ဂွီနီဗီယာကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယော့ခ်နယ်စားကို ဘယ်သူမှ အနိုင်မယူနိုင်ဘူး၊ ရွှေရောင် ဆံပင်နဲ့ ဂျော့ခ်ျကို အနိုင်ယူ နိုင်ခဲ့တဲ့ ဗစ်တိုးရီးယား မြို့သားတွေတောင် မလုပ်နိုင်ဘူး။ နယ်စားရဲ့ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုက ပိုပြီး ပြင်းထန်လိမ့်မယ်။ မင်းတို့ သေတွင်း တူးနေတာပဲ။ ငါ့ စကား နားထောင်ပါကွာ၊ ဂွီနီဗီယာ၊ ပြီးတော့ အင်ပါယာဆီ ထွက်သွား လိုက်ပါ။ မင်း အဲ့ဒီမှာ သာမန် ဘဝ တစ်ခုနဲ့ နေထိုင်နိုင်တယ်။"

ဂွီနီဗီယာ ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။ မြို့တော်ဝန် သက်ပြင်း ချကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းကို ငါ ဖြောင်းဖြလို့ မရဘူးဆိုတာ ငါ သိပါတယ်။"

သူ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း လျှောက်သွားပြီး အသက်ရှင် ကျန်ရစ်သူများထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားရင်း လန်ဆလော့နှင့် ဂိမ်းမာများကို ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သားတို့။ ခင်ဗျားတို့ တစ်နေရာရာကို သွားမယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားပါတော့။ ဝိုင်ဗန်နဂါး တစ်ကောင် ရှိနေတယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ဘယ်နေရာမှ မလုံခြုံဘူး။ မြင့်မြတ်သော အရှင်သခင် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ကောင်းချီးပေးပါစေ။"