ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖမ်းဆီးခံရခြင်း

"မြင့်မြတ်သော အရှင်သခင် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို ကောင်းချီးပေးပါစေ။ အကယ်၍ ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ် အောင်မြင်ခဲ့ရင် ငါတို့ ခင်ဗျားတို့ကို ကူညီဖို့ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။" လန်ဆလော့က ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့၏ မြို့တော်ဝန်အား ဆို၏။

"ခင်ဗျားရဲ့ ကြင်နာတဲ့ စကား အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဘေးမသီရန်မခ ပြန်လာနိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။" မြို့တော်ဝန်က လန်ဆလော့အား ဆို၏။ ၎င်းသည် ကောင်းမွန်သော ကောင်းချီးပေးခြင်း တစ်ခုတော့ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ဂိမ်းမာများ ဇာတ်လမ်းကို ကြည့်ရှု ပြီးဆုံးသွား ခဲ့သော်လည်း နောက်ထပ် အဖြစ်အပျက် တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့ လန်ဆလော့ သူတို့ကို မြင်းရထားများပေါ်သို့ တက်ရန် ညွှန်ကြားသော အခါတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွား ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှင်သန် ကျန်ရစ်သူများ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ မြို့သူမြို့သားများနှင့် စကားပြောဆို နေခဲ့ကြသည်။

"မြို့တော်ဝန်၊ ဝိုင်ဗန်နဂါးက အရမ်း ဆိုးလွန်းတယ်။ ငါတို့မြို့က ဝိုင်ဗန်နဂါးကို သတ်ဖြတ်ရဲတဲ့ သတ္တိ ရှိတဲ့ စစ်သည်တော်တွေကို ဆုချီးမြှင့်ဖို့ ရွှေသေတ္တာ သုံးလုံး စုဆောင်း ထားတယ်။"

"မှန်ပါတယ်။ ငါတို့ အဲ့ဒီ ဝိုင်ဗန်နဂါးကို သတ်ပစ်မှ ရမယ်။ ဝိုင်ဗန်နဂါးကို ဘယ်သူ သတ်သတ်၊ ငါ့ ဆိုင်က ပစ္စည်း အားလုံးကို ၅၀% လျှော့ဈေး ပေးမယ်။"

"ငါလည်း လျှော့ဈေး ပေးမယ်။ ငါ ၄၀% ပေးမယ်။"

ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ မြို့သူမြို့သားအုပ်စု ဒေါသတကြီး ပြောဆို နေခဲ့ကြသည်။ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော ဂိမ်းမာ ၈၀ မြင်းရထားပေါ်မှ ပြန်ဆင်းသက် လာခဲ့ကြသည်။

ကျောရိုး ပုံပျက်နေသော ဗစ်တိုးရီးယားမြို့သား တစ်ဦး လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ ဂိုးလ်ရှိုင်းယားမြို့မှ မြို့သူမြို့သားများအား ခိုင်မာစွာ ဆို၏။ "ငါတို့ ထွက်ခွာဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဝိုင်ဗန်နဂါးကို သတ်ပစ်ပေးမယ်။"

...

ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ အဆောင်တွင်။

"ဒါဆိုရင် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က ဒီအရာတွေကို စုံစမ်း စစ်ဆေး နေခဲ့တာလား။ သူ ဘာလုပ်ဖို့ ရည်ရွယ် ခဲ့တာလဲ..."

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် နံရံပေါ်မှ ဓာတ်ပုံများနှင့် သတင်းစာ ဖြတ်ပိုင်းများကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှု နေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော နတ်ဆိုးတစ်ပါး ဖြစ်သည့် ဖရန်ဂျီပန်နီအကြောင်း သတင်းပင်။ ထိုစကားလုံးကို နံရံပေါ်တွင် ရေးသား ထားခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါ ဘယ်သူလဲ။ ဘယ်လောက်တောင် ဩဇာလွှမ်းမိုးတဲ့ နာမည်လဲ။" ကြက်ဥခေါင်း နာမည်ကြောင့် ကြောက်လန့် သွားခဲ့သည်။

"အဲ့ဒါက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများရဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက် နာမည်ပဲ။" ရှားလော့ခ်၏ ပခုံးပေါ်မှ ကြက်တူရွေးက ဆို၏။ "ဒါပေမဲ့ ငါ သူ့ကို သိပ်အထင်မကြီးပါဘူး။ ငါ သူ့ကို အလွယ်တကူ ရိုက်သတ်ပစ် နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းတယ်။ ငါ့ ခေတ်တုန်းက သူ သေဆုံးပြီးသား ဖြစ်နေခဲ့ပြီလေ။"

"မင်း ငါ့ကို ရယ်အောင် လုပ်နေတာပဲ၊ မြောင်။ မိုက်မဲတဲ့ ငှက်တစ်ကောင်က ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများရဲ့ တပ်မှူး တစ်ယောက်ကို ရိုက်သတ် နိုင်တယ်လို့ အခိုင်အမာ ဆိုနေတယ်။ ငါ ရယ်ရလွန်းလို့ သွားတွေတောင် ကျွတ်ထွက်ကုန်ပြီ၊ မြောင်။" ပိုလီယိုက မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်ရင်း အားပါးတရ ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟမ်။ မင်းမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား၊ အရူးကြောင်။" ဖီးနစ်ငှက်က ရန်လိုစွာ ပြန်ဖြေ လိုက်သည်။

"ဒါ..." ကျောင်းအုပ်ကြီးက ကြက်တူရွေးနှင့် အနက်ရောင် ကြောင်ပေါက်စ တိုက်ခိုက် ကြတော့မည်ကို စိုးရိမ် နေခဲ့သည်။ သူ ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ ပြုံးလျက် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဆို၏။ "ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးတွေ ကြားက အသေးအဖွဲ စကားများမှု လေးတွေပါပဲ။"

"အာ... ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ။"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ခေါင်းညိတ် လိုက်သော်လည်း သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပုံ ရ၏။

"ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က ဖရန်ဂျီပန်နီရဲ့ သတင်းတွေကို စုဆောင်း နေခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဖရန်ဂျီပန်နီ သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ဘူးလား။ သူ ဘာလို့ ဖရန်ဂျီပန်နီ အကြောင်း သတင်း အချက်အလက်တွေကို စုဆောင်း နေခဲ့တာလဲ။" ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်က သူမ၏ မျက်လုံးခွံများကို မှေးမှိတ်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက သူ ဆာလောင်နေလို့ပဲ။" ကြက်ဥခေါင်းက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကို ကမ်းလှမ်း လိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ်၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်က ဖရန်ဂျီပန်နီကို ဆင့်ခေါ်ပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်စေဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ။" ကျောင်းအုပ်ကြီး သူ၏ ဦးခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ဆို၏။

ရှားလော့ခ်၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်နှင့် တိရစ္ဆာန်များ သူတို့၏ ခေါင်းများကို ကျောင်းအုပ်ကြီးထံသို့ လှည့်ကြည့် လိုက်ကြသည်။ သူတို့ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ရှင်းပြချက်ကို စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့ကြသည်။

"အာ၊ ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နဲ့ ဆွေးနွေးခဲ့ ဖူးပါတယ်။ ရှေးဟောင်း သမိုင်းအတန်းက ကျောင်းသားတွေက ဒီအသိပညာကို ဆွေးနွေး နေခဲ့ကြတာ၊ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်နဲ့ ဒီအကြောင်းကို ပြောဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီကနေ စပြီး ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် ဖရန်ဂျီပန်နီအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိစေခဲ့တာ မဟုတ်ဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။" ကျောင်းအုပ်ကြီးက သံသယဖြစ်ဖွယ် ဆို၏။

"ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ငါတို့ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်ရဲ့ စိတ်ဝင်စားမှုတွေကို သိရှိပေမယ့် ဒါက သူ့ရဲ့ တည်နေရာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာသဲလွန်စမှ မပေးသွားဘူး။"

"မဟုတ်ပါဘူး။" ရှားလော့ခ် စားပွဲ တစ်ခုကို ညွှန်ပြ လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ညှိုး စားပွဲပေါ်တွင် လျှောတိုက်သွားပြီး ထောင့်တစ်ထောင့်ကို ဖိလိုက်သည်။

မာနာပုံစံကွက် တစ်ခု ပေါ်ထွက် လာခဲ့ပြီးနောက် မာနာရောင်ခြည်များ လင်းလက် သွားခဲ့သည်။ စားပွဲပေါ်တွင် စာအုပ်ငယ်လေး တစ်အုပ် ပေါ်ထွက် လာခဲ့သည်။

"ပစ္စည်း နေရာရွှေ့ပြောင်းမှု အတွက် မာနာပုံစံကွက်။"

ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ် ဤမာနာပုံစံကွက်ကို မှတ်မိ သွားခဲ့သည်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် သူ၏ စားပွဲပေါ်တွင် ပစ္စည်း နေရာရွှေ့ပြောင်းမှု မာနာပုံစံကွက် တစ်ခု ထားရှိ လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်မည်နည်း။

ရှားလော့ခ် စာအုပ်ငယ်လေးကို ယူလိုက်ပြီး စစ်ဆေးကြည့်ရှု လိုက်သည်။ စာအုပ်တွင် ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန်၏ လက်ရေး ရှိနေခဲ့သည်။

"အမှတ် ၂၅:

ကျွန်တော် ရှေးဟောင်း စာရွက်စာတမ်း တချို့ကို လေ့လာခဲ့ပါတယ်။ ဖရန်ဂျီပန်နီ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိနိုင်ပါဘူး။ သူ ဝိညာဉ်ကောလိပ်ရဲ့ ပိုင်နက် မြေပြင် အတွင်းမှာ ချိတ်ပိတ် ခံထားခဲ့ရတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက နားလည်ရ လွယ်ကူပါတယ်။ ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင် တစ်ခု အနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က ဖရန်ဂျီပန်နီ သေဆုံးခဲ့တဲ့ နေရာ ဖြစ်နေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒဏ္ဍာရီက ရှေးဟောင်း စာရွက်စာတမ်းတွေမှာ ဖော်ပြ ထားတဲ့ သတင်း အချက်အလက်တွေနဲ့ မကိုက်ညီ နေခဲ့ပါဘူး။"

"အမှတ် ၂၆:

ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ကောလိပ် တစ်ခုလုံးကို ရှာဖွေ ခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က ပညာရေး အတွက်သာ အသုံးပြုခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သန်းပေါင်း များစွာက လစ်ခ်ျတွေက ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများ စစ်တပ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ ဖြစ်ခဲ့ကြပါတယ်။ ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားများ စစ်တပ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့ပေမယ့် ဝိညာဉ်ကောလိပ်က ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရားတွေကို ပြန်လည် ရှင်သန်စေဖို့ ကိုယ်တိုင်တောင် မသိဘဲ ကူညီပေးနေမိတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။"

"အမှတ် ၂၇:

ဝိညာဉ်ကောလိပ် အောက်မှာ မပျက်စီးသေးတဲ့ မှော်အက္ခရာ မာနာပုံစံကွက် တစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ် ဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပါတယ်။ ဖရန်ဂျီပန်နီ ဝိညာဉ်ကောလိပ် အောက်မှာ ချိတ်ပိတ် ခံနေရစဉ်မှာ ကျောင်းက ဖရန်ဂျီပန်နီအပေါ်က တံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ဖို့ မာနာစွမ်းရည်ကို ထောက်ပံ့ ပေးနေခဲ့ပါတယ်။ တံဆိပ် ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ဖယ်ရှား ဖျက်စီး ခံခဲ့ရပြီလဲ ဆိုတာ ကျွန်တော် မသိပါဘူး။ အချိန်ကာလ ကုန်လွန်လာတာနဲ့ အမျှ ဖရန်ဂျီပန်နီရဲ့ တံဆိပ် မကြာမီ ဖယ်ရှား ခံရတော့မယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။"

"အမှတ် ၂၈:

ကျွန်တော် ဝိညာဉ်ကောလိပ်ရဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို သွားရှာခဲ့ပေမယ့် သူ ဒီအကြောင်းကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော် သက်သေ အထောက်အထားတွေကို စုဆောင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ သူကိုယ်တိုင်တောင် အဲ့ဒီကိစ္စထဲမှာ ပါဝင် ပတ်သက် နေနိုင်တယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယ ဝင်ခဲ့ပါတယ်..."

ဤနေရာမှစ၍ နောက်ထပ် ထည့်သွင်းချက်များ မရှိတော့ချေ။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် နောက်ဆုံး ထည့်သွင်းချက်ကို ရေးသားပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားပြီး ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပုံ ရ၏။

လူတိုင်း ကျောင်းအုပ်ကြီးကို တုန်လှုပ်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက် ကြသည်။

"နေဦး၊ မင်း အဲ့ဒါနဲ့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှားလော့ခ်နှင့် ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

...

နှစ်နာရီအကြာတွင်။

ကုန်သည်မဟာမိတ် အဖွဲ့၏ ဗဟိုတပ်စောင့် ဘီးတယ်လ်မွန် ဝိညာဉ်ကောလိပ်၏ ဝင်ပေါက် အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နား ထားခဲ့သည်။ တပ်စောင့်များ ဖမ်းဆီး ခံထားရသော ကျောင်းအုပ်ကြီးကို ကောလိပ်မှ ထုတ်ဆောင် သွားခဲ့ကြသည်။

"နေဦး။ ဒါ ကျွန်တော် မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော် မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် ဖရန်ဂျီပန်နီ အကြောင်း ဘာမှ မသိဘူး။" ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ပြော လိုက်သည်။ သူ အပြစ်ကင်းစင်ပုံ ရ၏။

ရှားလော့ခ်၊ သူ၏ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များ၊ ပရော်ဖက်ဆာ ဂေါ်ဖီထုပ်နှင့် လစ်ခ်ျကျောင်းသား အုပ်စု တစ်စု ဖမ်းဆီးမှုကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှု နေခဲ့ကြသည်။

ဝတ်စုံပြည့် ဗိုလ်ကြီး တစ်ဦး စာရွက်စာတမ်း အမျိုးမျိုးနှင့် သေတ္တာများ သယ်ဆောင် လာသော တပ်စောင့် အုပ်စု တစ်စု နှင့်အတူ လျှောက်ထွက် လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်ရှားလော့ခ်။ ဝိညာဉ်ကောလိပ်က ဒီလိုရာဇဝတ်မှုမျိုးကို ကျူးလွန် နေလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ကျောင်းအုပ်ကြီးကို စစ်ဆေး မေးမြန်းပြီး ကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းတဲ့ ကောက်ချက် တစ်ခု ပေးအပ်ပါ့မယ်။ ပရော်ဖက်ဆာ ဘေကွန် အတွက်တော့ သူရဲ့ တည်နေရာကို ညွှန်ပြနေတဲ့ စာအများအပြားကို ကျွန်တော်တို့ တွေ့ရှိ ခဲ့ပါတယ်။" ဗိုလ်ကြီးက စာများကို ရှားလော့ခ်ထံသို့ ပေးအပ်ရင်း ဆို၏။