၁၀ ဘီလီယံ ကျော်လွန်ခြင်း

စကားအချို့ ပြောပြီးနောက် ချင်းဟိုင်က လှပသော သိုလှောင် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း အရင်ကြည့်လိုက်ပါဦး။ ဒါတွေကို ကျွန်တော် ကျင်းယွီ ခန်းမ ပင်မဌာနချုပ်ကနေ ယူလာတာ"

"မင်းရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေအတိုင်း အဆင့်အမျိုးမျိုး၊ အမျိုးအစားအမျိုးမျိုးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ပါပါတယ်"

ချင်းဟိုင်က ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး သိုလှောင် လက်စွပ်ကို ယူကာ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိနဲ့ ကြည့် လိုက်သည်။

ကျယ်ဝန်းတဲ့ နေရာလွတ်ကြီးတစ်ခုက မျက်စိရှေ့မှာ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

နေရာလွတ်ထဲမှာ အမျိုးမျိုးသော အရွယ်အစားရှိတဲ့ သေတ္တာတွေ အစီအရီ ရှိပြီး သေတ္တာတိုင်းမှာ အထဲက ပစ္စည်းတွေရဲ့ အကြောင်းအရာကို ဖော်ပြထားတဲ့ စာရွက် တွေ ကပ်ထားသည်။

ဆေးလုံးများ၊ စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်များ၊ အဆောင်စာရွက် များ၊ ဆေးပင် များ၊ လက်နက်သန့်စင် ပစ္စည်းများ၊ ဝိညာဉ်မြက်နှင့် ဝိညာဉ်အသီးများ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများ စသည်ဖြင့် လိုအပ်တာ အကုန်ရှိနေ သည်။

ဒါ့အပြင် မတူညီတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ ကျင့်စဉ်ကျောက်စိမ်း အများအပြားကလည်း နေရာလွတ် ထဲမှာ တောက်ပနေသည်။

ဒီပစ္စည်းအစုလိုက် ကြီးကို အပြင်လောကကို ထုတ်ယူသွားမယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်လောက်တဲ့ အထိပင် ရှိသည်။

"ကြည့်ရတာ အဆင်ပြေ ပါတယ်"

"စုစုပေါင်း ဘယ်လောက်ကျလဲ"

ထန်ထျန်းက မေးသည်။

ချင်းဟိုင်က ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေသည်။ "မင်းရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ငွေကြေးအင်အားကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီး ကျွန်တော် အထူးတလည် ပိုပြီး ပြင်ဆင်ထားတာ ဂဏန်းပြည့်အောင် လုပ်ထားပါတယ်"

"စုစုပေါင်း သန်းငါးရာ တိတိပါ"

ထန်ထျန်း အနည်းငယ် တန့်သွားသည်။

ထို့နောက် သူ သက်ပြင်းချကာ "ဒီပစ္စည်းတွေ ယူလာပေးတဲ့အတွက် မင်းကို ကျေးဇူးတင် ပါတယ်" ဟု ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း ပြောတဲ့ ဒီဈေးနှုန်းကိုတော့ ကျွန်တော် လုံးဝ မကျေနပ်ဘူး"

အိမ်ငှားခြင်း၊ ပြင်ဆင်မွမ်းမံခြင်း၊ တာအိုဘုရားကျောင်း စတဲ့ လုပ်ဆောင်မှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ထန်ထျန်းရဲ့ ပိုက်ဆံအိတ်ထဲက စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် က နှစ်ဘီလီယံ ကျော်သွားလေ ပြီ။

သန်းငါးရာ လောက်ဆိုတဲ့ ပိုက်ဆံနည်းနည်းလေးက သူ့ကို စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝ မဖြစ်စေနိုင်ပေ။

ထန်ထျန်း စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ ချင်းဟိုင်က လျင်မြန်စွာ မေးသည်။ "မင်း ပြောချင်တာက... ဈေးကြီးတယ်လို့လား "

ထန်ထျန်းက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အရင်က မင်းက ကောင်းမွန်တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"

"မင်းသာ ကျွန်တော့်ကို ထပ်ပြီး အထင်သေးမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားနိုင်တယ်"

ချင်းဟိုင် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားပြီး ထန်ထျန်းရဲ့ စကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။

သူက နည်းလွန်းတယ်လို့ ပြောချင်တာလား

ဘုရားရေ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ခေါက်က တစ်ထောင် ကို သုံး တုန်းက နည်းတယ်လို့ ပြောတုန်းကတောင် သူ အနည်းငယ် နားလည်နိုင်ခဲ့သေးသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ သန်းငါးရာတောင်လေ။ နည်းနေသေးတာပဲလားဟ

ဒီလို ငွေကို ရေလိုသုံးတဲ့သူမျိုးကို သာမန်အမြင်နဲ့ လုံးဝ မကြည့်သင့်ပေ။

ဒါပေမဲ့ သူ ချက်ချင်းပဲ ပိုပြီး တောက်ပတဲ့ အပြုံးတစ်ခုကို ပြောင်းလိုက်သည်။

"သခင်လေးထန်ရဲ့ ငွေကြေးအင်အားက အလွန် ကြီးမားတယ်လို့ ကြားဖူးပါတယ်။ အခုမှ တကယ်မှန်တာ သိလိုက်ရတော့ တယ်ဗျာ"

"ဒါဆို ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အချိန်နဲ့ အင်အားတွေ သုံးခဲ့ရတာ အချည်းနှီး မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့"

ချင်းဟိုင်က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက အံ့ဩစွာဖြင့် "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု မေးသည်။

ချင်းဟိုင်က နောက်ထပ် သိုလှောင် လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ထပ်ထုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီ သန်းငါးရာ ဖိုး ပစ္စည်းတွေက ကျွန်တော် အစက မင်းနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ မင်း ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်း အိမ်နဲ့ တာအိုအဆင့် ကျင့်ကြံခန်း ကို ငှားရမ်းလိုက်တယ်ဆိုတာ ကြားတော့ အဲဒီပစ္စည်းတွေက မင်းရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်နဲ့ မလိုက်ဖက်တော့ဘူးလို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းမိတယ်"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော် ပင်မဌာနချုပ်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လျှောက်လွှာတင်ပြီး အရည်အသွေး ပိုကောင်းတဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေကို ထောက်ပံ့ဖို့ တောင်းဆိုခဲ့တာ"

"ဒါက ကျွန်တော် မင်းနဲ့ အချိန်မီ အရောင်းအဝယ် မလုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းပါပဲဗျာ"

ထန်ထျန်းက လက်ချောင်းနဲ့ စားပွဲကို ဖြည်းဖြည်းလေး ခေါက်လိုက်သည်။ "တာအိုဘုရားကျောင်း က ကိစ္စကိုလည်း မင်း သိတာပဲလား"

ချင်းဟိုင်က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်"

"မင်းရဲ့ နာမည်က ကျွန်တော်တို့ အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ ပျံ့နှံ့နေပါပြီ"

ထန်ထျန်းက စကားမပြောပေ။ မကြာသေးမီက သူ ကျင့်ကြံနေခဲ့တာကြောင့် အပြင်က ကိစ္စတွေကို သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

မထင်မှတ်ထားဘဲ သူက နာမည်ကြီး ဆယ်လီ ဖြစ်နေခဲ့ပြီပင်။

တကယ်တော့ ဒါကလည်း မျှော်လင့်ထားတဲ့ ကိစ္စပင်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို မင်း အသေးစိတ် ပြင်ဆင်ထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ဘာတွေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်ပါ့မယ်"

ထန်ထျန်းက ဒုတိယ သိုလှောင် လက်စွပ်ကို ယူပြီး ဝိညာဉ်အသိနဲ့ ကြည့် လိုက်သည်။

ဒီလက်စွပ်ထဲမှာ ပစ္စည်းတွေ သိပ်မများပေ။ အလယ်မှာ လှပတဲ့ သေတ္တာငါးလုံးသာ ထားရှိသည်။

သေတ္တာတွေရဲ့ အပေါ်ဘက်မှာ အဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အချက်အလက် ရှင်းပြ ချက်တွေ ရှိလေ သည်။

ပျံသန်းခြင်း မိုးတိမ် ပုံရိပ်ယောင်ကျင့်စဉ် : မြေကြီး အဆင့် အဆင့်မြင့် ကိုယ်ရောင်ဖျောက် သိုင်း ပညာ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် ၁.၅ ဘီလီယံ။

ချန်းကန် ခရမ်းရောင် ရွှေဓား : မြေကြီး အဆင့် အထူး စိတ်ဝိညာဉ်လက်နက်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် နှစ်ဘီလီယံ။

ကျောက်ခြင်ဆီဆေးရည် : အဆင့်ခုနစ် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ အဖိုးတန်ပစ္စည်း၊ ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် သန်းငါးရာ၊ စုစုပေါင်း ငါးပုလင်း။

စိတ်ဝိညာဉ် ချုပ် ဆေးလုံး : အဆင့်ခုနစ် ဆေးလုံး၊ ပုလင်းတစ်ပုလင်းကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် သန်းသုံးရာ၊ စုစုပေါင်း ဆယ်ပုလင်း။

ကောင်းကင်မိုးကြိုးပုလဲ : ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး အတိဒုက္ခကျော်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ အပြည့်အဝ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ညီမျှသော စွမ်းအားရှိသည်၊ တစ်လုံးကို စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် သန်းတစ်ရာ ၊ စုစုပေါင်း အလုံးနှစ်ဆယ်။

ဒီအဖိုးတန်ပစ္စည်းတွေက အရင် သိုလှောင် လက်စွပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေနဲ့ လုံးဝ နှိုင်းယှဉ်လို့ မရပေ။

အဆင့်အတန်းလည်း လုံးဝ မတူပေ။

ထန်ထျန်းက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ချင်းဟိုင်ကို ကြည့်ပြီး "ကျင်းယွီ ခန်းမမှာတုန်းက မင်း ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်နိုင်တဲ့ ငွေပမာဏက ဆယ်သန်း ပဲ ရှိတယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား"

"ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလောက် များသွားတာလဲ"

ဒါက အကျိုးအကြောင်းမသင့် တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုပင်။

ချင်းဟိုင်က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးကာ "ကျွန်တော်ရဲ့ အလုပ်အကိုင် ဘဝကို လောင်းကြေးထပ်ခဲ့တာပါ" ဟု ပြောသည်။

"မင်း ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းမှာ လုပ်ဆောင်ခဲ့တာတွေကို ကြည့်ပြီး ပထမလက်စွပ်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို မင်း သိပ်ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ခန့်မှန်းခဲ့မိတယ်"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်ကို အာမခံအဖြစ် ပေးပြီး ပင်မဌာနချုပ်ကို ဒီအဖိုးတန်ပစ္စည်း ငါးမျိုးအတွက် လျှောက်လွှာတင်ခဲ့တာ"

"မင်းသာ အဲဒီထဲက တစ်ခုခုကို ဝယ်ယူမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော် ကျင်းယွီ ခန်းမမှာ နောက်တစ်ဆင့် တက်နိုင်မှာပါ"

ထန်ထျန်းက မေးစေ့ကို ပွတ်လိုက်သည်။ တကယ်တော့ ဒီလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်နေတာပေါ့ ။

ဒီ ချင်းဟိုင်ကလည်း ရဲစွမ်းသတ္တိရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပင်။

"မင်း... ကျွန်တော့်ကို ဆုံး ရှုံးအောင်တော့ မလုပ်ဘူး မဟုတ်လား"

ချင်းဟိုင်က ဂရုတစိုက် မေးသည်။

ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး "သေချာတာပေါ့ " ဟု ပြောသည်။

"ဒီထဲက ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော် သဘောကျတယ်"

"ရွေးချယ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရှေ့ကို ရောက်လာတဲ့ ပစ္စည်းကောင်း မှန်သမျှ လွတ်ထွက်သွားဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"

ချင်းဟိုင် ကြားလိုက်တာနဲ့ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

"သခင်လေးထန်က တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲဗျာ"

ထို့နောက် နှစ်ဦးသား အရောင်းအဝယ် စတင်ခဲ့သည်။

ထန်ထျန်းမှာ အခု နှစ်ဘီလီယံ ပဲ ရှိတာကြောင့် ခွဲပြီး ဝယ်ယူဖို့ပဲ ရွေးချယ်လိုက်သည်။ ချင်းဟိုင်ကလည်း သူ့ရဲ့ ဒီလို အရောင်းအဝယ်ပုံစံကို အသားကျနေပြီပင်။

မကြာခင်မှာပဲ လက်စွပ်နှစ်ကွင်းထဲက ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို သူ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် စုစုပေါင်း ပမာဏက ၁၅ဘီလီယံ ဆိုတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် ကိန်းဂဏန်းကို ကျော်လွန်သွားသည်။

သုံးစွဲမှုအမှတ် ကလည်း ၁.၃ မီလီယံ ရရှိခဲ့သည်။

ပါရမီစက်ဝန်း ခုနစ်လွှာ က လက်တစ်ကမ်းမှာ ရှိနေပြီပင်။

ချင်းဟိုင်ကလည်း အပြုံးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဒီအရောင်းအဝယ်ပြီးနောက် သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကြီးမားစွာ တိုးတက်လာမှာ သေချာလေသည် ။

ဒါက နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပင်။

"အရောင်းအဝယ် ကောင်းတယ် ၊ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်လုပ်ကြမယ်"

"နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ကျွန်တော့်ကို အံ့အားသင့်စေမယ့် ပစ္စည်းတွေ ယူလာနိုင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်"

ထန်ထျန်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

ချင်းဟိုင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း "သေချာတာပေါ့ဗျာ သေချာပေါက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု ပြောသည်။

ခဏအကြာတွင် ချင်းဟိုင်က ခရမ်းရောင်ဝါးခြံဝင်း အိမ်မှ ထွက်သွားလေ သည်။

ကုရှောင်းရွှယ် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ ထန်ထျန်းရဲ့ ရက်ရောတဲ့ သုံးစွဲမှုတွေကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မြင်ဖူးပေမယ့် ခုနက အရောင်းအဝယ်က သူမကို တုန်လှုပ်သွားစေဆဲပင်။

"ရှင် ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ချမ်းသာတာလဲ"

"ကျွန်မရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက် က သန်းနှစ်ရာ တောင် တစ်ခါမှ မကျော်ဘူး"

ကုရှောင်းရွှယ်က မေးကာ နည်းနည်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။

ချမ်းသားကြွယ်ဝမှု ကြားက ကွာခြားချက်က တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ပျက်အားငယ်စေနိုင်တာ အမှန်ပင် ။

ထန်ထျန်းက ခေါင်းခါသည်။ "တချို့ စည်းစိမ်ဥစ္စာတွေက ပုံသဏ္ဌာန်ရှိတယ်။ တချို့က ပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘူး"

"ပါရမီအဆင့်လို ကိစ္စတွေကို ဖယ်ထားလိုက်ရင်တောင် မင်းရဲ့ အိမ်၊ ကျင့်စဉ်၊ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လက်ထဲက ဝိညာဉ်လက်နက်၊ နောက်ဆုံး မင်း ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ပတ်ဝန်းကျင်တွေက အပြင်မှာဆိုရင် ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုက နည်းနည်းလေး မဟုတ်ဘူး"

ကုရှောင်းရွှယ်က "ဒါပေမဲ့ ဒါတွေအားလုံးက ဂိုဏ်းက ပေးထားတာ" ဟု ပြောသည်။

ထန်ထျန်းက ရယ်မောရင်း "မင်း သင်ယူတယ်၊ ပျော်ရွှင်တယ် ဒါဆို မင်းရဲ့ အပိုင် တွေ မဟုတ်ဘူးလား"

"တန်ဖိုးရှိတဲ့ နေရာမှာ အနှစ်သာရအားဖြင့် ဘာမှ ကြီးကြီးမားမား ကွာခြားမှု မရှိဘူး"

ကုရှောင်းရွှယ်က "အို" ဟု ဆိုပြီး စဉ်းစားနေ သည်။

ထန်ထျန်းကလည်း စဉ်းစားနေသည်။ ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက ဂုဏ်ထူးဆောင် တပည့် တွေကို ဘာကြောင့် ဖွင့်ပေးရတာလဲဆိုတဲ့ အကြောင်းရင်းကို သူ နားလည်သွားပုံရသည်။

အခွင့်အရေး အနည်းငယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြားကို လဲလှယ်ယူကာ သူတို့ရဲ့ တပည့်တွေကို အကျိုးပြုစေတာက နေရာအတော်များများမှာ အသုံးပြုနေတဲ့ နည်းလမ်းပင်။

တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက ငွေလိုတဲ့ ဂိုဏ်းတွေသာ ဒီလိုလုပ်ကြတာ။

ချင်းယွဲ့ဂိုဏ်းက ငွေတွေ အရမ်းလိုနေတာလား

ထန်ထျန်း မသိနိုင်ပေ။