သာမန်အရပ်သားအသွင်ဖြင့် လျှို့ဝှက်ခရီးထွက်ခြင်း
Vol. 15 Ch. 212
ညဉ့်နက်သန်းခေါင်တွင် ကျန်းပေရန်က သန္တာကျောက်ဖြင့် ထွင်းထုထားသော ပြတင်းပေါက်ရှည်တစ်ခုကို ညင်သာစွာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။
အပြင်ဘက်တွင် ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် ရှားပါး ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြင့် စိမ်းလန်းစိုပြေနေသော နောက်ဘက် ခြံဝင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ တက်ကြွစွာ ပွင့်လန်းနေကြ၏။
အခြားတစ်ဖက်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဝိညာဉ်ပန်းပင် တစ်ဆယ့်ခြောက်ပင်က မြင့်မားစွာ မတ်မတ်ရပ်နေကြပြီး တစ်ပင်ချင်းစီမှာ ခန့်ညားပြီး လှပနေသည်။
ထိုစဉ် လေပြေညင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပြီး ပန်းများကို ယိမ်းနွဲ့စေကာ ပွင့်ဖတ်များကို ကြွေကျစေသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် အလွှာလိုက် ကော်ဇောခင်းထားသလို ဖြစ်သွားသည်။
ဖြူစင်သော ဝိညာဉ်ပန်းပွင့်များက ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးကို နှင်းမှုန်များ အသစ်ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အလွန် ဖြူစင်ပြီး နူးညံ့လှသည်။
လခြမ်းကွေးကွေးလေးက လှပသော ထောင့်မှန်မျှော်စင်၏ ခေါင်မိုးစွန်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြတ်ကျော်သွားပြီး မြင့်မားသော တံတိုင်းခတ်ထားသည့် ခြံဝင်းထဲသို့ နူးညံ့ပြီး မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်ကို ဖြာကျစေသည်။
ထို ငွေရောင်လမင်းအလင်းရောင်ထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။
ထိုပုံရိပ်က ရေခဲပြာရောင် လက်ကျပ်ဝတ်ရုံကို ရှေ့တွင် ချည်နှောင် ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်း၏ အနားသားများနှင့် လက်စွန်းများတွင် အပြာရင့်ရောင် ပိုးသားဖြင့် တိမ်စီး မင်္ဂလာပုံစံများကို ချယ်လှယ်ထားသည်။
မဲနယ်ပြာရောင် ဘောင်းဘီကို အလှဆင်ထားသော ဘွတ်ဖိနပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်ထား၏။
ထိုပုံရိပ်က ကျန်းပေရန်ထံသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းလာသည်။
"အကိုကြီး"
ပြတင်းပေါက်တွင် ရပ်နေသော ကူချင်းဟွမ်းက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ရင်း နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ"
ကျန်းပေရန်က တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။
သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကူချင်းဟွမ်းက စာအုပ်ပါးလေးတစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်သည်။
"အကိုကြီး ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ ကျွန်တော်နဲ့ အကိုကြီးဝူ ခရိုင်နဲ့ မြို့ ၂၆ ခုကို သွားရောက်ခဲ့ပြီး ကျေးရွာ ၈၄ ရွာကို လည်ပတ်ခဲ့ပါတယ် အစီရင်ခံစာ အပြည့်အစုံကို ဒီထဲမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားပါတယ်"
"မင်းတို့ ပင်ပန်းသွားပြီ"
ကျန်းပေရန်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စာအုပ်ကို ယူကာ စတင် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် သောက်ချိန်ခန့် ကြာသောအခါ သူက စာအုပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ပိတ်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ငါ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ"
နှစ်လတာ ကာလအတွင်း ကျန်းပေရန်က နန်းတွင်းနှင့် အကျွမ်းတဝင်ရှိအောင် နေထိုင်ခြင်းမှ မူဝါဒအသစ်များ ထုတ်ပြန်ခြင်းအထိ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဤအချိန်အတွင်း အဆင့်မြင့် အရာရှိ အများအပြားကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး သစ္စာရှိ ဝန်ကြီးများက အကြံပြုသော အရည်အချင်းရှိသူများဖြင့် အစားထိုးခဲ့သည်။
ဤသွေးလွှဲပြောင်းမှုကြီးက အနည်းဆုံးတော့ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နန်းတွင်းကို အသက်သစ် လှူလိုက်သလို ဖြစ်သွားစေသည်။
သို့သော် ကျန်းပေရန်က ထိုသို့သော ပြန်လည် နုပျိုမှုမှာ အကန့်အသတ်တစ်ခုအထိသာ သက်ရောက်ပြီး ကြာရှည် နာမကျန်းဖြစ်နေသော ရှန့်တိုင်းပြည်ကို ကယ်တင်ရန် မလုံလောက်ကြောင်း ကောင်းကောင်း နားလည်ထားသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သစ္စာစောင့်သိမှုက အရည်အချင်းနှင့် အလိုအလျောက် ညီမျှသွားသည် မဟုတ်ပေ။
ခေါင်းထဲ ဘာမှမရှိသော သစ္စာရှိ အရာရှိ အရေအတွက်မှာ ယန်ဇီမြစ်ကို ဖြတ်ကူးသော ငါးကြင်းများကဲ့သို့ များပြားလှသည်။
ကျန်းပေရန်က ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း သစ္စာရှိပြီး အရည်အချင်းလည်း ရှိသော လူတန်းစား တစ်ရပ်လုံးကို တူးဖော်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် နန်းတွင်းက တိုင်းပြည်မှာ အုပ်ချုပ်မှုသစ်အောက်တွင် ငြိမ်းချမ်းပြီး စည်းစနစ်ကျနေပြီဟု ကြေညာနေသော်လည်း "ယနေ့ခေတ် တရားဥပဒေ စိုးမိုးမှု" ဇာတ်လမ်းတွဲ အပိုင်းတစ်ရာကျော် ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသော ကျန်းပေရန်က ပြဿနာမှာ ဤဝန်ကြီးများထံတွင် မရှိဘဲ ဒေသခံ အရာရှိငယ်များသာ ပြဿနာ ဖြစ်ကြောင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ထားသည်။
"အရာရှိ ပိုငယ်လေ ပြဿနာ ပိုရှာလေ" ဆိုသော ဆိုရိုးစကား ရှိသည်။ မြို့တော်ဝန်များနှင့် အထက်အရာရှိ အများစုမှာ ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် သာယာဝပြောမှုကို ယူဆောင်လာရန် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် လိုလားကြပြီး ဒေသဆိုင်ရာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို သူတို့၏ ဘဝတာဝန်အဖြစ် သဘောထားကြသည်။
သို့သော် ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ ခရိုင်ရဲမှူးများ ခရိုင်လက်ထောက်များမှသည် စာရေးများ ကျေးရွာလူကြီးများ ကျေးရွာသူကြီးများနှင့် မြို့သူကြီးများအထိ တစ်ယောက်ချင်းစီက သာမန်ပြည်သူများကို ခေါင်းပုံဖြတ်ရာတွင် တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် ပိုတော်ကြသည်။
သူတို့၏ အကျင့်ပျက် ခြစားမှုမှာ ပမာဏနှင့် ညစ်ညမ်းမှုတွင် မိစ္ဆာပွဲတော်တစ်ခုနှင့် ယှဉ်နိုင်ပေသည်။
နန်းတွင်းရှိ အရည်အချင်း အရှိဆုံး အရာရှိများပင်လျှင် အကျင့်ပျက် ခြစားသော ဒေသခံ အရာရှိတိုင်းကို အမြစ်ဖြတ် ရှင်းလင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
စနစ်တစ်ခုလုံးက အပြန်အလှန် အကာအကွယ်ပေးမှုနှင့် ကျောကုတ်ပေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အကျိုးစီးပွား ကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။
သူတို့အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ရှင်းပစ်ရန် ကြိုးစားခြင်းလား။ မဖြစ်နိုင်ပေ။
သူ့တွင် စနစ်တစ်ခု ရှိနေလျှင်ပင် ကျန်းပေရန် မလုပ်နိုင်။
သူသာ အကျင့်ပျက် အရာရှိ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ဖော်ထုတ်ပြီး သတ်ပစ်လျှင်တောင် သူတို့၏ နေရာများကို ဖြည့်ဆည်းရန် ယုံကြည်ရသော လူ အလုံအလောက် ရှာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ပြီးတော့ သူ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင်တောင် သူတို့ကလည်း ထိုနည်းတူ အကျင့်ပျက်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဒါက လူ့သဘာဝ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ထို့ကြောင့်ပင် သူက ကူချင်းဟွမ်းအား မူဝါဒအသစ်များ အမှန်တကယ် အကောင်အထည် ဖော်ခြင်း ရှိမရှိ ဒေသအသီးသီးသို့ သွားရောက် စစ်ဆေးရန် တာဝန်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ပြီးတော့ အံ့ဩစရာမရှိဘဲ ရလဒ်များက သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီနေခဲ့သည်။
အုပ်ချုပ်ရေး အများစုမှာ ဟန်ပြ လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး လိုက်နာရန် အမည်ခံ ကြိုးပမ်းမှုများသာ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။
အချို့က ဟန်ဆောင်ရန်ပင် ဂရုမစိုက်ကြပဲ ဘာမှ အမိန့်မချမှတ်ခဲ့သလိုပင်။
သက်ပြင်းချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က စာအုပ်ကို ကူချင်းဟွမ်းထံ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး စာလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံ ပေးလိုက်သည်။
"ဒီထဲမှာ မင်းရဲ့ နောက်ထပ် တာဝန်တွေ ပါတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
ကူချင်းဟွမ်းက ရိုသေစွာ လက်ခံလိုက်သည်။
ရုံးကိစ္စများ ပြီးဆုံးသောအခါ ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။
"ငါ နောက်ဆုံး ဝူချင်းစစ်နဲ့ တွေ့တုန်းက သူက မင်း တိုးတက်မှု အရမ်းမြန်တယ်လို့ ပြောတယ် မင်း သဘာဝမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်ရဲ့ အနှစ်သာရကို စပြီး သဘောပေါက်နေပြီလား"
ကူချင်းဟွမ်းက လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
"အကိုကြီးဝူနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ဒီလောက်မြန်တယ်လို့ ကျွန်တော် မပြောရဲပါဘူး"
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျန်းပေရန်က သူ့ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး သူ နောက်ဘက် ခြံဝင်းတွင် ကြိုတင် ချထားခဲ့သော ချီစွမ်းအင် ဖုံးကွယ်ခြင်း အစီအရင်တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖွင့်လိုက်သည်။
"မင်းရဲ့ အစွမ်းအကုန် သုံး"
ကျန်းပေရန်က အမိန့်ပေးသည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ကူချင်းဟွမ်းက သဘာဝမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်သည်။
တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကျန်းပေရန်က ပတ်ဝန်းကျင် လေထုထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ကူချင်းဟွမ်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားပြီး အတွင်းအားအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
‘ဒါဆို သဘာဝမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်ရဲ့ စုပ်ယူနှုန်းက တခြားဟာတွေထက် တကယ်ကို ခေါင်းတစ်လုံး သာနေတာပဲ’
ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က သာမန် နည်းစနစ်များ သုံးသည့်အခါ သူတို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူသည့် နှုန်းမှာ များများစားစား ကွာခြားခြင်း မရှိပေ။
သို့သော် အတွင်းအား အများအပြား သုံးစွဲသော နည်းစနစ်များအတွက် ထို လှုပ်ရှားမှုမတိုင်မီ ဟန်ပန်များမှာ ဘယ်ဘက် လက်သီးထိုးခြင်း ညာဘက် ခြေကန်ခြင်း အားလုံးမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူရန် အချိန်ဆွဲသည့် နည်းလမ်းများသာ ဖြစ်သည်။
ကူချင်းဟွမ်းကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ဆွဲငင်နိုင်ခြင်းက သူ့ကို ကြီးမားသော အသာစီး ရစေသည်။
အခြားသူများ ပြင်ဆင်ရန် ဆယ်စက္ကန့်မှ စက္ကန့် ငါးဆယ်အထိ ကြာမြင့်သည်ကို ကူချင်းဟွမ်းက ထက်ဝက် အချိန်အတွင်း ပြီးမြောက်နိုင်လောက်သည်။
"တော်ပြီ"
ကျန်းပေရန်က အမိန့်ပေးသည်။
ကူချင်းဟွမ်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။
သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားသည်။
ကျန်းပေရန်က ချီးကျူးစကား ပြောရန် ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်စဉ်မှာပင် ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ သူက ကူချင်းဟွမ်း ယခုလေးတင် ထုတ်လုပ်လိုက်သော အတွင်းအားများက ယခုအခါ ခရမ်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ် ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ပြန်လည် စီးထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
‘ဒီနည်းစနစ်ကိုသာ အဆုံးစွန်ထိ ကျင့်ကြံပြီးမြောက်သွားရင် ဒါက မင်းကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဘက်ထရီတစ်ခု ဖြစ်သွားစေမှာပဲ ဟုတ်တယ်မလား’
သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အကန့်အသတ် ရှိသည်။
သုံးစွဲပြီးသည်နှင့် ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးရန် အချိန်ယူရသည်။
ထို့ကြောင့် ကျွမ်းကျင်သူများ၏ တိုက်ပွဲများမှာ နှစ်ဖက်စလုံး ကုန်ခမ်းသွားသော စစ်မြေပြင်မှ ဝေးရာသို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်အထိ မကြာခဏဆိုသလို အရှိန်မြင့်တက်လာတတ်သည်။
ဒါပေမဲ့ မင်းဘေးမှာ ကူချင်းဟွမ်းလို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကိုယ်တိုင် လည်ပတ်နိုင်တဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေရင် အဆင့်မြင့် တိုက်ပွဲတွေမှာ ကြီးမားတဲ့ အသာစီး ရလိမ့်မည်။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသော ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။
"ပြီးတော့ ငါ မင်းကို နောက်ဆုံး ပေးခဲ့တဲ့ နည်းစနစ်တွေရော တစ်ခုခု အောင်မြင်ပြီလား"
ကူချင်းဟွမ်းက အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားပုံရသည်။
သူ ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော် စိတ်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ထားဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် အကိုကြီးရဲ့ ဆေးလုံးတွေနဲ့ စာလိပ်တွေကို ဖြုန်းတီးမိမှာ စိုးရိမ်မိပါတယ်"
‘ငါးခုထဲက တစ်ခုတောင် မရဘူး’
ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်အတွက် သန်မာသော အတွင်းအား ရှိရုံနှင့် မလုံလောက်ပေ။
လိုက်ဖက်ညီသော နည်းစနစ်များ မရှိဘဲ ထိုအစွမ်းအားလုံးမှာ သာမန် ခွန်အားသက်သက်ထက် အနည်းငယ်သာ ပိုကောင်းသည်။
တစ်နည်းအားဖြင့် မင်းရဲ့ စွမ်းအင်ကို အပြင်သို့ ထုတ်လွှတ်ရန် လှုပ်ရှားမှုများကို အသုံးမပြုနိုင်ပါက အရာအားလုံး အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့် ကျန်းပေရန်က ကူချင်းဟွမ်းကို စာအုပ်ငါးအုပ် ပေးခဲ့ပြီး သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး တစ်ခုကို ရွေးချယ်ခိုင်းခဲ့သည်။
သို့သော် ရလဒ်မှာ လုံးဝ ကျရှုံးခြင်း ဖြစ်သည်။
‘သေစမ်း ဒီကောင်လေးက သဘာဝမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်ကို ကျင့်ဖို့ပဲ သီးသန့် တော်တာလို့တော့ မပြောနဲ့နော်’
ကူချင်းဟွမ်း၏ လျင်မြန်သော တိုးတက်မှုကြောင့် ကျန်းပေရန်က ဤမတိုင်မီ သူ၏ အရည်အချင်းမှာ လုံးဝ သာမန်ဖြစ်သည် သို့မဟုတ် သာမန်အောက်ပင် ရှိနိုင်သည်ကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
သူနှင့် ကိုက်ညီသော နည်းစနစ်တစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက တံခါးများ ပိုမို ဖွင့်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း ထင်သည့်အတိုင်း ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။
"ကိစ္စမရှိဘူး ငါ မင်းအတွက် သင့်တော်တဲ့ နည်းစနစ်တချို့ ထပ်ရှာပေးမယ် လောလောဆယ်တော့ သဘာဝမူလကောင်းကင်ဝင်ရိုးနည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်အောင်ပဲ အာရုံစိုက်ထား"
"ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကိုကြီး"
နောက်ထပ် ညွှန်ကြားချက် အသေးအဖွဲ အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ညအနားယူရန် ပြောလိုက်သည်။
ကြယ်စုံသော ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ကူချင်းဟွမ်းနှင့် ဝူချင်းစစ် မှတ်တမ်းတင်ထားသော မှတ်စုများကို ပြန်လည် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
"လျှို့ဝှက် အသွင်ဖျောက် ပြီးတော့ သွားရမှာပေါ့"
သူက သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။
အမှန်တရားမှာ ကျန်းပေရန်က ဧကရာဇ် ဖြစ်လာကတည်းက ဤအကြောင်းကို တွေးတောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်က သူ "ဧကရာဇ် ကန်ရှီး၏ လျှို့ဝှက် ခရီးစဉ်များ" ကို ကြည့်ရှုစဉ်က သူ အကြိုက်ဆုံး အပိုင်းမှာ ဧကရာဇ်က အရာရှိငယ်များ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံရချိန်တွင် ဆန်းတယ်ကျီနှင့် ဖာယင်တို့က ခုန်ထွက်လာပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည့် အခါ ဖြစ်သည်။
‘ဒီလူ ဘယ်သူလဲ မင်းသိလား’
ပြီးတော့ အစောင့်များက ပြန်ဖြေကြသည်။
‘ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး သူ ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် နောက်တစ်ခွန်း ထပ်ပြောရင် မင်းတို့ သုံးယောက်လုံးကို ဖမ်းချုပ်ပစ်မယ်’
ထို့နောက် ဂန္ထဝင် တိုက်ခိုက်ခန်းများ ဆက်တိုက် လာတော့သည်။
ဖာယင်က ဗီလိန်များ အားလုံးကို ကြမ်းပြင်ပေါ် လဲကျသွားအောင် လုပ်ပြီးနောက် ဆန်းတယ်ကျီက ရွှေတံဆိပ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
‘ဒါက အရှင်မင်းကြီး ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်ပဲ’
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးများ တစ္ဆေများ အာဏာရှင်များနှင့် လူမိုက်များ အားလုံး ရုတ်တရက် ဒူးထောက် တုန်လှုပ်နေကြတော့သည်။
ကျန်းပေရန်က ထိုအရာကို အမှန်တကယ် တွေ့ကြုံခံစားကြည့်ချင်ခဲ့သည်။ ခန့်ညားစွာ ကြည့်ကောင်းနေပြီး တကယ့် လုပ်ငန်းကိစ္စများကို စတိုင်ကျကျ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။
ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ။
ထို့အပြင် ဤကဲ့သို့သော ဒေသဆိုင်ရာ ပြဿနာမျိုးမှာ ယခင်က သူ့အတွက် စနစ် အမှတ်များ ရရှိစေသော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခု သူက တောင်ထွတ်ပြည်နယ်ရှိ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မြေအောက် အင်အားစု နှစ်ခုလုံး၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေသဖြင့် အသေးအဖွဲ ကိစ္စအချို့တွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်းကပင် မည်သည့် စနစ် ရွေးချယ်မှုများကိုမျှ နှိုးဆွလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
ပြီးတော့ သူ မရှိသည့်အချိန်တွင် အုပ်ချုပ်ရေးအတွက် စိုးရိမ်စရာလည်း မလိုပေ။
ညီလာခံ ပြီးသည်နှင့် သူက သူ၏ တိမ်လိပ်ယာဉ်ကို ယူကာ ထိုနေရာသို့ ပျံသန်းသွားပြီး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းကာ ညစာစားချိန်အမီ ပြန်လာနိုင်သည်။
လုံးဝ နှောင့်နှေးမှု မရှိနိုင်ပေ။
"ဒါကို တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ငါ စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီ"
ကျန်းပေရန်က သူ၏ အကျင့်ပျက် ခြစားမှု တိုက်ဖျက်ရေး လမ်းကြောင်းကို ကြံစည်နေစဉ် နန်းတွင်းအပျိုတော် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော တိန့်ရှန်းဟန်က အစားအသောက် သေတ္တာတစ်လုံးကို သယ်ဆောင်ရင်း တိတ်ဆိတ်သော နန်းဆောင်တစ်ခု၏ ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
သူမ လက်မြှောက်လိုက်ပြီး နှစ်ချက် ခေါက်လိုက်သည်။
တံခါးက 'ကျွီ' ကနဲ ပွင့်လာသည်။
နန်းတွင်းအပျိုတော် တစ်ယောက်က ချောင်းကြည့်လိုက်ပြီး တိန့်ရှန်းဟန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် အသက်ရှူ မှားသွားသည်။
"မင်းသမီး"
သူမက ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ရှူး"
တိန့်ရှန်းဟန်က ထိုမိန်းကလေး၏ ပါးစပ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်သည်။
"အခု ငါ့ကို အဲ့ဒီလို မခေါ်ရဘူး တစ်ယောက်ယောက် ကြားသွားရင် တို့တွေ ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်"
သူမ၏ အမှားကို သဘောပေါက်သွားသော အပျိုတော်က အသည်းအသန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
အပျိုတော် နားလည်သွားမှန်း သေချာသည့်အခါ တိန့်ရှန်းဟန်က မေးလိုက်သည်။
"မယ်တော် အိပ်ရာဝင်ပြီလား"
သူမက "မိဖုရားကြီး" ဟု ကြားနေကျ ဖြစ်သော်လည်း အပျိုတော်က လျင်မြန်စွာ အလိုက်သင့် ပြင်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။
"မဝင်သေးပါဘူး ယင်လင် မင်းသမီး အဲ ဆိုလိုတာက ဒုတိယနဲ့ တတိယ မင်းသမီးလေးတွေ ပြန်ရောက်လာပြီ ဆိုတာ သိသိချင်း မင်းသမီးကို စောင့်နေတာပါ သူမ ပြောတာက"
"အပြင်မှာ ဘယ်သူလဲ ရှန်းအာလား သမီးလား"
အပျိုတော် မဆုံးမီမှာပင် လင်မြောင်ယိက ထွက်ကြည့်ရန် ထွက်လာသည်။
"မယ်တော်"
တိန့်ရှန်းဟန်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမထံသို့ ပြေးသွားသည်။
သူမ၏ သမီးကို မှတ်မိသွားသော လင်မြောင်ယိက နန်းတွင်း အခမ်းအနားများကို ပြတင်းပေါက်မှ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူမ ဖိနပ်ပင် မစီးဘဲ ခြံဝင်းထဲသို့ ခြေဗလာဖြင့် ပြေးထွက်လာပြီး သူမကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ အဖိုးတန် သမီးလေး သမီး နောက်ဆုံးတော့ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီ"
သူမ၏ မိခင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခေါင်းတိုးဝင်ရင်း တိန့်ရှန်းဟန်က ကြာရှည် ဖိနှိပ်ထားခဲ့ရသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုနှင့် ချစ်ခင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သမီး ပြန်လာနေပြီလို့ ရှောင်ရှန်းကို အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်တယ် မဟုတ်လား အဲ့ဒီကောင်မလေး မေ့သွားတာ မဟုတ်လား"
"သူ ပြောပါတယ်"
လင်မြောင်ယိက သူမ၏ သမီး၏ နောက်ကျောကို ပုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ရှန်းအာနဲ့ ယွဲ့အာတောင် ပြန်ရောက်လာတာ မြင်ပြီး သမီးဆီက သတင်း တစ်စုံတစ်ရာ မကြားရတော့ မယ်တော် ဘယ်လို မစိုးရိမ်ဘဲ နေနိုင်မှာလဲ"
သူမက နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ သမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ လက်များက သူမ၏ ပခုံးများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။
"ပြီးတော့ ဒီဝတ်စုံက ဘာဖြစ်တာလဲ ဒီနေ့ သမီး ဘာတွေ သွားလုပ်ခဲ့တာလဲ"
"ဧကရာဇ်က သမီးကို သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အပျိုတော်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်တယ်"
"အပျိုတော်"
လင်မြောင်ယိက သူမ၏ သမီးကို နားမလည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
"သမီး တစ်ယောက်တည်းကိုလား"
"သမီး တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ"
တိန့်ရှန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ရုတ်တရက် လင်မြောင်ယိ၏ မျက်နှာက သိနားလည်မှုဖြင့် ဝင်းလက်သွားသည်။
"အာ ဒါဆို သမီးတော်တွေ အားလုံးထဲမှာ ငါ့သမီး ရှန်းအာက အလှဆုံးဆိုတာ အမှန်ပဲပေါ့"
"အို မယ်တော် ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ"
တိန့်ရှန်းဟန်က သူမ၏ မိခင် ဘာကို အရိပ်အမြွက် ပြောနေသည်ကို အတိအကျ သိသည်။
"ငါ မှားနေလို့လား"
လင်မြောင်ယိက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
"ဒီမင်းသမီးတွေ အားလုံးထဲက သမီး တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ သူ့ရဲ့ အနီးကပ် အစေခံအဖြစ် ရွေးချယ်ခဲ့တာ ဧကရာဇ်က သမီးအပေါ် ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့"
ထိုစကားက တိန့်ရှန်းဟန်ကို ဧကရာဇ်က သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို လှမ်းကြည့်စဉ်က သူ၏ လုံးဝ ဆန္ဒမရှိသော သို့မဟုတ် သိမ်မွေ့သော သနားညှာတာမှုပင် မရှိသော အကြည့်ကို ပြန်လည် သတိရသွားစေသည်။
သူမ ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ဧကရာဇ်အသစ်က တိုင်းပြည်အပေါ်မှာပဲ တစ်ခုတည်း အာရုံစိုက်ထားတာပါ သူက အချစ်ရေး ဒါမှမဟုတ် မိန်းမတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး သမီး သူ့နောက်ကို တစ်နေ့လုံး လိုက်ကြည့်ပြီး ပြောနိုင်တာက သူက တကယ်ကို လုံ့လဝီရိယရှိတဲ့ အုပ်စိုးရှင်တစ်ပါးပဲ"
"ဧကရာဇ်အသစ်" ဟု ကြားသောအခါ လင်မြောင်ယိက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"အထဲရောက်မှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"
အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တိန့်ရှန်းဟန်က ဝက်ဝံသားရေ ဖုံးအုပ်ထားသော ထိုင်ခုံမြင့်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူမ ပြန်ရောက်ကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်များကို ဝေမျှ ပြောပြလိုက်သည်။
သူမက ဧကရာဇ်နှင့် လျန်တိုင်းပြည် ကိစ္စများ ဆွေးနွေးခဲ့သည့် အပိုင်းကို တမင် ချန်လှပ်ထားခဲ့သည်။ သူမ၏ မိခင်ကို အများကြီး မသိစေချင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမ ပြောသည်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လင်မြောင်ယိက ထပ်မံ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ လုံ့လဝီရိယကိုတော့ ငါ အစကတည်းက ခံစားမိသား နန်းတော်ထဲ ဝင်လာကတည်းက ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင်ကို ပထမဆုံးနေ့ လာလည်တာကလွဲရင် သူ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတော့ဘူး ကိုယ်လုပ်တော်တွေ အများကြီး အစပိုင်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့ကြတာ အမိန့်တော် တစ်ခုတည်းနဲ့ တို့အားလုံးကို နှင်ထုတ်လိုက်မှာကို ကြောက်နေခဲ့ကြတာ"
"တော်သေးတာပေါ့ နှစ်လ ကြာသွားပြီ သူက တို့တွေကို လုံးလုံး မေ့သွားပုံ ရပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ သူ တို့တွေကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ဘူး အဲ့ဒါ တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တို့တွေ ရှင်သန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိနေသေးတယ်"
ဤစကားများကို ကြားရခြင်းက တိန့်ရှန်းဟန်ကို ဧကရာဇ်အသစ်အပေါ် ပို၍ပင် လေးစားမှု တိုးသွားစေသည်။
ညီလာခံအတွင်း အရာရှိများ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပုံကို သူမ သတိပြုမိခဲ့သည်။
ရင်းနှီးသော မျက်နှာများစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူစိမ်းများဖြင့် အစားထိုးခံခဲ့ရသည်။
သို့သော် ညီလာခံ တစ်ကြိမ်တည်းမှာပင် ဤ အသစ်ရောက်လာသူများမှာ ယခင်လူများထက် များစွာ ပိုမို အရည်အချင်းရှိကြောင်း သူမ ပြောနိုင်သည်။
သူမ မတွေးဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ ဧကရာဇ်က သူတို့ကို ကမ္ဘာပေါ်က ဘယ်နေရာကများ ရှာတွေ့ခဲ့ပါလိမ့်။
သူမ အိမ်ပြန်ခွင့် ရမည်ဟု ပြောကြားခံရသည့်အခါ အစီအစဉ်ပေါင်းများစွာက သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။ သူသာ အာဏာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင်၊ ရုပ်သေးတစ်ရုပ် ဖြစ်နေလျှင်၊ သို့မဟုတ် လှည့်ဖြားတတ်သော ကြိုးကိုင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေလျှင် ဘာလုပ်ရမည်နည်း။
ဧကရာဇ်အသစ်မှာ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။ ယင်ကျန်းဟုန်က ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထူးချွန်မှု ရှိမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် သူက ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
ဒါက သူမကို ဆုံးရှုံးသွားစေပြီး သူ၏ နောက်တစ်လှမ်းကို မခန့်မှန်းနိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။
တိန့်ရှန်းဟန် အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေစဉ် လင်မြောင်ယိက မေးလိုက်သည်။
"ဝမ်ရုံနဲ့ ချီယွင်တို့ မနေ့က အပြင်ထွက်ပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင်ထဲ ခိုးဝင်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြတာ ငါတွေ့တယ် သူတို့က ဧကရာဇ်ကို တွေ့ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ ထင်ရှားတယ် ရှန်းအာ သမီး ထင်တာ မယ်တော်က"
"မယ်တော် ကျေးဇူးပြုပြီး သမီးကို အဲ့ဒါ မမေးပါနဲ့"
တိန့်ရှန်းဟန်က ခေါင်းခါရင်း ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
အချိန်များစွာ ကြာသွားခဲ့သော်လည်း သူမ၏ မိသားစု ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်ကို သူမ အပြည့်အဝ လက်မခံနိုင်သေးပေ။
အတွင်းစိတ်ထဲတွင် တစ်နေ့နေ့ တစ်နည်းနည်းဖြင့် အရာများ ယခင်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သေးသည်ဟူသော မရေရာသော မျှော်လင့်ချက်ကို သူမ ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။