မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်

"ညီလာခံ ရပ်နား"

လျှို့ဝှက်နားစွင့် ခန်းမဆောင်မှ ထွက်လာသော ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက် စစ်ဆေးရေး ခရီးစဉ်အတွက် လမ်းကြောင်းကို အပြည့်အဝ ဆုံးဖြတ်ပြီးသည့်နောက် သူ မည်သူ့ကို "ဆန်းတယ်ကျီ" နှင့် "ဓမ္မတံဆိပ်" အဖြစ် ခန့်အပ်သင့်သည်ကို စဉ်းစားနေသည်။

ပထမဦးစွာ မုယောင်ကတော့ သေချာပေါက် လိုက်ရမည်။

သူ သွားလေရာရာ၌ အောက်ခြေ အရာရှိများကို နှိမ်နင်းရန် သူ၏ ဧကရာဇ် ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကို အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း သူတို့သာ ဂိုဏ်းတစ်ခု သို့မဟုတ် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိထားသူ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ကြုံတွေ့ပါက မုယောင်၏ ဖခင် နာမည်ကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုမို ထိရောက်မှု ရှိလိမ့်မည်။

နောက်ပြီး တိန့်ရှန်းဟန်လည်း ရှိသေးသည်။

တစ်ခုမှာ ကျန်းပေရန်က သူမထံမှ လျန်တိုင်းပြည်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များ ပိုမို တူးဖော်လိုသေးသည်။ အထူးသဖြင့် သူမ၏ ဖခင် ယခင်ဧကရာဇ်က သူတို့နှင့် မည်သို့သော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုး ရှိခဲ့သည်ကို သိလိုသည်။

ထို့ကြောင့် သူမနှင့် အချိန်ပို ကုန်ဆုံးခြင်းက ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ တိန့်ရှန်းဟန်က နိုင်ငံတော်အရေးကို ကောင်းစွာ ကျွမ်းကျင်သည်။ သူမနှင့် စကားစမြည် ပြောဆိုရခြင်းမှာ မုယောင်နှင့် စကားပြောရခြင်းထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကို အတည်ပြုပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏ စာကြည့်ခန်းသို့ ပြန်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ချိုင်အာကို မင်းတို့သုံးယောက်အတွက် သာမန်ပြည်သူ အဝတ်အစားတချို့ သွားပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက် ခဏနေရင် ငါ့နောက် နန်းတော်ထဲက လိုက်ခဲ့"

မုယောင်နှင့် တိန့်ရှန်းဟန် နှစ်ဦးလုံး အံ့အားသင့်ကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြသော်လည်း အဘယ်ကြောင့်ဟု မေးမြန်းခြင်း မပြုကြပေ။

သူတို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းပေရန်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော ခုံချန်ချန်က သူမ၏ အမကြီးထံသို့ အသည်းအသန် မျက်စပစ်ပြလိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ လက်ညှိုးထိုးပြကာ လိုက်ပါလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြရန် ကြိုးစားနေသည်။

သို့သော် ဧကရာဇ်က သူမဘက်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းလှည့်လာသောအခါ သူမ ချက်ချင်း အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။

သူမ ချက်ချင်း မတ်မတ်မားမား ရပ်လိုက်ပြီး ကြွက်သားတစ်မျှင်မျှ မလှုပ်ဝံ့တော့ပေ။

ခုံချန်ချန်ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ခဏ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းလည်း သူတို့နဲ့ လိုက်သွားပြီး သာမန်ပြည်သူ အဝတ်အစား လဲဝတ်လိုက်"

"နားလည်ပါပြီ"

စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြုံးရွှင်ရင်း ခုံချန်ချန်က မုယောင်နှင့်အတူ တောက်တောက်ပြေး ထွက်သွားသည်။

ပြီးတော့ ကျန်းပေရန်က ခုံချန်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းလား။ သူ ငါးစာ တစ်ခု လိုအပ်သောကြောင့် သက်သက် ဖြစ်သည်။

ရည်မှန်းချက်မှာ အကျင့်ပျက် အရာရှိများကို ဖမ်းဆီးရန် ဖြစ်သောကြောင့် လျှို့ဝှက်ငါးစာအဖြစ် ဖြားယောင်းခြင်းမှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

မုယောင်ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုမည်လား။ မကောင်းပေ။ သူမက မိစ္ဆာဂိုဏ်း ခေါင်းဆောင်၏ သမီး ဖြစ်သည်။

သူမသာ အလေးအနက် ထားလိုက်လျှင် ဒေသခံ အရာရှိများ အားလုံးကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကပင် သူမ၏ အမျက်ဒေါသကို ငြိမ်းအေးစေရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

တိန့်ရှန်းဟန်ကို အသုံးပြုမည်လား။ သူမက ယခင် မင်းသမီးတစ်ပါး ဖြစ်သည်။ အခွင့်အလမ်း နည်းပါးလျှင်ပင် သူမကို မှတ်မိသွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေသေးသည်။ ငါးစာအတွက်လည်း မသင့်တော်ပေ။

သို့သော် ခုံချန်ချန်လား။ သူမက အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် "ငါ့ကို လာလိမ်ပါ" ဟု ရေးခြစ်ထားသည်ဟု ထင်မိလိမ့်မည်။

တန်ဖိုးရှိသော မည်သည့် လူယုတ်မာမဆို သူမကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် မသမာသော တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ချင်စိတ် ယားယံလာလိမ့်မည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့သုံးယောက် လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကြသည်။

နာရီဝက်အတွင်း သူတို့က သင့်တော်သော လယ်သမားများကဲ့သို့ ဝတ်စားဆင်ယင်ပြီး ပြန်လာကြကာ တော်ဝင် စာကြည့်ခန်းရှိ ကျန်းပေရန်ထံသို့ သတင်းပို့ကြသည်။

ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်က နန်းတွင်းအပျိုတော်များနှင့် မိန်းမစိုးများကို ထွက်သွားခိုင်းလိုက်ပြီး သူတို့သုံးယောက်ကို နောက်ဘက် ခြံဝင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

တိမ်လိပ်ကျည်တောက် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ကြီးမားပြီး ဖြူစင်သော တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ပေါလောမျောနေသည်။

"မင်းတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်ပြီးသားပဲ ငါ နောက်ပိုင်း အမိန့်သစ်တွေ အများကြီး အကောင်အထည် ဖော်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အမိန့်တွေ တကယ် အကောင်အထည် ဖော်ခြင်း ခံရရဲ့လားဆိုတာ ငါ ကိုယ်တိုင် မျက်စိနဲ့ သွားစစ်ဆေးရမယ် ဒါကြောင့် တို့တွေ ဒီနေ့ မြို့တွေ ရွာတွေကို လည်ပတ်ဖို့ ထွက်သွားကြမှာ တို့တွေ ရောက်သွားရင် မင်းတို့ ငါ့အမိန့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရမယ် ရှင်းလား"

နားလည်သူ နှစ်ယောက်နှင့် နားလည်ချင်ယောင် ဆောင်နေသူ တစ်ယောက်တို့ တစ်ပြိုင်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"နားလည်ပါပြီ"

တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ တက်ရောက်ရင်း လေးယောက်အုပ်စုက လျင်မြန်စွာ လေထဲသို့ တက်သွားပြီး အရှေ့ဘက်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဦးတည်သွားသည်။

သူတို့၏ ပထမဆုံး ရပ်နားရာမှာ တောင်ထွတ်အမွှာခရိုင် ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အမည်မှာ အံ့ဩဖွယ်ရာ တစ်ခုဖြစ်သည့် ပြန့်ကားတောင်ကြော တောင်ခြေရင်းတွင် တည်ရှိသောကြောင့် ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။ တောင်ထွတ် တစ်ခုက မြင့်ပြီး တစ်ခုက နိမ့်သည်။ မြင့်သော တောင်ထွတ်မှာ နေရောင်ခြည်တွင် ရေချိုးနေပြီး နိမ့်သော တောင်ထွတ်မှာ မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

တော်တော်လေး ကြည့်ကောင်းသော မြင်ကွင်း ဖြစ်သည်။

ကျေးရွာများကို တောင်များအနီးတွင် တည်ဆောက်ထားသောကြောင့် ၎င်းတို့မှာ သဘာဝအတိုင်း ချိုင့်ဝှမ်းများနှင့် တောင်ကြောများဖြင့် အထီးကျန်နေပြီး သွားလာရန် ခက်ခဲသည်။

အနီးဆုံး ကျေးရွာမှာ လီ ဆယ်ဂဏန်း ကွာဝေးသည်။

ခြေကျင်ဖြင့် သွားလျှင် သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် တစ်ဝက်နေ့ ကြာမြင့်မည်။

လေပြင်းတစ်ချက်က နွားချေးနံ့ စူးစူးကို သူတို့ထံသို့ သယ်ဆောင်လာသောအခါ တိန့်ရှန်းဟန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

သို့သော် အခြားသုံးယောက်မှာ တုံ့ပြန်မှု အနည်းငယ်သာ ပြကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ကျေးရွာ လည်ပတ်မှုများ၏ ဝါရင့် ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေသည်။

ဒေသဆိုင်ရာ အခြေအနေကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ဆုပ်ကိုင်နိုင်ရန် ကျန်းပေရန်က အမျိုးသမီး သုံးယောက်စီကို "သာမန် ဟန်ဆောင်ဝတ်စုံ" တစ်စုံစီ ပေးလိုက်ပြီး သူတို့ကို သိပ်ထင်ပေါ်မှု မရှိအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

နွားချေးပုံများကို ရှောင်ရှားရင်း အုပ်စုက အနီးဆုံး ကျေးရွာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျန်းပေရန်က ရွာသားများ မည်မျှ စုတ်ပြတ်သတ်ပြီး အဝတ်အစား မလုံလောက်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဒီနေရာမှာ နန်းတော်ထက်ပင် ပို၍ အေးသည်။

လူများက အပေါက်များ အလွန်ကြီးမားသောကြောင့် ဘာမျှ မဝတ်ထားသလို ဖြစ်နေသည့် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့က အအေးဒဏ်ကို ကာကွယ်မှု မပေးနိုင်ပေ။

သူ နန်းတက်ကတည်းက ကျန်းပေရန်က သာမန်ပြည်သူများ အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အထည် လုံလောက်စွာ ရရှိရေးကို အလေးပေးခဲ့သည်။

စပါး၊ ဝါဂွမ်းနှင့် အဝတ်ကြမ်း တို့မှာ ထိပ်တန်း ဦးစားပေးများ ဖြစ်သည်။

တောင်ထွတ်အမွှာခရိုင်မှာ အေးသော ရာသီဥတုကြောင့် လူသိများသော ငြိမ်းချမ်းသာယာ ပြည်နယ်တွင် တည်ရှိသည်။ အာရုံစိုက် အကူအညီပေးရန် သတ်မှတ်ထားသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှင်းလင်းစွာပင် မူဝါဒအသစ်များက ဘာမှ အလုပ်မဖြစ်နေပေ။

ပြည်သူများက ဆက်လက်၍ တုန်ယင် ချမ်းအေးနေကြပြီး ဆာလောင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

အိမ်များလား။ အများစုမှာ ရွှံ့နှင့် ကောက်ရိုး တဲများ ဖြစ်ကြသည်။ အများအပြားမှာ ယိုယွင်းနေပြီး အချို့မှာ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပြိုကျနေသော်လည်း နေထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ ရွာသား တစ်ယောက်မျှ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အားအင် သို့မဟုတ် စိတ်ဓာတ် မရှိကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက ဆာလောင်မှု သက်သက် မဟုတ်။ သူတို့၏ အကြည့်များတွင် ပိုမို နက်ရှိုင်းသော နွမ်းနယ်မှု ရှိနေသည်။ သူတို့ အသက်ရှင်လိုစိတ် အားလုံး ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ကြသလိုပင်။

ကျန်းပေရန်က ကျေးရွာကို စူးစမ်း လေ့လာနေစဉ် အမျိုးသမီး သုံးယောက်ကလည်း သဘာဝအတိုင်း အလားတူ ပြုလုပ်ကြသည်။

မုယောင်နှင့် ခုံချန်ချန်တို့က ၎င်းကို အေးဆေးစွာ လက်ခံကြသည်။ ဤကဲ့သို့သော ဆိုးရွားလှသည့် ကျေးရွာများစွာကို ယခင်က မြင်ဖူးကြပြီး အချို့ကို ကိုယ်တိုင် ကူညီခဲ့ဖူးကြသည်။

သို့သော် တိန့်ရှန်းဟန်မှာမူ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို မသက်မသာ ဖြစ်လာသည်။

နန်းတော်တွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရာ သူမ၏ ရှားပါးသော အပြင်ထွက်မှုများပင်လျှင် ငြိမ်သက်မြို့တော် အတွင်း၌သာ ရှိနေခဲ့သည်။

သူမက အမှန်တကယ် ဆင်းရဲဒုက္ခကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့။ ဤ ပြင်းထန်သော လက်တွေ့ဘဝမှာ သူမအတွက် လက်ခံရန် ခက်ခဲနေသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်က ဒုက္ခ ဆင်းရဲများကို ရေတွက်ရန် လာခြင်း မဟုတ်ချေ။

သူက အကျင့်ပျက် ခြစားမှုကို ဖော်ထုတ်ရန် ဒီကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကျေးရွာထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။

သူ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားပြီး ကျေးရွာကို အချိန်တိုအတွင်း စူးစမ်း လေ့လာကာ ကျယ်ပြန့်သော လယ်မြေကွင်းပြင် တစ်ခု၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

"သေစမ်း ဒီနှလုံးသားမရှိတဲ့ အရာရှိ ခွေးတွေ"

သူ့ရှေ့တွင် စားစရာ မဟုတ်ဘဲ မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်များ စိုက်ပျိုးထားသော ဧရာမ လယ်ကွင်းများ ရှိနေသည်။

အံ့ဖွယ်နဂါးတိုက်ကြီးတွင် မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်မှာ ဘိန်းပင်များနှင့် တူသည်။ ဆေးစိမ်း ပြုလုပ်ရာတွင် အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အိုပီယမ်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

စွဲလမ်းသွားသည်နှင့် ပျက်စီးခြင်းဆီသို့ တစ်လမ်းသွား လက်မှတ် ဖြစ်သည်။

ရွာသားများ အလွန် နွမ်းနယ်နေပုံမှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။

သူတို့ ဆာလောင်နေရုံသာမက မူးယစ်ဆေးဝါး သုံးစွဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"အကိုကြီး အဲ့ဒါ ဘာအပင်လဲ ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေတာလဲ"

ခဏလောက် ရပ်နေပြီးနောက် သူမ၏ သိချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ခုံချန်ချန်က မေးလိုက်သည်။

လျှို့ဝှက် အသွင်ယူ ထွက်လာခြင်းမှာ "ငါကိုယ်တော်" ဟူသော အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများ မပြောရပေ။ ထို့ကြောင့် အစကတည်းက ကျန်းပေရန်က လူတိုင်းကို အချင်းချင်း မောင်နှမများဟု ရည်ညွှန်းရန် ညွှန်ကြားထားခဲ့သည်။

ချန်ချန်၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ မုယောင်ကလည်း သူမ၏ အကြည့်ကို လယ်ကွင်းထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

သူမက ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ မကောင်းသော အရာတစ်ခုကို ခံစားမိသော်လည်း အတိအကျ ဘာဖြစ်သည်ကို သူမ ပြန်လည် မမှတ်မိနိုင်ပေ။

"မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက် ဆေးစိမ်းကို အဲ့ဒါကနေ လုပ်တာ"

"ဆေးစိမ်း" ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် မုယောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုအရာကြောင့် ပျက်စီးသွားသော မိသားစုများ၏ ဇာတ်လမ်းများစွာကို သူမ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။

"ဒါ ဒီလောက် အများကြီး ရှိနေတာလား"

မျက်စိတစ်ဆုံး ကျယ်ပြန့်နေသော အပြာရောင်သန်းနေသည့် မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက် လှိုင်းတံပိုးများကို ကြည့်ရင်း မုယောင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

လယ်ကွင်းက ဆေးစိမ်း မည်မျှ ထုတ်လုပ်နိုင်မည်ကို သူမ စိတ်ကူးကြည့်ချင်စိတ်ပင် မရှိပေ။

"မုယောင် ဒါတွေ ယူလိုက် မီးရှို့ပစ်"

မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်များမှာ ပြုပြင်မထားသေးသောကြောင့် စွဲလမ်းစေသော အဆိပ်အတောက်များကို မထုတ်လွှတ်သေးပေ။

ကျန်းပေရန်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖြေရှင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အားလုံး မီးရှို့ပစ်ရန် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

သူ့ထံမှ မီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ယူလိုက်ပြီး မုယောင်က အတွင်းအား တစ်ချက်ဖြင့် ၎င်းကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဘုန်း

မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက် လယ်ကွင်း မီးလောင်တောက်လောင်သွားသည်။

လယ်ကွင်းဘေးတွင် ခေါင်းပြောင်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက တေးဂီတ နားထောင်ရင်း လက်ဖက်ရည်ကို အေးဆေး သောက်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲမှုက သူ့ကို ထိုင်ခုံမှ ပြုတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေသည်။

ပေါက်ကွဲသံ၏ ရင်းမြစ်ဆီသို့ သူ၏ ခေါင်းကို ဆတ်ခနဲ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်များကို ဝါးမြိုနေသော ပြင်းထန်သည့် မီးတောက်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ ရင်ဘတ် တင်းကျပ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူဌေးက မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက် လယ်ကွင်းများ မီးရှို့ခံလိုက်ရသည်ကို သိသွားပါက သူလည်း မီးကင်ခံရဖွယ် ရှိသည်။

"ရေယူကြစမ်း တစ်ယောက်ယောက် ရေယူကြ"

လက်ပါးစေ အနည်းငယ်ကို အမိန့်များ အော်ဟစ်ရင်း ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားက မည်သူ သို့မဟုတ် မည်သည့်အရာက ၎င်းကို ဖြစ်ပွားစေခဲ့သည်ကို ကြည့်ရန် မီးတောက်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း

နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံများ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

လယ်ကွင်းတစ်လျှောက် တောက်လောင်နေသော ငရဲမီးကို ကြည့်ရင်း ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားက သူ၏ နှလုံးသား အရှင်လတ်လတ် မီးကင်ခံနေရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ တွန်းပို့လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ ပထမဆုံး မီးလောင်နေသော လယ်ကွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

အပူရှိန်က သူ၏ မျက်လုံးများကို စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်စေသော်လည်း ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို သိရှိရန် သူ မျက်လုံးများကို အတင်း ဖွင့်လိုက်သည်။

"မီးရှို့တဲ့သူက ငါပဲ မင်းသူဌေးကို သွားခေါ်လိုက်"

အသံကြောင့် လန့်သွားသော ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ဝါးခမောက် ဆောင်းထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ့ကို စူးစိုက် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"မင်းက ဘယ်ကောင်လဲ ဒါ ဘယ်သူ့နယ်မြေလဲ မင်းသိလား ဒီမှာ ရမ်းကားရဲတယ် ဟုတ်လား"

သူ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

‘ငါ ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ ဒီအောက်တန်းစားတွေက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်လို့ မရတော့ဘူး’

အကယ်၍ ယခင်ကသာ ဖြစ်ပါက ကျန်းပေရန် ယုံကြည်သည်မှာ သူ ထို မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်ကို မီးရှို့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည့် ခဏမှာပင် စနစ်က ရွေးချယ်မှုများဖြင့် အော်ဟစ်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုလား။ ဖုန်းပြည်နယ်၏ အဓိက အင်အားစု နှစ်ခုက သူ့ကို ထောက်ခံနေသဖြင့် နယ်မြေများတွင် သူ့အပေါ် သေစေနိုင်လောက်သော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်စေရန်ပင် အဓိပ္ပာယ်မဲ့လောက်သော အကြောင်းတရားနှင့် အကျိုးဆက် သံကြိုးဆက်များ လိုအပ်လိမ့်မည်။

"ကောင်းတယ်"

သူ မြင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြွင်းမဲ့ လွှမ်းမိုးမှု အစပျိုးနေပြီ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စိတ်တိုအောင် လုပ်သလား။ ကောင်းပြီ၊ သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရုံပဲ။

"ချန်ချန် သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်"

အနက်ရောင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သော်လည်း ခုံချန်ချန်က ယောက်ျားအတွက် လုံလောက်သည်ထက် ပိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝမ်းမြောက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရင်း သူမက ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ခေါင်းပြောင်အမျိုးသား၏ မျက်နှာကို တည့်တည့် ရိုက်ချလိုက်သည်။

ခွပ်

ထိုရိုက်ချက်က သူ့ကို လွင့်စဉ်သွားစေပြီး သွားများက ပဲခြောက်စေ့များကဲ့သို့ လွင့်စဉ်ထွက်သွားသည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သူတွေလဲ"

ရှင်းလင်းစွာပင် ထို ရိုက်ချက်တစ်ချက်က သူ့ကို ကျိုးပဲ့သွားစေသည်။

သူ၏ သွားမရှိတော့သော ပါးစပ်မှ လေတိုးသံများ ထွက်ပေါ်နေသော်လည်း အော်ဟစ်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

"ငါ ပြောတယ် မင်းသူဌေးကို သွားခေါ်လိုက်"

"ကောင်းပြီ ခင်ဗျား သတ္တိရှိတယ် ငါတို့တွေကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ရတဲ့ တန်ဖိုးကို ခင်ဗျား နားလည်သွားအောင် သေချာလုပ်ပေးမယ်"

နောက်ဆုံး ခြိမ်းခြောက်စကား တစ်ခွန်းဖြင့် ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားက လှစ်ခနဲ ပြေးထွက်သွားသည်။

အချိန်တွင် ရွာသားတစ်စု ရောက်ရှိလာကြပြီး လက်ထဲတွင် ပုံးများကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း မတားဆီးပေ။

သူတို့၏ နည်းပါးလှသော ရေပမာဏက အဆောင်လက်ဖွဲ့များဖြင့် စတင်ခဲ့သော မီးတောက်ကို လှုပ်ရှားစေမည်ပင် မဟုတ်ပေ။ လုံးဝ စိတ်ကူးယဉ်မှု သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

လက်ဖက်ရည်ကြမ်း တစ်ခွက်စာခန့် အချိန် ကြာသောအခါ ကျန်းပေရန်၏ နားများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မြင်းရထားတစ်စီး သူတို့ထံသို့ ပြေးလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

‘မြင်းရထားတစ်စီး’

သူ မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ဟိုမှာ သခင်ကြီး အဲ့ဒါ သူပဲ"

ခေါင်းပြောင်အမျိုးသားက မြင်းရထားပေါ်မှ လက်ညှိုးထိုး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဝိုး"

ဇက်ကြိုးကို ဆွဲလိုက်ရင်း ရထားမောင်းသူက မြင်းရထားကို သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

လိုက်ကာကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ပြီး စိမ်းလန်းသော အရာရှိဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး ခုန်ထွက်လာသည်။

တောက်လောင်နေသော မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်ကို မြင်သောအခါ နာကျင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သို့သော် သူက ကျန်းပေရန်ကို ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"လေးစားရပါသော ကျင့်ကြံသူက ဘယ်ဂိုဏ်းက ကြွရောက်လာပါသလဲလို့ မေးခွင့်ပြုပါ ခရိုင်ရဲ့ လယ်မြေတွေကို ဘာကြောင့် မီးရှို့ပစ်ရတာပါလဲ"

မေးခွန်းက ကျန်းပေရန်ကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

အစောပိုင်းက ခေါင်းပြောင်အမျိုးသား ပြုမူခဲ့ပုံ မောက်မာပုံအရ သူက ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက နေရာကို ထောက်ခံပေးထားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

တာဝန်ခံ အမျိုးသားမှာ ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူး ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရမှသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့ ဘယ်လောက်တောင် ဦးနှောက်မရှိနိုင်ကြသနည်း။

‘ခဏလေး

အဲ့ဒီ ခေါင်းပြောင် ငတုံးက တို့တွေ ကျင့်ကြံသူတွေမှန်းတောင် မခွဲခြားနိုင်ဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့

သူ တကယ် အဲ့ဒီလောက် တုံးတာလား’

သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖိနှိပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က အရာရှိကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ဒါကို လယ်မြေလို့ ခေါ်တာလား ဒါက ခင်ဗျား လယ်မြေထဲမှာ စိုက်နေတဲ့ အရာ ဟုတ်လား"

"သခင်ကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး နားလည်မှု လွဲတာတစ်ခုခု ရှိရပါမယ် အကယ်၍ သခင်ကြီးက ကျွန်တော်မျိုးနဲ့အတူ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရုံးကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး အရာအားလုံးကို ဝမ်းမြောက်စွာ ရှင်းပြပါ့မယ်"

"မလိုဘူး"

ကျန်းပေရန်က လက်လှမ်းလိုက်ပြီး အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၏ အနက်ရောင် ဦးထုပ်ကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

"ချန်ချန် သူ့ကို ချည်လိုက်"

ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုတော့။

"ငါ ဘယ်သူလဲ မင်းသိလား" သို့ တန်းသွားရမည့် အချိန် ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ သခင်ကြီး"

ခုံချန်ချန်က သူမ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ကြိုးတစ်ချောင်းကို ချက်ချင်း ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မဆင်မခြင် မလုပ်ကြပါနဲ့ ကျွန်တော်က ခရိုင်ရဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးပါ နန်းတွင်းရဲ့ ကျမ်းသစ္စာ ကျိန်ဆိုထားတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ပါ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုမှ စော်ကားခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပါဘူး ခင်ဗျားတို့ ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်ရင်တောင်မှ ဒီလို အပြုအမူက လွန်လွန်းပါတယ်"

ကျန်းပေရန်၏ အချက်ပြမှုတွင် တိန့်ရှန်းဟန်က ရှေ့ထွက်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်း တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းရှေ့က ပုဂ္ဂိုလ်က ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ ဧကရာဇ်အသစ် အရှင်မင်းကြီးပဲ ဒူးထောက်"

အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက တံဆိပ်နှင့် ကျန်းပေရန်ကြားတွင် တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။

သူက နှစ်ခုလုံးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဒါ တကယ် ဧကရာဇ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

တစ် သူက တစ်စုံတစ်ယောက်က ဧကရာဇ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရဲလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။

နှစ် သူ အသက်ရှင်ချင်သည်။

လူများက ရှင်းလင်းစွာပင် ခြောက်လှန့်နေခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ပြစ်မှုကျူးလွန်သူ အရာရှိ ယွီချန်ဝမ် ဧကရာဇ်မင်းကြီးရှေ့မှောက် ဦးခိုက်အပ်ပါသည် အရှင်မင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ"

"ချည်လိုက်"

ကျန်းပေရန် စကားပြောသည်နှင့် ခုံချန်ချန်က ယွီချန်ဝမ်ကို ဖက်ထုပ်တစ်လုံးလို စိတ်အားထက်သန်စွာ ချည်နှောင်လိုက်သည်။

"သနားတော်မူပါ အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးကို အသက်ချမ်းသာပေးပါ ကျွန်တော်မျိုးကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာပါ"

"တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ဒါတွေ စိုက်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တယ် ဟုတ်လား"

"အရှင်မင်းကြီး တောင်ထွတ်အမွှာခရိုင်က ဝေးလံခေါင်ဖျားပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဖို့ သတ္တုတွင်း အရင်းအမြစ်တွေ မရှိပါဘူး ကျွန်တော်မျိုးမှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ပါဘူး"

"တိတ်စမ်း"

ကျန်းပေရန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါ မင်းရဲ့ ဆင်ခြေတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး မင်းရဲ့ မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်တွေ မီးလောင်နေတာကို ထိုင်ကြည့်နေလိုက်"

ကျန်းပေရန် နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သောအခါ မီးတောက်များကို ငြှိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သော ရွာသားများ စုရုံးရောက်ရှိနေပြီး အားလုံး သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ခင်ဗျားက တကယ် ဧကရာဇ်လား"

လူငယ်တစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

တိန့်ရှန်းဟန်က ပြတ်သားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါ တို့တွေရဲ့ ဧကရာဇ်ပဲ မင်းတို့မှာ မကျေနပ်ချက်တွေ ရှိရင် သူ့ကို အခု ပြော"

ထိုအခါ ရွာသားများ ဒူးထောက်ကျသွားကြပြီး ဦးခိုက်ကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဒီလို ဆက်မနေနိုင်တော့ပါဘူး အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်တွေ စိုက်ဖို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ လယ်မြေတွေကို ယူသွားတယ် ကျွန်တော်မျိုးတို့ စားစရာ ဘာမှ မကျန်တော့ပါဘူး"

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုး သားလေး သူက မူးယစ်ပဲရိုင်းမြက်က လုပ်တဲ့ အဲ့ဒီအရာကို သုံးပြီးကတည်းက စွဲလမ်းနေတာ သူ စိတ်မမှန်တော့ဘူး ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို ကယ်တင်ပေးပါ"

"ဧကရာဇ်အသစ်က သာမန်ပြည်သူတွေအတွက် တိုက်ပွဲဝင်တယ်လို့ ကြားပါတယ် အမှန်ပဲ အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါ ကယ်တင်ပေးပါ"