စိတ်ကူးယဉ် သတင်းထောက်

"မိုးပြာရောင် မီးလျှံ တန်ခိုးစွမ်းအား"

"ဘုန်း"

ငြိမ်သက် စိမ့်မြေ ပြည်နယ် အတွင်းရှိ သစ်တော တစ်နေရာတွင် လီဖူချန်သည် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနှံ့တွင် ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော အတွင်းအားများက လှည့်ပတ်နေကာ အချိန်အတော်ကြာသည့်တိုင် ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။

"ဘယ်လို ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ မင်းက ငါ့ရဲ့ တိမ်တိုက်သိုင်းကွက်ကို ဘယ်လို ဖောက်ထွင်းနိုင်ရတာလဲ မင်းက အနက်ရောင် သခင်ကြီးကြီး အဆင့်မှာပဲ ရှိနေတာ သိသာနေတာပဲ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူ့မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ရင်ဘတ်၌ အပေါက်ကြီး ဖြစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ် တောင့်တင်းသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟူး ဟူး"

နောက်ဆုံးတွင် အသက်ရှူမှန်သွားသောအခါ လီဖူချန်က ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာရနေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို တရွတ်တိုက် ဆွဲကာ ထိုအမျိုးသားထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားသည်။

"ခဏ ခဏ ခင်ဗျား ဘာလိုချင်လဲ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဘာမဆို ပေးနိုင်ပါတယ် ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့ မသတ်ပါနဲ့"

"ကျွမ်းထျန်ယိ မင်းက အပြစ်မဲ့ ရွာသားတွေကို လိမ်လည် လှည့်ဖြားပြီး ဒုက္ခပေးနေတယ် ပျော်ရွှင်မှုအတွက် လူသတ်တယ် စိတ်ထင်တိုင်း လုပ်ချင်ရာ လုပ်တယ် ဒီနေ့ မင်းကို သတ်တာက ကောင်းကင်ကြီး ကိုယ်စား ဆောင်ရွက်တာပဲ"

လီဖူချန်၏ အရှိန်အဝါ တစ်စက္ကန့်ထက်တစ်စက္ကန့် ပိုမို အားကောင်းလာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျွမ်းထျန်ယိက တောင်းပန်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့မှန်း သိလိုက်သည်။

သူက ပြင်းထန်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ဂိုဏ်းရဲ့ ခန်းမသခင်တစ်ပါးပဲ ကူးချင်းယွဲ့ ဒီနေ့ မင်း ငါ့ကို သတ်ရဲသတ်ကြည့် ငါ့ဆရာက မင်းကို လုံးဝ အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း မသေခင် ငါ တစ်ခု ပြောပြမယ်"

လီဖူချန်က သူ၏ ညာလက်ကို မြင့်မြင့် မြှောက်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ စကား ငါ အခါ တစ်ရာကျော် ကြားဖူးပြီးပြီ"

ထိုသို့ဖြင့် လီဖူချန်က နေစွမ်းအင် လက်ဝါးသိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုကာ ကျွမ်းထျန်ယိ၏ ဦးခေါင်းထိပ်ပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်သည်။

အသံတိုးတိုး ထွက်ပေါ်လာမှုနှင့်အတူ ကျွမ်းထျန်ယိ၏ မျက်လုံးများမှ အလင်းရောင်များ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားသည်။

"ဝေါ့ အဟွတ် အဟွတ် အဟွတ်"

ပြင်းထန်သော ချောင်းဆိုးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီး လီဖူချန်က ရုတ်တရက် သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်သည်။

ယခုလေးတင် သူက အစီအရင်တစ်ခုမှတစ်ဆင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်နှင့် နည်းစနစ်များကို အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ နောက်ဆက်တွဲ ပြန်လည် တုံ့ပြန်မှုက ထိုးတက်လာပြီး သူ၏ အတွင်း ကလီစာများ လိမ်ချိုးခံလိုက်ရသလို ခံစားစေသည်။

"အကိုကြီး"

နောက်မှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ထန်ထင်ရွှမ်က ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသည်။

သူမက စိမ်းပြာရောင် ဆေးပုလင်း တစ်လုံးထဲမှ ရွှေရောင် စိတ်ကြည်လင် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လောင်းချလိုက်ပြီး လီဖူချန်ကို တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

စိတ်ကြည်လင် ဆေးလုံးကို မျိုချပြီးနောက် လီဖူချန်က "ကျေးဇူးပဲ" ဟု တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထိုင်ကာ တရားထိုင်လိုက်သည်။

လက်ဖက်ရည်ကြမ်း တစ်ခွက် ချက်ချိန်ခန့် ကြာသောအခါ သူ၏ အတွင်းမှ ဆူပွက်နေသော အတွင်းအားများ အနည်းငယ် ငြိမ်သက်သွားပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်မှ တင်းမာမှုများ ဖြည်းညင်းစွာ ပြေလျော့သွားသည်။

သူမ၏ အကိုကြီး မျက်လုံး ဖွင့်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ထန်ထင်ရွှမ်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"အကိုကြီး အဆင်ပြေရဲ့လား"

"ဟူး"

သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချရင်း လီဖူချန်က လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး နည်းနည်းလောက် ထပ်နားဖို့ပဲ လိုတာပါ"

လီဖူချန်၏ မျက်နှာရောင်မှာ ကျန်းမာသော ပန်းရောင်သန်းမှုသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ထန်ထင်ရွှမ်က နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက အဝေးမှ အရှိန်ဖြင့် ပြေးလာသည်။

သူ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျွမ်းထျန်ယိ၏ အလောင်းကို တွေ့လိုက်သည်နှင့် သူက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား ညီလေး မင်း လုပ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ငါ သိသားပဲ အနက်ရောင် သခင်ကြီးကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ အနက်ရောင် ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုတာ မင်းရဲ့ အစွမ်းကို ငါ တကယ်ကို တစ်နေ့တခြား ပိုပို နားမလည်နိုင် ဖြစ်လာပြီ"

ကျိုးကွေ့ချန်၏ ချဲ့ကား ပြောဆိုမှုကို ကြားသောအခါ လီဖူချန်က ရယ်လိုက်သည်။

"ကံကောင်းသွားတာပါ ငါသာ ကျွမ်းထျန်ယိရဲ့ နည်းစနစ်ကို ကြိုတင် လေ့လာမထားခဲ့ရင် ငါမှာ အခွင့်အရေး လုံးဝ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး မင်း ဘက်ကရော ဘယ်လိုလဲ"

ကျိုးကွေ့ချန်က မကျေမနပ် ဟူးခနဲ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလဲ မင်းက ငါ သူ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား နည်းနည်းပါးပါးကိုတောင် မနိုင်ဘူးလို့ ထင်နေတာလား မင်း ကျွမ်းထျန်ယိကို သတ်နိုင်ပြီး ငါက လူမိုက်လေး နည်းနည်းပါးပါးကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်ရဘူးလား"

"ဒီလိုဆိုရင် တို့တွေ ကြာကြာ မနေသင့်တော့ဘူး မြန်မြန် ထွက်သွားကြရအောင်"

"ကောင်းပြီ သွားကြမယ်"

တိတ်ဆိတ်သော ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် ထန်ထင်ရွှမ်က လီဖူချန်၏ အင်္ကျီကို ချွတ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏ ဒဏ်ရာများကို စတင် ကုသပေးနေသည်။

ကျိုးကွေ့ချန်က အနီးအနားတွင် လက်ဖက်ရည် တစ်အိုး တည်လိုက်ပြီး မှတ်ချက်ပေးသည်။

"ဟေး မင်း ကြားပြီးပြီလား ဂိတ်တံကျင်ခရိုင်က အဲ့ဒီ အကျင့်ပျက် အရာရှိ ဈေးထဲမှာ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရတယ်တဲ့ ပြောရမယ်ဆိုရင် ဒီဧကရာဇ်အသစ်က တကယ် တော်တာပဲ တစ်လတည်းနဲ့ သူ အကျင့်ပျက် အရာရှိ အများကြီးကို ကွပ်မျက်ခဲ့ပြီးပြီ ဒါ တကယ် ခံစားလို့ ကောင်းတယ် မဟုတ်လား"

"ဧကရာဇ်အသစ်" ဟု ပြောလိုက်သည့်အခါ ထို နက်ရှိုင်းစွာ လေးစားရသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပုံရိပ်က လီဖူချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တစ်ဖန် ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဧကရာဇ်အသစ် နန်းတက်ပြီး မကြာမီမှာပင် လီဖူချန်က သူ၏ နောက်ကြောင်းကို စုံစမ်းခဲ့သည်။

သူက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသောအခါ သူ၏ ပထမဆုံး အတွေးမှာ အကိုကြီးဝမ် အကြောင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် နာမည်များက မကိုက်ညီခဲ့ပေ။

သို့တိုင် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှ တူညီသော ဇာစ်မြစ်ကြောင့် လီဖူချန်က ဧကရာဇ်အသစ်၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အထူး အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ဧကရာဇ်က ပြည်သူများကို အမှန်တကယ် ဂရုစိုက်ပြီး မေတ္တာတရားဖြင့် အုပ်ချုပ်ကြောင်း သူ မကြာမီ သတိပြုမိလိုက်သည်။

အမိန့်သစ် တစ်ခုချင်းစီက သူ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေသည်။ သို့သော် အံ့ဩရုံမှလွဲ၍ သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်လဲ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သီအိုရီအရ လှပသော်လည်း ထိုသို့သော အမိန့်များကို အကောင်အထည် ဖော်ရန် အလွန် ခက်ခဲကြောင်း သူ ကောင်းကောင်း သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ သက်ပြင်းချ၍ မဆုံးမီမှာပင် ဧကရာဇ်က ကိုယ်တိုင် "စစ်ချီ ဦးဆောင်ခြင်း" ကို စတင်ခဲ့သည်။

ရက်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် နတ်စစ်သည်တော်များ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ ဧကရာဇ်က တောင်ထွတ်ပြည်နယ် အနှံ့ရှိ ခရိုင်များနှင့် ကျေးရွာ အသီးသီးတွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

သူ အကျင့်ပျက် အရာရှိ တစ်ယောက်ကို တွေ့ရှိလေရာ ထိုလူမှာ သူ၏ ဦးထုပ် ဆုံးရှုံးသွားသည်။ အမှုက ပြင်းထန်ပါက သူ့ကို ဈေးသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် ကွပ်မျက်ပစ်လိုက်သည်။

ပြီးတော့ လီဖူချန် ဤအရာအားလုံးကို သိရှိခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူက ထူးခြားသော ဆက်သွယ်မှုများ ရှိသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ဧကရာဇ်က အရာအားလုံးကို ပွင့်လင်းစွာ ကြော်ငြာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ပိုစတာများကို နေရာတိုင်းတွင် ကပ်ထားပြီး စာမတတ်သူများပင် ကြားနိုင်စေရန် ကြေညာချက်များကို အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုရသည့် "သတင်းထောက်" ဟု ခေါ်သော အရာရှိ ရာထူးသစ် တစ်ခုကိုလည်း တည်ထောင်ခဲ့သည်။

သူတို့က ပြည်သူလူထု၏ တုံ့ပြန်မှုများကိုလည်း စေ့စပ်သေချာစွာ မှတ်တမ်းတင်ပြီး တိုင်းပြည် တစ်ဝှမ်းလုံး မြင်တွေ့နိုင်ရန် ထုတ်ပြန်ကြေညာခဲ့သည်။

သတင်း အချက်အလက် ဖြန့်ဝေခြင်းနှင့် မြေပြင်တွင် ကိုယ်တိုင် ဆောင်ရွက်ခြင်း နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် သတင်းများက တောင်ထွတ်ပြည်နယ် တစ်ခုလုံးသို့ တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဒေသခံ အရာရှိတိုင်း ကြောက်ရွံ့ တုန်လှုပ်လာကြပြီး မူဝါဒအသစ်များကို အပြစ်အနာအဆာကင်းစွာ အကောင်အထည် ဖော်ရန် ကြိုးပမ်းကြသဖြင့် ဧကရာဇ်က သူတို့၏ ကျေးရွာတွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလျှင်ပင် သူတို့ ခေါင်း မပြတ်ကြတော့ပေ။

ဤသို့ ဖြောင့်မတ်သော ဧကရာဇ်တစ်ပါးက တောင်ထွတ်ပြည်နယ်မှ ပြည်သူများကို မီးနှင့် ရေ ဘေးဒုက္ခမှ ကယ်တင်နေခြင်းက လီဖူချန်ကို အကိုကြီးဝမ် အကြောင်း တစ်ဖန် ပြန်လည် တွေးမိစေသည်။

သူ၏ အတွင်းစိတ်က ကျန်းပေရန်မှာ အကိုကြီးဝမ်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်မှု ရှိနိုင်ကြောင်း သူ့ကို ပြောနေသည်။

တွေးမိသဖြင့် လီဖူချန်က ကျိုးကွေ့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဂိတ်တံကျင်ခရိုင်က သတင်းကို မင်း ဘယ်တုန်းက ကြားတာလဲ"

"ဒီမနက်ပဲ ရွာအပြင်ဘက်မှာ ကြော်ငြာတစ်ခု ကပ်နေတယ်"

"ဂိတ်တံကျင်ခရိုင်က ဒီကနေ မဝေးဘူး ဧကရာဇ်က နေရာတိုင်းမှာ ညနေစောင်းအထိ နေလေ့ရှိတယ်လို့ ကြားတယ် တို့တွေ ကံစမ်းပြီး သူ့ကို တွေ့နိုင်မလား သွားကြည့်ကြရင် မကောင်းဘူးလား"

"စိတ်ကူးကောင်းပဲ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒဏ်ရာတွေကရော"

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး တို့တွေ သွားမယ်ဆိုရင် အချိန်ဖြုန်းနေစရာ အကြောင်းမရှိဘူး"

"အကိုကြီး"

ထန်ထင်ရွှမ်က သူ့ဘေးနားမှ ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ထပ် ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ပတ်တီး စည်းပေးနေသည်။

"အကိုကြီး သေချာ ကုသမှု ခံယူဖို့ လိုသေးတယ်"

"ကောင်းပြီ ဒီလိုဆိုရင် ရွှမ်အာ မြန်မြန် လုပ်ပေးပါ"

"အကိုကြီး ဘာလို့ ဧကရာဇ်ကို တွေ့ဖို့ ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်နေလဲ ကျွန်မ နားမလည်ဘူး"

ထန်ထင်ရွှမ်က သူ၏ ဓားဒဏ်ရာများကို ဂရုတစိုက် ကုသပေးရင်း တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

...

ဂိတ်တံကျင်ခရိုင်၏ ဖိန်ရှာကျေးရွာတွင် ကျန်းပေရန်က တန်ဆောင်းတစ်ခုထဲတွင် ထိုင်ရင်း ကျေးရွာသူကြီး ကမ်းလှမ်းသော စပျစ်ရည်ကို သောက်သုံးနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရွာရဲ့ ပျံလွှားတောင် စပျစ်ရည်က သူ့ရဲ့ မွှေးရနံ့ကြောင့် နာမည်ကြီးပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး သုံးဆောင်ကြည့်ပါ"

၎င်း၏ ကြွယ်ဝသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"သောက်ဖို့ မလောပါနဲ့ အရင်ဆုံး ရွာရဲ့ အိမ်ထောင်စု စာရင်းကို ယူလာခဲ့"

"အရှင်မင်းကြီး အမိန့်တော်အတိုင်းပါ ကျွန်တော်မျိုး ချက်ချင်း သွားယူလိုက်ပါ့မယ်"

တန်ဆောင်းထဲမှ ပြေးထွက်သွားရင်း ကျေးရွာသူကြီးက ပတ်လည်တွင် စူးစမ်း ကြည့်ရှုနေသော ရွာသားများကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ ဘာလို့ စုအုံနေကြတာလဲ အရှင်မင်းကြီးကို နှောင့်ယှက်ရင် ဒါ သေဒဏ်ကျခံရမယ့် ပြစ်မှုပဲ"

စကားကို ကြားသောအခါ ရွာသားများ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် နောက်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။ သို့တိုင် သူတို့က ကြော်ငြာသင်ပုန်းများပေါ်မှ ဒဏ္ဍာရီလာ ပညာရှိ အုပ်စိုးရှင်ကို မြင်တွေ့ရန် လည်ပင်းများ ဆန့်တန်းထားကြဆဲ ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး ဒီက ရွာသားတွေရဲ့ အဝတ်အစားတွေက ကျောက်ရွာထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ် ကြည့်ရတာ နွေးထွေးနေတာပဲ သခင်ကြီး တကယ် အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ ခင်ဗျားလို လူမျိုးက ထာဝရ အသက်ရှင်ဖို့ ထိုက်တန်ပါတယ်"

ကျန်းပေရန်၏ နောက်တွင် ခုံချန်ချန်က သူ၏ ပခုံးများကို နှိပ်နယ်ပေးရင်း တတွတ်တွတ် ပြောနေသည်။

သူ ဘယ်နှစ်ကြိမ် ပြင်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ပါစေ ခုံချန်ချန်က သူ့ကို "သခင်ကြီး" ဟု ဆက်ခေါ်နေသဖြင့် ကျန်းပေရန်က အရင်ကတည်းက လက်လျှော့ထားလိုက်သည်။

"သောက်ချင်လား"

သူက စပျစ်ရည်ခွက်ကို မြှောက်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်က တံတွေးမျိုချလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ ခုနက ပြောခဲ့တာ အားလုံး နှလုံးသားထဲက လာတာပါ တစ်ငုံလောက် ရဖို့အတွက် ရှင့်ကို မြှောက်ပင့်နေတာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး"

"တကယ်လား"

"တကယ်ပါ"

သူမက အလွန် ယုံကြည်ချက် ရှိစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ကောင်းတယ် ငါ လိမ်ပြောတဲ့လူတွေကို တကယ် မကြိုက်ဘူး"

ခုံချန်ချန် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပြီး ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် လက်ဟန်ခြေဟန် အလျင်အမြန် ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"အ အ တကယ်တော့ စပျစ်ရည်အတွက် နည်းနည်းလေးလောက် ပါချင် ပါမှာပါ အရမ်း နည်းနည်းလေးပါ"

သူမ ပြောနေစဉ် သူမက သူမ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို ဖိကပ်လိုက်ပြီး ကြားထဲတွင် ဆံခြည်မျှင် တစ်မျှင်စာလောက်သာ ချန်ထားသည်။

ကျန်းပေရန် မရယ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ခုံချန်ချန်ကို ရံဖန်ရံခါ စနောက်ခြင်းက သူ၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးသည်။

"ရော့ ယူလိုက်"

သူက ခွက်ကို သူမထံ ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီး"

ခုံချန်ချန်က ပြုံးရွှင်သွားပြီး ခွက်ကို ယူကာ မုယောင်ထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

"အမကြီး အရင် သုံးဆောင်ကြည့်ပါ"

မုယောင်က ညင်သာစွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ပြုံးကာ

"မင်းပဲ သောက်လိုက်ပါ"

ဟု ပြောပြီး တန်ဆောင်း အပြင်ဘက်မှ ရွာသားများကို ဆက်လက် ကြည့်ရှုရန် လှည့်သွားသည်။

တစ်လတာ ကာလအတွင်းမှာပင် အရာအားလုံး တစ်ညတည်းနှင့် ပြောင်းလဲသွားခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ် အမှန်ကို သူမ နားလည်လာခဲ့သည်။

မျက်လုံးများ သေနေပြီး ထုံထိုင်းနေသော ပြည်သူများ ရှိသည့် အထီးကျန် မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းမှ ယခုအခါ အိမ်များကို တက်ကြွစွာ ပြုပြင်နေကြပြီး ရွှင်လန်းစွာ ပြုံးနေကြသော ရွာသားများကို မြင်တွေ့နေရသည်။ အားလုံးမှာ တစ်လတာ ကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်၏ ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ပြီးတော့ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်လည် သတိရရင်း မုယောင်က ထိုယောက်ျားသည် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် အရိုးရှင်းဆုံးနှင့် အထိရောက်ဆုံး နည်းလမ်းကို အမြဲ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး အမြဲတမ်း ပြတ်သားစွာ လုပ်ဆောင်သည်ဟု စစ်မှန်စွာ ခံစားမိသည်။

‘ဒါက အုပ်စိုးရှင်တစ်ပါးရဲ့ ပုံစံ အမှန် ဖြစ်သင့်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်’

မကြာမီ ကျေးရွာသူကြီး ပြန်ရောက်လာပြီး အသက်ကို မနဲရှူရင်း အိမ်ထောင်စု စာရင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒါက အရှင်မင်းကြီး စစ်ဆေးတော်မူဖို့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရွာရဲ့ စာရင်းပါ"

၎င်းကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်က စာမျက်နှာ အနည်းငယ်ကို လျှောက်ဖတ်လိုက်ကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်း ပြုစုထားတဲ့ စာရင်းပဲ"

ကျေးရွာသူကြီး ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုးက ကိုယ့်တာဝန် ကိုယ် ထမ်းဆောင်ရုံပါပဲ အရှင်မင်းကြီးဆီက ဒီလောက် မြင့်မားတဲ့ ချီးကျူးမှုကို လက်ခံဖို့ မဝံ့ပါဘူး"

ကျန်းပေရန်က လွန်ခဲ့သော တစ်လတာ ကာလအတွင်း စာရင်းမျိုးစုံကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ မသေချာ မရေရာသော စာရင်းများ ပေါ့ပေါ့ဆဆ ပြုလုပ်ထားသော စာရင်းများ ရှင်းလင်းစွာပင် နောက်ဆုံး မိနစ်မှ အလျင်စလို ပြုလုပ်ထားသော စာရင်းများ ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာရင်းမှာ ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး နာမည်များကိုသာမက တစ်ဦးချင်း အိမ်ထောင်စု ဝင်ငွေနှင့် အသုံးစရိတ်များကိုပင် အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ဒိုင်မိသားစု၏ နှစ်စဉ် ဝင်ငွေမှာ စပါး တင်း ၁၂၀ (စုစုပေါင်း ကြေးနီပြား ၇၂၀၀) အဝတ် လိပ် ဆယ်လိပ် (တန်ဖိုး ၄၀၀၀) ဖြစ်သည်။

အသုံးစရိတ်များမှာ ပို၍ပင် စေ့စပ်သည်။ ဆား နှစ်တင်း (၉၀၀) မျိုးစပါးအတွက် ခြောက်တင်း (၃၈၀) လယ်ယာသုံး ကိရိယာများအတွက် ခုနစ်တင်း (၄၂၀) ဖြစ်သည်။

ငှားရမ်းခ အခွန်အခ ရိုးရာဓလေ့များ ဆေးဝါး နှင့် အခြားအရာများကိုပင် စာရင်းပြုစုထားသည်။

"မင်း လူတိုင်းရဲ့ အချက်အလက်ကို ကိုယ်တိုင် မှတ်တမ်းတင်ထားတာလား"

ကျန်းပေရန်က နောက်ဆုံး စာမျက်နှာသို့ လှန်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"လျှောက်တင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး အားလပ်ချိန်တွေမှာ ကျွန်တော်မျိုးက ရွာသားတွေရဲ့ အသုံးစရိတ်တွေကို ချရေးထားပါတယ် ဒါမှ သူတို့ ချွေတာတတ်အောင် သင်ယူနိုင်မှာပါ အဲ့ဒီနည်းနဲ့ ဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာရင် သူတို့ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးမှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး"

"တော်သားပဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ့ဘေးနားက တိန့်ရှန်းဟန်ထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကို ချရေးထားလိုက်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

တိန့်ရှန်းဟန်က ပြန်ဖြေပြီး စက္ကူနှင့် စုတ်တံကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က အပျော်သဘောဖြင့် လျှို့ဝှက် အသွင်ယူ ထွက်လာခြင်း မဟုတ်။ သူက တကယ့် လုပ်ဆောင်မှုအတွက် လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘယ်လို လုပ်ဆောင်မှုမျိုးလဲ။ ဧကရာဇ်က သူတို့ ဘေးနားတွင် အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်ကြောင်း အရာရှိများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိစေရန် ဖြစ်သည်။

အစကတည်းက သူက ပညာရှိ အုပ်စိုးရှင်တစ်ပါး၏ ကျောင်းသုံး စာအုပ်ပါ နည်းဗျူဟာများအပေါ်တွင်သာ မှီခိုရန် အစီအစဉ် မရှိခဲ့ပေ။

ဒါက စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာ ဖြစ်သည်။ လှည့်စားလို့ ရသည်။ လှည့်ကွက် အနည်းငယ်ကို ပြင်ဆင်လိုက်ရုံဖြင့် သင်၏ စွမ်းဆောင်ရည်က အဆမတန် မြင့်တက်သွားနိုင်သည်။

ပြီးတော့ ပျံသန်းနိုင်ခြင်း ယခု ဒါက အဆုံးစွန် လှည့်စားမှု ကုဒ် ဖြစ်သည်။

ကိုယ်တိုင် ရှိနေခြင်းအပြင် သတင်းကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ဝေခြင်းက အရေးကြီးသည်။

ကျန်းပေရန်က သတင်း အချက်အလက်ကို လျင်မြန်စွာ မည်သို့ ဖြန့်ဝေရမည်ကို စဉ်းစားသောအခါ စကားလုံး နှစ်လုံး သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ပေါ်လာသည်။

[သတင်းထောက်]

သူက သတင်းထောက်များ ဖန်တီးရန် အဆိုပြုသောအခါ တိန့်ရှန်းဟန်က အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ရန် ခုန်ပေါက် ထွက်လာသည်။ သူတို့၏ ခရီးစဉ်တွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို မှတ်တမ်းတင်မည့် ပထမဆုံးသော သူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

ကျေးရွာသူကြီး၏ စကားများကို မှတ်သားပြီးနောက် တိန့်ရှန်းဟန်က အရိုအသေပြုလိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လျှောက်တင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး အားလုံး မှတ်တမ်းတင်ပြီးပါပြီ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျေးရွာသူကြီး၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ် မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

အမျိုးသားက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လျှောက်တင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုး နာမည် လျိုယာပါ"

"တော်သားပဲ ငါ မင်းကို တစ်နိုင်ငံလုံးအတွက် စံပြအဖြစ် သတ်မှတ်မယ် ဒေသခံ အရာရှိ အားလုံး မင်းဆီကနေ သင့်တော်တဲ့ အပြုအမူကို သင်ယူကြစေ"

လျိုယာမှာ လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသဖြင့် စကားလုံးများ မဖွဲ့နိုင်တော့။ သူက ဦးညွှတ်ရင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ ခေါင်းကို ဆက်တိုက် ဆောင့်နေရုံသာ ပြုတော့သည်။

"တော်ပြီ ထပ်မဦးညွှတ်နဲ့တော့ မင်းရဲ့ စပျစ်ရည်က တကယ် ကောင်းတယ် ဟင်းလျာတချို့ ပြင်ဆင်ဖို့ ကူညီပေး ငါ ဒီနေ့ ဒီမှာပဲ ညစာ စားမယ်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏ စောင့်ပါ ကျွန်တော်မျိုး ချက်ချင်း ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ဖြင့် လျိုယာက နောက်တစ်ကြိမ် ပြေးထွက်သွားပြန်သည်။

"ရှားရှားပါးပါး ဖြောင့်မတ်တဲ့ အရာရှိတစ်ယောက်ပဲ"

တိန့်ရှန်းဟန်က မှတ်ချက်ပေးသည်။

"တကယ်ပဲ"

ကျန်းပေရန်က သဘောတူလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် ကမ္ဘာကြီးကို ကောင်းတဲ့ အရာရှိတွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာ မြင်တွေ့စေဖို့ ပိုပြီး အကြောင်းပြချက် ရှိသွားတာပေါ့"

နာရီဝက်ခန့် ကြာသောအခါ လျိုယာက တန်ဆောင်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အစားအသောက် အဆင်သင့် ဖြစ်ပါပြီ အရှင်မင်းကြီး ဒီမှာပဲ သုံးဆောင်လိုပါသလား ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကျိုးနွံတဲ့ အိမ်မှာ သုံးဆောင်လိုပါသလား မေးခွင့်ပြုပါ"

"ငါ ဒီမှာပဲ စားမယ် ရှုခင်းက စပျစ်ရည်နဲ့ လိုက်ဖက်တယ်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

လျိုယာက နောက်ဆုတ်သွားပြီး ရွာသားများကို ဦးဆောင်ကာ ဟင်းလျာများကို တန်ဆောင်းထဲသို့ သယ်ဆောင်လာသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက သူက အလွန်အကျွံ မလုပ်ချင်သောကြောင့် ဖြစ်မည်။

သို့မဟုတ် သူက တတ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်မည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စားပွဲပေါ်တွင် ရိုးရှင်းသော လယ်တောဟင်းလျာများ ခင်းကျင်းထားသည်။

ပေါင်းထားသော ပြောင်းဆန် ထမင်း၊ ပေါင်မုန့်ဖြူ၊ ကြော်ထားသော ရေဝါးစို့နှင့် ကြာစွယ်၊ ဖရုံသီးနှင့် ကန်စွန်းဥ ပန်းကန်ကြီး တစ်ချပ် အသားတစ်စမျှ မပါဝင်ပေ။

ကျန်းပေရန်က ဟင်းလျာများကို လှမ်းကြည့်နေစဉ် လျိုယာက ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ရဲရဲကြီး လျှောက်တင်ခွင့် ပြုပါ အရှင်မင်းကြီး နန်းတွင်း ဟင်းလျာတွေကို ငြီးငွေ့နေလောက်ပြီလို့ တွက်ဆမိလို့ ကျေးလက် ဟင်းလျာတွေကို အစား ပြင်ဆင်လိုက်တာပါ ကြမ်းတမ်းပုံ ပေါက်နိုင်ပေမယ့် အရသာ အလွန်ကောင်းကြောင်း အာမခံပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ကောင်းပါတယ် ငါနဲ့ အတူ လာစား"

"ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ပါဘူး"

"ငါ ထိုင်လို့ ပြောနေတယ်"

"ဒါဆိုရင် အရှင်မင်းကြီး အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

လျိုယာက ကျန်းပေရန်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး တုန်ယင်နေကာ ထိုင်ခုံကို ထိရုံမျှသာ ပြုသည်။

သူ၏ တုန်ယင်မှု ပိုဆိုးလာသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က နောက်ဆုံးတွင် လက်လျှော့လိုက်သည်။

"ထားလိုက်တော့ ငါ့ဘေးမှာ လာရပ်နေ"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"

လျိုယာ၏ ခြေထောက်များ ထုံကျင်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်၏ ဘေးတွင် ရိုသေစွာ နေရာမယူမီ ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။