လျှာလွန်သွားခြင်း

အငွေ့တထောင်းထောင်း ထနေသော ဂျုံဖြူ ပေါင်မုန့်ကို ကောက်ယူလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တော်တော် ကောင်းတယ်"

စားပွဲဝိုင်း ပတ်လည်မှ အမျိုးသမီးငယ်လေးများက ကျန်းပေရန် စတင် စားသောက်သည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ ပေါင်မုန့်များကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်ကြပြီး ပျော်ရွှင်စွာ ဝါးစား စပြုကြသည်။

"မင်း ဒီမှာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ အစားအသောက်တွေက တော်တော်လေး အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတယ်"

ကျန်းပေရန်က မီးဖုတ် ကန်စွန်းဥ တစ်လုံးကို အခွံခွာရင်း သူ့ဘေးနားက လျိုယာကို ပြောလိုက်သည်။

လျိုယာက အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး သုံးဆောင်ရတာ သဘောကျတာက ကျွန်တော်မျိုးတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး ကံကောင်းခြင်းပါပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဗန်းတစ်ဗန်းကို သယ်ဆောင်ရင်း တန်ဆောင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာသည်။

လျိုယာက သူမကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒီ ပေါင်မုန့်ပြားက အဒေါ်ကုန်းရဲ့ အထူး လက်ရာပါ သူ့ ပေါင်မုန့်ပြားက အရမ်း နူးညံ့ မွှေးကြိုင်ပြီး ချိုမြိန်လွန်းလို့ အနီးအနားက ရွာတွေက လူတိုင်း ချီးကျူးကြပါတယ်"

"အိုး ဒီလောက်တောင် အရသာရှိတာလား ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန်က စိတ်ဝင်တစားဖြင့် သူမကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါ သေချာပေါက် မြည်းစမ်းကြည့်ရမယ်"

အဒေါ်ကုန်းက ဧကရာဇ်နှင့် ဤမျှ အနီးကပ် ရှိနေခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။

အရှင်မင်းကြီးက သူမကို တိုက်ရိုက် စကားပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဗန်းကို လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

မြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လျိုယာက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး သူမထံမှ ဗန်းကို လက်ခံယူလိုက်ကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ပေါင်မုန့်ပြား၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် နှမ်းစေ့များ ဖြူးထားသည်။

ကျန်းပေရန်က တစ်ချပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး အကိုက်ကြီးတစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်။

ကြွယ်ဝသော ရနံ့က သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။ အလွန် နူးညံ့ပြီး ချိုမြိန်လှသည်။

သံသယမရှိဘဲ ဒါက ထူးခြားသော အရသာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တော်သားပဲ တော်တော် အရသာရှိတာပဲ"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အဒေါ်ကုန်းထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။

"လက်ရာ ကောင်းတယ် အဒေါ်ကြီး"

အဒေါ်ကုန်းမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် လွှမ်းခြုံခံလိုက်ရသည်။

အကြိမ်ကြိမ် ဦးညွှတ်ရင်း သူမက ထစ်ငေါ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ကျွန်မ ပေါင်မုန့်ပြားကို သဘောကျတယ်လို့ ပြောတာ ကြားရတာ အိုး ဒါက ဘဝပေါင်းများစွာက ကောင်းချီး ကံကြမ္မာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ဆရာကိုယ်တိုင်ပင် ဤမျှ မြင့်မားစွာ ချီးကျူးသည်ကို မြင်သောအခါ မီးဖုတ် ကန်စွန်းဥ တစ်တုံးကို ဝါးနေဆဲဖြစ်သော ခုံချန်ချန်က ၎င်းကို အလျင်အမြန် မျိုချလိုက်ပြီး ဗန်းထဲမှ ပေါင်မုန့်ပြား တစ်ချပ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ လှမ်းယူလိုက်သည်။

သူမက စိတ်အားထက်သန်စွာ ကိုက်ချလိုက်သည်။

"ဝိုး ဒါ အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ ဒါက ကျွန်မ ဘဝမှာ စားဖူးသမျှ ဒုတိယ အကောင်းဆုံး ပေါင်မုန့်ပြားပဲ"

သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မုယောင်ကလည်း တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်ပြီးနောက် သိချင်စိတ်ဖြင့် ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို အကောင်းဆုံး တစ်ခုက ဘာတုန်း"

"အဲ့ဒါက ကျွန်မ ထောင်ထဲမှာ ရှိနေတုန်း ဆရာ ပေးခဲ့တဲ့ တစ်ခုပဲ"

စကားလုံးများ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်သွားသည်နှင့် ခုံချန်ချန် ကြက်သေသေသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ တုန်ယင်လာသည်။

ဧကရာဇ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အကြည့်က သူမထံသို့ ယခုလေးတင် ဝေ့သုတ်သွားခဲ့သည်။

"ထောင်"

မုယောင်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"ဘာထောင်လဲ"

ခုံချန်ချန်က သူမ ပြောခဲ့သည့်အရာကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်သိမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမက စကားမှားသွားပြီး ထောင်မဟုတ်ကြောင်း ပြောချင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထွက်လာသည်မှာ

"အဲ့ဒါက လန်"

သူမ၏ အမှားကို သဘောပေါက်သွားသော ခုံချန်ချန်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်များဖြင့် အလျင်အမြန် ဖိကပ်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ်၏ အကြည့်အောက်တွင် ဂျောက်ဂျက်တစ်ခုလို သူမ၏ ခေါင်းကို အရူးအမူး ခါယမ်းလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မ"

"တော်ပြီ မင်း ပါးစပ်ပိတ်ပြီး စား"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

ခုံချန်ချန်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပေါင်မုန့်ပြားများဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အပြည့်ထိုးထည့်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူမ၏ အပြုအမူကို အတော်လေး ထူးဆန်းသည်ဟု တွေ့ရှိရသည်။

လန်ပြည်နယ်မှ ထိုအဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ဝက်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မုယောင်၏ ဘာမှမသိ နားမလည်ပုံကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခုံချန်ချန်က ထို လျှို့ဝှက်ချက်ကို ကောင်းစွာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ပြီး ထောင်ကိစ္စကို ဘယ်တော့မှ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် သူမက "ထောင်" ဟု မတော်တဆ ပြောမိသည့်အခါ ကျန်းပေရန်က သူမ ရိုးရိုးလေး လျှာလွန်သွားသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ထို့နောက် သူမ၏ အမှားကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက်ပြီးသည့်နောက်တွင်ပင် သူမက "လန်ပြည်နယ်" ဟူသော စကားလုံးကို ထုတ်ဖော်ပြောလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဒါက သူမကို အမှန်တရား ပြောဆိုရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်သည့် သူ၏ နှုတ်ထွက်စကား၏ သက်ရောက်မှု ခံရနိုင်ကြောင်း သူ့ကို သိစေသည်။

‘ထူးဆန်းလိုက်တာ ဒီကောင်မလေး ဘယ်တုန်းက အဲ့ဒါနဲ့ ထိမိသွားတာလဲ ပြီးတော့ ငါ အရင်က သူ့ကို အမှန်တရား ပြောဖို့ အတင်းအကျပ် မလုပ်နိုင်ခဲ့တာ ရှင်းနေတာပဲ’

သူ ခဏ ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူမ၏ အစောပိုင်း စကားတစ်ခွန်းကို မှတ်သားလိုက်သည်။

"ဆရာက လိမ်ပြောတဲ့လူတွေကို အမုန်းဆုံးပဲ"

ထိုဝါကျက နှုတ်ထွက်စကား၏ စွမ်းအား ခြေရာများ သယ်ဆောင်သွားဖွယ် ရှိပြီး သူမကို အလိုအလျောက် အမှန်တရား စတင် ပြောဆိုစေခဲ့သည်။

‘နှုတ်ထွက်စကားကို မတော်တဆ နှိုးဆွမိနိုင်တယ် ဟုတ်လား’

ကျန်းပေရန်က နှုတ်ထွက်စကားကို ဖွင့်ရန် သတိရှိရှိ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်ဟု အမြဲ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောဆိုမှုကပင် ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို နှိုးဆွနိုင်ပုံ ရသည်။

‘ဒါက ငါ အဲ့ဒါကို မကျွမ်းကျင်သေးလို့လား ဒါမှမဟုတ် ငါ မရည်ရွယ်ဘဲ "သော့ချက်စကားလုံး" တစ်မျိုးမျိုး ပြောလိုက်မိတာလား’

ကျန်းပေရန် အတွေးနက်နေစဉ် မုယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် သူမ ခုံချန်ချန် "ထောင်" ဟု ပြောသည်ကို ကြားသည့်အခါ သူမ အဖြေရှာနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု ချန်ချန်၏ ထူးဆန်းသော တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ သူမ ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။

သူတို့ ပြန်ပေးဆွဲခံရပြီး လန်ပြည်နယ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခံရသည့် ထိုအချိန်မှလွဲ၍ ခုံချန်ချန် အခြား ဘယ်အချိန်က အကျဉ်းချခံခဲ့ရဖူးသနည်း။

‘ကျန်းပေရန်က သူမ အချုပ်ခံထားရတုန်း အစာ ပေးခဲ့တယ် ဟုတ်လား သူ အဲ့ဒီတုန်းက လန်ပြည်နယ်မှာ ရှိနေခဲ့တာ ဟုတ်လား သူ အဲ့ဒီ အဖြစ်အပျက်မှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့တာ ဟုတ်လား’

မေးခွန်း အမှတ်အသား မုန်တိုင်းတစ်ခု သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် လည်ပတ်နေသည်။

တစ်ခဏတွင် ပြန့်ကျဲနေသော အတွေးများက "ငတုံး" ဟူသော စာလုံးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် "ဥ" ဟူသော စာလုံးကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

သတင်း အချက်အလက်က အလွန် ရုတ်တရက်ဆန်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် စစ်ဆေးရန် တန်းစီနေသော ရှုပ်ထွေးမှုများစွာကို အတူ သယ်ဆောင်လာသည်။

"ခုံချန်ချန် ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ"

မုယောင်က သူမကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"အူး အူး အူး"

ခုံချန်ချန်က သူမ၏ ပါးစပ်ကို တင်းတင်း ပိတ်ထားပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

အချိန်တွင် သူမက စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသာ ပြောလိုက်ပါက သူမ၏ ပါးစပ်မှ ဘာတွေ ထွက်လာနိုင်မည်ကို သူမ ကိုယ်တိုင်ပင် မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဘေးနားတွင် တိန့်ရှန်းဟန်က မုယောင်ကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေပြီး သူမ၏ အပြုအမူ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို နားမလည်ပေ။

"ငါ့ကို ပြော မြန်မြန် ပြောတော့"

မုယောင်က ချန်ချန်၏ လက်များကို ဆွဲဖယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"တော်လောက်ပြီ ဒါ ဘယ်လို အပြုအမူမျိုးလဲ"

ကျန်းပေရန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် မုယောင်က သူမ၏ လက်များကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဤကိစ္စ၏ အရင်းအမြစ်ကို မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဖော်ထုတ်ရန် ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခုချက်ချင်း သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ရဲတင်းပြီး မယုံနိုင်စရာ ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အမကြီး ပြန်ထိုင်သွားသည်နှင့် ခုံချန်ချန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်က သူမအပေါ် အထူးတလည် ဒေါသထွက်ပုံ မရသည်ကို မြင်သောအခါ သူမက သတိဖြင့် လက်လှမ်းလိုက်ပြီး ပေါင်မုန့်ပြား နောက်တစ်ချပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ခုံချန်ချန် ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ ကျန်တဲ့လူတွေ ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြ"

ခုံချန်ချန်က တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း ကြက်သေသေသွားသည်။ သို့သော် သူမက တိတ်တဆိတ် နာခံလိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

သူတို့က မြစ်ငယ်လေး တစ်ခု၏ ကမ်းစပ်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ကျန်းပေရန် စကားမပြောမီမှာပင် ခုံချန်ချန်က ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးမ မှားမှန်း သိပါတယ် ကျွန်မ ခုနက တကယ် ထုတ်ဖော်ပြောဖို့ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး တစ်ခုခုက ကျွန်မကို ထိန်းချုပ်လိုက်သလိုပဲ တကယ်ပါ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို ယုံကြည်ပေးပါ"

ကျန်းပေရန်က ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးပြီး နှာရည်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော သူမကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခုအချိန် ငါ မင်းအတွက် ဖုံးကွယ်ပေးမယ် ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါ ဖြစ်လာရင် ငါ့ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"

စနစ်က သတိပေးချက် ထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိလျှင်ပင် သင့်တော်သော ခြိမ်းခြောက်မှု အနည်းငယ်မှာ လိုအပ်နေသေးသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ကျွန်တော်မျိုးမ နောက်တစ်ခါ ဖြစ်အောင် မလုပ်ရဲတော့ပါဘူး"

"မင်းကို တစ်ခုခုက ထိန်းချုပ်နေတယ်လို့ ပြောတယ် အတိအကျ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

ခုံချန်ချန်က ပြန်စဉ်းစားလိုက်ပြီး သတိဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်မ ကောင်းကောင်း မရှင်းပြတတ်ဘူး ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ကျွန်မ ပါးစပ် မဟုတ်ဘူး ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက ကျွန်မ မပိုင်တော့သလို ခံစားလိုက်ရတယ်"

‘ဟင်’

သူမ ပြောသည်ကို နားထောင်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူမ မည်သို့သော နှုတ်ထွက်စကားကို နှိုးဆွမိခဲ့သည်ကို မသေချာသေးပေ။ ထို့ကြောင့် သူက ၎င်းကို ပယ်ဖျက်ရန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"လိမ်ပြောခွင့် ပြုတယ်"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက သူမကို စမ်းသပ်လိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ကို လန်ပြည်နယ်မှာ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး မဟုတ်လား"

ခုံချန်ချန် တစ်ချက် ကြောင်သွားပြီးမှ အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် ကျွန်တော်မျိုးမ အရှင်မင်းကြီးကို လန်ပြည်နယ်မှာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

‘ဒါဆို ပယ်ဖျက်ပြီးသွားပြီ ဟုတ်လား’

အကယ်၍ နှုတ်ထွက်စကားသာ ဆက်လက် အကျိုးသက်ရောက်နေဦးမည် ဆိုလျှင် သူမက သူ့ကို မြင်ဖူးသည် ဟု ပြောဆိုရန် အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခံရလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခု သူမက ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပြောနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်း ပျက်ပြယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

‘အံ့ဩစရာ ကောင်းလောက်အောင် အဆင်ပြေသွားတာပဲ’

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းပေရန်က လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး တန်ဆောင်းဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ ဒါကို မှတ်ထား သွားပြီး စားတော့"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

တန်ဆောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မုယောင်က သူမ၏ ပြေးလွှားနေသော အတွေးများထဲတွင် ဆက်လက် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဝက်ကျော် ကာလပတ်လုံး သူမက ထိုစဉ်က သူမ၏ သတင်းစကားကို ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ၏ သရုပ်မှန်ကို ဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်။

အဖေကိုယ်တိုင်ပင် သူမကို ရှာဖွေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော်လည်း ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူက တစ်နည်းနည်းဖြင့် သူမ အကျဉ်းချခံထားရသည့် နေရာကို သိရှိခဲ့ပြီး ၎င်းကို အဖေထံသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။

ထိုသို့သော စွမ်းရည်မျိုးမှာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သော နှစ်ဝက်တာ ကာလအတွင်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်က ထိုသတင်း အချက်အလက်ကို အသုံးချ အမြတ်ထုတ်ရန် တစ်ခါမှ အသုံးမပြုခဲ့ပေ။

သူတို့က အစကတည်းက လုံးဝ မရှိခဲ့သလိုပင်။

ဤကဲ့သို့ ခြေရာကင်းမဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မုယောင်က ၎င်းကို သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင်သာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ကျန်းပေရန်က ထို အဖြစ်အပျက် အတူတူအတွင်း ပေါ်ထွက်လာခဲ့ဖွယ် ရှိကြောင်း ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမက သူ့ကို ထိုပုဂ္ဂိုလ်နှင့် မချိတ်ဆက်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

‘ဒါပေမဲ့ ဒါက မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား’

ကျန်းပေရန်က ဧကရာဇ်အဖြစ် ကောင်းစွာ လုပ်ဆောင်နေလျှင်ပင် သူက ချီစွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသည်။

သူကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမ၏ တည်နေရာကို မည်သို့ ရှာဖွေနိုင်ခဲ့မည်နည်း။ အဖေကိုယ်တိုင်ပင် မလုပ်နိုင်ခဲ့သည့်အခါတွင်။

‘အား’

မုယောင်က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် သူမ၏ ဆံပင်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

သူမ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ခုံချန်ချန်ကို သေချာပေါက် စေ့စေ့စပ်စပ် မေးမြန်းရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

...

ညနေစောင်း ရောက်လာသောအခါ ကျန်းပေရန်က မြစ်ကမ်းနဘေးတွင် အေးချမ်းစွာ ထိုင်ရင်း ငါးမျှားကာ ရှားပါးသော ငြိမ်သက်ခြင်း အခိုက်အတန့်ကို ခံစားနေသည်။

ခုံချန်ချန်က သူ့ဘေးနားတွင် ထိုင်ခုံငယ် တစ်လုံးပေါ်တွင် ထိုင်ရင်း သူမ၏ အမကြီး၏ သေစေနိုင်လောက်သော စူးစိုက်ကြည့်မှုမှ တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းရန် ကြိုးစားနေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီး"

သူမက ကျန်းပေရန်၏ ဝတ်ရုံ အနားစကို ညင်သာစွာ ဆွဲလိုက်သည်။

"ဘာတုန်း"

"ကျွန်မတို့ ပြန်ရောက်သွားရင် အမကြီးက ကျွန်မကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ"

ကျန်းပေရန်က သူမ၏ နားနားသို့ ကပ်လိုက်ပြီး စကား အနည်းငယ် တိုးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ဝင်းလက်သွားပြီး သူမ ပြုံးရွှင်သွားသည်။

"ဆရာက အမြဲတမ်း အလည်ဆုံးပဲ အရမ်း အထင်ကြီးဖို့ကောင်းတယ်"

ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးရင်း ကျန်းပေရန်က ရေပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနေသော ဖော့လုံးကို ကြည့်ရှုခြင်းသို့ ပြန်သွားသည်။

ရုတ်တရက် ခုံချန်ချန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟေး အဲ့ဒါ လှုပ်သွားပြီ အရှင်မင်းကြီး ငါးမိနေပြီ"

ကျန်းပေရန်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် တံကို ပိုမို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သော်လည်း မဆွဲသေးပေ။

ဖော့လုံး နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ခါသွားပြီးမှသာ သူက ရုတ်တရက် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွဲလိုက်သည်။

အားစိုက်ထုတ်မှု အနည်းငယ်ဖြင့် အနီရောင် အကြေးခွံများ ရှိသော ငါးတစ်ကောင်ကို ဆွဲတင်လိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကြည့်ရှုရန် ပြေးလာစဉ်မှာပင် လျိုယာက အလျင်စလို ပြေးလာပြီး ကျန်းပေရန်၏ ဘေးတွင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

"ပြော"

ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ရွာအပြင်ဘက်မှာ ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက် ရှိပါတယ် သူတို့က အရှင်မင်းကြီးနဲ့ တွေ့ဆုံလိုတယ်လို့ ပြောပါတယ်"

‘ကျင့်ကြံသူတွေ’

ကျန်းပေရန်က အံ့ဩသလို မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သူက ကျေးရွာများစွာကို လည်ပတ်ခဲ့ပြီး တစ်ခါမှ ကျင့်ကြံသူများ သူ့ကို ရှာဖွေလာခြင်း မကြုံဖူးခဲ့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သာမန် ဒေသခံ အရာရှိများနှင့်သာ ဆက်ဆံလေ့ ရှိသည်။

သူက ဂိုဏ်း သို့မဟုတ် မိစ္ဆာ နောက်ခံ ရှိသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်နှင့်မျှ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံဖူးခြင်း မရှိသေးပေ။

သူ၏ သိချင်စိတ်ကို နှိုးဆွလိုက်သဖြင့် ကျန်းပေရန်က သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ကျေးရွာ ပတ်လည်ကို စကင်ဖတ်လိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်မှာ အနက်ရောင် သခင်ကြီးကြီး တစ်ဦး အနက်ရောင် သခင်တစ်ဦး နှင့် အနက်ရောင် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး တို့ ပါဝင်သည်။ တစ်ယောက်မျှ အထူးတလည် အင်အား မကြီးကြပေ။

"သူတို့ကို လွှတ်လိုက်"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

လျိုယာက လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ကျေးရွာ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် သူက ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ကို အတူ ခေါ်ဆောင်လာပြီး သူတို့က ကျန်းပေရန်၏ နောက်တွင် ရပ်တန့်ကာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

လျိုယာပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့ တကယ် ဦးညွှတ်နေကြတာလား။ ကျင့်ကြံသူများက နန်းတွင်း အာဏာကို အမြဲ ပယ်ချခဲ့ကြသည်။

ဤသို့ လေးစားမှု ပြသသည့် အမူအရာမျိုးကို မြင်ရသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်မှာ အခြား အကြောင်းပြချက် တစ်ခုကြောင့် ကြောင်အသွားသည်။

‘လီဖူချန် သူ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ’

သူ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာကြောင့် လာတွေ့ကြတာလဲ"

"အကိုကြီးဝမ်"

ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည့် ခဏမှာပင် လီဖူချန် နေရာတွင်ပင် ကြက်သေသေသွားသည်။

သူက အကိုကြီးဝမ်မှာ ဧကရာဇ်နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်သည်ဟု သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း သူက ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

"မင်းတို့အားလုံး လောလောဆယ် နောက်ဆုတ်နေကြ"

ကျန်းပေရန်က မုယောင်နှင့် အခြားသူများကို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အရှင်မင်းကြီး"

သုံးယောက်သား အရိုအသေပြုလိုက်ကြပြီး အဝေးသို့ လျှောက်သွားကြသည်။

"အ အကိုကြီးဝမ် တကယ် ခင်ဗျားပဲလား"

အခြားသူများ ထွက်သွားသည့်တိုင် လီဖူချန်က ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် ငါပဲ"

ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေရင်း သူ၏ ငါးမျှားတံ ကြိုးကို ရေထဲသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ပစ်ချလိုက်သည်။

"ခဏ ဘာ အကိုကြီးဝမ်လဲ"

ကျိုးကွေ့ချန်က ထိန်းမထားနိုင်တော့ဘဲ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော့်ကို အစီအရင် ကျွမ်းကျင်မှုတွေ သင်ပေးခဲ့တဲ့ အကိုကြီးဝမ်ပဲ"

လီဖူချန်က ပြန်ဖြေသည်။

"ဘာလဲ ဧကရာဇ်က ခင်ဗျား အမြဲ ပြောနေတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ကျေးဇူးရှင် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်"

လီဖူချန်က လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ ဒီနေ့ အသက်ရှင်နေရတာက လုံးဝ သူ့ကျေးဇူးကြောင့်ပဲ"

"ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကျေးဇူးပြုမှု တစ်ခုပါပဲ"

ကျန်းပေရန်က ၎င်းအပေါ်တွင် မရပ်တန့်နေပေ။

"ဒါဆို မင်းတို့ ငါ့ကို ဘာလာတွေ့ကြတာလဲ"

မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ လီဖူချန်က ရှေ့ထွက်လိုက်ပြီး ရိုသေစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး နန်းတက်ပြီးကတည်းက ထုတ်ပြန်ခဲ့တဲ့ မေတ္တာတရား ပြည့်ဝတဲ့ မူဝါဒများစွာကို ကြားသိခဲ့ရပါတယ် တကယ်ပါ ရှန့်တိုင်းပြည်က ထောင်စုနှစ်မှာ တစ်ကြိမ် ကြုံရခဲတဲ့ အုပ်စိုးရှင်တစ်ပါးကို ကြိုဆိုလိုက်ရသလို ခံစားရပါတယ် အခု အရှင်မင်းကြီး တိုင်းပြည်ရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဖို့ ကျေးလက်ဒေသကို တစ်ပါးတည်း ခရီးထွက်နေတာ မြင်ရတော့ ကျွန်တော်မျိုးတို့ မလှုပ်ရှားဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်ရပါတယ်"

"ကျွန်တော်မျိုးတို့လည်း အတူတူ ခံစားရပါတယ်"

ကျိုးကွေ့ချန်နှင့် ထန်ထင်ရွှမ်တို့က ထပ်ပြောရင်း အတူ ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

"အားလုံးက ငါ့ရဲ့ တာဝန် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါပဲ"

ကျန်းပေရန်က ဂရုမစိုက်သလို ပြောလိုက်သည်။

"အကိုကြီးဝမ် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အဲ့ဒီလို ဆက်ခေါ်သင့်လား ဒါမှမဟုတ် အခု ဧကရာဇ်လို့ ခေါ်သင့်လား"

ကျန်းပေရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ လေသံထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ငါ့ကို အကိုကြီးဝမ်လို့ ခေါ်တာနဲ့ ဧကရာဇ်လို့ ခေါ်တာ ဘာကွာခြားလို့လဲ"

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အကိုကြီးဝမ်လို့ ခေါ်ရင် ခင်ဗျားကို ကျွန်တော် ပြောပြချင်တဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဧကရာဇ်လို့ ခေါ်ရင်တော့ ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို လုံးဝ ပြောသင့် မပြောသင့် မသေချာဘူး"

"ဒါဆို မင်း ကြိုက်သလို ခေါ်"

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လီဖူချန်က သူ၏ လက်သီးများကို ဆုပ်လိုက်ပြီး ကြေညာလိုက်သည်။

"အကိုကြီးဝမ် ခင်ဗျားကလည်း တိုင်းပြည်ရဲ့ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲချင်လို့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတာလား ဟုတ်လား"

‘နောက်ထပ် ကြီးကျယ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိတဲ့ တစ်ယောက်ပေါ့ ဟုတ်လား’

လီဖူချန်က "လည်း" ဟူသော စကားလုံးကို အလေးပေး ပြောဆိုပုံအရ ကျန်းပေရန်က သူလည်း အလားတူ ရည်မှန်းချက်များ ရှိနေသည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

‘ဒီနေ့ခေတ် လူတိုင်းက ကမ္ဘာကြီးကို တော်လှန် ပြောင်းလဲချင်နေကြတာလား ဒါမှမဟုတ် တော်လှန်ရေးသမား အားလုံးက တစ်နည်းနည်းနဲ့ ငါနဲ့ လမ်းကြောင်း ဆုံကြတာလား’

"ငါ ပြောပြီးပြီ ငါက ငါ့ဆီက တောင်းဆိုတာကို လုပ်ဆောင်ရုံ သက်သက်ပဲ"

‘သူက အရင်ကလိုပဲ နက်နဲနေတုန်းပဲ’

နောက်တစ်ကြိမ် လေးစားမှု ခံစားလိုက်ရသော လီဖူချန်က ကျိုးကွေ့ချန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များကို ယှက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကံအားလျော်စွာ ကျွန်တော် စိတ်တူ ကိုယ်တူ သူငယ်ချင်းတချို့ စုစည်းမိပြီး တို့တွေ ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂလို့ ခေါ်တဲ့ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါတယ် နယ်မြေက ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်ဖို့ ရည်စူးပါတယ်"

‘ကမ္ဘာ့သမဂ္ဂ ဟုတ်လား ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီး အသင်းလို့ပဲ ဘာလို့ မခေါ်လိုက်တာလဲ’

ရယ်ချင်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ရိုးရိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"မဆိုးဘူး ဒီလောက် တိုတောင်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ မင်းက ဂိုဏ်းတစ်ခုရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်နေပြီလား"

"မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်တော်က ဒုတိယ ခေါင်းဆောင်အဖြစ်ပဲ အမြဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခဲ့ပါတယ် တို့တွေ ခေါင်းဆောင် နေရာကို ချန်ထားခဲ့တာက ခင်ဗျားအတွက်ပါ အကိုကြီးဝမ်"