မြေခွေးငယ်

"ဒီလိုမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်လို့တောင် တွေးကြည့်စမ်းပါဦး"

ပတ်ဝန်းကျင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စနစ်တကျ စီစဉ်ထားသော စစ်တပ်တစ်ခုလို တန်းစီ စပြုသည်ကို ခံစားရင်း ကျန်းပေရန်က အစီအရင် အနုပညာတွင် သူ မည်မျှ ခရီးဆက်ရဦးမည်ကို အတွင်းစိတ်မှ မသက်ပြင်းချဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒါကို လုပ်ဆောင်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်က ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ရဲ့ လက်ထဲက ခေါင်းလောင်းက တော်တော်လေး အထူးအဆန်း ဖြစ်ရမယ်"

ကျန်းပေရန်က ထို ခေါင်းလောင်းကို လေ့လာရန် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ငှားယူနိုင်မလားဟု တွေးတောနေစဉ်မှာပင် ယန်ကွမ်းချင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူက သူ၏ ခေါင်းကို လီဖူချန်ထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"လေးပါးနိမိတ် ခန္ဓာ"

အစပိုင်းတွင် ယန်ကွမ်းချင်း၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးမှာ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး၏ စွဲမက်ဖွယ်ရာကြောင့် သက်ရောက်မှု မရှိသည့် အရိပ်အယောင် မပြသော ကျန်းပေရန်အပေါ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူက လီဖူချန်ကို သိပ် အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူက အနီးအနားမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင် ဆွဲယူသောအခါ လူငယ် ပိုင်ဆိုင်သော အလွန် ရှားပါးသည့် လေးပါးနိမိတ် ခန္ဓာကို သူ ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဗေဒင်ဟောကိန်းက ညွှန်ပြနေခဲ့တာ အစကတည်းက ကောင်လေး ဖြစ်နိုင်မလား"

မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး လီဖူချန်ကို တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုသော်လည်း စကားလုံးများ သူ၏ နှုတ်ခမ်းဖျားမှ ထွက်ခွာလုနီးပါး ဖြစ်ချိန်တွင် အဘွားလင်၏ သတိပေးချက်ကို သူ ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ သူ၏ လျှာကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ဒင်လင် ဒင်လင်"

ခေါင်းလောင်းငယ်ကို နောက်ထပ် အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းပြီးနောက် ယန်ကွမ်းချင်းက သူ၏ လက်ထဲမှ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးကို အပြင်သို့ ရုတ်တရက် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

လွတ်လပ်မှု ရရှိသွားသော အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးက ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ယန်ကွမ်းချင်းက ဂါထာ ရွတ်ဆို စပြုသည်။

"ငါ ဖြောင့်မတ်သော တန်ခိုးဖြင့် အမိန့်ပေးသည် စက်ဝိုင်းက ငြိမ်သက်ခြင်းကို လုံခြုံစေသည်"

"သူခိုးများ မပေါ်ပေါက်စေနှင့် သားရဲများနှင့် မိစ္ဆာများ နယ်နိမိတ် မချိုးဖောက်စေနှင့်"

သူ၏ ဂါထာသံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်နှင့် လေးထောင့်ပုံ အရိပ်သဏ္ဌာန် သေတ္တာတစ်ခုက အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး၏ ပတ်လည်တွင် တင်းကျပ်လာပြီး စွမ်းအင်ဖြင့် လုံးဝ ပြုလုပ်ထားသော လှောင်အိမ်တစ်ခုနှင့် တူသည့် အရာအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာသည်။

"ခိုင်မာတဲ့ ဝိညာဉ်လေးပါး ချိပ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်ပဲ"

ကျန်းပေရန်ကလည်း ဝိညာဉ်လေးပါး ချိပ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယန်ကွမ်းချင်း ချမှတ်လိုက်သော တစ်ခုမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နှိုင်းယှဉ်သလိုပင်။

"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုပြီး အစီအရင် ဖွဲ့စည်းတာက အဲ့ဒီ အဆင့်အထိ ရောက်သွားစေနိုင်တယ်လို့ တွေးကြည့်စမ်းပါဦး"

အံ့ဩနေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က ယန်ကွမ်းချင်း ကိုင်ထားသော ခေါင်းလောင်းအပေါ် ပို၍ပင် သိချင်စိတ် ပြင်းပြလာသည်။

"ကောင်းပြီ သားရဲကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချိပ်ပိတ်ဖို့ အစီအရင် ငါ ချမှတ်ပြီးပြီ သူ လွတ်မြောက်ပြီး လူတွေကို ဒုက္ခပေးမှာကို မင်း စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး"

ယန်ကွမ်းချင်းက ခေါင်းလောင်းကို သိမ်းလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က လက်နှစ်ဖက် ယှက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ယန်ရဲ့ အစီအရင်က တကယ် အစွမ်းထက်လှပါတယ် ဂျူနီယာ အလွန် အထင်ကြီးမိပါတယ်"

"ဟားဟားဟား လှည့်ကွက်လေး တစ်ခုပါပဲ ကြွားဝါစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး"

ရယ်မောသံ တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်ရင်း ယန်ကွမ်းချင်းက ဆက်ပြောသည်။

"အစီအရင်က အပြင်ကနေ ဝင်ဖို့ လွယ်တယ် ဒါပေမဲ့ အထဲ ရောက်သွားရင် နောက်တစ်ခါ ပြန်ထွက်ဖို့တောင် စိတ်မကူးနဲ့တော့ နေ့တိုင်း အစားအစာ နည်းနည်း ပစ်ထည့်လိုက် ပြီးတော့ မင်းတို့ကိုယ်တိုင် ဘယ်တော့မှ အထဲ မဝင်မိဖို့ သေချာလုပ်"

"ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ် လေးစားရပါသော အကြီးအကဲ"

ကျန်းပေရန် နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ခု မေးမြန်းနိုင်မီမှာပင် ယန်ကွမ်းချင်းက တိုက်ရိုက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ ဒုက္ခပေးတဲ့ သားရဲကို အခု မင်းရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုအောက်မှာ ထားခဲ့မယ် ခြောက်လကြာရင် ငါ ပြန်လာပြီး စစ်ဆေးမယ် အဲ့ဒီအချိန်မှာ သူ ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ခံထားရရင် မင်းကို သင့်တော်သလို ဆုချီးမြှင့်ဖို့ ငါ စီစဉ်မယ် နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးသည်နှင့် ယန်ကွမ်းချင်း လေထဲသို့ တက်သွားပြီး ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဘာ"

မယုံနိုင်စရာ ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်များ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားမှုကြောင့် ကြောင်အသွားသော ကျန်းပေရန်က သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် ဧကရာဇ် အဆင့်ရှိ အဘိုးအိုက အလွန် ရုတ်တရက် ရောက်လာခဲ့ပြီး ပို၍ပင် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် ဘယ်ရည်ရွယ်ချက်အတွက်လဲ။ ကျန်းပေရန် လုံးဝ အရိပ်အမြွက် မသိပေ။

ယန်ကွမ်းချင်း အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် အစီအရင် အတွင်း ပိတ်မိနေသော အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးက လူ့ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အဲ့ဒီ လူယုတ်မာကို မယုံကြည်သင့်ဘူး သူက မင်းတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာ ရှင်းနေတာပဲ"

ကျန်းပေရန်က အစီအရင်၏ အစွန်းသို့ လျှောက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ မင်းကို ယုံကြည်ဖို့ ငါတို့တွေမှာ ဘာအကြောင်းပြချက် ရှိလို့လဲ"

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးက ချက်ချင်းပင် အပြစ်ကင်းစင်ပြီး သနားစရာ အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်ကာ သူ၏ အမြီးခြောက်ချောင်းလုံးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး သူ့ကို နှစ်သက်စေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"ကျွန်မက ဒုက္ခ မလိုချင်တဲ့ မြေခွေးငယ်လေး တစ်ကောင်ပါ ကျွန်မ ကျွန်မရဲ့ ဂူထဲမှာ ကျင့်ကြံရင်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နေနေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ လူယုတ်မာက ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာပြီး ကျွန်မ အသက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ် ကျွန်မ ဒီနေရာကို လက်မတင်လေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ရတာပါ"

"မင်း ပြောနေတာက မင်း ထန်တိုင်းပြည်ကနေ ဒီအထိ ထွက်ပြေးလာခဲ့တယ် ဟုတ်လား"

"ထန်တိုင်းပြည် ဒါက ရှန့်တိုင်းပြည် ဟုတ်လား"

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မင်း အခု ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ တော်ဝင် နန်းတော် အတွင်းမှာ ချုပ်နှောင်ခံထားရတယ်"

"ဝူး"

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးက ညည်းညူသံ တစ်ချက် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကြင်နာတတ်တဲ့ သခင်ကြီးတို့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လွှတ်ပေးပါ ကျွန်မ အဖေနဲ့ အမေက အသိုက်မှာ ကျွန်မကို စိုးရိမ်တကြီး စောင့်နေကြမှာ သေချာတယ် ကျွန်မ ပျောက်နေတာကို သူတို့ တွေ့ရင် သူတို့ အရမ်း စိတ်ပူကြလိမ့်မယ်"

အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးက သေးငယ်ပြီး ချစ်စရာ ကောင်းလှသည်။ ပြီးတော့ သူ ထိုသို့ သနားစရာ ကောင်းအောင် ကစားသည့်အခါ တကယ်ကို ခုခံအားမဲ့စေသည်။

သူ၏ ကြီးမားသော အနက်ရောင် ဝိုင်းစက်သော မျက်လုံးများ ဝမ်းနည်းမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က ဘာလို့ ရုတ်တရက် မင်းကို အမဲလိုက်ချင်ရတာလဲ"

"ဝူး ဝူး ဝူး ကျွန်မလည်း မသိဘူး ကျွန်မ ဒီမနက် ဝိညာဉ် သလင်းကျောက် တချို့ စားနေတုန်း အဲ့ဒီ လူယုတ်မာက ရုတ်တရက် ပြေးဝင်လာတာပဲ ကျွန်မ သူ အစွမ်းထက်မှန်း မြင်လို့ ပြေးခဲ့တာ ပြေးရင်း ပြေးရင်းနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဒီကို ရောက်လာခဲ့တာ ကျွန်မ ကျိန်ပြောရဲတယ် ရှင် ကျွန်မကို ယုံကြည်ရမယ် ကျွန်မ နာမည်က ယန်ယန်ပါ ကျွန်မ မလိမ်ပါဘူး"

"ဒါဆို မင်း နာမည်က ယန်ယန် ဟုတ်လား"

"အင်း အင်း"

မြေခွေးက အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မ မွေးတုန်းက 'ယန် ယန် ယန်' လို့ ဆက်တိုက် ခေါ်နေလို့ မေမေက အဲ့ဒီ နာမည် ပေးခဲ့တာ"

"ချစ်စရာ နာမည်ပဲ"

"ဒါဆို ကြင်နာတတ်တဲ့ သခင်ကြီး ကျွန်မကို ထွက်သွားခွင့် ပေးနိုင်မလား ကျွန်မ မေမေ အရမ်း စိတ်ပူနေမှာ သေချာတယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ထူးခြားဆန်းပြား သားရဲတွေက အရွယ်ရောက်ပြီးရင် မိဘတွေနဲ့ လမ်းခွဲလေ့ ရှိတယ် မဟုတ်လား မင်း အမေက အခုထိ မင်းနဲ့ အတူ ဂူထဲမှာ နေနေတုန်းလား"

" တကယ် ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝတာပဲ သခင်ကြီး ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ အဲ့ဒီအတိုင်းပါပဲ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ မိဘတွေက ကျွန်မအတွက် အရမ်း စိတ်ပူကြလို့ သူတို့ ကျွန်မနဲ့ အတူ အမြဲ နေခဲ့ကြတာပါ တကယ်တော့ ကျွန်မက ကလေးလေးပဲ ရှိပါသေးတယ်"

"မင်းက လင့်ခ် မြေခွေးတစ်ကောင် ဟုတ်လား မွေးတုန်းက အမြီး တစ်ချောင်းတည်းနဲ့ မွေးပြီး မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ အမြီးတွေ ပိုများများ ပေါက်လာတယ် မင်း အခု အမြီး ခြောက်ချောင်း ရှိနေပြီ ဒါက မင်း အနည်းဆုံး နှစ် တစ်ရာလောက် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီးပြီလို့ ဆိုလိုတယ် မဟုတ်လား"

ယန်ယန် ခဏတာ ကြောင်သွားပြီးမှ အလျင်အမြန် သူ့ကို မြှောက်ပင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

"တကယ်တမ်း အဲ့ဒီလောက် မကြာသေးပါဘူး ကျွန်မက ကျင့်ကြံတာ မြန်တဲ့သူပါ ကျွန်မ တစ်ရာတောင် မပြည့်သေးပါဘူး"

"အမြီးခြောက်ချောင်း လင့်ခ် မြေခွေးတစ်ကောင်မှာ အနက်ရောင် ဘိုးဘေးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးနဲ့ ညီမျှတဲ့ အစွမ်း ရှိလိမ့်မယ် ငါသာ မင်းကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် မင်း ငါ့ကို စားပစ်မှာကို ဘာက တားဆီးမှာလဲ"

"ကျွန်မ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ပါဘူး ရှင်သာ ကျွန်မကို လွှတ်ပေးရင် ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ကယ်တင်ရှင် ဖြစ်သွားမှာပါ တို့ လင့်ခ် မြေခွေးတွေက အမြဲ ကျေးဇူး ဆပ်တတ်ပါတယ် ရှင်သာ ကျွန်မ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့ရင် ကျွန်မ ရှင်ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်"

"တကယ်လား"

"တကယ် တကယ်ပါ"

လင့်ခ် မြေခွေးက ဆက်တိုက် ခေါင်းညိတ်နေသည်။

"တို့ လင့်ခ် မြေခွေးတွေက ဘယ်တော့မှ မလိမ်ဘူး"

"ဒါဆို မင်း ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ဖို့ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်မ ကယ်တင်ရှင် အမိန့်ပေးသမျှ လုပ်မှာပါ"

"ရက်ရောလိုက်တာ"

"ဟုတ်တယ် ရှင်က ကျွန်မရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ပဲ"

"မက်မောစရာ ကမ်းလှမ်းချက်ပဲ"

"ရှင် လိုချင်သမျှ ကျွန်မ ပေးနိုင်ပါတယ် ဒါဆို အခု ကျွန်မကို လွတ်မြောက်ခွင့် ပေးနိုင်မလား"

"မပေးဘူး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ယုတ်မာတဲ့ လူသား"

လင့်ခ် မြေခွေး ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် သုံးမီတာကျော် မြင့်သော ဧရာမ မီးမြေခွေး အသွင်သို့ ဖောင်းပွလာသည်။

သူ၏ မြစိမ်းရောင် မျက်လုံးများ ကျန်းပေရန်အပေါ် ပြင်းထန်စွာ ကြည့်နေသည်။

"မင်းရဲ့ ကံကို စမ်းမနေနဲ့ ဒီ အရှင်က မင်းကို ယဉ်ကျေးစွာ ဆက်ဆံခဲ့တာကို ကောင်းချီး တစ်ခုလို့ မှတ်ယူလိုက် အခု အစီအရင်ကို ဖွင့်လိုက် မဟုတ်ရင် ငါ့ အစွမ်း ပြန်ရပြီး လွတ်မြောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါ နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်မယ်"

သူ၏ ချွန်ထက်သော သွားများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။

"မြင်လား ဘာလို့ အစကတည်းက ဒီလို မပြောခဲ့တာလဲ ဘာလို့ ချစ်စရာ ကောင်းချင်ယောင် ဆောင်နေဖို့ ဒုက္ခခံနေတာလဲ"

"မင်း ထွက်ချင်တယ် ဟုတ်လား ကောင်းပြီ အရင် ပြောပြ ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က မင်းကို ဘာလို့ လိုက်နေတာလဲ"

"ငါ မင်းကို ပြောပြီးပြီပဲ ငါ ငါ့ဂူထဲမှာ ဝိညာဉ် သလင်းကျောက်တွေ စားနေတုန်း အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးက ပြေးဝင်လာပြီး 'ယုတ်မာတဲ့ သားရဲ မင်း ဒီနေ့ သေရမယ်' လို့ အော်ဟစ်ခဲ့တယ် သူက ငါ့ထက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း အစွမ်းထက်တယ် ငါ ပြေးတာကလွဲလို့ ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒါပဲလား"

"ဒါပဲ အခု မြန်မြန် ငါ့ကို လွှတ်ပေး"

"ဟင်"

လင့်ခ် မြေခွေး၏ စကားများ လိမ်ညာပုံ မရပေ။

သို့သော် ထိုအခါ အရာများ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်လာသည်။

ကျန်းပေရန်က ယန်ကွမ်းချင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုလုံး ဘာဖြစ်သည်ကို မတွက်ဆနိုင်သေးပေ။

ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက် ကျော့ကွင်းမိစေရန် ထောင်ချောက်တစ်ခု ထောင်ထားသလို မထင်ရပေ။

သူ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော ရှုပ်ထွေးမှုကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ဘဲ နောက်ထပ် စဉ်းစားရန် စိတ်မညစ်တော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ခုတော့ ရှင်းသည် ကိစ္စမှာ လီဖူချန်နှင့် ပတ်သက်ဖွယ် ရှိသည်။

အဘိုးအို ခြောက်လကြာလျှင် ပြန်လာသည့်အခါ ကျန်းပေရန်က သူ၏ အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လီဖူချန်ထံသို့ လှည့်လိုက်ပြီး သူ ပြောလိုက်သည်။

"ပြန်ကြရအောင်"

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းပေရန်က သူ၏ တိမ်လိပ်ကျည်တောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး တိမ်တိုက်တစ်ခုကို ခေါ်ယူလိုက်သည်။

"ဟေး လူသား ငါ့ကို အခု လွှတ်ပေး မဟုတ်ရင် ငါ့ အစွမ်း ပြန်ရပြီး အစီအရင်ကို ဖောက်ထွင်း လွတ်မြောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ငါ မင်းကို သတိမပေးခဲ့ဘူးလို့ မပြောနဲ့"

လီဖူချန် တိမ်တိုက်ပေါ်သို့ ခုန်တက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ဒေါသထွက်နေသော လင့်ခ် မြေခွေးထံသို့ နောက်ပြန်လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ ပြန်လာရင် မင်းအတွက် အစားအစာ ယူလာခဲ့မယ် လိမ္မာပြီး နေရာကို စောင့်ကြည့်ထား အိုကေ နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

ဝိညာဉ်လေးပါး ချိပ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်မှာ အစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် ရည်ရွယ်သည့် ရှုပ်ထွေးသော စွဲမက်ဖွယ်ရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းကို စီစဉ်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အသုံးပြုမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို လက်ရာမြောက်သော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေသည်။

အမြီး ခုနစ်ချောင်း သို့မဟုတ် အမြီး ရှစ်ချောင်း လင့်ခ် မြေခွေးပင်လျှင် လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန် စိုးရိမ်စရာ ဘာမှ မရှိပေ။

"သေစမ်း မင်း လူသား စောင့်နေလိုက် ငါ လွတ်မြောက်လာတဲ့အခါ မင်းကို ကိုက်သတ်ပစ်မယ် ကိုက်သတ်ပစ်မယ်"

ဒေါသထွက်နေသော အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ကြားထဲတွင် မင်္ဂလာ တိမ်တိုက် ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားပြီး ပြန့်ကားသဲ ကျေးရွာဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ထံသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ခြောက်လကြာရင် နန်းတော်ကို လာဖို့ မှတ်ထား ငါ ပြောနိုင်တာက ဂိုဏ်းချုပ်ယန်က မင်းကို အရမ်း စိတ်ဝင်စားနေတယ်"

"ဟင် ကျွန်တော့်ကို"

လီဖူချန်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

သူ တစ်ခုလုံးတွင် စကား အနည်းငယ်မျှပင် မပြောခဲ့ရပေ။ ဒါဆို အဘိုးအိုက သူ့ကို အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားနေသည်ဟု အကိုကြီးဝမ် အဘယ်ကြောင့် ထင်ရသနည်း။

"အချိန်တန်ရင် မင်း နားလည်သွားလိမ့်မယ်"

သူ၏ အကိုကြီးဝမ် မည်မျှ ယုံကြည်မှု ရှိပုံကို မြင်သောအခါ လီဖူချန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ခဏအကြာတွင် တိမ်တိုက် ပြန့်ကားသဲ ကျေးရွာထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဆင်းသက်လာသည်။

မခွဲခွာမီ ကျန်းပေရန်က လီဖူချန်ကို ကျောက်စိမ်း ငှက် တစ်ကောင် ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"လိုအပ်တဲ့အခါ ငါ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ ဒါကို သုံး"

"သိပါပြီ ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခေါ်သံအတွက် အမြဲ အသင့်ရှိနေပါ့မယ်"

တကယ်တော့ ကျန်းပေရန်က မူလက လီဖူချန်ကို အနည်းငယ် ပို၍ "လမ်းညွှန်" ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ထို ဇာတ်ကောင် အရှိန်အဝါမှာ အလွန် အဓိပ္ပာယ်မဲ့လွန်းသည်။ ကျန်းပေရန် ၎င်းကို ပင်ပန်းသည်ဟု တွေ့ရှိရပြီး သူ့ကို အလျင်အမြန် လွှတ်လိုက်သည်။

လီဖူချန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်ကလည်း ပြန့်ကားသဲ ကျေးရွာတွင် ကြာကြာ မနေခဲ့ပေ။

သူက ရွာသားများနှင့် စကား အနည်းငယ် ပြောဆိုခဲ့ပြီး မုယောင်နှင့် အခြားသူများကို နန်းတော်သို့ ပြန်ခေါ်သွားသည်။

ည သက်ဆင်းလာသည်နှင့် ကျန်းပေရန်က ပါးစပ် သန့်စင် ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ နံနက်တိုင်အောင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်သွားသည်။

နံနက်ခင်းတွင် နေ့စဉ် တော်ဝင် ညီလာခံ စည်းဝေးပွဲမှာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြီးဆုံးသွားသည်။

မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းအပျိုတော်များ ဝန်းရံလျက် ကျန်းပေရန်က ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမဆောင်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ရုတ်တရက် စောင်းတစ်လုံးမှ ညင်သာသော တေးသွားတစ်ခု အဝေးမှ လွင့်မျောလာသည်။

ကျန်းပေရန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ စိမ်းပြာရောင် ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ပါးက မိုးမခပင် တစ်ပင်အောက်တွင် တူရိယာ တီးခတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့၏ မျက်လုံးများ ဆုံသောအခါ သူမက ချိုမြိန်သော အပြုံးဖြင့် သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင်ရှိ တော်ဝင် ကိုယ်လုပ်တော်များကို သိပ် ကန့်သတ်ချက် မထားခဲ့သောကြောင့် သူတို့က အကြိမ်အနည်းငယ် စမ်းကြည့်ပြီးနောက် နန်းတော် ပရဝုဏ် တစ်လျှောက် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည် စပြုခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျန်းပေရန်က သူတို့ထဲမှ အတော်များများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

"အရှင်မင်းကြီး"

တေးသွားကို ခံစားနေစဉ် နောက်ထပ် ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ပါးက သရေစာ ဗန်းတစ်ဗန်းကို ကိုင်ဆောင်ရင်း ပြေးလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒါတွေက ကျွန်မ လုပ်ထားတဲ့ သစ်သီးစုံ ကိတ်တွေပါ အရမ်း အရသာရှိပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး တစ်ခု သုံးဆောင်ကြည့်ပါ"

ဗန်းထဲမှ တစ်ခုကို ယူလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က ၎င်းကို သူ၏ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်များမှ အမှုန့်များကို ခါချလိုက်သည်။

"အင်း တော်တော် ကောင်းတယ်"

"အရှင်မင်းကြီး ကြိုက်လို့ ကျွန်မ အရမ်း ဝမ်းသာပါတယ် ကျွန်မ တခြား အများကြီးလည်း လုပ်တတ်ပါတယ် ဒီည အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အခန်းကို လာပြီး ပို အရသာရှိတဲ့ ဟာတွေ လုပ်ပေးရမလား ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ် အရင်က ဒီလိုမျိုး ဘာမှ မစားဖူးစေရပါဘူး"

သူမ မဆုံးမီမှာပင် အဝါရောင် ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော နောက်ထပ် ကိုယ်လုပ်တော် တစ်ပါး အလျင်စလို ရောက်လာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး အရှင်မင်းကြီး နောက်ပိုင်း အလုပ် အရမ်း ပင်ပန်းတယ်လို့ ကြားလို့ ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးအတွက် လေးညှင်းပွင့် အိတ်လေး လုပ်ထားပါတယ် ဒါက စိတ်ကို ငြိမ်သက်စေပါတယ်"

ထို့နောက် တတိယမြောက် တစ်ယောက် ရောက်လာသည်။ စတုတ္ထမြောက် တစ်ယောက်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ ကိုယ်လုပ်တော်များ ကျန်းပေရန်ကို ဝန်းရံ စပြုကြသည်။

အလှပဂေးများ လေးဘက်လေးတန် ရှိနေခြင်းမှာ တကယ် ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန် များပြားလွန်းလျှင် ဆူညံသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းပေရန်က မိန်းမစိုးများကို သူတို့ကို ခွဲထုတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ပိုမို နီးကပ်စွာ တိုးဝှေ့ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သော ကိုယ်လုပ်တော်များကို နောက်ပြန် ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အာ ငြီးငွေ့စရာ ဘဝပါပဲ"