အခန်း (၂၁၉)

"အရှင်မင်းကြီး"

ကျန်းပေရန် ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမဆောင်သို့ အေးအေးလူလူ ပြန်လာပြီး အတွင်းသို့ ဝင်မည် အပြုမှာပင် နူးညံ့ သိမ်မွေ့သော ခေါ်သံတစ်ခု သူ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်။

"အိုး ကျိယီကိုး"

ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင်မှ ကိုယ်လုပ်တော်များသည် လက်ရှိတွင် အနေရ အထိုင်ရ ခက်သည့် အခြေအနေ၌ ရှိနေကြ၏။

ပုံမှန်အရ သူတို့သည် ယခင် ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များ ဖြစ်ကြသည်။

ယခု ဧကရာဇ်သစ် ပလ္လင်ပေါ် ထိုင်နေချိန်တွင် သူတို့၏ ဂုဏ်ပုဒ်များမှာ ဘာမှ အရာမဝင်တော့ပေ။

အရင်ထုံးစံအရဆိုလျှင် သူတို့မှာ ကွယ်လွန်သွားသော ဧကရာဇ်နှင့်အတူ အုတ်ဂူထဲ လိုက်ပါသွားရမည် သို့မဟုတ် ပြည်နှင်ဒဏ် ခံရမည် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အချို့ ထူးခြားသော အရသာ ရှိသည့် ဧကရာဇ်များလည်း ရှိခဲ့ဖူးပြီး သူတို့က ယခင်ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်လုပ်တော်များကို မိမိတို့အတွက် သိမ်းဆည်းထားကာ ကြာမြင့်စွာ တပ်မက်ခဲ့ရသော မိခင်သဖွယ် ပုဂ္ဂိုလ်များကို မိဖုရားများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော မကြာမီက နန်းတွင်းဆရာကြီးက မိဖုရားဆောင်ကို စီမံခန့်ခွဲခြင်းမှာလည်း နန်းတွင်း အုပ်ချုပ်ရေး၏ အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင်ထဲမှ ထိုအမျိုးသမီးများမှာ ယခုအခါ ကိုယ်လုပ်တော်များလည်း မဟုတ်၊ နန်းတွင်းအပျိုတော်များလည်း မဟုတ်တော့ဘဲ သူတို့ကို နန်းတော်ထဲတွင် ဆက်လက်ထားရှိခြင်းမှာ အမှန်တကယ် မသင့်တော်ပေ။

ခဏ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို အသစ်စက်စက် ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"အရည်အချင်းရှိသော ကပျိုဖြူ" ဖြစ်ပြီး အနုပညာ စွမ်းရည်များ ရှိသော အမျိုးသမီးများဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

နန်းတော်ထဲတွင် ဤမျှ ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြရသဖြင့် ယခင် ကိုယ်လုပ်တော်များမှာ အချိန်ဖြုန်းရန် ပန်းထိုးခြင်း၊ တေးဂီတ၊ လက်အင်္ကျီ ကခုန်ခြင်း စသည်တို့တွင် သဘာဝအတိုင်း စိတ်ဝင်စားမှုများ မွေးမြူခဲ့ကြသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းပေရန်က သူတို့ကို သူတို့၏ အရည်အချင်းများကို ဆက်လက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေရန် အားပေးခဲ့သည်။

အနာဂတ်တွင် သံစုံတီးဝိုင်း၊ အကအဖွဲ့ သို့မဟုတ် ပြဇာတ်အဖွဲ့တစ်ခု တည်ထောင်ခြင်းမှာ မဆိုးလှပေ။

ပြီးတော့ ယခု သူ့ရှေ့တွင် ရပ်နေသူမှာ ချိုးကျိယိ ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းမှ အမျိုးသမီး ငါးထောင်ထဲတွင် အရည်အသွေး အားလုံးပေါင်းအရ အထူးချွန်ဆုံး ဖြစ်သည်။

သူမက သီချင်းဆိုနိုင်သည်၊ ကခုန်နိုင်သည်၊ ပန်းထိုးနိုင်သည်၊ ရက်ကန်းရက်နိုင်သည်၊ ပြီးတော့ အထူးခြားဆုံးမှာ ပုလွေကို အလွန် ကောင်းစွာ တီးမှုတ်နိုင်ပြီး သူမ တီးမှုတ်လိုက်တိုင်း တောရိုင်းငှက်များ နားထောင်ရန် စုရုံး ရောက်ရှိလာတတ်ကြသည်။

တကယ် ဆန်းကြယ်သော ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှို့ကွေး၏ အဆိုအရ ချိုးကျိယိမှာ နန်းတွင်းအပျိုတော်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံရကာစသာ ရှိသေးပြီး တိန့်ဘို အဖမ်းမခံရမီ ကွယ်လွန်သွားသော ဧကရာဇ်နှင့် တွေ့ပင် မတွေ့ခဲ့ရသေးပေ။

သိထားရမည်မှာ သာမန်ပြည်သူများထဲတွင် နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် အိပ်မက်မက်နေသော အမျိုးသမီးငယ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

ရွေးချယ်ခံ အပျိုတော်တစ်ဦး ဖြစ်လာခြင်းမှာ အတွင်းရေးရာရုံးမှ တင်းကျပ်သော ရွေးချယ်မှု အလွှာပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ချိုးကျိယိမှာ နောက်ဆုံးတွင် များစွာသော သူများထဲမှ ထူးချွန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ဧကရာဇ် မရှိတော့ကြောင်း ပြောကြားခံလိုက်ရသည်။

ဒါက ခါးသီးသော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယခုအခါ ဧကရာဇ်အသစ် နန်းတက်လာပြီး မိဖုရားခေါင်ကြီးကို မရွေးချယ်ရသေးသည့်အတွက် ချိုးကျိယိမှာ ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိအောင် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။

စမ်းသပ်မှု အကြိမ်အနည်းငယ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူမ ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း နန်းဆောင်မှ လွတ်လပ်စွာ ထွက်ခွာနိုင်ကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူမ ဧကရာဇ်အသစ်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းယူရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ အချိန် မဖြုန်းခဲ့ပေ။

တစ်ညတွင် ကျန်းပေရန် သူ၏ အိပ်ဆောင်များဆီသို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် လေထဲတွင် လွင့်မျောလာသော ပုလွေ၏ ဆွဲငင်အားရှိပြီး သာယာနာပျော်ဖွယ် တေးသွားများကို သူ ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

လရောင်အောက်တွင် နေရင်း သူ၏ အတွင်းစိတ်ထဲ နက်ရှိုင်းသော တစ်စုံတစ်ခုကို လှုပ်နှိုးလိုက်သော အမှတ်တရတစ်ခုကြောင့် ထိတွေ့ခံလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းပေရန် မေးမြန်းခြင်း မပြုဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်

"လရောင်အောက်မှာ ဘယ်သူ ပုလွေ မှုတ်နေတာလဲ"

ပြီးတော့ ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းပေရန်က လှပပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် အရည်အချင်းရှိသော ချိုးကျိယိနှင့် ပထမဆုံး ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

...

ကျန်းပေရန် သူမ၏ နာမည်ကို ခေါ်သည်ကို ကြားသောအခါ ချိုးကျိယိ အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

သူမ ရှေ့ထွက်လိုက်ပြီး ကျက်သရေရှိစွာ ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်

"ကိုယ်လုပ်တော် အရှင်မင်းကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ် အရှင်မင်းကြီး နံနက်ခင်း ညီလာခံကနေ ခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာတာလား"

ချိုးကျိယိ အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော မုယောင်မှာ နှုတ်ခမ်း မဆူဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်းပေရန်က နန်းတော်၏ အလှပဂေးများစွာအပေါ် တကယ့် စိတ်ဝင်စားမှု တစ်စုံတစ်ရာ ပြသလေ့ မရှိပေ။ ထိုအချက်က မုယောင်ကို တိတ်တဆိတ် ကျေနပ်စေသည်။

သူမက ဒါကို ကျန်းပေရန်၏ မြင့်မားသော အရသာများနှင့် ရှားပါးသော ရှောင်ကြဉ်မှု၏ သက်သေအဖြစ် ခံစားမိသည်။ လှပသော မျက်နှာများကြောင့် မယိမ်းယိုင်သော ရှားပါးသည့် အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ကိုယ်လုပ်တော် ရှစ်ယောက် ရှိသော သူမ၏ "ဖခင်" ထက် များစွာ သာလွန်သည်။

သို့သော် ချိုးကျိယိမှာ အထူး အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်က ထိုညက သူမကို သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ခေါ်ယူခဲ့ရုံသာမက ယခု သူက သူမ၏ နာမည်ကိုပင် ကြင်နာစွာ ခေါ်လိုက်သေးသည်။

မုယောင်က သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော မသက်မသာ ခံစားမှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရပြီး ချိုးကျိယိနှင့် ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဖွယ် တွေ့ရှိရသည်။

အနီးအနားတွင် တိန့်ရှန်းဟန်ကလည်း ချိုးကျိယိကို စူးစိုက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ရန်လိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ သိချင်စိတ် ဖြစ်နေသည်။

သူမက ဧကရာဇ်၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖမ်းစားနိုင်ခဲ့သော အမျိုးသမီးနှင့် ပတ်သက်သည့် အရာမှာ ဘာဖြစ်သည်ကို ရှာဖွေ ဖော်ထုတ်လိုသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက အကုန်အကျ အသက်သာဆုံး နည်းလမ်းဟု ယုံကြည်သည့် "အလှဖြင့် ဖြားယောင်းခြင်း" ဟူသော သူမ၏ နည်းဗျူဟာကို ဘယ်တော့မှ လက်မလျှော့ခဲ့ပေ။

‘သူမရဲ့ ရုပ်ရည်က တကယ် သာမန်ထက် သာလွန်တယ် ဒါပေမဲ့ အံ့မခန်းတော့ မဟုတ်ဘူး’

‘ဒါက ဧကရာဇ်ကို သူမအပေါ် ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံစေဖို့ လုံလောက်သင့်တာ မဟုတ်ဘူး’

‘ဒါဆို ဖြစ်နိုင်တာက အရှင်မင်းကြီးက ပုလွေ တေးဂီတကို ရိုးရိုးလေး ကြိုက်တာလား’

စိတ်ထဲတွင် မှတ်စုများ ပြုလုပ်ရင်း တိန့်ရှန်းဟန်က သူမ ပြန်ရောက်သည့်အခါ ပုလွေတီးခြင်းကို ကောင်းစွာ လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချိုးကျိယိ၏ မေးခွန်းကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဒါက အဖြေတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက အရမ်း လုံ့လဝီရိယ ရှိတယ် တကယ် ပြည်သူတွေအတွက် ကောင်းချီးပါပဲ ကိုယ်လုပ်တော် လေးစားမှု အပြည့် ရှိပါတယ် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကို သက်သာစေဖို့ တေးသွားတစ်ပုဒ် ဆက်သခွင့် ပြုပါလား"

"မလိုပါဘူး ငါ စာဖတ်နေတုန်း ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်တာကို ပိုကြိုက်တယ်"

ချိုးကျိယိ ကြက်သေသေသွားပြီး ပြင်ဆင်ထားသော နောက်ဆက်တွဲ စကားလုံးများမှာ တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ပိုကြိုက်သည်ဟူသော ထို စကားအနည်းငယ်ကြောင့် သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့သွားသည်။

မုယောင် အတွင်းစိတ်မှ ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ချိုးကျိယိ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ရယ်မောချင်စိတ် နီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် တိန့်ရှန်းဟန်က သတင်းအချက်အလက် အသစ်စက်စက်ကို တိတ်တဆိတ် မှတ်သားလိုက်သည်။ ဧကရာဇ်က စာဖတ်နေစဉ် တိတ်ဆိတ်ခြင်းကို ကြိုက်သည်။

ဧကရာဇ် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ချိုးကျိယိက မူးမေ့ချင်ယောင် အလျင်အမြန် ဆောင်လိုက်ပြီး သူမ၏ နဖူးကို ထိလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်လုပ်တော် နောက်ပိုင်း အားနည်းပြီး နွမ်းနယ်နေသလို ခံစားနေရပါတယ် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်လို့ ကြားပါတယ် ကျွန်မကို စစ်ဆေးပေးဖို့ အရှင်မင်းကြီးကို ဒုက္ခပေးလို့ ရမလား"

ကျန်းပေရန်က ညီလာခံအတွင်း လဲကျပြီး သွေးအန်ခဲ့သော အသက်ခြောက်ဆယ်အရွယ် ဝန်ကြီးတစ်ပါးကို ကုသပေးခဲ့သောကြောင့် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှု ဂုဏ်သတင်းမှာ နန်းတော်တစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ လက်တစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်တွင် တင်ထားပြီး အနည်းငယ် အသက်ရှူမဝ ဖြစ်နေသော ချိုးကျိယိကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ရေနွေး များများ သောက်"

ထို စကားလေးလုံးဖြင့် သူ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

‘ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ အရှင်မင်းကြီးက သာမန် ငတုံး တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ မတူဘူး

ငါ့ရဲ့ ချဉ်းကပ်ပုံကို ပြန်စဉ်းစားဖို့ လိုအပ်ပုံပဲ’

သူမကိုယ်သူမ တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ရင်း ချိုးကျိယိ လှည့်ထွက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျန်းပေရန် ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် သူ ကြွေကျနေသော သစ်ရွက်များအောက်တွင် ကခုန်နေသော တိန့်ရှို့ဝမ်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက တိန့်ဘို၏ တတိယသမီး ဖြစ်ပြီး တတိယ မင်းသမီး၊ ဖိန်လဲ့ မင်းသမီး ဟုလည်း လူသိများသည်။

ရွှေရောင် သစ်ရွက်များ ကြွေကျမှုအောက်တွင် သူမ၏ အကမှာ ကျက်သရေ ရှိလှသည်။

တုန်ခါမှုတစ်ခုက သူမ၏ ဘယ်ဘက် လက်ချောင်းဖျားမှ စတင်ကာ ပခုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ထို့နောက် သူမ၏ ညာလက် လက်ချောင်းဖျားသို့ စီးဆင်းသွားသည်။

သူမ၏ လက်ကောက်ဝတ်များပေါ်မှ ငွေလက်ကောက်များက သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ညင်သာစွာ မြည်သံ ထွက်ပေါ်နေသည်။

လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ သဘာဝကျပြီး ချောမွေ့နေသည်။ လေထဲတွင် ကခုန်နေသော နတ်သမီးငယ် တစ်ပါးကဲ့သို့ပင်။

ဧကရာဇ်၏ အကြည့်ကို ခံစားမိသောအခါ တိန့်ရှို့ဝမ်၏ လှုပ်ရှားမှုများ စည်းချက် လွဲချော်သွားသည်။

သူမ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူမ၏ လျှို့ဝှက် ချစ်ကြိုက်သူကြောင့် အံ့အားသင့်သွားသော မိန်းကလေးငယ် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

အနည်းငယ် ဝေးသော နေရာတွင် ကျန်းပေရန်က ဆဋ္ဌမ မင်းသမီး တိန့်ယွင်မုန် စားပွဲတစ်ခု ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ စုတ်တံ ပန်းချီ ရေးဆွဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမ၏ မှင်စုတ်တံ၏ လှုပ်ရှားမှု တစ်ချက်ချင်းစီမှာ ပိုးစက္ကူပေါ်တွင် လွင့်မျောနေသော တိမ်တိုက်နှင့် စီးဆင်းနေသော ရေကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး မြင့်မားသော တောင်ထွတ်များနှင့် ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်များ၏ မြင်ကွင်းများကို ကျွမ်းကျင်သော ကျက်သရေဖြင့် ရေးဆွဲနေသည်။

သူ၏ အကြည့်ကို သတိပြုမိသောအခါ တိန့်ယွင်မုန်က ညင်သာသော အပြုံးဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ တကယ် ကျက်သရေ ရှိလှသည်။

ဆက်တိုက် မင်းသမီး နှစ်ပါး ဤမျှ အရည်အချင်း ပြသနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

သူ သဘောပေါက်သွားသည်- တိန့်ရှန်းဟန်က ကိုယ်လုပ်တော်များကို "အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးများ" ဟု အမည်ပေးရာတွင် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို နားလည်မှု လွဲသွားခဲ့ရမည်။ သူမက သူ အရည်အချင်းရှိသော အမျိုးသမီးများကို နှစ်သက်သည်ဟု ထင်ကောင်းထင်နိုင်ပြီး ထို့ကြောင့် သူမ၏ ညီအစ်မ တစ်ယောက်ချင်းစီကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အရည်အချင်းများ ပြသရန် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စိတ်ပျော်သလို သက်ပြင်းချ ခေါင်းခါရင်း ကျန်းပေရန် စာကြည့်တော်ဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ့ကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ လော့ယွီ မင်းသမီး တိန့်ရှုယွီ အသက်ဆယ်နှစ်ကျော်ရုံသာ ရှိသေးသည်။ သူမ၏ လက်အင်္ကျီရှည်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ လိုက်လံတုပရန် မဖြစ်နိုင်လောက်သော ထူးဆန်းသည့် အကငယ်တစ်ခု ကနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ ဧကရာဇ် ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ မင်းသမီး တိန့်ရှုယွီက စွဲမက်ဖွယ်ရာ ပုံစံဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒရာမာဆန်ဆန် လဲကျသွားပြီး သူ့ကို ကျီစယ်သော မျက်လုံးများ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့်အလား အသည်းအသန် မျက်စပစ်ပြလိုက်သည်။

မိန်းကလေးထံမှ ထိုသို့သော အပြုအမူကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်၏ နဖူးတွင် သွေးကြောများ ဖောင်းထလာသည်။

သူ ရှေ့သို့ ဒေါသတကြီး လျှောက်သွားလိုက်ပြီး တိန့်ရှုယွီကို ကောက်မကာ သူမ၏ တင်ပါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည်။

"အား အား အား"

တိန့်ရှုယွီ၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံက နန်းတော်ထဲ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် သူမ၏ တင်ပါး ရှစ်စိပ်ကွဲထွက်တော့မလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဝူးဝူးဝူး အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မ မှားပါတယ် ကျေးဇူးပြုပြီး တော်ပါတော့"

သူမ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးရင်း မျက်ရည်များကြားမှ တောင်းပန်သည်။

သူမ အသက်ပင် မရှူနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်စွာ ငိုကြွေးနေမှသာ ကျန်းပေရန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ တင်းမာစွာ သတိပေးလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ မင်း ဒီလိုမျိုး လုပ်တာ ငါ မြင်ရင် မင်းရဲ့ တင်ပါးပဲ နာမှာမဟုတ်ဘူး "

"ဝူးဝူး ကျွန်မ မှားမှန်း သိပါတယ်"

တိန့်ရှုယွီက သူမ၏ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း ဖြစ်နေသော တင်ပါးကို ပွတ်သပ်ရင်း ဝမ်းနည်းစွာ တိုးတိုး ရေရွတ်သည်။

သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က သူ၏ အကြည့်ကို တိန့်ရှန်းဟန်ထံသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဟောက်လိုက်သည်။

"မင်း နောက်တစ်ခါ အဲ့ဒီလို တုံးအတဲ့ စိတ်ကူးမျိုး ထပ်ရရင် ငါ မင်းတို့အားလုံးကို နန်းတော်ထဲက ပစ်ထုတ်လိုက်ရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်မျိုးမ မှားမှန်း သိပါတယ်"

သို့သော် တိန့်ရှန်းဟန်က အသံထွက် တောင်းပန်နေစဉ်မှာပင် သူမ အတွင်းစိတ်မှ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

အခြား ညီအစ်မများမှာ ဧကရာဇ်၏ အမျက်ဒေါသနှင့် မရင်ဆိုင်ခဲ့ရပေ။ အဘယ်ကြောင့် နဝမ မင်းသမီးကို ဤမျှ ကွဲပြားစွာ ဆက်ဆံရသနည်း။ ဧကရာဇ်က မိန်းကလေးငယ်များကို မကြိုက်လျှင်ပင် ဒါက အနည်းငယ် လွန်လွန်းနေသည် မဟုတ်လော။

သူ၏ စိတ်ပျက်မှုကို ဖောက်ထုတ်ရင်း ကျန်းပေရန်က တိန့်ရှုယွီကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ခုံချန်ချန်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သူ့အတွက် သကြားလုံး သစ်သီးခြောက်တချို့ ယူလာခဲ့"

"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"

ခုံချန်ချန်က ပြန်ဖြေပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

မကြာမီ တိန့်ရှုယွီ၏ ရှိုက်သံများ သစ်သီးခြောက် ဝါးစားရင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

နန်းတွင်းအပျိုတော် တစ်ယောက်က သူမ၏ လက်ထဲမှ အချိုတည်းစရာကို တပ်မက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း တိန့်ရှုယွီက မက်မွန်သီး သကြားလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"မြည်းကြည့်ချင်လား"

သူမ မေးလိုက်သည်။

ခုံချန်ချန်က ခေါင်းညိတ်ချင်သော်လည်း ဧကရာဇ်၏ စည်းမျဉ်းများကို အလျင်အမြန် သတိရလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။

ထိုသည်ကို မြင်သောအခါ တိန့်ရှုယွီက သကြားလုံးကို သူမ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ တင်ပါး ဆက်လက် ပူလောင်နေဆဲ ဖြစ်သဖြင့် တိန့်ရှုယွီက ဧကရာဇ်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က သူမ၏ အကြည့် သူ့အပေါ် စူးစိုက်နေသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် သူ၏ စာအုပ်ကို ချလိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘာတုန်း"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

သူမ အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ခိုးကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

"စိတ်ထဲမှာ တစ်ခုခု ရှိရင် ပြော"

ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ထင်တာက အရှင်မင်းကြီးက တကယ် ကြင်နာတတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပါပဲ"

‘သေစမ်း

ဆယ်နှစ်အရွယ် ကလေးမလေး တစ်ယောက်ဆီကနေ "ခင်ဗျားက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ" ကတ်နဲ့ အခုလေးတင် အထိခံလိုက်ရတာပဲ’

မျက်လုံးလှန်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က စာ ပြန်ဖတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တိန့်ရှုယွီက ရုတ်တရက် ပြေးလာပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မတို့ကို အမြဲ ကာကွယ်ပေးမှာလား"

သူမ၏ သနားစရာ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေသည်။

"မင်း နန်းတော်ထဲမှာ နေနေသမျှ ကာလပတ်လုံး မင်း ငါ့အပိုင်ပဲ"

သူမ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ နားလည်သော်လည်း တိန့်ရှုယွီက ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ အလွန် လုံခြုံသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်ပြီးမှ သူမ၏ အစ်မကြီး၏ အကြံဉာဏ်ကို သတိရလိုက်ပြီး သူမ၏ စကားလုံးများကို မျိုချလိုက်သည်။

"ကျွန်မ သူ့ကို အပြင်ခေါ်သွားရမလား"

တိန့်ရှန်းဟန်က ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

"သူမ အရှင်မင်းကြီး စာဖတ်တာကို နှောင့်ယှက်မိမှာ မလိုလားပါဘူး"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခြေထောက်ကို မြှောက်ကာ တိန့်ရှုယွီကို တိန့်ရှန်းဟန်ထံသို့ လွှဲပေးလိုက်သည်။

တိန့်ရှန်းဟန် သူမ၏ ညီမငယ်ကို သယ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန် မသက်ပြင်းချဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

မင်းသမီးများ အသက်ရှင် ရပ်တည်နိုင်ရန် ဤမျှ ကြိုးစား အားထုတ်နေကြရခြင်းမှာ တော်တော်လေး စိတ်ထိခိုက်စရာ ကောင်းလှသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် အရာအားလုံးကို သူတို့၏ ယခင် ဧကရာဇ် ဖခင်အပေါ် အပြစ်တင်၍ မရပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန့်တိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ် ဖြစ်ရခြင်းမှာ အမှန်တကယ် လွယ်ကူသော အလုပ် မဟုတ်ခဲ့ပေ။

ထိုညတွင် သူ နေ့စဉ် တင်သွင်းလွှာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးရင်း ၎င်းတို့၏ အကြောင်းအရာများ အလွန် ကွဲလွဲနေသည်ကို သဘောပေါက်သောအခါ ကျန်းပေရန် သူ၏ စာရေးစုတ်တံကို ချလိုက်ပြီး အတွေးနက်နက်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ သူက ဧကရာဇ်၏ အခန်းကဏ္ဍတွင် ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိလာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သမားရိုးကျ အုပ်ချုပ်ရေးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် လိုက်နာရခြင်းကို အနည်းငယ် ငြီးငွေ့လာခဲ့သည်။

ထိုစဉ်က သူက နန်းတွင်း အုပ်ချုပ်ရေး စည်းမျဉ်း စာအုပ်ကို စာသားအတိုင်း လိုက်နာခဲ့ခြင်းမှာ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို မပြောင်းလဲမီ ၎င်းကို ဦးစွာ နားလည်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် သူက မှောင်မိုက်ထဲတွင် လွှဲရမ်းနေသလို ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခါ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အသစ်များက ရှန့်တိုင်းပြည်အတွက် ခိုင်မာသော အခြေခံ အုတ်မြစ်တစ်ခုကို ချမှတ်ပြီး ဖြစ်သည်။

အခြေခံ ကျောက်သားပေါ်တွင် ကျန်းပေရန်က စိတ်ဝင်စားစရာ အရာများ လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်တန်ပြီဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ပြည်နယ်များသို့ သူ၏ စစ်ဆေးရေး ခရီးစဉ်များမှာ ဒေသခံ အရာရှိများကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်းအပြင် နောက်ထပ် ရည်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိသေးသည်- သူ ယခုအခါ လုံလောက်အောင် "ဘေးကင်း" နေပြီလား ဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် ဖြစ်သည်။

သူ ပထမဆုံး ဧကရာဇ် ဖြစ်လာစဉ်က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ၂၁ ရာစုမှ ရေးဆွဲထားသော အမြင်တစ်ခု ရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုအမြင်နှင့် လက်တွေ့ဘဝကြားက ကွာဟချက်ကို မည်သို့ တံတားထိုးရမည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ ရှေးဟောင်း စာလိပ်များနှင့် စာရွက်စာတမ်းများစွာကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် သူ၏ အသေးစိတ် အစီအစဉ်မှာ ပုံပေါ်လာ စပြုခဲ့သည်။

ဥပမာအားဖြင့် နန်းတွင်း စာမေးပွဲ စနစ်ကို ဖျက်သိမ်းခြင်း၊ ပိုမို ကွဲပြားသော ပညာရေး စနစ်တစ်ခု ဖန်တီးခြင်း ဖြစ်သည်။

သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒ ကဲ့သို့သော ခေတ်သစ် ဘာသာရပ်များကို သိရှိသော ဆရာများမှာ ယခုအခါ မရှိသေးပေ။ သို့သော် ကျန်းပေရန် ယုံကြည်သည်မှာ ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု အောင်မြင်သည်နှင့် အရည်အချင်းရှိသူများ နွေဦး မိုးရွာပြီးနောက် ဝါးညွန့်များကဲ့သို့ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူက နိဒါန်း စာသားများအဖြစ် အခြေခံ ဂဏန်းသင်္ချာ စာအုပ် အနည်းငယ် ရေးသားလိမ့်မည်။ သူ သူ၏ သက်တမ်းအတွင်း ရေနွေးငွေ့ အင်ဂျင်များကို မြင်တွေ့ရနိုင်လောက်သည်။

နောက်တစ်ဆင့်မှာ အခွန်များ လျှော့ချခြင်းနှင့် ကုန်သည်များကို အားပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မည်သည့် ခေတ်ကာလတွင်မဆို စီးပွားရေး အခြေခံ အုတ်မြစ်က နိုင်ငံရေး ဖွဲ့စည်းပုံကို အမြဲ ဆုံးဖြတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ စီးပွားရေး နောက်ကျကျန်နေပြီး သူတို့က နိုင်ငံရေးကို ဟိုဟိုဒီဒီ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားနေဦးမည် ဆိုလျှင် ၎င်းက အလွယ်တကူ နောက်ပြန် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနိုင်သည်။

သူက စနစ်မှတစ်ဆင့် ရွေးချယ်ထားသော သစ္စာရှိ ဝန်ကြီးများကို အာဏာ လွှဲအပ်ခြင်းကိုလည်း စတင်ခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူတို့ကို သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှု နယ်ပယ်များတွင် အပြည့်အဝ အသုံးချစေပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်တိုင်းကို သူ အတည်ပြုရန် မချန်ထားတော့ပေ။

ဒါက မယုံနိုင်လောက်အောင် အကျိုးထိရောက်မှု မရှိပေ။

ထိုသို့သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများ ယူဆောင်လာမည့် အတားအဆီးများကို သူ ကြိုတင် မျှော်မှန်းထားပြီး ဖြစ်ကာ ဖြေရှင်းနည်းများကို စမ်းသပ် စပြုနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ပထမဦးဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးမှာ အကျင့်ပျက် ခြစားသော ဗျူရိုကရေစီကို ရှင်းလင်းခြင်း ဖြစ်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော မင်းဆက်များအတွက် အတောက်ပဆုံး ဧကရာဇ်များပင်လျှင် ဒေသခံ အရာရှိများ မည်မျှ အကျင့်ပျက်လာသည်ကို မပြင်ဆင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သေးငယ်သော ခရိုင်များတွင် ကြီးကြပ်မှု မရှိဘဲ ဥပဒေများ အာဏာမတည်ဘဲ အရာရှိများက သူတို့ စိတ်တိုင်းကျ ပြုမူကြသည်။

ကျန်းပေရန်တွင် လှည့်စားမှု ကတ်တစ်ခု ရှိသည် သူ ပျံသန်းနိုင်သည်၊ ပြီးတော့ မြန်ဆန်သည်။

ပြီးပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်မှု မဟုတ်သော်လည်း ၎င်းက အနည်းဆုံးတော့ အံ့အားသင့်ဖွယ် စစ်ဆေးမှုများကို လက်တွေ့ကျစေသည်။ ယခင်ကထက် များစွာ သာလွန်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ကျန်းပေရန်က နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းလုံးတွင် "မကျေနပ်မှု သေတ္တာများ" ဖြန့်ဝေရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ လူများကို အမည်မသိ အစီရင်ခံစာများ ရေးသားရန် အားပေးခြင်း ဖြစ်ပြီး ရက်ရောသော ဆုလာဘ်များဖြင့် ချိုမြိန်စေသည်။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒေသခံ အရာရှိတစ်ဦးကို တိုင်ကြားလိုပါက သူတို့ကို နင်ဒူးသို့ တိုက်ရိုက် မြင်းဖြင့် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ပံ့ပိုးပေးလိမ့်မည်။ ပဉ္စမအဆင့် အရာရှိတစ်ဦး၏ တည်းခိုခွင့် အခွင့်အရေးများနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။ ဆန်၊ ဂျုံ၊ စပျစ်ရည်၊ အသား၊ ပြီးတော့ ဆား၊ ပဲငံပြာရည်၊ ကြက်သွန်မြိတ်၊ ဂျင်းနှင့် နေကြာစေ့များ ကဲ့သို့သော ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြစ်သည်။

အတိုချုပ် ပြောရလျှင် သူတို့က ကိုယ်ပိုင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးဖြင့် စီးနင်းပြီး အရာရှိကြီးများကဲ့သို့ စားသောက်ပွဲ ကျင်းပကြလိမ့်မည်။ အမှန်တရားကို ပြောဆိုရုံ သက်သက်အတွက် ဖြစ်သည်။

ငတ်မွတ်ခေါင်းပါးနေသော သာမန်ပြည်သူများစွာအတွက် အကယ်၍ သူတို့ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ သေရမည် ဆိုလျှင် အဘယ်ကြောင့် လောင်းကြေး မထပ်ကြည့်သင့်သနည်း။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ပြည်သူလူထု အစီရင်ခံစာများအပေါ်တွင်သာ မှီခိုခြင်းကလည်း မလုံလောက်ပေ။

ကျန်းပေရန်က စာအုပ်ပေါင်းများစွာကို လေ့လာခဲ့ပြီး သူ၏ ယခင် ကမ္ဘာမှ စည်းမျဉ်း စနစ်မျိုးစုံကို ပြန်လည် သတိရကာ နောက်ဆုံးတွင် လက်တွေ့ကျသော အစီအစဉ်တစ်ခုကို ရေးဆွဲခဲ့သည်။

ဒေသဆိုင်ရာ အကျင့်ပျက် ခြစားမှုကို အဆုံးသတ်ရန် သူတို့က အာဏာကို စည်းမျဉ်းများဖြင့် ထိန်းချုပ်ရမည်။ ပွင့်လင်းမြင်သာမှုကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်၊ ပြီးတော့ လွတ်လပ်သော ကြီးကြပ်ရေး အဖွဲ့အစည်းများ ဖန်တီးရမည်ဟု သူ သိသည်။

နောက်ပြီး မီဒီယာ….

သူ၏ ယခင် ဘဝတွင် မီဒီယာက အရာရှိတစ်ဦးကို ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ်တည်းဖြင့် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်ခဲ့သည်။ လူအများ ရှုတ်ချခြင်း ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် အများရှေ့တွင် ဒီဇိုင်နာ နာရီများ ဝတ်ဆင်ရဲသူပင် အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

ဒီမှာ အင်တာနက် သို့မဟုတ် လူမှုကွန်ရက် မီဒီယာ မရှိသေးနိုင်ပေ။ သို့သော် သတင်းစာများလား။ ဒါက နောက်တစ်ဆင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ပုံနှိပ် မီဒီယာမှာ ပြင်းထန်သော အစွယ် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့သော ဘက်ပေါင်းစုံမှ ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ အရာရှိများကို သန့်ရှင်းအောင် ထိန်းသိမ်းရန် နေ့စဉ် ပျံသန်း လှည့်လည်စရာ မလိုတော့မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

အကျင့်ပျက် ခြစားမှုမှာ သဘာဝအတိုင်း ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်။

ဒုတိယ အဓိက ပြဿနာမှာ ဂိုဏ်းဂဏစွဲမှု၊ ပူးပေါင်းကြံစည်မှုနှင့် အခိုင်အမာ အမြစ်တွယ်နေသော အကျိုးစီးပွား အုပ်စုများ ဖြစ်သည်။

နန်းတွင်းများ၏ ကုသ၍မရသော ဤရောဂါကို စနစ်က အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ ဖြေရှင်းပေးခဲ့သည်။ ကျန်းပေရန်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် သစ္စာရှိ မျိုးချစ်များသာ နန်းတွင်းတွင် တာဝန် ထမ်းဆောင်ကြသည်။

အခြား မည်သည့် အချိန်ကမျှ ဤ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို မယှဉ်နိုင်ပေ။

သူက တစ်မူထူးခြားသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

ထိုတစ်ခုတည်းကပင် သူ့ကို ခေါင်းကိုက်စရာ တောင်ပုံရာပုံမှ ကယ်တင်ခဲ့သည်။