ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း
Vol. 16 Ch. 221
ကျန်းပေရန် သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဘယ်နေရာက စတင်ရမည်ကို တွေးတောနေစဉ်မှာပင် လယ်သမား၏ ဝိညာဉ်က သူ့ထံသို့ သတိဖြင့် တိုးကပ်လာပြီး မေးလိုက်သည်။
"ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်လား သာမန်ပြည်သူ အားလုံးကို အုပ်ချုပ်တဲ့ တစ်ယောက်လား"
သူတို့၏ အစောပိုင်း စကားပြောဆိုမှုအတွင်း ကျန်းပေရန်က ဝိညာဉ်သရဲနှင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်နိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်ခဲ့သဖြင့် သူက ရိုးရှင်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းမှတစ်ဆင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အတိအကျပဲ"
"ဧကရာဇ်က တို့ လယ်သမားတွေဆီက အခွန်တွေကို အမြဲ တောင်းနေတာ မဟုတ်လား သူက အခု တို့တွေကို အစားအစာ ယူဆောင်လာပေးရင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ဧကရာဇ်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ ငါ အခွန် မတောင်းတော့ဘူး ငါက မင်းတို့အားလုံး ဗိုက်ဝအောင် စားစေချင်တယ်"
"ဧကရာဇ်အသစ် ရှိတယ် ဟုတ်လား ဒါ ကောင်းလိုက်တာ အရင်တစ်ယောက်က တို့တွေရဲ့ ပိုက်ဆံ ယူဖို့ပဲ ဂရုစိုက်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက တို့တွေရဲ့ ပိုက်ဆံ မလိုချင်ဘူး ပြီးတော့ တို့တွေကို အစားအစာတောင် ယူလာပေးသေးတယ် ခင်ဗျားက ဧကရာဇ်ကောင်း တစ်ပါး ဖြစ်ရမယ် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဦးချပါ့မယ်"
ထိုသို့ ပြောရင်း လယ်သမားက ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အကြိမ်ကြိမ် ဦးချလိုက်သည်။ တစ်ချက် အသက်ရှူရုံဖြင့် အကြိမ် တစ်ဒါဇင်ကျော် ဖြစ်သည်။
"တော်ပြီ ထတော့ အဲ့ဒီလို ဦးချနေတာ ငါ သေသေချာချာ ဒုန်းကနဲ မြည်သံတောင် မကြားရဘူး"
"အရှင်မင်းကြီး ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့် သားလေးကို ပြန်ခေါ်လာပေးပါ သူ့ကို ကျွန်တော့်အတွက် ဦးချခိုင်းလိုက်ပါ ကျွန်တော် ကတိပေးပါတယ် သေသေချာချာ အသံ မြည်စေရပါမယ်"
"မင်းရဲ့သား ဟုတ်လား ရွာက ယောက်ျားတွေကို ဘယ်သူ ဖမ်းသွားလဲ မင်းသိလား"
"သိတာပေါ့ ကျွန်တော်တို့အားလုံး အတူတူ အဖမ်းခံခဲ့ရတာ"
"မင်း သူတို့ကို အခု ရှာနိုင်မလား"
"ရှာနိုင်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ် ရှာနိုင်ပါတယ် ကျွန်တော် ခုလေးတင် ပြန်ရောက်လာတာ ကျွန်တော့် မိန်းမကို နောက်ဆုံး တစ်ခေါက် ခိုးကြည့်လိုက်ဦးမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ"
"ကောင်းပြီ ဒါဆို လမ်းပြ ငါ မင်းသားကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့မယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် ခင်ဗျား တကယ် လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ ကျွန် ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို အခုချက်ချင်း ခေါ်သွားပါ့မယ်"
ရွာသားများအတွက် စပါးများ ပိုမို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်နှင့် မုယောင်၏ အဖွဲ့ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး လယ်သမား၏ ဝိညာဉ်နောက်သို့ အနောက်ဘက်သို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။
"အရှင်မင်းကြီး တို့တွေ အခု ဘယ်ကို သွားနေကြတာလဲ"
မုယောင်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ရွာက ယောက်ျားတွေကို ရှာဖို့"
"သူတို့ ဘယ်မှာလဲဆိုတာ ရှင် သိနှင့်ပြီးပြီ ဟုတ်လား"
မုယောင် တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့အားလုံး ရွာသားများထံမှ တူညီသော ဇာတ်လမ်းများကို ကြားခဲ့ကြသော်လည်း အရှင်မင်းကြီးက ယောက်ျားများ ဘယ်ကို သွားခဲ့ကြသည်ကို မည်သို့ သိနှင့်နေခဲ့သနည်း။
‘ဒါက ငါနဲ့ အရှင်မင်းကြီးကြားက ကွာဟချက်လား’
တိန့်ရှန်းဟန်ကလည်း ထိုနည်းတူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေပြီး အစောပိုင်းက မည်သည့် ဝါကျက တည်နေရာကို ဖော်ထုတ်ခဲ့သည်ကို မတွက်ဆနိုင်ခဲ့ပေ။
ခုံချန်ချန် တစ်ယောက်တည်းသာ သေချာမှု အပြည့်ဖြင့် မျက်နှာအမူအရာ ရှိနေသည်။ အမြဲတမ်းလိုလို သူမက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဧကရာဇ် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိသည့် အရာ ဘာမျှမရှိဟု ယုံကြည်နေသည်။
သူတို့ လျှောက်လှမ်းနေစဉ် ကျန်းပေရန်က လယ်သမားကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"မင်းတို့အားလုံး ဘာလုပ်ဖို့ အခေါ်ခံခဲ့ရတာလဲ"
"ဟူး"
လယ်သမားက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"ကျောက်တုံးတွေ တူးဖို့ နေ့ရောညပါ မရပ်မနားပဲ ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်လို ခေါ်လဲတောင် ကျွန်တော် မသိဘူး သူတို့က စိမ်းပြီး တောက်ပနေတယ်"
‘ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ’
ထို ဖော်ပြချက်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က အမျိုးသား ဘာပြောနေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။
ယခုအခါ သူ၏ အမှတ်တရများတွင် နစ်မြုပ်နေသော လယ်သမားက သက်ပြင်းများ ပိုမို ချရင်း လွတ်လပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီ သတ္တုတွင်းက တူးရတာ အရမ်း ခက်တယ် တစ်ခါတလေ ရက်ပေါင်းများစွာ တူးတာတောင် ကျောက်တုံး တစ်လုံးတောင် မထွက်ဘူး ပြီးတော့ ငါတို့တွေ ဘာမှ မတူးနိုင်ရင် အဲ့ဒီ လူယုတ်မာတွေက ငါတို့တွေကို ပျစ်ခဲနေတဲ့ ဆန်ပြုတ်ပဲ ပေးတယ် အဲ့ဒါမှ မဟုတ်ရင် ကျောက်တုံးတွေလို မာကျောနေတဲ့ ပေါင်မုန့်ပေါင်းတွေ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် လဲကျသွားပြီး သေသွားတဲ့ လူတွေ အများကြီးပဲ"
ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က သူကိုယ်တိုင် မှောင်ခို သတ္တုတွင်း တစ်ခုထဲသို့ လှည့်စား ခေါ်ဆောင်ခံခဲ့ရသည့် နေ့ရက်များကို ပြန်လည် သတိရလိုက်သည်။ ထိုနေ့ရက်များမှာ သေခြင်းထက် ဆိုးရွားခဲ့သည်။ စနစ်က မျှော်လင့်ချက် တစ်စွန်းတစ်စ ပေးမထားခဲ့ပါက သူ ဘယ်တော့မှ ထွက်မြောက်လာနိုင်ဖွယ် မရှိပေ။
သူတို့ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေစဉ်မှာပင် သူတို့ တောင်ကုန်း နှစ်လုံးကို ကျော်ဖြတ်သွားကြသည်။ ရုတ်တရက် လယ်သမားက ရှေ့သို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"အရှင်မင်းကြီး ဟိုမှာပဲ တို့ရွာက ယောက်ျားတွေ အားလုံး ရှိနေတဲ့ နေရာပဲ"
သူ လက်ညှိုးထိုးပြသည့် လားရာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်က ၎င်းမှာ သံသယမရှိဘဲ သတ္တုတွင်း တူးဖော်ရေး နေရာတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တိတ်တဆိတ် လိုက်ပါလာခဲ့သော မုယောင်မှာ ဧကရာဇ်က ၎င်းကို အမှန်တကယ် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့်အတွက် နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ မည်သို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ သတ္တုတွင်းကို စကင်ဖတ်လိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်က အတွင်းထဲမှ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ချီစွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်း အဆင့်မျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုတစ်ခုတည်းကပင် သတ္တုတွင်းတွင် ဂိုဏ်း ပါဝင်ပတ်သက်မှု ရှိကြောင်း သက်သေပြနေသည်။
သူတို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ကျန်းပေရန်က အသက်ဝင်နေသော တောင်စောင့် အစီအရင်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။ စွမ်းအား တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် သူက ၎င်းကို အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ ပယ်ဖျက်လိုက်ပြီး အုပ်စု အတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်သွားကြသည်။
သတ္တုတွင်း ဝင်ပေါက်တွင် အစောင့်တစ်ဦးက သူတို့ကို ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် လျှောက်ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခဏတာ ကြောင်အသွားပြီး အော်ဟစ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မတ်တပ် ထရပ်လိုက်သည်။ သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံများကို မြင်သောအခါ အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စော်ကားမိမည် စိုးသဖြင့် သူ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး သူ၏ လေသံကို ပြောင်းလိုက်သည်။
"ဂုဏ်သရေရှိ လူကြီးမင်းတို့ကို ဒီကို ဘာကိစ္စ နဲ့လာပါသလဲ"
ကျန်းပေရန်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"သွား မင်းရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ခေါ်လိုက်"
အစောင့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ရှင်းလင်းစွာ သံသယ ဝင်နေသည်။
"ကြီးကြပ်ရေးမှူး အပြင်သွားပါတယ် ခင်ဗျားမှာ ပြောစရာ တစ်ခုခု ရှိရင် ကျွန်တော့်ကို ပြောပါ"
စကားလုံးများ ဖြုန်းတီးချင်စိတ် မရှိသဖြင့် ကျန်းပေရန်က ရိုးရှင်းစွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။
"မုယောင်"
ထပ်ခါတလဲလဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှတစ်ဆင့် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားပြီး ဖြစ်သော မုယောင်က သူမ၏ နှင်းခဲအလင်း ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အနီးအနားမှ ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။
နားကွဲလုမတတ် မြည်ဟည်းသံနှင့်အတူ ဧရာမ ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံး အပိုင်းအစများအဖြစ် ပေါက်ကွဲသွားပြီး တောင်အောက်သို့ လိမ့်ကျသွားသည်။
သူတို့ ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသော အစောင့်က ချက်ချင်း လက်နှစ်ဖက် ယှက်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီမှာ စောင့်ပါ ကျွန်တော် ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ချက်ချင်း သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်"
သူ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး သတ္တုတွင်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
မကြာမီမှာပင် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူတို့ထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်လှမ်းလာပြီး သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ ဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး၏ မမှားနိုင်သော အသွင်အပြင်ကို ဆောင်ထားသည်။
သူတို့ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ သူ လက်နှစ်ဖက် ယှက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က မိုးကြိုးပြိုကျခြင်းဂိုဏ်းရဲ့ တပည့် တာအိုယင်ဖာပါ လေးစားရပါသော ကျင့်ကြံသူတို့ကို ဘာကိစ္စ ဒီကို ခေါ်ဆောင်လာပါသလဲ မေးခွင့်ပြုပါ"
‘မိုးကြိုးပြိုကျခြင်းဂိုဏ်း’
ကျန်းပေရန်က နာမည်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်မှာ အနက်ရောင် ဘုရင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းမှာ မြစ်ခွခရိုင်တွင် အတော်လေး လူသိများသည်။
"ငါကိုယ်တော် မင်းကို မေးမယ် သတ္တုတွင်းက အလုပ်သမားတွေ ဘယ်က လာတာလဲ"
‘သူ နန်းတွင်း လေသံနဲ့ "ငါကိုယ်တော်" လို့ ပြောလိုက်တာ ဟုတ်လား’
တာအိုယင်ဖာ ချက်ချင်း နားလည်လိုက်သည်။ သူတို့ ပြဿနာ ရှာရန် ဒီကို ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန့်တိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ်အသစ် နေရာတိုင်းတွင် စစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်နေပြီး တိုင်းပြည်အနှံ့ အမိန့်များ ထုတ်ပြန်နေကြောင်း သူ ကြားသိပြီး ဖြစ်သည်။
ပြဿနာရှာသူများက လုပ်ငန်းကို ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ တာအိုယင်ဖာ၏ လေသံ ကြမ်းတမ်းလာသည်။
"ဒါဆို ခင်ဗျားက ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ အဲ့ဒီ 'ဧကရာဇ်အသစ်' လို့ ခေါ်တဲ့သူပေါ့ ခင်ဗျားကို တစ်ခု ပြောပြမယ် ကြက်တောင်မွှေး တစ်ချောင်းကို မြှားတစ်စင်းလို ဝှေ့ယမ်းမနေနဲ့ နန်းတွင်းက ဘယ်တုန်းက ဂိုဏ်းရေးရာတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်နိုင်တယ်လို့ ထင်သွားတာလဲ"
"ငါ ဂိုဏ်းကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး"
ကျန်းပေရန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ဒါပေမဲ့ ငါ ရှန့်တိုင်းပြည်က ပြည်သူတွေကို ဂရုစိုက်တယ် သတ္တုတွင်းက ယောက်ျားတွေ အားလုံး အနီးအနားက ရွာတွေကနေ အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်လာတာ ဟုတ်လား မဟုတ်လား"
"ဟုတ်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ ခင်ဗျားမှာ သတ္တိ ရှိရင် ငါတို့တွေရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ သွားရှင်း"
"ကောင်းပြီ ငါ ဂိုဏ်းချုပ်ထန်နဲ့ အဲ့ဒီအကြောင်း ကောင်းကောင်း သွားစကားပြောမယ်"
ကျန်းပေရန် အမှန်တကယ် ထွက်ခွာရန် လှည့်ထွက်သွားပြီး သူ တကယ် လုပ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်နေပုံ ပေါက်သည်ကို မြင်သောအခါ တာအိုယင်ဖာက အလျင်အမြန် အော်ခေါ်လိုက်သည်။
"ဟေး ခဏနေဦး"
"ဘာတုန်း"
ကျန်းပေရန် နောက်ပြန် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ ခင်ဗျားကို သတိပေးနေတာ နန်းတွင်းက ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး ဘယ်တော့မှ အဆင်ပြေခဲ့တာ မရှိဘူး ခင်ဗျား သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်"
"ဟက်"
ကျန်းပေရန် ရယ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို သမိုင်းက ပြောင်းလဲတော့မယ်"
ထိုသို့ဖြင့် သူ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားသည်။
"ဟေး မင်း ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ ယဉ်ကျေးမှု စပျစ်ရည်ကို ငြင်းပယ်ပြီး အခု အပြစ်ဒဏ် စပျစ်ရည်ကို သောက်ရတော့မယ်"
တာအိုယင်ဖာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး ကျန်းပေရန်၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
သို့သော် သူ သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်၏ ဘေးနားမှ မုယောင်ထံမှ ထုတ်လွှတ်နေသော အတွင်းအားများက သူ၏ လက်ကို နေရာတွင်ပင် တောင့်တင်းသွားစေသည်။
‘နန်းတွင်းက ဘယ်တုန်းက ကျင့်ကြံသူတွေကို အစောင့်အဖြစ် ထားနိုင်သွားတာလဲ’
တာအိုယင်ဖာ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းတမ်းသော အင်အား သုံး၍မရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ နည်းဗျူဟာ ပြောင်းလိုက်သည်။
"ဒီလိုဆိုရင်ရော ဒါက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ပါဘူး ဂိုဏ်းချုပ်ကို ဒုက္ခပေးစရာ မလိုပါဘူး ကျွန်တော့် နေအိမ်ကို သွားကြရအောင် ကျွန်တော့် အဖေ သဘောတူရင် ခင်ဗျား ရွာသား အားလုံးကို ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်"
တာအိုယင်ဖာ စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ ရှေ့တွင် စနစ် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။
【ရွေးချယ်စရာ ၁ - မူလ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ပြီး မိုးကြိုးပြိုကျခြင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ထံသို့ သွားပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု - နှလုံးသားမဲ့ ဓားအနုပညာ (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်) 】
【ရွေးချယ်စရာ ၂ - တာအိုယင်ဖာ၏ ကမ်းလှမ်းချက်ကို လက်ခံလိုက်ပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အသွေး အမှတ် +၁】
‘အိုး ဒါဆို ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ တိုက်ရိုက် သွားတာက တကယ် တော်တော်လေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေမှာပေါ့ ဟုတ်လား’
ဒုတိယ ရွေးချယ်စရာကို ရွေးချယ်ရင်း ကျန်းပေရန်က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ လမ်းပြ"
【ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ဆု - ခွန်အား +၁】
သူ အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ တာအိုယင်ဖာ အတွင်းစိတ်မှ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။
‘ဟွန့် မင်း ငါ့နယ်မြေထဲ ရောက်လာတာနဲ့ မင်း အဲ့ဒီအခါ ဘယ်လောက် မာနကြီးနိုင်မလဲ ကြည့်ရသေးတာပေါ့’