ပြန်လည်ဆုံဆည်းခြင်း

"ဝိညာဉ်ကာ အစီအရင် ချီစွမ်းအင် စုစည်းပြီး အကာအကွယ် ဖွဲ့စည်း လေလော့"

ကျေးရွာ အပြင်ဘက် တောင်စောင်းငယ် တစ်ခုတွင် ချန်ရှောင်တုန်းက ဂါထာများကို တိုးတိုး ရေရွတ်နေပြီး သူ၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကို တင်းတင်း ဖိကပ်ထားကာ အမည်မသိ စွမ်းအား တစ်ခုခုကို လမ်းညွှန်နေသကဲ့သို့ သူ၏ ဟန်ပန်မှာ အတော်လေး ကျကျနန ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် အတော်ကြာသည့်တိုင် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဘာတစ်ခုမှ ပြောင်းလဲ မသွားခဲ့ပေ။

‘ထူးဆန်းလိုက်တာ ငါ စာအုပ်ထဲက ပြောတဲ့အတိုင်း အတိအကျ လုပ်ခဲ့တာပဲ’

စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသဖြင့် သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သစ်ကိုင်း တစ်ချောင်းဖြင့် သူ ဆွဲထားသော 【龘】 (နဂါးပျံ) စာလုံးကို ငေးကြောင် ကြည့်နေသည်။

အရင်တစ်နေ့က ထို တာအိုဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည့်အခါ ချန်ရှောင်တုန်း စိတ်ပျက်စွာ အိမ်ပြန်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူ အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ ကျောပေါ်မှ တောင်းထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ရောက်ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် စာလုံးကြီး လေးလုံး ရှိနေသည်။

‘ငါ မဖတ်တတ်ဘူး’

ချန်ရှောင်တုန်းက ကျောင်း တစ်ခါမှ မတက်ခဲ့ဖူးပေ။ သူ၏ အဘိုးရော အဖွားပါ စာ မဖတ်တတ်ကြ။

အသက်ရှင် ရပ်တည်ရေးအတွက် သူ တစ်ချိန်က ရွာကျောင်းထဲသို့ ခိုးဝင်ပြီး အနည်းငယ် သင်ယူခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ တတ်မြောက်ခဲ့သော စကားလုံးများမှာ သနားစရာ မျဉ်းကြောင်း အနည်းငယ်ကို ရေးခြစ်ပြီး သနားခံ ရောင်းချရန် အတွက်သာ လုံလောက်သည်။ ဤမျှ မျဉ်းကြောင်းများသော စာလုံးများကို သူ နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

သို့သော် သူ ၎င်းကို မဖတ်နိုင်သော်လည်း ချန်ရှောင်တုန်းက စာအုပ်ကို ဖွင့်ကြည့်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။

သူ ဖွင့်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် စက္ကူဖြင့် ခေါက်ထားသော ငှက် အများအပြား ပျံထွက်လာသည်။

ချန်ရှောင်တုန်း လုံးဝ တုန်လှုပ်စွာ စိုက်ကြည့်နေစဉ် စက္ကူ စာငှက်များက သူ့ကို တစ်ပတ် ပတ်လိုက်ပြီး အခန်း၏ ထောင့်များဆီသို့ ပြန့်ကျဲသွားကြသည်။ ထိုစဉ် သူ၏ လက်ထဲမှ စာအုပ်က မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။

ချန်ရှောင်တုန်း၏ မျက်လုံးများ အလင်းရောင်နှင့် အသားကျသွားသည်နှင့် သူ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ စာအုပ်ထဲမှ စကားလုံးများကို အမှန်တကယ် ဖတ်နိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိပြီး မှင်တက်သွားသည်။

‘ဒါ ဒါ ဘယ်လိုမျိုး ဆန်းကြယ်တဲ့ တာအို ပညာကြီးလဲ’

ချန်ရှောင်တုန်းက ထို တာအိုဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ကြီးမားသော စွမ်းရည် ရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းခဲ့သော်လည်း သူ ဤမျှ အစွမ်းထက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ဒါက ကျင့်ကြံသူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာ ဖြစ်သည်။

သူ ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

အချိန်တွင် သူ စာလုံး လေးလုံးကို မှတ်မိသွားသည်။

ပင်လယ်တစ်ထောင် နည်းလမ်းပျောက် ကျမ်းစာ

သူ တစ်ဝက်တစ်ပျက် နားလည်သလို ခေါင်းညိတ်ရင်း ချန်ရှောင်တုန်းက ပထမ စာမျက်နှာသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ဂရုတစိုက် လေ့လာ စပြုသည်။

အစပိုင်းတွင် သူက စာအုပ်ထဲတွင် ထူးဆန်းပြီး တွန့်လိမ်နေသော သင်္ကေတများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူ ဆက်လက် ဖတ်ရှုသည်နှင့် ၎င်းမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကျမ်းစာအုပ် တစ်အုပ် ဖြစ်ပြီး အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာလုံးများ ရေးသားသည့် နည်းလမ်းများကို သင်ကြားပေးနေကြောင်း သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ထိုအချက်က ချန်ရှောင်တုန်းကို အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားစေသည်။

တာအိုဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်က သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် သဘောမတူခဲ့သော်လည်း သူက သူ့ကို တစ်စုံတစ်ခု သင်ကြားပေးရန် ဆန္ဒရှိဆဲ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။

သူ ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ နောက်ထပ် သုံးကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကျေးဇူးတင်စွာ လေ့လာ စပြုသည်။

ဒီနေ့က သူ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ပညာများ သင်ယူသည့် တတိယမြောက် နေ့ ဖြစ်သည်။

ချန်ရှောင်တုန်းက သူ တိုးတက်မှု အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ပြီဟု ခံစားမိပြီး အပြင်ထွက်ကာ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူက သူ့ကိုယ်သူ ရှင်းလင်းစွာ အထင်ကြီးလွန်းနေခဲ့သည်။ သူ နံနက်ခင်း တစ်ခုလုံး ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

သို့တော် သူ စိတ်ဓာတ် မကျခဲ့ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကယ်၍ အောင်မြင်ရန် ဤမျှ လွယ်ကူခဲ့ပါက ၎င်းမှာ တန်ဖိုးမရှိသော အသေးအဖွဲ ပညာ တစ်ခု ဖြစ်နေလိမ့်မည်။

ခက်ခဲသော အရာများသာ အမှန်တကယ် အစွမ်းထက်သည်။

သူ ပင်လယ်တစ်ထောင် နည်းလမ်းပျောက် ကျမ်းစာကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး သူ၏ တောင်းကို ကျောပေါ် လွယ်တင်ကာ ကျေးရွာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ တံခါး တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ အဘိုးကို ခေါ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ သူစိမ်းတစ်ယောက် အထဲတွင် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤသို့ ရှားပါးသော အဖြစ်အပျက်မျိုး ဆက်တိုက် နှစ်ကြိမ် ဖြစ်ပွားခြင်းက ချန်ရှောင်တုန်းကို ထူးဆန်းသလိုရော ထူးဆန်းစွာ မျှော်လင့်ချက် ရှိသလိုပါ ခံစားစေသည်။

သူ အရာမျိုးစုံ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် သူစိမ်းက သူ၏ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ ချန်ရှောင်တုန်းအပေါ် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကြည့်နေသည်။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

ချန်ရှောင်တုန်းက စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။

ချန်ရှောင်တုန်း၏ အသံကို ကြားသောအခါ ဟွာကျိရှန့်၏ နှလုံးသား မခုန်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ခုနစ်နှစ်တာ ခုနစ်နှစ် အပြည့်။

သူ သူ၏ သားကို အကြိမ်များစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း အကြိမ်တိုင်း အမှားတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခံစားချက်များမှာ အရှုပ်ထွေးဆုံး ဖြစ်သည်။

အတိတ်တွင် သူ ဝမ်ခန်းကို ရှာဖွေတိုင်း သူ ကြီးမားသော ကြိုးစား အားထုတ်မှုများ သွန်ထည့်ခဲ့ပြီး သူ့ကို မြင်တွေ့ရုံ သက်သက်အတွက် အခက်အခဲ မျိုးစုံကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် အကြိမ်တိုင်းတွင် ထို အခက်အခဲ အားလုံးမှာ စိတ်ပျက်မှုဆီသို့သာ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် အချိန်တွင် ရှန့်တိုင်းပြည်၏ ဧကရာဇ်ကို အကူအညီ တောင်းခံပြီးနောက် နှစ်ရက်သာ ကြာမြင့်သေးသည့်အခါ ဒုတိယ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လီက ဝမ်ခန်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြောရန် ပြေးလာခဲ့သည်။

ဟွာကျိရှန့်အတွက် ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေပြီး သူ အရူးလုပ် ခံနေရသလားဟုပင် တွေးတောမိသည်။

သို့သော် ဒုတိယ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်လီက သူ့ကို စိတ်ချလက်ချ နေရန် ပြောခဲ့သည်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ်က သူ့ကို တွေ့ရှိပြီဟု ပြောပါက သူ သေချာပေါက် သူ့ကို တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဧကရာဇ်တွင် သာမန်လူများထက် များစွာ ကျော်လွန်သော စွမ်းရည်များ ရှိကြောင်း ဟွာကျိရှန့် ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

စိုးရိမ်ပူပန်သော မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ဟွာကျိရှန့်က မှတ်စုပေါ်မှ လိပ်စာအတိုင်း နေသတ္တု ကျေးရွာသို့ လိုက်လာခဲ့ပြီး အဘိုးချန်၏ အိမ်ကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

သူ တံခါး ခေါက်လိုက်သည့်အခါ အဘိုးချန်က သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို သတိထားမည့်အစား သူ့ကို နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီး အထဲသို့ ကြိုဆိုခဲ့သည်။

ဟွာကျိရှန့်က မျှော်လင့်မထားသော ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုအတွက် ကသိကအောက် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကောင်လေး တစ်ယောက် တံခါး တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်လာသည်။

သူ ကောင်လေးကို မြင်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ဟွာကျိရှန့်၏ စိတ်ထဲတွင် စကားလုံး တစ်လုံးတည်းသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"တူလိုက်တာ"

လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ကလေးများထဲမှ တစ်ယောက်ယောက်ထက် ပိုတူသည်။

သူ သေချာသွားသည်။ ဒါက သူ နေ့ရောညပါ ရှာဖွေနေခဲ့သော ဝမ်ခန်း ဖြစ်သည်။

သူစိမ်း၏ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ရှောင်တုန်း ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။

‘ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် လက်စားချေဖို့ ရန်သူ ရောက်လာတာ ဖြစ်နိုင်မလား’

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်သူများမှာ တွေ့ဆုံသည့်အခါ အထူးသဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားတတ်ကြသည်။

ချန်ရှောင်တုန်းက တံခါး မင်းတုံးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး မည်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်မဆို ထွက်ပြေးရန် အသင့် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ဟွာကျိရှန့်က ချန်ရှောင်တုန်းကို ဧည့်သည်အား နှုတ်ဆက်ရန် ခေါ်နေသော အဘိုးချန်ထံသို့ ရုတ်တရက် လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းမှုကို ခွင့်လွှတ်ပါ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မေးကို မေးရမယ့် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိပါတယ်"

အဘိုးချန်၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်သောအခါ ဟွာကျိရှန့်က ချက်ချင်း သာမန် စကားပြောသို့ ပြောင်းလိုက်ပြီး ချန်ရှောင်တုန်းကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်

"ကျွန်တော် မေးခွင့်ပြုပါ အဲ့ဒီ ကလေးက အဘိုးရဲ့ တကယ့် မြေးအရင်းလား"

"ဘုန်း" ကနဲ မေးခွန်းက အဘိုးချန်နှင့် ချန်ရှောင်တုန်း နှစ်ဦးလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်သလို ပေါက်ကွဲသွားသည်။

အဘိုးချန် ပါးစပ် ဖွင့်လိုက်သော်လည်း အချိန်အတော်ကြာ စကား မပြောနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

သူက ရှောင်တုန်းမှာ သူ၏ မြေး ဖြစ်ကြောင်း ဟုတ်ပါတယ် ဟု တကယ် ပြောချင်ခဲ့သည်။ သို့သော် အမျိုးသား၏ ကောင်းမွန်သော အဝတ်အစားများကို ကြည့်ရင်း သူ ၎င်းကို ပြောထွက်ရန် သူ့ကိုယ်သူ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

ရှောင်တုန်း ခုနစ်နှစ် ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အဘိုးချန်က ကောင်လေး လည်ပတ်ပြီး အလွန် သိတတ်ကြောင်း သိသည်။

သူ၏ အဘိုး တစ်ယောက်အနေနှင့် သူက ရှောင်တုန်းကို ပိုမို ကောင်းမွန်သော ဘဝတစ်ခု ရရှိစေချင်သော်လည်း သူက လယ်ယာ စိုက်ပျိုးနည်းကိုသာ သိပြီး နောက်ထပ် ဘာမျှ မထောက်ပံ့နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ့ရှေ့မှ ကောင်းမွန်စွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ယောက်ျားကို မြင်သောအခါ အဘိုးချန် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူ၏ မြေးမှာ အပြင်လောကကို အမြဲ တောင့်တနေခဲ့ကြောင်း သူ သိသည်၊ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ထို သမားတော် သူတို့ အိမ်သို့ လာရောက် လည်ပတ်ပြီးနောက် ကောင်လေး၏ နှလုံးသား ပို၍ပင် အရိုင်းဆန်လာခဲ့သည်။

အဘိုးချန် တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဟွာကျိရှန့်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် နှလုံးခုန်သံ မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားမိလိုက်သည်။

"ဟူး"

နောက်ဆုံးတွင် အဘိုးချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်

"သခင်ကြီး ဘယ်ကလာတာလဲ မေးခွင့်ပြုပါ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဟွာကျိရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ယွင်ကျိုးပြည်နယ်ကပါ လွန်ခဲ့တဲ့ ခုနစ်နှစ်တုန်းက ရန်သူတွေလက်က ထွက်ပြေးရင်း ကျွန်တော့် သား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့တယ် ပြီးတော့"

သူ ပြောနေစဉ်မှာပင် ဟွာကျိရှန့်က သူ၏ ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် အပြာရောင်သန်းသော မီးခိုးရောင် အတွင်းအား ဘောလုံးတစ်လုံးကို စုစည်းလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ"

ထို အပြာရောင်သန်းသော မီးခိုးရောင် အတွင်းအားကို မြင်သောအခါ အဘိုးချန်က သူ၏ စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပုံရပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ရှောင်တုန်း သူက ကျွန်တော့် မြေးအရင်း မဟုတ်ဘူး"

"ဘုန်း"

အခန်းထဲတွင် နောက်ထပ် "မိုးကြိုးသံ" တစ်ချက် မြည်ဟည်းသွားသည်။

ချန်ရှောင်တုန်းနှင့် ဟွာကျိရှန့် နှစ်ဦးလုံး ကြက်သေသေသွားကြသည်။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း နှစ်ကြိမ်တိုင် "မိုးကြိုးပစ်" ခံလိုက်ရသဖြင့် ချန်ရှောင်တုန်း သူ၏ ဦးရေပြား ကျဉ်တက်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း အလွန် များပြားသော အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူ ၎င်းတို့ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း အဖြေ မရှာနိုင်ပေ။

"အဘိုး ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် အဘိုးရဲ့ မြေး မဟုတ်နိုင်ရမှာလဲ အဘိုးက ကျွန်တော့် အဘိုးပဲ"

ထိုသို့ဖြင့် ချန်ရှောင်တုန်းက သူ၏ အဘိုး လက်မောင်းများထဲသို့ ပြေးဝင် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

သူ၏ မြေးကို ပွေ့ဖက်ရင်း အဘိုးချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ကျွန်တော့် မိန်းမက ကလေး မမွေးနိုင်ခဲ့ဘူး ပြီးတော့ မိသားစု တစ်ခုလုံး စိတ်ပူနေခဲ့ကြတယ် သူမ မြစ်ထဲ ခုန်ချမတတ်တောင် ဖြစ်ခဲ့တယ် နောက်ဆုံးမှာ တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ဘဲ ကျွန်တော့် သားက ရွာက လက်သမားကနေတစ်ဆင့် ပွဲစားတစ်ယောက်ကို ဆက်သွယ်ခဲ့ပြီး ရှောင်တုန်းကို ပွဲစားမ တစ်ယောက်ဆီကနေ ဝယ်ခဲ့တာ"

သူ၏ တုန်ယင်နေသော လက်များကို ထိန်းချုပ်ရင်း ဟွာကျိရှန့်က မေးလိုက်သည်

"ပွဲစားမက ကလေး ဘယ်က လာတယ်လို့ ပြောခဲ့သေးလား"

"သူမ မပြောခဲ့ဘူး ဒါက စည်းမျဉ်းပဲ မင်း ဝယ်လို့ပဲ ရတယ် မေးလို့ မရဘူး"

ချန်ရှောင်တုန်း လုံးဝ မှင်တက်သွားသည်။ သူ အမှန်တကယ် ပွဲစားမ တစ်ယောက်ဆီကနေ အဝယ်ခံခဲ့ရတာ။

သို့သော် ထိုသို့ ဖြစ်နေလျှင်ပင် သူ သူ၏ အဘိုးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"မဟုတ်ဘူး အဘိုးက ကျွန်တော့် အဘိုးပဲ ဘယ်သူပဲ လာလာ အဘိုးက ကျွန်တော့် အဘိုးပဲ"

အဘိုးချန်က သူ့ကို ပြန်လည် ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ

"တုံးအတဲ့ ကလေးလေး ဟုတ်ပါတယ် အဘိုးက မင်းရဲ့ အဘိုး အမြဲ ဖြစ်နေမှာပါ"

တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားသော အဘိုးနှင့် မြေးကို ကြည့်ရင်း ဟွာကျိရှန့်က ချန်ရှောင်တုန်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်

"မင်း နာမည်က ရှောင်တုန်း ဟုတ်လား"

ချန်ရှောင်တုန်းက ဟွာကျိရှန့်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ကျွန်တော် ခင်ဗျား သား မဟုတ်ဘူး ကျွန်တော့် အဖေက ချန်ဝမ်ရှန့်"

ဟွာကျိရှန့်က ချန်ရှောင်တုန်းကို အမှန်တရား ချက်ချင်း လက်ခံရန် မျှော်လင့်၍ မရမှန်း သူ သိသဖြင့် သူ ဖိအား မပေးခဲ့ပေ။

သူ ခုနစ်နှစ် စောင့်ဆိုင်းခဲ့ပြီးပြီ။ အနည်းငယ် ပို ကြာသွားတော့ ဘာဖြစ်မည်လဲ။

ထို့ကြောင့် သူက ချန်ရှောင်တုန်းကို မေးမြန်းခြင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ထိုအစား အဘိုးချန်နှင့် မိသားစု ကိစ္စများအကြောင်း စကားစမြည် ပြောဆိုလိုက်သည်။

အကြာကြီး စကားပြောပြီးနောက် သူ သိရှိလိုက်သည်မှာ အဘိုးချန်၏ မိသားစုမှာ ရွာတွင် အမြဲ နေထိုင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်များက ဘိုယွမ်တွင် မိုးခေါင်မှု ဖြစ်ပွားစဉ် သူတို့ ဒီကို ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြပြီး ချန်ရှောင်တုန်း၏ မိဘများ လမ်းခရီးတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြသည်။

ဟွာကျိရှန့်က ထို့နောက် သူ သူ၏ သားကို မည်သို့ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပုံနှင့် လွန်ခဲ့သော ခုနစ်နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး သူ့ကို ရှာဖွေရင်း သူ ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ရသော အခက်အခဲ အားလုံးကို သူတို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုအတောအတွင်း အဖွား အိမ်ပြန်ရောက်လာသည်။

သူမ သူမ၏ မြေးကို တောင်းဆိုရန် တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်နေသည်ဟု ကြားသောအခါ သူမ ချက်ချင်း သူ့ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး ဟွာကျိရှန့် မှားယွင်းနေသည် ဖြစ်ရမည်ဟု အခိုင်အမာ ပြောဆိုသည်။

သို့သော် အဘိုးချန်၏ ထပ်ခါတလဲလဲ ဖျောင်းဖျမှု ပြီးနောက် အဖွားက သူ့ကို သတိမကောင်းတော့ဘူးဟု ဆူပူနေခြင်းမှ အမှန်တရားကို တိတ်တဆိတ် လက်ခံခြင်းသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဟွာကျိရှန့် သူ၏ သားကို ခုနစ်နှစ်တာ ရှာဖွေခဲ့သည့် ဇာတ်လမ်းကို ကြားပြီးနောက် ချန်ရှောင်တုန်း၏ ခုခံမှု မှေးမှိန်သွားသည်။

သူက အသိဉာဏ် ရှိသူ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး သူ့ရှေ့မှ အမျိုးသားမှာလည်း သားကောင် တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်းနှင့် သူ၏ သားကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အမှန်တကယ် တောင့်တနေကြောင်း သူ မြင်နိုင်သည်။

"ကျွန်တော် မေးလို့ရမလား ခင်ဗျား နေရာကို ဘယ်လို ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ"

ချန်ရှောင်တုန်း၏ မေးခွန်းတွင် ဟွာကျိရှန့်၏ လက်များ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တုန်ယင်သွားသည်။ ဒါက ကောင်လေး သူ့ကို ပထမဆုံးအကြိမ် စကားပြောခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟူး"

အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး ဟွာကျိရှန့်က ပြန်ဖြေသည်

"ငါ လက်ရှိ ဧကရာဇ် ရှန့်တိုင်းပြည်ရဲ့ အုပ်စိုးရှင်အသစ်ဆီ သွားခဲ့ပြီး မင်းကို ရှာဖွေပေးဖို့ သူ့ကို တောင်းပန်ခဲ့တယ်"

"ခင်ဗျား ဧကရာဇ်အသစ်ကို သိတယ် ဟုတ်လား"

အဘိုးချန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။

"အတိအကျတော့ မဟုတ်ပါဘူး တစ်ခါ တွေ့ဖူးတယ် သူ ကျွန်တော့်ကို ကူညီခဲ့တာ လုံးဝ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း အတွက်ကြောင့်ပါ"

"ဧကရာဇ်အသစ်က တကယ် လူကောင်းတစ်ယောက်ပဲ သူသာ မရှိခဲ့ရင် တို့ရွာမှာ နှစ် လယ်ယာ စိုက်ပျိုးဖို့ ယောက်ျားတွေ ဒီလောက် များများ ဘယ်လို ရှိမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်"

အဖွားက ခေါင်းညိတ်ရင်း ဝင်ပြောသည်။

"လူတိုင်း ဧကရာဇ် ဘယ်တော့မှ မပြောင်းလဲဖို့ မျှော်လင့်နေကြတာ"

စိတ်ခံစားမှု ပေါ့ပါးလာသည်နှင့် ဟွာကျိရှန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဧကရာဇ်အသစ်က တကယ် ပညာရှိပြီး သီလ ပြည့်စုံပါတယ် ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူ့ကို အကူအညီ တောင်းခဲ့တာပါ အရာတွေ ဒီလောက် မြန်မြန် ဖြေရှင်းပြီးသွားလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့မိဘူး"

ကြားသောအခါ ချန်ရှောင်တုန်း ချက်ချင်း ထို တာအိုဝတ်ရုံနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ကို တွေးမိလိုက်ပြီး သူ ရွာထဲသို့ ရုတ်တရက် အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာခဲ့သည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်ကြောင့် ဖြစ်ရမည်။

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ကျွန်တော်က"

သူက မေးခွန်းကို မျှော်လင့်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ဟွာကျိရှန့်က တိုက်ရိုက် ပြန်ဖြေသည်

"ဒါကို သက်သေပြဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ် မင်းရဲ့ ရင်ဘတ် ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာ မှဲ့ တစ်ခု ရှိတယ် လက်ဝါး အရွယ်အစားလောက် ရှိတဲ့ အမှတ်တစ်ခု"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် တစ်နေ့လုံး ချောင်းနားထောင်နေခဲ့သော ကျန်းပေရန် သူ၏ နှလုံးသားထဲမှ မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်

"ကောင်းလိုက်တာ ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ သူ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကို သက်သေပြဖို့ မှဲ့တောင် ရှိသေးတယ်"

ကျန်းပေရန်က ချန်ရှောင်တုန်းကို ရှာဖွေရန် ဟွာကျိရှန့်နှင့်အတူ မသွားခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ ယခင် "ဇာတ်လိုက်" နှစ်ယောက်နှင့် အတွေ့အကြုံအရ သူတို့နှင့် အချိန် အလွန်အကျွံ ကုန်ဆုံးခြင်းမှာ သူတို့၏ ဇာတ်လိုက် အရှိန်အဝါကို မျှဝေ ယူခြင်းဟု ဆိုလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အနက်ရောင် ဧကရာဇ်များ ကောင်းကင်မှ ထိုးကျလာခြင်း၊ မြေပြင် ကွဲအက်သွားခြင်း…..

ပို၍ ထူးဆန်းလေလေ ပို၍ ဖြစ်ပွားနိုင်လေလေ ဖြစ်သည်။

သူ မနေ့က ချန်ရှောင်တုန်းနှင့် တစ်ရက် ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သူသာ ဒီနေ့ ထပ်မံ ပါဝင် ပတ်သက်မိပါက မည်သို့သော ထူးဆန်းသည့် အရာများ ဖြစ်ပွားနိုင်မည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မည်လဲ။

ထို့ကြောင့် သူ အချိန် စောင့်ကြည့်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ပါဝင် ပတ်သက်ခြင်း မပြုပေ။

ကျန်းပေရန် သူ့ကိုယ်သူ သက်ပြင်းချနေစဉ်မှာပင် အိမ်ထဲတွင် ချန်ရှောင်တုန်း အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ကျွန်တော့် ရင်ဘတ်မှာ ဘာမှဲ့မှ မရှိဘူး"

သူ ပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အမှန်တကယ် ဘာမျှ မရှိပေ။

"ဟင် ဒါက ပုံမှန်အားဖြင့် မပေါ်ဘူး ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီလို လုပ်လိုက်ရင်"

ဟွာကျိရှန့်က သူ၏ လက်ကို ချန်ရှောင်တုန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ် ဖိလိုက်ပြီး အတွင်းအား လှိုင်းတစ်ခုကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လက်ဝါး အရွယ်အစား ရှိသော မှဲ့တစ်ခု ချန်ရှောင်တုန်း၏ ရင်ဘတ် ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျံဝဲနေသော လင်းယုန်ကြီး တစ်ကောင်၏ ပုံသဏ္ဌာန် ရှိသည်။

‘ကောင်းလိုက်တာ ငါ တကယ် မယုံနိုင်ဘူး မှဲ့က လျှို့ဝှက်ကုဒ်နဲ့တောင် ပါလာသေးတယ် ဟုတ်လား’

အိမ်ခေါင်မိုးပေါ်တွင် ကျန်းပေရန် လုံးဝ ဖျော်ဖြေခံလိုက်ရသည်။ သူ ဤကဲ့သို့သော အရာမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

မှဲ့ အပြည့်အဝ ပေါ်ထွက်လာသည့် ခဏမှာပင် ဟွာကျိရှန့် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို ထပ်မံ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။

သူ ချန်ရှောင်တုန်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"ခန်းအာ ငါ့ရဲ့ ခန်းအာ"

သူ ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေး စပြုသည်၊ ခုနစ်နှစ်တာ ကာလပတ်လုံး သူ၏ ဖိနှိပ်ထားသော ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု အားလုံးကို သွန်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ချန်ရှောင်တုန်း အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ရုန်းကန်လိုက်သော်လည်း သူ အမျိုးသား၏ ငိုကြွေးသံကို ကြားသောအခါ သူ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူ ထို မျက်ရည်များထဲမှ တောင့်တမှုကို ခံစားမိနိုင်သည်။

သူ ဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့သော မှဲ့ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါ သူက ယောက်ျား၏ သား အမှန်တကယ် ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

မှားယွင်းမှု ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဟူး"

ဖခင်နှင့် သား နောက်ဆုံးတွင် အချင်းချင်း မှတ်မိသွားကြသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် နားထောင်ခြင်း ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ညအမှောင်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် လျှောထွက်သွားသည်။

နန်းတော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန် သက်တောင့်သက်သာ အကြောဆန့်လိုက်သည်။

အသေးအဖွဲ အပိုင်း ဖြေရှင်းပြီးသွားသည်နှင့် တကယ့် စိန်ခေါ်မှုမှာ ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ မျိုးနွယ်စုများကို သာမန်ပြည်သူများနှင့် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိအောင် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို နားလည်အောင် မည်သို့ ပြုလုပ်ရမည်နည်း။

ဒါက သူ၏ နောက်ထပ် တာဝန် ဖြစ်သည်။

"အိုး မေ့တော့မလို့"

သူ စာကြည့်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးကို အစာ မကျွေးခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက် ရှိပြီ ဖြစ်ကြောင်း သတိရလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ နောက်ဘက် ဥယျာဉ်တော်သို့ လမ်းပြောင်းလိုက်သည်။

လေးဝိညာဉ် ချိပ်ပိတ်ခြင်း အစီအရင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ကျန်းပေရန် အတွင်းသို့ ကြည့်လိုက်ရာ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး လျှာ ထွက်နေကာ သူ၏ အနီရောင် အမွေးများ မွဲခြောက်ပြီး အသက်မဲ့နေသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြုရင်း ကျန်းပေရန်က အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးတွင် အသက်၏ ခြေရာ တစ်စမျှ မကျန်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"တကယ် သေသွားတာပဲ ဟုတ်လား ကောင်းပြီ ဒါဆို ငါ သူ့ကို နေ့တိုင်း အသား ကျွေးရမယ့် ဒုက္ခ သက်သာသွားတာပေါ့"

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းပေရန် လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ဟေး ရှင့်မှာ နှလုံးသားကော ရှိရဲ့လား မြေခွေး သေနေပြီ ခင်ဗျား အနည်းဆုံးတော့ ဝင်လာပြီး ကြည့်လို့ မရဘူးလား ဖြစ်နိုင်တာက မျှော်လင့်ချက် ရှိနေနိုင်သေးတယ်"