အလွန် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အရာ

"ယန်အာ မင်း နောက်ပိုင်း မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ ထိတွေ့မိတာ ဒါမှမဟုတ် တားမြစ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုခုကို ဝင်သွားတာမျိုး ရှိလား"

"တပည့် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ ထိတွေ့မိတာ မရှိသလို တားမြစ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုခုကို ဝင်သွားတာမျိုးလည်း မရှိပါဘူး"

"ဒါဆို မင်း ဂိုဏ်းက ပေးထားတဲ့ နည်းပညာတွေကလွဲလို့ တခြား နည်းပညာ တစ်ခုခုကို လေ့ကျင့်ခဲ့သေးလား"

"တပည့် မလေ့ကျင့်ခဲ့ပါဘူး"

"ထူးဆန်းလိုက်တာ ဒါဆို ဖြစ်နိုင်တာက မင်းရဲ့ အိမ်က အကြီးအကဲ တစ်ယောက်ယောက်က"

...

ခန်းမသခင်ရန့်က မေးခွန်း တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ထုတ်နေစဉ် ခန်းမဆောင်ထဲမှ စောင့်ရှောက်သူများစွာ၏ စူးစိုက် ကြည့်ရှုမှုအောက်တွင် ရှိနေသော လင်ယုယန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပို၍ စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။

သူမ ခန်းမသခင်၏ နေအိမ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာခံရသည်မှာ နာရီ သုံးနာရီနီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

‘အကိုကြီးသာ ဒီအချိန်အတွင်း ငါ့ကို လာရှာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ’

‘အကိုကြီးသာ ငါ့ကို ရှာမတွေ့ဘဲ ငါ သူ့ကို မစောင့်ခဲ့ဘူးလို့ ထင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ’

‘အကိုကြီးသာ ငါ ဂိုဏ်းက တခြား ယောက်ျားလေး တပည့်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အပြင်ထွက်သွားတယ်လို့ ထင်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ’

‘ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ အကိုကြီး ယန်အာက အမြဲတမ်း ရှင့် တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ချစ်မှာပါ

ယန်အာက ရှင်ကလည်း ယန်အာ တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ ချစ်မှန်း သိပါတယ်

ရှင့် စာတွေထဲက အဲ့ဒီ ရဲတင်းတဲ့ စကားလုံးတွေကို တွေးမိတိုင်း တစ်ညလုံး အိပ်မပျော်နိုင်တော့ဘူး’

စာတိုင်းတွင် အကိုကြီးက အဆုံး၌ သူမကို လုံ့လဝီရိယ ရှိစွာ ကျင့်ကြံရန် အမြဲ သတိပေးခဲ့သည်။

လင်ယုယန် ကောင်းကောင်း သိသည်မှာ ဒါက အကိုကြီးက သူမ၏ အစွမ်းသတ္တိ သူနှင့် အမီလိုက်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး သူတို့ ချက်ချင်း လက်ထပ်ကြမည်ဟု သူမကို ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟုတ်လျှင် အဘယ်ကြောင့် သူက သူမကို စာတိုင်းတွင် သတိပေးနေမည်နည်း။

‘အကိုကြီး ယန်အာ ရှင့် ခံစားချက်တွေကို နားလည်ပြီးပါပြီ

ခဏ စောင့်ပါ ယန်အာ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်’

သူမ၏ တောင့်တမှု ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ လင်ယုယန်က ခန်းမသခင်၏ မေးခွန်းများကို တဖြည်းဖြည်း မကြားတော့ပေ။

သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အတွေး တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်- သူမ အလျင်အမြန် ပြန်သွားရမည်။

"ယန်အာ ယန်အာ"

လင်ယုယန် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ခန်းမသခင်ရန့်က စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် လင်ယုယန် ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူမ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ပင်မ တံခါးများဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

"လင်ယုယန် ခန်းမသခင်က မင်းကို စကားပြောနေတာ မင်း ဘယ်လို ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် ထွက်သွားနိုင်ရတာလဲ"

အခိုက်အတန့်တွင် တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်မှ စောင့်ရှောက်သူချင်က ရှေ့ထွက်လိုက်ပြီး လင်ယုယန်ကို ပိတ်ဆို့ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

လင်ယုယန် တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိသည်ကို မြင်သောအခါ စောင့်ရှောက်သူချင်က သူမကို ထပ်မံ ဆူပူရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် လင်ယုယန်၏ လည်ပင်း အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ တောင့်တင်းစွာ လိမ်ပြီး လှည့်လာသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

စောင့်ရှောက်သူချင် သူမ၏ သံသယကို ဖွင့်ဟ မပြောမီမှာပင် လင်ယုယန် ရုတ်တရက် သူမ၏ မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ် ဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ထဲတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း ဖျော့ဖျော့တစ်ခု လျှပ်ပြက်သွားကာ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ငရဲဘုံ ကိုးထပ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်း ငါ့ကို ထပ်တားရင် သေသွားလိမ့်မယ် ဟီးဟီးဟီးဟီး"

လင်ယုယန်၏ ကျောချမ်းဖွယ် ရယ်သံနှင့်အတူ မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက် လှိုင်းလုံးတစ်ခု စောင့်ရှောက်သူချင်ထံသို့ တိုးဝင်လာသည်။

ပင်ကိုယ် အသိစိတ်ဖြင့် စောင့်ရှောက်သူချင်က ခုခံရန် သူမ၏ စွမ်းအင်ကို လည်ပတ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားလုံး အရိုင်းဆန်ပြီး ကြမ်းတမ်းနေကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲငင်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လင်ယုယန် သူမ၏ လက်ကို သူမထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ဆန့်ထုတ်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် လင်ယုယန်ထက် များစွာ သာလွန်သော စောင့်ရှောက်သူချင်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး ထိတ်လန့်တကြား နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ခန်းမသခင်ရန့်လည်း မှင်တက်သွားသည်။

လင်ယုယန်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း သူမ၏ အကြိုက်ဆုံး တပည့် ဖြစ်သည်မှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ မရှိပေ။

လှပသည်၊ တိတ်ဆိတ်သည်၊ နူးညံ့သည်၊ ကျင့်ကြံခြင်းတွင် ထူးချွန်သော အရည်အချင်း ရှိပြီး သူမ ကိုယ်တိုင်ကဲ့သို့ပင် လက်ရေးလှပညာကို နှစ်သက်သူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

မကြာသေးမီက လင်ယုယန်က သူမကို အံ့ဩစေခဲ့သော စာရေးဟန် ပုံစံတစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးခဲ့သေးသည်။

သို့သော် သူမ ရှေ့မှ လင်ယုယန်မှာ ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်ခြင်း သို့မဟုတ် နူးညံ့ခြင်းနှင့် ဘာမျှ မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

သူမက မြေအောက်ကမ္ဘာမှ တမန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ခန်းမသခင်ရန့် ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် သူမ လုံးဝ အနား မကပ်သင့်ကြောင်း ပင်ကိုယ် အသိစိတ်ဖြင့် ခံစားမိသည်။

"သူ့ကို တားလိုက်"

လင်ယုယန်ထံမှ သွန်ထွက်လာသော မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်ကြောင့် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်း စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်း၏ ခန်းမသခင် တစ်ပါးအနေနှင့် သူမက ဤသို့ အန္တရာယ်ရှိသော လူတစ်ယောက်ကို ထွက်သွားခွင့် ပြုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုလေးတင် ကြောက်လန့် နောက်ဆုတ်သွားသော စောင့်ရှောက်သူချင်က သူမ၏ သွားများကို ကြိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခါးမှ သက်တံ ရတနာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး သူ့ကို မထိခိုက်စေနဲ့"

ခန်းမသခင်ရန့်က အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ယန်အာက အလွန် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ အရာတစ်ခုခုနဲ့ ထိတွေ့မိခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ် တို့တွေ သူ့အပေါ်က ကျိန်စာကို ဖယ်ရှားပေးသမျှ ကာလပတ်လုံး အဆင်ပြေသွားလိမ့်မယ်"

ထိုသို့ဖြင့် ခန်းမသခင်ရန့်က လင်ယုယန်၏ ရှေ့သို့ ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်

"ယန်အာ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မင်းကို ဒုက္ခပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

သို့သော် လင်ယုယန်က သူမကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တံခါးများဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

လင်ယုယန်အပေါ်မှ မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်လာသည်ကို ခံစားမိသဖြင့် ခန်းမသခင်ရန့်က သူမကို ထပ်မံ မဆွရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူမက အခြားသူများထံသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်

"ချုံလန် ဂိုဏ်းချုပ်ကို သွား အကြောင်းကြား နင်ရွှမ် ခန်းမသခင်ဝမ်ကို သွားရှာပြီး ဂိုဏ်းထဲမှာ အလွန် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်တဲ့ အရာတစ်ခု တွေ့ရှိထားတယ်လို့ သူ့ကို ပြော"

"ဟုတ်ကဲ့"

အမိန့်များ လက်ခံရရှိသော နှစ်ယောက် ချက်ချင်း ပြတင်းပေါက်မှ ဆန့်ကျင်ဘက် လားရာများဆီသို့ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ကျန်ရှိသော လူများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ခန်းမသခင်ရန့်က လင်ယုယန်နောက်သို့ တံခါးမှ ဂရုတစိုက် လိုက်ပါသွားသည်။

သူမက မည်သည့် ရန်စမှုကိုမဆို ရှောင်ရှားရင်း အခြေအနေကို လောလောဆယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရန်နှင့် အရာများ ပိုမို ဆိုးရွား မသွားစေရန် ကြိုးစားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အခြား တစ်ဖက်တွင် ကောင်းကင်တိမ်တိုက် တောင်ထွတ်ထိပ်တွင် ကျန်းပေရန်က အဆင့်မြင့် ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များစွာနှင့် ခရိုင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို ဆက်လက် ဆွေးနွေးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သုံးယောက်ထံမှ အကြံပြုချက်များကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က ဂိုဏ်းချုပ် သူ၏ လူများကို မည်မျှ ကောင်းစွာ ရွေးချယ်တတ်သည်ကို မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ အဆင့်မြင့် အဖွဲ့ဝင်များထဲမှ တစ်ယောက်မျှ အမည်ခံ ပုံရိပ်များ သက်သက် မဟုတ်ကြဘဲ သူတို့၏ အကြံပြုချက်များ အားလုံးမှာ ထည့်သွင်း စဉ်းစားထိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်က သူတို့၏ အမြင်များ အားလုံးကို ပွင့်လင်းစွာ လက်ခံသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး အစီအစဉ်မှာ သူ တစ်ချိန်က နေထိုင်ခဲ့သော ခေတ်မှ လုံးဝ ကူးယူထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အချို့ အသေးစိတ်များမှာ ဤလောကမှ ဒေသခံများ၏ တွေးခေါ်ပုံနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့ဆုံမည်မှာ သေချာသည်။

သူက အစကတည်းက ကျယ်ပြန့်သော ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှုများကို တွန်းအားပေးရန် ဘယ်တော့မှ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အစီအစဉ်များကို ထုတ်ပြခြင်းမှာ သူ၏ "ပေါင်မုန့်ပြား" ကို ပို၍ပင် အနံ့ မွှေးစေရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ မဟုတ်လျှင် သူက ဂိုဏ်းချုပ်၏ ထောက်ခံမှုကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

"ပေရန် မင်းက စက္ကူပြုလုပ်ခြင်းနဲ့ ပုံနှိပ်ခြင်းတွေမှာ တော်တော်လေး စိတ်အားထက်သန်ပုံပဲ ဒါတွေက မင်းရဲ့ အနာဂတ် အစီအစဉ်တွေမှာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် အသုံးပြုမှာလား"

လောကတွင် စက္ကူ ရှိသော်လည်း နည်းပညာမှာ မရင့်ကျက်သေးပေ။

ထုတ်လုပ်သော စက္ကူနှင့် စာအုပ်များမှာ အလွန် အကန့်အသတ် ရှိပြီး အထက်တန်းလွှာများ အတွက်သာ လုံလောက်သည်။

သာမန်လူများမှာ စက္ကူ၏ အဆင်ပြေမှုကို ခံစားနိုင်ခဲသည်။

သတင်း အချက်အလက် လျင်မြန်စွာ ပို့ဆောင်ခြင်း၏ အရေးပါမှုနှင့် ပတ်သက်၍ ကျန်းပေရန်က နှစ်ဆယ့်တစ် ရာစုမှ တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်သည်နှင့်အညီ ၎င်းကို အားလုံး ကောင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

ခရုခွံများမှ ဝါးချပ်များ၊ ထို့နောက် စက္ကူသို့ တီထွင်မှု သုံးခုမှာ ရှေးခေတ် နိုင်ငံရေး စနစ်များတွင် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု သုံးခုကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားစေခဲ့သည်။

အင်တာနက်မှာ ပို၍ပင် တော်လှန် ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် နန်းတက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က ပြည်သူများကြားမှ စက္ကူပြုလုပ်ခြင်း ပညာရှင်များကို စုဆောင်းနေခဲ့ပြီး စိတ်ကူး စိတ်သန်းများ စုစည်းကာ စက္ကူပြုလုပ်ခြင်း ပညာကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး တိုးတက်စေရန် မျှော်လင့်နေခဲ့သည်။

လက်မှုပညာရှင်များ အမျိုးမျိုးသော ပစ္စည်းများနှင့် နည်းလမ်းများဖြင့် ကျရှုံးသည်ကို သူ မြင်တွေ့ရတိုင်း ကျန်းပေရန်က ထို ကြီးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်က စက္ကူပြုလုပ်ခြင်း ပညာကို မည်သို့ တိုးတက်စေခဲ့သည်ကို ကြည့်ရန် သူ၏ ဘဝကို ပိုမို ဂရုတစိုက် မလေ့လာခဲ့မိသည့်အတွက် နောင်တရမိသည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန် ကိုယ်တိုင်မှာ လက်မှုပညာများစွာတွင် ကျွမ်းကျင်ပြီး လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း အားကောင်းသည်။

ထို အသက်ကြီးကြီး စက္ကူပြုလုပ်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ၏ အကြီးမားဆုံး အားသာချက်မှာ သူက ပိုကောင်းသော စက္ကူ ရှိကြောင်း သိနေခြင်း ဖြစ်သည်၊ ထို့ကြောင့် သူက ကျရှုံးမှုကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။

ဒါက နျူကလီးယား ဗုံးတစ်လုံး ပြုလုပ်ရသလို ဖြစ်သည်။ အခက်ခဲဆုံး အပိုင်းမှာ ၎င်းကို တည်ဆောက်ခြင်း မဟုတ်၊ ၎င်းကို အစကတည်းက တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိ မသိခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ် စက္ကူက လာမယ့် အစီအစဉ်တွေမှာ အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်ပါလိမ့်မယ်"

"ဂိုဏ်းချုပ်ကို လျှောက်တင်ပါတယ် တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်က စောင့်ရှောက်သူ ချင်ချုံလန် အပြင်ဘက်မှာ အရေးကြီး ကိစ္စနဲ့ ရောက်နေပါတယ်"

ကျန်းပေရန်က စက္ကူ၏ အသုံးဝင်ပုံများကို ရှင်းပြနေစဉ်မှာပင် တံခါးစောင့် မော့မန်က တံခါးဆီသို့ သတင်းပို့ရန် ပြေးလာသည်။

ဦးခေါင်းတွင် ထိုင်နေသော ဂိုဏ်းချုပ် လူယင်လုံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"သူ့ကို ဘေးဘက် ခန်းမဆောင်မှာ စောင့်ခိုင်းလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

မော့မန် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။

မတ်တပ်ရပ်လိုက်ရင်း လူယင်လုံက ကျန်းပေရန်နှင့် အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်

"မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ ဆွေးနွေးမှု ဆက်လုပ်နေကြ ငါ မကြာခင် ပြန်လာခဲ့မယ်"

ကျန်းပေရန်က သဘောတူညီစွာ ဦးညွှတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁ - ဒီမှာ နေပြီး ဆွေးနွေးမှု ဆက်လုပ်ပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု - တောက်လောင်သော ကျီးကန်း ပုံကြမ်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂ - လူယင်လုံနှင့်အတူ အပြင်သို့ လိုက်သွားပါ။ ပြီးမြောက်ခြင်း ဆု - ကျပန်း အခြေခံ အရည်အသွေး အမှတ် +၁]

‘ဟင် ဘာလို့ ငါ ထပ် ပါဝင်နေရပြန်တာလဲ’

အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသဖြင့် ကျန်းပေရန်က မော့မန်၏ စကားများကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

‘တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်က စောင့်ရှောက်သူ သေစမ်း အဲ့ဒီ မိန်းမ လင်ယုယန်ကြောင့် ဖြစ်နိုင်မလား’

သို့သော် ထို့နောက် သူ ထူးဆန်းသည်ဟု တွေးမိသည်။

အကယ်၍ ဒါက လင်ယုယန်ကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ပြဿနာတစ်ခု အမှန်တကယ် ဖြစ်ပါက သူ ၎င်းကို ရှောင်ရှားနေသင့်သည် မဟုတ်လော။ အဘယ်ကြောင့် စနစ်က သူ့ကို ပါဝင် ပတ်သက်ရန် တွန်းအားပေးနေသနည်း။

သူ တွက်ဆ မရနိုင်သော်လည်း ကျန်းပေရန် ရွေးချယ်စရာ နှစ်ကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ပြီး လူယင်လုံကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်

"ဂိုဏ်းချုပ် တပည့်ကို ခင်ဗျားနဲ့ အတူ လိုက်ပါခွင့် ပြုပါ"

ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသော လူယင်လုံက အံ့ဩတကြီး ရပ်တန့်သွားပြီး ကျန်းပေရန်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်သည်

"မင်း ငါနဲ့ လိုက်ချင်တယ် ဟုတ်လား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းပေရန် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်၏ အတည်ပြုချက်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်ကို အတော်လေး နားလည်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော လူယင်လုံ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

‘ဧကရာဇ် တစ်ပါး ဖြစ်လာတာက လူတစ်ယောက်ကို တကယ် ဒီလောက် ပြောင်းလဲစေနိုင်သလား ဒီကောင်လေး အမြဲတမ်း သူ့ဘာသာသူ နေခဲ့တဲ့သူက အခု တကယ် တခြားသူတွေရဲ့ ကိစ္စတွေမှာ ဝင်စွက်ဖက်နေတယ် ဟုတ်လား’

ကျန်းပေရန်ကို နောက်ထပ် ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးရင်း လူယင်လုံ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဒါဆို လိုက်ခဲ့"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

ရွေးချယ်မှု ဆုလာဘ် ပေါ်မလာသေးသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် နောက်ထပ် လာဦးမည် ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

ကိစ္စမှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းဟု သူ ခံစားမိသည်။

သူ လူယင်လုံနောက်သို့ ဘေးဘက် ခန်းမဆောင်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

မကြာမီမှာပင် စောင့်ရှောက်သူချင်ကို မော့မန်က ခေါ်ဆောင်လာသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

ချင်ချုံလန်က လူယင်လုံကို ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ခမ်းနားသော ဝတ်ရုံများ ဝတ်ဆင်ထားလျက် ဂိုဏ်းချုပ်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော သူမ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် အခိုက်အတန့်တွင် ချင်ချုံလန် ထိုအကြောင်း ဂရုစိုက်ရန် အချိန် မရှိပေ။

သူမက တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်တွင် ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အလျင်အမြန် ပြန်လည် ပြောပြလိုက်သည်။

သူမက "ခန်းမဆောင်ထဲက တပည့်တစ်ယောက်" ဟု ပြောသောအခါ ကျန်းပေရန် ၎င်းမှာ လင်ယုယန် ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည်။

‘အဲ့ဒီ မိန်းမက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက် သန်မာသွားတာလဲ တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်ရဲ့ ခန်းမသခင်တောင် သူ့ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ဘဲ ဂိုဏ်းချုပ်ဆီ အကူအညီ လာတောင်းရတယ် ဟုတ်လား’

တစ်ဖက်တွင် လူယင်လုံက "အလွန် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အရာ" ဟူသော စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ ပြင်းထန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သော်လည်း သူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အရာ ကိုယ်တိုင်အပေါ် စိုးရိမ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းက သူ၏ ဝှက်ထားသော မြေမြှုပ်မိုင်း ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသော တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အကြည့်မျိုးနှင့် ပိုတူသည်။

"သူတို့ ခုထိ တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်မှာပဲလား"

"ရှိနေသင့် ပါသေးတယ်"

"ဒါဆို အချိန် ဆုံးရှုံးလို့ မဖြစ်ဘူး ငါ မင်းနဲ့ အတူ လိုက်ကြည့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

မထွက်ခွာမီ လူယင်လုံက ကျန်းပေရန်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်

"မင်း ခုထိ လိုက်ချင်သေးလား"

ကျန်းပေရန်၏ နှလုံးသား "မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး" ဟု အော်ဟစ်နေသော်လည်း ရွေးချယ်မှု ဆုလာဘ် ပေါ်မလာသေးသောကြောင့် သူ ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပါ ဂိုဏ်းချုပ်"

"မင်း တကယ် ပြောင်းလဲသွားတာပဲ"

လူယင်လုံ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်းပေရန်ကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ကာ ချင်ချုံလန်နှင့်အတူ မြင့်တက်တိမ်တိုက် တောင်ထွတ်မှ ပျံသန်း ထွက်ခွာသွားသည်။

သူတို့ တိတ်ဆိတ် စကားလုံး ခန်းမဆောင်သို့ အလွန် လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

ချင်ချုံလန် စကားတစ်ခွန်းမျှ ပြောရန် မလိုအပ်ဘဲ လူယင်လုံက မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိပြီး ဖြစ်ကာ ချက်ချင်း ကျန်းပေရန်ကို ဦးဆောင် လိုက်ပါသွားသည်။

ကျောက်စိမ်း ရောင်ခြည် ဥယျာဉ်တွင် ခန်းမသခင်ရန့်က လင်ယုယန်နောက်သို့ ဂရုတစိုက် လိုက်ပါနေရင်း သူမ၏ လမ်းကြောင်းကို တွေးတောနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမက တပည့်များ၏ နေအိမ်များဆီသို့ ဦးတည်နေပုံရကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

‘သူမ ပြန်ချင်နေတာလား’

ခန်းမသခင်ရန့် စိုးရိမ်သွားပြီး အလွန် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အရာက လင်ယုယန်၏ အခန်းထဲတွင် တည့်တည့် ရှိနေမည်ကို ကြောက်ရွံ့မိသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက သူမ ကိုယ်တိုင်ပင် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည်လား မသေချာပေ။

သူမ လင်ယုယန်ကို အတင်းအကျပ် တားဆီးသင့် မတားဆီးသင့် တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် သူမထံသို့ ပျံသန်းလာသော အစွမ်းထက် အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ကြောင်း သိသဖြင့် ခန်းမသခင်ရန့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများကို လွှတ်ချလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် လူယင်လုံက ကျန်းပေရန်နှင့်အတူ ခန်းမသခင်ရန့်၏ ဘေးတွင် ဆင်းသက်လာသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

ခန်းမသခင်ရန့် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကြိုးစား အားထုတ်မှုတွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လူယင်လုံက ကျန်းပေရန်ကို လွှတ်ချလိုက်ပြီး လင်ယုယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်ယုယန်၏ အကြည့် သူထံသို့ လှည့်လာသည်။

‘အကိုကြီး’

အလေ့အကျင့်အရ လင်ယုယန် အော်မခေါ်လိုက်ဘဲ အတွင်းစိတ်မှ ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

‘ဒါဆို အကိုကြီးက ဂိုဏ်းချုပ်ကို တွေ့ဖို့ ပြန်လာတာပဲ

ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တယ် သူက အခု ဧကရာဇ် ဖြစ်နေပြီ ဒါကြောင့် သူ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ လုပ်ငန်းကိစ္စ ရှိရမယ်

အား ငါ ဘယ်လိုလုပ် ငါ့ယောက်ျားကို သံသယ ဝင်ပြီး သူ တခြား မိန်းမ တစ်ယောက်ယောက်ဆီ သွားတွေ့တယ်လို့ ထင်မိရတာလဲ ငါ တကယ် မလုပ်သင့်ဘူး’

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လင်ယုယန်၏ မျက်လုံးများ ကြည်လင်သွားသည်။

ခန်းမသခင်နှင့် ဂိုဏ်းချုပ်က သူမကို သတိဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ဦးညွှတ်လိုက်သည်

"ဂါရဝပြုပါတယ် ဂိုဏ်းချုပ်"

‘ဟင်’

လင်ယုယန်အပေါ်မှ မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ ခန်းမသခင်ရန့် မှင်တက်သွားသည်။

‘ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ’

တွက်ဆ မရနိုင်သဖြင့် ခန်းမသခင်ရန့်က ၎င်းကို ဂိုဏ်းချုပ်၏ ရှိနေမှုကြောင့်ဟုသာ မှတ်ယူလိုက်နိုင်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်

"ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ စွမ်းအားက ပြိုင်ဘက်ကင်းပါပဲ ပေါ်လာရုံ သက်သက်နဲ့ ခင်ဗျား အဲ့ဒီ မကောင်းဆိုးဝါး အရာတွေကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို ဆက်ပြီး မပြုမူနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်ပါတယ်"

လူယင်လုံလည်း ထိုနည်းတူ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

သူ အကြောင်းကို ပထမဆုံး ကြားသည့်အခါ သူက မကောင်းဆိုးဝါး အငွေ့အသက်မှာ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲလိမ့်မည် ဖြစ်ပြီး ကိစ္စမှာ ဒုက္ခများမည်ဟု သူ သိခဲ့သည်။

အငွေ့အသက်က သန်မာသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းက အလွန် ဆိုးယုတ်သဖြင့် ၎င်းကို ကျင့်ကြံခြင်း တစ်ခုတည်းဖြင့် ဖြေရှင်း၍ မရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက ၎င်းကို ဖြေရှင်းရန် အထူး နည်းလမ်း အချို့ အသုံးပြုရမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ ဆင်းသက်လိုက်သည်နှင့် အငွေ့အသက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

‘ဒီကောင်မလေး တကယ် ငါ့ကို ကြောက်နေတာ ဖြစ်နိုင်မလား’

ခန်းမသခင်ရန့်၏ လေးစားမှု စကားလုံးများကို ကြားပြီးနောက် လူယင်လုံက သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်

"ဒီအထဲမှာ ထူးဆန်းတာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ် လောလောဆယ် နောက်ဆုတ်နေလိုက် ပြီးတော့ ငါ မေးခွန်း အနည်းငယ် မေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ခန်းမသခင်ရန့်က သူမ၏ လက်များကို ယှက်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

ထို့နောက် လူယင်လုံက ကျန်းပေရန်ကို ကြည့်လိုက်သည်

"မင်းလည်း နောက်ဆုတ်သင့်တယ် ဒီမှာ အန္တရာယ်များတယ် ငါ ဒါကို ဖြေရှင်းပြီးတာနဲ့ မင်းကို ရှာလိုက်မယ်"

[ရွေးချယ်မှု တာဝန် ပြီးမြောက်ခဲ့သည်။ ဆု - စိတ်စွမ်းအင် +၁]

ရွေးချယ်မှု ဆုလာဘ် ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်

"ဟုတ်ကဲ့"

သူ လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြေးထွက်သွားသည်။

‘ဟင်’

လူယင်လုံ နောက်တစ်ကြိမ် မှင်တက်သွားပြန်သည်။

သူက ဒီနေ့ ထူးထူးခြားခြား တက်ကြွနေသော ကျန်းပေရန်က ပြဿနာ ဖြေရှင်းရာတွင် ကူညီရန် ဆက်နေလိမ့်မည်ဟု တွန်းအားပေးလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ ထွက်ပြေးသွားသည်။

‘ဒီကောင်လေး သူ တကယ် ခန့်မှန်းရ ခက်တာပဲ’

အကိုကြီး အလွန် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်ယုယန် သူမ နောက်တစ်ကြိမ် ဒုက္ခ ပေးမိပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး သူမကိုယ်သူမ အသုံးမကျဟု ဆူပူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ လူယင်လုံကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်

"ဦးလေးလူ ကျွန်မ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ် ကျွန်မ ခဏလောက် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားခဲ့တယ်"

"ကိစ္စမရှိဘူး မင်း အဆင်ပြေရင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်ရင် ငါ မင်းအဖေကို ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ မသိတော့ဘူး"

"ဦးလေးလူ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို လက်မလွှတ်လိုက်ပါနဲ့ ဒါ နောက်ဆုံးအကြိမ် ဖြစ်စေရမယ်လို့ ကျွန်မ ကတိပေးပါတယ် ကျွန်မ နောက်တစ်ခါ ဖြစ်အောင် မလုပ်တော့ပါဘူး"

"မင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အဆင်ပြေနေခဲ့တာ မဟုတ်လား ဘာလို့ ရုတ်တရက် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားရတာလဲ"

"ကျွန်မ ဒုက္ခတချို့နဲ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရတယ် ဒါပေမဲ့ ဦးလေးလူ ရောက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်မ နိုးထလာခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်မပူပါနဲ့ ကျွန်မ တကယ် အခု အဆင်ပြေသွားပါပြီ"

"ဒါ ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ မင်း အဖေကို သွားပြောတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ် မဟုတ်ရင်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ နားလည်ပါတယ် ကျွန်မ အဖေ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးဖို့ သေချာပေါက် စီစဉ်ပါ့မယ်"

"ဒါက အဲ့ဒီလောက် ကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး ဒီအတိုင်း"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးလူ ကျွန်မ အခုချက်ချင်း အဖေ့ဆီ စာသွားရေးလိုက်ဦးမယ်"

ထိုသို့ဖြင့် လင်ယုယန် လက်ဝှေ့ယမ်းပြပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

‘လူတွေက ငါ့ကို တစ်ယောက်မှ အေးအေးဆေးဆေး မနေစေဘူး’

လူယင်လုံ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။