သူ ဘာကြံစည်နေတာလဲ
Vol. 16 Ch. 234
အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေးကို အကဲဖြတ် ကြည့်ရှုရင်း ကျန်းပေရန် မေးလိုက်သည်
"မင်း ဗိုက်ဝပြီလား"
"ဟုတ်ကဲ့ ဝပါပြီ ဝပါပြီ သခင် ပေးတဲ့ ပမာဏက တကယ် ပြီးပြည့်စုံတယ် အရမ်း မများဘူး အရမ်း မနည်းဘူး တော်ရုံပဲ ပြီးတော့ အရသာက"
"မင်း ဗိုက်ဝရင် အဆင်ပြေတယ်"
ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန် လှည့်ထွက်လိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ အမြီးခြောက်ချောင်း မြေခွေး၏ အသံကို နောက်မှ ကြားလိုက်ရသည်
"ဂရုစိုက် ပြန်ပါ သခင်"
ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန် မျက်ခုံး မပင့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောမိသည်
‘နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်
ငါ သိချင်တာက မြေခွေးငယ်လေး ဘယ်လောက်ကြာကြာ ဆက်ထိန်းထားနိုင်မလဲ ဆိုတာပဲ’
သူ ငြိမ်သက်နှလုံးသား ခန်းမဆောင်သို့ အေးဆေး ပြန်လာခဲ့သည်။
နန်းတော် တံခါးဝတွင် တံမြက်စည်း လှည်းနေသော နန်းတွင်းအပျိုတော် တစ်ယောက် ဧကရာဇ်ကို မြင်သောအခါ အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး သူမ၏ တံမြက်စည်း လွတ်ကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သူမ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်
"အရှင်မင်းကြီး"
သူမက ဧကရာဇ်ကို အထူးတလည် ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အရှင်မင်းကြီးမှာ နောက်ပိုင်း အသံ မထွက်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သော အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့ကို အစေခံများကို အလွန် မလုံခြုံသလို ခံစားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဆိုရိုးစကား ရှိသည့်အတိုင်း ကြောက်စရာ အကောင်းဆုံး အရာမှာ ပင့်ကူ တစ်ကောင်ကို မြင်တွေ့ရခြင်း မဟုတ်၊ ပင့်ကူ တစ်ကောင် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
သင့်နောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာနိုင်သော ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးမှာ သင့်ကို အဆက်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေသော တစ်ယောက်ထက် များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည်။
သူ စာကြည့်တော်ဆောင်သို့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လျှောက်လှမ်းလာစဉ် သူ ဖြတ်သန်းသွားသော မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းအပျိုတော်များ အားလုံး ကြောက်ရွံ့တကြား ဒူးထောက်ကြပြီး ဧကရာဇ် မရှိသောကြောင့် သူတို့ ပေါ့လျော့ မနေခဲ့မိသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။
"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကြွရောက်တော်မူခြင်းကို ရိုသေစွာ ကြိုဆိုပါတယ်"
အပြင်မှ မိန်းမစိုးဝမ်၏ ကြေညာသံကို ကြားသောအခါ စာကြည့်ခန်းထဲတွင် စာဖတ်နေသော မုယောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သာယာသော အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသော်လည်း သူမ အလျင်အမြန် ၎င်းကို ဖိနှိပ်လိုက်သည်။
"ဟွန့် နန်းတော်ထဲကနေ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပြေးထွက်သွားတယ် ဒါက ဧကရာဇ် တစ်ပါးနဲ့ ဘယ်လို သင့်တော်မှာလဲ"
သူမ၏ ဘေးနားမှ ခုံချန်ချန်က ထူးဆန်းစွာ မေးလိုက်သည်
"ဧကရာဇ်က အရင်က အသွင်ယူ ခရီးထွက်တုန်းကလည်း တို့တွေကို စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ခေါ်သွားတာပဲ မဟုတ်လား အကိုမကြီး ဘာလို့ အဲ့ဒီတုန်းက အဲ့ဒီလို မပြောခဲ့တာလဲ"
ကြားပြီးနောက် မုယောင်က ခုံချန်ချန်ကို မစိုက်ကြည့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။
ထို့နောက် သူမ ရုတ်တရက် ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ထင်းရှူးစေ့ လီလီ ပေါင်မုန့် တစ်လုံးကို တစ်နေရာရာမှ ထုတ်ယူလိုက်ကာ ခုံချန်ချန်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
ခုံချန်ချန် ပင်ကိုယ် အသိစိတ်ဖြင့် တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်စဉ်မှာပင် စာကြည့်တော်ဆောင်၏ တံခါး တွန်းဖွင့်ခံလိုက်ရသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။
"အွမ် အွမ်"
ဧကရာဇ်၏ အကြည့် ဝေ့သုတ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ခုံချန်ချန်က ပထမဦးစွာ သူမ၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထင်းရှူးစေ့ လီလီ ပေါင်မုန့်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှင်းပြရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ သူမ၏ လက်များကို အသည်းအသန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
သို့တိုင် သူမက သူမ၏ ပါးစပ်ထဲမှ အရသာရှိသော အရာကို ထွေးထုတ်ရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ ဒါက အလွန် ဖြုန်းတီးရာ ကျလိမ့်မည်။
ကျန်းပေရန် ဘာမျှ မပြောဘဲ အပြင်ဘက်သို့ သူ၏ မျက်လုံးများဖြင့်သာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူမ၏ အမကြီးကို မကျေမနပ် လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ခုံချန်ချန်က ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် သူမ၏ အပြစ်ဒဏ်ကို သွားရောက် လက်ခံရန် ထွက်ခွာသွားသည်။
"ဂါရဝပြုပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"
ခုံချန်ချန် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် မုယောင်က ကျန်းပေရန်ကို အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။
မုယောင်၏ လက်ထဲမှ "ရေလမ်းကြောင်းများ စုစည်းကျမ်း" ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်
"ဒါကို ထပ်ဖတ်နေတာလား"
မုယောင်က ကျန်းပေရန်ကို အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူက သူမ ဘယ်စာအုပ်တွေ ဖတ်သည်ကို အမှန်တကယ် အာရုံစိုက်သည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောမိသည်။
သူမ၏ နှလုံးသား အနည်းငယ် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ခုန်ပေါက်သွားရင်း မုယောင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အင်း" ဟု ရိုးရှင်းစွာ ပြန်ဖြေသည်။
နဂါးပလ္လင် စားပွဲတွင် ထိုင်ချလိုက်ရင်း ကျန်းပေရန်က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ စာအုပ်ပါးလေး တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"မင်း နောက်ပိုင်း ကောင်းကောင်း သရုပ်ဆောင်ခဲ့တယ် ဒါက ငါ မင်းကို ကတိပေးထားတဲ့ အရာပဲ ယူပြီး ဖတ်လိုက်"
မုယောင် ကြားသောအခါ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ မာန အစအနလေးများ အားလုံး ချက်ချင်း လွင့်စဉ်သွားပြီး သူမ စားပွဲဆီသို့ ပြေးလွှား ခုန်ပေါက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါက အဲ့ဒီ ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာရဲ့ အတ္ထုပ္ပတ္တိလား"
မုယောင်က ပျော်ရွှင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"အင်း"
ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"
ကျန်းပေရန်ကို ဦးညွှတ်ပြီးနောက် မုယောင်က စာအုပ်ပါးလေးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"အရှင်မင်းကြီး ဘာလို့ ဒါက အရမ်း တိုနေရတာလဲ"
"ဒါက ပထမ အတွဲပဲ ကျန်တာတွေက မင်းရဲ့ အနာဂတ် သရုပ်ဆောင်မှုအပေါ် မူတည်လိမ့်မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ဒါဆို ကျွန်မ အခု သွားပြီး ဖတ်လိုက်ဦးမယ်"
စကားပြောပြီးနောက် မုယောင် သူမ၏ ထိုင်ခုံသို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ကျန်းပေရန် ပြောခဲ့သော "ပထမ အတွဲ" နှင့် ပတ်သက်၍ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် သူမကို လှည့်စားရန် သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာ အကြောင်း အသိပညာမှာ ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာဟု အမည်ရသော ဇာတ်ကောင်တစ်ဦး မည်သို့ ပျံသန်းနိုင်သည်ကို ရှာဖွေကြည့်ရင်း မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့သည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထန် မင်းဆက်တွင် အမျိုးသမီး ဧကရာဇ် ဝူကျယ်ထျန် သာမက အမျိုးသမီး ဝန်ကြီးချုပ် ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာလည်း ရှိခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် သိချင်စိတ်မှာ ကြာရှည် မခံခဲ့ပေ။
ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာ၏ ဘဝ ဇာတ်လမ်းကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာ မည်သို့ ပျံသန်းနိုင်သည်ကို ရှာဖွေခြင်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ပါးလွှာသော "ပထမ အတွဲ" မှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ထို အစအနများကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဓိပ္ပာယ် ဖွင့်ဆိုချက် အချို့ ထပ်ပေါင်းကာ လုံးဝ ပေါင်းစပ် တီထွင်ထားသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကတိပေးထားသော ဒုတိယ အတွဲနှင့် ပတ်သက်၍… ‘အတ္ထုပ္ပတ္တိ တစ်ခုမှာ ဒုတိယ အတွဲ မရှိတာက ပုံမှန်ပဲ မဟုတ်လား’
မုယောင်က ရှန့်ကွမ်းဝမ်အာ၏ အတ္ထုပ္ပတ္တိကို အလေးအနက် ဖတ်ရှုနေစဉ် စာကြည့်တော်ဆောင်၏ တံခါးကို ရုတ်တရက် ခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝင်ခဲ့"
'ကျွီ' ကနဲ သစ်သား တံခါး ပွင့်လာသည်။
ဝမ်ရှို့ကွေးက သူ၏ ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း ဝင်ရောက်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်
"ကျွန်တော်မျိုး ဧကရာဇ် ပြန်ရောက်လာတာကို မသိရှိခဲ့ဘဲ အရှင်မင်းကြီးကို ကြိုဆိုဖို့ နောက်ကျခဲ့ပါတယ် ပြစ်မှုက သေဒဏ် အခါ တစ်သောင်း ထိုက်တန်ပါတယ်"
"ကိစ္စမရှိဘူး တို့တွေဆီမှာ ဘာကိစ္စ ရှိလို့လဲ"
"အရှင်မင်းကြီးကို လျှောက်တင်ပါတယ် ရှင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပညာရှင်တွေနဲ့ လက်မှုပညာရှင်တွေ အားလုံးကို ငြိမ်သက်မြို့တော်က ဧည့်ဂေဟာဆီ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ပြီးပါပြီ"
"နားလည်ပြီ မင်း ဆုတ်ခွာလို့ ရပြီ"
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"
ထိုသို့ ပြောရင်း ဝမ်ရှို့ကွေး စာကြည့်တော်ဆောင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်။
ကျန်းပေရန် အချိန် ဆင့်ခေါ်ခဲ့သော ပညာရှင်များနှင့် လက်မှုပညာရှင်များ အသုတ်မှာ သူ ခန့်အပ်ခဲ့သော သစ္စာရှိ အရာရှိသစ်များနှင့် ဝန်ကြီးကောင်းများက အကြံပြုထားသူများ အားလုံး ဖြစ်သည်။
အရာရှိများထဲမှ အများအပြားမှာ မူလက ဒေသခံ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်များ အတွင်းမှ အရည်အချင်းရှိသူများ မည်သူ ဖြစ်သည်ကို အတိအကျ သိကြသည်။
ပြီးတော့ မည်သည့် ခေတ်ကာလတွင်မဆို အရည်အချင်းမှာ အမြဲတမ်း အရေးကြီးဆုံး အရာ ဖြစ်သည်။
တိုးတက်မှုအတွက် လမ်းကြောင်းများ မပြီးပြည့်စုံမီတွင် အရည်အချင်းရှိ ပုဂ္ဂိုလ်များမှာ အလွန် တန်ဖိုး ရှိသည်။
ကျန်းပေရန်၏ အစီအစဉ်မှာ ပထမဦးစွာ သူတို့အားလုံးကို စောင့်ကြည့်မှု ကာလတစ်ခုအတွက် နန်းတော်ထဲသို့ စုဆောင်းထားရန် ဖြစ်ပြီး ကိုယ်တိုင် မျက်မြင် (စနစ်ဖြင့် စစ်ဆေး) ပြီးနောက် သူက သူတို့ကို ဒေသခံ အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများအဖြစ် အမှုထမ်းရန် နေရာ အသီးသီးသို့ စေလွှတ်လိမ့်မည်။
သူ နေ့လည်ခင်းကို တင်သွင်းလွှာများ ပြန်လည် စစ်ဆေးရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
နန်းတွင်းကို တစ်ကြိမ် သေချာ စစ်ထုတ်ပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ယခုအခါ တင်သွင်းလွှာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးရုံဖြင့် အရည်အသွေး အမှတ်များ အလွယ်တကူ ရရှိရန် များစွာ ပိုမို ခက်ခဲလာခဲ့သည်။
ဒါကလည်း ကျန်းပေရန် နန်းတော်ထဲတွင်သာ မနေတော့ဘဲ လှည့်လည် သွားလာရန် လိုအပ်ရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။
စိတ်ကူး စိတ်သန်း မရှိသော နောက်ထပ် တင်သွင်းလွှာ တစ်စောင်ကို ဘေးသို့ ပစ်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် သူ့ဘေးနားမှ သူမ၏ စာဖတ်ခြင်းတွင် နစ်မြုပ်နေပြီး သူမ၏ ခေါင်း အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းနေသော မုယောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
‘ဒီလောက် နည်းတဲ့ အကြောင်းအရာ ပမာဏလေးကို သူမ ဒီလောက် ကြာအောင် ဖတ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား’
သံသယကို သယ်ဆောင်ရင်း ကျန်းပေရန် အော်ခေါ်လိုက်သည်
"မုယောင်"
ဧကရာဇ်၏ ခေါ်သံကို ကြားသောအခါ မုယောင် အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး လျှောက်လှမ်းလာကာ အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်
"အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မကို ဘာအကြောင်းကြောင့် ဆင့်ခေါ်ပါသလဲ"
"ဒီကိုလာ"
ကျန်းပေရန်က မုယောင်ကို လက်ယက်ခေါ်လိုက်သည်။
မုယောင် မျက်တောင် နှစ်ချက် ခတ်လိုက်သည်။
ဧကရာဇ် ဘာလုပ်ချင်သည်ကို သူမ အတိအကျ နားမလည်သော်လည်း သူမ ခြေလှမ်း နှစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်သေးသည်။
သို့သော် ကျန်းပေရန်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထပ်မံ လက်ယက်ခေါ်လိုက်သည်
"ငါ့ ဘေးနားကို လာ"
‘အယ်’
စကားလုံးများကို ကြားသောအခါ မုယောင်၏ မျက်နှာငယ်လေး ချက်ချင်း မုန်လာဥနီကဲ့သို့ နီရဲသွားသည်။
‘သူ သူ သူ သူ ဘာကြံစည်နေတာလဲ ဘာလို့ သူ ရုတ်တရက် ငါ့ကို သူ့ဘေးနား သွားဖို့ ပြောရတာလဲ သူ ငါ့အပေါ် တစ်ခုခု လုပ်ချင်နေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား ငါ သူ့အပေါ် နည်းနည်းလေး၊ မဟုတ်ဘူး၊ သေးသေးလေး ကောင်းတဲ့ အမြင် ရှိတယ် ဆိုပေမယ့် အဲ့ဒါက သူ လုပ်ချင်တိုင်း လုပ်လို့ရတယ်လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ ဒါက နေ့ခင်း ကြောင်တောင်ကြီး ပြီးတော့ စာကြည့်ခန်းထဲမှာ သူ သူ သူ’
မုယောင် လုံးဝ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"မင်း ငါ့စကားတွေ မကြားဘူးလား"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မုယောင်က နဂါး စားပွဲခုံ နောက်မှ ကျန်းပေရန်မှာ မယှဉ်နိုင်လောက်အောင် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမက ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ပြင်ပေါ်မှ လှေငယ်လေး တစ်စင်းလို ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုသို့ ပြင်းထန်သော လေပြင်းကို ခုခံရန် လုံးဝ အစွမ်းအစ မရှိပေ။
‘ဒါ ဒါ အဆင်ပြေပါတယ် ငါ အဲ့ဒီမှာ သွားရပ်လိုက်ရုံပဲ
သူက ချီစွမ်းအင် သန့်စင်ခြင်း နယ်ပယ်မှာပဲ ရှိနေတာ
သူသာ တကယ် ငါ့အပေါ် လက်တစ်ချောင်း တင်ရဲ တင်ကြည့် ငါ သူ့ကို ငါ သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ပစ်မယ် အင်း ရက်ရက်စက်စက်’
"ဟူး"
သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက် ချလိုက်ရင်း မုယောင် ကျန်းပေရန်၏ ဘေးနားသို့ တောင့်တင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာ အလွန် တင်းမာနေသည်။
"ထိုင်"
ကျန်းပေရန်က ထိုင်ခုံဝိုင်းငယ် တစ်လုံးကို သူမအတွက် ဘေးသို့ ရွှေ့ပေးလိုက်သည်။
"ထိုင်ခုံအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး"
သူမ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် စိုးရိမ်တကြီး ထိုင်ချလိုက်သည်။
မုယောင် ခေါင်းငုံ့ထားပြီး သူမ၏ စိတ်မှာ ရှုပ်ထွေး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသည်။
သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံး ဘောလုံးတစ်လုံးလို ကျုံ့ဝင်သွားတော့မည် အချိန်မှာပင် သူမ ဧကရာဇ်၏ လက် သူမထံသို့ လှမ်းလာသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် မုယောင်၏ စိတ်ထဲ ဗလာ ဖြစ်သွားသည်။
သို့သော် သူမ ဘာမျှ မလုပ်ဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများကိုသာ တင်းတင်း မှိတ်ထားလိုက်သည်။
"မုယောင် မုယောင် ဘာလို့ မင်း မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားတာလဲ"
ခဏအကြာတွင် ကျန်းပေရန်၏ စကားများ မုယောင်၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။
အလွန်အမင်း ရှက်ရွံ့နေပြီ ဖြစ်သော မုယောင် ထပ်မံ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
သူမ မျက်လုံးများကို ဆတ်ခနဲ ဖွင့်လိုက်ပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်
"ရှင် ကာမဘီလူး"
သို့သော် သူမ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ကျန်းပေရန်က သူမကို နားမလည်နိုင်သော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး ဖွင့်ထားသော တင်သွင်းလွှာ တစ်စောင် စားပွဲခုံပေါ်တွင် ဖြန့်ခင်းထားသည်။
ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသော မုယောင်က တွင်းတစ်တွင်း တူးပြီး တွားသွား ဝင်ရောက်သွားချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။
သူမ ရုတ်တရက် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောရဲတော့ပေ။
"မင်း စကတ်ဝတ် ဝန်ကြီးချုပ်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တယ် မဟုတ်လား ငါ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်"
ကြားသောအခါ မုယောင်၏ ခေါင်း ထပ်မံ၍ ဆတ်ခနဲ မော့လာသည်။
သူမ ကျန်းပေရန်ကို အံ့ဩသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်
"ဘယ်လို အခွင့်အရေးမျိုးလဲ"
"မင်း ကျန်နေတဲ့ တင်သွင်းလွှာတွေကို ပြန်လည် စစ်ဆေးနိုင်တယ် မင်း ပြီးစီးသွားတဲ့အခါ ငါ့ဆီ တင်ပြ"
"ကျွန်မ ကျွန်မ သူတို့ကို စစ်ဆေးရမှာလား"
မုယောင် သူမကိုယ်သူမ လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာ အံ့အားသင့်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"အင်း ဒါပေမဲ့ မှတ်ထား ဒါက မင်းအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခု သက်သက်ပဲ မင်း ဒါကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မလား ဆိုတာက မင်းအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီး ကျွန်မ ကျွန်မ သူတို့ကို ကျွန်မ နှလုံးသား အားလုံးနဲ့ သေချာပေါက် စစ်ဆေးပါ့မယ်"
မုယောင်၏ ကျေးဇူးတင်သော အသွင်အပြင်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
တင်သွင်းလွှာများကို ပြန်လည် စစ်ဆေးခြင်းက မည်သည့် အရည်အသွေး အမှတ်များမျှ မရရှိတော့သည့်အတွက် ကူညီရန် ကိရိယာတစ်ခု ရှာဖွေခြင်းမှာ သဘာဝအတိုင်း အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်သည်။
ထို့ထက် ပိုသည်မှာ စနစ်က ကိစ္စအတွက် မည်သည့် ရွေးချယ်စရာများမျှ ပေါ်မလာခဲ့ပေ၊ ၎င်းက သူ့ကို ပို၍ပင် စိတ်အေးစေသည်။
မုယောင်၏ ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းပေရန် စာကြည့်တော်ဆောင်မှ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်ထွက်လာခဲ့သည်။
တံခါး အပြင်ဘက်တွင် တိန့်ရှန်းဟန်နှင့် နန်းတွင်းအပျိုတော် တစ်စု အသင့် စောင့်နေကြပြီး ဖြစ်သည်။
ကျန်းပေရန် တင်သွင်းလွှာများ စစ်ဆေးနေစဉ် အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်းကို မကြိုက်မှန်း သိသဖြင့် သူတို့ ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။
သူတို့ကို လက်တစ်ဖက် ဝှေ့ယမ်းပြရင်း ကျန်းပေရန် ပြောလိုက်သည်
"မင်းတို့ အလုပ် မင်းတို့ သွားလုပ်ကြ ငါတစ်ယောက်တည်း လမ်းလျှောက်မယ်"
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"
နန်းတွင်းအပျိုတော်များနှင့် မိန်းမစိုးများ အားလုံး ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး ဆုတ်ခွာသွားကြကာ တိန့်ရှန်းဟန် တစ်ယောက်တည်းသာ ထိုနေရာတွင် ရပ်ကျန်နေခဲ့သည်။
တိန့်ရှန်းဟန်၏ ခိုင်မာသော မျက်နှာအမူအရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရင်း ကျန်းပေရန် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။
သူ သူမကို လက်ယက်ခေါ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"ငါ့နောက် လိုက်ခဲ့"
"အမိန့်တော်အတိုင်းပါ"
သူတို့ တော်ဝင် ဥယျာဉ်တော်သို့ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။
ဥယျာဉ်တော်ထဲမှ နန်းတွင်းအပျိုတော်များကို ထွက်သွားခိုင်းပြီးနောက် ကျန်းပေရန်က တိန့်ရှန်းဟန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"မင်း လျန်တိုင်းပြည်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ပြောဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား"
"အရှင်မင်းကြီးက ပညာရှိပါပေတယ်"
တိန့်ရှန်းဟန်က အရိုအသေ ပြုလိုက်သည်။
"အင်း ပြော နားထောင်နေတယ်"
အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး တိန့်ရှန်းဟန် ဖြည်းညင်းစွာ စတင် ပြောဆိုသည်
"ကျွန်မ ဖခင်က တစ်ခါက ကျွန်မကို ပြောခဲ့ဖူးတယ် သူ လုပ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပါတဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်မ ဖခင်က အရှင်မင်းကြီးလို ပညာရှိပြီး နတ်ဘုရားဆန်တဲ့ စစ်ပညာ၊ တောက်ပပြီး အရင်းအမြစ် ကြွယ်ဝသလိုမျိုးနဲ့ အဝေးကြီး ကွာပါတယ် သူက သာမန် လူတစ်ယောက် သက်သက်ပါပဲ မိစ္ဆာဂိုဏ်းနဲ့ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတွေ ကြားမှာ ညပ်ပြီး ကျွန်မ ဖခင်က နေ့တိုင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါ ပင်ပန်း နွမ်းနယ်နေခဲ့ရတယ်"
"အစပိုင်းမှာ ကျွန်မ ဖခင်က သူ တာဝန် ကျေပွန်သမျှ ကာလပတ်လုံး ငြိမ်းချမ်းမှု ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ နေ့တိုင်း ဒုက္ခတွေ အများကြီးက သူ့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့ပြီး သူ လုပ်သမျှ အရာတိုင်းမှာ သူ့လက်တွေ ချည်နှောင်ခံထားရတယ် အရှင်မင်းကြီးလို ဂိုဏ်းတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မပြောနဲ့ဦး ကျွန်မ ဖခင်က သူ့ရဲ့ အရာရှိ အားလုံးကိုတောင် အပြည့်အဝ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး"
"ကျွန်မ ဖခင် သိခဲ့တာက အရာတွေ သာ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် သူ အဲ့ဒီ ဂိုဏ်းချုပ်ယင် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပစ်မှတ်တွေကို ဘယ်တော့မှ ပြည့်မီမှာ မဟုတ်ဘူး ပြီးတော့ သူ့အသက်က ဘယ်အချိန်မဆို အန္တရာယ် ရှိနေနိုင်တယ်"
"အခြေအနေတွေအောက်မှာ လျန်တိုင်းပြည်က ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က ကျွန်မ ဖခင်ကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး လျန်တိုင်းပြည်က သူတို့အတွက် တစ်ခုခု လုပ်ပေးသမျှ ကာလပတ်လုံး သူ လိုချင်တာကို ပေးနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်"
ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်က တိန့်ရှန်းဟန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်
"မင်း ကိစ္စအကြောင်း တော်တော် သိပုံပဲ မင်း ဖြစ်စဉ် တစ်ခုလုံးမှာ ပါဝင်ခဲ့တာလား"
တိန့်ရှန်းဟန် ခေါင်းခါလိုက်သည်
"မဟုတ်ပါဘူး ကျွန်မ ဖခင်က ကျွန်မကို ပြောပြခဲ့တာပါ"
"မင်း တစ်ယောက်တည်းကိုပဲလား"
"ပြီးတော့ ကျွန်မရဲ့ နောင်တော် အဲ မဟုတ်ဘူး ကျွန်မရဲ့ အကိုတော်ပါ"
"မင်းကို ပြောပြတာက သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ သူက မင်းကို သူ့အတွက် နည်းဗျူဟာတွေ ကူညီ ချပေးစေချင်လို့လား"
တိန့်ရှန်းဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်
"ဟုတ်ကဲ့ အဖေ့မှာ ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့ပါတယ် ထို့အပြင် အဖေက သူသာ တစ်နေ့ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရင် နန်းတော် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမှာကိုလည်း အရမ်း စိုးရိမ်ခဲ့တယ် ဒါကြောင့် သူက ကျွန်မနဲ့ ကျွန်မ အကိုတော်က ရှေ့ထွက်ပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်"
"အင်း ဆက်ပြော လျန်တိုင်းပြည်က သူ့ကို ဘာလုပ်စေချင်ခဲ့တာလဲ"
"လျန်တိုင်းပြည်က အဖေ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏ အများကြီး၊ အဆင့်မြင့် ဆေးလုံးတွေ၊ လက်နက်တွေ၊ စသည်တို့ကို ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တယ် သူတို့ ဖခင်ကို လုပ်စေချင်ခဲ့တဲ့ အရာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိပါတယ် ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းတွေနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကြားမှာ သပ်လျှို သွေးခွဲပြီး သူတို့ကို အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်စေဖို့ပါ"
"လျန်တိုင်းပြည်က ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ များပြားလှတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို အားကိုးပြီး ကျွန်မ ဖခင်က လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းနဲ့ ဝိညာဉ်နဂါးဂိုဏ်းကို မကျေနပ်တဲ့ ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်း နှစ်ဖက်စလုံးက ဂိုဏ်း တစ်စုကို အလျင်အမြန် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီး သူတို့ အတူတူ ကြံစည် စပြုခဲ့ကြတယ်"
တိန့်ရှန်းဟန်က ထို့နောက် သူမ သိသမျှ အရာအားလုံးကို ကျန်းပေရန်ကို ပြောပြလိုက်သည်။
နားထောင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ဧကရာဇ်မှာ အမှန်တကယ် ရိုးရှင်းသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း ပို၍ ပို၍ ခံစားလာရသည်။
ကျန်းပေရန်က မူလက ထင်ခဲ့သည်မှာ တိန့်ဘိုက သူ အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့သောကြောင့် လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းကို ဆန့်ကျင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သည်မှာ ကွမ်းရှီအန်းအတွက် ကြီးကျယ်သော မွေးနေ့ပွဲနှင့် လူငယ် သူရဲကောင်း ပြိုင်ပွဲကို စီစဉ်ခြင်းမှ နောက်ပိုင်း မွေးနေ့ပွဲတွင် မိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်မှုအထိ တိန့်ဘို၏ အရိပ်မှာ ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များ အားလုံး၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်များတွင် ပါဝင် ပတ်သက်ခဲ့သော သစ္စာဖောက်များ၏ များပြားသော အရေအတွက်နှင့် မြင့်မားသော အရည်အသွေးအကြောင်းကိုလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။
ထို့အပြင် တိန့်ဘို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော အရန် အစီအစဉ်များမှာ ကျန်းပေရန် စိတ်ကူးယဉ်ထားခဲ့သည်ထက် များစွာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်သည်။
အကယ်၍ သူသာ ထိုနေ့က "သေဆုံးပြီး ပြန်လည် ရှင်သန်" မလာခဲ့ပါက မိစ္ဆာဂိုဏ်း အတွင်း စိုက်ပျိုးထားသော သစ္စာဖောက်များ ဆက်လက် ရန်စမှုများ ပြုလုပ်နေမည်သာမက ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်း အတွင်းမှ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း တုံ့ပြန်ကြလိမ့်မည်။
အစီအစဉ်များ သံကြိုးဆက်က ဖြောင့်မတ်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာဂိုဏ်း လမ်းကြောင်း နှစ်ခုကြားတွင် အဆုံးမရှိသော စစ်ပွဲတစ်ခုကို လှုံ့ဆော်ရန် လုံးဝ လုံလောက်သည်။
"အစီအစဉ်မှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ သူတွေရဲ့ စာရင်းကို မင်း မှတ်မိသေးလား"
တိန့်ရှန်းဟန် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်
"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မ မှတ်မိပါတယ်"
ကြားပြီးနောက် ကျန်းပေရန် ခဏတာ တွေးတောလိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်
"ဘာလို့ မင်း ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ကို နာမည်တွေ မပြောပြခဲ့တာလဲ ဒါက မင်း မိသားစုကို လွတ်လပ်ခွင့် ရရှိစေနိုင်ဖွယ် အလွန် ရှိတယ် ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သိပါတယ် ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ မျက်စိထဲမှာ မင်းတို့က ပုရွက်ဆိတ်တွေ သက်သက်ပဲ"
တိန့်ရှန်းဟန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်
"အရှင်မင်းကြီး ပြောခဲ့သလိုပဲ ကျွန်မသာ ဂိုဏ်းချုပ်ယင်ကို အရာတွေအကြောင်း တိုက်ရိုက် ပြောပြခဲ့ရင် ကျွန်မ မိသားစုရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ လဲလှယ်နိုင်ဖွယ် ရှိတာ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ ကျွန်မ မလောင်းရဲခဲ့ပါဘူး ကျွန်မသာ ကျွန်မရဲ့ နောက်ဆုံး ကတ်ပြားကို ကစားခဲ့ရင် ဂိုဏ်းချုပ်ယင်က ကျွန်မ မိသားစုကို သတ်မသတ် ဆိုတာက အဲ့ဒီအခါ သူ့ရဲ့ စိတ်ခံစားချက်အပေါ်မှာပဲ လုံးဝ မူတည်သွားပါလိမ့်မယ်"
"ဒါဆို မင်းက မင်းရဲ့ လောင်းကြေးကို ငါ့အပေါ်မှာ ထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်ပေါ့"
ကျန်းပေရန်က တိန့်ရှန်းဟန်ကို တည့်တည့် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
ကြားသောအခါ တိန့်ရှန်းဟန် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ဦးခိုက်လိုက်သည်
"အချိန် ကာလ တစ်လျောက်လုံး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မျက်စိရှေ့မှောက်မှာ ရှိနေခဲ့ရတဲ့အတွက် ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးမှာ ကြီးမားလှတဲ့ စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားမှန်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်ပါတယ် အရှင်မင်းကြီးသာ ကျွန်မ မိသားစုကို ကယ်တင်နိုင်မယ် ဆိုရင် ကျွန်မ အရှင်မင်းကြီးအတွက် ကျွန်မရဲ့ တစ်သက်တာလုံး နွားတစ်ကောင် မြင်းတစ်ကောင်လို အလုပ်အကျွေး ပြုဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ် ဧကရာဇ်ကို ကျွန်မအပေါ် သနားကြင်နာဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်"
"ထ"
ကျန်းပေရန်၏ အမိန့်ကို ကြားသောအခါ တိန့်ရှန်းဟန် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်သည်။
"နွားတစ်ကောင် မြင်းတစ်ကောင်လို အလုပ်အကျွေး ပြုမယ် ဟုတ်လား မင်းမှာ အဲ့ဒီအတွက် အစွမ်းသတ္တိ ရှိလို့လား"
ကျန်းပေရန် ရယ်လိုက်သည်။
တိန့်ရှန်းဟန် ခေါင်းခါလိုက်သည်
"ကျွန်မမှာ မရှိပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဧကရာဇ် စီးနင်းဖို့အတွက် နွားတစ်ကောင် ဒါမှမဟုတ် မြင်းတစ်ကောင်လို ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"