ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ခြင်း
Vol. 15 Ch. 225
"ဝမ်ဝမ် ဒီအတွက်တော့ မင်း စိတ်ချထားလို့ရတယ် သေမျိုးဘုံထဲကို ဝင်သွားသရွေ့တော့ ငါ မင်းကို အကာအကွယ် ပေးနိုင်ပါတယ်။"
လီချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။
သေမျိုးဘုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသရွေ့ အမတနယ်မြေမှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် အကြီးအကဲများပင်လျှင် သူ့အား ခြိမ်းခြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အကြောင်းကတော့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သည် သေမျိုးဘုံ တည်ရှိရာ ကမ္ဘာ၌ ကန့်သတ်ချက် အချို့၏ ချုပ်တည်းခြင်းကို မလွဲမသွေ ခံရပေလိမ့်မည်။
ထို့အပြင် သူ့တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ် ရှိနေသေးရာ ထို လင်ဝမ်အိမ်တော်ဟု ဆိုသော နေရာမှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် အကြီးအကဲများအား သေမျိုးဘုံသို့ ဆင်းသက်စေခဲ့လျှင်ပင် သူ ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ပေ။
ဤ ဝမ်ဝမ်သည် ယန်လျန်၏မိခင်ဖြစ်ရာ သူ သေမင်းလက်မှ မကယ်တင်ဘဲ နေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဒါဆိုရင်တော့ ကျွန်မမျိုး ရှင့်ကို အားကိုးရပါတော့မယ် စီနီယာ။"
ဝမ်ဝမ်သည် ဦးစွာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ကိုယ်ကို ညွှတ်၍ အရိုအသေပေးလိုက်၏။
အကယ်၍ ဖြစ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် သူမသည် သဘာဝအတိုင်း ယန်ဖန်းနှင့်အတူ နေထိုင်လို၏။
ယခုအခါ ဘုရင်နေရာကို ပြန်လည် ရယူရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့သဖြင့် သူမသည် သာမန်ဘဝဖြင့်သာ နေထိုင်လိုတော့သည်။
သို့သော် သူမ၏ခမည်းတော် မည်သို့မည်ပုံ မရှင်းမလင်း သေဆုံးခဲ့ရသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူမ၏စိတ်နှလုံးမှာ ဓားဖြင့် မွှန်းသကဲ့သို့ နာကျင်နေဆဲ ဖြစ်၏။
"မခုခံနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြေလျှော့ထား။"
လီချန်သည် ဤသို့ ပြောလိုက်ပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ စွမ်းအားကို ဆင့်ခေါ်ကာ ဝမ်ဝမ်အား လွှမ်းခြုံလိုက်၏။
ဝမ်ဝမ်သည် နူးညံ့ပြီး ကျယ်ပြောလှသော စွမ်းအားတစ်ရပ်က မိမိကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံလာသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရပြီး ချက်ချင်းပင် မျက်စိရှေ့မှ ကမ္ဘာသည် ဝေဝါးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။
ခဏအကြာတွင် သူမသည် ကမ္ဘာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မြေအောက်နန်းတော် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
သူမသည် အမည်မသိသော ပေါ့ပါးမှုကိုပင် ခံစားလိုက်ရပြီး မူလ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ဖိနှိပ်မှုသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ရှိ၏။
အမတနယ်မြေအတွင်း၌ ကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများကြောင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦး ထုတ်ဖော်နိုင်သော အစွမ်းသည် သေမျိုးဘုံလောက် အစွမ်းထက်ခြင်း မရှိပေ။
သူမ၏စိတ်ထဲ၌ တုန်လှုပ်သွားသည်။ မည်သည့် ရွှေ့ပြောင်း ကြားခံပစ္စည်းမှ မရှိဘဲ ဤစီနီယာသည် သူမအား အမတနယ်မြေမှ အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာနိုင်ခဲ့၏။
"ယန်ဖန်းက အပြင်မှာ ရှိတယ် မင်း သူ့ကို သွားတွေ့လိုက်တော့။"
လီချန်သည် ဤသို့ ပြောရင်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။
ဝမ်ဝမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ဤစီနီယာ၏ အစွမ်းထက်မှုနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုအပေါ် ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်သွားမိ၏။
ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ပင် ဖြစ်စေကာမူ ကမ္ဘာနှစ်ခုအကြား လွတ်လပ်စွာ ဖြတ်သန်း သွားလာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
သို့သော် ဤစီနီယာမှာမူ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့၏။
......
အမတနယ်မြေ။
ယီလင်မြို့ ပျက်စီးနေသော တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌။
လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေ၏။
ယခုအချိန်၌ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရန်အတွက် စတင် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူ၏ယခု ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
နောက်ဆက်တွဲမှာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်ရန် ဖြစ်သည်။
သူသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ ခေါင်းလောင်းသံ ရှိနေသဖြင့် သူ့အတွက် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိ၏။
သူ ပုံမှန် ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်း ကျင့်ကြံစဉ် မည်သည့် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးမှ မရှိခြင်းမှာ အချိန်ခေါင်းလောင်းက အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးစွမ်းအင်အတွင်းမှ အနုတ်လက္ခဏာ သက်ရောက်မှုများကို ဖယ်ရှားပေးသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။
သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အချက်အလက်များကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လေ့လာမှု တစ်ရပ်၏ တိုးတက်မှုသည်။ ၈၂ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။
မူလဝိညာဉ် ပြည့်စုံရန် နောက်ထပ် ၁၈မှတ် တိုးတက်မှု လိုအပ်သေး၏။
သို့သော် မူလဝိညာဉ်သည် ပြည့်စုံခြင်း မရှိလျှင်ပင် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်တက်ရာ၌ မည်သည့် လွှမ်းမိုးမှုမှ မရှိဘဲ အမတနယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်လေ့လာမှုကို ဆက်လက် ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး မူလဝိညာဉ်ကို အားကောင်းစေနိုင်သေး၏။
ကွာခြားမှုသည် အထူးတလည် ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။
ထို့ကြောင့် သူသည် မူလဝိညာဉ်ကို ပြည့်စုံသည့်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ပြီးမှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန် ကြံစည်ထားခြင်း မရှိဘဲ ထိုသို့ ပြုလုပ်ပါက အချိန်များစွာ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
.......
ဤသို့ဖြင့် လဝက်ကျော် ထပ်မံ ကုန်လွန်သွားခဲ့၏။
လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်ကို အသုံးပြု၍ ပျက်စီးနေသော တာအိုကျောင်းတော်တစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားလိုက်၏။
အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ် ရှိနေသော်လည်း သူ၏သတိကြီးသော စိတ်ဓာတ်ကြောင့် တာအိုကျောင်းတော် ပတ်ပတ်လည်၌ ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ထပ်မံ ချမှတ်ထားလိုက်သေး၏။
ဤသို့ဖြင့် နှစ်ထပ်ကွမ်း အာမခံချက် ရရှိနိုင်ပေမည်။
ရုတ်တရက် လီချန်၏ ပတ်ပတ်လည်၌ ယွမ်ကျောက်တုံးများ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
သိန်းပေါင်းများစွာ အရေအတွက် ရှိလေသည်။
ဤအမတနယ်မြေအတွင်းမှ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများသည် အလွန် သိပ်သည်းသော်လည်း သူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန်အတွက် ထောက်ပံ့ပေးရန်မူ မလုံလောက်ပေ။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများကို စုပ်ယူခြင်းသည် အလွန် ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပေလိမ့်မည်။
သူသည် မိမိ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ခြင်းကြောင့် ထူးဆန်းသော လက္ခဏာများ ဖြစ်ပေါ်လာစေလိုခြင်း မရှိပေ။
"အဆင့်တက်ကြစို့။"
လီချန်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ၌ အရောင်အဝါများ လက်သွား၏။
ချက်ချင်းပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ပြင်းထန်သော လှိုင်းလုံးတစ်ရပ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဤလှိုင်းလုံးသည် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားကာ ပတ်ပတ်လည်၌ ဝန်းရံနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ယွမ်ကျောက်တုံးများကို ကြေမွသွားစေပြီး လှိမ့်တက်လာသော ယွမ်ချီများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေ၏။
လီချန်အား ဗဟိုပြုလျက် ထူးဆန်းသော အခွံတစ်ခု၏ အရိပ်ယောင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဤအခွံ၏ အရိပ်ယောင်သည် ယွမ်ချီများကို စုပ်ယူနေပုံရပြီး တဖြည်းဖြည်း ပုံပေါ်လာကာ တဖြည်းဖြည်း ခဲပျစ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အစိုင်အခဲပမာ အခွံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ လီချန်အား အတွင်း၌ လွှမ်းခြုံသွား၏။
ယွမ်ချီ အမြောက်အမြားသည် အတွင်းသို့ စုစည်း ဝင်ရောက်သွားပြီး အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုပမာ ရှိ၏။
နောက်ဆုံးတွင် လီချန်၏ သိုလှောင်ပစ္စည်းအတွင်းမှ ယွမ်ကျောက်တုံးအားလုံးသည် ခုနစ် ရှစ်ပုံမျှ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။
ဤနှစ်များအတွင်း သူ ယွမ်ကျောက်တုံး မည်မျှ ရရှိခဲ့သည်ကို မသိရှိပေ သန်းတစ်ရာမက ရှိနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းနီးပါး ကုန်ဆုံးသွားပြီးမှသာ ထိုအခွံကို လုံးဝ ခိုင်မာသွားစေနိုင်ခဲ့၏။
ဤအခွံသည် ထာဝရရှင်သန်ခြင်းသန္ဓေဟု ခေါ်ဆိုသော အရာပင် ဖြစ်လေသည်။
အလွန် ရှည်လျားသော အချိန် ကြာမြင့်ပြီးမှသာ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းသန္ဓေအတွင်း၌ မူလထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းချီကို မွေးမြူနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုမှသာ လူတစ်ကိုယ်လုံးအား ပြောင်းလဲမှု ပြီးမြောက်စေကာ အမှန်တကယ် ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဝိညာဉ်ခန္ဓာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ပေမည်။
ထို့အပြင် ပြောင်းလဲချိန်၌ အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကိုလည်း ကြုံတွေ့ရပေလိမ့်မည်။
ဤအချိန်အခါ၌ လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်သည် အလွန် ထူးခြားသော အခြေအနေတစ်ရပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ရှိပြီး မရေမတွက်နိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါး စိတ်ဆန္ဒများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏မူလဝိညာဉ်အား ကျူးကျော် ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ရှိ၏။
သို့သော် ဤမကောင်းဆိုးဝါး စိတ်ဆန္ဒများသည် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်အား အခြေခံအားဖြင့် လွှမ်းမိုးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ယခုအချိန်၌ လီချန်၏ မူလဝိညာဉ်သည် မကောင်းဆိုးဝါးအားလုံး မကျူးကျော်နိုင်သကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
.......
ဦးထုပ်များ ဆောင်းထားသော သူစိမ်းအနည်းငယ်သည် ယီလင်မြို့၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။
ဦးဆောင်သူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ပြေပြစ်သော်လည်း တင်ပါးမှ အမွေးပွ အမြီးတစ်ချောင်းကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်ခြင်း မရှိဘဲ အနည်းငယ် လှုပ်ရှား ယမ်းခါလျက် ရှိ၏။
"သူမရဲ့ တည်နေရာ အမှတ်အသားက ဒီမြို့ထဲမှာပဲ ပျောက်သွားခဲ့တာ။"
အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲ၌ ထူးဆန်းသော ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ပင့်ကိုင်ထားပြီး အပေါ်၌ လက်တံတစ်ခု အနည်းငယ် တုန်ခါလျက် ရှိ၏။
သူတို့၏အဖွဲ့၌ မူလက လူ ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှိသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက် လိုက်လံ သတ်ဖြတ်ရာ၌ ထိုမင်းသမီး၏ သစ္စာရှိ လက်အောက်ငယ်သားများ၏ တားဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးတွင် တစ်ဝက်ကျော်မျှ ကျဆုံးသွားခဲ့၏။
"အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်သွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား။"
ဘေးမှ လူတစ်ဦးက ပြောလိုက်၏။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး သူမရဲ့ မူလဝိညာဉ်က အနက်ရောင်မိစ္ဆာဆူး စိုက်ဝင်ထားတာ အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ဖို့ နည်းလမ်း မရှိဘူး..."
အမျိုးသမီးက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးပြီး ဒီမြို့ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် ဒါမှမဟုတ် ဒီမြို့ထဲမှာ တည်နေရာကို ဖုံးကွယ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်။ ပြီးတော့ ငါ ခံစားမိတာက ဒီမြို့က နည်းနည်း မရိုးရှင်းသလိုပဲ။"
အမျိုးသမီးက ထပ်မံ ပြောလိုက်၏။
"ခေါင်းဆောင် ဘာ မရိုးရှင်းတာ ရှိလို့လဲ ကျွန်တော်တော့ ဘာ ထူးခြားမှုမှ မခံစားမိပါဘူး။"
ဘေးမှ ထိုလူက အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။
"ငါ သိပ်ပြီးမရှင်းလင်းတဲ့အန္တရာယ် ခံစားချက်တစ်ခု ခံစားနေရတယ်။"
အမျိုးသမီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်- "ဒါပေမဲ့ ရင်းမြစ်က ဘယ်ကလာမှန်း မသိဘူး။"
ဤသို့ပြောရင်း သူမသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် လှည့်ပတ် ကြည့်ရှုလိုက်သော်လည်း မည်သည့် တွေ့ရှိမှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။
သူမသည် လူအနည်းငယ်ထဲ၌ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အမြင့်မားဆုံးဖြစ်ပြီး အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခ အလွန် ခက်ခဲခြင်း မရှိပါက သူမ၏စိတ်အတွင်း၌ အညစ်အကြေးများ ရှိမနေပါက အတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်၍ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ပေပြီ။
သို့သော် ဤအတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် မည်မျှကို တားဆီးထားခဲ့သည်မသိ။
အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ရာ၌ ကျရှုံးသည်နှင့် လုံးဝ မိစ္ဆာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်... ထို့ကြောင့် အမတနယ်မြေမှ အင်အားစု အသီးသီးသည် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ချိန်၌ အရင်းနှီးဆုံးနှင့် အယုံကြည်ရဆုံးသော လူများ၏ အစောင့်အရှောက်ကို ရယူကြပြီး ဒုက္ခ ဖြတ်ကျော်ရာ၌ ကျရှုံးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာဖိနှိပ်ခြင်းလက်နက်ကို အသုံးပြုကြသည်။ ဤသို့မှသာ လုံးဝ မိစ္ဆာအဖြစ်သို့ မပြောင်းလဲသွားစေရန် အာမခံနိုင်ပေလိမ့်မည်။
"ခေါင်းဆောင် ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။ သူမသာ မူလဝိညာဉ် ပြန်ကောင်းလာပြီး အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲကို ပုန်းအောင်းသွားရင် ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။"
ဘေးမှ လူက ပြောလိုက်၏။
"ဒါဆို ဒီမြို့ကို လုံးဝ ရှင်းလင်းပစ်လိုက် အသက်ရှင်နေတဲ့ သက်ရှိအားလုံးကို အကုန် သတ်ပစ် သူမ တကယ်ပဲ ခြေရာလက်ရာမရှိဘဲ ပုန်းအောင်းနိုင်ဦးမလားဆိုတာ ငါ မယုံဘူး။ သူမသာ ဒီမြို့ထဲမှာ ရှိနေသေးရင် သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ။"
အမျိုးသမီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း လေသံထဲ၌ ရက်စက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။
မှားယွင်း သတ်ဖြတ်မိသူ တစ်ထောင် ရှိစေကာမူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ လွတ်မြောက်ခွင့် မပြုနိုင်ပေ။
သူမသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ အပ်နှင်းထားသော တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်မှသာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ တိုးတက်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိ၏။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ ခေါင်းဆောင်။"
လူအနည်းငယ်သည် ချက်ချင်းပင် အမိန့်ကို လက်ခံလိုက်ကြပြီး လူခွဲထွက်သွားကာ သူတော်စင်နယ်ပယ်များကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ဖော်လျက် မြို့တစ်ခုလုံးကို စတင် ရှင်းလင်းလိုက်လေသည်။
ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်သတ် သတ်ဖြတ်မှုသည် စတင်ခဲ့၏။
မြို့အတွင်းမှ မိသားစုကြီးအနည်းငယ် ပထမဆုံး အချိန်၌ပင် သတင်း ရရှိလိုက်ကြပြီး ချက်ချင်းပင် အင်အားများ စုစည်းကာ ခုခံကြသော်လည်း... သူတို့ ထိတ်လန့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်မှာ ရန်သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူတို့၏အင်အားသည် လုံးဝ တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
"မြန်မြန်... မြန်မြန် ဆုတ်ခွာ... အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် အကြီးအကဲတွေပဲ။"
မိသားစုကြီးများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော လော်အိမ်တော်အတွင်း၌ ထိပ်တန်းမဟာသူတော်စင်တစ်ဦးဖြစ်သော လော်မိသားစု အကြီးအကဲ လော်မင်သည် ထို သူတော်စင်နယ်ပယ်အနည်းငယ်၏ ဖိအားကို ခံစားမိလိုက်ရပြီး မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားလေသည်။
ယီလင်မြို့သည် မည်သည့် အင်အားစုကြီးကိုမျှ ပြစ်မှားမိခြင်း မရှိခဲ့ပါဘဲ ဘာကြောင့်များ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် အကြီးအကဲများက မြို့အား ဤသို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက်သတ်ဖြတ်နေရတာလဲ။
ဤအချိန်၌ သူသည် မျိုးနွယ်အတွင်းမှ ထူးချွန်သော မျိုးဆက်သစ်များကိုသာ ထွက်ခွာသွားရန် စီစဉ်နိုင်တော့သည်။
သူကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းမဟာသူတော်စင်မှာမူ သေချာပေါက် ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နောက်ဆုံး၌ ကျန်ရစ်၍ ခုခံရန်မှတစ်ပါး အခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။
ရက်စက်သော သတ်ဖြတ်မှုသည် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေပြီး မြို့အတွင်းမှ နေထိုင်သူများနှင့် မိသားစုကြီး အင်အားစု အသီးသီးသည်။ အသီးသီး ခုခံကြသော်လည်း အခြေခံအားဖြင့် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်၏။
လူများစွာ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လိုကြသော်လည်း သူတို့သည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် အကြီးအကဲကြီး အနည်းငယ် တည်ဆောက်ထားသော သူတော်စင်နယ်ပယ် ပိတ်ဆို့မှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သတ်ဖြတ်မှုသည် ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေ၏။
မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုနှင့်အတူ အသတ်ဖြတ် ခံလိုက်ကြရသည်။
ယီလင်မြို့တစ်ခုလုံးသည် ငရဲပြည်ပမာ ဖြစ်သွားလေ၏...
.......
ပျက်စီးနေသော တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌။
ထူးဆန်းသော ထာဝရရှင်သန်ခြင်းသန္ဓေသည် များစွာ မှိန်ဖျော့သွားပုံရပြီး နောက်ထပ် မည်သည့် အရောင်အဝါမှ မရှိတော့ဘဲ အတွင်းမှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းဝိညာဉ်ချီများအားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှိ၏။
ရုတ်တရက် ဤထာဝရရှင်သန်ခြင်းသန္ဓေအပေါ်၌ အက်ကွဲကြောင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကွဲအက်သွားကာ အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဤအပိုင်းအစများသည် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။
လူပုံရိပ်တစ်ယောက် ထင်ရှား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လီချန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ယခုအချိန်၌ သူ၏ပုံစံသည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှု မရှိပုံရ၏။
သို့သော် လီချန်ကိုယ်တိုင်သာလျှင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဖြစ်ပေါ်သွားသော ပြောင်းလဲမှုကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိ၏။
လူတစ်ကိုယ်လုံး မကြုံစဖူးသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပြီး ဤသည်မှာ အမှန်တကယ် အရိုးအသွေး လဲလှယ်ခြင်းတစ်ရပ်ဖြစ်ကာ အတွင်းမှ အပြင်သို့ လုံးဝ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းဝိညာဉ်ခန္ဓာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
ထို့အပြင် သူ၏မူလဝိညာဉ်သည် အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး လုံးဝ အညစ်အကြေး မရှိတော့ဘဲ ယန်ဝိညာဉ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။
ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။
အိမ်ရှင်- လီချန် (ဘုံအဆင့်တက်ခြင်း ၁၂/၁၀၀)။
ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် (အစောပိုင်းအဆင့် ၁/၁၀၀)။
ယန်ဝိညာဉ် (၈၂/၁၀၀) [ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း] [ဗလာသို့ပြန်ခြင်း]။
အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၅၂၅၈၇/၁၀၀၀၀၀)။
ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓား [ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း နယ်မြေချိုးဖျက်ခြင်း] ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓား (ဝင်ရောက်ခြင်း ၁၂/၁၀၀)။
နှလုံးသားမဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက် (ပြည့်စုံခြင်း)။
အစွမ်းထက်စွမ်းရည်: ခန္ဓာကိုယ်ချုပ်တည်းခြင်းနတ်ပုလဲလုံး။
ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (ဒဿမအခြေခံ ၈၉/၁၀၀)။
မြေခွေးရုပ်သေး (...)
စာရင်းမျက်နှာပြင်ပေါ်မှ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရင်း လီချန်၏ မျက်နှာ၌ အပြုံးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
နောက်ဆုံးတော့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီ။
ချက်ချင်းပင် သူသည် ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် နှလုံးသားမဲ့ဓားကျမ်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိတော့သည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသောကြောင့်ပင်။
ထို့အပြင် သူ ယွမ်ချီများကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စုပ်ယူသောအခါ... ဤယွမ်ချီများသည် မည်သည့် အသုံးဝင်မှုမှ မရှိတော့ပေ။
"ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ... သာမန် ယွမ်ချီတွေက ကျင့်ကြံလို့ မရတော့ဘူး။"
လီချန် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်မိ၏။
သူသည် ယွမ်ချီကို အသုံးပြု၍ မိမိ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မစွမ်းဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ ရှိ၏။
သို့သော် သူ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများကို ထိန်းချုပ်ရာ၌မူ မည်သည့် ပြဿနာမျှ မရှိသေးဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် အသုံးပြုနိုင်ခြင်း မရှိတော့ခြင်းမျှသာ ဖြစ်၏။
"ဒါဆို ဗလာသို့ပြန်ခြင်းက ရရှိတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုမှ အသုံးပြုနိုင်တာလား။"
လီချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွား၏။
ဤသည်မှာ သိပ်တော့ မကောင်းလှပေ။
ထို ပုံဆောင်ခွက်အတွင်းမှ တည်ရှိမှုက ဗလာသို့ပြန်ခြင်းမှ ရရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မလုံလောက်ပါက မူလဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေပြီး အသက်သေဆုံးချိန်ကို လျော့ကျစေလိမ့်မည်ဟု ပြောဆိုခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။
ရုတ်တရက် သူ စိတ်ထဲ၌ လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ အမတနယ်မြေမှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ် အကြီးအကဲများ ထင်တိုင်းကြဲ တိုက်ခိုက်နိုင်ခြင်း မရှိဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလား။
သို့မဟုတ်ပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှု အလွန် ကြီးမားသွားပါက အချိန်မီ မဖြည့်တင်းနိုင်လျှင် ထို လွှမ်းမိုးမှုသည် ကြီးမားသွားပေလိမ့်မည်။
ဟုတ်ပါသည်။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲများ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများကို ထိန်းချုပ်လျှင် အလွန် အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်သေး၏။
သို့သော် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယွမ်ချီများကို ထိန်းချုပ်လိုပါက မိမိ၏ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေမည် မဟုတ်လား။
ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်သည် ဘေးမှ အချိန်ခေါင်းလောင်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ဤအချိန်ခေါင်းလောင်း အနည်းငယ် မှိန်ဖျော့သော အလင်းတန်းများ ပျံ့လွင့်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။
လီချန်သည် မနေနိုင်ဘဲ တွေဝေသွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဤအချိန်ခေါင်းလောင်းအတွင်း၌ အလွန် သိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ရပ် ပါဝင်နေသကဲ့သို့ ရှိသောကြောင့်ပင်။
"ဒီ အချိန်ခေါင်းလောင်းထဲက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဘယ်ကလာတာလဲ။"
လီချန်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်တောက်ပသွား၏။
သူသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏စိတ်အာရုံ တစ်ချက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ရပ် ထုတ်လွှတ် ပြန်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏ ကုန်ဆုံးမှုများကို ဖြည့်တင်းပေး၏။
"ကောင်းလိုက်တာ ဒီ အချိန်ခေါင်းလောင်းထဲမှာ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး သိုလှောင်ထားတာပဲ။"
လီချန် အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်သွား၏။
ရုတ်တရက် သူ အနည်းငယ် သံသယဝင်မိသည်။ ဤအချိန်ခေါင်းလောင်းအတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် သူ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြုလုပ်စဉ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရခြင်း သို့တည်းမဟုတ် ဤအချိန်ခေါင်းလောင်း ပင်မခန္ဓာကိုယ်ကပင် လေဟာာနယ်ကို ဖြတ်သန်း၍ အဆင့်မြင့်ဘုံကမ္ဘာအတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။
မည်သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ပင် ဖြစ်စေ သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ရပ်ပင် ဖြစ်၏။
အကြောင်းမှာ သူ အကြိမ်တိုင်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်းမှ ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အလွန် ကန့်သတ်ချက် ရှိသောကြောင့်ပင်။
မိမိ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှု အလွန် ကြီးမားသွားသည်နှင့် အစွမ်းကို လွှမ်းမိုးမှု ရှိပေလိမ့်မည်။
သို့သော် အကယ်၍ အချိန်ခေါင်းလောင်းအတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား သိုလှောင်ထားပါက သူ၏အရံအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ပြီး သူ့အတွက် မရပ်မနား စွမ်းအား ဖြည့်တင်းပေးနိုင်မည် မဟုတ်လား။
"ကြည့်ရတာ ငါက အချိန်ခေါင်းလောင်းအပေါ် နားလည်ထားတာက လုံလောက်မှု မရှိသေးဘူးပဲ။"
လီချန်သည် အလွန် ခံစားသွားရ၏။
အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အဆင့်အတန်းကို ဝိညာဉ်ကိရိယာဟု ခေါ်ဆိုသည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။
ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ လီချန်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းမှ ပေးပို့လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူ၍ ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်...
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ နှလုံးသားမဲ့ဓားကျမ်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အနည်းငယ်မျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိနေသေးသော်လည်း မများပြားလှပေ... ထင်ရှားသည်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်အတန်း လုံလောက်မှု မရှိတော့ခြင်း ဖြစ်၏။
"ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားက ငါ့ကို ကျင့်ကြံရာမှာ ကူညီပေးနိုင်မလား မသိဘူး။"
လီချန်၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြစ်ပေါ်သွား၏။
ပုံမှန်အခြေအနေအရ ဓားသိုင်းပညာ အမျိုးအစားသည်လည်း ကျင့်ကြံရာ၌ အထောက်အကူ ပြုနိုင်သော်လည်း အဓိကကျင့်စဉ် ရှိနေသောကြောင့် ဓားသိုင်းပညာ အမျိုးအစားသည် တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းကို မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြု၏။
သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ကျင့်ကြံနိုင်သော ဓားသိုင်းပညာ အမျိုးအစား ဖြစ်ရာ အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရှိသင့်သည်ဟု တွေးထင်ရ၏။
ထို့ကြောင့် လီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားကို စတင် ကျင့်ကြံလိုက်၏။
သူ၏ဦးနှောက်အတွင်း၌ ဓားချီကို ပုံဖော်လိုက်သည်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းဝိညာဉ်စွမ်းအား လည်ပတ်သွားပြီး အချိန်ခေါင်းလောင်းမှ ပေးပို့လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တဖြည်းဖြည်း သန့်စင်လိုက်၏။
အချိန်အတော်ကြာမှ သူသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး မျက်နှာ၌ အပြုံးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
ဤ ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားသည် နှလုံးသားမဲ့ဓားကျမ်း၏ ကျင့်ကြံမှု အကျိုးသက်ရောက်မှုထက် များစွာ သာလွန် ကောင်းမွန်လှသည်ဟု ဝန်ခံရပေမည်။
ဤသို့ဖြင့် သူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အတွင်း၌ ကျင့်ကြံနည်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်စားပြု၏။
သို့သော် အခွင့်အရေး ရှိပါက သူသည် လုံလောက်စွာ အဆင့်မြင့်သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းအဆင့် အဓိကကျင့်စဉ်တစ်ရပ်ကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်သေး၏။
အကြောင်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံစတုတ္ထဓားသည်။ အဆုံးစွန်၌ ဓားသိုင်းပညာမျှသာဖြစ်ပြီး အဓိကကျင့်စဉ်အဖြစ် လုံးဝ ကျင့်ကြံ၍ မရဘဲ ကျင့်ကြံမှု ထိရောက်စွမ်းအပေါ် ကြီးမားသော လွှမ်းမိုးမှု ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သောကြောင့်ပင်။
အရေးကြီးဆုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓား ပင်မကျမ်းသည် ပြည့်စုံခြင်း မရှိဘဲ ဓားလေးကွက်သာ ရှိသောကြောင့်ပင်။
ရုတ်တရက် လီချန်သည် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်မိသည်။ သူသည် လူအနည်းငယ် တာအိုကျောင်းတော်၏ မဟာအစီအရင်ကြီး အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို အာရုံခံစားမိလိုက်၏။
မဟာအစီအရင်ကြီး၌ ပုံရိပ်ယောင်နည်းစနစ် ပါဝင်သောကြောင့် ထိုလူများသည် လမ်းပျောက်နေသော ယင်ကောင်များပမာ တာအိုကျောင်းတော်အတွင်းသို့ အခြေခံအားဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
"ဘာဖြစ်တာလဲ။"
လီချန်သည် ဤလူများ၏ မျက်နှာအမူအရာ ထိတ်လန့်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူတစ်ဦးဦးက သူတို့အား လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေသကဲ့သို့ ရှိ၏။
လီချန်၏ ဝိညာဉ်အာရုံသည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်ကို အကူအညီ ယူ၍ အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ယီလင်မြို့တစ်ခုလုံး၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆိုးရွားသည့် မြင်ကွင်းသည် သူ၏အာရုံခံစားမှုအတွင်းသို့ လုံးဝ ကျရောက်လာခဲ့၏။
"အားနည်းတဲ့သူတွေကို ထင်တိုင်းကြဲ သတ်ဖြတ်နေတာ တကယ် သေသင့်တဲ့ကောင်တွေ။"
လီချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ မျက်နှာသည် ရုတ်တရက် အေးစက် ခက်ထန်သွား၏။
သူသည် ဤမျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သတ်ဖြတ်မှု မိမိ၏မျက်စိရှေ့၌ပင် ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
အကယ်၍ ဤလူများ မဟာအစီအရင်ကြီးအတွင်းသို့ မဝင်ရောက်လာခဲ့ပါက သူ သတိပြုမိခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ယခင်က အတွင်းစိတ်နတ်ဆိုးအတိဒုက္ခကို ဖြတ်ကျော်နေခဲ့ရာ မည်သည့် နှောင့်ယှက်မှုကိုမျှ ခံရ၍ မဖြစ်သဖြင့် ကျင့်စဉ် ဖုံးကွယ်မှုနှင့် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်၏ တာအိုကျောင်းတော် လေဟာာနယ်ကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အခြေအနေအောက်၌ သူသည် အပြင်ဘက်မှ သတင်းအချက်အလက်များကို တက်ကြွစွာ ရယူခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
***