ငရုတ်သီးပျိုးထောင်ခြင်း

ထို့အပြင် သူမသာ မာကျောက်ကစားလျှင် အခြားသူများကို နေရာပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ဟား... သူ၏သားအရင်းဖြစ်သူပင် မရနိုင်လောက်ပေ...

အဖြစ်မှန်က အန်းယန်ဝမ်၏ ခန့်မှန်းချက်သည် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အန်းယန်ဝမ်သည် မာကျောက်ရရှိပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် လူများကို ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်သော မာကျောက်တစ်စုံကို ပြုလုပ်စေပြီး ကျိုတုသို့ ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။ သူသည် ကွေ့ဖေးကို မာကျောက်ကစားနည်း သင်ကြားပေးရန် အထူးလူတစ်ဦးကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကွေ့ဖေးသည် နေ့စဉ် ကြင်ယာတော်ရှူးနှင့် အခြားကြင်ယာတော်များကို ဆွဲခေါ်ပြီး အိပ်ဆောင်ထဲတွင် မာကျောက်ကစားနေလေသည်။ ကြင်ယာတော်ရှူးပင် မကြာခင်အချိန်အတွင်း ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်ရန် မေ့လျော့သွားသည်။

နေ့စဉ် ကွေ့ဖေး၏ အိပ်ဆောင်သို့ သတင်းပို့ပြီး ကွေ့ဖေး၏အရင်းနှီးဆုံး မာကျောက်ကစားသမားဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် မာကျောက်သည် ကွေ့ဖေး၏ အိပ်ဆောင်မှ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားပြီး ယန်ဧကရာဇ်၏ မောင်းမဆောင်ထဲတွင် တဖြည်းဖြည်း ရေပန်းစားလာခဲ့သည်။

ကြင်ယာတော်များအားလုံးနီးပါးသည် မာကျောက်ကို နှစ်သက်သွားကြပြီး နေ့စဉ် မာကျောက်ကစားနေကြရာ မနာလိုဝန်တိုမှုများနှင့် ကြံစည်မှုများ များစွာ လျော့နည်းသွားသည်။

ထို့နောက် အမတ်များ၏ အိမ်များတွင် အရာရှိကတော်များသည်လည်း မာကျောက်ကို သင်ယူသွားကြသည်။

မာကျောက်ကစားခြင်းသည် မကြာမီမှာပင် ကျိုတုမှူးမတ်အသိုင်းအဝိုင်းတွင် အကျော်ကြားဆုံး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါတွေအားလုံးက နောက်ပိုင်းကိစ္စတွေပါ။

.........

နှစ်သစ်ကူးညတွင် လျိုအိမ်တော်မှ လူများသည် အလွန်နောက်ကျမှ အိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။

ညသန်းခေါင်ကျော်သောအခါမှ အစေခံသည် ဗြောက်အိုးများ သွားဖောက်ပြီးနောက် လူတိုင်း အိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။

.......

နောက်တစ်နေ့၊ နှစ်သစ်ကူးနေ့။

လျိုရှီသည် အိမ်မှထွက်သည်နှင့် လူတိုင်းသည် လက်ဆောင်များယူဆောင်ကာ လျိုရှီကို နှစ်သစ်ကူးဂါရဝပြုရန် လာရောက်ကြသည်။

ဟိုင်ကန်းတို့ဇနီးမောင်နှံသည် တန်ဖိုးကြီးသော ကျောက်စိမ်းဗုဒ္ဓရုပ်ပွားတော်ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ရာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်မှန်း သိသာနေသည်။

လျိုရှီသည်လည်း မနှမြောဘဲ သူတို့နှစ်ဦးကို ငွေ ၁၀ စ စီပါသော အန်ပေါင်းများ ပေးခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည်မူ လျိုရှီကို မြေခွေးမွေးဝတ်ရုံရှည်ကို လက်ဆောင်ပေးခဲ့ရာ နွေးထွေးပြီး လှပသည်။

လျိုရှီသည် လက်ကမချချင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးကို ငွေ ၁၀ စစီပါသော အန်ပေါင်းများ ပေးပြီးနောက် သမီးဖြစ်သူ၏ စီစဉ်မှုအတိုင်း နောက်ဖေးခြံသို့ သွား၍ မြေခွေးမွေးဝတ်ရုံရှည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ခဲ့သည်။

မြေခွေးမွေးဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုရှီသည် အလွန်ခန့်ညားထည်ဝါနေသည်။

အန်းယန်ဝမ်နှင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးတို့မြင်သောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားကြသည်။

လျိုရှီ၏အရှိန်အဝါသည် ကျိုတုမှ အချို့သော မျိုးရိုးကြီးမှူးမတ်ကတော်များထက် မနိမ့်ကျကြောင်း ခံစားမိကြသည်။ လျိုရှီကို အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ပင် ခံစားမိကြသည်။

သို့သော် သေချာပြန်စဉ်းစားသောအခါ ထိုရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်သည် မည်သည့်နေရာမှ လာသည်ကို မမှတ်မိနိုင်ကြပေ။

လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် လင်းရှောင်ကျစ်နှင့် ရှောင်ချင်တို့က လျိုရှီကို နှစ်သစ်ကူးဂါရဝပြုသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည်လည်း ရှေ့တိုး၍ ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။

လက်ဆောင်ကိုလည်း ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ လေးလံသော သေတ္တာတစ်လုံးဖြစ်ပြီး အတွင်းထဲတွင် ကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများစွာ ပါဝင်မှန်း သိသာနေသည်။

အန်းယန်ဝမ်ဖေးပင် ရှေ့တိုးလာမှတော့ အန်းယန်ဝမ်သည်လည်း လိုက်ပါလာပြီး သူတို့နှစ်ဦးသည် မျိုးဆက်ငယ်များ၏ လေးစားမှုဖြင့် လျိုရှီကို နှစ်သစ်ကူးဂါရဝပြုခဲ့ကြသည်။

ဤအဖြစ်သည် လျိုရှီကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ သူမသည် သူတို့နှစ်ဦးကို အလျင်အမြန် ထူမတ်ပေးပြီးနောက် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးကို အန်ပေါင်းကြီးတစ်ခုစီ ထိုးပေးလိုက်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမသည် ယနေ့တွင် လူများစွာက သူမကို နှစ်သစ်ကူးဂါရဝပြုမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိသောကြောင့် အန်ပေါင်းများကို စောစောကတည်းက ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

အန်ပေါင်းကြီးများအားလုံးတွင် ငွေ ၁၀ စစီ ထည့်ထားပြီး မိသားစုဝင်များအတွက်ဖြစ်သည်။ သေးငယ်သော အန်ပေါင်းများမှာမူ ငွေ ၂ စဖြစ်ပြီး အိမ်တော်မှ အစေခံများအတွက်ဖြစ်သည်။

အသေးဆုံး အန်ပေါင်းအချို့တွင်မူ သူမသည် အန်ပေါင်းတစ်ခုစီတွင် ကြေးနီစနှစ်ပြားသာ ထည့်ထားသည်။ ၎င်းတို့မှာ ခဏအကြာတွင် တံခါးဝသို့ ရောက်လာမည့် ရွာမှကလေးများအတွက်ဖြစ်သည်။

သူမ ယခင်က လင်းမိသားစုတွင် နေထိုင်စဉ်က အန်ပေါင်းတောင်းရန် လာသော ကလေးများနှင့် တွေ့ဆုံရသည်မှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

သို့သော် ယခုနှစ်တွင် မတူတော့ပေ။ လျိုမိသားစုသည် ယခု သာ့ရှီရွာတွင် အချမ်းသာဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ကလေးများ တံခါးဝသို့ လာရောက်မည်မှာ သေချာသည်။

လျိုရှီသည် ဤအချိန်တွင် သူမ၏လက်ထဲတွင် ငွေရှိပြီး အန်ပေါင်းတစ်သေတ္တာကို ကြိုတင်ထည့်ထားခဲ့သည့်အတွက် ကံကောင်းသည်ဟု ခံစားမိသည်။ မဟုတ်လျှင် အန်ပေါင်းများ လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဒေါ်။" အန်းယန်ဝမ်နှင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးတို့သည် ပြုံးရင်း ကျေးဇူးတင်စကားဆိုကြသည်။ လေးလံသော အန်ပေါင်းကို ကိုင်ထားရင်း မျက်နှာများတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဟုတ်သည်၊ မနေ့ညက လျိုရှီနှင့်အတူ မာကျောက်ကစားပြီးနောက် ယခု သူတို့နှစ်ဦးသည် လျိုရှီကို သခင်မကြီးဟု မခေါ်တော့ဘဲ အဒေါ်ဟု တိုက်ရိုက်ခေါ်ဆိုကြသည်။

ဤသည်မှာ အန်းယန်အိမ်တော်နှင့် လျိုမိသားစုတို့၏ ဆက်ဆံရေး ပိုမိုနီးကပ်လာခြင်း၏ သက်သေပင်ဖြစ်သည်။

လျန်ယွီသည် ထိုအဖြစ်ကို မြင်သောအခါ သေတ္တာတစ်လုံးကို ယူ၍ ရှေ့သို့တိုးလာသည်။ သေတ္တာကို လျိုရှီကို ပေးအပ်ပြီး ကိုယ်ကိုညွှတ်၍ လက်ယှက်ကာ လျိုရှီကို နှစ်သစ်ကူးဂါရဝပြုလိုက်သည်။

စောစောက အဖြစ်အပျက်များကြောင့် လျိုရှီသည် မကြောက်ရွံ့တော့ပေ။ သူမသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် လျန်ယွီကို ထခိုင်းပြီး လျန်ယွီကိုလည်း အန်ပေါင်းကြီးတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဒေါ်။" လျန်ယွီသည်လည်း ပြုံးရင်း ကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။ အန်ပေါင်းကို ကိုင်ထားရင်း သူသည်လည်း ကျေနပ်စွာ ပြုံးနေသည်။

ထို့နောက် အစေခံများ ဝင်ရောက်၍ နှစ်သစ်ကူးဂါရဝပြုကြသည်။

လျိုမိသားစုမှ လူများသည် ရက်ရောကြပြီး အန်းယန်ဝမ်တို့လည်း ရှိနေသောကြောင့် လျိုအိမ်တော်မှ အစေခံများသည် ယနေ့တွင် အန်ပေါင်းများစွာ ရရှိခဲ့ကြသည်။

နံနက်စာအဖြစ် မုန့်လုံးရေပေါ်စားပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်တွင် ဖဲချပ်များ ပြုလုပ်သည့်ကိစ္စကို စတင်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

အန်းယန်ဝမ်ဇနီးမောင်နှံ၊ လီရှောင်ဇနီးမောင်နှံ၊ ဟိုင်ကန်းဇနီးမောင်နှံ၊ လျန်ယွီနှင့် ရှောင်ယန်တို့ ပါဝင်ကြသည်။

ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် အလုပ်ခွဲဝေလုပ်ဆောင်ကြရာ နေ့လယ်မတိုင်မီမှာပင် ဖဲချပ်နှစ်စုံကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

ဖဲချပ်နှစ်စုံမှာမူ ခွဲဝေရန် မလုံလောက်သောကြောင့် လူအများက နေ့ခင်းတွင် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။

အန်းယန်ဝမ်နှင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးတို့သည် အဆင့်အတန်းမြင့်မြတ်ပြီး ဖဲချပ်တစ်စုံကို ခွဲဝေရရှိပြီးဖြစ်သော်လည်း လူအများနှင့်အတူ ဖဲချပ်များ ဆက်လက်ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

အထူးသဖြင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် သူမ၏ ပန်းချီပညာစွမ်းရည် မြင့်မားသောကြောင့် ဖဲချပ်များပေါ်မှ အကြောင်းအရာများအားလုံးကို သူမက တာဝန်ယူရေးဆွဲခဲ့သည်။

ဝမ်ဖေးသည် နံနက်တစ်ပိုင်းလုံး အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ကျွမ်းကျင်သွားပြီး ခံစားချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားရာ သူမ၏စွမ်းအားတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပေးအပ်ရန် အလွန်လိုလားနေသည်။

ကျန်သူများသည်လည်း အလားတူ ခံစားချက်ရှိကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် အပျော်အပါးဖြင့်သာ နေထိုင်လေ့ရှိကြပြီး ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ အလွန်ရှားပါးသည်။

ယနေ့ အားနေသည်မှာ အားနေသည်ဖြစ်ရာ လူတိုင်းအတူတကွ အလုပ်လုပ်ခြင်းသည် ပို၍စည်ကားသည်။ ထို့အပြင် ပစ္စည်းများကို ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ အောင်မြင်မှုခံစားချက်တစ်မျိုးကို ရရှိသည်။

တစ်ယောက်ချင်းစီသည် အလွန်စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။

ဖဲချပ်များအပြင် နံနက်တစ်ပိုင်းအချိန်အတွင်းမှာပင် လက်သမားစွန်းဘက်မှလည်း မာကျောက်နှစ်စုံကို ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ မလုံလောက်သောကြောင့် နေ့ခင်းတွင် လက်သမားစွန်းဘက်မှ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် နေ့လယ်စာစားပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်တွင် ဆက်လက်အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

ညနေစောင်းခါနီးမှ လူအများက ဖဲချပ်လေးစုံကို ထပ်မံပြုလုပ်ပြီးမှ ပြီးဆုံးခဲ့သည်။

စုစုပေါင်း ဖဲချပ်ခြောက်စုံတွင် အန်းယန်ဝမ် နှစ်စုံ၊ လျန်ယွီ တစ်စုံ၊ ဟိုင်ကန်း တစ်စုံ၊ ရှောင်ယန် တစ်စုံ၊ ကျန်တစ်စုံကို လင်းရှောင်ယွဲ့က သိမ်းထားလိုက်သည်။

မိုးမချုပ်မီမှာပင် လက်သမားစွန်းဘက်မှမူ မာကျောက်လေးစုံကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

အန်းယန်ဝမ်၊ လျန်ယွီ၊ ဟိုင်ကန်းနှင့် ရှောင်ယန်တို့ တစ်ယောက်တစ်စုံစီ ခွဲဝေရရှိခဲ့ကြသည်။

ဟိုင်ကန်းသည် သူ၏ဖဲချပ်နှင့် မာကျောက် မလုံလောက်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ရှောင်ယန်ထံသို့ အထူးသွားရောက်ပြီး ရှောင်ယန်၏ မာကျောက်နှင့် ဖဲချပ်ကို ငှားရမ်းခဲ့သည်။ သူ ယောက္ခမအိမ်မှ ပြန်လာမှ ပြန်ပေးမည်ဟု ဆို၏။

ရှောင်ယန်သည် မူလက သဘောမတူချင်သော်လည်း ဟိုင်ကန်း၏စကားကို စဉ်းစားကြည့်ရာ လျိုအိမ်တော်တွင် ဖဲချပ်နှင့် မာကျောက်များ ရှိနေပြီး သူ မငှားရန် အကြောင်းပြချက်မရှိဟု ထင်မြင်မိသည်။ ထိုအခါမှ သူသည် သဘောတူလိုက်သည်။

ဟိုင်ကန်းသည် ရှောင်ယန်၏ ဖဲချပ်နှင့် မာကျောက်ကို ရရှိရုံသာမက အပိုဆုအနေဖြင့် လက်သမားစွန်းအိမ်သို့ အထူးသွားရောက်ပြီး မာကျောက်အနည်းငယ်ကို ကိုယ်တိုင်ထပ်မံမှာယူခဲ့သည်။

အဖြစ်မှန်က ဟိုင်ကန်း၏ ဤဆုံးဖြတ်ချက်သည် အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် မာကျောက်နှင့် ဖဲချပ်ကို ကျိုးမိသားစုအိမ်သို့ ယူဆောင်သွားပြီးနောက် ဤအရာနှစ်ခုလုံးကို ပြန်လည်မရရှိခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မာကျောက်မှာမူ အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်ပြီး လက်သမားစွန်းဘက်မှ ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဟိုင်ကန်းသည် တစ်စုံကို တိုက်ရိုက်ယူ၍ ရှောင်ယန်ကို ပြန်ပေးခဲ့သည်။

ဖဲချပ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရှောင်ယန်သည် ဟိုင်ကန်းကို ပြန်ပေးရန် မတောင်းဆိုဘဲ သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

သူ့ဖဲချပ်သည် အန်းယန်ဝမ်နှင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးတို့က ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် အဓိပ္ပာယ်ထူးခြားသည်ဟု သူယူဆသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဟိုင်ကန်းကို ငွေစ ၅၀ လျော်ကြေးပေးခိုင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ယန်၏ ရွှေတိုက်ငယ်ထဲတွင် ဝင်ငွေတစ်ရပ် ထပ်မံတိုးပွားလာခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် ရှောင်ယန်၏ စုဆောင်းတတ်သော စရိုက်ကို ချက်ချင်း တွေ့ရှိသွားကြသည်။

......

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် မီးပုံးပွဲတော်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဤအတောအတွင်း လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားလပ်ရက်ရှည် ပေးခဲ့ကြသည်။

အရေးကြီးသော အလုပ်များကို မလုပ်ဘဲ အိမ်တွင်နေခြင်း သို့မဟုတ် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ သွားခြင်းသာ ပြုလုပ်ကြသည်။

အချိန်အများစုမှာ အိမ်တွင်သာ နေထိုင်ပြီး နေ့စဉ် ကောင်းမွန်သော အစားအစာများစား၊ ဖဲရိုက်ကစားပြီး အေးချမ်းသော ဘဝကို ဖြတ်သန်းကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမဝလာသည်ဟုပင် ခံစားခဲ့ရသည်။

......

သို့သော် မီးပုံးပွဲတော်ပြီးနောက် ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးသည် အလုပ်များလာကြသည်။

လီရှောင်သည် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာမည့် ချီဝူတပ်သားအများအပြားကို စီစဉ်ရန် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည်မူ ဆိုင်ခွဲများ၏ ကိစ္စကို စီစဉ်ရမည်ဖြစ်သည်။

မီးပုံးပွဲတော်ပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့နှင့်အတူ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

ကျန်းတာ့ဟယ်၏ အလှဆင်အဖွဲ့သည် အလိုအလျောက်ပင် အထူးဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် ထိုနေ့တွင်ပင် ကျောက်မိသားစု မောင်နှမသုံးဦးနှင့်အတူ ထွက်ခွာပြီး အလုပ်စတင်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

အိမ်တော်ထိန်းဖန်းဘက်မှ လူများကို ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါစေသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခြေခံအားဖြင့် စိတ်ချနေသည်။

......

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဆိုင်ခွဲများ၏ အစီအစဉ်သည် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာ တိုးတက်နေကြောင်း သေချာသွားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆိုင်ခွဲများ၏ ကိစ္စကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

ထို့အစား ငရုတ်သီးပျိုးထောင်ခြင်းလုပ်ငန်းကို စတင်ခဲ့သည်။

ဟုတ်သည်၊ နွေဦးငရုတ်သီးကို စတင်ပြင်ဆင်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးမိသားစုခြံ၏ မြေလွတ်သည် ထွန်ယက်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး အိမ်တော်ထိန်းဖန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ကျိုးမိသားစုခြံမှ ချီဝူတပ်သားများကို ခြံ ၁၂ခြံသို့ ခွဲဝေချထားခဲ့ရာ ခြံတစ်ခြံစီတွင် လုံလောက်သော လူအင်အားရှိကြောင်း သေချာစေခဲ့သည်။

ထိုနေ့တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခြံတစ်ခုစီမှ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ငရုတ်သီးပျိုးထောင်နည်းကို လူအများအား ပြသခဲ့သည်။

"သတိထားရမှာကတော့ ငရုတ်သီးပျိုးထောင်တဲ့မြေကို နက်နက်ထွန်ရမယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လုံလောက်တဲ့ တိရစ္ဆာန်မစင်မြေသြဇာကို ထည့်ရမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော မြေကွက်တစ်ခုဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ပေါက်တူးငယ်ဖြင့် မြေကြီးကို တူးဆွကာ မြေဆီလွှာအခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

မြေကြီးကို နက်နက်ထွန်ထားပြီး မြေဆီလွှာထဲတွင် တိရစ္ဆာန်မစင်မြေသြဇာများစွာ စိမ့်ဝင်နေသည်ကို တွေ့ရှိရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်သွားသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်ကို လူအများအား သူ ပျိုးခင်းမြေကို ကိုင်တွယ်သည့်နည်းလမ်းကို ပြောပြစေခဲ့သည်။

ဖန်မင်သည် အလျင်အမြန် ပြောပြပြီး ခြံတစ်ခုစီမှ ကိုယ်စားလှယ်များ၏ မေးမြန်းမှုများကိုလည်း အကုန်အစင် ဖြေကြားခဲ့သည်။

လူအများ အခြေအနေကို နားလည်သွားသောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"မျိုးစေ့အားလုံးကို မကြဲခင်မှာ နှစ်ရက်လောက် နေလှန်းရမယ်။ ပြီးတော့ ရေနွေးနွေးထဲမှာ တစ်ညစိမ်ထားရမယ်။ ရာသီဥတုအခြေအနေကြောင့် ကျွန်မရဲ့ ငရုတ်သီးမျိုးစေ့တွေကို အခြောက်ခံတာပဲ လုပ်ထားတယ်၊ ဒီလိုလည်း သုံးလို့ရပါတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူအများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငရုတ်သီးမျိုးစေ့က တန်ဖိုးရှိတယ်၊ ဒီတစ်ခေါက် ခြံတစ်ခုစီမှာ သုံးမယ့် ငရုတ်သီးမျိုးစေ့တွေကို အားလုံး ပြုပြင်ပြီးသွားပြီ။ ခဏနေရင် ခြံတစ်ခုစီကို ခွဲဝေပေးမယ်၊ မင်းတို့ ကိုယ်တိုင်ယူပြီး စိမ်ပြီးရင် ပျိုးထောင်လို့ရပြီ၊ တခြားဘာမှ ထပ်လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး။"

"ဟုတ်ကဲ့။" လူတိုင်းသည် သက်ပြင်းချသည့် အမူအရာဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စဉ်းစားပြီးနောက် "ရေနွေးနွေးနဲ့ စိမ်တဲ့နည်းလမ်းကို ခဏနေရင် ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် လူတိုင်းကို တစ်ခေါက်ပြသပေးမယ်။"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာသည် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။ ထပ်မံ၍ အားလုံးက ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ငရုတ်သီးမျိုးစေ့များ ကြဲခြင်းကို စတင်ခဲ့သည်။

"ငရုတ်သီးမျိုးစေ့ကြဲတာက အရမ်းလွယ်တယ်၊ မျိုးစေ့ကို ထုတ်ယူပြီး ပျိုးခင်းပေါ်မှာ ညီညီညာညာ ကြဲပေးရုံပဲ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်နေရာ မကြာမီမှာပင် မြေကွက်တစ်ခု၏ မျိုးစေ့များကို ကြဲပြီးသွားသည်။

"မျိုးစေ့ကြဲပြီးရင် ပေါက်တူးနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မြေနုကို ယူပါ။ မြေနုကို မျိုးစေ့ပေါ်မှာ ညင်ညင်သာသာ ဖုံးအုပ်ပေးပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း ကိုယ်တိုင်ထပ်မံလုပ်ဆောင်ပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် အကူအညီပေးသူအနည်းငယ်ကို သူမ၏လုပ်ဆောင်မှုအတိုင်း လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။

ဤအဆင့်ပြီးဆုံးသောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထပ်မံဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

"နောက်တစ်ခုက ရေဖြန်းတာ၊ မြေဆီလွှာကို စိုစွတ်စေဖို့ပေါ့။"

ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကိုယ်တိုင်ထပ်မံပြသပြီး အကူအညီပေးသူကို နောက်ဆက်တွဲလုပ်ငန်းများကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်စေခဲ့သည်။

"ပြီးရင်တော့ မြေဖုံးလွှာနဲ့ မြေကြီးကို ဖုံးအုပ်လိုက်ပါ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားဆုံးသည်နှင့် အကူအညီပေးသူတစ်ဦးသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော အထည်စကို ယူလာခဲ့သည်။

ရှေးခေတ်တွင် ပလတ်စတစ်ဖလင်မရှိသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အထည်စထဲမှ အထည်တစ်မျိုးကို အစားထိုးရွေးချယ်ခဲ့သည်။

အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ ပလတ်စတစ်ဖလင်လောက် မကောင်းသော်လည်း မဆိုးလှပေ။

အကူအညီပေးသူများက လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အထည်စဖြင့် ပျိုးခင်းမြေကို ဖုံးအုပ်ပြီးနောက် မြေကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်သည်ကို လူအများက အလွန်စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်နေကြသည်။

"နောက်ဆိုရင် ခုနစ်ရက်လောက်ကြာရင် မျိုးစေ့က အပင်ပေါက်လာမယ်။ ပြီးရင်တော့ အချိန်မီ ရေလောင်းတာနဲ့ သင့်တော်တဲ့ လေဝင်လေထွက်ကို ထိန်းသိမ်းရမယ်။ ပျိုးပင်က ဒီလောက်အမြင့်ရောက်မှ အထည်ကို လုံးဝဖယ်ရှားလို့ရမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း လူအများအား လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် ပြသခဲ့သည်။

ထို့နောက် ရေလောင်းခြင်းနှင့် လေဝင်လေထွက်၏ အချိန်အခါနှင့် နည်းလမ်းကို အသေးစိတ်ရှင်းပြခဲ့သည်။ ဆက်လက်ပြီး လူအများကို မေးခွန်းများမေးမြန်းစေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူအများအား တစ်ယောက်ချင်းစီ ဖြေကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှ ခြံတစ်ခုစီမှ စေလွှတ်လိုက်သော ကိုယ်စားလှယ်များကို အခြားပျိုးထောင်မြေများတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပျိုးထောင်ခြင်းတွင် ပါဝင်စေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဘေးတွင် ကြည့်နေပြီး မမှန်ကန်သည့်နေရာများကို တွေ့ရှိပါက အချိန်မီ သတိပေးကာ ကျိုးမိသားစုခြံသို့ လေ့လာသင်ယူရန် လာရောက်သော ကိုယ်စားလှယ်တိုင်းသည် ငရုတ်သီးပျိုးထောင်နည်းကို သင်ယူနိုင်ကြောင်း သေချာအောင်လုပ်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် တစ်နေ့လုံး အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ပြီး နေ့လယ်စာစားခြင်းနှင့် အနားယူသည့် အချိန်အနည်းငယ်မှလွဲ၍ လူတိုင်းသည် ပျိုးထောင်မြေတွင် အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။

မိုးမချုပ်မီမှာပင် လူအများ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုဖြင့် ကျိုးမိသားစုခြံ၏ ငရုတ်သီးမျိုးစေ့များအားလုံးကို ကြဲချပြီးဖြစ်သည်။

ခြံတစ်ခုစီမှ ကိုယ်စားလှယ်များသည်လည်း သူတို့၏ခြံ၏ ငရုတ်သီးမျိုးစေ့များကို လက်ခံရရှိပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် သူတို့၏ခြံများသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလွန်ပင်ပန်းသည်ဟု ခံစားရပြီး သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်သည့် မြင်းလှည်းပေါ်တွင် အိပ်ပျော်သွားသည်။

......

ညစာစားသောအခါတွင်လည်း များစွာမစားဘဲ စားပွဲမှ ထသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

လီရှောင်သည် အခြေအနေအနည်းငယ် မူမမှန်သည်ကို သတိထားလိုက်မိသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့၏အခန်းသို့ အထူးလိုက်ပါသွားပြီး အခြေအနေကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ အားနေတာကြာလို့ တစ်နေ့လုံး အလုပ်လုပ်လိုက်တော့ နည်းနည်းပင်ပန်းသွားလို့ပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖြူဖျော့သော မျက်နှာဖြင့် ဆို၏။

"တစ်ညအိပ်လိုက်ရင် မနက်ဖြန်ထရင် ကောင်းသွားမှာပါ။ ရှင်လည်း အမြန်ပြန်ပြီး ထမင်းဆက်စားလိုက်တော့။ အမေ့ကို စိတ်မပူစေနဲ့။" ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို တွန်းလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းမျက်နှာက သိပ်မကောင်းဘူး။ အအေးမိနေတာလား။" ပြောရင်း သူ၏လက်ကြီးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နဖူးထံသို့ လှမ်းသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မရှောင်ဘဲ လီရှောင်ကို စစ်ဆေးခွင့်ပြုလိုက်သည်။

"ကိုယ်မပူပါဘူး။ ကျွန်မ စောစောက သာမိုမီတာနဲ့ တိုင်းပြီးသွားပြီ။ တကယ်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ တစ်ညအနားယူလိုက်ရင် ကောင်းသွားမှာပါ။"

လီရှောင်သည် လက်မလျှော့သေးသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထပ်မံဆိုသည် "ငရုတ်သီးပျိုးထောင်တဲ့ကိစ္စကို ကျွန်မ ဒီနေ့ စီစဉ်ပြီးသွားပြီ။ မနက်ဖြန် ကျွန်မ အပြင်မထွက်တော့ဘူး၊ အိမ်မှာပဲ အနားယူမယ်။"

ထိုအခါမှ လီရှောင်သည် စိတ်အေးသွားသည်။

"ဒါဆို မနက်ဖြန်ကျရင် ကိုယ်လည်း မင်းနဲ့အတူ အိမ်မှာပဲနေမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် နွေးထွေးသွားသည်။

"အင်း။"

ထို့နောက် လီရှောင်ကို သူမအား စောင်ခြုံပေးစေပြီး မျက်လုံးမှိတ်၍ အိပ်စက်လိုက်သည်။

အမှန်ပင် အလွန်ပင်ပန်းသောကြောင့် မကြာမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိပ်မက်ကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့ပြီး သူမသည် ရေခဲတွင်းထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကာ အရိုးများ တုန်ခါအောင် အေးစက်နေသည်ဟု မက်ခဲ့သည်။

အိပ်မက်ဆိုးမှ နိုးလာသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအအေးဓာတ်ကို ခံစားနေရဆဲဖြစ်သကဲ့သို့ မသိစိတ်ဖြင့် စောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ခြုံလိုက်သည်။

သူမသည် သူမ၏လက်နှင့်ခြေထောက်များ အေးစက်နေပြီး ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ ဆွဲကိုင်နာကျင်သည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အောက်ပိုင်းမှ ပူနွေးသော အရည်တစ်မျိုး စီးဆင်းထွက်လာသည်။ ဤရင်းနှီးသော်လည်း မရင်းနှီးသည့် ခံစားချက်သည် သူမကို တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း သတိရသွားစေခဲ့သည်။ ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျင်မြန်စွာ အိပ်ရာမှ ထလိုက်သည်။

ထို့နောက် စစ်ဆေးကြည့်ရာ သူမသည် ဓမ္မတာလာနေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းမှ ဆွဲဆုပ်ထားသလိုနာကျင်သည့် ခံစားချက်ကို ခံစားရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏နဖူးကို လက်ဖြင့်ရိုက်လိုက်ပြီး ဤအချိန်တွင် သူမသည် ဝမ်းမြောက်သင့်သလား သို့မဟုတ် နာကျင်သင့်သလားကို မသိတော့ပေ။

ယခင်ဘဝ ကမ္ဘာမပျက်မီက သူမသည် ဓမ္မတာကိုက်ခဲသည့် အတွေ့အကြုံရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပွားလာသောအခါ ထိုခံစားချက်သည် အသက်ရှင်လိုစိတ်ပင် မရှိတော့ပေ။

နောက်ပိုင်း ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက် သူမသည် စွမ်းအင်နိုးထလာပြီးနောက် ဓမ္မတာကိုက်ခဲခြင်း မရှိတော့ပေ။

***