လူရိုင်းမျိုးနွယ် ကျူးကျော်ခြင်း

ကန္တာရကမ္ဘာ အိုအေစစ်စခန်း။

သစ်သားတဲအိမ်အတွင်း၌ လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ရှေ့၌ ချိတ်ဆွဲထားသော အသားကင်တစ်ဖဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဦးစွာ အရိုးဓားကို အသုံးပြု၍ အတုံးငယ်တစ်တုံးကို လှီးဖြတ်ကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်၍ ဝါးစားလိုက်၏။

အသားတုံးများစွာ စားသောက်ပြီးနောက် ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ နွေးထွေးမှု လှိမ့်တက်လာသည်ကို ခံစားမိသောအခါ လီချန်သည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အကြောအမှတ်များကို အာရုံခံစားလိုက်သည်။

၎င်းသည် အနည်းငယ် ဝေဝါးနေဆဲဖြစ်ပြီး သူသည် အကြောအမှတ်များအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော နတ်ဘုရားအကြောပေါက် ရတနာများကို မထင်မရှားသာ အာရုံခံစားမိနိုင်၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ထရပ်ကာ အနေအထားတစ်ခု ယူလိုက်ပြီး ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကို စတင် လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

သူ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကို မလေ့ကျင့်သည်မှာ နှစ်တစ်ရာကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဤလက်သီးသိုင်းပညာသည် စောစီးစွာကတည်းက ပြည့်စုံမှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး သူ၏အရိုးများအတွင်း ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ မေ့လျော့ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော လက်သီးသိုင်းကွက်များသည် သဘာဝအတိုင်း ကျွမ်းကျင်ပြီး အပိုအလိုမရှိပေ။

လက်သီးများကို လေ့ကျင့်နေစဉ်မှာပင် သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကိုလည်း အသုံးပြု၍ အာရုံခံစားနေသည်...

ရုတ်တရက် လီချန်သည် သူ၏လက်သီး လေ့ကျင့်မှုကို တစ်ဝက်၌ ရပ်တန့်လိုက်သည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဤတိုက်ကွက်အောက်၌ အကြောအမှတ်တစ်ခုအတွင်းမှ နတ်ဘုရားအကြောပေါက်တစ်ခုသည် အလွန် ထင်ရှားသော လှုပ်ရှားမှု ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားမိလိုက်သောကြောင့်ပင်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ဤတိုက်ကွက်ကို ထပ်မံ လေ့ကျင့်လိုက်၏ အကြိမ်များစွာ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် ဤတိုက်ကွက်က နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ကို အသက်သွင်းနိုင်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"ဒီ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးက သာမာန်အဖြစ်ဆုံး လက်သီးသိုင်းပညာတစ်ခုပဲ ဘယ်လိုလုပ် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ကို အသက်သွင်းနိုင်ရတာလဲ။"

လီချန်သည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အချို့သော သတ်မှတ်ထားသည့် လှုပ်ရှားမှုများက နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ကို လွှမ်းမိုးနိုင်ခြင်း ဖြစ်လောက်၏။ သူသည် မတူညီသော လှုပ်ရှားမှုများကို နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များနှင့် တစ်ခုချင်းစီ ကိုက်ညီအောင် ပြုလုပ်နိုင်သရွေ့ သူသည် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များကို တိုးတက်စေမည့် ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ပေမည်။

ဤသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အခြား နတ်ဘုရားအကြောပေါက်တစ်ခုကို အသက်သွင်းနိုင်သည့် နောက်ထပ် တိုက်ကွက်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့၏။

"ဓားထိုးဖောက်လက်သီး တစ်စုံလုံးက နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဘုရားအကြောပေါက် နှစ်ခုကို အသက်သွင်းနိုင်တယ်။" လီချန်သည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ဓားထိုးဖောက်လက်သီးကို ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုကိုသာ ချန်ထားခဲ့ရာ ဤနတ်ဘုရားအကြောပေါက် နှစ်ခုကို အသက်သွင်းနိုင်ဆဲ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤလှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုကို ထပ်ခါထပ်ခါ လေ့ကျင့်လျက် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များကို အသက်သွင်းခြင်းနှင့် လေ့ကျင့်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူသည် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကိုလည်း အသုံးပြု၍ ဤနတ်ဘုရားအကြောပေါက် နှစ်ခု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုကို အဆက်မပြတ် လေ့လာနေခဲ့သည်...

"ဒီ နတ်ဘုရားအကြောပေါက် နှစ်ခုက စုပ်ယူလိုက်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က တခြား နတ်ဘုရားအကြောပေါက်တွေထက် ပိုများပုံပဲ..."

လီချန် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်၏။

သို့သော် သူသည် ဤသည်မှာ သူ နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များကို လေ့ကျင့်ခဲ့သောကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှု၏ ထိရောက်စွမ်း တိုးပွားလာခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ မသေချာပေ။ အချိန်ယူကာ လေ့လာကြည့်ရှုရန် လိုအပ်သေး၏။

အကယ်၍ ဤနတ်ဘုရားအကြောပေါက် နှစ်ခု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှု ထိရောက်စွမ်း ဆက်လက် တိုးပွားနေပါက ၎င်းမှာ ဤနတ်ဘုရားအကြောပေါက် လေ့ကျင့်နည်း နှစ်ခုသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် မထင်မရှား အာရုံခံစားမိနိုင်သော နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များ၏ အရေအတွက်မှာ ရာပေါင်းများစွာ ရှိ၏။

သူသည် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များနှင့် သက်ဆိုင်သော လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသေးသော်လည်း သူ ဇွဲလုံ့လဖြင့် သုတေသနပြုလုပ်သရွေ့ သူသည် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်များကို လေ့ကျင့်နိုင်သည့် လှုပ်ရှားမှုများကို ပိုမို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည်မှာ သေချာ၏။

နောက်ပိုင်းတွင် လီချန်သည် 'နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်း' နှင့် 'စင်ကြယ်သောသူတော်စင်ခန္ဓာ' ကို ကျင့်ကြံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်... ဤကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် နှစ်ခုစလုံး၌ သက်ဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှု လှုပ်ရှားမှုများ ရှိကြ၏။

သို့သော် သူ ၎င်းတို့ကို တစ်ခုချင်းစီ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် မည်သည့် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်ကိုမျှ အသက်သွင်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ထူးဆန်းလိုက်တာ ဓားထိုးဖောက်လက်သီးလို အခြေခံ လက်သီးသိုင်းပညာမျိုးတောင် နတ်ဘုရားအကြောပေါက်တွေကို အသက်သွင်းနိုင်သေးတယ်။ ဘာဖြစ်လို့ ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ် လှုပ်ရှားမှုတွေက မရတာလဲ။"

လီချန်သည် သူ၏မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားခန်းဝင်မိတော့သည်။

ဗလာသို့ပြန်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် သူသည် အခြေခံ လက်သီးသိုင်းပညာ အချို့ကို ရှာဖွေ၍ သေချာ လေ့လာရပေမည်။ အသုံးဝင်နိုင်လောက်သည်။

........

အမတနယ်မြေ ယီလင်မြို့။

ယန်ဖန်နှင့် ဝမ်ဝမ်တို့ အမတနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူတို့သည် လီချန်၏ အကြံဉာဏ်ကို လိုက်နာခဲ့ကြပြီး ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ယီလင်မြို့၌ ပုန်းကွယ် နေထိုင်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် အတန်ကြာ ကြိုးစားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အိပ်မက်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်... သူတို့နှစ်ဦး အမတနယ်မြေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သေမျိုးဘုံ၌ အိပ်မက်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အလွန် ခက်ခဲသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယန်ဖန်သည် ရံဖန်ရံခါသာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့၏။

သေမျိုးဘုံ၌ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဝမ်ဝမ်သည် အထူးနည်းလမ်းများမှတစ်ဆင့် အနက်ရောင်မိစ္ဆာဆူး၏ သူမ၏မူလဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်သော ဒဏ်ရာကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် သေမျိုးဘုံ၌ အိပ်မက်နယ်ပယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။

"ယောက်ျား ဒီ ယီလင်မြို့က နည်းနည်း ထူးခြားတယ်... ကျွန်မ ခံစားမိတာက ကျွန်မတို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်ခွာသွားမှပဲ အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ် ထင်တယ်။"

ဝမ်ဝမ်က ပြောလိုက်၏။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးအပေါ်၌ အလွန် အာရုံခံစားမှု ကောင်းမွန်လှ၏။ သူမ ပထမဆုံး ထွက်ပြေးလာစဉ် ယီလင်မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သောအခါ သူမသည် တကယ်တော့ ထူးခြားမှု အချို့ကို ခံစားမိခဲ့၏။

"ဝမ်အာ ဆရာက ကိုယ်တို့ကို ယီလင်မြို့ကနေ ထွက်ခွာလို့ မရဘူးလို့ ပြောထားတယ်။ မဟုတ်ရင် လင်ဝမ်အိမ်တော်က လူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့သွားလိမ့်မယ်..."

ယန်ဖန်က ပြောလိုက်၏။

သူသည် သူ့ဆရာ၏ စကားများကို ခိုင်မာစွာ ယုံကြည်၏။

ထို့အပြင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ယီလင်မြို့၌ သတင်းအချက်အလက် အချို့ကိုလည်း ရရှိခဲ့ကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ယီလင်မြို့၌ အပြောင်းအလဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ယီလင်မြို့ကို လုံးဝ ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦးက ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သဖြင့် ယီလင်မြို့အား ဘေးအန္တရာယ်မှ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့၏။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲမှာ သူတို့၏ဆရာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန် ကြီးမားသည်ဟု သံသယဝင်မိကြ၏။

မူလက ယန်ဖန်သည် သူ့ဆရာ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်မှ အကြီးအကဲတစ်ဦး ဖြစ်သည်ကို မယုံကြည်ခဲ့ပေ... အကြောင်းမှာ သူ့စိတ်ထဲ၌ သူ့ဆရာ အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း အများဆုံး သိုင်းသူတော်စင်တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်မည် မဟုတ်လား။

အကယ်၍ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဒဏ္ဍာရီလာ ဘိုးဘေး ဖြစ်ပါက ဤသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနိုင်ပေမယ်ပေါ့။

သို့သော် ဝမ်ဝမ်က သူ့အား အကြောင်းအရာ အချို့ကို ပြောပြပြီးနောက် သူ ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည်။ ဆရာ ဤမျှ နှစ်များစွာတိုင် ဝင်ရောက် မတိုက်ခိုက်ခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ပေ။ သူ့တွင် ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိလာခဲ့သည်... ဘိုးဘေးဟု ခေါ်ဆိုသူမှာ အမှန်တကယ်တွင် သူ့ဆရာပင် ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ နှစ်များစွာတိုင် ဘိုးဘေး၏ ဒဏ္ဍာရီများသာ ရှိနေပြီး ဘိုးဘေးမှာမူ မည်သည့်အခါမျှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း မရှိခဲ့သနည်း။

အကယ်၍ ဆရာသည် ဘိုးဘေး ဖြစ်ပါက အရာအားလုံးကို ရှင်းပြနိုင်ပေပြီ။

"ယောက်ျား ကျွန်မတို့သာ ယီလင်မြို့မှာ နေထိုင်ပြီး အိပ်မက်နယ်ပယ်ထဲကို မဝင်ရောက်နိုင်ဘူးဆိုရင် ဒါဆို ကျွန်မတို့ အမတနယ်မြေကို ပြန်လာခဲ့တာ အလဟဿ ဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်မတို့ ထျန်းယွမ်မြို့ကို သွားလို့ ရတယ်။ အဲ့ဒီနေရာက ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ ထာဝရမင်းဆက်၊ မဟာလအင်ပါယာ၊ ရွှေမိစ္ဆာနန်းတော်တို့ရဲ့ သြဇာအာဏာက အဲ့ဒီနေရာကို မထိုးဖောက်နိုင်ဘူး... ကျွန်မတို့သာ အဲ့ဒီနေရာကို ရောက်နိုင်ခဲ့ရင် လုံခြုံသွားမှာပဲ။"

သူမ ထာဝရမင်းဆက်မှ ထွက်ပြေးလာစဉ်က သူမ၏ဦးတည်ရာမှာ ထျန်းယွမ်မြို့ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယန်ဖန်၏ ဆရာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သောကြောင့် သူမ နောက်ဆုံးတွင် သေမျိုးဘုံသို့ သွားရောက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့၏။

"ဝမ်အာ ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ ထွက်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့မှတော့ ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်မှာပါ။" ယန်ဖန်က ပြောလိုက်၏။

ဤခရီးသည် အလွန်အမင်း စွန့်စားရမည် ဖြစ်လျှင်ပင် သူတို့ သေဆုံးသွားလျှင်ပင် မိမိ ချစ်မြတ်နိုးရသော သူနှင့်အတူ သေဆုံးနိုင်သရွေ့ ၎င်းမှာ တန်ဖိုးရှိလှ၏။

"ယောက်ျား... ကျွန်မ မှားပါတယ်။"

ဝမ်ဝမ်၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် နီရဲလာခဲ့သည်။

မူလက ယန်ဖန် သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာရန် မလိုအပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယန်ဖန်သည် သူမနှင့်အတူ အမတနယ်မြေသို့ ပြတ်သားစွာ လိုက်ပါလာခဲ့သေး၏။ သူမ သိရှိသည်မှာ ထျန်းယွမ်မြို့သို့ သွားရောက်ခြင်းသည် သေချာပေါက် အလွန်အမင်း စွန့်စားရပေလိမ့်မည်။

"မင်းနဲ့ကိုယ်က တာအိုအဖော်တွေပဲ။ ဘယ်လိုလုပ် မင်း မှားတယ်လို့ ပြောနိုင်မှာလဲ။ အချိန်တိုင်း ကိုယ် ခံစားမိတာက သေမျိုးဘုံက ဘဝက အရမ်း အေးဆေးပြီး ပျင်းစရာ ကောင်းတယ်လို့ပဲ။ အခု ကိုယ် မင်းနဲ့အတူ အမတနယ်မြေကို လာပြီး စွန့်စားရတာ ကိုယ် အရမ်းဝမ်းသာမိတယ်။"

ယန်ဖန်က ခေါင်းခါလျက် ပြောလိုက်၏။

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်ဝမ်နှင့် ယန်ဖန်တို့သည် တိတ်တဆိတ် ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

......

နှစ်နှစ် ကြာပြီးနောက်။

နောက်တောင် တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌။

လီချန်၏ပုံရိပ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အပြင်ဘက်သို့ ထောက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း သူ ဝမ်ဝမ်နှင့် ယန်ဖန်တို့ကို မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။ ခန့်မှန်းနေရန်ပင်မလိုဘဲ သူတို့နှစ်ဦးသည် သူ့စကားကို နားမထောင်ဘဲ ယီလင်မြို့မှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ သေချာ၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် သူ၏သိုလှောင်ပစ္စည်းအတွင်းမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤသည်မှာ သူ သိုင်းမဟာမိတ်၏ ကိရိယာဂိုဏ်းအား ပြုလုပ်ခိုင်းခဲ့သော အထောက်အထားကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်၏။

၎င်းသည် တာအိုဂိုဏ်း၏ အထောက်အထားကျောက်စိမ်းပြားနှင့် အတူတူနီးပါးပင်။

သို့သော် ၎င်းသည် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ တပည့်များအတွက် အထူး ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်၏။ ကျောက်စိမ်းပြား၏ ထူးခြားမှုကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံသားအဆင့် ကျင့်ကြံသူများမှသာလျှင် အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှ ကောင်းကင်ဘုံသားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသော တပည့်တိုင်း၌ အထောက်အထားကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ် ရှိကြသည်။

လီချန်သည် အထောက်အထားကျောက်စိမ်းပြားကို အသုံးပြု၍ ဤတပည့်များ၏ တည်နေရာများနှင့် အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကို ရှာဖွေနိုင်၏။

သို့သော် ဤတည်နေရာ ရှာဖွေခြင်းသည် သေမျိုးဘုံ၌သာ အသုံးပြုနိုင်ကာ အခြားကမ္ဘာများ၌ အများဆုံး လားရာကိုသာ ညွှန်ပြနိုင်၏။

အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကို ဆုံးဖြတ်ရန်မှာမူ ပြဿနာ မရှိပေ။

လီချန်သည် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ယန်ဖန်ကို ကိုယ်စားပြုသော အလင်းအစက်သည် အလွန် တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး ငြိမ်းသတ်သွားခြင်း မရှိသည်ကို အာရုံခံစားမိနိုင်ခဲ့ရာ ထင်ရှားသည်မှာ ဤတပည့်သည် အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"ထားလိုက်တော့ သူ့ဘာသာသူ လုပ်ချင်ရာလုပ်ပါစေ။"

လီချန် ခေါင်းခါလိုက်၏။

အသက်ရှင်နေလျှင် လုံလောက်ပြီ။ သူ စိတ်ပူပန် ဂရုစိုက်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ရွေးချယ်မှု ဖြစ်၏။ အခြားသူများ၏ ရွေးချယ်မှုများကို လေးစားခြင်းသည် လီချန်၏ အမြဲတမ်း လိုက်နာကျင့်သုံးသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ယန်ဖန် ကျဆုံးသွားခဲ့လျှင်ပင် သူ အများဆုံး ညည်းညူမိရုံသာ ရှိပေမည်။

အကြောင်းမှာ သူ ယန်ဖန်၏ တည်နေရာ သို့မဟုတ် အခြေအနေကို မသိရှိပေ အကယ်၍ အမှန်တကယ် အန္တရာယ်နှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ပါက သူ အစွမ်း မရှိဘဲ အများဆုံးမှာ နောက်ဆုံး၌ သူ၏အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းကိုသာ သိရှိနိုင်မည် ဖြစ်၏။

လီချန်သည် သူ့အမည်ခံတပည့် ငါးဦးကို အာရုံစိုက်ခြင်း စတင်လိုက်၏။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုသည် အတော်လေး ကောင်းမွန်လှ၏။ အထူးသဖြင့် ပါရမီ အမြင့်မားဆုံးသော လင်ရွှီသည် နှစ်အနည်းငယ်မျှအတွင်း အဆင့်မြင့်ကျုံးရှီး၏ အဆင့်အတန်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုသည် ယီလင်မြို့တွင် မဖြစ်နိုင်စရာမဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှု အရှိန်အဟုန်မှာမူ အလွန်အမင်း အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှ၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း၌ နှစ်နှစ်ကျော် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်း အချိန်ကာလအတွင်း သူသည် ဤတပည့်အနည်းငယ်အား သိုင်းပညာလမ်းစဉ်နှင့် သက်ဆိုင်သော ပြဿနာ အချို့ကို တိတ်တဆိတ် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သောကြောင့်ပင်။

......

ဒီကနေ့ လီချန်သည် ကျင့်ကြံနေစဉ် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။ နောက်တစ်ခဏ၌ သူသည် အမတနယ်မြေမှ ထွက်ခွာသွားပြီး သေမျိုးဘုံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

.....

မြေအောက်နန်းတော်အတွင်း၌။

လီချန်သည် လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်လာသော မြေခွေးဖြူကို ကြည့်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ချပ် သူ၏လက်ဖဝါးထဲသို့ ကျရောက်လာခဲ့၏။ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် သူသည် ကျောက်စိမ်းအဆောင်အတွင်း၌ ပေးပို့လာသော သတင်းအချက်အလက်ကို ချက်ချင်း ရရှိလိုက်၏။

ဤသည်မှာ လီသောင်းဆက်သွယ်ရေးအဆောင်ပင်။ တာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲ သိုင်းမဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့်... တာအိုဂိုဏ်းနှင့် သိုင်းမဟာမိတ်၌ ကြီးမားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုခု ဖြစ်ပွားသည်နှင့် သူအား လီသောင်းဆက်သွယ်ရေးအဆောင်မှတစ်ဆင့် ချက်ချင်း အကြောင်းကြားမည်မှာ သေချာသည်။

"မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောမှာ လူရိုင်းမျိုးနွယ် ကျူးကျော်မှုတွေ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပွားနေတယ် ဟုတ်လား။"

သတင်းအချက်အလက်ကို ရရှိပြီးနောက် လီချန်သည် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်၏။

မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောသည် သေမျိုးဘုံ၏ ကုန်းမြေနှင့် ကန္တာရတောရိုင်းနယ်မြေ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်ရာ ဒေသဖြစ်ပြီး အလွန် ကျယ်ပြန့်သော ပျံ့နှံ့ဧရိယာ ရှိသည်... နှစ်ဖက်အကြား သွားလာလိုပါက မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောကို ဖြတ်သန်းရပေမည်။

မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အဆိပ်ငွေ့များ ပျံ့နှံ့နေကာ ရာသီဥတုသည် ကြမ်းတမ်းပြီး မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှုများ ဖြစ်ပွားနိုင်၏။

ဤသည်မှာလည်း မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တော ဟူသော အမည်၏ မူလဇာစ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောကို ဖြတ်သန်းရာ၌ အလွန် အန္တရာယ်များ၏။

"သားရဲရိုင်းကြီးတွေက သေမျိုးဘုံ ဒီဘက်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီး အနှစ်သာရရဲ့ သိပ်သည်းမှုနဲ့ လိုက်လျောညီထွေ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ အားနည်းလာပြီး ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားကာ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်။" လီချန်သည် စိတ်ထဲ၌ တွေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလုပ် လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု ကျူးကျော်မှုတွေ ဖြစ်သွားရတာလဲ။ သူတို့ စားစရာ မရှိလို့လား။"

ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု၏ သူတော်စင်မ ချီယွဲ့သည် သူ့အား ကန္တာရတောရိုင်းနယ်မြေအကြောင်း များစွာ ပြောပြခဲ့ဖူး၏။

ထို့ကြောင့် ကန္တာရတောရိုင်းနယ်မြေမှ လူရိုင်းမျိုးနွယ်နှင့် သားရဲရိုင်းကြီးများသည် အခြေခံအားဖြင့် မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောကို ဖြတ်ကျော်၍ သေမျိုးဘုံ ဒီဘက်သို့ လာရောက်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

ယခင်အကြိမ် ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု လာရောက်ခဲ့သည်မှာလည်း ဖော်လင်ကြောင့် ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် သူ့၌ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမတနယ်မြေ ကျင့်ကြံသူနှင့် သက်ဆိုင်နေနိုင်လောက်လား။

ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အမတနယ်မြေ ကျင့်ကြံသူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းခွက်ကို အသုံးပြု၍ ရွှေ့ပြောင်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူ၏တည်နေရာမှာ ပျောက်ဆုံးနေဆဲ ဖြစ်၏။

ဤနှစ်များအတွင်း လီချန်သည်လည်း သိုင်းမဟာမိတ်အား သူ၏တည်နေရာကို တိတ်တဆိတ် ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးခဲ့၏။ မည်သည့် သတင်းမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

သူ ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်မှာ ထို အမတနယ်မြေ ကျင့်ကြံသူသည် ကန္တာရတောရိုင်းနယ်မြေသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့သည် ဖြစ်နိုင်လောက်လား။

အကယ်၍ ရုတ်တရက် ကျူးကျော်လာသော လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်ပါက... ထိုအခါ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေ၏။

"တကယ်လို့ ဒီလူက လူရိုင်းမျိုးနွယ် ကျူးကျော်မှုရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုရင် ဒီ လျှို့ဝှက်အန္တရာယ်ကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ အခွင့်အရေးကောင်းပဲ။"

လီချန်၏ မျက်ဝန်းများ၌ အေးစက်သော အရောင်အဝါများ လက်သွား၏။

သေမျိုးဘုံသည် သူ၏နောက်ဖေးခြံဟု သတ်မှတ်နိုင်၏။ သူသည် ဤသို့သော ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို သေချာပေါက် လက်လွှတ်မည် မဟုတ်ပေ။

"အရင်ဆုံး ဟိုကို သွားပြီး အခြေအနေကို ကြည့်လိုက်ဦး။"

လီချန်က မြေခွေးဖြူအား ပြောလိုက်၏။

မြေခွေးဖြူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။ လုံးဝ မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေသို့ မရောက်ပါက လီချန်၏ ရုပ်ခန္ဓာအစစ်သည် အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်မှ လွယ်ကူစွာ ထွက်ခွာမည် မဟုတ်ပေ။

အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ ယူဆောင်လာသော ဖိနှိပ်မှုများ အလွန် ပြင်းထန်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက အမတနယ်မြေ၌ များစွာ ပိုမို သက်တောင့်သက်သာ ရှိ၏။ ဤသည်မှာလည်း သူ ယခုအခါ အမတနယ်မြေ၌ နေထိုင်ရန် ပိုမို ဆန္ဒရှိရခြင်း အကြောင်းရင်း ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ်သည် ကမ္ဘာနှစ်ခုကို ဖြတ်သန်း လွှမ်းခြုံထားရာ သူ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၌ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ ယီလင်မြို့၌ ရှိနေသည်ဖြစ်စေ သူ့အတွက် ကွာခြားမှု ကြီးမားခြင်း မရှိပေ။

.......

ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း... လေးလံသော တုန်ခါမှုတစ်ရပ် အဝေးမှ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကျန့်ပေါင်း တစ်ထောင်နီးပါး မြင့်မားသော ဧရာမ သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၌ ရှည်လျားသော အနက်ရောင်အမွေးများ ဖုံးလွှမ်းနေကာ အချို့မှာ ခြေထောက်များအထိပင် ဆွဲကျနေ၏။ ထို့အပြင် ဤဧရာမ သတ္တဝါ၌ ခေါင်းပေါ်၌ ရှည်လျားသော နှာမောင်းတစ်ခုနှင့် ကြီးမားပြီး ထက်ရှသော အစွယ်တစ်စုံ ရှိနေ၏။

ဤဧရာမ သားရဲကြီး၏ ကျောပေါ်၌ ကျောက်တောင်တစ်လုံးနှင့် တူသော ခံတပ်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဒီ သားရဲရိုင်းကြီးက အရမ်း ကြီးမနေဘူးလား။"

အဝေးမှ ကောင်းကင်ယံ၌ ပုံရိပ် ဆယ်ဂဏန်းကျော် မျောလွင့်နေပြီး ဧရာမ သားရဲရိုင်းကြီးကို အာရုံစိုက် ကြည့်ရှုနေကြ၏။

ဤလူများသည် သိုင်းမဟာမိတ်မှ လာရောက်ခြင်း ဖြစ်၏။

ဦးဆောင်သူမှာ ထျန်းကျီဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ကျန်းကုန်း ဖြစ်သည်။

ဧရာမ သားရဲကြီးကို ကြည့်ရင်း သူ မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်မိ၏။ သူသည် ယခင်က ချန်းလန်မျိုးနွယ်စု၏ အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲကြီးကိုလည်း မြင်တွေ့ဖူးခဲ့ပြီး ဤသားရဲကြီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ အားနည်းလှ၏။

သူ့အငွေ့အသက်အရ ဤ ဆင်သားရဲကြီးသည် ထင်ရှားစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လှ၏။ သူသည် အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲကြီးကိုပင် မရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ရာ ဤ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုမို ကြီးမားသော ဆင်သားရဲကြီးကို ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ ကန္တာရတောရိုင်းနယ်မြေ၌ သားရဲရိုင်းကြီးများ၏ အစွမ်းသည် သူတို့၏အရွယ်အစားနှင့် အချိုးကျ၏။ အရွယ်အစား ကြီးမားလေ အစွမ်း ပိုမို အစွမ်းထက်လေ ဖြစ်၏။

"ဒီ ဆင်သားရဲကြီးအပြင် တခြား ဧရာမသားရဲကြီး နှစ်ကောင် ရှိသေးတယ်။ သူတို့ရဲ့ အရွယ်အစားက ဒီတစ်ကောင်ထက် သေးငယ်ပေမယ့် အရင်အကြိမ်က အထီးကျန်ဝံပုလွေသားရဲကြီးထက် ပိုကြီးတယ်။ သူတော်စင် ဒီ ဧရာမ သားရဲကြီး သုံးကောင်သာ သေမျိုးဘုံထဲကို ဝင်ရောက်လာခဲ့ရင် အကျိုးဆက်က မတွေးဝံ့စရာပဲ။"

ထျန်းကျီဂိုဏ်းမှ ထိပ်တန်းသူတော်စင်ကြီးတစ်ဦးက စိုးရိမ်ပူပန်စွာ ပြောလိုက်၏။

သူတို့သည် ဤ ဆင်သားရဲကြီးတစ်ကောင်တည်းကိုပင် မရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ရာ အခြား အစွမ်းထက်သော ဧရာမ သားရဲကြီး နှစ်ကောင်ကို ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။

လူရိုင်းမျိုးနွယ်စု သုံးစု ရုတ်တရက် မြူခိုးပင်လယ် လျှပ်စီးစိမ့်တောကို ဖြတ်ကျော်၍ ဤမြေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ သူတို့၌ မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှား၏။

"ငါတို့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ စောင့်ဆိုင်းရတော့မှာပဲ သူ့မှာနည်းလမ်း ရှိလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

အကြီးအကဲ ကျန်းကုန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

သို့သော် သူ့စိတ်ထဲ၌ မည်သည့် ယုံကြည်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

တာအိုဂိုဏ်း အကြီးအကဲ သိုင်းမဟာမိတ် ခေါင်းဆောင်သည် အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း... သို့သော် ဤသည်မှာ အစွမ်းထက်သော ဧရာမ သားရဲကြီး သုံးကောင် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် ဧရာမ သားရဲကြီးများ၏နောက်ကွယ်မှ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ အစွမ်းသည်လည်း သေချာပေါက် အားနည်းမည် မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် ဧရာမ ဆင်သားရဲကြီးသည် ရပ်တန့်သွားပြီး သူ၏ကြီးမားလှသော နှာမောင်းကို မြှောက်ကာ နားကွဲလုမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်၏။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော သိုင်းမဟာမိတ်မှ သိုင်းပညာရှင်များစွာတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ကျန်းချီများသည် မတည်ငြိမ်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့၏သိုင်းရည်ရွယ်ချက်များ တုန်ခါသွားကာ ၎င်းမှာ သူတို့ သားရဲကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံကြောင့် တုန်လှုပ် ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေ၏။

အကယ်၍ ဤသည်မှာ တိုက်ပွဲအတွင်း ဖြစ်ပွားခဲ့ပါက သူတို့၏အစွမ်းသည် များစွာ လျော့ကျသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏တကယ့် တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါက...။"

ရုတ်တရက် အကြီးအကဲ ကျန်းကုန်းသည် အခြား လားရာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်၏။

ထင်ရှားသည်မှာ ဧရာမ သားရဲကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံသည် သူတို့ထံသို့ ရည်ရွယ်ခြင်း မဟုတ်ပေ။

ရုတ်တရက် အကြီးအကဲ ကျန်းကုန်း၏ မျက်ဆံများသည် ပြင်းထန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူသည် ထိုလားရာမှ လေဟာာနယ် ရုတ်တရက် ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး သန့်စင်သော အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကာ လျင်မြန်စွာ ချဲ့ကားလာလျက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပြည့်နှက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

နောက်တစ်ခဏ၌ ကျန့်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ရှိသော ဧရာမ သားရဲကြီးအရိပ်တစ်ခု ဤကမ္ဘာ၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ဧရာမ မြေခွေးဖြူတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ကြီးမားလှသော သန့်စင်သည့် အဖြူရောင်အမြီး ကိုးချောင်းသည် ကောင်းကင်ယံ၌ ဝှေ့ယမ်းလျက် ရှိ၏။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ဟုတ်လား။" အကြီးအကဲ ကျန်းကုန်းသည် တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ ဤမြေခွေးဖြူမှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အငွေ့အသက်သည် သံသယရှိစရာမလိုဘဲ နတ်ဆိုးချီဖြစ်ပြီး သူ၏အာရုံခံစားမှုမှ လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။

သို့သော် ဤမြေခွေးဖြူ၏ နတ်ဆိုးချီ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ ၎င်းသည် သာမန် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ဦး မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏။ ကျဆုံးသွားသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်၌ ဤမျှ အစွမ်းထက်သော အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်တစ်ပါး ဘယ်တုန်းက မွေးဖွားလာခဲ့တာလဲ။

***