ကန္တာရတောရိုင်း

မြူခိုးပင်လယ်လျှပ်စီးစိမ့်တောအတွင်း၌ လူပုံရိပ်တစ်ခုသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းနေ၏။

ရံဖန်ရံခါတွင် ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးများ ကျဆင်းလာသော်လည်း လီချန်အား ထိမှန်နိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ဤမြူခိုးပင်လယ်လျှပ်စီးစိမ့်တောသည် အန္တရာယ်များလှသည်ဟု ဆိုသော်လည်း လီချန်အား ခြိမ်းခြောက်နိုင်ခြင်း မရှိဘဲ သူသည် အတွင်း၌ အတားအဆီးမရှိ သွားလာနိုင်လေသည်။

မြူခိုးပင်လယ်လျှပ်စီးစိမ့်တောတစ်ခုလုံးသည် လီပေါင်းထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းသော်လည်း လီချန်သည် ဤအန္တရာယ်ရှိသောမြေကို ဖြတ်ကျော်ရန် နာရီဝက်ပင်မကြာလိုက်ချေ။

သူသည် မြူခိုးများထဲမှ ပျံထွက်လာသောအခါ သူ့ရှေ့တွင် အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် အောက်ခြေမမြင်နိုင်အောင် နက်ရှိုင်းပြီး မှောင်မိုက်နက်နဲသော အငွေ့အသက်များ ပျံ့လွင့်နေ၏။ လီချန်သည် လေထဲတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဤချောက်ကမ်းပါးအတွင်းမှ မမြင်နိုင်သော စိတ်ဆန္ဒတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်သည်။ ဤချောက်ကမ်းပါးသည် အလွန်အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် အတင်းအကျပ် ခွဲထုတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

“ဒီချောက်ကမ်းပါးက လီပေါင်းရာချီရှည်ပြီး လီဆယ်ဂဏန်းလောက်အထိ ကျယ်တယ်။ တကယ်လို့ ဒီလိုဖြစ်အောင် စွမ်းအားကြီးတဲ့ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုခုက လုပ်ခဲ့တာသာဆို...”

လီချန် အလွန်အံ့ဩသွား၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသို့သော ဖျက်ဆီးအားမျိုးကို သူလုံးဝ မလုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခြေလှမ်း ရှစ်ဆယ်၊ ကိုးဆယ်အထက်မှ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအမတနယ်မြေ ကျင့်ကြံသူများသာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဟုပင် သံသယရှိမိသည်။

ကန္တာရတောရိုင်းသည် ရှေးတုန်းက ပြင်းထန်သော စစ်ပွဲကြီးများ ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးပြီး မြေကြီးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးယိုယွင်းကာ ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီးမှ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဤချောက်ကမ်းပါးသည် ထိုအချိန်က ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

လီချန်သည် မရပ်တန့်ဘဲ ချောက်ကမ်းပါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကန္တာရတောရိုင်းထဲသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ချောက်ကမ်းပါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ကန္တာရတောရိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် လီချန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီသည် သေမျိုးဘုံထက် များစွာပိုမိုသိပ်သည်းသည်ကို ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသည်။

အမတနယ်မြေနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း သေမျိုးဘုံထက် ဆယ်ဆမက သာလွန်သည်။

လူရိုင်းများနှင့် သားရဲရိုင်းများသည် ချောက်ကမ်းပါးကို ကျော်ဖြတ်ပြီး သေမျိုးဘုံကို ဘာကြောင့် မသွားကြလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကန္တာရတောရိုင်းရှိ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ယွမ်ချီနှင့် အရင်းအမြစ်များသည် ပိုမိုပေါများသည်။ အရင်းအမြစ်ရှားပါးသော ဝေးလံခေါင်ဖျားသည့်နေရာသို့ ဘာကြောင့်သွားနေဦးမှာလဲ။

မည်သည့် အစွမ်းထက်သော လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုမဆို လက်ရှိလူသားမျိုးနွယ်အပေါ် ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်စေနိုင်သည်။

လီချန် အတော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည်။ ကန္တာရတောရိုင်း၏ အရင်းအမြစ်များသည် ပိုပေါများသောကြောင့် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်များ၏ အချိုးအစားသည် မြင့်မာနေရတာလား။

ချန်းလန်မျိုးနွယ်တစ်ခုမှာ လူဘယ်လောက်များရှိလို့လဲ။

သို့သော် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် အများအပြား ရှိသည်။

ယခင်က မြေခွေးဖြူမှ ဖျက်ဆီးခဲ့သော လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုသုံးစု… လူဦးရေသည် များသောအားဖြင့် တစ်သောင်း၊ နှစ်သောင်းသာ ရှိသော်လည်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အရေအတွက် အချိုးအစားမှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။

ဤသည်မှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ လူသားမျိုးနွယ်သည် ကန္တာရတောရိုင်းတွင် နေထိုင်ပါက အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်များ၏ အချိုးအစားနှင့် အရေအတွက်ကိုလည်း တိုးမြှင့်နိုင်မှာလား။

လမ်းတစ်လျှောက် နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် လီချန်သည် ကန္တာရတောရိုင်းဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် ခံစားလိုက်ရသည်။ နေရာတိုင်းတွင် မူလတောနက်ကြီးများက မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ဤနေရာရှိ သစ်ပင်များသည် အလွန်မြင့်မားလှကာ အမျိုးမျိုးသော ကောင်းကင်ထိမိုးမြင့်သစ်ပင်ကြီးများသည် မီတာရာပေါင်းများစွာ မြင့်မား၏။

သို့သော် လီချန်သည် ကန္တာရတောရိုင်းတွင် သာမန်တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များနှင့် ထူးဆန်းသော သားရဲများစွာ နေထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သေမျိုးဘုံထက် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် ပိုကြီးသော်လည်း အကန့်အသတ်ရှိသည်။

လီချန်သည် ကြီးမားသော မျောက်ဝံသားရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်အထိပင်။ ၎င်းသည် မတ်တပ်ရပ်လျှင် ကျန့်ပေါင်းရာချီ မြင့်မားပြီး ကြမ်းတမ်းရှည်လျားသော မျောက်ဝံလက်မောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆွဲယူလိုက်ရုံဖြင့် မီတာရာပေါင်းများစွာမြင့်သော ကောင်းကင်ထိမိုးမြင့်သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို အမြစ်မှ ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဤသစ်ပင်ကြီး၏ အကိုင်းအခက်အရွက်များအားလုံး ပြောင်သွားစေပြီး ကြမ်းတမ်းရှည်လျားသော တုတ်တစ်ချောင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ပြင်းထန်စွာ ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ကောင်းကင်မြေကြီး တုန်ဟီးသွားသော အသံများနှင့်အတူ ကောင်းကင်ထိမိုးမြင့်သစ်ပင်ကြီးမှ ပြောင်းလဲထားသော တုတ်သည် ပုတ်သင်ညိုနှင့်တူသော ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ကို ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခတ်လွှင့်စင်သွားစေသည်။

ဤပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲသည် မတ်တပ်ရပ်လျှင် ကျန့်တစ်ရာနီးပါး မြင့်မားပြီး အလျားသည် ကျန့်ပေါင်းရာချီ ရှိကာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် မျောက်ဝံသားရဲထက် သိပ်မသေးငယ်ချေ။

ပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲသည် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခံရသော်လည်း တောထဲတွင် တစ်ပတ်လည်သွားပြီး သစ်ပင်အများအပြားကို တိုက်လဲပြီးနောက် ထရပ်လိုက်ကာ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ပြီး မျောက်ဝံသားရဲထံသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။

ဤကြီးမားသော ဧရာမသားရဲနှစ်ကောင်ကြားမှ တိုက်ပွဲသည် ကောင်းကင်မြေကြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းပြီး သူတို့ဖြတ်သန်းသွားရာနေရာတိုင်းရှိ သစ်ပင်အားလုံး မြေပြင်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်သွားလေသည်။ နာရီဝက်ခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ထိုပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲသည် မျောက်ဝံသားရဲ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းခံရပြီး ပြင်းထန်စွာ ထုနှက်ခံရလေသည်။

ပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲ၏ ကြီးမားသော ပါးစပ်သည် မျောက်ဝံသားရဲ၏ အတင်းအကျပ် ဆွဲဖြဲခြင်းခံရပြီး အသက်ငွေ့ငွေ့သာ ကျန်တော့ကာ နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော မျောက်ဝံသားရဲသည် ပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲ၏ အလောင်းကို ဆွဲယူပြီး အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

၎င်းမှာ တိမ်ထဲသို့ ထိုးထွက်နေသော တောင်ကြီးတစ်လုံးဖြစ်သည်။

လီချန်သည် လမ်းတစ်လျှောက် လိုက်ပါသွားသည်၊ ဤကန္တာရတောရိုင်း၏ မြင်ကွင်းအားလုံးသည် သူ့ကို အလွန်အံ့ဩစေသည်။

ကြီးမားသော သားရဲရိုင်းနှစ်ကောင်ကြားမှ တိုက်ပွဲမှ ကန္တာရတောရိုင်း၏ အန္တရာယ်ကို မြင်ယောင်နိုင်ပေသည်။

ဤကြီးမားသော သားရဲရိုင်းနှစ်ကောင်ကဲ့သို့ဆိုလျှင် သာမန်အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်များပင် ကိုင်တွယ်ရန် ခက်ခဲနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သေမျိုးဘုံတွင် ပေါ်ပေါက်လာပါက ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ပျက်စီးမှုအတိုင်းအတာကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်သည် ကန္တာရတောရိုင်းတွင် ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ကန္တာရတောရိုင်းရှိ သားရဲရိုင်းများ မျိုးသုဉ်းသွားရင်ကလွဲလို့ပေါ့။

မဟုတ်လျှင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် မျိုးနွယ်စု၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ရန် နည်းလမ်းလုံးဝမရှိပေ။

လူသားမျိုးနွယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကန္တာရတောရိုင်းမှ ထွက်ခွာပြီး သေမျိုးဘုံသို့ ဝင်ရောက်နေထိုင်ခဲ့ရသည်မှာ ရှင်သန်မှုအတွက် လိုအပ်ချက်ကြောင့်ပင်။

ကြီးမားသော မျောက်ဝံသားရဲသည် တောင်ကြီးခြေရင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ဤတောင်ကြီးသည် တိမ်ထဲသို့ ထိုးထွက်နေပြီး လီချန်၏ အာရုံခံစားမှုတွင် ကျန့်ပေါင်းသောင်းချီ မြင့်မားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဤမျှမြင့်မားသော တောင်ကြီးသည် သေမျိုးဘုံတွင် လုံးဝမတည်ရှိနိုင်ပေ။

တောင်ခြေရင်းတွင် ကြီးမားသော ကျောက်ဂူတစ်ခုရှိပြီး မျောက်ဝံသားရဲသည် ပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲ၏ အလောင်းကို ဆွဲယူပြီးဝင်သွားကာ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲ၏ ခြေထောက်တစ်ချောင်းကို ဆွဲဖြုတ်ပြီး ဤသို့ပင် ကိုက်ဖြတ်စားသောက်လိုက်လေသည်။

လီချန်သည် မရပ်တန့်ဘဲ တောင်ကြီးကို ပတ်ကာ ယွင်လုံလူရိုင်းမြို့တော် (တိမ်တိုက်နဂါးမြို့တော်)ရှိရာ ဦးတည်ရာသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ဤခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကြီးမားသော သားရဲရိုင်းများစွာနှင့် ထပ်မံကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

"ဟိုဟာက ဘာလဲ။"

လီချန်သည် ရုတ်တရက် မြေကြီးတုန်ခါသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်တိုင်များကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းရှည်လျားသော ဧရာမခြေထောက်နှစ်ချောင်းသည် တိမ်တိုက်များထဲမှ တိုက်ရိုက်ထိုးဆင်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူခေါင်းမော့လိုက်ရာ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံသည် တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ပြီး ဤသားရဲရိုင်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ငှက်ကုလားအုတ်နှင့်တူသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တောင်ပံများ မရှိချေ။

မြေပြင်မှ ဤသားရဲရိုင်း၏ ကျောကုန်းအထိ ကျန့်သုံးထောင်မက မြင့်မားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ ထို့အပြင် ဤသားရဲရိုင်း၏ လည်ပင်းသည် အလွန်သွယ်လျသည်။

ရုတ်တရက် ဤသားရဲရိုင်း၏ သွယ်လျသောလည်ပင်းသည် ဆန့်ထွက်လာပြီး တိမ်တိုက်များထဲမှ ထိုးဆင်းလာသည်၊ အလွန်အမင်း ဆန့်နိုင်ကျုံ့နိုင်စွမ်းရှိသကဲ့သို့ပင်။ တစ်ခဏအတွင်း မီတာသောင်းချီအဝေးသို့ ဆန့်ထွက်သွားပြီး ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည် နှစ်ရာသုံးရာကျန့်ရှိသော သားရဲရိုင်းတစ်ကောင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကိုက်ချီလိုက်သည်။

ထိုသားရဲရိုင်းသည် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ကိုက်ခံရပြီးနောက် အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်သော်လည်း လုံးဝမလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ငှက်ကုလားအုတ်သားရဲရိုင်း၏ လည်ချောင်းထဲသို့ မျိုချခံလိုက်ရသည်။

လီချန်သည် အပြင်မှကြည့်လျှင် သွယ်လျသောလည်ပင်းနေရာတွင် အလုံးကြီးတစ်ခု ဖောင်းတက်လာသည်ကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး ၎င်းမှာ မျိုချခံလိုက်ရသော သားရဲရိုင်းသည် ငှက်ကုလားအုတ်သားရဲရိုင်း၏ လည်ပင်းထဲတွင် လျှောကျနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လီချန်သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူမိလိုက်သည်။

ထိုသားရဲရိုင်း၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် ယခင်က မျောက်ဝံသားရဲမှ အမဲလိုက်ခံခဲ့ရသော ပုတ်သင်ညိုဧရာမသားရဲထက် သိပ်မသေးငယ်ချေ။

သို့သော် ငှက်ကုလားအုတ်သားရဲရိုင်းရှေ့တွင် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ လွယ်လွယ်ကူကူ မျိုချခံလိုက်ရသည်။

ကန္တာရတောရိုင်း၏ အားနည်းသူရှုံးနိမ့်ပြီး အားကြီးသူရှင်သန်သည့် နိယာမသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်နေလေသည်။

သူသည် လူရိုင်းများသည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှအားကောင်းရသည်။ ဘာကြောင့် သားရဲရိုင်းများပေါ်တွင် နေထိုင်ရသည်ကို အနည်းငယ် နားလည်သွားပုံရသည်။ ဤသို့မှသာ ဧရာမသားရဲများ သောင်းကျန်းနေသော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ကန္တာရတောရိုင်းတွင် ရှင်သန်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

“ဒီသားရဲရိုင်းက ကန္တာရတောရိုင်းထဲမှာတောင် ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လောက်တယ်။”

လီချန်သည် အမဲလိုက်ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားသော ငှက်ကုလားအုတ်သားရဲရိုင်းကို ကြည့်ရင်း အံ့ဩသွားသည်။

သားရဲရိုင်း၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်သည် အစွမ်းခွန်အားကို ကိုယ်စားပြုသည်။

ဤမျှကြီးမားသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်၊ သူမြင်ဖူးသမျှ အကြီးဆုံး ဆင်သားရဲပင်လျှင်… ဤငှက်ကုလားအုတ်သားရဲရိုင်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကလေးငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားမည်။

........

တစ်ရက်အကြာတွင်။

လီချန်သည် မြေပုံကို ထုတ်ယူပြီး အပေါ်မှ အမှတ်အသားများအရ ယွင်လုံလူရိုင်းမြို့တော်နှင့် လီသောင်းချီအဝေးတွင် ရှိနေသေးသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ သူသည် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အစွမ်းထက်သော သားရဲရိုင်းများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုမျှ မတွေ့ခဲ့ရခြင်းပင်။ လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ သိပ်သည်းမှုသည် ဤမျှနည်းပါးမည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် အခြားအသိဉာဏ်ရှိသတ္တဝါများကိုလည်း မတွေ့ခဲ့ရပေ။

ကန္တာရတောရိုင်းတစ်ခုလုံးတွင် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲရိုင်းများသာ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် ရှေ့မှ ကောင်းကင်မြေကြီး တုန်ဟီးစေသော သားရဲဟိန်းဟောက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။

လီချန်သည် တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် အဝေးတွင် အဆုံးမရှိသော မြက်ခင်းပြင်ကြီးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ဧရာမသားရဲသုံးကောင် တိုက်ခိုက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဧရာမသားရဲနှစ်ကောင်က ဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်နေခြင်း ဖြစ်သင့်သည်။

“ဟင်၊ ချန်းလန်မျိုးနွယ်လား။”

လီချန်၏မျက်နှာတွင် အံ့ဩမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရသော ဧရာမသားရဲမှာ ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး အငွေ့အသက်သည် အနည်းငယ်အားနည်းနေပုံရကာ ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုတွင် စွမ်းအားများစွာ ကုန်ဆုံးသွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲ၏ကျောကုန်းပေါ်မှ အဆောက်အအုံများစွာ ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။

အခြားဧရာမသားရဲနှစ်ကောင်မှာ တစ်ကောင်သည် ကျားသစ်နှင့်တူသော ဧရာမသားရဲဖြစ်သော်လည်း အမြီးသည် ကင်းမြီးကောက်အမြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

တစ်ကောင်မှာ အမည်းနှင့်အဖြူ ရောယှက်နေသော ဝက်ဝံသားရဲဖြစ်သည်။

ဤဧရာမသားရဲနှစ်ကောင်၏ ကျောကုန်းပေါ်တွင်လည်း လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုများ၏ အဆောက်အအုံများ ရှိသည်။

ထို့အပြင် ဧရာမသားရဲသုံးကောင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေစဉ် လေထဲတွင်လည်း လူရိုင်းများ၏ ပညာရှင်များ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

“ချန်းလန်မျိုးနွယ်က တခြားလူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှစ်စုရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရတာပဲ၊ အခြေအနေက နည်းနည်းတော့ မကောင်းဘူးထင်တယ်။”

လီချန်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်နေသော်လည်း ချက်ချင်းမကူညီဘဲ ဘေးမှ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေသည်။

ရုတ်တရက် ထိုဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အမွှေးများသည် သွေးရောင်လွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ လိမ့်နေသော နယ်ပယ်တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာပြီး ကျားသစ်သားရဲ၏ လည်ပင်းကို ပြင်းထန်စွာ တစ်ချက်ကိုက်ကာ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ရမ်းလိုက်ရာ အသားတစ်ကြီးတစ်တုံးကြီးကို ကိုက်ဖဲ့လိုက်နိုင်သည်။

သို့သော် ထိုကျားသစ်သားရဲသည်လည်း အလွယ်တကူ အရှုံးပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ ကင်းမြီးကောက်အမြီးသည် ဝံပုလွေဝါဧရာမသားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် သွေးပေါက်တစ်ခုကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်သွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုအမည်းဖြူဝက်ဝံသားရဲသည် ပြေးဝင်လာပြီး ဝံပုလွေသားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လက်ဝါးတစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် ဝံပုလွေသားရဲသည် ရိုက်ခတ်လွင့်စင်ကာ လိမ့်ထွက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မြေပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျသွားကာ ထမရတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လီချန်သည် ဤချန်းလန်မျိုးနွယ် မခံနိုင်တော့သည်ကို သိလိုက်သည်။

ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရုံသာမက လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုမှ လူများလည်း သေကြေဒဏ်ရာရမှုများ ပြင်းထန်သည်။

သူဝင်ကူညီသင့်ပြီဖြစ်ကြောင်း သူသိလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲသည် မြေပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲကျနေသည်။

ဘဲဥပုံနန်းတော်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်၊ ၎င်းမှာ ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲ၏ ကာကွယ်ရေးအကောင်းဆုံးနေရာဖြစ်သည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့၏ မျက်နှာသည် အလွန်လေးနက်နေသည်။

သူမသည် ချန်းလန်မျိုးနွယ်၏ ရှင်သန်ရေး သေရေးရှင်ရေး အရေးကြီးသည့်အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

“လင်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ထွက်သွားအောင် ပို့ပေးမယ်၊ သေမျိုးဘုံကို ပြန်သွားတော့။”

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့သည် ရုတ်တရက် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ဖော်လင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဖော်လင်၏ အငွေ့အသက်သည် အလွန်အားကောင်းနေပြီး သူသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ယွဲ့၊ ကျွန်တော်ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်တော် ခင်ဗျားနဲ့ အမြဲတမ်းအတူရှိမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပြီးသား၊ သေရင်တောင် အတူတူသေကြမယ်။”

ဖော်လင်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ထိုစဉ်က ချီယွဲ့သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ချန်းလန်မျိုးနွယ်ကို သေမျိုးဘုံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရာ သူသည် ချီယွဲ့နောက်သို့ လိုက်ရန်၊ သေသည်အထိ မစွန့်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့ ဤသို့ကြားသောအခါ သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် ပျော်ရွှင်သွားသော်လည်း သူမသည် ဖော်လင် ချန်းလန်မျိုးနွယ်အတွက် အသေခံသည်ကို ပို၍မလိုလားပေ။

“ဖော်လင်၊ ကျွန်မကို ကတိပေးပါ၊ ကောင်းကောင်း အသက်ရှင်ပါ။”

သူမသည် ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးဖြစ်သည်။

သူမ အထူးလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုတော့မည်အပြု ရုတ်တရက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းရောင်တစ်ခု လေဟာနယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးဖောက်လာပြီး သေစေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ပြုလုပ်တော့မည့် အမည်းဖြူဝက်ဝံသားရဲ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဓားအလင်းရောင် ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့် အမည်းဖြူဝက်ဝံသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းစွာ မြေပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားပြီး မြေကြီးကို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါစေကာ ငလျင်တစ်ခု ဖြစ်ပွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထိုဓားအလင်းရောင်သည် မပျောက်ကွယ်ဘဲ ကျားသစ်သားရဲထံသို့ ဆက်လက်ပစ်လွှတ်သွားသည်။

ကျားသစ်သားရဲသည် ဟိန်းဟောက်ပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း လုံးဝအသုံးမဝင်ပေ၊ ဓားအလင်းရောင် ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ၎င်းသည်လည်း အမည်းဖြူဝက်ဝံသားရဲ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။

ကြီးမားသော သားရဲရိုင်းနှစ်ကောင်သည် ဤဓားအလင်းရောင်အောက်တွင် လုံးဝခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ တစ်ခဏအတွင်း သတ်ဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

ဘဲဥပုံခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းမှ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့နှင့် ဖော်လင်တို့ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။

ဒါဘယ်လိုအခြေအနေကြီးလဲ။

ရုတ်တရက် လူပုံရိပ်တစ်ခု အဝေးမှ ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်လာပြီး ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။

၎င်းမှာ လီချန်ပင်ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်သော သားရဲရိုင်းနှစ်ကောင်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူ့အတွက် သဘာဝကျကျပင် လွယ်ကူသောအလုပ်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်တွင် ရှိသည်။

သို့သော် သားရဲရိုင်းများကို သတ်ဖြတ်သည့်အခါ သူခံစားရသော ကောင်းကင်မြေကြီးမှ ဆောင်ကြဉ်းလာသော ချုပ်နှောင်မှုခံစားချက်သည် အမှန်တကယ်ပင် အလွန်အားကောင်းသည်။

ပုံမှန်အချိန်များထက် များစွာပိုမိုပြင်းထန်သည်။ ဤကောင်းကင်မြေကြီးသည် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်သော တည်ရှိမှုများကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် လှုပ်ရှားခွင့်မပြုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

လှုပ်ရှားမှုများလေလေ ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ဖိနှိပ်မှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လေလေဖြစ်သည်။

အလားတူပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သုံးစွဲမှုသည်လည်း အလွန်ကြီးမားသည်။

ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများအတွက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အရာအားလုံးဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အလွန်အကျွံသုံးစွဲပါက သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် မူလသက်စောင့်စွမ်းအားကို ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် သက်တမ်းလောင်ကျွမ်းခြင်းနှင့် ညီမျှသည်။

သို့သော် လီချန်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်းမှ သိမ်းဆည်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိပြီး အဝေးမှ ပို့လွှတ်နိုင်သည်။ ထိရောက်မှု အလွန်နိမ့်သော်လည်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သေးသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် သာမန်ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများကဲ့သို့ လက်တွန့်နေမည် မဟုတ်ပေ။

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် ဧရာမသားရဲအနည်းငယ်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် လွယ်ကူသောအလုပ်ဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်သော သားရဲရိုင်းနှစ်ကောင် သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိသော လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှစ်စုမှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် လေးဘက်လေးတန်သို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

ကံကောင်းစွာ လွတ်မြောက်ခဲ့သော ချန်းလန်မျိုးနွယ်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် အခြေခံအားဖြင့် အားလုံး ဒဏ်ရာရရှိထားကြပြီး ရန်သူများ ထွက်ပြေးသည်ကို ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရန် အင်အားမရှိကြပေ။

လီချန်သည် ထွက်ပြေးသွားသော ထိုသူများကို ရှင်းလင်းရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အားနည်းသူများကို သတ်ဖြတ်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ ဧရာမသားရဲနှစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းမှာ ချန်းလန်မျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် ဝံပုလွေရိုင်းဧရာမသားရဲ၏ ဦးခေါင်းပေါ်ရှိ နန်းတော်အတွင်းမှ လူပုံရိပ်နှစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။

၎င်းမှာ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့နှင့် ဖော်လင်တို့ ဖြစ်သည်။

“ခင်ဗျား၊ ခင်ဗျားက အဲ့ဒီစီနီယာလား။”

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသော ဖော်လင်သည် ဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လီချန်ကို အကဲခတ်ရင်း အနည်းငယ် မသေမချာဖြင့် လေးစားစွာ မေးလိုက်သည်။

သူသည် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်အရသာ အနည်းငယ် ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

“ဖော်လင်၊ မတွေ့တာကြာပြီပဲ၊ မင်း အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ဖြစ်သွားတာ ဂုဏ်ယူပါတယ်။”

လီချန်က ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

“တကယ်ကို စီနီယာပဲ။”

ဖော်လင် ဤသို့ကြားသောအခါ အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်က ကျွန်မတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ကယ်တင်ခဲ့ပြန်ပြီ။ တာအိုရောင်းရင်း ဘာပဲခိုင်းခိုင်း ကျွန်မတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်က အသေခံဖို့တောင် ဝန်လေးမှာမဟုတ်ပါဘူး။”

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့သည် အလျင်အမြန် လူရိုင်းများ၏ ထူးခြားသော အရိုအသေပြုဟန်ကိုလုပ်ကာ လေးနက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ချန်းလန်မျိုးနွယ်သည် သေချာပေါက် သေဆုံးရမည့် အခြေအနေဖြစ်သည်။

လူရိုင်းများ၏ စည်းမျဉ်းအရ ဤသို့သော အသက်ကယ်တင်သည့် ကျေးဇူးသည် ချန်းလန်လူရိုင်းမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး သစ္စာခံရန် လုံလောက်သည်။

“တာအိုရောင်းရင်း ချီယွဲ့၊ ခင်ဗျားတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်က ဘာလို့ တခြားလူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှစ်စုရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရတာလဲ။”

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

သူ ကန္တာရတောရိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ခံနေရသော ချန်းလန်မျိုးနွယ်နှင့် ဤမျှတိုက်ဆိုင်စွာ ကြုံတွေ့ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

“ဒီလူရိုင်းမျိုးနွယ်စုနှစ်စုက ယွင်လုံမျိုးနွယ်ရဲ့ ညွှန်ကြားမှုကို ခံယူထားတာ၊ ဒီနှစ်နှစ်အတွင်း ကျွန်မတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်ကို အမြဲတမ်း လိုက်လံသတ်ဖြတ်နေခဲ့တာ။”

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ယွင်လုံလူရိုင်းမြို့တော်က ခင်ဗျားတို့ ချန်းလန်မျိုးနွယ်ကို ဘာလို့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ရတာလဲ။”

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်က ယွင်လုံမျိုးနွယ်က ရုတ်တရက် ယွင်လုံအမိန့်ထုတ်ပြန်ပြီး မျိုးနွယ်စုများစွာကို ယွင်လုံလူရိုင်းမြို့တော်မှာ စုဝေးစေခဲ့တယ်၊ လူရိုင်းညီလာခံတစ်ခု ကျင်းပဖို့ပေါ့။ ဒါပေမယ့် လူရိုင်းညီလာခံကျင်းပတဲ့နေရာက အရင်က တစ်ခါမှမမြင်ဖူးတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်ကြီးတစ်ခုထဲမှာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်…”

အကြွင်းမဲ့သူတော်စင် ချီယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်ကြီး?”

လီချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ယခင်က သေမျိုးဘုံတွင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူသည် အနက်ရောင်ကျောက်တုံးခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ အမြဲနေထိုင်ခဲ့သည်။

***