ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ပျက်သုဉ်းခြင်း

တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌။

“ဆရာ။”

လီချန်၏ ယီလင်မြို့ရှိ ပထမဆုံးတပည့် လင်ရွှီသည် ခန်းမဆောင်အောက်တွင် ရပ်လျက် လီချန်အား အရိုအသေပြုကာ လေးစားစွာ ခေါ်လိုက်၏။

“ဘာကိစ္စလဲ။”

လီချန်သည် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်လျက် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဤလင်ရွှီသည် သူ၏တပည့်အားလုံးတွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အစွမ်းအမြင့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ ယန်ဖန်းမှာမူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ မတွေ့ရသည်မှာ သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် အစွမ်း မည်သို့ရှိသည်ကို မသိနိုင်ချေ။ ဤမျှကြာမြင့်သော အချိန်အတွင်း သူသည် သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်သင့်ပေပြီ။

“တပည့်က လော့မိသားစုရဲ့ သမီး လော့လင်နဲ့ တာအိုအဖော် ဖြစ်ချင်ပါတယ်။ ဆရာ့ရဲ့ ခွင့်ပြုချက်ကို တောင်းခံချင်ပါတယ်။”

လင်ရွှီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ သူသည် ယီလင်မြို့ရှိ အာဏာရှိမိသားစုကြီးများထဲမှ လော့မိသားစုနှင့် အလွန်နီးစပ်လေသည်။

ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အနားယူအားဖြည့်ပြီးနောက် ယီလင်မြို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် အစွမ်းသည် ကြီးမားသောအပြောင်းအလဲမတိုင်မီ အခြေအနေသို့ မပြန်လည်ရောက်ရှိသေးသော်လည်း များစွာပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခဲ့လေပြီ။

လီချန်၏ ဤတပည့်အနည်းငယ်မှာမူ ထူးချွန်သောကြောင့် ယီလင်မြို့တွင် တဖြည်းဖြည်း ထင်ရှားလာကြ၏။ ယခု လင်ရွှီ၏ပါရမီသည် အလွန်မြင့်မားပြီး ကျင့်ကြံမှုအလွန်လျင်မြန်သောကြောင့် လော့မိသားစုက မျက်စိကျနေလေသည်။ လီချန်၏မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ တပည့်အနည်းငယ်အား ယီလင်မြို့တွင် အင်အားစုများ တိုးချဲ့စေပြီး အာဏာကို တဖြည်းဖြည်း ဆုပ်ကိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ယီလင်မြို့တစ်ခုလုံးကို သူ၏အသုံးအတွက် ဖြစ်စေရန် ဖြစ်၏။

လီချန်က လက်ဝှေ့ယမ်း၍ သဘောတူလိုက်လေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဆရာ။”

လင်ရွှီ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ သူနှင့် လော့မိသားစု၏ တတိယသမီးသည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက အပြန်အလှန် သံယောဇဉ်ရှိကြပြီး လော့မိသားစု၏ အထက်ပိုင်းမှလည်း သူ့ကို အိမ်ပါသားမက်အဖြစ် တော်လိုကြသည်။ သို့သော် သူသည် ဆရာ၏ သဘောတူညီချက်ကို ရယူရန် လိုအပ်သေး၏။

“ဒါပေမယ့် ငါ့တပည့်က အိမ်ပါသားမက်တော့ မလုပ်ခိုင်းနိုင်ဘူး။”

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

“ဆရာ စိတ်ချပါ။ တပည့်က တရားဝင်ထိမ်းမြားလက်ထပ်ခြင်းပဲ လုပ်မှာပါ။”

လင်ရွှီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ မူလက လော့မိသားစု၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူ့အား လော့မိသားစုထဲသို့ အိမ်ပါသားမက်အဖြစ် ဝင်စေလိုခြင်း ဖြစ်၏။ သို့သော် သူ့ဆရာသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်နိုင်ခြေများသောကြောင့် ဆရာ၏ မျက်နှာအတွက် သူသည် မည်သို့မျှ အိမ်ပါသားမက်အဖြစ် မဝင်နိုင်ချေ။

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုလှောင်ကိရိယာတစ်ခု လင်ရွှီ၏ ရှေ့တွင် ပျံဝဲလာသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။ “ဒါက ဆရာ့အနေနဲ့ မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ပေးတဲ့ တင်တောင်းလက်ဆောင် ပဲ။”

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဆရာ။”

လင်ရွှီက အလျင်အမြန် အရိုအသေပြုလိုက်၏။ မူလက သူပြင်ဆင်ထားသော တင်တောင်းလက်ဆောင်သည် အမှန်တကယ်တွင် အဆင့်အတန်း အနည်းငယ် မလုံလောက်ချေ။ ယခု ဆရာပြင်ဆင်ပေးသော တင်တောင်းလက်ဆောင်ရှိနေသောကြောင့် သေချာပေါက် မျက်နှာမငယ်ရတော့ဘဲ လော့မိသားစုမှ မည်သည့်အပြစ်တင်စကားမှ ထွက်ပေါ်လာမည် မဟုတ်တော့ပေ။

လင်ရွှီ တောင်အောက်သို့ ဆင်းသွားလေပြီ။

လီချန်သည် လင်ရွှီပြောသော လော့မိသားစုသမီး လော့လင်အပေါ် အနည်းငယ် အမှတ်ရမိ၏။ ပါရမီ အတော်လေးကောင်းမွန်၏။ မကြာသေးမီက သိုင်းသူတော်စင်အဆင့်သို့ ခြေလှမ်းခဲ့၏။

ဤမိန်းကလေး၏ မိခင်အကြောင်း ပြောရလျှင် လီချန် အမတနယ်မြေသို့ ပထမဆုံးရောက်ရှိစဉ်က တစ်ကြိမ်တွေ့ဆုံဖူးသည်။ ၎င်းမှာ မိသားစုမှ အတင်းအကျပ်ခွဲခွာခံခဲ့ရသော မိန်းကလေး ယွမ်းအာ ပင် ဖြစ်၏။ ဤယွမ်းအာသည် စိတ်ထဲတွင် ချစ်ခင်သူရှိသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိသားစု၏ ဖိအားကို မခံနိုင်ဘဲ လော့မိသားစု၏သခင်လေးအား လက်ထပ်ခဲ့ပြီး သမီးတစ်ယောက် မွေးဖွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဤလော့လင် ပင် ဖြစ်၏။

ဤမိသားစုသည် ယခင်အပြောင်းအလဲကြီးတွင် ကံကောင်းစွာ အားလုံး အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ကြ၏။ ထိုလော့မိသားစုသခင်လေးမှာမူ ဤနှစ်များအတွင်း မဟာသူတော်စင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး ယီလင်မြို့၏ အထက်တန်းလွှာထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့လေပြီ။

........

ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

လီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံကိုးလွှာဓားသိုင်းကျမ်းကို ကျင့်ကြံနေသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အမျှင်အမျှင်များသည် စုစည်းပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ထိုဝိညာဉ်ဓားသန္ဓေကို ရစ်ပတ်နေ၏။

“ဟူး!”

သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်၏။

အချိန်ခေါင်းလောင်းတွင် သိမ်းဆည်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သာ မရှိပါက သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် ယခုထက် များစွာနှေးကွေးမည် ဖြစ်၏။ ဝိညာဉ်ဓား ပြုလုပ်ရန်ကတော့ ပြောမနေနဲ့တော့။

သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအရှိန်နှင့် ဘုံအဆင့်တက်ခြင်းတိုးတက်မှုသည် အလွန်နှေးကွေးပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အလွန်လျင်မြန်နေပြီ ဖြစ်၏။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများ၏ သက်တမ်းသည် အနည်းဆုံး နှစ်သောင်းချီ ရှိသည်… ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်မှ စံအိမ်သခင်ကြီးကဲ့သို့ ကွယ်လွန်ခါနီး ဝါရင့်ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူပင်လျှင် ကျင့်ကြံမှုသည် အကြိမ်နှစ်ဆယ်အထက် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းသာ ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။ ဗလာသို့ပြန်ခြင်း တစ်ဆင့်တိုးတက်ရန် အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးရမည်ကို မြင်ယောင်ကြည့်နိုင်ပေသည်။ သူဗလာသို့ပြန်ခြင်းပထမတစ်လှမ်းမှ ယခုအထိ အချိန်ဘယ်လောက်တောင် ကြာခဲ့ပြီလဲ။ သူသည် နှစ်ဆယ့်တစ်လှမ်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းခဲ့လေပြီ။ ဤသို့သောအရှိန်သည် အပြင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားပါက လောကကို တုန်လှုပ်စေမည်မှာ သေချာ၏။

ရုတ်တရက် လီချန် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်အဆောင်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ထူးဆန်းသောအလင်းရောင်များ လင်းလက်နေ၏။ သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံ လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝိညာဉ်အဆောင်ကို ခံစားလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

“ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ရန်သူတိုက်ခိုက်မှု ကြုံတွေ့နေရတယ်။ ငါ့ကို အကူအညီတောင်းနေတာလား။”

ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်၏ အစီအရင်သည် ဧကဒသမအခြေခံသာ ဖြစ်သော်လည်း အဓိကကျသော ဓားအသင်္ချေတောင်ကြားအစီအရင်ကြီးမှာမူ ဒွိဒသမအခြေခံအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။ စံအိမ်သခင်ကြီးကဲ့သို့သော ဝါရင့်ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး တာဝန်ယူနေသည်။ ထို့အပြင် အခြား ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်အဆင့် အကြီးအကဲများစွာလည်း ရှိသေးသည်။ ဘယ်လိုအင်အားစုက ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ။ စံအိမ်သခင်ကြီး ကွယ်လွန်သွားခြင်းများလား။ သို့သော်လည်း မမှန်နိုင်ပေ။ သူနောက်ဆုံးအကြိမ် စံအိမ်သခင်ကြီးကို တွေ့ခဲ့စဉ်က သက်စောင့်စွမ်းအား ယိုယွင်းနေသော်လည်း နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ် ခံနိုင်သင့်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်မှ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ထောက်ပံ့ကြေးများ လက်ခံခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ကိုလည်း အသုံးပြုခဲ့ပြီး တာအိုအငွေ့အသက်ကို နားလည်ခဲ့သည်… သူသေချာပေါက် သွားကြည့်ရမည် ဖြစ်၏။ သူကူညီနိုင်စွမ်းရှိပါက သဘာဝကျကျ ဝင်ရောက်ကူညီမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် စွမ်းရည်ထက် ကျော်လွန်ပါက အခြားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားမည်။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် လီချန်သည် တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ချက်ချင်း တာအိုကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ဆီသို့ အလျင်အမြန် ဦးတည်သွားလေသည်။

......

ခရီးတစ်ဝက်ခန့် ပျံသန်းပြီးနောက် ညဉ့်နက်ပိုင်း ဖြစ်နေလေပြီ။ ရုတ်တရက် ရှေ့ကောင်းကင်တွင် တောက်ပသော အဖြူရောင်အလင်းတန်း ပေါ်လာသည်။ ကြီးမားသော ဓားအရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်နိုင်ပြီးနောက် ရွှေကွင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ကောင်းကင်ကွန်ရက်တစ်ခုဖြင့် အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။

“ဟိုဟာ ဘာလဲ။”

လီချန် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်၏။ ဤသို့သော လှုပ်ရှားမှုသည် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူများ တိုက်ခိုက်မှသာ ဤသို့သော ထူးခြားဖြစ်စဉ် ရှိမည်မှာ သေချာ၏။ ထို့အပြင် ထိုဓားအရိပ်မှ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော မမြင်နိုင်သော အတက်အကျသည် လီချန်အား အနည်းငယ် ရင်းနှီးသလို ခံစားစေ၏။

“မကောင်းတော့ဘူး။ တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန် ပဲ…”

သူရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွား၏။ ထိုဓားအရိပ်သည် ငြိမ်းလုနီးပါး ဖယောင်းတိုင်မီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ရွှေကွင်းကောင်းကင်ကွန်ရက်ဖြင့် သေမတတ် ဖိနှိပ်ထားလေပြီ။ လီချန်သည် ချက်ချင်း အရှိန်မြှင့်၍ ပျံသန်းသွား၏။

လင်ချင်းဖိန်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့နေသည်။ ထုတ်လွှတ်လိုက်သော အနတ္တပုံရိပ် ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ကောင်းကင်မြေကြီး ယွမ်ချီကို စုစည်းပြီး မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ထားသော်လည်း ထိုမရေမတွက်နိုင်သော ရွှေကွင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နယ်ပယ်သည် အားကောင်းစွာ ဖိနှိပ်လာ၏။

သူမသည် ဆယ့်သုံးလှမ်း ဗလာသို့ပြန်ခြင်းအဆင့် ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသာ ဖြစ်၏။ ရန်သူမှာမူ အနည်းဆုံး အကြိမ်နှစ်ဆယ်အထက် တည်ရှိမှုဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးထက်ပင် အနည်းငယ် ပိုအားကောင်းနိုင်သေး၏။ ကွာခြားချက် အလွန်ကြီးမားလှ၏။

ဤသည်မှာ သူမ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးမှု ကြီးမားစေပြီး မခံနိုင်တော့ပေ။ ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့် ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အလွန်ခက်ခဲ၏။ သူမတွင် အထူးဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များ အရန်အဖြစ် ရှိသော်လည်းပေါ့။

ဤဝိညာဉ်သလင်းကျောက်သည် အမတနယ်မြေကျင့်ကြံသူ ဗလာသို့ပြန်ခြင်းပြီးနောက် ယူဆောင်ပြန်လာသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အထူးသလင်းကျောက်စိမ်းအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းပြီးနောက် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အလွန်အကျွံကုန်ဆုံးသည့်အခါ ဖြည့်တင်းရန် အသုံးပြုနိုင်၏။ သို့သော် အလွန်နည်းပါးသော ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူများသာ ဤသို့ပြုလုပ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤသည်မှာ မိမိကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုကို ထိခိုက်စေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဤဝိညာဉ်သလင်းကျောက်များသည် ဘိုးဘေးက သူမအတွက် အထူးချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နှစ်မည်မျှ စုဆောင်းခဲ့သည်ကို မသိနိုင်ချေ။

“ဒါဘယ်အဖွဲ့အစည်းလဲ။ ယိုမင်နန်းတော်မှာ ဒီလောက်များတဲ့ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူတွေ လုံးဝမရှိနိုင်ဘူး။ ဒီလောက်အားကောင်းဖို့ဆိုတာတော့ မေ့ထားလိုက်တော့…”

လင်ချင်းဖိန်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းဒေါသထွက်မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုတို့ ပေါ်လာ၏။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဘိုးဘေးသည် သူမအား ထွက်သွားစေရန် မိမိကိုယ်ကို စတေးပြီး ဓားအသင်္ချေတောင်ကြားအစီအရင်ကြီးကို လှုံ့ဆော်ကာ ပူဇော်ခြင်းဓားတစ်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့၏။

“ဦးလေးဝမ်။ သူ့ကို အရှင်ဖမ်း။ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်က အမျိုးသမီးကျွန်။ ငါတစ်ခါမှ မပိုင်ဆိုင်ဖူးသေးဘူး။”

ပုံရိပ်နှစ်ခု ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်လာ၏။ ဦးဆောင်သူမှာ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စကားပြောသူမှာလည်း သူပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် လင်ချင်းဖိန်ကို ဖိနှိပ်ထားသူမှာမူ ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်လူ၏ ဘေးရှိ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားခြင်းမှာ လူအများ မသိစေရန် သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ဖြစ်၏။

သူမ အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်သည် ဤမျှအားကောင်းသော အင်အားစုကို ဘယ်တော့မှ မပြစ်မှားခဲ့ဖူးပါ။ ဘာကြောင့်များ ယိုမင်နန်းတော်ကို ကူညီပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။

“အရှင်မင်းသား။ သူ့ကို သတ်လို့ရတယ်။ အရှင်ဖမ်းဖို့ကတော့ ခက်တယ်။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူက အသံအက်ကွဲစွာဖြင့် ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်၏။

“ဒါဆို တကယ်နှမြောစရာပဲ။” ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားက အလွန်နှမြောတသဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆို မြန်မြန်ရှင်းလိုက်တော့။ အရမ်းမကြာစေနဲ့။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူက ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် လင်ချင်းဖိန်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ရွှေရောင်အလင်းကွင်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွှာလိုက်ထပ်လျက် နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ရွှေရောင်လူပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်ဓမ္မရုပ်တုကဲ့သို့ပင်။

ကြီးမားသော လက်ဖဝါးတစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး အောက်သို့ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်ချလိုက်၏။

ထိုကြီးမားသော ဓားအရိပ်သည် တဖြည်းဖြည်း ကွေးညွှတ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကွဲပျောက်ကွယ်သွား၏။ လင်ချင်းဖိန်သည် သွေးတစ်လုတ် ပြင်းထန်စွာ အန်ထုတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာဖြူဖျော့သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ၏လက်ဖဝါးကြားမှ ဝိညာဉ်သလင်းကျောက်အနည်းငယ် ကြေမွသွားပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွား၏။ သူမသည် ဤသည်မှာ အချည်းနှီးဖြစ်ကြောင်း သိနေသော်လည်း သူမသေခင်… တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ကိုက်ဖြတ်သွားရမည်။ သူမ၏မျက်ခုံးကြားမှ အနီရောင်အစက်လေးသည် ပိုမိုတောက်ပလာ၏။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ထက်မြက်သော ဓားအလင်းရောင်တစ်ချက် အဝေးမှ အမှောင်ထုထဲမှ ပစ်လွှတ်ထွက်လာသည်။ ညကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းကာ မရေမတွက်နိုင်သော တောက်ပသည့်ကြယ်အလင်းရောင်များကို ဖော်ထုတ်ပြီး ရွှေကွင်းကြီးကွန်ရက်ကို စုတ်ဖြဲလိုက်၏။ တစ်ခဏအတွင်း လင်ချင်းဖိန်သည် မူလက သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သက်သာရာရသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

“အဲ့ဒါ ဘာလဲ။”

သူမသည် ထိုဓားအလင်းရောင်ကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေကွင်းကြီးကွန်ရက်ကို စုတ်ဖြဲပြီးနောက် ထိုမီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူထံသို့ တိုက်ရိုက်ပြေးဝင်သွား၏။

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူက လက်လှမ်း၍ ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ကြီးမားသော ရွှေကွင်းတစ်ခု ဓားအလင်းရောင်ကို ချည်နှောင်လိုက်၏။ သို့သော် ဓားအလင်းရောင် တုန်ခါသွားသည်နှင့် ရွှေကွင်းသည် ကြေမွသွား၏။ တစ်ချိန်တည်းတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်အလင်းရောင်များ ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသည်။ ကောင်းကင်မြေကြီးကို မှုန်ဝါးသော ကြယ်တာရာကောင်းကင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

ဤကြယ်အလင်းရောင်တောက်ပသော နောက်ခံအောက်တွင် လူပုံရိပ်တစ်ခု ခြေလှမ်းကျဲများဖြင့် လျှောက်လာ၏။ ဤလူပုံရိပ်သည် ပိုမိုကြီးမားလာသည်။ ကြယ်တာရာကောင်းကင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့။ ဓားကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်စွဲပြီး ပြင်းထန်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။

တစ်ခဏအတွင်း ရွှေကွင်းနယ်ပယ်အထက်မှ ထိုကြီးမားသော ရွှေရောင်လူပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပြိုကွဲသွား၏။ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်နှာဖုံးသည် ရုတ်တရက် ကြေမွသွားသည်။ ထို့နောက် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး ကြမ်းတမ်းလိမ်ကောက်နေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“မင်းဘယ်သူလဲ။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်မှာ မင်းလို ကျွမ်းကျင်သူ မရှိလောက်ဘူး။”

မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူသည် ထိုကြီးမားသော လူပုံရိပ်ကို သေမတတ် စိုက်ကြည့်ရင်း အသံအေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ငါဘယ်သူလဲဆိုတာ အရေးမကြီးဘူး… ဒါပေမယ့် သူ့ကိုတော့ ငါကာကွယ်ရမယ်။”

လီချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ ဤလူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် မြင့်မားသည်။ အကြိမ်သုံးဆယ် ဗလာသို့ပြန်ခြင်းနှင့် နီးကပ်နိုင်ခြေရှိ၏။ တာအိုအငွေ့အသက်ကို အသုံးမပြုသည့်အခြေအနေအောက်တွင် သူသည် ယခုမှ စတင်ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပေါ်နေသော ဝိညာဉ်ဓားသန္ဓေကို အသုံးပြု၍ ကျိုးထျန်းကြယ်တာရာဓားသိုင်းဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကို အနိုင်ယူနိုင်သည်မှာ သေချာ၏။ သို့သော် အနိုင်ယူရုံသာ ဖြစ်၏။ ပြိုင်ဘက်ကို သတ်ဖြတ်လိုပါက ပိုမိုသော ဝှက်ဖဲများ၊ နောက်ဆုံးအင်အားစုအားလုံးကိုပင် အသုံးပြုရန် လိုအပ်မည်။ ဤအမတနယ်မြေနှစ်ဦး၏ နောက်ခံ မသိရသေးသလို နောက်ကွယ်တွင် ပိုအားကောင်းသူများ ရှိမရှိ မသိနိုင်ပေ။ ရန်သူကို တွန်းလှန်နိုင်ပြီး လင်ချင်းဖိန်ကို ကယ်တင်နိုင်ပါက ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်အပေါ် တာဝန်ကျေပြီဟု မှတ်ယူနိုင်ပေပြီ။

“သူ့ကို လွှတ်ပေးလို့ရတယ်။ ဒါပေမယ့်… ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ကို ပေးအပ်ရမယ်။”

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားသည် ဦးလေးဝမ်ပင် ပြိုင်ဘက်၏ ဖိနှိပ်ခြင်းခံရသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ လေးနက်သွား၏။ အကယ်၍ ထိုလင်ချင်းဖိန်ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ပေးလိုက်ပါက ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ကို ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ထိုကျောက်တိုင်ကို သူသေချာပေါက်ယူရမည်။ ဒါက သူ့အတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။ ထာဝရတော်ဝင်မျိုးနွယ်မှ ထိုဧကရာဇ်သားတော်နှင့် ဆက်သွယ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိနှင့် သက်ဆိုင်ပေသည်။

“သေသွားရင်တောင် ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင် လုံးဝမပေးဘူး။”

လင်ချင်းဖိန်၏ လေသံသည် ပြတ်သားလှ၏။ သူမသည် သူမကို ကယ်တင်သူ မည်သူဖြစ်သည်ကို မှတ်မိသွားလေပြီ။ သို့သော် ထုတ်မပြောခဲ့ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူမ၏အတွင်းစိတ်သည် အလွန်တုန်လှုပ်နေ၏။ သူမ လီချန်၏ ပါရမီ မြင့်မားကြောင်း သိသော်လည်း ပါရမီမည်မျှမြင့်မားသည်ဖြစ်စေ ကျင့်ကြံမှုအချိန် တိုတောင်းသေးသည် မဟုတ်လား။ အများဆုံး သူမထက် အနည်းငယ် ပိုအားကောင်းမည်ဟုသာ ထင်ခဲ့၏။ သို့သော် လီချန် ရန်သူကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။ ပြိုင်ဘက် မည်မျှအားကောင်းသည်ကို သူမ နက်ရှိုင်းစွာ ခံစားခဲ့ရ၏။ ဘိုးဘေးထက်ပင် သေချာပေါက် ပိုအားကောင်း၏။ ဒါ ဘာကိုဆိုလိုလဲဆိုတော့ လီချန်သည် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အကြိမ်နှစ်ဆယ်အထက် တည်ရှိမှု ဖြစ်သည်မှာ သေချာနေသည်။

“ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ကို လိုချင်တာလား။”

လီချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ ဤအရာကို သေချာပေါက် မပေးအပ်နိုင်ပေ။ သူအသုံးပြုရန် လိုအပ်သေး၏။ တာအိုအငွေ့အသက်ပါဝင်သည့်အရာသည် အလွန်တန်ဖိုးကြီးပြီး ရှားပါးသည်။ တည်ရှိမှု ရှားပါး၏။ ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်မရှိဘဲ သူအစားထိုးပစ္စည်းကို ဘယ်နေရာကနေ သွားရှာရမှာလဲ။

“တာအိုရောင်းရင်း၊ ကျွန်တော် အလွန်အကျွံဝင်မစွက်ဖက်ဖို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်။ ဒီကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်က တာအိုသားတော်အဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ဦး မျက်စိကျထားတာ။ ခင်ဗျား ကိစ္စရဲ့လေးနက်မှုကို သိသင့်တယ်။ အကယ်၍ အဲ့ဒီတာအိုသားတော်ကို ပြစ်မှားမိရင်… ခင်ဗျား ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အကြိမ်သုံးဆယ်အထက် တည်ရှိမှု ဖြစ်နေရင်တောင် ကောင်းကင်မြေကြီး ဘယ်နေရာမှာမှ ခင်ဗျားကို ဘယ်သူမှ မကယ်တင်နိုင်ဘူး။”

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

“တာအိုသားတော်က သူတပါးရတနာကို လုယူနိုင်တာလား။ သတင်းပျံ့နှံ့သွားရင် လှောင်ရယ်ခံရမှာ မကြောက်ဘူးလား။” လီချန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ကို လိုချင်ရင် ကျွန်တော့်ဓားက သဘောတူ၊ မတူကို အရင်ကြည့်ရဦးမယ်။”

ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသား၏ မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှ မျက်နှာသည် အလွန်အမင်း ရုပ်ဆိုးသွား၏။

“ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်။ ကောင်းတယ်…”

ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားသည် အံကြိတ်ပြီး ကောင်းတယ် သုံးကြိမ် ဆက်တိုက်ပြောသည်။ အသံတွင် ပါဝင်သော မုန်းတီးမှုသည် အလွန်ပြင်းထန်လှ၏။ သို့သော် သူဘေးရှိ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူနှင့် ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ကြောင်း တုံ့ပြန်ချက်ရရှိရာ အတွင်းစိတ်မှ မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်မိ၏။ ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ မည်သည့်နေရာမှ ပေါ်လာမှန်းမသိသော ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ကာ တစ်ခဏအတွင်း အိပ်မက်သည် အချည်းနှီးဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။ သူအလွန်မုန်းတီးမိ၏။

“ငါတို့ သွားမယ်။”

မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားသည် လင်ချင်းဖိန်ကို သေမတတ် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လှည့်ကာ မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ်လူနှင့်အတူ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။

လင်ချင်းဖိန်သည် ထိုအခါမှ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်နိုင်တော့၏။ သူမ ဒီတစ်ကြိမ် သေလမ်းမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းမှာ လီချန် ဝင်ရောက်ကူညီခဲ့သောကြောင့်ပင်။ မဟုတ်လျှင် သူမသေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်သည်လည်း ရန်သူလက်ထဲသို့ ကျရောက်သွားပေမည်။

လီချန်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အာရုံခံစားလိုက်သည်။ စောင့်ကြည့်နေသည့်ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသေးသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ထိုနှစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားသော်လည်း အခြားစောင့်ကြည့်နည်းလမ်းများ ရှိနေပုံရသည်… ထင်ရှားသည်မှာ လက်မလျှော့သေးခြင်း ဖြစ်၏။

ဤသို့တွေးမိသဖြင့် လီချန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လင်ချင်းဖိန်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းထွက်ခွာသွား၏။ သို့သော် သူသည် ယီလင်မြို့သို့ တိုက်ရိုက်ပြန်မသွားခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုစောင့်ကြည့်နေသည့်ခံစားချက်သည် ချက်ချင်းမပျောက်ကွယ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အချိန်အတော်ကြာ လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ထိုစောင့်ကြည့်နေသည့်ခံစားချက် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝမရှိတော့မှသာ လီချန်သည် လင်ချင်းဖိန်ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ယီလင်မြို့သို့ ပြန်လာခဲ့၏။

.......

တာအိုကျောင်းတော်အတွင်း၌။

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ဘယ်လိုဖြစ်သွားတာလဲ။”

လီချန်က မေးလိုက်၏။

လင်ချင်းဖိန်၏မျက်နှာသည် စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။ ခေါင်းခါပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ယိုမင်နန်းတော်က ဘယ်အဖွဲ့အစည်းနဲ့ ပူးပေါင်းလိုက်လဲ မသိဘူး။ ရုတ်တရက် ကျွန်မတို့ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ကို တိုက်ခိုက်တယ်။ ပြိုင်ဘက်မှာ ဒွိဒသမအခြေခံ အစီအရင်ဆရာတောင် ရှိသေးတယ်။ အတွင်းလူရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုနဲ့ တောင်ကုန်းကာကွယ်ရေးအစီအရင်ကြီးကို ချိုးဖျက်ခဲ့တယ်။ ဘိုးဘေးက ကျွန်မလွတ်အောင်ပို့ဆောင်ပေးဖို့အတွက် မိမိကိုယ်ကို စတေးပြီး ဓားအသင်္ချေတောင်ကြားအစီအရင်ကြီးရဲ့ ပူဇော်ခြင်းဓားတစ်ချက်ကို လှုံ့ဆော်ခဲ့တယ်… ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ပျက်စီးသွားလောက်မှာပဲ စိုးမိတယ်။”

လီချန် ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက် ရှိသော်လည်း လင်ချင်းဖိန် ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ အမှန်ပင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်သည် ထျန်းချွမ်းကန္တာရ၏ ထိပ်တန်းကြီးမားသောအင်အားစုများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း ပျက်သုဉ်းသွားခဲ့၏။ သူသာ ဝင်ရောက်ကူညီပြီး လင်ချင်းဖိန်ကို မကယ်တင်ခဲ့ပါက သူမလည်း ကြမ်းကြုတ်သော ကံကြမ္မာနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို စိုးရိမ်မိ၏။

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်… ထပ်တူဝမ်းနည်းမိပါတယ်။”

လီချန် ဘာပြောရမှန်းမသိ ဖြစ်နေ၏။ စံအိမ်သခင်ကြီး သေချာပေါက် ကွယ်လွန်သွားလေပြီ။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်မှ အခြားထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သားများ၊ အကြီးအကဲပိုင်၊ အသက်ရှင်သေဆုံးခြင်း မသိရသေး… အခြေအနေ ကောင်းမည်မဟုတ်ဟု စိုးရိမ်မိ၏။ ယိုမင်နန်းတော်သည် အမြစ်ပြတ်ရှင်းလင်းရန် သေချာပေါက် သူတို့ကို လွှတ်မည်မဟုတ်ပေ။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်။ ကျွန်မအသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။” လင်ချင်းဖိန်သည် လီချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကြေကွဲဝမ်းနည်းသော မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြောရင်း သူမသည် သိုလှောင်လက်စွပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး လီချန်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။ “ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင် အထဲမှာ ရှိတယ်။ ရှင့်ကို ပေးလိုက်ပြီ။”

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ။”

လီချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

“ဘိုးဘေးက ပြောတယ်။ ရှင့်ရဲ့ပါရမီက လောကမှာ ရှားပါးတယ်။ တာအိုသားတော်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်တယ်… ဒီကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ရှိနေရင် အနာဂတ်မှာ တာအိုအငွေ့အသက်ကို နားလည်ဖို့ အခွင့်အရေး သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်။” လင်ချင်းဖိန်က သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်သည်။ “ဒီပစ္စည်း ကျွန်မလက်ထဲမှာ ဆက်ထားရင်လည်း အသုံးမဝင်ဘူး။ အဲ့ဒီအစား ကပ်ဘေးတစ်ခုပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။”

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်။ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံဓား တာအိုကျောက်တိုင်ကို တာအိုအငွေ့အသက် နားလည်ဖို့ အကူအညီအဖြစ် အမှန်တကယ် လိုအပ်ပေမယ့်… ဒါက နောက်ဆုံးတော့ ခင်ဗျားတို့ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ရဲ့ ပစ္စည်းပဲ။ ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်ရင် ဒါက ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးယူသူတစ်ယောက်လို ခံစားစေတယ်။”

လီချန်က သက်ပြင်းချပြီး ပြောလိုက်၏။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်။ ခင်ဗျား ဒီလိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ရှိစရာမလိုပါဘူး။ တကယ်တော့…”

လင်ချင်းဖိန်က ခဏတွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် ပြောမထွက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်၊ ခင်ဗျား အရင်ဆုံး ဒဏ်ရာကို ကောင်းကောင်းကုသပါဦး။ ကျွန်တော့်နေရာက လုံခြုံသေးတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့လုံခြုံမှုကို ကာကွယ်ပေးဖို့ လုံလောက်တယ်။ ခင်ဗျား စိတ်အေးချမ်းစွာ အနားယူပါ။ ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ်ရဲ့ အခြေအနေအတွက်တော့ ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာပြီး စုံစမ်းပေးပါ့မယ်။”

လီချန်က ပြောလိုက်၏။

လင်ချင်းဖိန်သည် လီချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဘာမှထပ်မပြောတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် လီချန်၏မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွား၏။

“သူတို့ ဘယ်လိုရှာတွေ့သွားတာလဲ။”

သူသည် ယီလင်မြို့အပြင်ဘက်တွင် အားကောင်းသော အငွေ့အသက်များစွာ ပေါ်လာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်၏။ မျက်နှာဖုံးတပ်ထားသော ပိုးထည်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသားနှင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံဝတ် မျက်နှာဖုံးတပ်လူတို့ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပါဝင်နေ၏။ အခြားလူသုံးဦးလည်း ရှိသေး၏။ နှစ်ဦးမှာ အလားတူ ထာဝရအသက်ရှင်ခြင်းလျှို့ဝှက်နယ်ပယ်သားများ ဖြစ်ကြ၏။ ကျန်တစ်ဦးမှာမူ အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိပြီး အစီအရင်ဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရ၏။

“တာအိုရောင်းရင်း လီချန်၊ ဘာဖြစ်တာလဲ။” လင်ချင်းဖိန် မှင်သက်သွားပြီးနောက် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားသည်။ “တာအိုရောင်းရင်း လီချန်၊ ကျွန်မ ရှင့်ကို ဒုက္ခပေးမိပြီ။”

“တာအိုရောင်းရင်း ချင်းဖိန်၊ ကျွန်တော် ကောင်းကင်ဘုံဓားစံအိမ် ဧည့်အကြီးအကဲ ဖြစ်မှတော့ ဒါကို ဒုက္ခပေးတယ်လို့ ဘယ်လိုခေါ်မလဲ။” လီချန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ “သူတို့ သေချင်မှတော့ ကျွန်တော်လည်း သူတို့ဆန္ဒအတိုင်း ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့။” ဤယီလင်မြို့သည် သူ၏အဓိကစခန်း ဖြစ်၏။ အချိန်ခေါင်းလောင်းနယ်ပယ် ရှိနေသောကြောင့် ဗလာသို့ပြန်ခြင်း အကြိမ်ငါးဆယ်အထက် သာလွန်ထူးချွန်သော တည်ရှိမှုဆိုလျှင်ပင် သူလုံးဝမကြောက်ပေ။

***