အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် မနိမ့်ကျပေ

အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ကို ဖော်ရွေစွာ ခေါ်ဆောင်၍ နန်အန်းခရိုင်မြို့ထဲတွင် တစ်ပတ်လျှောက်လည်ပြီး နေ့လယ်စောင်းမှ အိမ်တော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

ဤအချိန်တွင်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီလည်း ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

လျန်ယွီသည် အန်းယန်ဝမ်၏နောက်မှ သူမခင်ပွန်းနှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့သည်။

"ဝမ်ရယ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည် အန်းယန်ဝမ်ကို အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

"ဝမ်ဖေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်။" လီရှောင်နှင့် လျန်ယွီတို့သည်လည်း အန်းယန်ဝမ်ဖေးကို အရိုအသေပြုလိုက်ကြသည်။

"ဟားဟား... ယဉ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး။" အန်းယန်ဝမ်သည် ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်ပြီး သူ့အကြည့်သည် သူ့ဝမ်ဖေးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒါ သခင်မလေးလင်းတို့ကို ဘယ်ခေါ်သွားတာလဲ။ ဒီအချိန်မှ ပြန်လာတယ်ပေါ့။"

အန်းယန်ဝမ်၏ စူးစိုက်ကြည့်မှုအောက်တွင် အန်းယန်ဝမ်ဖေး၏ မျက်ဝန်းများသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

"အရင်ဆုံး မတ်လေး ၉ကို စာမေးပွဲခန်းကို သွားပြတယ်။ ပြီးတော့ အားလုံးကို မြို့ထဲ တစ်ပတ်လျှောက်လည်ခိုင်းလိုက်တယ်။ သခင်မလေးလင်းတို့က နန်အန်းခရိုင်ကို ပထမဆုံးအကြိမ်ရောက်တာ၊ နေရာမကျွမ်းသေးဘူးလေ။"

အန်းယန်ဝမ်၏အကြည့်သည် ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ရှောင်ချင်အပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် ရှေ့သို့တိုးသွားပြီး ရှောင်ချင်၏ ပခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။

"အရင်က ခရိုင်စာမေးပွဲမှာ ပထမရခဲ့တာကို အစ်ကိုတော်က ညီတော်ကိုးကို ဂုဏ်မပြုရသေးဘူး။" သူသည် ဂရုစိုက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခေါက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပါ။ ညီတော်ကိုးက သေချာပေါက် ထပ်ပြီးအောင်မြင်ဦးမယ်လို့ အစ်ကိုတော်ယုံကြည်တယ်။"

ရှောင်ချင်သည် အံ့အားသင့်သွားဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးက ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။ အရင်က ကျွန်တော်က ကံကောင်းသွားလို့ပါ။" သူသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ချောမောသော မျက်နှာသည် နီရဲသွား၏။

"ဟားဟား။" သို့သော် အန်းယန်ဝမ်ကို အောင်မြင်စွာ နှစ်သက်စေခဲ့သည်။

"ငါ မင်းကို ယုံကြည်တယ်။" အန်းယန်ဝမ်သည် ထပ်မံပြောလိုက်ပြီး ရှောင်ချင်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ထပ်ပုတ်လိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ အားလုံး မတ်တပ်မရပ်ကြနဲ့တော့။ နေ့လယ်စာ ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ။ အားလုံး နေရာပြောင်းပြီး အရင်ဆုံး စားသောက်ကြတာပေါ့။" ထို့နောက် ရှောင်ချင်၏ တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ အန်းယန်ဝမ်သည် လူအများကို ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ အားလုံးသည် အန်းယန်ဝမ်နှင့်အတူ အိမ်တော်ခန်းမကြီးသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအတောအတွင်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အန်းယန်ဝမ်သည် အစ်ကိုကြီးတစ်ဦး၏ အခန်းကဏ္ဍကို အပြည့်အဝ သရုပ်ဆောင်ပြီး ရှောင်ချင်ကို အလွန်ဂရုစိုက်ခဲ့သည်။

အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည်လည်း လမ်းတစ်လျှောက် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ဖော်ရွေစွာ စကားပြောဆိုပြီး ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှုကို အပြည့်အဝ ဖော်ပြခဲ့သည်။

.......

ခန်းမကြီးသို့ ရောက်သောအခါ။

အန်းယန်အိမ်တော်၏ နေ့လယ်စာသည် အလွန်ခမ်းနားပြီး တောင်ပေါ်စာများနှင့်ပင်လယ်စာများစွာ ပါဝင်ကာ အရသာရှိလှသည်။

လျိုမိသားစုဝင်များ၏ မျှော်လင့်ချက်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် စားပွဲပေါ်တွင် အသားပေါင်း၊ ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်တို့ပင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အမြဲတစေ အာရုံစိုက်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩသည့် အရိပ်အယောင်များ မြင်သောအခါ လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြသည် "ဒီအသားပေါင်းက ဒီနေ့မနက်စောစောကပဲ အိမ်တော်က အစေခံကို ချင်းရှီမြို့ ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို သွားဝယ်ခိုင်းထားတာ။ ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က ယွီအာ ပို့လာတာ။ ငါနဲ့ ဝမ်ရယ်က ဒီဟင်းလျာတွေကို ကြိုက်ကြလို့ စီစဉ်လိုက်တာလေ။"

လျန်ယွီ၏မျက်နှာသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့အစ်မကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လျင်မြန်စွာ လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူမကပါ သူ့ကိုကြည့်နေသည်ကို တွေ့သောအခါ အလျင်အမြန် အကြည့်ကို လွှဲလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည်မူ သတိမပြုမိပေ။ ပြောရင်း သူမသည် စားပွဲပေါ်မှ အခြားဟင်းလျာများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာကြိုက်လဲမသိလို့ မီးဖိုချောင်ကို ကြုံသလိုပဲ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်တယ်။ အားမနာကြနဲ့နော်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏အကြည့်ကို အန်းယန်ဝမ်ဖေးအပေါ်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။

"ဒီစားပွဲက အလွန်ခမ်းနားပါတယ်၊ မင်းသမီး စိတ်ပူပန်ခဲ့ရပါပြီ။ ကျွန်မတို့ကတော့ အားနာမှာမဟုတ်ပါဘူး။" သူမသည် ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လျိုရှီတို့သည်လည်း ပြုံးလိုက်ကြပြီး အန်းယန်ဝမ်ဖေး၏ ဖိတ်ခေါ်မှုဖြင့် တူကို ကိုင်လိုက်ကြသည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် အသားပေါင်းတစ်တုံးကို ညှပ်ယူပြီး ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်စားလိုက်သည်။ စားပြီးနောက်တွင် နှုတ်ခမ်းတွင် အနံ့စွဲကျန်နေသည်ဟု ခံစားရပြီး လျင်မြန်စွာ ဒုတိယတစ်တုံးကို ညှပ်ယူလိုက်သည်။

"ငါက နန်းတော်ထဲမှာ ကြီးပြင်းလာတာ၊ အရသာရှိတဲ့ ဟင်းလျာတွေ အများကြီး စားဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီအသားပေါင်းကိုတော့ အရမ်းနှစ်သက်တယ်။" တူပေါ်မှ အသားပေါင်းကို ကြည့်ရင်း အန်းယန်ဝမ်သည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

"ဆီများပေမယ့် မအီဘူး။ တစ်ခါစားပြီးရင် မရပ်နိုင်တော့ဘူး။" ပြောရင်း အန်းယန်ဝမ်သည် အသားကို ပါးစပ်ထဲသို့ ထပ်မံထည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာက နန်အန်းခရိုင်မှာ အခု အသားပေါင်းမရောင်းသေးဘူး။ ငါစားချင်ရင် ချင်းရှီမြို့ကို လူလွှတ်ပြီး ဝယ်ခိုင်းရတယ်။"

"ခစ်ခစ်... ဝမ်ရယ် နောက်ဆိုရင် ညည်းညူစရာမလိုတော့ပါဘူး။" အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"သခင်မလေးလင်းက ကျွန်တော်မကို ပြောပြီးသွားပြီ။ နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် နန်အန်းခရိုင်က ဆိုင်ခွဲတွေ ဖွင့်လှစ်နိုင်ပြီ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သရေစာအလုပ်ရုံဘက်ကလည်း အသားပေါင်းလုပ်မှာပါ။"

အန်းယန်ဝမ်သည် ဝမ်းသာသွားကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကိုကြည့်လိုက်သည်။ "တကယ်လား။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အနေရခက်သွားသော်လည်း မျက်နှာထက်တွင်မူ ပြုံးရင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မူလအစီအစဉ်က ဆယ်ရက်ကြာရင် ဖွင့်လှစ်မှာပါ။ အသားပေါင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ဆိုင်ခွဲဖွင့်လှစ်ပြီးတဲ့အခါမှာ လျန်မိသားစုဘက်နဲ့ သေချာသွားရင် စတင်ပြုလုပ်နိုင်မှာပါ။" ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် အလျင်အမြန် တူကို ချလိုက်သည်။

"ဒါက ကောင်းတာပေါ့။ အသားပေါင်းကို ကျွန်တော်တို့လျန်မိသားစုဘက်က လိုအပ်ချက်ကြီးတယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ကျွန်တော့်လူတွေကို သခင်မလေးလင်းရဲ့ သရေစာအလုပ်ရုံကို ကြိုတင်ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်။"

ဟုတ်သည်၊ လိုအပ်ချက်ကြီးသည်။

ချင်းရှီမြို့ရှိ စားသောက်ဆိုင်များတွင် အသားပေါင်းတင်ပြီးနောက် စီးပွားရေးသည် ယခင်ကထက် များစွာကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

စားသောက်ဆိုင်များသို့ ထမင်းစားရန် လာသော ဧည့်သည်များသည် အသားပေါင်းကို အနည်းငယ် မှာယူကြသည်။

ထို့အပြင် ထွက်ခွာသွားသောအခါ လူအများအပြားက အနည်းငယ် ပါဆယ်ယူသွားကြရာ စားသောက်ဆိုင်များ၏ နေ့စဉ်ဝင်ငွေကို များစွာ တိုးပွားစေခဲ့သည်။

ထိုအတွက် လျန်ကြီးကြပ်သူသည် သူ့ကို အကြိမ်များစွာ သတင်းပို့ခဲ့ပြီး အသားပေါင်းကို လျန်မိသားစု၏ အခြားစားသောက်ဆိုင်များသို့ တိုးချဲ့လိုကြောင်း ဆို၏။

သို့သော် သူနှင့် သခင်မလေးလင်းသည် အကြိမ်များစွာ ဆက်ဆံဖူးပြီး စိတ်ထဲတွင် ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသည်မှာ ဤကိစ္စသည် ထိုမျှလောက် မရိုးရှင်းပေ။ ထို့ကြောင့် ဤကိစ္စကို ချန်ထားခဲ့သည်။

အမှန်တွင် အသားပေါင်းသာမက ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်သည်လည်း စားသောက်ဆိုင်များတွင် အလွန်ကောင်းမွန်သော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

ဝမ်ရယ်သည်ပင် ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်အချို့ကို ကျိုတုသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်ခဲ့ရာ ယခုတွင် ကျိုတုမှူးမတ်များစွာသည် ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်ကို အလွန်နှစ်သက်ကြပြီး အလုအယက် ဝယ်ယူကြသည်။

ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်ဝယ်ယူမှုကို တိုးမြှင့်သည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍လည်း သူသည် သခင်မလေးလင်းနှင့် ဆက်သွယ်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမက နန်အန်းခရိုင်သို့ အရင်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း လျန်ယွီကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ဘက်က လျန်မိသားစုနဲ့ အစွမ်းကုန် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပေးမှာပါ။"

အန်းယန်ဝမ်၏ အကြည့်သည် လျန်ယွီနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့အပေါ်တွင် တစ်ပတ်လည်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ "အသားပေါင်းတင်မကဘူး။ ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်ကို ဟင်းချက်ရင်လည်း အရသာအရမ်းကောင်းတယ်။ ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပိုင်းက ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်တချို့ ကျိုတုကို ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်တာ ကြိုက်တဲ့သူတွေ အများကြီးပဲ။ သူတို့ထဲမှာ လူတော်တော်များများက စာပို့ပြီး ငါ့ကို ထပ်ပို့ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။

အဓိကကတော့ အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေကို ဘယ်နေရာမှာ ဝယ်လို့ရလဲဆိုတာကို စုံစမ်းချင်ကြတာ။" ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အန်းယန်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။ ထို့နောက် စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူမ၏အကြည့်သည် လျန်ယွီထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"အခု ကျွန်မတို့အလုပ်ရုံက ထုတ်လုပ်တဲ့ ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်တွေကို သခင်လေးလျန်ကိုပဲ ရောင်းပေးပါတယ်။ အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေက ကျိုတုက မှူးမတ်တွေရဲ့ နှစ်သက်မှုကို ရရှိနိုင်ရင် သခင်လေးလျန်က ကုန်ပစ္စည်းတချို့ကို ကျိုတုကို ပို့ဆောင်ပေးလို့ရတာပေါ့။" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လေသံသည် ပေါ့ပါးပြီး အလေးမထားဟန်ဖြင့်ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ယခု ထုတ်လုပ်မှုကိုသာ တာဝန်ယူပြီး နောက်ဆက်တွဲရောင်းချမှုအပိုင်းကို သိပ်အာရုံစိုက်ရန် မလိုအပ်ပေ။ အနည်းဆုံး ယခုအချိန်တွင် မလိုအပ်သေးပေ။

လျန်ယွီ၏စိတ်ထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူ့ယောက်ဖတော်ဝမ်ရယ်နှင့် အစ်မတော်ဝမ်ဖေးတို့ ဘာလို့များ ဒီကိစ္စတွေကို အပြင်လူတွေကို ပြောပြနေရတာလဲ။

သူသည် သခင်မလေးလင်းဘက်ကို ပြန်လည်မှာယူမှု မပြုလုပ်ရသေးဘဲ မှာယူချိန်တွင် နှစ်ဖက်စလုံးသည် အခြေအနေများကို ပြန်လည်ဆွေးနွေးရပေမည်။

ဤကိစ္စများကို သခင်မလေးလင်းကို ကြိုတင်သိရှိစေလျှင် ထိုအချိန်တွင် သူ့ဘက်မှအခြေအနေများမှာ ထိုမျှလောက် ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ပေ...

"အင်း၊ သခင်မလေးလင်းရဲ့ အကြံပြုချက်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" လျန်ယွီသည် အနေရခက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အရင်က ရထားတဲ့ ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်တွေက စားသောက်ဆိုင်တွေမှာ တကယ်ပဲ တုံ့ပြန်မှုကောင်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု ကုန်ပစ္စည်းတွေက အကန့်အသတ်ရှိတော့ လျန်မိသားစုဘက်က လောလောဆယ် ချက်ပြုမထားတဲ့ ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်တွေကို အပြင်မှာ ရောင်းချဖို့ ပြင်ဆင်မထားသေးဘူး။

အရင်ဆုံး လျန်မိသားစုပိုင် စားသောက်ဆိုင်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ဖြည့်ဆည်းပြီးမှ နောက်တစ်ဆင့်ကို စဉ်းစားကြတာပေါ့။"

အသားခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်းသည် အသားပေါင်းနှင့် မတူဘဲ တာရှည်ခံသည်။

အစားအစာ ပျက်စီးမည်ကို မစိုးရိမ်ရသည့်အခြေအနေတွင် သူသည် ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်အများအပြားကို လျန်မိသားစု၏ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုစီသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်နိုင်သည်။

ယခု သခင်မလေးလင်း၏ အလုပ်ရုံမှ ထုတ်လုပ်မှုမှာ မလုံလောက်ဘဲ သူတို့လျန်မိသားစု၏ ကြီးမားသော စားသောက်ဆိုင်များ၏ နေ့စဉ်စားသုံးမှုကိုပင် မဖြည့်ဆည်းနိုင်ရာ သူ၏လက်ထဲတွင် အပိုကုန်ပစ္စည်းများ ရှိမည်မဟုတ်ဘဲ အပြင်သို့ တိုက်ရိုက်ရောင်းချရန် ဖွင့်လှစ်မည်မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ သူသည် မူလက သခင်မလေးလင်းနှင့် ဤကိစ္စကို ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်။

ပြန်လည်မှာယူမှုပြုလုပ်သည့်တစ်ချိန်တည်းတွင် သခင်မလေးလင်းဘက်မှ အလုပ်ရုံ၏ အရွယ်အစားကို တိုးချဲ့ပြီး လျန်မိသားစုကို ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်များ ပိုမိုထောက်ပံ့ပေးရန်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သခင်လေးလျန်ပြောတာ မှန်တယ်။" သူမသည် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ စကားမဆိုတော့ဘဲ ထမင်းဆက်လက်စားသောက်နေလေသည်။

လျန်ယွီသည် ထိုပုံစံမြင်သောအခါ ထပ်ပြီးစိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။

ဘာဖြစ်တာလဲ။ သူမက ဂရုမစိုက်ဘူးလား။

သို့သော် စိတ်ထဲတွင် စိတ်ခံစားချက်များ ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း လျန်ယွီသည် စီးပွားရေးကိစ္စကို ထပ်မံမပြောဆိုတော့ပေ။

စိတ်ထဲတွင် တွေးမိသည်မှာ ဘယ်သူက ပို၍စိတ်ရှည်နိုင်မည်ကို ကြည့်ကြတာပေါ့။

ရလဒ်မှာ နေ့လယ်စာစားချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ကို စကားမပြောရုံသာမက နေ့ခင်းတွင်လည်း သူ့ကို မကြည့်ဘဲ သူမရှိသကဲ့သို့ ပြုမူနေသည်။

အန်းယန်ဝမ်ကိုမူ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အကျယ်တဝင့် စကားပြောဆိုပြီး အန်းယန်ဝမ်နှင့် မြေယာစီမံကိန်းကိစ္စများစွာကို ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

လူတိုင်းသည် အံ့ဩစွာ နားထောင်ကြပြီး များစွာ အကျိုးကျေးဇူးရသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

အထူးသဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အဆိုပြုခဲ့သော ဒေသအလိုက် ထူးခြားသော စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးထုတ်ကုန်များ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအစီအစဉ်ကို ကြားသောအခါ အန်းယန်ဝမ်သည် သူ့လူများကို စုတ်တံ၊ မှင်ဖြင့် မှတ်တမ်းတင်ခိုင်းခဲ့သည်။

"ဒေသရဲ့ မြေအနေအထားနဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းအရ မတူညီတဲ့ စီးပွားရေးကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေတာ၊ တကယ်ကောင်းတယ်။" အန်းယန်ဝမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သခင်မလေးလင်းသည် သင့်တော်သော မြေပေါ်တွင် အသင့်တော်ဆုံး စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံများကို စိုက်ပျိုးရန် အဆိုပြုခဲ့သည်။ ထို့နောက် ကုန်သည်များသည် ဤစိုက်ပျိုးရေးသီးနှံများကို စုစည်းဝယ်ယူပြီး ဒေသခံပြည်သူများနှင့် အတူတကွ အကျိုးအမြတ်ရရှိသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ချင်းရှီမြို့၏ မြေဆီလွှာသည် မြေသြဇာကောင်းပြီး ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံ၏ အထောက်အပံ့ဖြင့် ပြည်သူများကို မုန်ညင်းဖြူ အကြီးအကျယ်စိုက်ပျိုးရန် တိုက်တွန်းနိုင်သည်။ ထို့နောက် ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံသည် ဤမုန်ညင်းဖြူများကို ဝယ်ယူပြီး မုန်ညင်းချဉ်အဖြစ် ပြုပြင်ကာ အပြင်သို့ ရောင်းချသည်။

ထို့အပြင် နောက်ပိုင်းတွင် ချင်းရှီမြို့နယ်နိမိတ်အတွင်းတွင် ကန်စွန်းဥစိုက်ပျိုးမှုကို တိုးချဲ့ပြီး အိမ်ထောင်စုတစ်ခုစီကို ဝက်မွေးမြူရန် တိုက်တွန်းနိုင်သည်။

ဝက်အူချောင်းအသားခြောက်အလုပ်ရုံရှိနေသဖြင့် မွေးမြူရေးဝက်များ ထွက်ရှိလျှင် ရောင်းချရန် နေရာမရှိမည်ကို မစိုးရိမ်ရပေ။

ဤသို့ဖြင့် လယ်သမားများသည် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ရရှိသည့်ဝင်ငွေမှာ မိမိကိုယ်တိုင်စီမံကိန်းချ၍ စိုက်ပျိုးခြင်းထက် ပိုမိုများပြားလာပေလိမ့်မည်။

ဤသည်မှာ ချင်းရှီမြို့အတွက်ဖြစ်သည်။

ဘေးမှ ထောင်ဟွာမြို့အတွက်မူ။

ထိုနေရာတွင် တောင်ကုန်းများ ပိုများပြီး တည်သီးပင်များ စိုက်ပျိုးရန် ပိုသင့်တော်သည်။

သို့သော် တည်သီးများ ထွက်ရှိသည့်ရာသီတွင် အိမ်ထောင်စုတိုင်း တည်သီးများ ထွက်ရှိပြီး တည်သီးဈေးနှုန်းကျဆင်းကာ ပြည်သူများ ငွေများများစားစား မရရှိကြပေ။

ဤအချိန်တွင် အစိုးရသည် ကုန်သည်များကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး ထောင်ဟွာမြို့၏ တည်သီးများကို ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် အနည်းငယ်နိမ့်သော ဈေးနှုန်းဖြင့် ဝယ်ယူစေလျှင် ထောင်ဟွာမြို့၏ ပြည်သူများသည် တည်သီးရောင်းချခြင်းဖြင့် ငွေရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒါဆို ထောင်ဟွာမြို့က ကုန်သည်တွေအများကြီးကို ဘယ်လိုပုံစံနဲ့ဆွဲဆောင်ရမလဲ။

ဒေသတစ်ခုလုံး တည်သီးများကို အကြီးအကျယ် စိုက်ပျိုးရပေမည်။ ပမာဏများပြားလာလျှင် ကုန်သည်များသည် နေရာတစ်ခုတည်းတွင် လုံလောက်သော ကုန်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူနိုင်လျှင် လာရောက်လိုကြပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် ထောင်ဟွာမြို့သည် အမှန်တကယ် တည်သီးမြို့တော်ဖြစ်လာလျှင် အချို့သော အမြင်ကျယ်သည့် ကုန်သည်များသည် ထောင်ဟွာမြို့တွင် အလုပ်ရုံများ ဖွင့်လှစ်ရန် စဉ်းစားကြပေလိမ့်မည်။ တည်သီးနှင့် ဆက်စပ်သော ကုန်ပစ္စည်းများ၊ ဥပမာ တည်သီးခြောက်ကဲ့သို့သော ကုန်ပစ္စည်းများကို ထုတ်လုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

တည်သီးမှ တည်သီးခြောက်အဖြစ် ပြုလုပ်လျှင် ကုန်ပစ္စည်း၏ တာရှည်ခံမှုမှာ ကြာမြင့်သွားပေမည်။ တည်သီးခြောက်ကို တစ်နိုင်ငံလုံးသို့ သယ်ယူပို့ဆောင်၍ ရောင်းချနိုင်သည်။

ထောင်ဟွာမြို့အပြင် အခြားမြို့များလည်း ဤသို့ အတုယူ၍ လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုသော် စပါးစိုက်ပျိုးရန် သင့်တော်သော နေရာတွင် စပါးကို အထူးစိုက်ပျိုးသည်။ အသီးအနှံစိုက်ပျိုးရန် သင့်တော်သော နေရာတွင် အသီးအနှံများကို အထူးစိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် စီးပွားရေးအကျိုးအမြတ်သည်လည်း လိုက်ပါမြင့်တက်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆွဲဆောင်ခြင်း၊ ကုန်သည်များကို ဒေသတွင်း အလုပ်ရုံများ ဖွင့်လှစ်ရန် တိုက်တွန်းခြင်း၊ ဒေသတွင်းစက်မှုလုပ်ငန်းအထောက်အပံ့များ ဖွဲ့စည်းခြင်းစသည့် သဘောတရားများကို အဆိုပြုခဲ့ရာ အန်းယန်ဝမ်၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

"ဝမ်ရယ်က ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

စိတ်ထဲတွင်မူ သူမ ဤသို့ပြောဆိုခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် သူမ၏ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံနှင့် အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံသည် ပိုမိုအဆင်ပြေချောမွေ့စွာ ဖွင့်လှစ်နိုင်ရန်ဖြစ်သည်ဟု တွေးနေသည်။

"ဒါဆို သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး သိပ်မလွယ်ကူတဲ့ မြို့တွေအတွက် သခင်မလေးလင်းမှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံပြုချက်တွေ ရှိလား။" အန်းယန်ဝမ်သည် ထပ်မံမေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ချမ်းသာချင်ရင် လမ်းအရင်ဖောက်။" စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်၏မျက်ဝန်းများ အံ့ဩသွားသည်။ ကျန်သူများသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"လူဦးရေနဲ့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးက ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုရဲ့ အဓိကကျတယ်။ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမလွယ်ကူတဲ့ မြို့တွေက အပြင်ဘက်နဲ့ အတော်လေး အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေတယ်၊ အပြင်လူတွေ ဝင်ရောက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်။ ဒေသက ပစ္စည်းကောင်းတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်ရင်တောင် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးမလွယ်ကူရင် ကုန်သည်တွေက အများစုက သွားချင်မှာမဟုတ်ဘူး။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုန်သည်တွေအတွက် သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးကလည်း ကုန်ကျစရိတ်ကြီးတစ်ခုပဲ။ ဒါကြောင့် နေရာတစ်ခုက ကောင်းကောင်းဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ချင်ရင် လမ်းက သေချာပေါက် ကောင်းရမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှင်းပြလိုက်သည်။

လူတိုင်းသည် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

"လမ်းဖောက်ပြီးရင် အဲ့ဒီဒေသက စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ မွေးမြူရေးထုတ်ကုန်တွေ မဖွံ့ဖြိုးမတိုးတက်ရင်တောင် ခရီးသွားလုပ်ငန်းလုပ်ရင် စီးပွားရေးက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်တယ်။"

"ခရီးသွားလုပ်ငန်း ဟုတ်လား။" အန်းယန်ဝမ်သည် နားမလည်ပေ။

"ဪ၊ ခရီးသွားနေရာတချို့ တည်ဆောက်တာပေါ့။ ရှုခင်းကောင်းတာ၊ ဒါမှမဟုတ် နာမည်ကြီးတောင်၊ ရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းတွေနဲ့ စာပေပညာရှင်တွေ ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ဇာတ်လမ်းရှိတဲ့ အဆောက်အအုံတွေလိုမျိုးပေါ့။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အကြောင်းပြချက်တချို့ ဖန်တီးပြီး လူတွေကို လာရောက်လည်ပတ်၊ အပန်းဖြေဖို့ ဆွဲဆောင်တာပေါ့။ ခရီးသွားတွေ ရောက်လာရင် ငွေသုံးစွဲကြမှာပဲ။ ဒီလိုဆို အဲ့ဒီဒေသက ဒီခရီးသွားနေရာတွေကို မှီခိုပြီး ငွေရှာနိုင်ပြီပေါ့။"

အန်းယန်ဝမ်သည် မျက်လုံးများပင် တောက်ပလာသည်။

"ကောင်းလိုက်တာ... 'ချမ်းသာချင်ရင် လမ်းအရင်ဖောက်။' ဒီနေ့ သခင်မလေးလင်းရဲ့ ဒီစကားတွေကို ကြားရတာ ငါ တကယ်ပဲ အများကြီး အကျိုးကျေးဇူးရသွားပြီ။" သူသည် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်သူများသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွင် လေးစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဝမ်ရယ်က ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ။"

"ဒါတွေက သာမန်မိန်းမတစ်ယောက်ရဲ့ မိုက်မဲတဲ့အမြင်တွေပါပဲ။ ဝမ်ရယ်က ကျွန်မရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေကို နားထောင်ပေးတဲ့အထိ ပင်လယ်လို ကျယ်ပြန့်တဲ့ နှလုံးသားရှိတာက ကျွန်မတို့ အန်းယန်ခရိုင်က ပြည်သူတွေအတွက် ကောင်းချီးမင်္ဂလာပါပဲ။"

"ဟားဟား။ သခင်မလေးလင်းက ဒီနေ့ ငါ့ကို 'အမျိုးသမီးများသည် အမျိုးသားများထက် မနိမ့်ကျ' ဆိုတာကို သိမြင်စေခဲ့တယ်။ နှမြောစရာက သခင်မလေးလင်းက ယောက်ျားတစ်ယောက် မဟုတ်တာပဲ။ မဟုတ်ရင် အမတ်ချုပ်ဖြစ်လောက်ပြီ။"

အန်းယန်ဝမ်၏ ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် နေရာတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အမတ်ချုပ် ဟုတ်လား၊ သခင်မလေးလင်း၏ အသိပညာနှင့် အတွေးအခေါ်သည် အမှန်ပင် ထိုက်တန်သည်။

နှမြောစရာက ယောက်ျားတစ်ယောက် မဟုတ်တာပဲ။ ဟုတ်သည် သူမ ယောက်ျားတစ်ယောက် မဟုတ်သည့်အတွက် ကံကောင်းသည်...

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဤအတွေးသည် ပေါ်ပေါက်လာသော်လည်း လူတိုင်း ဤအတွေးရှိရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကွဲပြားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်နှင့် ယဉ်ကျေးသော စကားအနည်းငယ်ဖလှယ်ပြီးနောက် ပင်ပန်းသည်ဟု အကြောင်းပြချက်ဖြင့် ဧည့်သည်အခန်းသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အန်းယန်ဝမ်သည် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေသေးပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် မိုးချုပ်သည်အထိ စကားပြောဆိုချင်သည့် ပုံစံဖြင့် ကျန်ခဲ့လေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့၏ နောက်ကျောသည် ထောင့်ချိုးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း အန်းယန်ဝမ်သည် သူ့စိတ်ထဲမှ စိတ်ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ပြီး လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်မလေးလင်းရဲ့ အရည်အချင်းက အံ့ဩစရာပဲ။" သူသည် အနည်းငယ် နှမြောတသသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် သူ့ယောက်ဖတော်ဝမ်ရယ်ကို ကြည့်ပြီး သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏အရည်အချင်းကို အမှန်တကယ် သဘောကျနေသည်ကို သိရှိသည်။

"ဒီလိုအမျိုးသမီးက နှစ်တစ်ထောင်မှာ တစ်ယောက်ပဲ တွေ့နိုင်တယ်။ ကံကောင်းတာက အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ။" သူသည် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် လျန်ယွီကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် ကိုယ်ကိုညွှတ်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

အန်းယန်ဝမ်သည် လျန်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

***