လျန်ယွီ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း

သို့ဖြစ်လင့်ကစား လင်းမိသားစု အိမ်များမှာ မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။

စတုတ္ထအိမ်ဘက်တွင်မူ ခြံစည်းရိုးခတ်ရန်၊ ရှိပြီးသားခြံစည်းရိုးပေါ်မှ တံခါးကို ပိတ်ဆို့ရန်၊ ထို့နောက် အမြင့်မြှင့်တင်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်ဟု ကြားသိရပြီး လင်းသာ့ချွေ့ လာရောက်ရှာဖွေခြင်းကို လုံးဝတားဆီးရန်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤသတင်းများကို ကြားသိရသောအခါ ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်လက်၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မစုံစမ်းတော့ပေ။

"ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ပြန်မရသေးဘူးလား။" ထို့နောက် သူမသည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို မေးလိုက်သည်။

လင်းမိသားစုအိမ်မှ ပြန်လာပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ပြန်လည်ရယူသည့်ကိစ္စကို ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သို့သော် အချိန်သည် နှစ်ရက်ကြာမြင့်သွားပြီဖြစ်သော်လည်း သတင်းမရရှိသေးပေ။

"မရသေးပါဘူး။"

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ အသေးစိတ်အခြေအနေကို မမေးမြန်းမီမှာပင် ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ပြောပြလာသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့သုံးရက်တုန်းက အိမ်တော်ထိန်းဖန်းက ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ခြေရာခံဖို့ လူတွေကို စီစဉ်နေခဲ့ပါတယ်။ မနေ့က ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက အန်းယန်ခရိုင်မှာမရှိတော့ဘူးဆိုတဲ့အကြောင်း သတင်းရခဲ့ပါတယ်။ အခု နောက်ဆုံးစုံစမ်းတွေ့ရှိတဲ့ သတင်းအရဆိုရင် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက အဆင့်ဆင့်ပြောင်းလဲပြီး ကျိုတုကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။"

လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းက ဆက်ပြောသည်၊ "ရွှီကျိအပေါင်ဆိုင်ရဲ့ နောက်ခံက ကျွန်မတို့ထင်တာထက် ပိုရှုပ်ထွေးတယ်။ ဆိုင်ရှင်က ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို ရရှိပြီးနောက် လက်ထဲမှာ မသိမ်းဆည်းဘဲ အမြန်ဆုံးပို့ဆောင်ခဲ့တယ်။ သခင်မကြီးရဲ့ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားက တန်ဖိုးကြီးတော့ စည်ကားတဲ့ကျိုတုကို ပို့ဆောင်ရင် ဈေးနှုန်းမြင့်မြင့်နဲ့ ရောင်းချဖို့ ပိုလွယ်ကူတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လက်ကိုဆန့်တန်းပြီး ကျောက်ရှန်းရှန်း ဆက်လက်ပြောဆိုခြင်းကို တားဆီးလိုက်သည်။

"အိမ်တော်ထိန်းဖန်းကို ခြေရာခံတာ ရပ်တန့်ခိုင်းလိုက်။" ထို့နောက် သူမက ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ကျိုတုက အခြေအနေရှုပ်ထွေးတယ်၊ ချီဝူတပ်က ချင်းရှီမြို့မှာ အခြေချဖို့ ခက်ခက်ခဲခဲကြိုးစားခဲ့ရတာ၊ ဒီအချိန်မှာ ပြဿနာထပ်မရှာသင့်ဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူမမိခင်၏ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားသည် အရေးကြီးသော်လည်း အသက်မရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းဆွဲပြားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ချီဝူတပ်သည် ပို၍အရေးကြီးသည်။ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားနှင့် ပတ်သက်၍မူ အနာဂတ်တွင်မှ ဆက်ပြောတော့မည်။

"ဟုတ်ကဲ့။" ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အခန်းထဲမှထွက်သွားခဲ့သည်။

......

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကျိုးမိသားစုခြံသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် လယ်ကွင်းများထဲမှ ငရုတ်သီးများသည် မှည့်နေပြီဖြစ်ပြီး ငရုတ်သီးများစွာသည် အစိမ်းရောင်မှ အနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲနေသည်။

ခြံတွင် ငရုတ်သီးများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သော ချီဝူတပ်သားများသည် တစ်ယောက်ချင်းစီ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့က အမိန့်ပေး၍ ယခုနှစ်၏ ငရုတ်သီးခူးဆွတ်ခြင်းကို စတင်ရန် စောင့်မျှော်နေကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လယ်ကွင်းသို့ သွားရောက်၍ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချီဝူတပ်သားများကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဦးဆောင်၍ ငရုတ်သီးအနီများကို ခူးဆွတ်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လူများကို ငရုတ်သီးလှန်းနည်းကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ကျိုးမိသားစုခြံ၏ ငရုတ်သီးများ စတင်ခူးဆွတ်သည်နှင့်အမျှ အခြားခြံများပေါ်မှ ငရုတ်သီးများသည်လည်း ခူးဆွတ်ချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ခြံတစ်ခုစီသည် ယခုတွင် အားလပ်ချိန်မရှိတော့ပေ။

ချီဝူတပ်သားများအားလုံးနီးပါး ထွက်လာကြပြီး လူအများစုသည် တစ်နေ့လုံး လယ်ကွင်းများတွင် ငရုတ်သီးခူးဆွတ်နေကြသည်။ အနည်းငယ်သော လူများသည်မူ သယ်ယူပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် လှန်းခြင်းတို့ကို အဓိကတာဝန်ယူကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သာ့ရှီရွာ၏ ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံသည်လည်း အလုပ်စတင်ခဲ့သည်။

နွေဦးမုန်ညင်းဖြူများ မထွက်သေးသောကြောင့် အလုပ်ရုံတွင် ယခုအချိန်တွင် အဓိကအားဖြင့် ပဲငံပြာရည်နှင့် ငရုတ်နှစ်တို့ကို ပြုလုပ်နေသည်။

သာ့ရှီရွာမှ ရွာသားများစွာသည် အလုပ်ရုံသို့ အလုပ်လျှောက်ထားကြသည်။

လူငါးဆယ်ပြည့်အောင် ခေါ်ယူပြီးနောက် ကျိုးရှီသည် အလုပ်ခေါ်ယူခြင်းကို ယာယီရပ်ဆိုင်းလိုက်သည်။

နောက်မှသွားသော လူများစွာသည် အလုပ်မရရှိခဲ့ဘဲ အလွန်နှမြောတသဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်လည်း အလုပ်မရရှိခဲ့သော ရွာသားများသည် ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံအပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေဆဲဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ကျိုးရှီက နောက်ပိုင်းတွင် မုန်ညင်းဖြူများ ထွက်ရှိသောအခါ အလုပ်ရုံဘက်မှ အလုပ်သမားများ ထပ်မံခေါ်ယူမည်ဖြစ်ပြီး အရေအတွက်မှာ များပြားမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စသည် သာ့ရှီရွာတွင်သာမက သာ့ရှီရွာပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ရွာအနည်းငယ်၊ ချင်းရှီမြို့တွင်ပင် လူအချို့သည် ဤသတင်းကို ကြားသိခဲ့ကြသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရွာများမှ ရွာသားများသည် သာ့ရှီရွာသို့လာပြီး အလုပ်လျှောက်ထားသည့်ကိစ္စပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုအတွက် ကျိုးရှီသည် ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ တောင်းဆိုချက်အရ လျှောက်ထားသူများအား အလုပ်ရုံသည် မိမိရွာမှ ရွာသားများကို ဦးစားပေးခေါ်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ဤကိစ္စကြောင့် ယခု သာ့ရှီရွာမှ ရွာသားများသည် အခြားရွာမှ ရွာသားများရှေ့တွင် ပို၍မျက်နှာပန်းလှလာကြသည်။ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် သာ့ရှီရွာသားဖြစ်ရခြင်းကိုပင် ဂုဏ်ယူနေကြသည်။

ရွာမှ လူငယ်များသည်ပင် ဇနီးရှာဖွေသောအခါတွင် ယခင်ကထက် ပို၍လွယ်ကူလာသည်။ ဆယ်ရွာ၊ ရှစ်ရွာမှ မိန်းကလေးများသည် ယခုတွင် သာ့ရှီရွာသို့ ပို၍အိမ်ထောင်ပြုလိုကြသည်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီအရာအားလုံးမှာ နောက်ပိုင်းကိစ္စများဖြစ်သည်။

သာ့ရှီရွာ၏ အလုပ်ရုံမှလွဲ၍ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျိုးရှီတို့က ခြံများထဲတွင် တည်ဆောက်ထားသော အလုပ်ရုံငယ်အချို့သည်လည်း ဆက်တိုက်အလုပ်စတင်ခဲ့ကြသည်။

ငရုတ်သီးများ ထွက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ ငရုတ်နှစ်နှင့် ပဲငံပြာရည်အများအပြားကို ထုတ်လုပ်လာခဲ့သည်။

အလုပ်ရုံသည် လျင်မြန်စွာ နေ့စဉ်ငွေများစွာ ဝင်ရောက်လာသည်။

ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံ၏ အကြီးဆုံးရှယ်ယာရှင်အနေဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ငရုတ်သီးထုတ်ကုန်များမှ ငွေရှာဖွေရုံသာမက ငရုတ်သီးကုန်ကြမ်းများ၊ ခြံထဲမှ အလုပ်ရုံနေရာနှင့် လူအင်အားများမှလည်း ငွေရှာဖွေသည်။

လျိုအိမ်တော်စာရင်းပေါ်မှ ငွေများသည် နောက်ဆုံးတွင် တိုးပွားလာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် 'ကျင့်ခွိုက်'၏ တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်သော ဆိုင်ခွဲများသည်လည်း ဆက်တိုက်ဖွင့်လှစ်ခဲ့ကြသည်။

နေရာတစ်ခုတည်းရှိ ဆိုင်ခွဲများသည် တစ်ရက်တည်းတွင် ဖွင့်လှစ်သောကြောင့် ဖွင့်ပွဲလှုပ်ရှားမှုများကိုလည်း အတူတကွ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြသည်။ ဒေသအတွင်းတွင် ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။

နေရာအနှံ့ရှိ 'ကျင့်ခွိုက်'ဆိုင်ခွဲများသည် ဖွင့်လှစ်မှု အလွန်အဆင်ပြေချောမွေ့ပြီး ဖောက်သည်များ၏ ကောင်းမွန်သော သုံးသပ်ချက်များမှာ ရေစီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဤသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် နောက်ဆက်တွဲကာလတစ်ခုအတွင်းတွင် ဆိုင်ခွဲတစ်ခုစီ၏ စီးပွားရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

အချို့သော သရေစာအလုပ်ရုံများသည် လူအင်အားခွဲဝေမှု မလုံလောက်သောကြောင့် တစ်နေ့လုံး အဆက်မပြတ်လည်ပတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည်။

'ကျင့်ခွိုက်'၏ နာမည်သည် နန်အန်းခရိုင်အတွင်းတွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

အကျိုးတူပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများသည် စီးပွားရေးကောင်းမွန်သည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း အလွန်ဝမ်းမြောက်ကြသည်။

တတိယသခင်လေးကျိုး၊ သခင်ကြီးကျိုး၊ အန်းယန်ဝမ်ဖေးတို့သည်ပင် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ဆက်တိုက်လာရောက်ပြီး ဆိုင်များပိုမိုပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုကြောင်း အဆိုပြုခဲ့ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သဘောမတူခဲ့ပေ။

ယခင်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ထားသော ဆိုင်များကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက်မှ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမူဝါဒအသစ်ကို ရေးဆွဲပြီး ထိုအချိန်တွင်မှ အခြေအနေအရ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများ ပိုမိုခေါ်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။

မူလပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူများသာမက အချို့သော ချမ်းသာသော အိမ်ထောင်စုများနှင့် ကုန်သည်များသည် အဘယ်နေရာမှ 'ကျင့်ခွိုက်'၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမူဝါဒကို စုံစမ်းသိရှိပြီး လူအများအပြားသည် ဆိုင်ခွဲတစ်ခုစီသို့ သွားရောက်မေးမြန်းကာ ဤသို့သော သရေစာဆိုင်ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုကြသည်။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုသော် 'ကျင့်ခွိုက်'သည် ယခုတွင် အမှန်ပင် နန်အန်းခရိုင်စီးပွားရေးလောကတွင် ထွန်းတောက်လာသော ကြယ်ပွင့်သစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုအိမ်တော်တွင် အေးဆေးစွာ ထိုင်နေပြီး နေ့စဉ် ပေးပို့လာသော စာရင်းစာအုပ်များကို ကြည့်ရှုနေ၏။ စာရင်းစာအုပ်ပေါ်မှ ကိန်းဂဏန်းများကို မြင်သောအခါ စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေ၏။

ယနေ့ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စာရင်းစာအုပ်များကို ကြည့်ရှုပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်စာကြည့်ခန်းအပြင်ဘက်ရှိ ခြံဝင်းငယ်တွင် နေပူဆာလှုံနေစဉ်။

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့သည်မှာ လျန်ယွီ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ဆိုသည်။

"သခင်လေးလျန်ကို ဝင်ခိုင်းလိုက်။" ပျင်းရိသော အခြေအနေကို ရုပ်သိမ်းပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အစေခံကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။"

အစေခံသည် ဆုတ်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် လျန်ယွီကို ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့သည်။

"သခင်မလေးလင်း။" လျန်ယွီသည် ပြုံးရင်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

"သခင်လေးလျန်၊ ထိုင်ပါဦး။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း ပြန်လည်တုံ့ပြန်ပြီး "ကြွပါ" ဟူသော လက်ဟန်ခြေဟန်ကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ရှုခင်းကောင်းမွန်သည်ကို မြင်သောအခါ သဘောတူလိုက်သည်။ ထိုင်ချလိုက်သည်နှင့် အစေခံသည် အခါးရည်ကို ပို့ဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဒါက အရင်က ကျွန်မအမေတို့ ရှင်တို့ရဲ့ လက်ဖက်ခြံမှာ ခူးခဲ့တဲ့ အခါးရည်အသစ်ပါ။ အရသာက ကြည်လင်ချိုမြတယ်။ သခင်လေးလျန် မြည်းစမ်းကြည့်ပါဦး။"

လျန်ယွီသည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ အခါးရည်ကို ကြည့်သော အကြည့်ပင် အနည်းငယ် ဂရုစိုက်သွားသည်။

"အင်း။"

အခါးရည်အနည်းငယ် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးနောက် အရသာသည် အမှန်ပင် ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသောအခါ လျန်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။

"နွေဦးလက်ဖက်ခြောက်ထွက်တော့ လူတော်တော်များများ လက်ဖက်ခြံကို အခါးရည်သွားခူးကြတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ အမြဲတမ်း အားလပ်ချိန်မရှိဘူး။ ဒီနေ့တော့ သခင်မလေးလင်းဆီမှာ ကိုယ့်ခြံက အခါးရည်ကို သောက်သုံးခွင့်ရတာပဲ။" ထို့နောက် သူသည် အနည်းငယ် နှမြောတသသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျန်ယွီ၏စိတ်ထဲတွင် အတွေးအခေါ်အချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ပြန်ရောက်လျှင် သူသည် လူများကို လက်ဖက်ခြံသို့ သွားရောက်၍ နွေဦးလက်ဖက်ခြောက်အချို့ ယူလာခိုင်းမည်။

"လျန်မိသားစု စီးပွားရေးကောင်းတော့ သခင်လေးလျန်က အလုပ်များနေလို့ ဒါတွေကို ဂရုမစိုက်နိုင်တာပေါ့။ ကျွန်မလို အားနေတဲ့လူနဲ့ ဘယ်တူပါ့မလဲ..." လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရွှင်စွာ ပြောဆိုရင်း သူမ၏အကြည့်သည် ခြံဝင်းအတွင်းမှ ရှုခင်းကို ဖြတ်သန်းသွားရာ စိတ်ထဲတွင် အလွန်သက်သာရာရနေသည်။

လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ပေါ့ပါးသော မျက်နှာအမူအရာနှင့် တစ်ကိုယ်လုံး အနည်းငယ် ပျင်းရိနေဟန်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အားကျသည့်စိတ် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"လျန်မိသားစု စီးပွားရေးကောင်းမွန်နိုင်တာကလည်း သခင်မလေးလင်းရဲ့ အထောက်အပံ့ကြောင့်ပါပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် လာရောက်တာက သခင်မလေးလင်းနဲ့ အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအမှာစာကိစ္စကို ဆွေးနွေးချင်လို့ပါ။ ပြီးတော့ လက်ဖက်ခြံဘက်မှာလည်း အခက်အခဲလေးတွေ ကြုံတွေ့နေရလို့ပါ။"

"ဪ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာအမူအရာမှာ ပေါ့ပါးနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤစိတ်နေစိတ်ထားသည် လျန်ယွီကိုပင် ကူးစက်သွားစေပြီး သူ့ကို တစ်ကိုယ်လုံး ပိုမိုပေါ့ပါးသွားစေခဲ့သည်။

"အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံဘက်က အခုမှ အစီရင်ခံထားတာက သခင်လေးလျန်က အမှာစာတစ်ခု ထပ်တိုးလိုက်တယ်ဆို။ ပေါင်သုံးထောင်စီလောက် ထင်တယ် ဟုတ်လား။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။" လျန်ယွီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူလိုချင်သည့် ပမာဏမှာ အမှန်တကယ်တွင် ဤမျှသာ မဟုတ်သော်လည်း ယခု အလုပ်ရုံဘက်မှ အမှာစာမှာယူသည်နှင့် စပေါ်ငွေ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ပေးချေရန် တောင်းဆိုသည်။

ထို့နောက် အမှာစာမှာယူသည့် အစဉ်လိုက်အတိုင်း ထုတ်လုပ်မှုကို စီစဉ်ပြီး နောက်ဆက်တွဲ ကုန်ပစ္စည်းပေးအပ်ချိန်ကို သတ်မှတ်သည်။

ကုန်ပစ္စည်းလာယူချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ကုန်ပစ္စည်းလာယူသည့်တစ်ချိန်တည်းတွင် ကျန်ငွေကို ပေးချေရသည်။

ဤသို့ဖြင့် စပေါ်ငွေအချိုးအစား အလွန်မြင့်မားသောကြောင့် သူသည် တစ်ကြိမ်တည်းတွင် အမှာစာအရေအတွက် များများစားစား မမှာယူရဲပေ။

သို့သော် သူ မကြာသေးမီက ကြားသိရသည်မှာ အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို သူတို့သာမက ကျိုးရှီနှင့် ဆက်စပ်သော အချို့သော ကုန်စုံဆိုင်များတွင်လည်း ဤကုန်ပစ္စည်းများ ပေါ်ထွက်လာသည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် စုံစမ်းကြည့်မှ သခင်မလေးလင်း၏ အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံသည် ကျိုးရှီ၏ အမှာစာကိုလည်း လက်ခံခဲ့ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ထို့အပြင် ကျိုးမိသားစုသားအဖတို့ မှာယူသော အမှာစာမှာလည်း အလွန်ကြီးမားသည်။

ဒါကြောင့် သူ ယခု အမှာစာထပ်တိုးလျှင်ပင် အမှာစာအသစ်၏ ကုန်ပစ္စည်းပေးအပ်ချိန်မှာ အစောဆုံး နောက်လကုန်မှ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ယခုအခြေအနေမှာ သခင်မလေးလင်း၏ အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံသည် သူတို့လျန်မိသားစုတစ်စုတည်းအတွက်သာ ထောက်ပံ့ပေးလျှင်ပင် လျန်မိသားစု၏ ကုန်ပစ္စည်းများမှာ မလုံလောက်ပေ။

နောက်ထပ် လတစ်ဝက်ကျော်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းခိုင်းလျှင် သူ့ဘက်မှ ဘယ်လိုလုပ်စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါ့မလဲ။

လျန်မိသားစုမှ လူများသည် ဒီဘက်နှင့် ဆွေးနွေးမှု အရာမထင်သည့်အခြေအနေတွင် သူကိုယ်တိုင် ဒီတစ်ကြိမ် လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ပေါင်ခြောက်ထောင်ဆိုရင် အရေအတွက်မများပါဘူး။ နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ရှင်တို့ကို ကုန်ပစ္စည်းလာယူဖို့ အကြောင်းကြားနိုင်မှာပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မမြင်တွေ့သည့်ပုံစံဖြင့် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လျန်ယွီ၏ရည်ရွယ်ချက်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။

ကျိုးမိသားစုကို ရှာဖွေပြီး တတိယသခင်လေးကျိုးတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ရရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ၏ အမှာစာမှာယူမှုစည်းကမ်းချက်များကို ပြင်ဆင်ခဲ့သည်မှာ သူမ၏လက်ချက်ပင်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ပုံစံကို မြင်သောအခါ လျန်ယွီ၏ မျက်နှာသည် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီပေါင်ခြောက်ထောင်က ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆက်တွဲအမှာစာတွေ မှာယူရင် စောင့်ဆိုင်းချိန်က အရမ်းကြာတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လျန်ယွီ၏ မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရှင်းပြလာသည် "အလုပ်ရုံဘက်က အမှာစာတွေ စုပုံနေတယ်လို့ ပြောတယ်။ အစောဆုံးစောင့်ဆိုင်းချိန်က နောက်လကုန်မှ ရောက်မယ်တဲ့။"

"ဪ။" ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နားလည်သဘောပေါက်သည့် အမူအရာကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"အခုကတော့ တကယ်ကို အဲ့လိုပုံစံပဲ။ အလုပ်ရုံဘက်က အမှာစာကြိုတင်လက်ခံတယ်။ ပြီးတော့ အမှာစာအတိုင်း ထုတ်လုပ်တယ်။ ပြီးမှ ဝယ်သူကို ကုန်ပစ္စည်းလာယူဖို့ ဒါမှမဟုတ် အသုတ်လိုက်လာယူဖို့ အကြောင်းကြားတယ်။ သူတို့ ဒီလိုပြန်ဖြေတယ်ဆိုရင် အမှာစာတွေ စုပုံနေတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တည်ကြည်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဤသဘောထားသည်မူ လျန်ယွီကို ဒေါသထွက်လာစေသည်။ သို့သော် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဒေါသထွက်၍ မဖြစ်တာကြောင့် စိတ်အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကောင်းမွန်စွာ ဆွေးနွေးရပေမည်။

"နောက်လကုန်ထိဆိုရင် အချိန်အရမ်းကြာတယ်။ လျန်မိသားစု အခုရရှိထားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေက လုံးဝမလုံလောက်ဘူး။ သခင်မလေးလင်း၊ ကျွန်တော်တို့နှစ်အိမ်က စီးပွားရေးတွေ အများကြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့ကြတာပဲ။ အသားခြောက်နဲ့ ဝက်အူချောင်းက ကျွန်တော်တို့လျန်မိသားစုအတွက် ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာ မင်း သိသင့်တယ်။

ကျိုးမိသားစုဘက်က လမ်းကြောင်းတချို့ကနေ လက်ထဲက ကုန်ပစ္စည်းတွေကို ရောင်းချနိုင်ပေမယ့် အရေအတွက်အရတော့ ကျွန်တော်တို့လျန်မိသားစုကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

လျန်ယွီသည် ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါတွေပြောတာက သခင်မလေးလင်း ကောင်းကောင်းစဉ်းစားစေချင်လို့ပါ။ အားလုံးရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို မျှတအောင် လုပ်ပေးပါ။"

လျန်ယွီ၏စကားသည် အလွန်ထိန်းချုပ်ထားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မထိခိုက်စေချင်သလို ကျိုးမိသားစုကိုလည်း မထိခိုက်စေချင်ပေ။

သို့သော် အဓိပ္ပာယ်မှာလည်း အလွန်ရှင်းလင်းသည်။ ကျိုးမိသားစုသားအဖ၏ အင်အားသည် သူ့လောက် မရှိဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ၏ စီးပွားရေးကို တိုးချဲ့လိုလျှင် ထိုအချိန်တွင် အကြီးဆုံးဖောက်သည်မှာ သူ့အပေါ်တွင် မှီခိုရပေမည်။

ယခု သူမသည် ကျိုးမိသားစုကို ဘက်လိုက်ပြီး လျန်မိသားစု၏ အမှာစာများကို ဖိနှိပ်ခြင်းသည် နှစ်အိမ်ကြားမှ ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုကို ထိခိုက်စေပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျိုးမိသားစုရဲ့ အမှာစာကို လက်ခံပြီးသွားပြီ။ ပြီးတော့ စောင့်ဆိုင်းချိန်လည်း သတ်မှတ်ပြီးသွားပြီ။

အကယ်၍ နောက်မှလာတဲ့အမှာစာကို ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်ထည့်လိုက်ရင် ကျိုးမိသားစုဘက်က ကုန်ပစ္စည်းတွေကို နောက်ဆုတ်ရလိမ့်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် တတိယသခင်လေးဘက်ကို ကျွန်မလည်း ရှင်းပြရခက်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခက်အခဲတွေ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"လူအင်အားတိုးပြီး ထုတ်လုပ်မှုတိုးမြှင့်လို့မရဘူးလား။" ထို့နောက် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

သူ ဤတစ်ကြိမ် လာရောက်ခြင်းမှာ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်ဖြစ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ခက်ခဲအောင်လုပ်ရန်မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း လိုက်ပါမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အခု ခြံတစ်ခြံစီမှာ ငရုတ်သီးခူးနေကြလို့ လူအင်အား နည်းနည်းကျပ်နေတယ်။ ပြီးတော့..."

လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးများ ပို၍တွန့်သွားသည်။

"ပြီးတော့ လူအင်အားစီစဉ်နိုင်ရင်တောင် အခု မွေးမြူရေးဝက်ရှာရခက်တော့ ထုတ်လုပ်မှုတိုးချဲ့ဖို့လည်း ခက်တယ်။"

လျန်ယွီ အံ့အားသင့်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများသည်မူ လှုပ်ရှားသွားသည်။ ရုတ်တရက် သူမက "ဒီလိုလုပ်ပါလား၊ သခင်လေးလျန်က ကျွန်မအတွက် မွေးမြူရေးဝက်ရှာပေးနိုင်ရင် ရှင်ရှာလာတဲ့ အဲ့ဒီဝက်သားတွေအတွက် ကျွန်မ အလုပ်ရုံဘက်ကို မှာပေးနိုင်တယ်။ သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းစရာမလိုဘူးလို့။ ပြီးတော့ လူအင်အားအပိုစီစဉ်ပြီး ထုတ်လုပ်ပေးမယ်။"

သူသည် အမှာစာတစ်ခု မှာယူရန် လာရောက်ခြင်းသာဖြစ်ရာ ထိုသူက သူ့ကို မွေးမြူရေးဝက်ရင်းမြစ်ရှာဖွေခိုင်းသည်။

"ပြီးတော့ သခင်လေးလျန်ရှာပေးမယ့် မွေးမြူရေးဝက်တွေအတွက် အလုပ်ရုံဘက်က စပေါ်ငွေမယူဘူး။ မွေးမြူရေးဝက်တွေရဲ့ကုန်ကျစရိတ်ကိုလည်း ကျွန်မတို့ကိုယ်တိုင်တာဝန်ယူပါ့မယ်။" လျန်ယွီ၏ မျက်နှာအမူအရာ မကောင်းသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖြည့်စွက်ပြောပြောလိုက်သည်။

မတတ်နိုင်ပေ၊ ယခု ချင်းရှီမြို့သာမက ဘေးမှ မြို့အနည်းငယ်၏ မွေးမြူရေးဝက်အများစုကို သူမ မှာယူထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ကြာရှည်မခံနိုင်ပေ။

သူမသာ အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ၏ စီးပွားရေးကို တိုးချဲ့ပြီး ငွေများများရှာဖွေလိုလျှင် ဤပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ နည်းလမ်းရှာဖွေခိုင်းရပေမည်။

စပေါ်ငွေနှင့် ပတ်သက်၍မူ ယခု လျိုအိမ်တော်စာရင်းပေါ်မှ ငွေများသည် နေ့စဉ်တိုးပွားလာသောကြောင့် သူမသည် ယခုအချိန်တွင် သိပ်ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါမှ လျန်ယွီ၏မျက်ဝန်းများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

လျန်မိသားစု၏ အဓိကလုပ်ငန်းမှာ စားသောက်ဆိုင်ဖြစ်ပြီး ဒီဘက်ပိုင်းတွက် သေချာပေါက် အဆက်အသွယ်များရှိလေသည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော် စမ်းကြည့်တာပေါ့။" ထို့နောက် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

စပေါ်ငွေမပေးရဘဲ စောင့်ဆိုင်းစရာလည်း မလိုပေ။ ငွေကြေးနှင့် ကုန်ပစ္စည်းပေးအပ်ချိန်ပြဿနာများအားလုံး ဖြေရှင်းနိုင်လျှင် စမ်းကြည့်သင့်ပေသည်။

လျန်ယွီ၏ ပြန်လည်ဖြေကြားချက်ကို ကြားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ သခင်လေးလျန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"

ပြောရင်း သူမသည် အခါးရည်ခွက်ကို ကိုင်မြှောက်၍ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

အင်း... အရသာ တကယ်ကောင်းသည်။

လျန်ယွီသည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ သူသည် သူလာရောက်သည့် ဒုတိယရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြောလိုက်သည်။

လက်ဖက်ခြံဘက်တွင် ကြုံတွေ့နေရသော ပြဿနာများကို လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်ရှည်စွာ ဖြေကြားပြီး သူမ၏အကြံဉာဏ်များကို ပြောကြားခဲ့သည်။

လျန်ယွီသည် မှတ်သားထားပြီး များစွာ အကျိုးရသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။

"ဒီပြဿနာတွေ ဖြေရှင်းပြီးရင် လက်ဖက်ခြံဘက်က မကြာခင်မှာ ပြီးစီးနိုင်လောက်တယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် သခင်မလေးလင်း အားလပ်ရင် မိသားစုနဲ့အတူ သွားကြည့်ပါဦး။" လျန်ယွီသည် ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ဤလက်ဖက်ခြံသည် သူတည်ဆောက်သည့် ပထမဆုံးအပန်းဖြေစခန်းဖြစ်ပြီး အတော်အတန် စိတ်အားထည့်ထားသည်။

တည်ဆောက်ပြီးနောက်တွင် လည်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်ရုံသာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အကျိုးသက်ရောက်မှုကောင်းမွန်လျှင် ဆက်လက်တိုးချဲ့ရန် စဉ်းစားပေလိမ့်မည်။

လျန်မိသားစု၏ လက်ရှိစီးပွားရေးမှာ စားသောက်ဆိုင်များမှလွဲ၍ ငွေကြေးအကန့်အသတ်ကြောင့် လောလောဆယ် သူသည် အခြားစမ်းသပ်မှုများ ဆက်လက်ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်မထားပေ။

အပန်းဖြေစခန်းကဲ့သို့သော စီးပွားရေးမှာမူ အနည်းငယ် စမ်းသပ်ရန် တန်ဖိုးရှိသည်။ ခြံကိုယ်တိုင်သည် တန်ဖိုးရှိပြီး ငွေပေါ်လွယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

***