အလုပ်ခန့်အပ်ခံရခြင်း

လူနှစ်ယောက် အတူတကွ လုပ်ဆောင်လိုက်ရာ မကြာမီပင် လင်းလောင်စစ်၏ဇနီး သယ်ဆောင်လာသော မုန်ညင်းဖြူများကို ချိန်တွယ်ပြီးစီးသွား၏။

"စုစုပေါင်း ၅၂ ပေါင် နဲ့ ၆ မူးသား ရှိတယ်။ ၅၃ ပေါင် လို့ပဲ တွက်လိုက်မယ်" ဘေးမှ ငွေရှင်းရန် တာဝန်ယူထားသူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ ၅၃ ပြား၊ ခင်ဗျား ရေကြည့်လိုက်ပါ" ဤသို့ပြောရင်း ကြေးနီပြား ၅၃ ပြားကို ယူ၍ လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည်ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

လုပ်ငန်းစွမ်းဆောင်ရည် မြှင့်တင်ရန် ကြေးနီပြားများကို ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဆယ်ပြားလျှင် တစ်ကြိမ် စက္ကူပြားများဖြင့် ခြားထားရာ ရေတွက်စစ်ဆေးရန် အလွန် အဆင်ပြေလှ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူကြီးမင်းဝမ်" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ကြေးနီပြားများကို ယူ၍ ဘေးသို့ သွားကာ ရေတွက်လိုက်သည်။ အရေအတွက် မှန်ကန်ကြောင်း သေချာသွားမှ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် ကြေးနီပြားများကို ယူလာသော ပိုက်ဆံအိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်၏။ ပြီးလျှင် ပိုက်ဆံအိတ်ကို အင်္ကျီအိတ်ထဲသို့ ဂရုတစိုက် ထည့်သိမ်းလိုက်သည်။

ပြီးမှ ဘေးတွင် ချထားသော ကျောပိုးတောင်းအလွတ်ကို ပခုံးပေါ်သို့ ပြန်လည် ထမ်းပိုးလိုက်သည်။ ပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် တုံ့ဆိုင်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ထပ်မံ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် မုန်ညင်းဖြူ လာရောင်းသူ နောက်ထပ် မရှိသေးရာ ငွေရှင်းရန် တာဝန်ယူထားသော စာရင်းကိုင် လူကြီးမင်းဝမ်သည် ကြေးနီပြားများကို ပြန်လည် စီစဉ်နေ၏။

လင်းလောင်စစ်၏ဇနီး လျှောက်လာသည်ကို မြင်သော် လူကြီးမင်းဝမ်၏မျက်နှာထက်တွင် နားမလည်နိုင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။

"ဘာလဲ၊ အရေအတွက် မမှန်လို့လား" ဟု လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား မေးလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ဇနီး မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီမြန်းသွားသည်။

"မ... မဟုတ်ပါဘူး၊ မှန်ပါတယ်" ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်သပ်နေရင်း လူတစ်ကိုယ်လုံး တင်းမာနေကာ စကားပြောသည်မှာပင် အနည်းငယ် မပီမသ ဖြစ်နေ၏။

"ဒါဆို ဘာကိစ္စ ရှိသေးလို့လဲ" ထိုအမူအရာကို မြင်သော် လူကြီးမင်းဝမ်၏ မျက်နှာထားသည် အနည်းငယ် နူးညံ့သွားသည်။

သူသည် ဤနေရာတွင် တာဝန်ယူပြီး ရွာသားအများအပြားနှင့် ဆက်ဆံခဲ့ရသည်။ သူက စာရေးနိုင် တွက်ချက်နိုင်သည့်အပြင် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကလည်း သူတို့နှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသောကြောင့် ရွာသားအများစုက သူ့ကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ ထို့အပြင် မရိုးသားသော အချို့သူများ သူ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းကို ခံရပြီးနောက် ရွာသားများက သူ့ကို ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာကြသည်။ သို့သော် ထိုရိုးသားဖြူစင်သော ရွာသားများအပေါ်တွင်မူ သူသည် အမှန်တကယ် စိတ်ရှည်မှု ပိုမို ပေးလို၏။

"ကျွန်မ... ကျွန်မ မေးချင်တာကလေ၊ အလုပ်ရုံဘက်မှာ လူ... လူထပ်ခေါ်သေးလား မသိဘူး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက မျက်နှာနီမြန်းစွာဖြင့် လူကြီးမင်းဝမ်အား ပြောလိုက်သည်။

လူကြီးမင်းဝမ်သည် ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ ပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"လူခေါ်တဲ့ ကိစ္စက ကျွန်တော့်ဘက်က တာဝန်မယူရဘူး။ ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်..." ဤသို့ပြောရင်း လူကြီးမင်းဝမ်က လမ်းညွှန်တစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား ဟိုဘက်ကို သွားကြည့်လိုက်ပါ။ တကယ်လို့ လူခေါ်တယ်ဆိုရင် ကြေညာ ကပ်ထားလိမ့်မယ်"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာသည် ပို၍ နီမြန်းသွားသည်။

"ဒါ... ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက စာမတတ်ဘူး" ဟု တုန်လှုပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လူကြီးမင်းဝမ်သည် ကြောင်သွားပြန်သည်။ ဘေးတွင် အလေးချိန် ချိန်တွယ်ရာ၌ ကူညီပေးနေသော သူ့လက်ထောက်နှစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မုန်ညင်းဖြူ လာပို့သော ရွာသားများ ခေတ္တမျှ မရှိသည်ကို တွေ့သော် သူ၏လက်အောက်ကတစ်ဦးကို လှမ်း၍ ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ဟွာ၊ မင်း ဒီအစ်မကြီးကို တစ်ခေါက်လောက် လိုက်ပို့ပေးလိုက်ပါလား။ ပြီးတော့ တစ်ခါတည်း ကူမေးပေးလိုက်၊ ငါတို့အလုပ်ရုံမှာ လူခေါ်သေးလားလို့"

"ဟုတ်ကဲ့။ ဒေါ်လေး၊ ဒါဆို ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို လိုက်ပို့ပေးမယ်" ဝမ်ဟွာက လန်းဆန်းတက်ကြွစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူကြီးမင်းဝမ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူငယ်လေး။" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

လူကြီးမင်းဝမ်နှင့် ဝမ်ဟွာတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို အားမနာရန် ပြောလိုက်ကြသည်။

ပြီးနောက် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ဝမ်ဟွာနောက်သို့ လိုက်၍ အလုပ်ခေါ်သည့် နေရာသို့ သွားလေသည်။ ထိုနေရာသို့ ရောက်မှ ကြေညာကပ်သည့် နေရာတွင် မူလက ကပ်ထားသော ကြေညာမှာ ဆုတ်ဖြဲခံထားရပြီး ဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝမ်ဟွာသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် ဤသည်မှာ အလုပ်သမားများ ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည်၏ မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ရှိသော မျက်နှာကို မြင်သော် ဝမ်ဟွာသည် အခြေအနေကို ပြောပြရန် အားနာနေမိသည်။

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် ဝမ်ဟွာသည် သူမကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ကြေညာကို ဖြဲလိုက်ပြီဆိုတော့ လူပြည့်သွားလို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒေါ်လေး အရင်ဆုံး စိတ်မပူပါနဲ့။ ကျွန်တော် အထဲဝင်ပြီး ဒေါ်လေးအတွက် မေးကြည့်လိုက်မယ်။ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်" ဟု ဝမ်ဟွာက ပြောလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် လူငယ်လေး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" မျက်နှာအနှံ့ ကျေးဇူးတင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ထိုအမူအရာသည် ဝမ်ဟွာအား ပို၍ပင် ကူညီလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

"ဒေါ်လေး အားမနာပါနဲ့" ဟု တစ်ခွန်းဆိုပြီးနောက် ဝမ်ဟွာသည် အထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

ပြီးနောက် မကြာမီပင် ဝမ်ဟွာသည် ပြန်ထွက်လာပြီး မျက်နှာထက်တွင် ဝမ်းမြောက်သော အမူအရာ ပါလာသည်။

"ဒေါ်လေး၊ ကျွန်တော်နဲ့ အမြန်လိုက်ခဲ့" ဟု ရယ်မောရင်း လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"အေး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက တစ်လုံးတည်း ပြန်ဖြေရင်း အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပြီးနောက် ဝမ်ဟွာသည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို အတွင်းဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း လမ်းလျှောက်နေစဉ်အတွင်း အခြေအနေကို လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား ပြောပြလိုက်သည်။

အမှန်မှာ အလုပ်ရုံ၏ လူအင်အားသည် ယခု ပြည့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မကြာသေးမီက အလုပ်ရုံမှ ဝယ်ယူသော မုန်ညင်းဖြူများ ပိုမို များပြားလာသောကြောင့် ထုတ်လုပ်မှု တိုးမြှင့်ရန် အလုပ်ရုံမှ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဆေးကြောမည့် အမျိုးသမီး အလုပ်သမား အနည်းငယ် ထပ်မံ တိုးမြှင့်ရန် ယခုလေးတင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြည့်ပါဦး၊ ကြေညာသစ် မကပ်ရသေးမီတွင် ဝမ်ဟွာဘက်မှ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အခန်းငယ်လေး တစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် လူခေါ်ရန် တာဝန်ယူထားသူကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အတွင်း၌ လူသုံးယောက် ရှိနေပြီး ထိုအထဲမှ နှစ်ယောက်ကို သူမ သိနေသေးသည်။ သိကျွမ်းသော ထိုနှစ်ယောက်အနက် တစ်ယောက်မှာ ရွာသူတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ အလုပ်ရုံ၏ ပိုင်ရှင်များထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ကျိုးရှီ ပင် ဖြစ်သည်။

ဤလူနှစ်ယောက်ကို မြင်သော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မိမိကိုယ်မိမိ မသိလိုက်ဘဲ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားလိုက်ပြီး ထိုနှစ်ယောက် သူမကို မှတ်မိသွားမည်ကို မလိုလားပေ။

သို့သော် ဒါက ဘယ်လိုများအသုံးဝင်ပါ့မလဲ။ ရွာတစ်ရွာတည်းတွင် နေထိုင်ကြသည်ဖြစ်ရာ မည်သို့ မမှတ်မိဘဲ နေမှာလဲ။ ကျိုးရှီပင်လျှင် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို မှတ်မိသွားသည်။

"သခင်မကျိုး၊ ဒီဒေါ်လေးပါပဲ" ဝမ်ဟွာသည် ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မတွေ့မိဘဲ ကျိုးရှီအား ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"အင်း" ဟု ဝမ်ဟွာအား တစ်လုံးတည်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တော်ပြီ၊ မင်း အရင် ထွက်သွားတော့" ဟု ဆက်ပြောသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ဝမ်ဟွာက ပြန်ဖြေသည်။

လှည့်ထွက်မသွားမီ လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား "ကြိုးစား" ဟူသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သွားပြီးမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးမှာ ကျိုးရှီ၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရရာ အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး မလုံမလဲ ဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းကို ငုံ့ထားရင်း တုန်ယင်လာမတတ်ပင် ဖြစ်နေ၏။

"ဟိုမှာ ရပ်မနေနဲ့တော့၊ ဒီကို လာခဲ့။ ငါတို့ရဲ့ အချက်အလက်တွေနဲ့ ခံစားခွင့်တွေကို အရင် နားထောင်ကြည့်" ဟု ကျိုးရှီက ပြောလိုက်သည်။

ဤတစ်ယောက်နှင့် ပတ်သက်၍ သူမသည် ယခင်က ညီမလေး (လင်းရှောင်ယွဲ့) ပြောသည်ကို ကြားဖူးသည်။ လင်းမိသားစုမှ အခြားသူများနှင့် မတူဘဲ ညီမလေးသည် ဤတစ်ယောက်အပေါ် အထင်အမြင် မဆိုးလှပေ။

"ဟုတ်ကဲ့" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

တောင့်တင်းသော ကိုယ်ဖြင့် ကျိုးရှီထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

"ထိုင်လေ" ကျိုးရှီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ဤမျှ တင်းမာနေသည်ကို ကြည့်ပါဦး၊ သူမသည် ထိုမျှ ကြောက်စရာ ကောင်းနေလို့လား။

"ဟုတ်ကဲ့" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ထပ်မံ ပြန်ဖြေသည်။

ခုံတန်းကို ဆွဲယူပြီး စည်းကမ်းတကျ ထိုင်ချလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို ဆက်လက် အာရုံမစိုက်တော့ပေ။ ထိုအစား သူမဘေးမှ လူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထိုသူအား အလုပ်ခေါ်သည့် အချက်အလက်များနှင့် ခံစားခွင့်များကို လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား ပြောပြစေသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ရင်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ အခြေအနေနှင့် တစ်ချက်ချင်းစီ တိုက်ဆိုင်စစ်ဆေးနေသည်။ အားလုံး ကိုက်ညီနေသည်ကို တွေ့ရှိမှ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် အေးချမ်းသွားသည်။

"အကြမ်းဖျင်း အခြေအနေက ဒီလောက်ပါပဲ။ မင်းဘက်က မေးစရာ တစ်ခုခု ရှိသေးလား" အချက်အလက်များနှင့် ခံစားခွင့်များ ပြောပြီးနောက် ထိုသူက လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား မေးလိုက်သည်။

"မ... မရှိပါဘူး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ထိုသူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျိုးရှီက စကားစလိုက်သည်။

"သူ့အတွက် ဖောင်ဖြည့်ပြီး မှတ်တမ်းတင်လိုက်တော့၊ အချက်အလက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီပြီး မနက်ဖြန် အလုပ်ဆင်းနိုင်မယ်ဆိုရင် ခန့်လိုက်တော့"

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာထက်တွင် ချက်ချင်း အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာမှုတို့ ပေါ်လာသည်။

"အလုပ်ဆင်းနိုင်ပါတယ်။ ဒီညပဲ အလုပ်ဆင်းဆိုရင်တောင် ဖြစ်ပါတယ်" ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားတစ်ခွန်းကြောင့် အခန်းထဲရှိ ကျန်လူသုံးယောက်မှာ ရယ်မောသွားကြသည်။

"ဒီညတော့ ထားလိုက်ပါတော့။ ငါတို့အလုပ်ရုံမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့လူတွေပဲ အချိန်ပို ဆင်းရတာ။ မင်း မနက်ဖြန် နေ့ခင်းဘက် လာခဲ့။ မင်းကို အလုပ်သင်ပေးမယ့်လူ ရှိလိမ့်မယ်" ကျိုးရှီက ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သိပါပြီ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မကျိုး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်ပြီး ကျိုးရှီအား ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် ပြုံးရင်း လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို လက်ပြနှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျိုးရှီ ထွက်သွားသည်နှင့် အခန်းတွင်းမှ လေထုသည် ချက်ချင်း ပေါ့ပါးသွားသည်။ ခုနက လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား အလုပ်ခေါ်သည့် အခြေအနေများ ပြောပြခဲ့သော ထိုအမျိုးသမီးသည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို ပြုံးရင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းကတော့ တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ သခင်မကျိုး ကိုယ်တိုင်က စကားပြောသွားပြီဆိုတော့ မင်းအခြေအနေတွေနဲ့ ကိုက်ညီနေသရွေ့ ငါ့ဘက်က မင်းကို လာခိုင်းလို့ ရသွားပြီ"

ကံကောင်းတာ သေချာသည်။ ယနေ့သာ သခင်မကျိုး မရှိဘဲ လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလုပ်လာလျှောက်ပါက သူမအအနေဖြင့် ကိုယ့်သဘောနှင့်ကိုယ် လက်ခံထားရန် မဝံ့ရဲပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သာ့ရှီရွာသူ တစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အလျောက် သူတို့၏ သခင်မလေးလင်း (လင်းရှောင်ယွဲ့) နှင့် လင်းမိသားစု၏ အငြိုးအတေးများကို သူမသည် အရှင်းလင်းဆုံး သိသူဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အခြေအနေတွင် လင်းမိသားစုဝင် တစ်ယောက်ကို သူမက မည်သို့ လက်ခံထားရဲပါ့မလဲ။ သခင်မလေးလင်းသာ သိသွားပါက ကိုယ့်ပြဿနာကိုယ် ရှာသလို ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်လား။

သို့သော် ယခု သခင်မကျိုး ကိုယ်တိုင်က စကားဆိုသွားပြီ ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စသည် ရိုးရှင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"တော်ပြီ၊ နောက်ဆို ငါမေးတာကို မင်း အမှန်အတိုင်း ဖြေ။ ငါ့ဘက်က မင်းအတွက် စာရင်းသွင်းပေးမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အကြိမ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုသည်။

ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူက တစ်ခွန်း မေးလိုက်၊ သူမက တစ်ခွန်း ဖြေလိုက်ဖြင့် ပူးပေါင်းကာ စာရင်းသွင်းပုံစံကို ဖြည့်စွက်ပြီးစီးသွားသည်။

"ကောင်းတယ်၊ အချက်အလက်တွေ အကုန်ကိုက်ညီတယ်" စာရင်းသွင်းသူသည် ပြုံးရင်း စုတ်တံကို ချလိုက်သည်။

ပြီးနောက် အံဆွဲထဲမှ အလုပ်သမားကတ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည်ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါကို ယူသွား၊ မနက်ဖြန် ချန်အချိန် (နံနက် ၇ နာရီမှ ၉ နာရီ) မတိုင်ခင် ဒီနေရာကိုပဲ ငါ့ဆီ လာခဲ့။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ မင်းကို အလုပ်ဆင်းဖို့ လိုက်ပို့ပေးမယ်"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာထက်တွင် အံ့ဩဝမ်းသာမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကတ်ပြားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အလျင်အမြန် ယူကာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"တော်ပါပြီ၊ အားမနာပါနဲ့တော့။ နောက်ဆို အလုပ် ကြိုးစားလုပ်"

"ဟုတ်ကဲ့၊ သေချာပေါက် ကြိုးစားမှာပါ"

လင်းလောင်စစ်၏ဇနီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျောပိုးတောင်းကို ပိုး၍ ပြန်လာရာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ ခုန်မပေါက်မိရုံတမယ် ဖြစ်နေသည်။ လမ်းတွင် တွေ့ဆုံသော ရွာသူရွာသားတိုင်းကို ပြုံးရွှင်စွာ နှုတ်ဆက်ရင်း ခြေလှမ်းတို့သည် ပေါ့ပါး လျင်မြန်နေ၏။

တမင်တကာ ခြေလှမ်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ မကြာမီပင် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

ဤအချိန်တွင် လင်းမိသားစု စတုတ္ထအိမ်၏ ခြံဝန်းငယ်လေးထဲ၌ လင်းလောင်စစ်သည် ပြန်မရောက်သေးပေ။ သူမ၏ ကလေးနှစ်ယောက်သည် ခြံဝန်းထဲသို့ရောက်နေပြီဖြစ်သော မုန်ညင်းဖြူများကို ကူညီ ပြင်ဆင်နေကြသည်။

လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံသည် မုန်ညင်းဖြူများကို ဝယ်ယူရာတွင် အားလုံးကို လက်ခံခြင်း မဟုတ်ပေ။ အချို့ ညှိုးခြောက်နေသော သို့မဟုတ် အလွန် ရင့်နေသော အရွက်များကို ဖယ်ရှားပစ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ရောင်းချ၍ မရသော ထိုအရွက်များကိုမူ သူတို့သည် အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးရန် ချန်ထားလေ့ရှိကြသည်။

"သာ့နျို၊ အာ့နျို၊ မင်းတို့အဖေ ပြန်လာပြီလား" လင်းလောင်စစ်၏ဇနီးက ပြုံးရင်း သူမ၏ ကလေးနှစ်ယောက်ကို မေးလိုက်သည်။ သူမခင်ပွန်းကို သတင်းကောင်း မျှဝေရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။

"မလာသေးဘူး" သာ့နျိုက သူ့အမေကို ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သူ့အမေ မျက်နှာထက်မှ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရသော အပြုံးကို မြင်သော် မျက်နှာငယ်လေးထက်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"အမေ၊ အဖေကပြောတယ် လယ်ထဲက မုန်ညင်းဖြူတွေ ရိတ်ပြီးရင် သားနဲ့ ညီလေးကို 'ကျင့်ခွိုက်' မှာ လိုက်ကျွေးမယ်တဲ့။ အဲ့ဒါ တကယ်လားဟင်"

ဤစကား ထွက်လာသည်နှင့် အာ့နျိုသည်လည်း သူ့အမေကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်တို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ရွာထဲမှ ကလေးအများအပြားသည် 'ကျင့်ခွိုက်' တွင် သွားစားဖူးကြသည်။ 'ကျင့်ခွိုက်' ဆိုင်မှ အစားအစာများသည် အရသာ အလွန် ကောင်းသည်ဟု ကြားသိရသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ခဏမျှ ကြောင်သွားသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်၏ တောင့်တသော မျက်ဝန်းများကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"အင်း၊ တကယ်ပေါ့။ မုန်ညင်းဖြူ ရိတ်ပြီးတဲ့အထိ စောင့်စရာမလိုဘူး။ မနက်ဖြန်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် အမေက လျိုအိမ်ကနေ မင်းတို့အတွက် ဝယ်လာခဲ့မယ်"

ဘာကြောင့်များ 'ကျင့်ခွိုက်' ဆိုင်တွင် သွားစားရန် လိုအပ်တော့မှာလဲ။ လျိုမိသားစုတွင် မာလာတုတ်ထိုးများ ရောင်းချနေပြီး ဈေးနှုန်းမှာ 'ကျင့်ခွိုက်' သို့ တိုက်ရိုက် သွားစားခြင်းထက်ပင် အနည်းငယ် သက်သာသေးသည်။

အလုပ်ရုံတွင် အလုပ်လုပ်သော အလုပ်သမားများအတွက်မူ လျိုမိသားစုဘက်မှ ပို၍ပင် ဈေးလျှော့ပေးသေးရာ ဤသည်မှာလည်း လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံ၏ အလုပ်သမား ခံစားခွင့်များထဲမှ တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်သည်။

ယခင်က သူမ လယ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ဤကိစ္စကို အခြားသူများ ပြောသည်ကို အကြိမ်ကြိမ် ကြားခဲ့ဖူးသည်။

ယခု သူမသည်လည်း လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံ၏ အလုပ်သမားတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီ ဖြစ်ရာ နောင်တွင် မာလာတုတ်ထိုး အချို့ကို ဈေးနှုန်းသက်သာစွာဖြင့် ဝယ်ယူနိုင်ပေပြီ။

"တကယ်လား၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ" သာ့နျိုသည် တုံ့ပြန်ချိန် မရသေးမီတွင် အာ့နျိုသည် သူ့အမေဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားလေသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် သူမ၏သားငယ်ကို ပြုံးရင်း ပွေ့ဖက်လိုက်ကာ သားဖြစ်သူ၏ ညစ်ပတ်နေသော မျက်နှာကို သန့်စင်ပေးရင်း ရယ်မောကာ စနောက်သော စကားများကို ဆိုနေသည်။

ခြံဝန်းငယ်လေးထဲတွင် ချက်ချင်း ရယ်မောသံတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

လင်းလောင်စစ်သည် မုန်ညင်းဖြူများ ထမ်း၍ ပြန်လာသောအခါ ဤသို့ သာယာပျော်ရွှင်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချွေးသီးများ ပြည့်နေသော မျက်နှာထက်မှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူလည်း လိုက်၍ ပြုံးလိုက်မိသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ဇနီးသည် လှုပ်ရှားသံ ကြား၍ သူမခင်ပွန်း ပြန်လာသည်ကို မြင်သော် အလျင်အမြန် ကူညီရန် သွားလိုက်သည်။

"ဒီမှာ မင်း ကူစရာမလိုဘူး။ ငါ့အတွက် ရေတစ်ခွက်ပဲ သွားခပ်ပေး" လင်းလောင်စစ်သည် သူ၏ ဇနီးကို ရှောင်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေပြီး အိမ်ထဲသို့ လှည့်ဝင်သွားသည်။

မကြာမီပင် သူမ၏ခင်ပွန်းအတွက် ရေခပ်၍ ယူလာခဲ့သည်။

လင်းလောင်စစ်သည် ရေကို ယူပြီး တစ်ဝက်ကျော်ကို ဂလုဂလုမြည်အောင် သောက်ချလိုက်သည်။ ပြီးမှ ဘေးသို့ သွား၍ ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူမခင်ပွန်း၏ ချွေးသံရွှဲရွှဲ ဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်သော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။

"ရှင် ပင်ပန်းသွားပြီ။ လယ်ထဲက မုန်ညင်းဖြူတွေအကုန် ရိတ်လာခဲ့တာလား" ဤသို့ပြောရင်း အပြည့်ထည့်ထား၍ မောက်နေသော မုန်ညင်းဖြူ တောင်းနှစ်လုံးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ရိတ်လာခဲ့ပြီ" လင်းလောင်စစ်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်။

"အခု နေရှိသေးတုန်း၊ ခဏနေရင် အတူတူ အရွက်တွေ ရှင်းကြတာပေါ့၊ ပြီးရင် ငါ လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံကို ထမ်းသွားပို့လိုက်မယ်"

လျိုမိသားစုနှင့် ပြဿနာ ရှိခဲ့ဖူးသောကြောင့် သူတို့အိမ်မှ လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံသို့ ပို့သော မုန်ညင်းဖြူများသည် အားလုံး ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံဘက်မှ သူတို့၏ မုန်ညင်းဖြူများကို လက်မခံရန် အကြောင်းပြချက် ရှာမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် လက်ရှိအချိန်အထိ ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုး မဖြစ်ပွားခဲ့သေးပေ။

ရုတ်တရက် လင်းလောင်စစ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် သူ့ဇနီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ခုနက ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ၊ အရမ်း ပျော်နေကြတာ" ဟု ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ပြန်မဖြေရသေးမီတွင် သူမ၏ သားငယ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အမေက ပြောတယ်။ မနက်ဖြန်ကျရင် လျိုအိမ်ကနေ မာလာတုတ်ထိုး ဝယ်လာကျွေးမယ်တဲ့" ဟု ချွဲနွဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်သည် ကြောင်သွားသည်။ သူ၏လက်ကြီးဖြင့် သားငယ်ကို ပွေ့ချီကာ သူ့ပေါင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ပါးစပ်မှ သဘောတူသော စကားများ ဆိုရင်း မျက်လုံးကမူ သားကြီးထံသို့ ပြုံးစိစိဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သားကြီးဖြစ်သူက သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သလို ကြည့်နေပြီး သားငယ်ကို ကြည့်သော မျက်ဝန်းများတွင် အားကျမှု အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ စိတ်နှလုံးသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သားကြီးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"သာ့နျို၊ လာခဲ့"

သာ့နျိုသည် သူ့အမေကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အမေ၏ အားပေးသော မျက်ဝန်းများကို မြင်မှ ကိုယ်ကို ရွှေ့လျားကာ လင်းလောင်စစ်၏ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

လင်းလောင်စစ်သည် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကြီးဖြင့် သာ့နျို၏ခါးကို ပွေ့ဖက်ကာ အားသုံးလိုက်ရာ သာ့နျိုကိုလည်း သူ့တစ်ဖက်သော ပေါင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်နိုင်လေသည်။

"အိုက်ယိုး၊ ဒီကောင်လေးက အာ့နျိုထက်တောင် လေးသေး" ပြီးနောက် ပါးစပ်မှ ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

သာ့နျို၏ ပါးပြင်သည် နီမြန်းသွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ နွေးထွေးမှုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

ဤသူသည် သူတို့၏ပထွေးဖြစ်သော်လည်း သူတို့အပေါ် အလွန် ကောင်းမွန်လှသည်...

သားနှစ်ယောက်ကို ခဏမျှ ချော့မြူပြီးနောက် သူ့ဇနီးသည်၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် လင်းလောင်စစ်သည် ကလေးနှစ်ယောက်ကို အောက်သို့ ချပေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်မှသာ လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက သူမ လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံတွင် အလုပ်သမားအဖြစ် အလုပ်ရသွားသည့် ကိစ္စကို လင်းလောင်စစ်အား ပြောပြလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်သည် ကြားပြီးသော် တစ်ကိုယ်လုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။

ယခင်က သူသည် ဇနီးအား လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံတွင် အလုပ်သွားလျှောက်ရန် သဘောတူခဲ့သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ မျှော်လင့်ချက် များများစားစား မထားခဲ့ပေ။

မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ရွာသူရွာသားများပင်လျှင် သွားလျှောက်တိုင်း အလုပ်ခန့်အပ်ခြင်း ခံရသည် မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် သူတို့အိမ်သည် လျိုမိသားစုနှင့် ပြဿနာ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း...

"တ... တကယ်ကြီး အလုပ်ရသွားတာလား" လင်းလောင်စစ်က မယုံနိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။

"တကယ် အလုပ်ရသွားတာ။ သခင်မကျိုး ကိုယ်တိုင် သဘောတူလိုက်တာ။ ပြီးတော့ ဟင်းရွက်ဆေးတဲ့ အလုပ်သမားက လုပ်ခလစာ ပိုမြင့်တယ်၊ တစ်နေ့ကို ပြား ၇၀ တောင် ရတယ်" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်လာရင် အချိန်ပိုတောင် ရှိသေးတယ်။ အချိန်ပို တစ်ချိန် (နှစ်နာရီ) ကို ပြား ၃၀ တောင်"

လင်းလောင်စစ်သည် နားထောင်ရင်း မျက်လုံးများပင် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ကျွန်မ ကလေးနှစ်ယောက်ကို ကတိပေးလိုက်တာ။ မနက်ဖြန် သူတို့အတွက် မာလာတုတ်ထိုး ဝယ်လာခဲ့မယ်လို့လေ" လင်းလော

***