စိတ်အားထက်သန်သော အစ်မကြီးဝမ်

"တကယ်ပဲ မျက်နှာပြောင်လွန်းလိုက်တာ။ မောင်းထုတ်လိုက်တာနဲ့ ပေးထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ယူသွားသေးတယ်..."

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာထက်တွင် စိုးရိမ်သောက အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။

"အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်မလည်း ဒေါသထွက်သွားလို့ ခင်ပွန်းကို ပြောလိုက်မိတာ။ နေရာအသစ် ပြန်ရှာပြီး အိမ်ဆောက်မယ်၊ ပြီးရင် လင်းမိသားစုကနေ ပြောင်းထွက်မယ်လို့လေ"

ဤသို့ပြောရင်း လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အနည်းငယ် နောင်တရသွား၏။

ထိုအတွေးကို နောင်တရခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ စောစီးစွာ ပြောလိုက်မိခြင်းကို နောင်တရခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ယခု အိမ်တွင် ပိုလျှံသော ငွေများများစားစား မရှိပေ။ အနည်းဆုံးတော့ အိမ်ဆောက်ရန်မှာ ကွာဟချက် များစွာ ရှိနေသေးသည်။ သူမ ယခု ဤအရာများကို တင်ပြလိုက်ခြင်းသည် သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် နေ့စဉ် ဖိအားများ ခံစားရသည်မှလွဲ၍ ယာယီအားဖြင့် ကြီးမားသော အသုံးဝင်မှု မရှိသေးပေ။

အစ်မကြီးဝမ်သည် ကြောင်သွား၏။

"ဒါဆို မင်းယောက်ျားက ဘယ်လို ပြောလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"သူ သဘောတူတယ်" ဟု လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ပြန်ဖြေ၏။

အစ်မကြီးဝမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်သော အမူအရာ ပြု၏။

"ဒါဆို ဘာတွေ စဉ်းစားစရာ လိုသေးလဲ၊ ပြောင်းပေါ့။ လင်းမိသားစုက အဲ့ဒီလူတွေနဲ့ အတူတူ နေရတာ တစ်နေ့လုံး အငွေ့အသက် မကောင်းဘဲနဲ့ နေလို့လည်း မလွတ်လပ်ဘူး"

အစ်မကြီးဝမ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကလေးနှစ်ယောက်အတွက်၊ ပြီးတော့..." ဤသို့ပြောရင်း လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။

"မင်းနဲ့ လင်းလောင်စစ်၊ ကလေး ထပ်ယူဖို့ စီစဉ်ထားသေးတယ်မလား" ဟု ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာ နီမြန်းသွား၏။

"ဟုတ်တယ်" ဟု ရှက်ရွံ့စွာ တစ်ခွန်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ် ရယ်လိုက်မိသည်။

"ဟားဟား၊ ဒါက ဘာဖြစ်လဲ။ မင်းအသက်အရွယ်နဲ့ ကြိုးစားကြည့်ရင် အခွင့်အရေး ရှိပါသေးတယ်။ လင်းလောင်စစ်က မင်းအပေါ် ကောင်းမှတော့ သူ့အတွက် ကလေးတစ်ယောက် မွေးပေးတာ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ မင်း သေချာ စဉ်းစားထားရမယ်။ လင်းမိသားစုလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ မင်းနဲ့ လင်းလောင်စစ်ကလည်း တစ်နေ့လုံး စောင့်ကြည့်နေနိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ကလေးတွေ အနိုင်ကျင့်ခံရနိုင်တယ်"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ထိုစကားကိုကြားသော် မျက်နှာထား တင်းမာသွား၏။ ထမင်းစားချိန်တွင် ယောင်းမကြီးနှင့် ယောင်းမလတ်တို့ လာရောက်စဉ် သူမ၏ သာ့နျိုနှင့် အာ့နျိုတို့၏ တုံ့ပြန်ပုံကို သူမ တွေ့မြင်ခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် ယခင်ကလည်း ထိုနှစ်ယောက်က သူမ၏ ကလေးနှစ်ယောက်အပေါ် မကောင်းသော စကားများ ဆိုသည်ကို သူမ ကြားခဲ့ဖူးသည်။ ကလေးနှစ်ယောက်ကို လင်းမိသားစုတွင် ဆက်လက် နေထိုင်စေပါက အနိုင်ကျင့်ခံရမည်မှာ အမှန်ပင်။

"အင်း။ သတိပေးလို့ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး"

အစ်မကြီးဝမ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ဒီအမူအရာကို ကြည့်ရတာ၊ တခြား ဘာအခက်အခဲ ရှိနေသေးလား"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာထက်တွင် ခါးသီးမှု ပေါ်လာ၏။

"အင်း" ဟု ခက်ခဲစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် ဦးနှောက်ခြောက်လိုက်ရာ အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားသည်။

"အိမ်ဆောက်တဲ့ ကိစ္စမှာ အခက်အခဲ ရှိနေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် နောက်တစ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အိမ်ဆောက်တာက ကိစ္စသေး မဟုတ်ဘူးလေ။ ကုန်ကျစရိတ်က မနည်းဘူး။ ကျွန်မတို့အိမ်မှာ... ဟင်း..."

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

အစ်မကြီးဝမ်သည် လင်းလောင်စစ်ဇနီး၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ပိုက်ဆံ မလုံလောက်သေးရင် ဖြည်းဖြည်းချင်း စုပေါ့။ မင်းက ဒီလောက် ကြိုးစားတာ၊ အလုပ်ရုံဘက်က လုပ်ခလစာ နည်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ လယ်ထဲက မုန်ညင်းဖြူ ရောင်းတဲ့ ဝင်ငွေလည်း ရှိသေးတယ်။ နောက်ပြီး မင်းတို့ လင်းလောင်စစ် အားတဲ့ အချိန်မှာ ထပ်ရှာလိုက်ရင် အိမ်အသစ် ဆောက်ဖို့ သိပ်ကြာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။

နောက်တစ်ခု၊ လင်းမိသားစုက အဲ့ဒီ အိမ်အိုကြီးကိုလည်း ရောင်းလို့ ရတာပဲ။ အကြီးဆုံးလင်းနဲ့ လင်းလောင်အာ့ကိုပဲ ရောင်းလိုက်။ သူတို့ နှစ်အိမ်က လူများတယ်။ မင်းတို့ဆီက မဝယ်ရင်တောင် အနှေးနဲ့အမြန် ခြံဝန်း ချဲ့ရမှာပဲ" ဟု အစ်မကြီးဝမ်က အကြံပြု၏။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ခေါင်းညိတ်၏။

"ကျွန်မလည်း ခင်ပွန်းကို ဒီလိုပဲ ပြောထားတယ်။ အိမ်ရောင်းလိုက်ရင် ငွေအနည်းငယ်တော့ ရနိုင်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ကျွန်မတို့တွေ နည်းနည်း ထပ်စိုက်ပြီး အိမ်ပြန်ဆောက်မယ်"

အစ်မကြီးဝမ်က ခေါင်းညိတ်၏။

"ဘယ်လောက်ကြီးတဲ့ အိမ် ဆောက်ဖို့ ပြင်ဆင်ထားလဲ" ဟု လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်နှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွား၏။

"ခြံဝန်းတစ်ခု၊ အခန်း ခုနစ်ခန်းလောက်ပေါ့"

သူတို့ လင်မယားနှစ်ယောက် တစ်ခန်း၊ သာ့နျို၊ အာ့နျို နှင့် နောင်တွင် မွေးမည့် ကလေးအတွက် တစ်ယောက်တစ်ခန်းစီ။ ကျန်ရှိသော အခန်းနှစ်ခန်းတွင် တစ်ခန်းကို မီးဖိုချောင်အဖြစ်၊ တစ်ခန်းကို အိမ်သာနှင့် တိရစ္ဆာန်ရုံအဖြစ် ပြုလုပ်ပြီး ထင်းအနည်းငယ်ပါ စုပုံထားမည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်လိုက်ရာ အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

"အခန်း ခုနစ်ခန်းက အတော်လောက်ပါပဲ။ အိမ်ဆောက်တုန်း တစ်ခါတည်း အပြီးအပြတ် လုပ်လိုက်တော့ နောက်ဆို ကလေးတွေ ကြီးလာရင် ထပ်ချဲ့စရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခန်းများရင် အိမ်ဆောက်မယ့် ပိုက်ဆံက နည်းနည်း ပိုကုန်မှ ဖြစ်မယ်"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်သွား၏။

"ဒါ... အစ်မကြီး သိလား။ ခန့်မှန်းခြေ ငွေ ဘယ်လောက်လောက် ကုန်ကျမလဲဟင်" အစ်မကြီးဝမ်အား အနည်းငယ် ဂရုတစိုက် မေးလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို ကြည့်ရင်း ခဏမျှ နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားလိုက်၏။

"တကယ်လို့ ကိုယ့်မြေကို သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်း သက်သာမယ်။ တကယ်လို့ မြေဝယ်ပြီး အိမ်ဆောက်မယ်ဆိုရင်တော့ တွက်ကြည့်လိုက်ရင် ဈေးကြီးသွားပြီ"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်လိုက်၏။

"မြေဝယ်တယ်လို့ တွက်ရင်ရော။ ငွေ ဘယ်လောက်လောက် ကျမလဲ"

သူတို့အိမ်တွင် လယ်မြေ မများသည့်အပြင် ရွာနှင့်လည်း မနီးလှရာ အိမ်ဆောက်ရန် မသင့်တော်ပေ။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် အိမ်ဆောက်မည်ဆိုလျှင် ထိုအချိန်တွင် သူတို့သည် မြေဝယ်ရမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိသည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို ကြည့်လိုက်၏။

"အိမ်ဆောက်တဲ့ အပေါ်မှာ ငွေ ၁၂စလောက် ပေါင်းလိုက်ပေါ့။ ဒါက နေရာကောင်း နည်းနည်း ဖြစ်တဲ့ နေရာကို ပြောတာနော်။ တကယ်လို့ မင်းတို့က နေရာမရွေးဘူး၊ ရွာထိပ် ဒါမှမဟုတ် ရွာအဆုံးကို ရွေးမယ်ဆိုရင် ၇စ၊ ၈စလောက်နဲ့ ရနိုင်လောက်တယ်"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွား၏။

"ဒါဆို အိမ်ဆောက်တာကရော" ဟု အစ်မကြီးဝမ်အား ထပ်မံ မေးလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောလိုက်၏။

"အခန်း ခုနစ်ခန်း၊ ခြံဝန်းကြီး တစ်ခုနဲ့ ဆိုတော့။ အိုး၊ ငွေစ ၆၀၊ ၇၀လောက်မှ ဖြစ်မှာပဲ။ ပြီးတော့ လူငှားခတို့ ဘာတို့နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် ၈၀လောက်တော့ ပြင်ဆင်ထားရမယ်"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ကြားရသော် နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွား၏။ အိမ်ဆောက်ရုံပင် ငွေစ ၈၀ တောင်။ မြေဝယ်သည့် ငွေနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် နေရာကောင်း အနည်းငယ် ရွေးချင်ပါက ပေါင်းလိုက်လျှင် ၉၀ကျော်တောင် ရှိပေမည်။ ထိုအချိန်တွင် စိတ်အေးချမ်းရစေရန် သူတို့သည် ငွေစ ၁၀၀ကျော်လောက် ပြင်ဆင်ထားမှသာ ဖြစ်ပေမည်။ ယခု အိမ်တွင် ရှိသော ငွေအနည်းငယ်ကို တွေးမိသော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ချက်ချင်း အင်အားမရှိတော့သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

အိမ်ဆောက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုမျှ မလွယ်ကူလှပေ။

အစ်မကြီးဝမ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည်၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေပုံကို မြင်သဖြင့် လက်ဆန့်၍ သူမ၏ ပခုံးကို နောက်တစ်ကြိမ် ပုတ်လိုက်၏။

"အိမ်ဆောက်တာက ကိစ္စကြီးပဲ။ လောလို့ မရဘူး။ ကံကောင်းတာက မင်းနဲ့ လင်းလောင်စစ်က ကြိုးစားတဲ့ လူတွေပဲ။ အနှေးနဲ့အမြန် ငွေ စုမိမှာပါ" ဟု နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အစ်မကြီးဝမ်အား ကျေးဇူးတင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"အင်း။ ကျွန်မ သိပါတယ်၊ အစ်မကြီး"

ပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးသော စိတ်ခံစားချက်ဖြင့် အလုပ် ဆက်လုပ်နေလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် စိတ်နှလုံးသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသွား၏။

"မဟုတ်ရင်..." စကားနှစ်လုံး ပြောပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အစ်မကြီးဝမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် နားမလည်နိုင်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေ၏။

"ဟင်း..."

အစ်မကြီးဝမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်၏။

"ငါ့ယောက်ျားလည်း အလုပ်ရုံထဲမှာ အလုပ်လုပ်တယ်။ အခု သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဖွဲ့ဘက်မှာ။ မနေ့ညက သူ ပြောတာ ကြားတယ်။ ဟိုဘက်မှာ လူလိုနေသေးတယ်တဲ့။ အခုက အမြဲတမ်း အလုပ်သမားရော၊ အလုပ်ကြမ်းသမားရော လိုနေတာ။ မဟုတ်ရင်... မင်းတို့ လင်းလောင်စစ်ကို သွားစမ်းကြည့်ခိုင်းမလား။

မင်းတို့ လယ်ထဲမှာလည်း ကျန်တဲ့ မုန်ညင်းဖြူက သိပ်မများတော့ဘူးလေ။ မင်းတို့ လင်းလောင်စစ်ကို လာခိုင်းလိုက်။ နေ့တိုင်း တစ်ချိန် (နှစ်နာရီ) ပဲ လုပ်ရင်တောင် ၂၅ပြား ဝင်ငွေ ရှိတာပဲ။ ညဘက် လာရဲမယ်ဆိုရင် တစ်ချိန်ကို ၁၀ပြားတောင် ပိုရသေးတယ်"

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဖွဲ့တွင် ခွန်အားကြီးမားသော ယောက်ျားများချည်းသာ ဖြစ်ပြီး လုပ်ခလစာမှာ အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံးတွင် အမြင့်ဆုံးဟု ဆိုနိုင်သည်။ အလုပ်ကြမ်းသမား ဖြစ်သည့်တိုင် တွက်ချက်ကြည့်လျှင် သူတို့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် ဆေးကြောသည့် ဘက်မှ လုပ်ခလစာထက် ပိုမြင့်သည်။ သို့သော် အလုပ်မှာ မသက်သာသည်ကတော့ အမှန်ပင်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ဤစကားကို ကြားသည်နှင့် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာ၏။

"ကျွန်မ ယောက်ျား၊ ဖြစ်... ဖြစ်ပါ့မလား" ပြီးနောက် မျက်နှာထက်တွင် စိုးရွံ့သော အမူအရာဖြင့် အစ်မကြီးဝမ်အား မေးလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး အားပေးသော စကားများ မပြောထွက်နိုင်တော့ပေ။

"အယ်... မင်းတို့ လင်းလောင်စစ်ကတော့ အချက်အလက်တွေနဲ့ ကိုက်ညီလောက်ပါတယ်။ တကယ်လို့ သခင်မကျိုးဘက်က... သ... သဘောတူမယ်ဆိုရင်... ငါ၊ ငါ့ယောက်ျားကို သွားပြောပေးလို့ ရတယ်။ သူ့ကို သွားခိုင်းလိုက်မယ်" အစ်မကြီးဝမ်သည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ ယောက်ျားသည် ယခု သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဖွဲ့တွင် အခြေအနေ မဆိုးလှရာ ဤကိစ္စကို အမှန်တကယ် ဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်သည်။ သို့သော် လင်းလောင်စစ်သည် လင်းမိသားစုဝင် ဖြစ်ရာ ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် ဂရုစိုက်ရပေဦးမည်။ သူမသည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို သဘောကျပြီး အကူအညီကိုလည်း ပေးလို၏။ သို့သော် အကူအညီ ပေးခြင်း၏ အကျိုးဆက်မှာ မိမိ ယောက်ျားအား သခင်မလေးလင်း၏ အမျက်သင့်စေမည် ဆိုပါက ထားလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ကြောင်သွားပြီးနောက် အစ်မကြီးဝမ်အား ကျေးဇူးတင်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

"ဒါပေါ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မကြီး။ ကျွန်မ မနက်ဖြန်ကျရင် သခင်မကျိုးကို သွားရှာလိုက်မယ်။ ဒီကိစ္စ၊ ဖြစ်ဖြစ် မဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မ အစ်မကြီးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

အစ်မကြီးဝမ်သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သော် အလွန် ကျေနပ်သွားသည်။

နှစ်ဦးသားသည် အလုပ် ဆက်လုပ်ရင်း စကား ဆက်ပြောနေကြသည်။

......

နောက်တစ်နေ့။

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အလုပ်ရုံသို့ စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာပြီး အလုပ် မစတင်မီတွင် ကျိုးရှီကို သွားရှာလေသည်။ ကံကောင်းစွာပင် ကျိုးရှီသည် ယနေ့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာရာ သူမ အမှန်တကယ် ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

လင်းလောင်စစ်ဇနီးသည်၏ တောင်းပန်မှုကို ကြားရပြီး သူမ၏အိမ် ယခု ရင်ဆိုင်နေရသော အခက်အခဲကို လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီး ပြောပြသည်ကို ကြားရသော် ကျိုးရှီသည် အနည်းငယ် သနားသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းမိသားစု စတုတ္ထအိမ်မှ လင်းမိသားစု အိမ်မကြီးမှ ထွက်ခွာလိုသော အတွေးအပေါ် အနည်းငယ် သဘောကျသွားသည်။ သို့သော် ဤသို့ ဖြစ်သည့်တိုင် ကျိုးရှီသည် ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ခြင်း မရှိပေ။

"ဒီကိစ္စ ငါ သိပြီ၊ ငါ မင်းစကားကို ယွဲ့အာဆီ ပြန်ပြောပြပေးမယ်" ကျိုးရှီက ဆို၏။

လင်းလောင်စစ်သည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးနှင့် မတူပေ။ သူမသည် ယခင်က လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးကို မိမိသဘောဖြင့် ချန်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ညီမလေးသည် သူမအပေါ် အငြိုးအတေး မရှိမှန်း သိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းလောင်စစ်အပေါ်တွင်မူ ညီမလေး၏ သဘောထားကို သူမ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။

ညနေစောင်း အချိန်ရောက်သော် ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် တွေ့ဆုံမှ ဤကိစ္စကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြောပြလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြားပြီးသော် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။

လင်းလောင်စစ်၏ ပြောင်းလဲမှုသည် အမှန်တကယ် ကြီးမားလှပေသည်။ ဤအရာ အားလုံးသည် လင်းလောင်စစ်ဇနီး၏ ကျေးဇူးမှလွဲ၍ အခြား မည်သူ ဖြစ်နိုင်မည်ကို သူမ တွေးမရတော့ပေ။

"မမကျိုးက သဘောတူချင်နေတာလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးရင်း ကျိုးရှီကို ကြည့်လိုက်၏။ သူမ သတိပြုမိသွားသည်မှာ မမကျိုးသည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအပေါ် တဖြည်းဖြည်း ပို၍ အလေးထားလာနေသည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဖွဲ့ဘက်မှာ လူအင်အား နည်းနည်း ကျပ်နေတယ်။ လူတစ်ယောက် ပိုလာရင်လည်း ဖိအား နည်းနည်း လျော့တာပေါ့။ အဲ့ဒီ လင်းလောင်စစ်ကသာ အလိုက်သိတတ်မယ်။ မင်းက သူ့ကို အရေးမလုပ်ခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို သိတတ်မယ်ဆိုရင် သဘာဝအတိုင်း အလုပ် ကြိုးစားလုပ်မှာပဲ။

ဒါပေါ့၊ တကယ်လို့ လူက အရမ်း တုံးအတယ်။ ဝင်လာပြီးမှ အလုပ်ခို အနှီးကျယ် လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ အလုပ်ရုံကလည်း သူ့ကို ချန်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ နောက်ဆို ဒီဘက်မှာ သူ့အတွက် အခွင့်အရေး ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါဆို ရပါတယ်။ ဒီကိစ္စ မမကျိုးပဲ ကြည့်လုပ်လိုက်တော့"

"အင်း"

ကျိုးရှီ၏ မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။

....

ထို့ကြောင့် နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ကျိုးရှီထံမှ အဖြေကို ရရှိခဲ့သည်။

သတင်း ရရှိသော လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ဝမ်းသာလွန်း၍ ကျိုးရှီအား ဦးတိုက်မတတ်ပင် ဖြစ်သွားပြီး ပါးစပ်မှလည်း ကျေးဇူးတင်စကားများ အဆက်မပြတ် ဆိုနေ၏။

"ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် မင်းတို့ ယွဲ့အာကိုပဲ သွားကျေးဇူးတင်ကြ။ သူ ခေါင်းမညိတ်ဘဲနဲ့ အလုပ်ရုံဘက်ကလည်း မင်းတို့ကို သုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်မလေးလင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သခင်မလေးလင်းရဲ့ ကျွန်မတို့မိသားစုအပေါ် ထားရှိတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကျေးဇူးတရားကို ကျွန်မတို့မိသားစု တစ်သက် မမေ့ပါဘူး" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"တစ်သက် မမေ့ဘူးတို့ ဘာတို့က ထားလိုက်ပါတော့။ နောက်ဆို အလုပ် ကောင်းကောင်း လုပ်၊ ပြဿနာ မရှာရင် ရပြီ"

"ဟုတ်ကဲ့။ သခင်မကျိုး စိတ်ချပါ၊ ကျွန်မတို့တွေ သေချာပေါက် ရိုးရိုးသားသား နေပြီး အလုပ် ကောင်းကောင်း လုပ်ပါ့မယ်"

ထိုအခါမှ ကျိုးရှီသည် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအား ထွက်သွားခွင့် ပြုလိုက်သည်။

အလုပ်ဆင်းသည့် နေရာသို့ ပြန်ရောက်သော် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ဤသတင်းကောင်းကို အစ်မကြီးဝမ်အား ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်သည်။

အစ်မကြီးဝမ်သည် ကြားပြီးနောက် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးအတွက် အလွန် ဝမ်းသာသွား၏။

"ခဏနေ အလုပ်ဆင်းလို့ ပြန်ရောက်ရင် ငါ ဒီကိစ္စကို ငါ့ယောက်ျားကို ပြောလိုက်မယ်။ ဒီည မင်းတို့ လင်းလောင်စစ်ကို လွှတ်လိုက်တော့။ သူ့ကို အလုပ် စဆင်းခိုင်းလိုက်တော့ရင် အဆင်ပြေမလား"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့။ ဒါဆို အစ်မကြီးနဲ့ အစ်ကိုကြီးဝမ်ကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

"ဘာကျေးဇူးတင်စရာ လိုလို့လဲ။ ငါတို့က ဘယ်လို ဆက်ဆံရေးမျိုးလဲ" အစ်မကြီးဝမ်က ပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

အိမ်ပြန်၍ သူမ၏ယောက်ျားအား ဤသတင်းကောင်းကို ပြောပြရန် တွေးနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ နောက်ဆက်တွဲတွင် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် ယနေ့ နံနက်ခင်း အချိန်များသည် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် နေ့လယ်ချိန်သည်ကား ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အစ်မကြီးဝမ်ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးသည် အိမ်သို့ အမြန် လျှောက်ပြန်လာခဲ့သည်။ တစ်လမ်းလုံး ခြေလှမ်းများ လျင်မြန်နေပြီး အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ကိစ္စအစုံအလင်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

လင်းလောင်စစ်သည် ကြားသော် အံ့ဩဝမ်းသာလွန်း၍ သူ၏ ဇနီးကို ပွေ့ချီမိမတတ်ပင် ဖြစ်သွားသည်။ ညဘက် အလုပ်ကြမ်း သွားလုပ်လျှင် တစ်ချိန် (နှစ်နာရီ) လျှင် ၃၅ပြား ရရှိနိုင်ပြီး သူ၏ ဇနီးသည်နှင့်အတူ အလုပ်ဆင်းနိုင်မည်ကို သိရသော် လင်းလောင်စစ်၏ စိတ်နှလုံးသည် အလွန်အမင်း တက်ကြွနေ၏။

"တစ်နေ့ကို ၃၅ပြား၊ တစ်လဆို ဘယ်လောက်လဲ" လင်းလောင်စစ်သည် ရယ်မောရင်း အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင်ပင် ဖြစ်သွားသည်။

"၁၀၅၀ပြား"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ကြိုတင် တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

"ပြီးတော့ ဒါက နေ့တိုင်း ညဘက် တစ်ချိန် (နှစ်နာရီ) သွားလုပ်တာပဲ ရှိသေးတယ်။ အစ်မကြီးဝမ်က ပြောတယ်။ နေ့ခင်းဘက်တွေမှာလည်း သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အဖွဲ့ဘက်မှာ လူလိုသေးတယ်တဲ့။ အစ်ကိုကြီးဝမ် ရှိနေတာ၊ နောက်ဆို ရှင် သွားရင် အလုပ်တွေ ခွဲဝေ ရမှာပဲ။

ဒီလိုဆိုရင် ရှင်သာ နည်းနည်း ပိုကြိုးစားပြီး သွားနိုင်မယ်ဆိုရင် တစ်လလုံး တွက်လိုက်ရင် ငွေနှစ်စလောက် ရှာတာ ပြဿနာ မရှိဘူး"

လင်းလောင်စစ်သည် ကြားသော် မျက်ဝန်းများ ပို၍ အရောင်တောက်လာသည်။

"နှမြောစရာပဲ၊ အမြဲတမ်း အလုပ်သမားသာ လုပ်နိုင်ရင် လုပ်ခလစာက ပိုတောင် မြင့်ဦးမှာ။ ဒါပေမဲ့ အမြဲတမ်း အလုပ်သမားရဲ့ အချက်အလက်တွေက ပိုမြင့်တယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့အိမ်က လယ်မြေကိုလည်း ကြည့်ရှုမယ့် လူ ရှိမှ ဖြစ်မယ်လေ" လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက နှမြောတသသော အမူအရာဖြင့် ဆို၏။

လင်းလောင်စစ်သည် ဇနီးသည်၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်၍ ပုတ်လိုက်၏။

"အလုပ်ကြမ်း လုပ်နိုင်တာနဲ့တင် တော်တော် ကောင်းနေပါပြီ။ ငါတို့လယ်ထဲမှာ မုန်ညင်းဖြူ စိုက်တာလည်း အထွက်နှုန်း ရှိတာပဲ။ တစ်နှစ်ပတ်လုံး တွက်ကြည့်လိုက်ရင် သိပ်မကွာပါဘူး"

လင်းလောင်စစ်၏ ဇနီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"အင်း၊ ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ကြတာပေါ့။ တို့တွေ အနှေးနဲ့အမြန် အိမ်ဆောက်ဖို့ ပိုက်ဆံ စုမိမှာပါ"

"အင်း"

လင်းလောင်စစ်သည်လည်း ဤအချိန်တွင် မျက်နှာထက်၌ ခိုင်မာသော အမူအရာ ရှိနေ၏။

စိတ်လှုပ်ရှားနေသော နှလုံးသားဖြင့် ညဘက်တွင် လင်းလောင်စစ်သည် သူ့ဇနီးနှင့်အတူ အလုပ်ရုံသို့ သွားလေသည်။ လမ်းတွင် အသိများနှင့် တွေ့ဆုံရာ လူများက လင်မယားနှစ်ယောက်ကို နှုတ်ဆက်ကြပြီး လင်းလောင်စစ်သည် သူ့ဇနီးအား အလုပ်သွားရန် လိုက်ပို့သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း အလုပ်သွားဆင်းမည် ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ပြီးနောက် လျင်မြန်စွာပင် လင်းလောင်စစ်သည် လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံသို့ အလုပ်သွားလုပ်သည့် သတင်းသည်လည်း လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

........

နှစ်ရက် မပြည့်မီပင် လင်းမိသားစုဝင်များသည် ဤသတင်းကို ကြားသိသွားကြသည်။

နေ့စဉ် လယ်ထဲသို့ ဆင်းနေရသော လင်းသာ့ချွေ့သည် မျှော်လင့်ချက် မြင်တွေ့သွားဟန်ဖြင့် လင်းလောင်စစ်ထံသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ရောက်ရှိလာသည်။ သို့သော် စကားအနည်းငယ် မပြောရသေးမီတွင် လင်းလောင်စစ်၏ အိမ်မှ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

လင်းမိသားစု အကြီးဆုံးအိမ်နှင့် ဒုတိယအိမ်တို့မှာမူ ဤကိစ္စအတွက် ရန်ဖြစ်ကြလေသည်။

ကျန့်ရှီနှင့် တန့်ရှီတို့သည် လင်းလောင်စစ် လင်မယားနှစ်ယောက်အား မေတ္တာတရား မရှိသူများ၊ မိမိတို့ ဘဝ ကောင်းစားရေးကိုသာ ကြည့်ပြီး သူတို့ အိမ်ထောင်စု နှစ်စုကို ဆွဲခေါ်ရန် ဆန္ဒမရှိသူများဟု ကျိန်ဆဲကြသည်။

အမြဲတစေ ချွေးမ နှစ်ယောက် ဆဲဆိုခြင်းကို မတားဆီးသော အကြီးဆုံးလင်းနှင့် လင်းလောင်အာ့တို့သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အသီးသီး မိမိတို့၏ ဇနီးသည်များကို တားဆီးလိုက်ကြသည်။ ပြီးနောက် စတုတ္ထအိမ်မှ လူများကို ထပ်မံ အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ရန် နှစ်ယောက်သားကို သတိပေးခဲ့ကြသည်။

ပြီးနောက် အကြီးဆုံးလင်းနှင့် လင်းလောင်အာ့တို့သည် အသီးသီး လင်းလောင်စစ်ထံသို့ သွားရောက် ပိတ်ဆို့ကြလေသည်။

"ညီလေး၊ ငါတို့က ညီအစ်ကို အရင်းတွေလေကွာ။ အရိုးကျိုးသွားရင်တောင် အကြောက ဆက်နေသေးတာပဲ"

အကြီးဆုံးလင်းက စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် လေသံဖြင့် လင်းလောင်စစ်အား ပြောလာ၏။

"မင်း ကြည့်ဦး။ အခု ငါ့အိမ်က အခြေအနေကို သာ့ကျွမ်းနဲ့ အာ့ကျွမ်း အသက်တွေလည်း မငယ်တော့ဘူး။ နောက်နှစ်နှစ်လောက်ဆို အိမ်ထောင်ပြုဖို့ စီစဉ်ရတော့မယ်။ ပြီးတော့ သာ့ယာလည်း ရှိသေးတယ်။ နောက်ဆို ခင်ပွန်းမိသားစုထဲဝင်ဖို့ တင်တောင်းပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်ပေးရဦးမယ်။ အခု မြို့ပေါ်မှာက အလုပ်က ရှာမလွယ်ဘူး။ ဒီပိုက်ဆံတွေကို ဘယ်သွားရှာရမှာလဲ"

"ဟုတ်တယ်ကွ။ ညီလေး၊ မင်းရဲ့ တူတွေ ဖြစ်တဲ့ သာ့ရှန်းနဲ့ ရှောင်ရှန်း နှစ်ယောက်လည်း ဒီအတိုင်းပဲ"

လင်းလောင်အာ့က လိုက်ပြော၏။

"လျိုမိသားစု အလုပ်ရုံဘက်က လုပ်ခလစာက သိပ်မမြင့်ပေမဲ့ အိမ်နဲ့ နီးတယ်။ ပြီးတော့ အလုပ်ကလည်း အမြဲတမ်း ရှိနေတယ်။ မင်း ကူညီပေးပါကွာ၊ မင်းရဲ့ တူတွေကို ထည့်ပေးလိုက်။ သူတို့ မင်းကို တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးတင်နေမှာ"

အကြီးဆုံးလင်းသည် လင်းလောင်အာ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး နှစ်ဦးသား လျင်မြန်စွာ အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ကာ တူညီသော ဘက်တွင် ရပ်တည်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်ကွ။ မင်းရဲ့ ယောင်းမ နှစ်ယောက်လည်း ဟင်းရွက်ဆေးတာ၊ တောက်တိုမယ်ရ လုပ်တာလောက်တော့ ပြဿနာ မရှိပါဘူး"

***