နန်အန်းခရိုင်သို့ သွားရောက်ခြင်း

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်ဝန်းများသည် အေးစက်သွား၏။

"နင်းသွား။"

ကျောက်ချန်သည် လန့်ဖျပ်သွားသည်။

မြေပေါ်တွင် မျက်လုံးမှိတ်ထားသော လင်းယွမ်ရှန်းသည်လည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး ချက်ချင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ချန် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြန်မဖြေမီမှာပင် အလျင်အမြန် ကိုယ်ကိုထောက်၍ တွားသွားလိုက်သည်။

"လင်းရှောင်ယွဲ့၊ မိန်းမယုတ်မ၊ ဒီလောက်တောင် အသည်းမာရလား။" တွားသွားရင်း ဆဲဆိုနေသေးသည်။

ကျောက်ချန်သည် ဒေါသထွက်လွန်း၍ မြင်းလှည်းပေါ်မှဆင်းပြီး ထိုလူကို ဆုံးမချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်မူ သူမ၏အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို တားဆီးလိုက်သည်။

"ဆဲတာကောင်းတယ်။ ရှင်ဆဲတာကို ခံရမှတော့ ကျွန်မဘာမှမလုပ်ရင် ရှင်ဆဲတာ အလကားဖြစ်သွားမှာပေါ့။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း လင်းယွမ်ရှန်းကို အေးစက်သော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထပ်မံကြည့်လိုက်သည်။

"နောက်ဆိုရင် သတိထားနေ၊ ချင်းရှီမြို့ကို မလာနဲ့တော့။" ထို့နောက် သူမသည် တိုးညှင်းစွာ သတိပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်ရှန်း ပြန်မဖြေမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏အကြည့်ကို ကျောက်ချန်ထံသို့ လွှဲလိုက်သည်။

"သွား။" သူမသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ချန်သည် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပင်မြင်းကိုမောင်း၍ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လင်းယွမ်ရှန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာနှင့် အသံကြောင့် ကြောက်လန့်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မြင်းလှည်းသည် အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားမှ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ထွက်ခွာသွားသော မြင်းလှည်းကို ကျယ်လောင်စွာ ဆက်လက်ဆဲဆိုနေလေသည်။

အဝေးသို့ ထွက်ခွာသွားသော မြင်းလှည်းထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆဲဆိုသံကို ကြားသောအခါ ဒေါသမထွက်ဘဲ ပြုံးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏အမူအရာကို ကြည့်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုရဲပေ။

ဤအချိန်တွင် သခင်မလေးသည် သူမကို အနည်းငယ် ကြောက်လန့်စေသည်။

လျိုအိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် မြင်းလှည်းပေါ်မှဆင်းသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ယခင်ပုံစံသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

မျက်နှာသည် နူးညံ့ပြီး အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေကာ လမ်းပေါ်မှ မသာယာသော အဖြစ်အပျက်များသည် လုံးဝမဖြစ်ပွားခဲ့သကဲ့သို့ပင်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ထိုပုံစံကိုမြင်သောအခါမှ စိတ်အေးသွားသည်။

.....

သို့သော် နောက်တစ်နေ့တွင် သူမ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ လျိုအိမ်တော်သို့ လိုက်ပါသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လီကျယ်အပေါ် ထားရှိသော မှာကြားချက်ကို ကြားသောအခါ သူမသည် တစ်ကိုယ်လုံး အံ့အားသင့်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ သူမသည် သခင်မလေးက ဆရာလီကို လင်းယွမ်ရှန်း၏ အခြားခြေထောက်တစ်ဖက်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးခိုင်းသည်ကို ကြားလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင်မှ သူမသည် လင်းလန်ဟွာ၏ သေဆုံးမှုသည်လည်း သခင်မလေးနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် လင်းယွမ်ရှန်း၏ ပြတ်သွားသော ခြေထောက်သည် ယခင်က ဆရာလီက စီစဉ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းလည်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ဤအရာအားလုံးကို သိရှိပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းတစ်ယောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်သော အကြည့်များတွင် ကြောက်ရွံ့သည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်လာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း လီကျယ်၏ရှေ့တွင် ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။

လီကျယ်ထွက်သွားသောအခါမှ သူမသည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို သူမအတွက် အခါးရည်ငှဲ့ခိုင်းလိုက်သည်။

အပူချိန်သင့်တော်သော အခါးရည်ကို သောက်သုံးရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခါးရည်ခွက်ကို ချပြီးမှ စကားပြောလိုက်သည်။

"ငါက ရက်စက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။" အနည်းငယ် ပြုံးရယ်သည့် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ကိုယ်သည် ချက်ချင်း တောင့်တင်းသွားသည်။

"မ... ရှန်းရှန်း မဝံ့ရဲပါဘူး။" သူမသည် အလျင်အမြန် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အရိုအသေပြုလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်သည်။

"ဒါက နင် ဆရာလီဆီကနေ သင်ယူရမယ့် ပထမဆုံးသင်ခန်းစာပဲလို့ မှတ်လိုက်။ စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါမှာ တစ်ခါတလေ အထူးနည်းလမ်းတချို့ သုံးရတယ်။"

ကျောက်ရှန်းရှန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

"အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက သခင်လေးလျိုက လင်းလန်ဟွာရဲ့ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဆရာလီကို လူတွေကို 'ကျင့်ခွိုက်'မှာ ပြဿနာရှာခိုင်းခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အစ်ကိုဟိုင်နဲ့ ရှန့်ကုန်းရဲ့လူတွေက ဆုံးမခဲ့တယ်။ ပြဿနာရှာတဲ့ လူမိုက်တွေက သူတို့ကို ဖော်ထုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့နဲ့ အစ်ကိုဟိုင်ရယ် ရှန့်ကုန်းရယ်ရဲ့ဒေါသကို ပြေပျောက်စေဖို့ ဆရာလီက သခင်လေးလျိုကို လင်းလန်ဟွာကို ဖယ်ရှားပြီး ပြဿနာကို လင်းလန်ဟွာအပေါ်ပုံချလိုက်ဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်။"

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ကိုယ်သည် ထပ်မံတောင့်တင်းသွားပြန်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခါးရည်ခွက်ကို နှုတ်ခမ်းသို့ ထပ်မံပို့ဆောင်ပြီး အခါးရည်တစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

"သူ သခင်လေးလျိုကို ဒီလိုအကြံပြုရတဲ့အကြောင်းရင်းက ကိစ္စတွေဖြစ်ပြီး ပထမဆုံးအချိန်မှာ သူက သာ့ရှီရွာကို သွားပြီး ငါနဲ့လင်းမိသားစုရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို စုံစမ်းခဲ့လို့ပဲ။ ပြီးတော့ လင်းလန်ဟွာက လင်းအဘွားကြီးကို ခေါ်ပြီး လျိုအိမ်တော်အပြင်ဘက်မှာ ပြဿနာရှာခဲ့တဲ့ကိစ္စကိုလည်း သိသွားတယ်။

သူက ငါက ဆွေမျိုးတော်စပ်မှုကြောင့် လင်းမိသားစုဝင်တွေကို လက်မလှမ်းရဲဘူးလို့ ထင်နေတာ။ ဒါကြောင့် ဒီလိုအခွင့်အရေးယူပြီး ငါ့ကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်တာ။ ဒီကျေးဇူးကို ထောက်ထားပြီး ငါက သခင်လေးလျိုကို ခွင့်လွှတ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေတာ။" ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ထပ်မံပေါ်ပေါက်လာသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ ဦးနှောက်သည် လိုက်ပါလှုပ်ရှားပြီး လီကျယ်၏ အတွေးအခေါ်နှင့် နည်းလမ်းများကို အံ့ဩသွားသည်။

"နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ရဲ့ဒီကျေးဇူးကို ငါ တကယ်ပဲ လက်ခံခဲ့တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက လင်းလန်ဟွာက သေကြောင်းကြံတာ၊ လျိုအိမ်တော်က မလုပ်ရင်တောင် နောက်ပိုင်းမှာ ငါက လူတွေ စီစဉ်ထားပြီးသား။ သူက ငါ့အတွက် ကိစ္စတစ်ခုကို သက်သာစေခဲ့တယ်။"

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူမ ယခင်က သခင်မလေးအပေါ် ထားရှိသော အမြင်သည် အမှန်ပင် အလွန်တိမ်ခဲ့ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

"လင်းယွမ်ရှန်းနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ ဆရာလီ သူ့ကို ရှင်းထုတ်လိုက်တာက ငါ့အတွက် အနည်းငယ် အံ့ဩစရာဖြစ်ခဲ့တယ်။ အဖြစ်အပျက်ပြီးမှ ငါသိခဲ့တာက ရှန့်ကုန်းရဲ့ သတိပေးမှုကြောင့်ပဲ။ ဆရာလီ အဲ့ဒီနေ့က သခင်လေးလျိုနဲ့အတူ ရှန့်ကုန်းနဲ့ အစ်ကိုဟိုင်ကို သွားတွေ့တော့ ရှန့်ကုန်းက သူတို့နှစ်ယောက်ကို လင်းယွမ်ရှန်းက ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းမှာ စာသင်နေပြီး လင်းလန်ဟွာကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး လျိုအိမ်တော်ကို ရစ်ပတ်နိုင်တယ်လို့ သတိပေးခဲ့တယ်။

နောက်ဆက်တွဲပြဿနာတွေကို ရှင်းလင်းဖို့အတွက် ဖြစ်လောက်တယ်... နောက်ပိုင်းမှာ လင်းယွမ်ရှန်းရဲ့ ခြေထောက်ကို ရိုက်ချိုးခံလိုက်ရတယ်။"

လင်းယွမ်ရှန်း ခြေထောက်ပြတ်သွားသဖြင့် စာမေးပွဲဖြေဆိုရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘဲ လင်းမိသားစု၏ လယ်သမားအဆင့်အတန်းဖြင့် လျိုမိသားစုကို ဘယ်လိုများပြဿနာရှာနိုင်ပါတော့မလဲ။

လီကျယ် ဤသို့စီမံခဲ့ခြင်းသည် လူ့အသက်ကို မထိခိုက်စေဘဲ အမှန်တကယ်တွင် သင့်တော်သော စီမံမှုဖြစ်သည်။

ကိစ္စတစ်ခုလုံး၏အကြောင်းရင်းကို သိရှိပြီးနောက် သူမသည် လင်းယွမ်ရှန်းကို ဒဏ်ရာရစေသူ မည်သူဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းနိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည်တော့ အံ့ဩနေလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အခါးရည်ခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပြန်ချလိုက်သည်။

"ရှန်းရှန်း..."

သူမ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုမီမှာပင် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ ပခုံးသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်ခုံးများ တွန့်သွားသည်။

"သွားတော့..." ထို့နောက် သူမသည် သက်ပြင်းချသကဲ့သို့ ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကို လက်ဖြင့် ယမ်းပြသည်ကို တွေ့မြင်ရသည် "သွားတော့။" အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ မကျေမနပ်မဖြစ်မီမှာပင် နောက်ဆုံးတွင် "ဟုတ်ကဲ့" ဟု ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူမသည် ဆုတ်ခွာသွားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း အိမ်အပြင်ထွက်ပြီးနောက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး မျက်နှာထက်တွင် စိတ်ပျက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူမသည် ရှန်းရှန်းကို စိတ်ရင်းစေတနာဖြင့် ပျိုးထောင်လိုသော်လည်း ဤမိန်းကလေး၏ အသိပညာနှင့် အတွေ့အကြုံမှာ အကန့်အသတ်ရှိရာ သူမ၏မျှော်လင့်ချက်များကို အမှန်တကယ် ထမ်းဆောင်နိုင်ပါ့လား။

အိမ်အပြင်ထွက်သွားသော ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ သူမအပေါ်ထားရှိသော စိတ်ခံစားချက်ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိပြီးဖြစ်သည်။

စိတ်ထဲမှ ရှုပ်ထွေးကြောက်ရွံ့သော စိတ်ခံစားချက်များကို ဖိနှိပ်ပြီးနောက် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီးနောက် သူမသည် လီကျယ်ကို သွားရှာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ကတော့ ဤမိန်းကလေးငယ်သည် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မသက်မသာဖြစ်မှုကို သည်းခံပြီး လီကျယ်ထံမှ သင်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်ကို မသိသေးပေ။

ဤမိန်းကလေးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထင်သည်ထက် များစွာ ပိုမိုစိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး တည်ကြည်သည်။

.......

နောက်တစ်နေ့။

လျိုမိသားစုမှ မြင်းလှည်းနှစ်စီးသည် နံနက်စောစောထွက်ခွာပြီး နန်အန်းခရိုင်သို့ သွားရောက်ကြသည်။

ပထမမြင်းလှည်းထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့၊ လီရှောင်နှင့် ရှောင်ချင်တို့ ထိုင်နေကြပြီး ဖန်ထန်က မြင်းလှည်းမောင်းနှင်နေသည်။

ဒုတိယမြင်းလှည်းထဲတွင် လျိုရှီနှင့် မာရှီတို့ ထိုင်နေကြပြီး ရှောင်ယန်က မြင်းလှည်းမောင်းသည်။

မြင်းလှည်းသည် တရွေ့ရွေ့ဖြင့် လှုပ်ခါနေပြီး အစိုးရလမ်းမကြီးပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ နန်အန်းခရိုင်သို့ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

စောစောထွက်ခွာသောကြောင့်ဖြစ်သလို လမ်းတစ်လျှောက် လမ်းသည် ညီညာချောမွေ့သောကြောင့် နေ့လယ်တွင် လူတစ်စုသည် နန်အန်းခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် အလျင်အမြန်မှ လူတစ်ဦးက လာရောက်ကြိုဆိုသည်။

ဖန်ထန်သည် ထိုသူနှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် မြင်းလှည်းကို မောင်းနှင်ကာ လိုက်ပါသွားပြီး 'ကျင့်ခွိုက်'၏ နန်အန်းခရိုင်ရှိ သရေစာအလုပ်ရုံသို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

နေရာသို့ ရောက်သောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သရေစာအလုပ်ရုံသည် အလွန်ကြီးမားသော အိမ်ခြံဝင်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

စည်ကားသော နေရာတွင် မရှိသော်လည်း နန်အန်းခရိုင်၏ အစည်ကားဆုံးလမ်းနှင့် လမ်းတစ်လမ်းသာ ခြားသည်။

ခြံဝင်းကြီး၏ ရှေ့ပိုင်းကို ပြန်လည်ပြုပြင်ပြီးနောက် အလုပ်ရုံအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

အလယ်ရှိ ခြံဝင်းငယ်နှစ်ခုတွင် တစ်ခုမှာ အလုပ်သမားများ နေထိုင်သည့်နေရာဖြစ်ပြီး တစ်ခုမှာ နောက်ပိုင်းတွင် အလျင်အမြန်၏ နန်အန်းခရိုင်ရှိ ရုံးခန်းအဖြစ် အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။

နောက်ဖေးခြံမှာမူ ရှေ့ခြံနှင့် အတော်အတန်ဝေးပြီး အတော်လေး တိတ်ဆိတ်သည်။

ထိုအချိန်က ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့က အရေးကြီးပုဂ္ဂိုလ်များ ယာယီနေထိုင်ရန် အထူးချန်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

လူတစ်စုသည် နောက်ဖေးခြံသို့ ရောက်ရှိပြီး နေရာထိုင်ခင်းများ ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ဦးက လာရောက်သတင်းပို့သည်မှာ အန်းယန်အိမ်တော်မှ လူများ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် နောက်ဖေးခြံခန်းမကြီးသို့ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

လာရောက်သူမှာ အန်းယန်အိမ်တော်၏ အိမ်တော်ထိန်းဖြစ်ပြီး အန်းယန်ဝမ်နှင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးတို့၏ အမိန့်အရ လျိုမိသားစုတစ်စုလုံးကို အန်းယန်အိမ်တော်သို့ ခဏတာလာရောက်နေထိုင်ရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာရောက်ပြောကြားခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အကြည့်ဖြင့် တိုင်ပင်ပြီးနောက် သဘောတူညီခဲ့ကြသည်။

အိမ်တော်ထိန်းကို ခဏစောင့်ဆိုင်းရန် တောင်းဆိုပြီး လျိုရှီတို့အား ဤသတင်းကို အကြောင်းကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက် မိသားစုဝင်များကို ခေါ်ဆောင်၍ အိမ်တော်ထိန်းနှင့်အတူ အန်းယန်အိမ်တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

......

အိမ်တော်ခြံဝင်းသို့ ဝင်ရောက်သည်နှင့် အန်းယန်ဝမ်သည် အန်းယန်ဝမ်ဖေးနှင့်အတူ ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့တို့လာရောက်ခြင်းကို ကြိုဆိုကြောင်း ဖော်ပြခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့အပေါ် အလွန်ရင်းနှီးခင်မင်သည်။

ဤသို့ဖြင့် လူတစ်စုသည် အန်းယန်အိမ်တော်၏ ဘေးခြံဝင်းတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

နေရာချပြီး မကြာမီမှာပင် လီရှောင်ကို အန်းယန်ဝမ်က ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့သည်မူ အန်းယန်ဝမ်ဖေးနှင့်အတူ နောက်ဖေးခြံတွင် ပန်းကြည့်၊ အခါးရည်သောက်ရင်း နေခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ မာကျောက်ကစားကြသည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် ရှောင်ချင် စာမေးပွဲဖြေဆိုမည်ကို သိရှိပြီးနောက် သူမသည် စာမေးပွဲခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ကြိုတင်နေရာကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ထို့နောက်တွင်မူ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ကို ခေါ်ဆောင်၍ နန်အန်းခရိုင်လမ်းပေါ်တွင် လျှောက်လည်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်ဖေးက သူမထက်ပင် 'ကျင့်ခွိုက်'ဆိုင်ခွဲတစ်ခုစီ၏ နေရာကို ပိုမိုသိရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့အပြင် သူမထက်ပင် ပို၍ဂရုစိုက်သည်။

"နန်အန်းခရိုင်က ဒီဆိုင်ခွဲတွေကို ဝမ်ရယ်က ငါ့ကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲခိုင်းထားတာ။" အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် ရုတ်တရက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခု မင်းဘက်က ပြင်ဆင်ပြီးတာနဲ့ စဖွင့်ဖို့အတည်ပြုပေးမှာကို စောင့်နေတာလေ။" ပြောရင်း မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ သူမ၏အံ့ဩသည့် အရိပ်အယောင်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

နန်အန်းခရိုင်၏ ဆိုင်ခွဲများကို မည်သူ့ကို ခွဲဝေပေးခဲ့သည်ကို သူမ မမှတ်မိသော်လည်း အန်းယန်ဝမ်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် အန်းယန်ဝမ်၏ အဆင့်အတန်းဖြင့် ဤဆိုင်ခွဲအနည်းငယ်ကို လက်လွှဲရယူခြင်းမှာ မခက်ခဲပေ။

"ကြာကြာမစောင့်ရတော့ပါဘူး။ ငရုတ်သီးတွေက အသီးသီးနေတာ အချိန်တစ်ခုရှိပြီ။ နောက်ထပ် ခုနစ်ရက်၊ ရှစ်ရက်လောက်ဆိုရင် ခူးလို့ရပြီ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ပြင်ဆင်ပြီးသား ဆိုင်ခွဲတွေအားလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ဖွင့်လှစ်နိုင်မှာပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဆိုင်ခွဲဝန်ထမ်းများ၏ လေ့ကျင့်ရေးနှင့် သရေစာအလုပ်ရုံတစ်ခုစီ၏ လူအင်အားပြင်ဆင်မှုတို့သည်လည်း အတော်အတန် စီစဉ်ပြီးဖြစ်ရာ ဖွင့်လှစ်ချိန်ကို မထိခိုက်လောက်ပေ။

အမှတော့ ဆိုင်ခွဲပိုင်ရှင်များသာမက သူမသည်လည်း အနည်းငယ် အလျင်စလိုဖြစ်နေသည်။

ချီဝူတပ် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူမသည် အဆက်မပြတ် ငွေသုံးစွဲနေရသည်။

ချီဝူတပ်၏ စားသောက်စရိတ်၊ ခြံ၏ပျိုးပင်များ၊ အဆောက်အအုံများနှင့် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း မွေးမြူရေးတိရစ္ဆာန်ငယ်များ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတို့သည် သူမအိတ်ကို ပြောင်လုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည်။

ချင်းရှီမြို့ရှိ သရေစာဆိုင်နှစ်ဆိုင်၊ အသားပေါင်းရောင်းချခြင်းနှင့် အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ ဤစီးပွားရေးလုပ်ငန်းအနည်းငယ်သာ မရှိလျှင် စာရင်းတွင် သူမထံ၌ ငွေမရှိတော့ပေ။ သို့သော် ခက်ခဲသော နေ့ရက်များသည် မကြာမီ ကုန်ဆုံးတော့မည်ဖြစ်သည်။

ငရုတ်သီးများ ထွက်ရှိလျှင် ဆိုင်ခွဲများ ဖွင့်လှစ်နိုင်ပေမည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ 'ကျင့်ခွိုက်' တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲများနှင့် သရေစာအလုပ်ရုံများသည် အမြတ်အစွန်းရရှိနိုင်ပေမည်။

ထို့အပြင် ငရုတ်သီးအလုပ်ရုံသည် တစ်ပြိုင်တည်း အလုပ်စတင်ပြီး မုန်ညင်းချဉ်၊ ပဲငံပြာရည်နှင့် ငရုတ်နှစ်တို့ တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ရှိလာလျှင် သူမ၏လက်ရှိ ဝင်ငွေမလုံလောက်သည့် အခက်အခဲသည် မကြာမီ ပြေလည်သွားနိုင်ပေသည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ပေါ့ပါးသွားပြီး မျက်နှာထက်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒီလိုဆို ကောင်းတာပေါ့။ ငါ နေ့တိုင်း အိမ်တော်မှာ အားနေရတာ။ အခါးရည်သောက်၊ မာကျောက်ကစားတာကလွဲပြီး တခြားဘာမှ လုပ်စရာမရှိဘူး။ ဆိုင်ခွဲတွေ ဖွင့်လှစ်တဲ့အခါကျရင် ငါလည်း အလုပ်လုပ်စရာရှိသွားပြီ။

ပြီးတော့..." အန်းယန်ဝမ်ဖေးသည် အနည်းငယ် ချစ်စဖွယ်ကောင်းစွာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါနဲ့ ဝမ်ရယ်က မင်းတို့ 'ကျင့်ခွိုက်'ရဲ့ မာလာတုတ်ထိုးတွေကို လွမ်းနေကြပြီ။ နောက်ပြီးတော့ အဲ့ဒီအသားပေါင်းရောပဲ။"

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ အန်းယန်ဝမ်ဖေး၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်။

"အရင်က ယွီအာ(လျန်ယွီ) ပြောတာကြားတယ်။ မင်းက လျန်မိသားစုရဲ့ စားသောက်ဆိုင်တွေအတွက် အသားပေါင်း၊ ဝက်အူချောင်းနဲ့ အသားခြောက်တွေကို သီးသန့်ထောက်ပံ့ပေးမယ်လို့ သဘောတူထားတယ်ဆို။"

လျိုမိသားစု၏ အရသာရှိသော အစားအစာများသည် မာလာတုတ်ထိုးတစ်ခုတည်းသာ မဟုတ်ဘဲ အသားပေါင်း၊ ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်မှာမူ အထူးကောင်းမွန်လှသည်။ ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်မှာမူ သူဌေးမလင်းက လျန်မိသားစုကို ထောက်ပံ့ပြီးနောက် အိမ်တော်သည်လည်း အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ရာ သူတို့သည် ယခုအချိန်တွင် မရှားပါးပေ။

သို့သော် အသားပေါင်းမှာမူ ဤအရာသည် တာရှည်မခံပေ။

သူမနှင့် ဝမ်ရယ်ပင်၊ ချင်းရှီမြို့ရှိ ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှ အနည်းငယ် ပို့ဆောင်ခိုင်းနိုင်ပြီး နေ့စဉ် မစားသုံးနိုင်ပေ။

သို့သော် နန်အန်းခရိုင်၏ 'ကျင့်ခွိုက်' သရေစာအလုပ်ရုံ ဖွင့်လှစ်သောအခါ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသွားပေမည်။ ထိုအချိန်တွင် သရေစာအလုပ်ရုံသည် နန်အန်းခရိုင်ရှိ 'ကျင့်ခွိုက်' ဆိုင်ခွဲတစ်ခုစီအတွက် မာလာတုတ်ထိုးကဲ့သို့သော သရေစာများကို ပြင်ဆင်ပေးရုံသာမက လျန်မိသားစု၏ စားသောက်ဆိုင်များအတွက်လည်း အသားပေါင်းကို ပြင်ဆင်ပေးပေလိမ့်မည်။

သူတို့ အသားပေါင်းစားချင်လျှင် များစွာ အဆင်ပြေသွားပေမည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"အသားပေါင်းက တာရှည်မခံလို့ တိုက်ရိုက်ဆိုင်ခွဲတွေရဲ့ သရေစာအလုပ်ရုံတွေမှာပဲ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ အသားခြောက်နဲ့ ဝက်အူချောင်းနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့။

အခု အလုပ်သမားတွေရဲ့ လက်ရာက သိပ်မကျွမ်းကျင်သေးဘူး။ ပြီးတော့ လျန်မိသားစုဘက်ကလည်း ဈေးကွက်ကို အခုမှ စဖွင့်တာ။ အခု ထုတ်လုပ်မှုနှုန်းက အတော်လေး နှေးနေသေးတယ်။"

အမှန်တကယ်တွင် သူမ၏လက်ထဲတွင် အမှန်တကယ် ငွေမရှိသောကြောင့် အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ၏ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ကန့်သတ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

လျန်မိသားစုဘက်မှ ကုန်ပစ္စည်းလာယူသောအခါမှသာ သူမကို ငွေပေးချေမည်ဖြစ်သည်။

အစောပိုင်းတွင် ဝက်သားဝယ်ယူသည့် အရင်းအနှီးကို သူမကိုယ်တိုင် တာဝန်ယူရပြီး အသားခြောက်ပြုလုပ်ပြီးနောက် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ခန့် လှန်းထားမှ ကုန်ပစ္စည်းပေးအပ်နိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ သူမ၏လက်ထဲတွင် အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်စာ ကုန်ပစ္စည်းများ စုပုံနေသည်။ ဤသို့ ထုတ်လုပ်မှု ရုတ်တရက် တိုးမြှင့်လိုက်လျှင် လိုအပ်သည့် အရင်းအနှီးမှာ ပိုမိုများပြားလာပေမည်။ ထို့အပြင် ချင်းရှီမြို့၏ မွေးမြူရေးဝက်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသည်။

သူမသာ အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံ၏ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို တိုးမြှင့်လိုလျှင်ပင် မွေးမြူရေးဝက်များ ပိုမိုဝယ်ယူရန် ခက်ခဲလာသည့်အခြေအနေတွင် ထိုမျှလောက် မလွယ်ကူပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် လီရှောင်သည် လူများကို ကူညီရှာဖွေပြီး ထောင်ဟွာမြို့ရှိ ဝက်မွေးမြူရေးခြံအချို့နှင့် ဆက်သွယ်ရရှိခဲ့ပြီး မွေးမြူရေးဝက်အချို့ကို မှာယူခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ၏အသားခြောက်ဝက်အူချောင်းအလုပ်ရုံသည် ပုံမှန်လည်ပတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ရေရှည်နည်းလမ်းမဟုတ်ပေ။

နောက်ပိုင်းတွင် အသားခြောက်အလုပ်ရုံဘက်မှ မွေးမြူရေးဝက်ရင်းမြစ်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းရပေမည်။

ခြံ ၁၂ခြံလုံး ခြံတစ်ခြံစီတွင် ဝက်မွေးမြူရပေမည်။ ထို့အပြင် အပြင်ဘက်တွင်လည်း ဝက်မွေးမြူရေးခြံအချို့နှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ရေရှည်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရပေမည်။ သို့မှသာ ဝက်အူချောင်းအသားခြောက်အလုပ်ရုံသည် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ပြီး ကြီးထွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို အလုပ်သမားတွေကို လက်ရာကျွမ်းကျင်အောင် အလျင်အမြန် လုပ်ခိုင်းရတော့မယ်။ ယွီအာ အရင်က ငါတို့နဲ့ ပြောဖူးတယ်။ ဝက်အူချောင်းအသားခြောက်နဲ့ လုပ်တဲ့ဟင်းလျာတွေက စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုစီကို ရောက်သွားပြီးနောက်မှာ အရမ်းလူကြိုက်များတယ်တဲ့။ အခု ပမာဏနည်းလွန်းလို့ လျန်မိသားစုရဲ့ စားသောက်ဆိုင်အားလုံးမှာ ဒီဟင်းလျာတွေကို မတင်နိုင်သေးဘူး။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ထုတ်လုပ်မှုပမာဏကို အမြန်ဆုံးတိုးမြှင့်ရတော့မှာပေါ့။"

လျန်မိသားစုဘက်မှ တုံ့ပြန်မှုက ဒီလောက်တောင်ကောင်းနေတာလား။

လျန်ယွီက သူမကို ဤသတင်းကို မပြောခဲ့သလို သူမထံမှ အမှာစာထပ်တိုးရန်လည်း အဆိုပြုခြင်းမရှိပေ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ယခုအချိန်တွင် လျန်ယွီပေးထားသော ပထမဆုံးအမှာစာကိုပင် သူမဘက်မှ မပြီးသေးပေ။ သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင် လျန်ယွီဘက်မှ သူမထံသို့ ထပ်မံအမှာစာမှာယူလျှင် သူမသည် သူ့ထံမှ စပေါ်ငွေအချို့ တောင်းဆိုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ကျိုးရှီဘက်ကိုလည်း ဆက်သွယ်ပြီး ဝက်အူချောင်းနှင့် အသားခြောက်အချို့ကို ခွဲဝေပေးနိုင်သည်။

ကြက်ဥများကို တောင်းတစ်လုံးထဲတွင် ထည့်ထားလျှင် အားလုံးကွဲကြေသွားနိုင်သည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဤသို့တွေးမိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အန်းယန်ဝမ်ဖေးကို ကြည့်သော အကြည့်သည် ပို၍ရင်းနှီးဖော်ရွေလာသည်။

သခင်လေးလျန်ရဲ့အစ်မ သူမကို သတိပေးလိုက်တာကိုပဲ ကျေးဇူးတင်ရပေမယ်။

လျန်အိမ်တော်တွင် အလုပ်များနေသော လျန်ယွီသည် နှာချေလိုက်လေသည်။

သူ အအေးများမိသွာတာလား။

***