ကျန်းခေါင်းဆောင်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခြင်း

တစ္ဆေဗီရို၏ ဤအချိန်တွင် ပြောင်းလဲလာမှုက ယန်ကျန့် မျှော်လင့်မထားခဲ့သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရ သူက တစ္ဆေဗီရိုကဲ့သို့ အထူးသီးသန့်ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို ထပ်မံနှိုးဆော်ရန် မတတ်နိုင်ပေ။ တစ္ဆေဗီရို၏ ကျိန်စာက ယန်ကျန့်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ပြီးဖြစ်သော်လည်း သူက ၎င်းကို လောလောဆယ် လျစ်လျူရှုထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သေးသည်။

သူက အခန်းထောင့်သို့ လျှောက်သွား၏။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီရိုကို တို့ထိရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ဒီအနီရောင်တစ္ဆေဗီရိုက လက်တွေ့ဘဝတွင် မတည်ရှိတော့ပေ။ ဒါက သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများ၏ မြင်ကွင်းနယ်ပယ်အတွင်း၌သာ တည်ရှိပြီး နားမလည်နိုင်သော နည်းလမ်းဖြင့် သူ့ကိုအဖော်ပြုနေသည်။

ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွား၏။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီရိုကို အမှန်တကယ် တို့ထိမိသွားသည်။ စစ်မှန်သော တို့ထိမှု အာရုံခံစားမှုက ဒီအရာက ရိုးရှင်းသော ကျိန်စာတစ်ခုသက်သက်မဟုတ်ဘဲ သူ့အတွက် အစစ်အမှန်အရာ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြောပြနေသည်။

"တစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ် ပြီးသွားပြီးနောက် ငါဒီအရာကို ဖြေရှင်းဖို့ ပြန်လာခဲ့မယ်"

သူက တစ္ဆေဗီရို၏ အောက်ခြေမှ ဗီရိုတံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ရေများ အဆက်မပြတ် စီးဆင်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ယန်ကျန့်က တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီးသည့်တိုင်အောင် ရေများက ၎င်းမှတစ်ဆင့် စိမ့်ထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒါကိုမတားဆီးနိုင်ဘဲ သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်ကို ဖြစ်ပွားခွင့်ပြုရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

"ငါဒီမှာ နေလို့မဖြစ်တော့ဘူး ငါထွက်သွားပြီး တစ္ဆေဗီရိုကို ငါနဲ့အတူ ယူသွားရမယ်"

ယန်ကျန့်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာတွင် နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူက အလုပ်ကိစ္စဖြင့် ခရီးထွက်ရမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်နေရာတွင် ညအိပ်အိပ် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

မကြာမီ…ယန်ကျန့်က လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွား၏။

သူက တာချန်းမြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ဆင်ခြေဖုံးမှ စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကာ ထိုနေရာတွင် ညအိပ်ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အအုံအတွင်း၌ ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်း၏ထောင့်တစ်နေရာတွင် တစ္ဆေဗီရိုက တိတ်ဆိတ်စွာ ချထားလျက်ရှိပြီး နောက်ကျိနေသော ရေများက အဆက်မပြတ် စိမ့်ထွက်နေဆဲပင်။

ဒီအရာက သူ၏အမြင်အာရုံထဲတွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

သူ၏မျက်ကြည်လွှာပေါ်မှ အညစ်အကြေးတစ်စက်ကဲ့သို့ သုတ်သင်ဖယ်ရှား၍မရပေ။

ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုလှမ်းကြည့်ပြီး လျစ်လျူရှုရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူက နံရံကိုမှီပြီး ထိုင်ချလိုက်ကာ ထို့နောက် မျက်လုံးများမှိတ်ပြီး အနားယူစပြုလိုက်သည်။

မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသော စွန့်ပစ်အဆောက်အအုံက လုံးဝတိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွား၏။

အချိန်က တစ်စတစ်စ ကုန်ဆုံးသွားသည်။

မကြာမီ နောက်တစ်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစော…ရာသီဥတုက သိပ်မကောင်းလှဘဲ မိုးရွာတော့မည့်အလား ညို့မှိုင်းနေ၏။

ရှန်ထုံမျှော်စင်အတွင်း၌ လျိုရှောင်ယွိက ဌာနချုပ်မှ မက်ဆေ့ချ်ကို လက်ခံရရှိထားနှင့်ပြီ။

"လျိုရှောင်ယွိ ယန်ကျန့်ကို ကိုးနာရီမတိုင်ခင် ကျုံးကျိုးမြို့ကို ရောက်ဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်။ စုရပ်ကို နင့်ဆီ ပို့ပြီးသွားပြီ ဒီမစ်ရှင်က အရမ်းအရေးကြီးတယ် ပြီးတော့ သူဒါကို ဂရုတစိုက် ပြီးဆုံးအောင်လုပ်ရမယ်"

မကြာမီ ဌာနချုပ်မှ မက်ဆေ့ချ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်ကို အထူးဒေတာအပိုင်းအစတစ်ခုနှင့်အတူ လက်ခံရရှိခဲ့၏။ ဒေတာက လျှို့ဝှက်ကုဒ်ဖြင့် ထည့်သွင်းထားပြီး သူမက ၎င်းကိုဖွင့်ရန် အခွင့်အာဏာမရှိပေ။ ဒါက ယန်ကျန့်ထံ ရောက်ရှိမှသာ လျှို့ဝှက်ကုဒ်ကို ဖြည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"တစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ်က ရောက်လာပြီ"

လျိုရှောင်ယွိက ရုံးခန်းထဲမှ အခြားလူများကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ရှောင်ဟွား၊ သိမ်းငှက်အိုကြီးနှင့် အခြားဝန်ထမ်းအနည်းငယ်အားလုံး မျက်နှာညို့မှိုင်းသွားကြသည်။

"ကျွန်မ ယန်ကျန့်ကို အခုအကြောင်းကြားလိုက်မယ် ပြီးတော့ ငါတို့အားလုံး ဒါမဖြစ်ခဲ့သလို ဟန်ဆောင်ပြီး ဒါကိုလျှို့ဝှက်ထားကြစို့"

လျိုရှောင်ယွိက ပြောလိုက်သည်။

သတင်းက လျှို့ဝှက်အဆင့်ဖြစ်သော်လည်း မနေ့က ရှန်ထုံမျှော်စင်မှ အစည်းအဝေးကို လူအတော်များများက သိရှိထားကြ၏။

မကြာမီ…လျိုရှောင်ယွိက ယန်ကျန့်၏ ဖုန်းသို့ မက်ဆေ့ချ်ပို့လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင်…ဆင်ခြေဖုံးမှ စွန့်ပစ်ထားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် အနားယူနေသော ယန်ကျန့်က အိပ်ပျော်သွားပုံရ၏။ သူ့ထံမှ မဝေးလှသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် တောက်ပသော အနီရောင်ဆေးသုတ်ထားသော ဗီရိုအိုတစ်လုံးက ထူးဆန်းစွာ ရပ်နေပြီး အချို့အချိန်တွင် ကြမ်းပြင်က ရေလွှမ်းမိုးသွားခဲ့ကာ ယန်ကျန့်ရှိနေသော အောက်မှ ကြမ်းပြင်ပင်လျှင် နစ်မြုပ်နေခဲ့သည်။

နောက်ကျိပြီး တည်ငြိမ်နေသော ရေများက ထူးဆန်းစွာ တိတ်ဆိတ်နေ၏။

သို့သော် ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်မှ ထိုးဝင်လာသော အလင်းရောင်မှတစ်ဆင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေမျက်နှာပြင်အောက်တွင် ရံဖန်ရံခါ ပေါ်ပေါက်လာသော ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသည့် ပုံရိပ်အချို့ကို မရေမရာ မြင်နိုင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

ရေက ယန်ကျန့်ဆီသို့ ပျံ့နှံ့လာသော်လည်း ရပ်တန့်သွား၏။

ဒါက ချဉ်းကပ်မလာဘဲ သူ့ကိုသဘာဝအတိုင်း ကျော်ဖြတ်သွားသည်။ သို့သော် ပို၍ပို၍များပြားလာသော ရေများက သူ့ကိုမကြာမီ လုံးဝလွှမ်းခြုံသွားတော့မည့်ပုံပင် ဖြစ်နေ၏။

ရုတ်တရက်…ယန်ကျန့်က နိုးထလာပြီး မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွား၏။

ရေအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ကြမ်းပြင်သာ စိုစွတ်နေပြီး စိုထိုင်းဆက မခြောက်သေးဘဲ ဒါက အရင်က ပေါ်ပေါက်ခဲ့သလောက် မပြင်းထန်ခဲ့ပေ။

ဖုန်းမျက်နှာပြင်က လင်းထိန်လာ၏။ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ကျုံးကျိုးမြို့… ဒါက တစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ်ရဲ့ ရင်းမြစ်လား"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူက တစ္ဆေရေကန်၏ မှတ်တမ်းဟောင်းဒေတာကို မြင်ဖူးသော်လည်း မှတ်တမ်းဟောင်းများထဲတွင် ဒါက ရေကန်တစ်ခုမျှသာဖြစ်ပြီး ရင်းမြစ်တည်နေရာက ဘယ်မှာလဲဆိုတာကို သူကမသိခဲ့ပေ။

"ငါသွားကြည့်ပြီးမှ သိရမယ်"

ယန်ကျန့်က ထရပ်ပြီး ထွက်ခွာရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

သူက ထောင့်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်သော တစ္ဆေဗီရိုကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ဒါက သူ့ကိုတစ်လမ်းလုံး လိုက်ပါရန် စီစဉ်ထားပုံရပြီး တစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ်အတွင်း သူ့ကိုအရောင်းအဝယ်တစ်ခုသို့ အတင်းအကျပ် တွန်းပို့နေပုံရသည်။ သို့မဟုတ် တစ္ဆေဗီရိုက ဖြစ်ရပ်အတွင်း သူက အရောင်းအဝယ်တစ်ခုအတွက် ၎င်းကိုလိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ခံစားနေရတာလား။

သူက အများကြီးအာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး အနီရောင်အလင်းက သူ့ပတ်လည်တွင် လင်းလက်သွားကာ သူတိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထိုအချိန်တွင်…ဖုန်းချွမ်းက ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာမှ ယန်ကျန့်၏ ဗီလာသို့ ရောက်ရှိနှင့်နေပြီ။

ကျန်းလီချင်က ဧည့်ခံရန် တာဝန်ယူထားပြီး ဖုန်းချွမ်းကို လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ငှဲ့ပေးကာ ထို့နောက် ပြောလိုက်သည်။

"ဥက္ကဋ္ဌယန်က မနေ့ညက အနားယူဖို့ ပြန်မလာခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ဆိုတော့ ဥက္ကဋ္ဌယန် သေချာပေါက် မေ့မှာမဟုတ်ပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး ခဏစောင့်ပါ"

"ငါသိပါတယ် ယန်ကျန့်က နောက်ကျမှာမဟုတ်ဘူး ငါစောင့်ပါ့မယ်"

ဖုန်းချွမ်းက ခေါင်းညိတ်ပြီး ပူလောင်နေသော လက်ဖက်ရည်ကို တစ်မော့တည်း သောက်ချလိုက်၏။

သူက စားရန် မလိုအပ်ပေ။ ဒါက ယဉ်ကျေးမှုအရ သက်သက်သာဖြစ်၏။

"သွားဖို့ အချိန်ကျပြီ"

ရုတ်တရက်…ယန်ကျန့်၏ အသံက ပေါ်လာပြီး ဧည့်ခန်းဆောင်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသော်လည်း သူက ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ချက်ချင်းပင် ဖုန်းချွမ်းက ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

စားပွဲပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည်ကြမ်းခွက်တစ်ခွက်သာ ကျန်ရစ်ပြီး အနည်းငယ်သော လက်ကျန်အနွေးဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းထား၏။

ကျုံးကျိုးမြို့က အထူးတလည် မထူးခြားပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဒါက အလွန်သာမန်ဆန်သော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်ပြီး တာဟန်မြို့ တာချန်းမြို့ သို့မဟုတ် တာတုန်းမြို့တို့ကဲ့သို့ မထင်ရှားပေ။

နိုင်ငံတစ်ဝှမ်းတွင် အလားတူအလယ်ပိုင်းမြို့များ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိ၏။

သို့သော် ဒီထင်ရှားမှုမရှိဟု ထင်ရသော မြို့က S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်- တစ္ဆေရေကန်၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်ခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများအပြီးတွင် တစ္ဆေရေကန်၏ ရင်းမြစ်ကို ဒီနေရာသို့ ခြေရာခံမိခဲ့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

မြို့က အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ပြီ။ စွန့်ပစ်ထားသော အခွံတစ်ခုကဲ့သို့ မစည်ကားတော့ဘဲ နိုင်ငံသားအများစုက ပြောင်းရွှေ့သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ ဒါက သေဆုံးနေသော မြို့တစ်မြို့ဖြစ်၏။

ဒီမြို့ထဲသို့ စွန့်စားဝင်ရောက်လာသော မကြောက်မရွံ့သူအချို့ သို့မဟုတ် စပ်စုသူအချို့ ရှိနိုင်ခြေကို မဖယ်ထုတ်နိုင်ပေ။

သို့သော် ဒီနေ့တွင် အထူးရဟတ်ယာဉ်တစ်စင်းက မြို့အပေါ်မှ ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ရဟတ်ယာဉ်ဆင်းသက်လာသည်နှင့်…

ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၊ ထိုနှစ်ယောက်က မြို့အတွင်းမှ ပန်းခြံပလာဇာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

နှစ်ယောက်လုံးကို ချပေးပြီးနောက် ရဟတ်ယာဉ်က လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး တစ်ခဏမျှပင် မကြန့်ကြာပေ။

"ငါတို့အရင်ဆုံး ရောက်လာတာလား။ ငါလျိုစန်းကို မတွေ့ဘူး၊ ရှန်လင် ဒါမှမဟုတ် ယန်ကျန့်ကိုလည်း မတွေ့ဘူး"

လီကျွင်း၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသော ထုံကျင်မှုကို ဖော်ပြနေကာ သက်ရှိများ၏ စိတ်ခံစားချက်များ ကင်းမဲ့နေ၏။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်ရာ… ဗလာဖြစ်နေ၏။ ဒီအတားအဆီးမရှိသော ပလာဇာတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ကွင်းဖြင့်။

ဒါက ဌာနချုပ်က သတ်မှတ်ထားသော တွေ့ဆုံရန်နေရာဖြစ်ပြီး အတော်လေး ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခုဖြစ်၏။

"ခဏစောင့်ကြရအောင် ကိုးနာရီမထိုးသေးဘူး ဆယ်မိနစ်ပဲ လိုတော့တယ်"

သူ၏ဘေးမှ အမျိုးသမီးက စကားပြောလိုက်သည်။

ဒီအမျိုးသမီးက အနည်းငယ်လှပသော်လည်း အလွန်မလိုက်ဖက်သော မိတ်ကပ်အထူကြီးနှင့်ဖြစ်ပြီး သူမ၏အလှကုန်များ၏ အရောင်များက အနည်းငယ်မကိုက်ညီဟု ထင်ရကာ ပြောမပြနိုင်အောင် ထူးဆန်းပြီး ထူးခြားသည့် ခံစားချက်ကို ပေးနေ၏။ သို့သော် အနီးကပ်ကြည့်လျှင် ဘာမှမှားယွင်းနေသည်ကို မတွေ့ရဘဲ လူများကို ရှင်းပြမရနိုင်အောင် ရှုပ်ထွေးသွားစေ၏။

သူမ၏အမည်မှာ အာဟုန်ဖြစ်ပြီး အမည်ပြောင်မှာ တစ္ဆေမိတ်ကပ်ဖြစ်၏။

တစ္ဆေမီးတောက် လီကျွင်း၊ တစ္ဆေမိတ်ကပ် အာဟုန်။

ထူးချွန်သော ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပေါင်းစပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး မည်သည့်သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုမဆို ရင်ဆိုင်ရန် အရင်းအနှီးကို ပိုင်ဆိုင်ထား၏။

"ယန်ကျန့်က နောက်ကျမှာမဟုတ်ဘူး၊ သူက အချိန်တိကျတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေအတွက်တော့ ဒါကမသေချာဘူး"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူက အခြားခေါင်းဆောင်များကို မနှစ်သက်သော်လည်း ယန်ကျန့်အပေါ်တွင် ပို၍ခံစားချက်ကောင်း၏။ နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်မှာ သူ၏နာမည်နှင့်အတူ အောင်မြင်မှုများ ရှိခဲ့သည်။

"ငါမင်းတို့ထက်စောပြီး ဒီကိုရောက်နေခဲ့တာ ဒါကြောင့် ငါက အလေးအနက်မထားဘူးလို့ မပြောနဲ့"

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်ခုက သူတို့ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်လာ၏။

ချက်ချင်းပင်…ပုံရိပ်များစွာက ပလာဇာပတ်လည်မှ မတူညီသော နေရာများမှ ချဉ်းကပ်လာကြသော်လည်း အနီးကပ်ကြည့်သောအခါ ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုရှိနေ၏။ လူတိုင်းက အတူတူပင်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်ပြောင်းလဲမှုမှမရှိပေ။

"စက္ကူရုပ် လျိုစန်း"

လီကျွင်း၏ နေကာမျက်မှန်များနောက်ကွယ်တွင် တစ္ဆေဆန်သော အစိမ်းရောင်မီးတောက်များက လင်းလက်သွား၏။

လျိုစန်းက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ငါဒီမြို့ကို နာရီဝက်စောပြီး ရောက်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ ပတ်ပတ်လည်မှာ လမ်းလျှောက်ကြည့်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ္ဆေခြောက်တဲ့နေရာက၊ ဒါက သက်ရှိတွေအတွက် တကယ်ပဲမသင့်တော်ဘူး။ မင်းသာ သတိမထားဘူးဆိုရင်၊ မင်းတကယ်ပဲ သေသွားနိုင်တယ်"

"မင်းတစ်ယောက်တည်း လာခဲ့တာလား" လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့အတူ တခြားလူတွေမပါဘူးလား"

လျိုစန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကမလိုအပ်ပါဘူး။ ခေါင်းဆောင်အတော်များများ အတူတကွလုပ်ဆောင်တာတောင်မှ မကိုင်တွယ်နိုင်ဘူးဆိုရင် နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်ရှိတာက ကွာခြားမှုမရှိနိုင်တော့ဘူး။ ဒါ့အပြင် မင်းငါဒါကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောထားလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"ဒါက မင်းကိုယ်တိုင်လာခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သက်သက်ပဲလား"

လီကျွင်းက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာက တင်းမာနေကာ ရှင်းပြမရနိုင်သော အခွင့်အာဏာကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

"လူတိုင်းမှာ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတဲ့ သူတို့ရဲ့ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းရှိတယ်၊ ငါမင်းကိုပြောမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါအကောင်းဆုံးကြိုးစားမယ်"

လျိုစန်းက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

လီကျွင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းအကောင်းဆုံးကြိုးစားမလား။ မင်းက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ဟုတ်မဟုတ်တောင် ငါမသိဘူး။ မင်းက အကောင်းဆုံးကြိုးစားပြီး အရာတွေကို ပေါ့ပေါ့တန်တန်လုပ်ဖို့ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို မလွှတ်ဘူးဆိုတာကို ငါဘယ်လိုယုံကြည်နိုင်မှာလဲ။ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ၊ မင်းတကယ်ပဲသေပြီလို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ပန်းချီကားထဲမှာ သေဆုံးသွားတာက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် သက်သက်ပဲဖြစ်နေတယ်။ အခု မင်းကိုယုံကြည်ဖို့ ငါ့အတွက် ခက်ခဲနေပြီ"

သူက လျိုစန်းနှင့် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဖြစ်စဉ်က မသာယာခဲ့ပေ။

လီကျွင်းက တစ္ဆေပန်းချီကားကို ဖြေရှင်းရင်း သူ၏အသက်ကို စွန့်စားနေခဲ့ရပြီး လျိုစန်းက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သက်သက်သာဖြစ်သည်ကို သိရှိသွားရုံသာမက ဒါက သူတို့ကိုဆိုးရွားစွာ လှည့်စားခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ချန်ယိသေဆုံးသွားပြီး ရှုန်ဝမ်ဝမ်က သဘာဝလွန်ကင်မရာတစ်ခုကြောင့် ဓာတ်ပုံထဲတွင် ပိတ်မိသွားကာ သူကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေပြန်လည်ရှင်သန်မှုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရ၏။

"လီကျွင်း မင်းငါ့ကိုမယုံကြည်ဘူးဆိုရင် ငါတို့ခွဲထွက်ပြီး သီးခြားစီလှုပ်ရှားကြတာ ကောင်းတယ်"

လျိုစန်းက ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားလုံးများဖြင့်… ဒါက လျိုစန်းကို မကြိုက်နှင့်ပြီးဖြစ်သော လီကျွင်းကို ဒေါသထွက်စေပုံရ၏။ သူ၏မျက်နှာက ချက်ချင်းညိုမှိုင်းသွားပြီး လျိုစန်းကိုဖမ်းရန် လက်မြှောက်လိုက်၏။

"လီကျွင်း မင်းတကယ်ပဲ ငါ့ကိုတိုက်ခိုက်ဖို့ စဉ်းစားနေတာတော့ မဟုတ်ဘူးမလား"

လျိုစန်းက သူ့ကိုရှောင်ရှားရန် နောက်ဆုတ်လိုက်၏။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော တစ္ဆေမီးတောက်တစ်ခုက လျိုစန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ တစ္ဆေမီးတောက်က လောင်ကျွမ်းသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ပြိုကွဲသွား၏။

လောင်ကျွမ်းပြီးနောက် လျိုစန်းက အတွင်းတွင် ဘာမှမရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရ၏။

"ငါက မင်းကိုထွက်လာပြီး ငါ့ကိုကိုယ်တိုင်တွေ့စေချင်ရုံပဲ။ ငါ့ကိုပေါ့ပေါ့တန်တန်လုပ်ဖို့ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို လွှတ်တာ ရပ်လိုက် ပြီးတော့ မင်းရဲ့သဘောထားကို မှန်အောင်လုပ်"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏သံသယက မှန်ကန်ခဲ့၏။ သူ၏ရှေ့မှ လျိုစန်းက မထင်မရှား စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်မျှသာ ဖြစ်သည်။

"ငါက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို မင်းဘာလို့ဒီလောက်စွဲလမ်းနေရတာလဲ လီကျွင်း။ ရလဒ်က ကောင်းနေရင် ဒါကမလုံလောက်သေးဘူးလား"

နောက်ထပ်လျိုစန်းတစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး မျက်လုံးများမှေးမှိန်လျက် "နောက်ဆုံးတစ်ခါ တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်နဲ့က တကယ်ပဲငါ့အမှားပါ ဒါပေမဲ့ မင်းဒါကိုစွဲလမ်းနေလို့မဖြစ်ဘူး။ မင်းသာစာရင်းရှင်းချင်တယ်ဆိုရင် ငါမင်းကိုမကြောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အကျိုးဆက်တွေက ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို ငါအာမ မခံနိုင်ဘူး"

သူ့မှာလည်း ဒေါသရှိပြီး လီကျွင်း၏ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ မီးရှို့ခြင်းကို ခံရခြင်းက မသာယာပေ။

"မင်းလုပ်နိုင်ရင် စမ်းကြည့်လိုက်လေ"

လီကျွင်းမှာလည်း စရိုက်တစ်ခုရှိ၏။ သူက လျိုစန်းကို ရွံမုန်းပြီး သူက ချန်ယိကို သေဆုံးစေခဲ့သည်ဟု ယုံကြည်ကာ လုစန်း၏ ဆိုးရွားသော သဘောထားက သူ့ကိုပို၍ ဒေါသထွက်စေရုံသာ ရှိသည်။

သူ၏လက်ဖဝါးက ပွင့်လာပြီး အစိမ်းရောင်တစ္ဆေမီးတောက်တစ်ခု လင်းလက်နေ၏။

သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသော ခေတ်မီမိုးမျှော်တိုက်တစ်ခုက တစ္ဆေမီးတောက်ကြားမှ မသဲမကွဲပေါ်နေ၏။

ဖိန်အန်းမျှော်စင်…

တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့် တစ္ဆေတမန်တော်ကို ထိန်းသိမ်းထားသော သဘာဝလွန်တည်နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လီကျွင်းတစ်ယောက်တည်းသာ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သဘာဝလွန်နေရာကို တစ္ဆေမီးတောက်မှတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်နိုင်၏။

"လီကျွင်း မင်းတကယ်ပဲ ဒါကိုလုပ်ရင် မင်းသေလိမ့်မယ်"

လျိုစန်းက လေးနက်စွာ သတိပေးလိုက်၏။

"ဒီကိုလူကိုယ်တိုင်လာခဲ့ ပြီးရင် ငါတို့စကားပြောကြမယ်"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။ သူက ဒါက တကယ်ပဲ လျိုစန်းဖြစ်သည်ဟု မယုံကြည်သေးပေ။

ဘုန်း

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်…

ရုတ်တရက် အသံကျယ်ကြီးတစ်ခုက ပန်းခြံ၏ ပလာဇာတွင် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

ရွှေရောင်ရှည်လျားပြီး အက်ကွဲနေသော လှံတစ်ချောင်းက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မြေကြီးထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်မြေပြင်ကို ကြေမွသွားစေ၏။

"အထင်ကြီးစရာပဲ စိတ်ဓာတ်အပြည့်ပဲ လီကျွင်း မင်းရဲ့ဒေါသက အရင်ကထက် ပိုပြင်းထန်လာပုံပဲ။ မင်းလျိုစန်းကို မကြိုက်ရင်တောင် အခုရန်ဖြစ်တာက ပညာမရှိရာကျတယ်"

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်သွားစဉ် အသံတစ်ခုက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဖုန်းချွမ်းနှင့်အတူ ပေါ်လာ၏။

"တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်"

လျိုစန်းက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မြေပြင်တွင် စိုက်နေသော လှံကို ကြည့်ကာ သတိထားသော အမူအရာပြလိုက်၏။

ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ အလောင်းကောင်သံချောင်းနှင့် အလွန်အမင်းထူးဆန်းသော ထင်းခုတ်ဓားဖြစ်သည်။

"သူ့ရဲ့စစ်မှန်တဲ့ပုံစံက ဘယ်မှာလဲဆိုတာတောင် မသိဘူး ငါတို့ကိုပေါ့ပေါ့တန်တန်လုပ်ဖို့ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို လွှတ်ရုံပဲ ယန်ကျန့် မင်းသူ့ကိုယုံကြည်လို့လား"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါလည်း သူ့ကိုမယုံကြည်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတကယ်ပဲ ပေါ့ပေါ့ဆဆလုပ်နေတာလားဆိုတာကို ငါတို့ကြည့်ဖို့လိုတယ်။ သူသာတကယ်ပဲ ဒီလိုဆိုရင် ငါသူ့ကိုပထမဆုံးသတ်ပစ်မယ်။ ငါတို့ဒီလိုခေါင်းဆောင်မျိုးမလိုအပ်ဘူး ပုံမှန်အချိန်မှာ ပျင်းရိတာက တစ်မျိုး၊ ဒါပေမဲ့ S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်းမှာ ဒါက တခြားသူတွေကို တမင်နှောင့်ယှက်တာပဲ"

"သူ့ကိုမသတ်ဘဲ နှစ်သစ်ကူးအတွက် သိမ်းထားမလို့လား"

"ပြောတာကောင်းတယ်

လီကျွင်းက ပုံမှန်မဟုတ်စွာ ယန်ကျန့်နှင့် သဘောတူလိုက်၏။

S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ခေါင်းဆောင်အဆင့် တစ္ဆေဆရာများက မိမိတို့ကိုယ်ကို စတေးရန် လိုအပ်ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏တာဝန်များကို ရှောင်လွှဲနေလျှင် သူတို့ကိုသတ်ပစ်ရန် အင်အားစုပေါင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ငါခေါင်းဆောင်ယန်ကို စော်ကားခဲ့မိတယ်လို့ မထင်ဘူး"

လျိုစန်းက တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံပြီး ငါ့ကိုဖြုတ်ချဖို့ ပြောနေနှင့်ပြီ ဒါက နည်းနည်းကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ကိုခြိမ်းခြောက်ဖို့ ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါသိပေမယ့် အဲဒီလိုနောက်ပြောင်မှုမျိုးက မလုပ်သင့်ဘူး"

"ငါမင်းရဲ့စိတ်ရင်းမှန်ကို မြင်ချင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်ပြီး သူက လှံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ရိုက်ခတ်လိုက်ရာ ၎င်းက အနည်းငယ်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်နှင့် မြေပြင်မှ လွတ်ထွက်လာ၏။

"ငါနားလည်ပြီ"

လျိုစန်းက တစ်ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေလိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နောက်ထပ်လျိုစန်းတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူက အခြားသူများနှင့် ဘာမှမကွာခြားသော်လည်း ဓားငယ်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ကိုယ်ပိုင်လက်ညှိုးကို လှီးဖြတ်လိုက်၏။

ထူထဲသော အနက်ရောင်သွေးများ စီးဆင်းထွက်လာ၏။

"အခုရော ဘယ်လိုလဲ"

သူ၏လက်ညှိုးကို လှီးဖြတ်လိုက်သော လျိုစန်းက နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ငါပြင်ဆင်ထားတယ်။ ငါ့ရဲ့စစ်မှန်တဲ့ပုံစံက ဒီမှာပဲ စက္ကူရုပ်မဟုတ်ဘူး။ ဘေးကင်းမှုအတွက် ငါပုန်းကွယ်ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ် သဘာဝလွန်နေရာကနေ တစ်ခုခုကို ယူဆောင်လာခဲ့တယ်၊ ငါလူတိုင်းနဲ့ သတိထားရမယ် ပြီးတော့ လက်တစ်ကမ်းချန်ထားရမယ် ငါလည်း ဒီမှာမကျဆုံးချင်ဘူး"

သွေးထွက်နိုင်ခြင်းက သူက စက္ကူရုပ်မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော လျိုစန်းဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့၏။

"ဒါက မင်းရဲ့အရင်က လုပ်ရပ်တွေက မကျေနပ်စရာကောင်းခဲ့လို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါသာတစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်မှာ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို မသုံးခဲ့ရင် ငါအခုချိန်လောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ"

လျိုစန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ငါဒါကိုအသက်ရှင်ဖို့ လုပ်ခဲ့တာ၊ ဒါဘာမှမမှားဘူး"

"အခုမင်းလူကိုယ်တိုင် ဒီမှာရောက်နေပြီဆိုတော့ နားလည်မှုလွဲမှားတာက ယာယီရှင်းလင်းသွားပြီ"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"အခုကစပြီး ငါတို့အတူတကွ ကောင်းကောင်းအလုပ်လုပ်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်"

လျိုစန်းက အနည်းငယ်သက်ပြင်းချလိုက်၏။

ဒီနှစ်ယောက်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်နီးနီးကပ်ကပ် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တတ်သွားတာလဲ။ တကယ့်ပဋိပက္ခတစ်ခုသာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် လီကျွင်းနှင့် ယန်ကျန့်အတူတကွပေါင်းပြီး ဘယ်သူ့ကိုမသတ်နိုင်ဘဲ ရှိမလဲ။ သူကလည်း ဒီလူနှစ်ယောက်၏ လက်ထဲတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

"ငါ့အကြောင်း ဆွေးနွေးတာ ရပ်ကြစို့ မရောက်သေးတဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက် မရှိဘူးလား ရှန်အမည်ရှိတဲ့ အဲဒီကောင်ဘယ်မှာလဲ"

လျိုစန်းက ပြောလိုက်၏။ သူက စကားဝိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုခံရသူမဖြစ်ချင်ဘဲ ချက်ချင်းအကြောင်းအရာ ပြောင်းလိုက်သည်။

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"သူက တော်တော်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပုံရတယ် စောစောကတည်းက နာမည်ကြီးခဲ့ပြီး အထူးတလည် ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တချို့ကိုလည်း ဖြေရှင်းခဲ့တယ်။ လုံလောက်တဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး သူက ခေါင်းဆောင်အဖြစ် အတွင်းပိုင်းကနေ ခန့်အပ်ခံခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူအဲဒီနောက်ပိုင်း ခဏပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်။ လူအများအပြားက သူ့ကိုတွေ့ဖူးပေမယ့် အဲဒီလူတွေက မျိုးဆက်ဟောင်း တစ္ဆေဆရာတွေဖြစ်ပြီး အများစုက သေဆုံးသွားကြပြီ။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ ဌာနချုပ်က လူအများကြီးက သူနဲ့မရင်းနှီးကြဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဖန်ရှီမင်က သူ့ကိုအရင်က သိခဲ့တယ်၊ သူတို့က တစ္ဆေဆရာတစ်သုတ်တည်းကပဲ"

ဖန်ရှီမင်… လူမှုအသိုင်းအဝိုင်း၏ သူဌေးဟောင်းက မမျှော်လင့်ဘဲ ထိုခေါင်းဆောင်ရှန်လင်နှင့် အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုများ ရှိခဲ့၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဖန်ရှီမင်က ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် ရှင်းလင်းခံခဲ့ရပြီး ကြာမြင့်စွာကတည်းက အလောင်းကောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ရှန်လင်အကြောင်း ဖော်ပြနေစဉ်မှာပင်…

ရုတ်တရက်…သူတို့နှင့်မသက်ဆိုင်သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခုက သူတို့၏စိတ်ထဲသို့ လင်းလက်ဝင်ရောက်လာ၏။

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူတို့က ဒီနေရာသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဒီပန်းခြံ၏ ရင်ပြင်တွင်လည်း ရပ်နေခဲ့ကြပုံရ၏။

သို့သော် မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဒီပန်းခြံရင်ပြင်က ဒီလောက်လူသူကင်းမဲ့မနေပေ။ ဒါက ပုံမှန်အတိုင်းဖြစ်ပြီး အနီးအနားတွင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာများရှိ၏။ ဒီနေ့လိုပဲ သူတို့က ထိုနေရာတွင် စုရုံးစကားပြောကြ၊ ဆွေးနွေးကြ၏။ သို့သော် တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် စုရုံးပွဲ၌ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုရှန်လင်အမည်ရှိ လူက မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ပန်းခြံမှ ထိုအနားယူခုံတန်းပေါ်တွင် ထိုင်နေ၏။

ယန်ကျန့်၊ လီကျွင်း၊ လျိုစန်း၊ ဖုန်းချွမ်းနှင့် အာဟုန်တို့ပင်လျှင် သူတို့ဘေးတွင် ရှိနေပြီး အားလုံးက တူညီသော မှတ်ဉာဏ်ကို မျှဝေခံစားနေကြရ၏။

ရုတ်တရက်…လူတိုင်းက လားရာတစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဒါက မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ရှန်လင်အနားယူနေသော ခုံတန်းဖြစ်၏။

ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ မှတ်ဉာဏ်နှင့် လက်တွေ့ဘဝက ထပ်တူကျသွား၏။

ခုနက ဗလာဖြစ်နေသော ခုံတန်းက အခုတကယ်ပဲ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် ထိုင်နေပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝတ်စားထားကာ ခြေထောက်ချိတ်လျက် အနည်းငယ်အေးဆေးသက်သာနေပုံရပြီး သူတို့ဆီသို့ ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်နှုတ်ဆက်နေ၏။

ဒီအသွင်အပြင်က ယခင်မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ရှန်လင်နှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီနေ၏။ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အသက်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ပင်။

"ရှန်လင်"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးလိုက်၏။ သူက ရှန်လင်၏ ဖိုင်ကို မြင်ဖူးပြီး ၎င်းတွင် ဓာတ်ပုံများပါဝင်၏။ မငြင်းနိုင်ပေ… ဒါက ရှန်လင်ဖြစ်၏။

"မယုံနိုင်စရာပဲ၊ သူ့ရဲ့မှတ်ဉာဏ်က ငါ့စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာပြီး၊ လက်တွေ့ဘဝအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာသလိုပဲ သူဒါကိုဘယ်လိုလုပ်ခဲ့တာလဲ"

ဖုန်းချွမ်းက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။ ဒီရှန်လင်က ပုံမှန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။

"သူက လက်တွေ့ဘဝမှာ မတည်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက စောင့်ကြည့်ပြီး သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိကာ အစောပိုင်း အခြေအနေနှင့် ပေါင်းစပ်ပြီး ရဲရင့်သော ခန့်မှန်းချက်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်၏။

"ရှန်လင် မင်းဒါကိုဘယ်လို စီမံခန့်ခွဲတာလဲ မင်းအပေါ်မှာ တကယ်ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လီကျွင်းက မေးလိုက်သည်။

ရှန်လင်က ခုံတန်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်၏။ သူက အသက်ရှင်နေသော်လည်း လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် မတည်ရှိဟု ထင်ရ၏။ သူက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ဖို့ ကံကောင်းရုံသက်သက်ပဲ ဒီလိုဖြစ်လာတာက ငါ့ရဲ့ရွေးချယ်မှုမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေမှာ ဘာမဆိုဖြစ်နိုင်တယ် မဟုတ်ဘူးလား"

"ပထမဦးစွာ ငါ့ကိုယ်ငါ မိတ်ဆက်ပါရစေ ရှန်လင် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင်ဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲက တစ်ယောက်ပဲ တာရှမြို့အတွက် တာဝန်ရှိတယ် အမည်က တစ္ဆေမျက်နှာ"

"တစ္ဆေမျက်နှာ ရှန်လင်လား ဘယ်လိုထူးဆန်းတဲ့ ဘွဲ့နာမည်လဲ"

လီကျွင်းဘေးမှ အာဟုန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက အရေးမကြီးဘူး။ အရေးကြီးတာက ငါတို့ဒီတစ်ခါ တစ္ဆေရေကန်ဖြစ်ရပ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ဖို့လိုတယ် မင်းအဲဒီလိုမထင်ဘူးလား ယန်"

ရှန်လင်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ဒီစစ်ဆင်ရေးမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲလား"

"လောလောဆယ်တော့ ဒီလိုပဲထင်ရတယ်"

ရှန်လင်က ပြောလိုက်၏။

ထင်ရတယ်ဆိုသည်မှာ… ရှန်လင်မှာ အသင်းဖော်များရှိနေသေးပြီး သူတို့ကိုလိုအပ်မလားဆိုတာကို အခြေအနေများအပေါ် မူတည်ပြီး ဆုံးဖြတ်ရန် ကိစ္စတစ်ခုသာဖြစ်၏။

"ငါတို့လူအားလုံး ရှိနေသမျှ အဆင်ပြေပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဌာနချုပ်အရ ဒီတစ်ခါ ငါတို့မှာ လူတိုင်းက သီးခြားစီလှုပ်ရှားခြင်းကြောင့် ဖရိုဖရဲမဖြစ်အောင် စစ်ဆင်ရေးအတွက် ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်လိုတယ်"

လီကျွင်းက ထပ်ပြောသည်။

"ငါယန်ကျန့်ကို အဖွဲ့ကိုဦးဆောင်စေဖို့ သဘောတူတယ် မင်းတို့အားလုံး ဘယ်လိုထင်လဲ"

"အကြောင်းပြချက်က……."

ရှန်လင်က မေးလိုက်သည်။

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်။

"သူ့မှာ S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းရာမှာ အတွေ့အကြုံရှိတယ်"

"တော်တော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပဲ"

ရှန်လင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လျိုစန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်သူဦးဆောင်ဦးဆောင် ငါ့မှာကန့်ကွက်စရာမရှိဘူး"

"ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်၏။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမလိုအပ်ပါဘူး။ ငါတို့ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်မလိုအပ်ဘူး၊ တိုက်ရိုက်အတူတကွ အလုပ်လုပ်ကြစို့။ ငါတို့ထဲက ဘယ်သူကမှ လူသစ်တွေ မဟုတ်ဘူး အရာတွေအများကြီးက သတိပေးစရာမလိုဘူး ငါတို့အားလုံး ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိတယ်"

ခေါင်းဆောင်လား

ဘယ်လို ပြက်လုံးလဲ သူက သေချာပေါက် ဒါကိုမလိုလားပေ။ ဒါက အပြစ်တင်ခံရဖို့ သေချာတဲ့ နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကောင်းလုပ်ရင် ဆုလာဘ်မရဘဲ ကျရှုံးရင် ဒုက္ခက စောင့်နေ၏။

ထို့အပြင် ဒီတစ်ဦးချင်းစီတွေထဲက ဘယ်သူကမှ မရိုးရှင်းပေ။ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်များတွင် စကားလုံးများက လွှမ်းမိုးမှုပင် ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကိုလည်း သတိရှိ၏။