သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းများ

ယန်ကျန့်က ဖုန်းချွမ်းကို မြို့၏ နေရာလေးခုတွင် တစ္ဆေဖယောင်းတိုင်အဖြူများ ထွန်းညှိခိုင်းသည်။ သူက သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုများကို ဆွဲထုတ်ပြီး သူ၏ နည်းလမ်းများဖြင့် အသုံးဝင်သော သဲလွန်စအချို့ကို ရှာဖွေရန် ကြိုးစားနေသည် တိုးတက်မှုအချို့ ရရှိထားသော်လည်း ကျန်ရှိသော အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အတည်ပြုရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုဦးမည်။

သို့သော် သူက သဲလွန်စများ ရှာဖွေနေချိန်တွင် အခြားသူများလည်း အားမနေကြပေ။

ကျုံးကျိုးမြို့ရှိ လူသူကင်းမဲ့သော တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံတစ်ခုတွင် တစ်ကိုယ်တည်းသော ပုံရိပ် လျိုစန်း ပေါ်လာသည်။ ဒီလျိုစန်းသည် ယခင်က ယန်ကျန့် လီကျွင်းနှင့် ရှန်လင်တို့နှင့် အတူရှိနေခဲ့သော လျိုစန်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ဒါက စက္ကူလူရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်သည်။

ဒါက လျိုစန်းနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေသည် ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီစက္ကူလူရုပ် လျိုစန်းသည် ဒီလူသူကင်းမဲ့သော အဆောက်အအုံထဲမှ တိုက်ခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ မျက်နှာသေဖြင့် ချဉ်းကပ်သွားသည်။

ကြိုတင်မြင်တွေ့ထားခဲ့သကဲ့သို့ စက္ကူလူရုပ် လျိုစန်းသည် တံခါးဝရှိ ပန်းအိုးငယ်တစ်ခုထဲမှ သော့တစ်ချောင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး တိုက်ခန်းတံခါးကို အလွယ်တကူ ဖွင့်လိုက်သည်။

အနံ့ဆိုးတစ်ခုက ပြင်းထန်သော မှိုနံ့နှင့်အတူ အပြင်သို့ တိုးထွက်လာသည်။ လျိုစန်းက အတွင်းသို့ လျှောက်သွားပြီး အတိုချုံး လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဧည့်ခန်းသည် ရေတွင် စိမ်ထားခဲ့သကဲ့သို့ ရေကွက်များ ကျန်ရစ်နေပြီး နံရံများတွင် မှိုကွက်များ ပြနေသည် ပတ်ဝန်းကျင်က မှောင်မိုက်ပြီး စိုစွတ်နေသည်။ သူက လက်လှမ်းပြီး အခန်းမီးကို ဖွင့်လိုက်သော်လည်း မီးက အကြိမ်အနည်းငယ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်သွားပြီးနောက် လုံးဝ ငြိမ်းသွားသည်။ ထပ်မံ ဖွင့်မရတော့ပေ။

လျိုစန်းက ဘာမှမပြော သူက မှောင်မိုက်နေသော ဧည့်ခန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ရေချိုးခန်းဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

ဒီတိုက်ခန်း၏ ရေချိုးခန်းက အတော်လေး ကျယ်ဝန်းသည်။ အလှဆင်မှုက အတော်လေး ဇိမ်ကျပြီး ရေချိုးသည့် နေရာတွင် ရေချိုးကန်တစ်ခု ပါရှိသည်။

သို့သော် ရေချိုးကန်သည် နောက်ကျိနေသော ရေများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ရေများက ခပ်ရေးရေး ဆူပွက်နေပြီး ပူဖောင်းများ ထနေကာ အနက်ရောင် ဆံပင်မျှင်များက မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ခဲယဉ်းစွာ ပေါ်လာပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပြန်နစ်မြုပ်သွားသည်။ တစ်ခုခုက ရေချိုးကန်၏ ရေထဲတွင် စိမ်နေပုံရသည်။

လျိုစန်း၏ မျက်လုံးများက ထုံထိုင်းစွာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူက ရေပြည့်နေသော ရေချိုးကန်ဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားသည် ရုတ်တရက် သူက ရေချိုးကန်ဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ပလုံ"

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ငြိမ်သက်နေသော ရေချိုးကန်ထဲမှ ရေများက ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်သွားသည် အနံ့ဆိုးကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ခုက လျိုစန်းကို ရုတ်တရက် ဆွဲကိုင်လိုက်သကဲ့သို့ သူက ရေချိုးကန်ဆီသို့ ယိုင်လဲသွားစေသည်။ သို့သော် မကြာမီ လျိုစန်းက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်တွေ့မှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ရေချိုးကန်၏ ရေများက ချက်ချင်းနီးပါး ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားသော မျက်နှာပြင်အောက်တွင် အနက်ရောင် ဆံပင်များ ပေါ်လာပြီး ဖြူဖျော့သော ခြေလက်များ၏ ပုံရိပ်ရေးရေးက ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

လျိုစန်းက တုံ့ပြန်မှု မပြဘဲ ရေထဲရှိ အရာမှန်သမျှကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အလောင်းဖြစ်သည် သေဆုံးနေသည်မှာ အတန်ငယ် ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း နားမလည်နိုင်စွာပင် ရေစိမ်ခံရ၍ ဖူးယောင်ခြင်း သို့မဟုတ် ပုပ်ဆွေးခြင်း မရှိ အလောင်းကောင် အနံ့တစ်ခု ထွက်နေသော်လည်း အလောင်း၏ အရေပြားက တင်းမာပြီး ကောင်းနေဆဲ ဖြစ်သည်။ သွေးမရှိသော်လည်း အရေပြားကို ထူးကဲစွာ ဖြူဖွေးစေသည်။

အမျိုးသမီးအလောင်းကို ရေချိုးကန်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ပြီး ရေချိုးခန်း ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

သို့သော် အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အလောင်း၏ လက်များက လျိုစန်း၏ လက်မောင်းများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး သူ၏ လက်သည်းများကို သူ၏ လက်မောင်းများထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ စိုက်ဝင်စေသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် လက်မောင်းက သုံးမရတော့။

သို့သော် လျိုစန်း၏ လက်မောင်းအောက်တွင် သက်ရှိလူသားတစ်ဦး၏ အသားနှင့်သွေး မဟုတ်ဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည် ဘာမှမရှိ။

စက္ကူလူရုပ် လျိုစန်းသည် အမျိုးသမီးအလောင်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ ရေချိုးခန်းအပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ကာ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

ယခင်က ငြိမ်းသွားခဲ့သော ဧည့်ခန်းမီးသည် ယခုအခါ နောက်တစ်ကြိမ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် လင်းလာပြန်သည်။ သဘာဝလွန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုအချို့က ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်မှုအချို့ကို ဖြစ်စေခဲ့သည်။

လျိုစန်းက တိတ်ဆိတ်နေဆဲ သူက လက်ကို မြှောက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးပေါက်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးထည့်လိုက်သည် ထို့နောက် သူ၏ မျက်နှာတစ်ခြမ်းကို အတင်း ဆွဲဖြဲလိုက်သည် ဒါက အရေပြား မဟုတ်ဘဲ စက္ကူပေါ်တွင် ဆွဲထားသော မျက်နှာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူသေများကို အမျှဝေရာတွင် အသုံးပြုသော စက္ကူဝါများနှင့် ဆင်တူသော အဝါရောင်စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။

သူက ဆွဲဖြဲလိုက်သော မျက်နှာကို မလွှင့်ပစ်ဘဲ စိုစွတ်နေသော အမျိုးသမီးအလောင်း၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကပ်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးအလောင်းက မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေပြီး သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ နစ်မြုပ်နေသည်။ ညိုမည်းသော လက်ရာတစ်ခုက အမျိုးသမီးအလောင်း၏ လည်ပင်းပေါ်တွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်သာနေသည်။ ဒါက လျိုစန်း ညှစ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

စက္ကူလူရုပ် လျိုစန်းသည် ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်စစီ ခွဲထုတ်ကာ ဆွဲဖြဲလိုက်သော စက္ကူဝါများကို အမျိုးသမီးအလောင်းပေါ်တွင် ကပ်နေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စက္ကူလူရုပ် လျိုစန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပိုမို ကျိုးပဲ့ မပြည့်စုံ ဖြစ်လာသော်လည်း အမျိုးသမီးအလောင်းပေါ်ရှိ စက္ကူဝါများက ပိုများလာသည်။

ဒီဖြစ်စဉ်က ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်ကို မသိနိုင်ပဲ လှုပ်ရှားမှုအားလုံး ရပ်တန့်သွားသည်အထိ ဖြစ်သည်။

လျိုစန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည် သို့သော် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အမျိုးသမီးအလောင်းသည် ယခုအခါ စက္ကူဝါများဖြင့် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ဒဏ်ရာတစ်ခု ပိတ်သွားသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ထို့အပြင် အမျိုးသမီးအလောင်း၏ မျက်နှာသည် မူလပုံစံနှင့် မတူတော့ဘဲ လျိုစန်း၏ ရုပ်ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်လာသည်။

စက္ကူလူရုပ်သည် အမျိုးသမီးအလောင်းကို အစားထိုးလိုက်ပုံရသည်။ နှစ်ခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

သို့သော် လျိုစန်းက ဘာကြောင့် ဒီလိုလုပ်ရသည်ကို အကြောင်းရင်း မသိရသေး။

သိရသည်မှာ စက္ကူဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော အမျိုးသမီးအလောင်း လျိုစန်းသည် အိပ်စက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားပုံရပြီး မကြာမီ နိုးထလာမည့် အရိပ်အယောင် မရှိ။

ဘာတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုတည်းသာ သိသည်။ လျိုစန်းသည် ဒီနည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေကန်၏ ရင်းမြစ်ကို စုံစမ်းနေသည် သဘာဝလွန်ခြေရာများကို ခြေရာခံလိုက်နေသည်။

မြို့၏ အခြားနေရာတစ်ခုတွင် ရှန်လင်နှင့် အခြား လျိုစန်းတစ်ယောက်သည် မြို့၏ မြင့်သော နေရာတစ်ခုတွင် ပေါ်လာသည်။ ရေလွှမ်းမိုးမှု မခံရသေးသော နေရာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

နှစ်ယောက်သား လမ်းမပေါ်တွင် စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။

လျိုစန်း၏ ဖျော့တော့သော မျက်နှာက အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး ရံဖန်ရံခါ ရှန်လင်၏ ဦးတည်ရာသို့ လှမ်းကြည့်သည်။

ရှန်လင်က အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေပုံရသည် မြို့ထဲတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေသော ခရီးသွားတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရေးရေးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များကို သူ အလေးမထားသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် ဒီနေရာက အန္တရာယ်များက သူ့အတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိနေပုံရသည်။

လျိုစန်းသည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရပြီး သဘာဝလွန်စက်ဝိုင်းထဲသို့ စောစီးစွာ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ဒီလူကို အတော်လေး သတိထားနေမိသည်။

သူတင် မဟုတ် လီကျွင်းနှင့် ယန်ကျန့်တို့လည်း ထိုအတွေးမျိုး ရှိမည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

"မင်းက ဒီအတိုင်း လျှောက်သွားနေရုံဆိုရင် ဘာသဲလွန်စမှ တွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းက အချိန်ဖြုန်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်ဆိုရင်တော့ ငါ ဘာမှမပြောခဲ့ဘူးလို့ သဘောထားလိုက်"

လျိုစန်းက ပြောသည်။

"ငါ တစ္ဆေကန်ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ သဘောတူခဲ့ကတည်းက အချိန်ဖြုန်းဖို့ဆိုတာ သဘာဝကျကျ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်ရင် ငါ လူတော်တော်များများကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ငါ ဒီအချိန်မှာ အချိန်ဖြုန်းလောက်အောင် မမိုက်မဲဘူး"

ရှန်လင်က အနည်းငယ် ပြုံးပြီး ပြောသည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားလဲ"

လျိုစန်းက မေးသည် ရှန်လင်ကို အလွန် ရှင်းလင်းပြတ်သားသူတစ်ဦးအဖြစ် တွေ့ရှိလိုက်ပုံရသည်။

တစ္ဆေကန် တာဝန်ကို ယူထားပြီးဖြစ်၍ ယခင်က ဘယ်လို အတွေးမျိုး ရှိခဲ့သည်ဖြစ်စေ ဒီအချိန်တွင် ဖြေရှင်းရန် ကြိုးစားအားထုတ်သင့်သည် အကယ်၍ သူက အချိန်ဖြုန်းရန် တွေးနေသေးလျှင် အဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် အကျိုးဆက်များကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မည်။

"ငါ လုပ်နေပြီလေ"

ရှန်လင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောသည်။

လျိုစန်းက တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း ခံစားမိလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲနေသည်။ သူတို့ဘေးရှိ ရပ်နေသော ရေများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ တစ်ချိန်က သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ်နေသော လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများ ပေါ်လာပြီး ကားများ မောင်းနှင်သွားကြသည်။ ရှုခင်းများက ပြောင်းလဲနေသည် သူတို့ တစ္ဆကန် ဖြစ်ရပ် မတိုင်မီ အခိုက်အတန့်တစ်ခုသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ စောစောက ရှိနေခဲ့သော အခိုက်အတန့်တွင် မဟုတ်တော့။

ဒီအသွင်ပြောင်းမှုက လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စည်ကားပြီး သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ကျုံးကျိုးမြို့က ယခင် သေမင်းမြို့တော်ကို အစားထိုးလိုက်သည်။

"ဒါက"

လျိုစန်း စက္ကူလူရုပ်သည် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မထိန်းနိုင်။

ဒီဖြစ်စဉ်က သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် အနည်းငယ် ကျော်လွန်နေသည်။

သို့သော် ရှန်လင်က ကျင့်သားရနေပုံရသည်။ လမ်းမပေါ်သို့ တက်လှမ်းပြီး လူအုပ်ထဲတွင် ရောနှောကာ ရှေ့သို့ ရွေ့လျားသွားသည်။ သို့သော် အံမဝင်သကဲ့သို့ ပေါ်လွင်နေသည်။ ထိုလမ်းသွားလမ်းလာများက တကယ့် လမ်းသွားလမ်းလာများဖြစ်ပြီး သူက ဇာတ်ဆောင်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သဟဇာတမဖြစ်မှုက ထင်ရှားနေသော်လည်း ဖော်ပြရန် ခက်ခဲနေသည်။

"ရှန်လင်"

လျိုစန်းက ခေါ်လိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း အလျင်အမြန် လိုက်သွားသည် အကြောင်းမှာ သူလည်း ဒီထူးဆန်းသော မြို့ထဲတွင် ပိတ်မိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အနီးအနားမှ လမ်းသွားလမ်းလာများက စီးကြောင်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းကာ သူ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး သူ့ကို ခွဲထုတ်ရန် ရည်ရွယ်နေပုံရသည်။

"ဖယ်ကြ"

လျိုစန်းက အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာကာ သူ၏ မျက်နှာက မှုန်မှိုင်းသွားပြီး သူ့ဆီသို့ တိုးဝှေ့လာသော လူတစ်ယောက်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ထိုလမ်းသွားလမ်းလာသည် မူလက ပုံမှန်ဖြစ်သော်လည်း လျိုစန်းက သူ့ကို လည်ပင်းညှစ်လိုက်သည်နှင့် ပုံမှန်အသားအရေက လျင်မြန်စွာ ဖြူဖျော့သွားသည်။ ထို့နောက် မျက်လုံး နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ ရေများ စိမ့်ထွက်လာကာ နောက်ကျိနေသော ရေများက ဆက်တိုက် စီးကျလာပြီး ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ဖူးယောင်လာသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရေနစ်သေဆုံးနေသော အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားသည်။

အနံ့ဆိုးက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ တိုးဝှေ့လာပြီး လျိုစန်းက အလောင်းကို အလျင်အမြန် ခါထုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ခါထုတ်ခံရပြီးနောက် အလောင်းက မြေပြင်ပေါ်တွင် ခဏ လဲလျောင်းနေသော်လည်း လျင်မြန်စွာ ပြန်ထလာသည်။ ပြီးတော့ မတ်တပ်ရပ်နေသော အလောင်းက ယခင် ပုံမှန်အသွင်အပြင်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။

ရေစိုပြီး ရေနစ်နေသော အသွင်အပြင် လုံးဝ ကင်းစင်နေသည်။

"ဒါက"

လျိုစန်းက ပုံမှန်ဟု ထင်ရသော ထိုလမ်းသွားလမ်းလာများကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း နားလည်လိုက်သည်။

ဒီမြို့က ယခင် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပုံရသော်လည်း လက်တွေ့တွင် ဘာမှ မပြောင်းလဲ လမ်းသွားလမ်းလာများအားလုံးက သေဆုံးပြီးသားဖြစ်သည်။ စည်ကားနေမှုက အမြင်မှားမှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ရှန်လင်နဲ့ လွဲသွားပြီထင်တယ် သူ ငါ့ကို တမင်သက်သက် ခါထုတ်သွားတာ သူ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ငါ မသိစေချင်ဘူး ဒါက မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဆိုပေမယ့် ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ခါထုတ်ခံလိုက်ရတာ နည်းနည်းတော့ အရှက်ရစရာပဲ"

သူက အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး ရှန်လင်နောက်သို့ ဆက်မလိုက်တော့ဘဲ နေရာတွင်သာ တွေဝေနေရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းတွင် ရှန်လင်သည် လမ်းသွားလမ်းလာများကြားတွင် ရောနှောနေသော်လည်း ထင်ရှား ပေါ်လွင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူက အခြားသူများနှင့် ဘာမှ မကွာခြားသော်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက် လှမ်းကြည့်လိုက်လျှင် လမ်းသွားလမ်းလာများကို ကျော်လွန်ကြည့်မိပြီး သူ့ကိုသာ ပထမဆုံးအကြိမ် သတိပြုမိမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် လမ်းလျှောက်နေစဉ် ရှန်လင်က မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လျှောက်လာသော လူငယ်တစ်ဦးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်က အသက် နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင် အရွယ် ရှိသည် ရုပ်ရည် ချောမောသော်လည်း လျှောက်လှမ်းနေသော အလောင်းတစ်လောင်းကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးနေသည် အလွန် ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ရှန်လင်က ထိုလူငယ်၏ ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် သူက လက်မြှောက်ပြီး လူငယ်၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

လူအုပ်က ရွေ့လျား တိုးဝှေ့နေကြသည်။

မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လာသော လူငယ်သည် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခြေရာမကျန်ခဲ့ပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှန်လင်က ပြန်မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူသည် ထိုလူငယ် ချောမောသော အမျိုးသား ဖြစ်သွားသည် သူ၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် အပြုံးရေးရေးတစ်ခုဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေသည်။

ဒီအချိန်တွင် သူက ပေါ်လွင်နေခြင်း သို့မဟုတ် အံမဝင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ မြို့၏ လူအုပ်ထဲသို့ ပြည့်စုံစွာ ရောနှောသွားသည်။

ယခု ရှန်လင်သည် ရှန်လင် မဟုတ်တော့ဘဲ ဒီမြို့တွင် နေထိုင်သော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ သူက ထိုလူငယ်ကို အစားထိုးလိုက်ပြီး ထိုလူငယ် တွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို သေဆုံးခြင်း အပါအဝင် တွေ့ကြုံခံစားရတော့မည်။

ပြီးတော့ ရှန်လင်က ထိုလူငယ်၏ သေဆုံးမှုကို တွေ့ကြုံခံစားရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေကန်၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်အချို့သည် သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

မြို့ထဲက အရာအားလုံးက မယုံနိုင်စရာ နည်းလမ်းတစ်ခုနဲ့ ပြန်လည် လေ့ကျင့်ပြသနေသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင်သာ ရှန်လင်သည် မြို့၏ သက်သေတစ်ဦးအဖြစ် ထပ်ပေါင်းထည့်ခံလိုက်ရသည်။

အမှန်တရား မကြာမီ ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်။