ကန်ရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

ယန်ကျန့် လျိုစန်း ရှန်လင်။

ခေါင်းဆောင်သုံးဦးသည် သဘာဝလွန်အမှန်တရားကို စုံစမ်းရန် တစ္ဆေကန်၏ တည်နေရာကို ဆုံးဖြတ်ရန်နှင့် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်၏ ရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး အသုံးပြုနေကြသည်။

သူတို့အားလုံး အမှန်တရားနှင့် အလွန်နီးစပ်နေကြပြီဖြစ်ပြီး အချိန်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ခြေထောက်ဆေးဇလုံထဲ ခြေထောက်စိမ်ရင်း ထိုင်နေသော ဝမ်ရှန်းကို ကြည့်နေသည်။ သူက သတ်ဖြတ်မှုပုံစံ အသက်ဝင်လာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

ဝမ်ရှန်းက ဒီလိုလုပ်ခြင်းသည် တစ္ဆေတစ်ကောင်၏ သတိပြုမိမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး အသတ်ခံရနိုင်သည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ သို့သော် သူက ကြောက်ရွံ့မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြပေ။ အကြောင်းမှာ ဒါက သူ ဒီကမ္ဘာပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ပေါ်လာရခြင်း၏ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

မှတ်ဉာဏ်များ ပြောင်းလဲခံထားရပြီးနောက် သူ့တွင် အခြား အတွေးအမြင်များ မရှိတော့။ ဒီတာဝန်ကို ကောင်းမွန်စွာ ပြီးမြောက်အောင် ဆောင်ရွက်ရန်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။

သေခြင်းတရားကို ဆန့်ကျင်ခြင်းသည် တားမြစ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် အချို့အချိန်များတွင် ယန်ကျန့်က ဒီတားမြစ်ချက်ကို ထိတွေ့ရန် ဝန်မလေးပေ။ သို့သော် သူက အလွန် ချုပ်တည်းထားသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူသာ အနည်းငယ် ပိုရူးသွပ်မည်ဆိုလျှင် တာချန်းမြို့တစ်မြို့လုံးကို သူ၏ လူများအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သည်။

"ဒီဟိုတယ်အခန်းထဲမှာ သေသွားတဲ့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ကုတင်ပေါ်မှာ ထိုင်ပြီး ခြေထောက်စိမ်နေခဲ့တာ ဒါက သူ လုပ်နိုင်တဲ့အရာတွေ သိပ်အများကြီး မရှိဘူးလို့ ဆိုလိုတယ် ဒါကြောင့် ပထမအခြေအနေကို ဖြည့်ဆည်းပြီးတဲ့နောက် ဒုတိယအခြေအနေကို အသက်သွင်းဖို့ နည်းလမ်းက အထူးတလည် ရှုပ်ထွေးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ဒါတော့ ဟုတ်တယ် ဒါပေမဲ့ ငါ ခုနက အရာတချို့ကို စမ်းကြည့်ပြီးပြီ ဒီနောက်ကျိနေတဲ့ရေ နည်းနည်းသောက်ကြည့်တာမျိုး ပြီးတော့ စိတ်ထဲမှာ တစ္ဆေကန် တစ္ဆေ သေဆုံးခြင်းတွေအကြောင်း တွေးကြည့်တာမျိုး ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ တွေးရုံသက်သက်က တစ္ဆေကန်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို အသက်မသွင်းနိုင်ခဲ့ဘူး"

ဝမ်ရှန်းက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါက အိပ်ပျော်သွားတာကို ပို ဦးတည်တယ် အိပ်ပျော်သွားတာက တစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရဖို့ အခွင့်အလမ်း အများဆုံးလို့ ငါ ထင်တယ်"

"ဒါဆို စမ်းကြည့်လိုက်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်ကာ အိပ်ပျော်ရန် ကြိုးစားရင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို မတိုက်တွန်းဘဲ ရလဒ်ကိုသာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေ၏။ လက်ရှိတွင် အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်မလာသေးပေ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြိုးစားရန် အချိန်များစွာ ရှိနေသေးသည်။ သူက အိပ်ပျော်သွားခြင်းသည် တစ္ဆေကန်၏ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို အသက်သွင်းသည့် အခြေအနေဖြစ်သည်ကို မယုံကြည်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးများ မှိတ်ထားသော်လည်း ဝမ်ရှန်းက အိပ်မပျော်သေးပေ။ သူ အချိန်အနည်းငယ် ပိုလိုအပ်နေသည်။

ဒါတောင် အလုပ်မဖြစ်သေးလျှင် ယန်ကျန့်က သူ့ကို အိပ်ပျော်သွားစေရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးပြီး အိပ်မွေ့ချကောင်း ချမည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်း မျက်လုံးမှိတ်ကာ အိပ်ပျော်ရန် ကြိုးစားနေစဉ် နောက်ကျိနေသော ရေထဲတွင် စိမ်ထားသော ခြေထောက်များမှ အေးစက်မှုတစ်ခုက သူ၏ အရေပြားတစ်လျှောက် ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် မသက်မသာ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မကြာမီ ဝမ်ရှန်းက အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အနားရသွားသကဲ့သို့ လုံးဝ အပန်းပြေကာ မည်သည့် ဖိအားမှ ကင်းလွတ်သွားသလို အထင်အမြင်မှားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ထူးကဲစွာ တိတ်ဆိတ်သွားပုံရသည်။ ဆူညံသံ တစ်စိုးတစ်စိမျှ မရှိဘဲ သူ၏ အနားတွင် ကိုယ်ပိုင် အသက်ရှူသံ တိုးတိုးလေးကိုသာ ကြားနေရသည်။

ဒီခံစားချက်က မကြုံစဖူး ထူးကဲပြီး ပျော်မွေ့ဖွယ် ကောင်းကာ စွဲမက်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်။

သို့တိုင် ဝမ်ရှန်းက အိပ်မပျော်သေးဘဲ ဒီဖော်မပြနိုင်သော ခံစားမှုထဲတွင်သာ နစ်မျောနေသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်းက ဒီထူးဆန်းသော ခံစားချက်ဖြင့် နစ်မျောနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ရေလှိုင်းသံများက သူ၏ နားအနားတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်လာမှန်း မသိဘဲ စတင်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရှဲ

ရေလှိုင်းသံက အဝေးမှ အနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်လာသည်။ ငြိမ်သက်နေသော ကန်တစ်ခုပေါ်တွင် လှိုင်းတံပိုးလေးများ ထနေသကဲ့သို့ ကြားရသူကို သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်စေပြီး လူကို စိတ်အပန်းပြေစေသည်။ ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် လှိုင်းသံများ အဘယ်ကြောင့် ကြားရသည်ကို စဉ်းစားမိခြင်းမှပင် တားဆီးထားသည်။

ဝမ်ရှန်းက ဒါကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ပေ။ ဒီအသံက ယုတ္တိရှိရှိနှင့် သဘာဝကျကျ ပေါ်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

သို့သော် အချိန်ဆက်လက် ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ကန်ပေါ်မှ လှိုင်းသံများက တဖြည်းဖြည်း ပိုကျယ်လောင်လာသည်။ ဆူညံသံအဖြစ်သို့ပင် ပြောင်းလဲသွားသည်အထိ ကျယ်လောင်လာသည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်းက ကြားနေရဆဲ မဟုတ်ဘဲ ထိုရှင်းမပြနိုင်သော ခံစားမှုထဲတွင် ပျောက်ဆုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ပေါ်လာပြီ"

သို့သော် ဘေးတွင် ရပ်နေသော ယန်ကျန့်က ဝမ်ရှန်း၏ အခြေအနေကို အစအဆုံး လေ့လာနေခဲ့သည်။ ဒီအချိန်တွင် သူက ဝမ်ရှန်း၏ ခြေထောက်ရှိ ဇလုံထဲမှ ရေများက လှိုင်းဂယက်ထလာပြီး ထူးဆန်းစွာ လှည့်ပတ်ကာ စည်းချက်ကျကျ ပူဖောင်းများ ထလာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဒါက အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။ ခဏအကြာတွင် နောက်ကျိနေသော ဘုံဘိုင်ရေများသည် မမြင်ရသော လက်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်ရှန်း၏ ခြေထောက်များကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

သိပ်မကြာခင်မှာပင် ဝမ်ရှန်း၏ ခြေထောက်များအားလုံးကို နောက်ကျိနေသော ဘုံဘိုင်ရေများက လုံးလုံးလျားလျား ရစ်ပတ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းသို့ ဆက်လက် ကျူးကျော်လာသည်။

အရှိန်အဟုန်က ပိုမို မြန်ဆန်လာသည်။

"သူက တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို အသက်သွင်းမိသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က ရှေ့တိုးလိုက်သည်။ သူက ဝမ်ရှန်းကို မနှိုးဘဲ တစ္ဆေလက်ကို မြှောက်ကာ ရိုက်ချလိုက်သည်။

ခွမ်း

ဝမ်ရှန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရစ်ပတ်နေသော ရေများ အရိုက်ခံလိုက်ရပြီး နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားသည်။

သို့သော် လစ်ဟာသွားသော နေရာကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်ပြီး ကွာဟသွားသော နေရာကို ရေများက တစ်ဖန် ပြန်လည် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

မျိုချမှုက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဝမ်ရှန်း၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ရောက်လာသည်။

"ဝမ်ရှန်း"

ယန်ကျန့်က သူ့ကို နှိုးရန် ကြိုးစားရင်း ခေါ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်းက အိပ်ပျော်နေခဲ့ခြင်း မဟုတ်။ သူ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး ကြည်လင်သွားသည်။

"ငါ အိပ်မပျော်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲ"

ဒီလို ပြောနေရင်းတောင် သူက စိတ်ထဲတွင် ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခံစားချက်ကို ပြန်လည် တမ်းတနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ကြည့်ဦး"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

ဝမ်ရှန်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ့ကို ရေထုကြီးတစ်ခုက ရစ်ပတ်နေသည်။

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

သူ မတ်တပ်ထရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရေနက်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လွတ်လွတ်လပ်လပ် မလှုပ်ရှားနိုင်။ သူ ဘယ်လောက်ပင် ကြိုးစားနေပါစေ နောက်ကျိနေသော ရေများက သူ့ကို ဆက်လက် မျိုချနေသည်။

ယန်ကျန့်က မျက်နှာသေဖြင့် ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"မင်း မျက်လုံးမှိတ်ထားတုန်းက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲ"

"မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီးပြီးချင်း ငါ အိပ်မပျော်ဘူး အရင်ဆုံး အအေးဓာတ် နည်းနည်း ခံစားရတယ် အေးစိမ့်စိမ့်ပေါ့ ပြီးတော့ ရေပူစမ်းထဲ စိမ်နေရသလို အရမ်း သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်လာတယ် ဖော်မပြနိုင်အောင် အပန်းပြေပြီး ကြည်နူးဖို့ကောင်းတယ် ပြီးတော့ နားထဲမှာ လှိုင်းသံသဲ့သဲ့ ကြားလာတယ် အဲ့ဒီအသံတွေက ပိုကျယ်လာတယ် ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ငါက အဲ့ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားမှုထဲ နစ်မျောနေလို့ ငါ သတိမထားမိလိုက်ဘူး"

ဝမ်ရှန်းက သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ပြန်လည် သတိရရင်း အသေးစိတ် ဖော်ပြလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်သည်။

"ဒါဆို သတ်ဖြတ်မှုပုံစံက အိပ်ပျော်သွားတာ မဟုတ်ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်ထားတာလား ဒါမှမဟုတ် မျက်လုံး ကြာကြာ မှိတ်ထားတာလား"

"ငါ ဒီအတိုင်းဆက်သွားရင် အရမ်း အန္တရာယ်များမယ်လို့ ခံစားရတယ် ငါတို့ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း စူးစမ်းပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့တာဝန် ပြီးဆုံးနိုင်ပြီလို့ ထင်တယ်"

ဝမ်ရှန်းက သူ့ကို မျိုချတော့မည့် ရေထုကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းက သူ၏ လည်ပင်းဆီသို့ ရောက်နေပြီ မဟုတ်ဘူး မေးစေ့ဆီသို့ ရောက်နေပြီ။

ယန်ကျန့်က အေးစက်နေဆဲ မလှုပ်မယှက်ပင် "မင်းရဲ့ တာဝန်က မပြီးသေးဘူး မင်း တစ္ဆေကန်ကို မရှာတွေ့သေးဘူး ဒါက အစပဲ ရှိသေးတယ် မင်း သေမှာကို ကြောက်စရာမလိုဘူး သေပြီးရင် ငါ မင်းကို ပြန်အသက်ရှင်လာအောင် လုပ်ပေးမယ်"

ယန်ကျန့်အတွက် ဝမ်ရှန်းကဲ့သို့ ကိရိယာသက်သက်ဖြစ်သော လူတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

သူက သေပြီးသားလူ ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို သုံးပြီး ပြန်လည် အသက်ရှင်စေခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး အသက်ပြန်ရှင်လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာလည်း ဒီတာဝန်အတွက် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှန်းက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည် မကျေနပ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ နားလည်ပြီ"

ထို့နောက် ထိုရွှံ့ရေထုကြီးက သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းကိုပါ နစ်မြုပ်သွားစေသည်။

ဒီအချိန်တွင် သူ အသက်ရှူ မကြပ်သေးပေ။ သို့သော် နောက်ကျိနေသော ရေများ လှိမ့်တက်လာသည်နှင့် ဝမ်ရှန်းသည် ထူးဆန်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ ဟိုတယ်ထဲတွင် မရှိတော့ပဲ သူ၏ တည်နေရာကို မသိနိုင်တော့ချေ။

ဝမ်ရှန်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နောက်ကျိနေသော ရေထုကြီးသည် ခွမ်းကနဲ ပြန်ကျလာပြီး ဇလုံထဲသို့ ပြန်ကျသွားသည်။ အပြင်သို့ တစ်စက်မျှ မဖိတ်စင်ခဲ့ချေ။

"ပျောက်သွားပြီ"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက ဝမ်ရှန်း ပျောက်ကွယ်သွားသော နေရာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဝမ်ရှန်း ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူက ကန်တစ်ခုကို လှစ်ကနဲ မြင်လိုက်ရသည်။ ကြီးမားသော အရိပ်ကြီးတစ်ခုက တစ်ခဏမျှ လျှပ်ပြက်သွားသည်။

ဒါက အလွယ်တကူ စုံစမ်းစစ်ဆေး၍ မရသော နေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။ သက်ရှိများကို လမ်းညွှန်ခေါ်ဆောင်သွားမှသာ လက်တွေ့လောကနှင့် တစ်ခဏတာ ဆုံမှတ်ကျပြီး ခြေရာတစ်ခု ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံးက ၎င်းကို လှစ်ကနဲ မြင်လိုက်ရသော်လည်း တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာပြီး အလွန် တိုတောင်းလှသည်။ ယန်ကျန့်သာ စောင့်ကြည့်မနေခဲ့လျှင် သူ လုံးဝ သတိပြုမိလိုက်မည် မဟုတ်။

"ဒါက တစ္ဆေကန်ပဲ"

ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ တွေ့ရှိသွားပြီ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြို့ထဲရှိ တိတ်ဆိတ်သော တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံတစ်ခုအတွင်းတွင် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်ဖြင့် ရစ်ပတ်ထားသော အလောင်းသည် ရုန်းကန်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးများ ပွင့်လာ၏။

သူ၏ မျက်လုံးများက ထူးဆန်းနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများ မဟုတ်ဘဲ အမျိုးသမီးအလောင်း၏ မျက်လုံးများ ဖြစ်သည်။ မျက်ဆန်ဖြူများဖြင့် အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

စက္ကူရုပ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ရေချိုးခန်းဆီသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဦးတည်သွားပြီးနောက် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမှ မရှိဘဲ နောက်ကျိနေသော ရေများဖြင့် ပြည့်နေသည့် ရေချိုးကန်ထဲသို့ နစ်မြုပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဒီအချိန်တွင် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်သည် ရေထဲသို့ ဆင်းသက်နေသည်။

ရေချိုးကန်က မကျယ်သလို မမြင့်မားလှ။ သို့သော် နောက်ကျိနေသော ရေများက အဆုံးအစမရှိသကဲ့သို့ သူက နစ်မြုပ်ရင်း နစ်မြုပ်ရင်း ဖြစ်နေသည်။

တစ်မီတာ သုံးမီတာ ငါးမီတာ။ ဒါက နှစ်ထပ်အမြင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီ။ သာမန်အသိတရားအားလုံးကို ဆန့်ကျင်နေသည့် ဒီအဖြစ်အပျက်မျိုး ရေချိုးကန်တစ်ခုတွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီအခြေအနေက အရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်သည်။

လျိုစန်းသည် ကျုံးကျိုးမြို့ထဲတွင် မရှိတော့။ သူက ရေချိုးကန်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပြီး သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုဆီသို့ ဆင်းသက်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီအချိန်တွင် အမျိုးသမီးအလောင်းက မျက်လုံးများ မှိတ်သွားပြီး စက္ကူမျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

"ဒါက ကန်အောက်ခြေပဲ"

လျိုစန်းက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ရွေ့လျားရန် ကြိုးစားရင်း ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တက်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။ ရေက အလွန် နက်သည်။ အလွန် နက်ရှိုင်းလှသည်။

သာမန်လူတစ်ယောက်သာဆိုလျှင် မျက်နှာပြင်သို့ မရောက်မီ ရေနစ်သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

သို့သော် သူက သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။ သူက အသက်ရှူရန် မလို အစာစားရန် မလို အိပ်ရန် မလိုသော စက္ကူရုပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်သည် တဖြည်းဖြည်း အပေါ်သို့ တက်လာသည်။ သူ အောင်မြင်သွားသည်။

ပလုံကနဲ အသံနှင့်အတူ လျိုစန်းသည် ရေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက ကန် တစ်ကန် ဖြစ်ပြီး သိပ်မကြီးသော်လည်း အလွန် ထူးခြားသော ကန် ဖြစ်သည်။

ဒီကန်က ငြိမ်သက်နေသော်လည်း ရံဖန်ရံခါ လှိုင်းထတတ်သည်။ သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးက မှောင်မိုက်နေပြီး အလင်းရောင် အနည်းငယ်သာ ရှိသဖြင့် ဒီကန်က အထူးသဖြင့် မှောင်မည်းနေသည်။ ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အထူးသဖြင့် မည်းနက်နေသည်။

"တစ္ဆေကန် ရှာတွေ့ပြီ"

လျိုစန်းက မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ပေါလောပေါ်နေသည်။ သို့သော် မကြာမီ သူ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားသည်။

သူက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်နေသော်လည်း စွမ်းအားမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူ အပြည့်အဝ မစူးစမ်းရသေးမီမှာပင် ကန်၏ အောက်ခြေသို့ နောက်တစ်ကြိမ် နစ်မြုပ်သွားပြန်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ် သူ အပေါ်ပြန်တက်ရန် နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး ကြိုးစားသော်လည်း စွမ်းအားမဲ့နေသည်။ နည်းလမ်းအားလုံးက ဒီနေရာတွင် အသုံးမဝင်ချေ။

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်သည် ပို၍ ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်။

သို့သော် သူ ပိုနက်ရှိုင်းလေ ကန်ရေက ပိုမို တောက်ပလာလေ ဖြစ်ပြီး လုံးဝ မှောင်မိုက်မနေတော့။

ဒီအချိန်တွင် သူက ကန်ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော အလောင်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထူထပ်စွာ စုပုံနေသော အလောင်းများဖြစ်ပြီး ယောက်ျား မိန်းမ အစုံအလင် ရှိသည်။ ၎င်းတို့က ပေါလောပေါ်နေခြင်းလည်း မဟုတ် ထပ်မံ နစ်မြုပ်သွားခြင်းလည်း မဟုတ်ဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် တည်ရှိနေကြသည်။

အလောင်းအားလုံးသည် ရေစိမ်ခံထားရ၍ ဖြူဖျော့နေပြီး သွေးမရှိကြပေ။ သို့သော် အားလုံးက မျက်လုံးများ ပွင့်နေကြပြီး ခုမှ ဆင်းသက်လာသော လျိုစန်းကို ထူးဆန်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဒါတွေက တစ္ဆေကန် ဖြစ်ရပ်ရဲ့ သားကောင် အလောင်းတွေပဲ"

သို့သော် လျိုစန်းက ဒီနေရာတွင် ဆက်မနေဘဲ ဆက်လက် နစ်မြုပ်သွားသည်။

မီတာအနည်းငယ် နစ်မြုပ်သွားပြီးနောက် အလောင်းများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အလယ်တွင် အလောင်းများ ပေါလောပေါ်မနေသော ကွက်လပ် ဧရိယာတစ်ခု ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ ဆက်လက် ဆင်းသက်သွားပြီး ထိုကွက်လပ် ဧရိယာကို ကျော်လွန်သွားသောအခါ အလောင်းအသစ်များ ရှိနေပြန်သည်။

ဒီအလောင်းများက အရေအတွက် နည်းပါးပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများက အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေသည်။ ခေတ်မီပုံ မပေါ်ဘဲ ၁၉၆၀ သို့မဟုတ် ၇၀ ခုနှစ်များ သို့မဟုတ် ထို့ထက် စောသော ခေတ်များက ဖြစ်ပုံရသည်။

"ဒါ ချန်ဟော်ပဲ"

ရုတ်တရက် လျိုစန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူက ဒီဧရိယာထဲတွင် ရင်းနှီးသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချန်ဟော် ကျုံးကျိုးမြို့၏ တာဝန်ခံ

ယခု သူ သေဆုံးနေပြီ။ ရေထဲတွင် မျောနေပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ အရေပြားက ဖြူဖျော့နေပြီး မျက်လုံးများက ဟောက်ပက် ဖြစ်နေသည်။

လျိုစန်းက ပိုမို ကြည့်ရှုလိုသေးသည်။ သို့သော် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြိုကွဲနေသည်ကို သူ သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကပ်ထားသော စက္ကူဝါများသည် ရေစိုပြီး ကြေမွ ပျံ့လွင့်ကုန်သည်။ အရေပြားလွှာများ ကွာကျနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ခံရပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက် ခံနေရသည်။ သာမန် လူပုံသဏ္ဌာန်ကိုပင် မထိန်းသိမ်းနိုင်တော့။

မကြာခင်မှာပင် စက္ကူဝါများအားလုံး ကြေမွ ပျံ့လွင့်သွားပြီး လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် စက္ကူဝါများ ကြားထဲမှ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

အမျိုးသမီးအလောင်း ပေါ်လာပြီးနောက် ၎င်းက ဆက်လက် နစ်မြုပ်မသွားဘဲ အပေါ်သို့ ပြန်တက်လာသည်။ သို့သော် အမြင့်တစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ ရပ်တန့်သွားပြီး ရေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသည်။

ဒီဧရိယာ ပတ်လည်တွင် အလောင်းများစွာ ရှိနေပြီး အားလုံးမှာ အမျိုးသမီးအလောင်းများ ဖြစ်ကြသည်။

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ္ဆေကန်ထဲသို့ မမျှော်လင့်ထားသော ဧည့်သည်သစ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။

လူငယ်တစ်ဦးသည် ကန်ရေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် အသတ်ခံလိုက်ရပုံ ပေါ်သည်။

သို့သော် ဒီလူငယ် ရေနစ်သေဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ရုတ်တရက် လူငယ်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရှန်လင်၏ ပုံစံ ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ဒါက မင်း မသေခင် တွေ့ကြုံခဲ့ရတာလား ဒါက တစ္ဆေကန်ကိုး"

ရှန်လင်က မျက်နှာပြင်ဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ လျင်မြန်စွာ ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ရှန်လင်သည် နစ်မြုပ်သွားသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မပြဘဲ ရေထဲမှ ထွက်ခွာပြီး ကန်၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်နေသည်။

ရှန်လင်သည် တစ္ဆေကန်၏ သက်ရောက်မှုကို ခံရခြင်း မရှိသလောက်ပင် အထူးဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကန်က ပေါ်လာပြီဆိုတော့ တစ္ဆေက ဘယ်မှာလဲ"

သူက ပတ်ဝန်းကျင်အားလုံးကို စစ်ဆေးရင်း ဆက်လက် ရှာဖွေနေသည်။