ဆက်သွယ်ရေးအမှတ်

ရှန်လင်၏ ပေါ်ထွက်လာပုံက ရှိနေသူအားလုံးအတွက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်စေသည်။ လမ်းမ၏ မြေအောက်ရေမြောင်းတစ်ခုထဲမှ တွားတက်လာသော သူ့ကို ယန်ကျန့် လျိုစန်း လီကျွင်းနှင့် အာဟုန်တို့က စိုက်ကြည့်နေကြ၏။ သူသည် တစ်ကိုယ်လုံး ရေစိုရွှဲနေရုံသာမက ထူးဆန်းစွာပင် အမျိုးသမီး ဝတ်စုံရှည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသေးသည်။

"ရှန်လင် မင်းဆီမှာ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

လီကျွင်းက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးသွားပြီး ရှန်လင်ကို ရေမြောင်းဝမှ ဆွဲထုတ်လိုက်ရင်း မေးသည်။

လျိုစန်းကလည်း "မင်း တစ္ဆေရေကန် ဘယ်မှာလဲ သိတယ်လို့ ခုနက ပြောလိုက်တယ်မလား သဲလွန်စအသစ် ရခဲ့တာလား"

"တစ္ဆေရေကန်က ကျုံးကျိုးမြို့ထဲမှာ မရှိဘူး ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ အကြမ်းဖျင်း တွေးဆမိထားသည့် အချက်အချို့ ရှိနေသည်။

ရှန်လင်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရေများကို ခါထုတ်လိုက်ပြီး စိုရွှဲနေသော အဝတ်အစားများကို ချွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက "ငါ အရင်က တစ္ဆေရေကန်ထဲကို ဝင်နိုင်ခဲ့တယ် အသက်ရှင်လျက်နဲ့ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တချို့လည်း ရခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ ရင်းမြစ်တစ္ဆေကိုတော့ မတွေ့ခဲ့ရဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ တည်နေရာကိုတော့ ငါ အကြမ်းဖျင်း သတ်မှတ်နိုင်ခဲ့တယ်"

"တစ္ဆေရေကန်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေတာလဲ"

လီကျွင်းက အလျင်စလို မေးသည်။

ရှန်လင်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူက လမ်းဘေးရှိ အဝတ်အထည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်ဆီ လျှောက်သွားပြီး အမျိုးသားဝတ် ရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူ ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ ပြီးမှ သူက "သူ့ရဲ့ တည်နေရာက အမှန်တကယ်တော့ အရေးမကြီးဘူး"

"မင်း ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

လီကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

ရှန်လင်က ရှင်းပြသည်။

"တစ္ဆေရေကန်က ဘယ်နေရာမှာမဆို ပေါ်လာနိုင်တယ် ကျုံးကျိုးမြို့ ဖြစ်ဖြစ် တာရှမြို့ ဒါမှမဟုတ် တာချန်းမြို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ် သက်ရောက်ခံရတဲ့ နေရာတိုင်းမှာ တစ္ဆေရေကန် တစ်ခု ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါက လက်တွေ့လောကကို သက်ရောက်နိုင်ပေမယ့် လက်တွေ့လောကမှာ တည်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက ဖော်ပြလို့မရတဲ့ သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခုပဲ"

"ဒါက ဘာမှမပြောတာနဲ့ အတူတူပဲ"

လျိုစန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်။

"ပြီးတော့ မင်းတစ်ယောက်တည်း တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ဖူးတာ မဟုတ်ဘူး ငါလည်း ဝင်ဖူးတယ် ယန်ကျန့်က တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ရှာတွေ့ထားပြီးပြီ။ တမင်တကာ အသက်သွင်းလိုက်ရင် မင်းလည်း တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်လို့ရတာပဲ"

"ငါတို့အားလုံးမှာ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်"

"တကယ်လား ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ပြီးရင် မင်းတို့ သေသွားနိုင်ခြေ များတယ် မဟုတ်လား။ ချောင်ယန် ကျဆုံးသွားတာက ဒီအကြောင်းရင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲ့ဒီ ရေကန်ရေထဲကို လွယ်လွယ်ကူကူ မစွန့်စားသင့်ဘူး မဟုတ်ရင် ခေါင်းဆောင်အဆင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်တောင် ရေကန်ရေထဲမှာ နစ်မြုပ်သွားနိုင်တယ်။ ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းက နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်။"

"တစ္ဆေကို လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲ ဆွဲထုတ်မလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေရှိနေတဲ့ သဘာဝလွန်နေရာထဲ ဝင်မလားပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဓိက သတိထားရမှာက တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို မထိခလုတ်မတိုက်မိဖို့ပဲ မဟုတ်ရင် မင်း အထဲရောက်တာနဲ့ မထိန်းနိုင်ဘဲ အဲ့ဒီမှာ ပျက်စီးသွားနိုင်တယ်"

ရှန်လင်က စကားဆုံးသောအခါ သူတို့ သုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး အရေးကြီးဆုံး အချက်ကို ပြောလိုက်သည်။

"သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို မတိုက်မိဘဲ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ဖို့ သဲလွန်စ ငါ့မှာ ရှိတယ်"

"ရှိရင် ပြောလိုက်တော့ ဝှက်မထားနဲ့"

ယန်ကျန့်က လေသံခပ်ပြတ်ပြတ်ဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်းထင်နေလား ငါတို့မှာ မင်းနဲ့ ဒီနေရာမှာ အေးဆေး စကားပြောနေနိုင်တဲ့ စိတ်ရှည်မှု ရှိတယ်လို့"

"ဟုတ်သားပဲ ငါ့ရဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောတတ်တဲ့ အကျင့်ကို ပြင်ဖို့ လိုနေပြီ"

ရှန်လင်က ဆိုသည်။

"ဒါဆို ငါ တန်းပြောမယ်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ပြီးနောက်မှာ တစ္ဆေရေကန်ဆီ ဦးတည်နေတဲ့ မြစ်တစ်စင်းကို ငါ တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီမြစ်က သဘာဝလွန်နေရာထဲမှာလည်း ရှိသလို လက်တွေ့လောကထဲအထိလည်း ဆန့်တန်းနေတယ်။ ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်က အဲ့ဒီမြစ်ကနေ မြစ်ဖျားခံလာတာပဲ"

"မင်း ဆိုလိုတာက တစ္ဆေရေကန်ထဲက ရေကန်ရေတွေက အဲ့ဒီမြစ်ကနေတစ်ဆင့် လက်တွေ့လောကထဲ ရောက်လာပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို ဖြစ်စေခဲ့တာလား။ ငါတို့သာ အဲ့ဒီမြစ်ကို ရှာတွေ့ပြီး မြစ်ညာဆန်တက်သွားရင် တစ္ဆေရေကန်ထဲကို ချောချောမွေ့မွေ့ ဝင်နိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

ယန်ကျန့်က ရှန်လင်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။

လီကျွင်းက အနည်းငယ် စိတ်လောနေသည်။

"အဲ့ဒီမြစ်က ဘယ်မှာလဲ"

ရှန်လင်က သူ၏ လက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဟိုးရှေ့က လားရာအတိုင်းပဲ"

"ဒါဆို ဘာကို စောင့်နေတော့မှာလဲ သွားကြမယ်"

ယန်ကျန့်က အချိန်မဖြုန်းတော့ဘဲ သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေကို ချက်ချင်း ဖြန့်ကျက်လိုက်ပြီး ရှန်လင် ညွှန်ပြသော လားရာအတိုင်း လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

မကြာမီပင် သူတို့သည် ကျုံးကျိုးမြို့လယ်ခေါင်မှ ယာယီ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မြို့ဆင်ခြေဖုံးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ တကယ်ပင် ဒီနေရာတွင် မြစ်တစ်စင်း ရှိနေသည်။ သိပ်မကြီးသလို သိပ်လည်း မငယ်။ မြစ်ရေက နောက်ကျိနေပြီး အေးစက်နေသည်။ ရေထဲတွင် အလောင်းအချို့ ခပ်ရေးရေး မျောနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အလောင်းများ၏ ပတ်လည်တွင် ပိုးလောက်ကောင်များ ယင်ကောင်များ မရှိဘဲ အလောင်းကောင်အနံ့ သင်းသင်းသာ ထွက်နေသည်။

"ဒီမြစ်က တကယ် ပြဿနာရှိနေတာပဲ ဒီနေရာလား"

ယန်ကျန့်က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရှန်လင်ကို လှမ်းကြည့်သည်။

ရှန်လင်က ဆိုသည်။

"ဒီမြစ် ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ် သက်ရောက်ခံရတဲ့ နေရာတွေထဲက တစ်နေရာသက်သက်ပဲ။ မှန်ကန်တဲ့ ဆက်သွယ်ရေးအမှတ် မဟုတ်သေးဘူး။ ဒါ့ထက် ရှေ့မှာ ရှိနေသေးတယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် သူက သူ၏ လက်ဖြင့် ထပ်မံ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ အဝေးဆီတွင် မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ လူတိုင်း၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ဝင်လာသည်။

ဒါက အတော်လေး သမိုင်းဝင်သော မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင် အုတ်များနှင့် မီးခိုးရောင် အုတ်ကြွပ်များ ကျောက်တုံးများ ခင်းထားသော လမ်းများ ရှိသည်။ အိမ်များတွင် အရောင်စုံ မီးပုံးများစွာ ချိတ်ဆွဲထားသည်ကို ခပ်ရေးရေး မြင်နေရပြီး ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

"အာဟုန် စစ်ဆေးလိုက်"

လီကျွင်းက ချက်ချင်း ဆိုသည်။

အာဟုန်က သတင်းအချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ စတင် စစ်ဆေးပြီး မကြာမီ ပြောသည်။

"ဒါက ဖိန်အန်းရှေးဟောင်းမြို့ ဖြစ်တယ်။ ကျုံးကျိုးမြို့က လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေအတွင်း အကြီးအကျယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ထားတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ခရီးသွားမြို့ငယ်လေး..."

သူမက မြို့နှင့် ပတ်သက်သော သတင်းအချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ ရွတ်ပြလိုက်သည်။

"သတင်းအချက်အလက်တွေအရတော့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ထူးဆန်းတာ ဘာမှ မရှိဘူး"

လီကျွင်းက အခြားသူများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ တခြား အမြင် ရှိသေးလား"

လျိုစန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။

"သမိုင်းဝင် အရေးပါမှု ရှိတဲ့ မြို့တစ်မြို့ဆိုတာကကို ပုံမှန် မဟုတ်တော့ဘူး"

"သူ့ရဲ့ သမိုင်းက တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလအထိ ပြန်ပြီး ခြေရာခံလို့ရတယ် မကြာသေးခင်ကမှ တည်ဆောက်ထားတာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် ဆိုသည်။

"တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ ရင်းမြစ်က အဲ့ဒီကနေ လာနေတာ။ ဒီမြို့က ပုံမှန်မဟုတ်တာ သေချာတယ်"

တကယ်ပင် အစိုးရိမ်ရဆုံး အရာက ဖြစ်ပျက်လာခဲ့ပြီ။ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်သည် မတော်တဆ ဖြစ်ပွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်းမြို့တစ်မြို့နှင့် ပတ်သက်နေသည်။ ဒါက အခြေအနေတွေကို ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

"အရင်က အဲ့ဒီကို လာလည်တဲ့ ခရီးသွားတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာပဲ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး"

အာဟုန်က ဆိုသည်။

ယန်ကျန့်က "တာချန်းမြို့မှာ တံခါးခေါက်တစ္ဆေ ဖြစ်ရပ်တွေ မပေါ်ခင်က ငါလည်း ကျောင်းမှာ အတန်းတက်နေတုန်းပဲ ဘာပြဿနာမှ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ထွက်လာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အခြေအနေက တစ်မျိုး ဖြစ်သွားခဲ့တယ်"

"အခု မြို့ထဲမှာ လူတွေ နေတုန်းပဲ။ ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ ဌာနေလူဟောင်းတွေရော ယာယီတည်းခိုနေတဲ့ ခရီးသွားတွေရော ကျုံးကျိုးမြို့က နိုင်ငံသားတချို့ရော ရှိနေတယ်"

လီကျွင်း၏ အကြည့်က အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

"ငါတို့ အဲ့ဒီလူတွေ အကုန်လုံးကို နေရာရွှေ့ပြောင်းပေးရမယ်"

"အခြေအနေက မသေချာသေးဘူး သူတို့ကို နေရာရွှေ့ဖို့ အလျင်မလိုသေးဘူး အရင် သွားကြည့်ကြရအောင်"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

လျိုစန်းက "ငါ သဘောတူတယ်။ ဟိုမှာ ခုထိ ဘာမှ မဖြစ်သေးဘူး။ ငါတို့က ဘာလို့ မလိုအပ်ဘဲ ဟန်ချက် ပျက်အောင် သွားလုပ်ရမှာလဲ။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် နောက်မှ လူတွေ နေရာရွှေ့တာ နောက်မကျသေးဘူး။ ယန်ကျန့်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆို မြို့တစ်မြို့လုံးကိုတောင် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှင်းထုတ်နိုင်တာပဲ ဒီမြို့ငယ်လေးကတော့ ပြောစရာမရှိဘူး"

"သဘာဝလွန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ဖြစ်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

လီကျွင်းက ပြောသည်။

"သဘာဝလွန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုက ဖြစ်နှင့်နေပြီ"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေရင်း မြို့ထဲရှိ အဆောက်အအုံအချို့ ပုံပျက်ပန်းပျက် ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အမြင်အာရုံက တစ်စုံတစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရသည်။ မြို့ထဲတွင် အထူးအရာတစ်ခု ရောနှောနေသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လွှမ်းမိုးမှုက မပြင်းထန်သေး။ မြို့ထဲတွင် တစ္ဆေတစ်ကောင် ရှိနေသလား သို့မဟုတ် မျိုးဆက်ဟောင်း တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ရှိနေသလား သူ ကောက်ချက် မချနိုင်သေး။

"ဟိုကို သွားလိုက်ရင် အရာအားလုံး ရှင်းသွားလိမ့်မယ်။ ရင်းမြစ်က အဲ့ဒီရှေးဟောင်းမြို့ထဲမှာ ရှိနေတာ ငါတို့ သဲလွန်စတချို့ တွေ့နိုင်မလားပဲ"

ရှန်လင်က ဆိုသည်။

"အတူတူ လှုပ်ရှားကြရအောင်"

လီကျွင်းက သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သည်။

မကြာမီပင် သူတို့သည် အပြာရောင်ကျောက်ပြားများ ခင်းထားသော လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး မြို့၏ ရှေ့မျက်နှာစာရှိ ကျောက်မုတ်ပေါက်ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့။

မုတ်ပေါက်က အသစ် ဖြစ်သည်။ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့အတွက် လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်းကမှ တည်ဆောက်ထားသော ခေတ်မီ ဆောက်လုပ်ရေး ဖြစ်ပြီး မုတ်ပေါက် အဟောင်းတော့ မဟုတ်။

နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ သူတို့ ဒီရှေးဟောင်းမြို့ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

မြို့ထဲတွင် အသစ် တည်ဆောက်ထားသော လမ်းအချို့ ရှိသည်။ သို့သော် ကျုံးကျိုးမြို့က ဒီမြို့ကို တည်ဆောက်ရန် ကနဦး ရန်ပုံငွေ ထောက်ပံ့စဉ်က မြို့၏ သမိုင်းဝင် အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ လမ်းဟောင်း အချို့နှင့် အဆောက်အအုံ အဟောင်းအချို့ကို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထား၏။

လူအနည်းငယ်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိနေပုံရသည် သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခု၏ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သူတို့ လမ်း မသိသော်လည်း အားလုံးသည် ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့၏ လမ်းဟောင်းများဆီသို့ ဦးတည်ရွေ့လျားသွားကြသည်။ အားလုံးက လားရာတစ်ခုတည်းသို့ပင်။

"ဒီနေရာမှာ တကယ် ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ရှိနေပုံပဲ မင်းတို့လည်း ခံစားမိကြတယ် မဟုတ်လား"

လျိုစန်းက တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

အခြားသူများက ညင်သာစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ယန်ကျန့်က "ဖုန်းချွမ်း မင်း လိုက်မလာနဲ့ အသစ်ဆောက်ထားတဲ့ လမ်းတွေမှာပဲ နေခဲ့။ ဘာမဆို ဖြစ်နိုင်တာမို့ အပြင်မှာ တုံ့ပြန်မယ့်သူ တစ်ယောက် ငါ လိုအပ်တယ်"

"နားလည်ပြီ"

ဖုန်းချွမ်းက များများစားစား မပြောပေ။ ခေါင်းညိတ်ပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့ ရှေ့ဆက်သွားသည်နှင့် နောက်ထပ် မုတ်ပေါက်တစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါလည်း ကျောက်တုံးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ သို့သော် လေနှင့် နေဒဏ်ကြောင့် တိုက်စားခံထားရပြီး ဒီမုတ်ပေါက်က အလွန် ဆွေးမြေ့ ဟောင်းနွမ်းနေသည်။ မည်းနက်ပြီး ဟောင်းနွမ်းနေကာ ပျောက်ဆုံးနေသော အစိတ်အပိုင်းများလည်း ရှိသည်။ 'ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့' ဆိုသည့် စကားလုံးများပင် ဝါးလျားနေသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် 'ရှီခိုမြို့' ဟုပင် ထင်ရသည်။

သို့သော် ဒီမြို့သည် ကျုံးကျိုးမြို့၏ သက်ရောက်မှုကို သိပ်မခံရပုံ ပေါ်သည်။ ၎င်းတွင် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုများစွာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး လမ်းများပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများ ရှိနေပြီး ဖွင့်ထားသော ဆိုင်အချို့လည်း ရှိနေသည်။

"ဒီနေရာက ကျုံးကျိုးမြို့နဲ့ ဒီလောက်နီးနေတာတောင် စည်းခတ်မထားဘူးလား"

လီကျွင်းက အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ ဆိုသည်။

အာဟုန်က "ဖြစ်ရပ်တွေ ဖြစ်ပွားခဲ့တဲ့ မြစ်အောက်ပိုင်း မြို့တွေကိုတောင် စည်းခတ်မထားဘူး။ ပြီးတော့ ဒီနေရာက နီးပေမယ့် ဖြစ်ရပ်တွေ မဖြစ်သေးဘူး။ ဒါကြောင့် စည်းခတ်မထားတာ ဖြစ်မယ်"

"သြော်"

လီကျွင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ အခုမှ သဘောပေါက်သွားသည်။ တစ္ဆေရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှု ဧရိယာက အလွန် ကြီးမားလှသည်။ နီးစပ်ရုံမျှဖြင့် စည်းခတ်ရမည်ဆိုလျှင် မြို့ပေါင်း မည်မျှ စည်းခတ်ရမည်ကို မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ဒီရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက နေရာအနှံ့ စူးစိုက်ကြည့်နေပြီး သာမန်လူများ မမြင်နိုင်သော အရာများစွာကို မြင်နိုင်သည်။

သို့သော် သူက အထူးတလည် ထူးဆန်းသည့်အရာ တစ်စုံတစ်ခုကို မတွေ့ရသေး။

ဒီနေရာက အခြား သာမန် ခရီးသွားမြို့တစ်မြို့ကဲ့သို့ပင် ထူးခြားမှု မရှိဟု ထင်ရသည်။ သို့သော် မြို့အပြင်ဘက်မှ လေ့လာကြည့်စဉ်က ဒီနေရာတွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်မှာ သေချာသည်။ ပြဿနာက ဘာလဲဆိုသည်ကိုတော့ ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် အနည်းငယ် စူးစမ်းရဦးမည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် သူ့ဆီသို့ လျှောက်လာနေသော လူငယ်စုံတွဲတစ်တွဲကို ရှေးဟောင်းမြို့၏ လမ်းမပေါ်တွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးများက လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

မှားယွင်းမှုမရှိ အတည်ပြုနိုင်သည်။ ဒါက သာမန်လူ နှစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး သူတို့အကြောင်း ထူးဆန်းတာ ဘာမှ မရှိ။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက ထိုလူငယ် အမျိုးသမီး၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံးက ကလေးကစားစရာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အလွန် အသစ် ဖြစ်သည်။ အနီးအနားက ဈေးဆိုင်တန်း တစ်ခုခုမှ ဝယ်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်၏။

ဒီလို မျက်နှာဖုံးမျိုးက ဘယ်ခရီးသွား ဆွဲဆောင်မှု နေရာမှာမဆို အလွန် အတွေ့ရများသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် သတိပြုမိလိုက်သည်က ဒီမျက်နှာဖုံး၏ ဒီဇိုင်းက အနည်းငယ် ထူးခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက လူ့မျက်နှာတစ်ခုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း မျက်လုံးများက စူးရှတောက်ပနေပြီး အလွန် ဒေါသထွက်နေပုံ ပေါ်သည်။

ဒီမျက်နှာဖုံး ပုံစံက အကြောင်းရင်း တစ်ခုခုကြောင့် ယန်ကျန့်အား ထုံချန်ဆီမှ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေမျက်နှာ နှစ်ခုကို ချက်ချင်း အမှတ်ရသွားစေသည်။ ထုံချန်၏ တစ္ဆေမျက်နှာများက တစ်ခုက ပြုံးနေပြီး တစ်ခုက ငိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် စုံတွဲက ယန်ကျန့် ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် သူ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အမျိုးသမီး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လှမ်းဆွဲကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီမျက်နှာဖုံးကို ဘယ်က ဝယ်တာလဲ"

"မင်း ဘယ်သူလဲ ရူးနေလား လွှတ်"

အမျိုးသမီးက ရုတ်တရက် ကြောင်သွားပြီး ရုန်းကန် ခုခံသည်။

"ဟေ့ မင်း ဘာလုပ်တာလဲ"

သူမ၏ ဘေးတွင် အမျိုးသမီး၏ ချစ်သူကောင်လေးက ချက်ချင်း ပြေးလာပြီး အကျယ်လောင်ဆုံး မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က အေးစက်ပြီး အန္တရာယ် ရှိနေသည်။

"ငါ သူမကို မေးခွန်း မေးနေတာ မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး ဖယ်လိုက်"

ဒီလူက ယန်ကျန့်ထက် အရပ်ပိုရှည်ပြီး ပိုသန်မာသည်။ သို့သော် မသိသော အကြောင်းရင်း တစ်ခုကြောင့် သူက ဒီစကားများကို ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ထွက်ပြေးချင်စိတ်များ အလိုလို ပေါ်လာသည်။

အန္တရာယ်

ဒီအတွေးက ထိုလူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ ရုတ်တရက် သူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေမိသည်။

"ပြောစမ်း ဒီမျက်နှာဖုံး ဘယ်က ဝယ်တာလဲ"

ယန်ကျန့်က ပြန်လှည့်ပြီး ဆက်မေးသည်။

"ငါ့မှာ စိတ်ရှည်မှု သိပ်မရှိဘူး။ မင်း ပူးပေါင်းတာ ကောင်းလိမ့်မယ်"

"ယန်ကျန့် ပြဿနာ မရှာနဲ့"

လီကျွင်းက သတိပေးသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုပြီး ထူးဆန်းသော မျက်နှာဖုံးကို လုယူလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် မေးမယ် ဒီမျက်နှာဖုံး ဘယ်က ဝယ်တာလဲ"

အမျိုးသမီးက ယန်ကျန့်ကို ကြောက်သွားပုံရသည်။ လမ်းမဆီသို့ အလျင်အမြန် လက်ညှိုးထိုးပြသည်

"ဟိုဘက်က လမ်းပေါ်မှာ ဝယ်တာ"

"ဘယ်လမ်းလဲ ရှင်းရှင်းပြော"

ယန်ကျန့်က ထပ်မေးသည်။

အမျိုးသမီးက "တည့်တည့်သွား တံတားကို ဖြတ်ပြီး ညာဘက်က လမ်းပေါ်မှာ။ ဘယ်ဆိုင်လဲတော့ ငါ မေ့သွားပြီ"

ထိုအခါမှ ယန်ကျန့်က အမျိုးသမီး၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို လွှတ်ပေးပြီး သူမကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"မင်း သွားလို့ရပြီ။ ဒါကို ငါ သိမ်းလိုက်ပြီ"

"မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ လုရဲတာလဲ"

ဘေးက အမျိုးသားက ဒီအချိန်မှာ ဒေါသတကြီး ပြောသည်။

"ငါတို့ အမှုတစ်ခု စုံစမ်းနေတာ။ မင်းတို့ ပူးပေါင်းပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ငါ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ဒီလို စိတ်မြန်လက်မြန် ရှိတယ်။ မကျေနပ်တာ ရှိရင် ဒီနံပါတ်ကို ခေါ်ပြီး တိုင်ကြားနိုင်တယ်"

လီကျွင်းက ကြားဝင်လာပြီး တံဆိပ်တစ်ခု ထုတ်ပြကာ လိပ်စာကတ်တစ်ခု ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုလူက ကတ်ကို ယူလိုက်ပြီး လီကျွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့ဘေးမှ လျိုစန်း ရှန်လင်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ကြည့်လိုက်သည်။

"အမှု စုံစမ်းတာ ဒီလို ပုံစံ မရှိဘူး။ ငါ မင်းတို့ကို သေချာပေါက် တိုင်ကြားမယ်"

ထိုလူက ကတ်ကို ယူပြီး သူ၏ ချစ်သူ ကောင်မလေးနှင့်အတူ ဒေါသတကြီး ထွက်သွားသည်။

လီကျွင်းက "ယန်ကျန့် မင်း အပြင်မှာ အမြဲ ဒီလိုပဲလား"

"သာမန်လူတွေရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ဘာလို့ ဂရုစိုက်ရမှာလဲ။ ငါ သူမရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို စစ်ဆေးဖို့ သဘာဝလွန် ကျူးကျော်မှုကို မသုံးခဲ့တာတောင် ချုပ်တည်းရာ ရောက်နေပြီ"

ယန်ကျန့်က ဂရုမစိုက်သလို ဆိုသည်။

ရှန်လင်က ကြည့်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"မင်း တစ်ခုခု ရှာတွေ့လိုက်လို့လား"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာဖုံးကို သူ့ဆီ ပစ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီမျက်နှာဖုံးက ငါ အရင်က တွေ့ဖူးတဲ့ တစ္ဆေမျက်နှာတစ်ခုနဲ့ အရမ်း ဆင်တူတယ်။ တကယ်လို့ တစ္ဆေမျက်နှာကို ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးဘူးဆိုရင် ဒီလို ဒီဇိုင်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် ဒါက သာမန် ဈေးသည်တစ်ယောက် ထုတ်လုပ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်"

ရှန်လင်က ၎င်းကို စစ်ဆေးရင်း တစ္ဆေမျက်နှာကို အသေးစိတ် ကြည့်ရှုနေသည်။ မျက်နှာဖုံး၏ ပုံစံက ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်တစ်မျိုးကို ထုတ်လွှတ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။

သို့သော် ဒါက ထူးဆန်းသော ပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့တွင် ဒါက အလွန် သာမန် ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ထူးထူးခြားခြား ဘာမှ မရှိ။

"တံတားကို ဖြတ်ပြီး ညာဘက်က လမ်းလား"

ယန်ကျန့် မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

"တံတား ရှိတယ်ဆိုကတည်းက မြစ်တစ်စင်း ရှိရမယ်။ မင်း ပြောခဲ့တဲ့ မြစ်က ဒီရှေးဟောင်းမြို့ကို ဖြတ်ပြီး စီးဆင်းနေပုံပဲ"

"သွားကြည့်ရအောင်"

လျိုစန်းက လျင်မြန်စွာ လှမ်းထွက်သွားသည်။

အဖွဲ့က နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ခွာလာကြသည်။ မကြာမီပင် လမ်းတစ်ဝက်ခန့်တွင် ကျောက်တံတားတစ်စင်း ပေါ်လာသည်။

ကျောက်တံတားက အလွန် ဟောင်းနွမ်းနေပြီး အနည်းဆုံး နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်း ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ လက်ရန်းက စတီးလ် ဖြစ်နေပြီး မကြာသေးမီနှစ်များအတွင်းကမှ ထပ်ထည့်ထားပုံရသည်။ မူလက လက်ရန်း မရှိခဲ့ပေ။

တံတားအောက်တွင် မြစ်တစ်စင်း ရှိနေသည်။ ရေက အလွန် ကြည်လင်ပြီး အေးစက်နေသည်။ တံတားပေါ်တွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် အောက်မှ တက်လာသော အအေးငွေ့ကို ခံစားနေရသည်။

"မင်း မှန်တယ်။ ဒီမြစ်က ကျုံးကျိုးမြို့ ဆင်ခြေဖုံးက ဟိုမြစ်နဲ့ ဆက်နေတာပဲ"

ရှန်လင်က ဆိုသည်။ ထို့နောက် ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါပေမဲ့ တံတားကို ဖြတ်ပြီးရင် ညာဘက်မှာ လမ်း မရှိဘူး။ မင်း အလိမ်ခံလိုက်ရပြီ"

တံတားကို ဖြတ်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားသောအခါ လမ်း မရှိပေ။

ဘယ်ဘက်ရော ညာဘက်မှာပါ လမ်း မရှိပေ။ ဖွင့်ထားသော ဆိုင်အချို့ ရှိသည့် အိမ်အို အဆောက်အအုံများနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများသာ ရှိနေသည်။

"ဒီလမ်း တစ်လမ်းပဲ ရှိတယ် တခြားလမ်း မရှိဘူး"

လျိုစန်းလည်း ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လမ်းမပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေသည်။

"မင်းက ငါလည်း အလိမ်ခံရတယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"အဲ့ဒီ မိန်းမ လိမ်မသွားဘူး"

လျိုစန်းက ထပ်ပြောသည်။

"သူ့စကားတွေက အမှန်တရားပဲ။ ငါက အမှန်နဲ့အမှားကို ခွဲခြားနိုင်တယ်"

"သူ့စကားတွေက မှန်တယ်ဆိုရင် လမ်းကလည်း တကယ် ရှိရမယ်"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

"တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ရှေးဟောင်းမြို့ထဲမှာ မမြင်ရတဲ့ လမ်းတစ်လမ်း ရှိနေတယ်"

"ငါတို့က တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ဖို့ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ လာတာ အာရုံလွဲခံလို့ မဖြစ်ဘူး"

လီကျွင်းက ပြောသည်။

"ငါတို့ လိုအပ်ရင် ပြန်လာပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးလို့ ရတယ်။ အရေးကြီးတာကို ဦးစားပေးရမယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ပြောသည်။

"ဒီလမ်းက ငါတို့ စုံစမ်းရမယ့် တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်နဲ့ မပတ်သက်ဘူးလို့ မင်း ဘယ်လို သိနိုင်မလဲ"

"ငါ အဲ့ဒီလမ်းကို သွားစစ်ဆေးကြည့်ချင်တယ်။ မင်း စိတ်ဝင်စားလား"

ရှန်လင်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

"ငါ သိပ် စိတ်မဝင်စားဘူး။ ငါ လီကျွင်းနဲ့ ဆက်ပြီး ဆက်သွယ်ရေးအမှတ်ကို အတည်ပြုလိုက်မယ်။ မင်း အရင် သွားစုံစမ်းချင်ရင် သွားလိုက်။ တစ်ခုခု ထူးရင် ငါတို့ကို အကြောင်းကြား ငါတို့ တစ်နေရာတည်းမှာ ရှိနေတာပဲ အကြောင်းကြားလိုက်ရုံပဲ"

"ငါက ရှေးဟောင်းမြို့ထဲ လျှောက်ပတ်ကြည့်ချင်တယ်"

လျိုစန်းက ဆိုသည်။

"ထပ်ခွဲကြပြန်ပြီလား"

လီကျွင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"မြို့က ဒီလောက် သေးသေးလေးပဲ ဒါက ကိစ္စကြီး မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည် "မင်းတို့ တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ ငါ့ကို အကြောင်းကြားလိုက်။ ငါ ချက်ချင်း ရောက်လာခဲ့မယ်"

"ငါလည်း ဒီအတိုင်းပဲ"

"မျှော်လင့်ရတာပေါ့"

လီကျွင်းက ရှေ့ဆက် မပြောတော့။ ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်သည့်အလျောက် တစ်ခါတစ်ရံ တစ်ယောက်၏ အစီအစဉ်ကို တစ်ယောက် လိုက်နာရန် ခက်ခဲတတ်ကြသည်။ ကိုယ်ပိုင် ဦးစားပေးမှုအတိုင်း လှုပ်ရှားလိုကြသဖြင့် စုစည်းပေးဖို့ ခက်ခဲစေသည်။

"ယန်ကျန့် ငါနဲ့ ရှန်လင် တည်နေရာကို အတည်ပြုပြီးတာနဲ့ မင်းကို အကြောင်းကြားမယ်။ ဆယ်မိနစ်လောက်ဆို လုံလောက်နိုင်တယ် အဆင်သင့် ပြင်ထား"

လီကျွင်းက နောက်တစ်ကြိမ် သတိပေးပြီး ရှန်လင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူက ဒီကိစ္စပေါ်မှာ အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ။

ရှန်လင်ကတော့ ဘယ်လို တွေးနေသည် မသိချေ။ လမ်းက ပြဿနာ ရှိမှန်း သိလျက်နှင့် သူက ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် မလိုလားပေ။

လျိုစန်းက သူ ရှိနေသည့် နေရာတွင် မလှုပ်မယှက် ကျန်ရစ်သည်။ သို့သော် မြို့ငယ်လေး၏ အခြားနေရာများတွင် အခြား လျိုစန်းများ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စက္ကူရုပ်များက မြို့၏ ထောင့်တိုင်းကို စတင် စူးစမ်းရှာဖွေနေပြီ ဖြစ်သည်။