ရှေးဟောင်းလမ်းမ

ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် အဖွဲ့သားများ နောက်တစ်ကြိမ် လမ်းခွဲလိုက်ကြပြန်သည်။

ယန်ကျန့်၏ စိတ်အာရုံကမူ ပျောက်ဆုံးနေသော ထိုရှေးဟောင်းလမ်းမထက်တွင်သာ ရှိနေ၏။ သူက တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်သည် သာမန် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုမျှသာ မဟုတ်ဘဲ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလက ကိစ္စရပ်များနှင့် ဆက်နွယ်နေနိုင်သည်ဟု ခံစားမိနေသည်။ ဒီအချက်ကို နားလည်သွားလျှင် ဖြစ်ရပ်၏ စစ်မှန်သော ရင်းမြစ်ကို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်နေသည်။

လီကျွင်းနှင့် ရှန်လင်တို့ကတော့ တစ္ဆေရေကန်နှင့် လက်တွေ့လောက ချိတ်ဆက်နေသည့် နေရာကို ပို၍ အာရုံစိုက်ကြ၏။ ထိုနေရာကိုသာ ရှာတွေ့ခဲ့လျှင် သူတို့သည် တစ္ဆေရေကန် တည်ရှိရာ သဘာဝလွန်နေရာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လျိုစန်းက ယန်ကျန့်အနားတွင် စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ချန်ထားခဲ့သော်လည်း ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် အခြား စက္ကူရုပ်များလည်း ရှိနေသေး၏။ လျိုစန်းသည် ဒီရှေးဟောင်းမြို့ကို နားလည်အောင် ကြိုးစားလိုသလို ပျောက်ဆုံးနေသော လမ်းမကိုလည်း စူးစမ်းရှာဖွေလိုသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"သာမန် ခရီးသွားတွေက အဲ့ဒီလမ်းထဲ ဝင်လို့ရတယ် ဆိုလိုတာက အဲ့ဒီလမ်းက ပြင်ပလောကနဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိနေသေးပြီး အမြဲတမ်း ပျောက်ဆုံးနေတာ မဟုတ်ဘူး။ အခု လမ်းမက ပေါ်မလာသေးပေမယ့် တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားတာ မဟုတ်နိုင်ဘူး။ သီးခြားနေရာတွေထဲ ဝင်ဖို့ သီးခြားလူတွေနဲ့ သီးခြားအခြေအနေတွေ လိုအပ်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

"တစ္ဆေစာပို့တိုက်လိုပေါ့။ သတ်မှတ်ချက် ပြည့်မီတဲ့ လူတချို့အတွက်ပဲ ဖွင့်လှစ်ပေးတယ်။ အခြေအနေ မကိုက်ညီတဲ့သူတွေက တစ္ဆေစာပို့တိုက် တံခါးဝမှာ ရပ်နေရင်တောင် ၎င်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က ရပ်နေရာမှာပင် တည်ငြိမ်စွာ စဉ်းစားနေသည်။

"ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေက အဲ့ဒီလမ်းထဲကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နိုင်မလား"

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက စမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ္ဆေမျက်လုံး ပွင့်လာ၏။ နီရဲနေသော တစ္ဆေမျက်လုံးက စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆောက်အအုံများ လျင်မြန်စွာ သက်ရောက်မှု ခံရပြီး တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် တစ္ဆေမျက်လုံးများ အရေအတွက် တိုးပွားလာပြီး တစ္ဆေနယ်မြေကို ထပ်ဆင့်လိုက်၏။

တစ်လွှာ နှစ်လွှာ သုံးလွှာ ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေကို တိုက်ရိုက် အသက်သွင်းလိုက်သည်။

သူ၏ အမြင်အာရုံထဲတွင် တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှ အဆောက်အအုံများ တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာသည်။ အချို့ သာမန် ပစ္စည်းများကို တစ္ဆေနယ်မြေက စစ်ထုတ်လိုက်ပြီး ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

ထို့အပြင် ဒီတစ္ဆေနယ်မြေအလွှာသည် သဘာဝလွန်နေရာနှင့် ချိတ်ဆက်နိုင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး အချို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေများကို လက်တွေ့လောက နယ်ပယ်မှ ပို့ထုတ်ပစ်နိုင်သည်။ ဒါက သဘာဝလွန် ဖြစ်တည်မှုများစွာကို သိမြင်နိုင်ရန် ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေ အဘယ်ကြောင့် လိုအပ်သလဲဆိုသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။ အချို့တစ္ဆေများက လက်တွေ့လောကတွင် တည်ရှိနေခြင်း မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ အမှန်တရားကို မြင်တွေ့ရန် လက်တွေ့လောကနှင့် သဘာဝလွန်ကြားမှ နယ်နိမိတ်ကို ချိုးဖျက်ရန် လိုအပ်သည်။

ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဒီနယ်နိမိတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက ဖုံးကွယ်ထားသော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များစွာကို ထွင်းဖောက် မြင်နိုင်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်လည်း ထိုနည်း၎င်းပင်။ သူ၏ ပတ်လည်မှ အဆောက်အအုံအဟောင်းများ သူ၏ အမြင်အာရုံမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ မယုံနိုင်စရာ မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ သမိုင်းအငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသော လမ်းမအိုတစ်လမ်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဆောက်အအုံများ ဝေဝါးသွားသည်နှင့်အမျှ ရှင်းလင်းလာသည်။ ၎င်းသည် လက်တွေ့လောကတွင် မရှိသော သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ဒီရှေးဟောင်းလမ်းမသည် လက်တွေ့တွင် တည်ရှိခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယန်ကျန့်၏ ငါးလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့် အချို့သော နယ်နိမိတ်တစ်ခု ကျိုးပေါက်သွားခဲ့သည်။

"နောက်ဆုံးတော့ အောင်မြင်သွားပြီ"

ယန်ကျန့်က လမ်းမကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်သည်။

သူက လမ်းမပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာ အများအပြားကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ ယောက်ျား မိန်းမ အစုံအလင် ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကလည်း အမျိုးမျိုး ဖြစ်သည်။ အချို့က ခေတ်မီသည်။ အချို့က ခုနစ်ဆယ် ရှစ်ဆယ်ခေတ်က ဖြစ်ပြီး တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလက ဝတ်စုံများပင် ပါသေးသည်။ အမျိုးအစားစုံလင်သော ဒီလူများက ဒီလမ်းမ၏ သမိုင်းကို သက်သေခံနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလူများ တကယ် တည်ရှိနေသလား သို့မဟုတ် တစ္ဆေနယ်မြေက လက်တွေ့လောကနှင့် ဆုံမှတ်ကျမှုကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သဘာဝလွန် ပုံရိပ်များလားဆိုသည်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ဒီလူများက သူ့အမြင်တွင် အလွန် တကယ့်လူအစစ်နှင့် တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာနှင့် လှုပ်ရှားမှုများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရပြီး သူတို့၏ အသံများကိုပင် ကြားနေရ၏။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

ရုတ်တရက် သူက အမျိုးစုံသော လမ်းမပေါ်တွင် နောက်ကျောပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့်ကို ကျောပေးလျက် လမ်းမ၏ အတွင်းဘက်သို့ လျှောက်လှမ်းနေသည်။ ဒီနောက်ကျောပုံရိပ်က အနည်းငယ် ရင်းနှီးသလို ခံစားရ၏။ ရင်းနှီးသည်ဟု ခံစားရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ သူ့ကို ကျောခိုင်းထားသော အမျိုးသမီးသည် ခန္ဓာကိုယ် အချိုးအစားကျနပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အနီရောင် ချယ်ရီပန်းပွင့်ပုံ ဝတ်စုံရှည်နှင့် အနီရောင် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အစ်မဟုန်နှင့် တူသည်။

သို့သော် အစ်မဟုန် မဟုတ်သလိုလည်း ထင်ရသည်။ အနီရောင် ဝတ်စုံရှည်နှင့် အမျိုးသမီးသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်တွင် ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်တစ်ကွင်း ဝတ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုကျောက်စိမ်းလက်ကောက်သည် အနက်ရောင် ဖြစ်သည်။ ပုံစံနှင့် အသွင်အပြင်မှာ ယန်ကျန့် လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်နှင့် တစ်ထပ်တည်း ကျနေသည်။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းကြည့်ကာ နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်။ ပုံစံ အရွယ်အစား အသားအထိ အားလုံး ကိုက်ညီနေ၏။ သေချာပေါက် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ကွာခြားသည်မှာ ဝတ်စုံရှည်နှင့် အမျိုးသမီး လက်ထဲမှ တစ်ကွင်းက သွေးများ မစိမ့်ဝင်သေးဘဲ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်းလက်ကောက် အဖြစ် ရှိနေသေးခြင်းပင်။ ယန်ကျန့် လက်ထဲမှ တစ်ကွင်းကတော့ အခု အနီရောင် ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ဟု ဆိုရမည် ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒီ မိန်းမ ဘယ်သူ ဖြစ်နိုင်မလဲ အစ်မဟုန်လား ဒါမှမဟုတ် ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ရဲ့ မူလပိုင်ရှင်လား"

ယန်ကျန့် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူက အစ်မဟုန်ဟု ထင်မိသော်လည်း ရှုထောင့်များစွာက မတူညီသလို ခံစားနေရသည်။ ဒါက သူကိုယ်တိုင်လည်း ဖော်မပြနိုင်သော သဟဇာတမဖြစ်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်၏။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဝင်ကြည့်ရမယ်"

ယန်ကျန့်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်က ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ သူ များများစားစား မစဉ်းစားတော့ဘဲ ထိုလမ်းမဆီသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။

သူ၏ ဘေးမှ စက္ကူရုပ် လျိုစန်းကိုတော့ တစ္ဆေနယ်မြေ အပြင်ဘက်တွင် ချန်ထားခဲ့သည်။ သူက လျိုစန်းကို ထိုရှေးဟောင်းလမ်းမထဲသို့ အတူ ခေါ်မသွားချင်။ အကြောင်းမှာ သူ လျိုစန်းကို အပြည့်အဝ မယုံကြည်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဒီလူ၏ စက္ကူရုပ်များက တာတုန်းမြို့တွင် ချန်ချောင်ယန်ကို သယ်ဆောင်သွားသော စက္ကူဝေါယာဉ်နှင့် မရှင်းမလင်း ပတ်သက်မှုများ ရှိနေပုံရသည်။ ထို့အပြင် ယခု ရှိနေသော လျိုစန်းသည်လည်း စက္ကူရုပ်များထဲမှ တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်သည်။ အကူအညီ မပေးနိုင်သည့်အပြင် အနှောင့်အယှက်တော့ သေချာပေါက် ပေးနိုင်ပေသည်။

ရှေ့သို့ လျှောက်လှမ်းရင်း ယန်ကျန့်သည် ထိုလမ်းမနှင့် ပိုမို နီးကပ်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက နယ်နိမိတ်တစ်ခုကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ထိုလမ်းမထဲသို့ ခြေချလိုက်သည့်အခါ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခံလိုက်ရပြီး ဆက်လက် မထိန်းသိမ်းနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ ဝင်လာနိုင်ခဲ့ပြီ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်သွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နောက်မှ မြင်ကွင်းက အတူတူပင်။ ဘာမှ မပြောင်းလဲပေ။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ပြန်ဆုတ်လိုက်ရုံဖြင့် လမ်းမပေါ်မှ ပြန်ထွက်နိုင်ပုံရသည်။

သို့သော် အချို့သော အခြေအနေများနှင့် မကိုက်ညီလျှင် ထွက်ခွာရန် ဒီလောက် မလွယ်ကူလောက်မှန်း သူ သိသည်။ သို့သော် ဝင်လာခဲ့ပြီးမှတော့ သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

"ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့က ဘယ်လို လျှို့ဝှက်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ လမ်းမတစ်လမ်းကိုတောင် ဖုံးကွယ်ထားနိုင်မှတော့"

ယန်ကျန့်က ရှေးဟောင်းလမ်းမကို လေ့လာလိုက်သည်။ ဒီရှေးဟောင်းလမ်းမပေါ်သို့ တကယ် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် သူက နေရာက အေးစက်ပြီး ခြောက်သွေ့နေသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ စောစောက သူ မြင်ခဲ့သလို စည်ကားနေခြင်း မရှိပဲ ထို အမျိုးမျိုးသော လူများကလည်း ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သူတို့က သဘာဝလွန် ပုံရိပ်တွေပဲလား။ ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲမှ တွေးနေမိသည်။

သူ ရှေ့ဆက်လျှောက်လာသည်။ လမ်းမအို၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ဆိုင်တန်းများ ရှိနေပြီး ရံဖန်ရံခါ လမ်းဘေးတွင် ဈေးဆိုင်ငယ်များ ခင်းကျင်းထားသည်။ သို့သော် လမ်းမက အလွန်အမင်း ခြောက်သွေ့နေသောကြောင့် လူသူ လုံးဝနီးပါး ကင်းမဲ့နေသည်။ ယန်ကျန့်သည် ဈေးဆိုင်များတွင် စီးပွားရေး လုပ်ကိုင်နေသော ပိုင်ရှင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ရသလို ဆိုင်အများစုမှာလည်း ပိတ်ထားကြသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က အချို့ ဆိုင်များ ဖွင့်ထားသည်ကိုတော့ တွေ့နေရသေးသည်။ သူ ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အက်ကွဲနေသော လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ ဒီလမ်းထဲ မဝင်ခင်ကတည်းက သူ၏ သဘာဝလွန်လက်နက်ကို အသင့်ပြင်ထားခဲ့သည်။ အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ကြုံတွေ့လာပါက ရင်ဆိုင်ရန် အသင့် ဖြစ်သည်။

"ဒါက သမိုင်းထဲမှာ မေ့လျော့ခံထားရတဲ့ လမ်းတစ်လမ်းနဲ့ တူတယ်။ အရာအားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ ဆယ်စုနှစ်တွေမှာ အေးခဲ ရပ်တန့်နေပြီး ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားသလိုပဲ"

ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက လမ်းဘေး ဈေးဆိုင်တန်းတစ်ခု ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ဒါက မျက်နှာဖုံးများ ရောင်းချသည့် ဈေးဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ ဈေးဆိုင်တန်းပေါ်တွင် မျက်နှာဖုံး အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။ အများစုမှာ ပီကင်းအော်ပရာ အမျိုးအစားများ ဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်မှာ ဦးခေါင်းခွံ မျက်နှာဖုံးများ သို့မဟုတ် တစ္ဆေမျက်နှာဖုံးများကဲ့သို့ ပိုမို ထူးဆန်းသော ဒီဇိုင်းများ ဖြစ်သည်။ ယန်ကျန့် ကိုင်ထားသော ဒေါသထွက်နေသည့် မျက်နှာပုံ မျက်နှာဖုံးသည် ဒီဈေးဆိုင်မှ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။

မျက်နှာဖုံးများက အထူးတလည် ထူးခြားနေခြင်း မရှိသလို ဈေးဆိုင်ကလည်း ထူးမခြားနားပင်။

ယန်ကျန့်က စကားမပြောဘဲ မျက်နှာဖုံးကို ဈေးဆိုင်တန်းပေါ်သို့ ပြန်တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားသည်။

သို့သော် သူ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်မျှ လျှောက်ပြီးရုံ ရှိသေးသည်။ ရုတ်တရက် သူ၏ နောက်မှ ဆူညံသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆူညံပွက်လောရိုက်သံများ၊ ရုတ်တရက် စည်ကားနေသော လမ်းမကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ အဖိုးကြီးတစ်ဦး၏ အသံနှင့်အတူ ဖြစ်သည်။

"လူငယ်လေး ခဏနေဦး မျက်နှာဖုံး မလိုချင်ရင် ပိုက်ဆံ ပြန်အမ်းမယ်"

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ယန်ကျန့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ နောက်တွင် ဘယ်သူမှ မရှိ။ အရာအားလုံး တိတ်ဆိတ်နေပြီး ယခင်အတိုင်းပင်ဖြစ်ပြီး စောစောက အရာအားလုံးသည် အမြင်မှားမှုတစ်ခု သက်သက် ဖြစ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က မျက်နှာဖုံး ဈေးဆိုင်တန်းကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ မျက်နှာဖုံး ချိတ်ဆွဲထားခဲ့သော နေရာသည် လွတ်နေသည်။ သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာဖုံးအားလုံး ရှိနေသည်။ ထို ဒေါသထွက်နေသော မျက်နှာပုံ မျက်နှာဖုံးမှလွဲ၍။ ၎င်းက ပျောက်ဆုံးနေပြီး ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာမတွေ့တော့ချေ။

အထူးဆန်းဆုံးအရာမှာ ဈေးဆိုင်တန်းပေါ်တွင် စက္ကူပိုက်ဆံတစ်ရွက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ငွေစက္ကူက အစိမ်းရောင်ဖြစ်ပြီး တန်ဖိုးမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် သုံးယွမ် ဖြစ်နေသည်။

မှားယွင်းခြင်း မရှိချေ ဒါက သုံးယွမ်တန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက် ဖြစ်သည်။ လက်တွေ့လောကတွင် သုံးယွမ်တန် ငွေစက္ကူ မရှိပေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဒီလို ငွေစက္ကူမျိုးကို မြင်ဖူးသည်။ သူ တစ်ချိန်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်မှ စာပို့သမားတစ်ဦး၏ အလောင်းပေါ်တွင် တစ်ရွက် တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုငွေစက္ကူက ခုနစ်ယွမ်တန် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ ထိုခုနစ်ယွမ်တန် ငွေစက္ကူကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းကလည်း အရောင်စုံ ဖြစ်သည်။ အသေးစိတ်တွင် အချို့ ကွာခြားမှုများ ရှိသော်လည်း ယေဘုယျ ပုံစံက ဆင်တူနေသည်။

"ဒီခုနစ်ယွမ်တန်က ဒီနေရာမှာ သုံးဖို့ အတွက်လား"

အတွေးတစ်ခု ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ စာပို့သမား ရရှိခဲ့သော ခုနစ်ယွမ်တန်သည် ဒီနေရာမှ မြစ်ဖျားခံလာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ တစ္ဆေများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို မခံရအောင် ရှောင်ရှားသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ် တစ္ဆေများကို ပိုက်ဆံပေး၍ နှင်ထုတ်ခြင်းသည် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်၏။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်း၏ စစ်မှန်သော ရည်ရွယ်ချက်က ဒီနေရာတွင် ရှိနေသည်။

"ငါ မျက်နှာဖုံးကို ပြန်ပေးလိုက်တော့ သုံးယွမ်တန် ရတယ်။ ခုနစ်ယွမ်တန်နဲ့ ပေါင်းလိုက်တော့ ငါ့မှာ ဆယ်ယွမ် ရှိပြီ"

ယန်ကျန့်က စောစောက လူငယ်စုံတွဲကို တွေးမိသည်။

"သူတို့က အဲ့ဒီမျက်နှာဖုံးကို ဝယ်ဖို့ ဘာနဲ့ ပေးချေခဲ့တာလဲ"

ထိုစုံတွဲသည် မျက်နှာဖုံးကို သာမန် ပိုက်ဆံဖြင့် ဝယ်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့ ကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်သော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးချေခဲ့ရမည်မှာ သေချာသည်ဟု သူ တွေးမိလိုက်သောအခါ ထူးဆန်းသော အအေးငွေ့တစ်ခု သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ထပ်မံ မစဉ်းစားတော့ပေ။ သုံးယွမ်တန် ငွေစက္ကူကို ယူပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ထိုဈေးဆိုင်တန်းမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဒီမျက်နှာဖုံး ရောင်းသည့် ဈေးဆိုင်က ပြန်အမ်းရဲလျှင် သူကလည်း ယူရဲသည်။ ဘယ်လောက် ထူးဆန်းနေပါစေ။ ယန်ကျန့် မမြင်ဖူးသော လှိုင်းကြီးလေကြီးဆိုတာ မရှိချေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုစန်း၏ ပုံရိပ်များက ထိုက်ဖိန်မြို့ အနှံ့ ပေါ်လာသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သည် မြို့ထဲရှိ အလွန် ကြီးမားသော အဆောက်အအုံအိုတစ်ခု ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဒါက နတ်ကွန်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ နတ်ကွန်း၏ သစ်သားတံခါးများက ပွင့်နေပြီး အတွင်းဘက်တွင် ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားများစွာကို တွေ့မြင်နေရသည်။ အမွှေးတိုင် မီးခိုးငွေ့များက ဝန်းကျင်တွင် လှည့်ပတ်နေသည်။ ဒါက ထိန်းသိမ်းထားပြီး လာရောက်သူ အချို့ ရှိသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

"အထဲ ဝင်ကြည့်ရအောင်"

ဒီစက္ကူရုပ် လျိုစန်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့်အတူ နတ်ကွန်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းက အနီးသို့ ရောက်ပြီး အထဲသို့ မဝင်ရသေးမီ ကြွေရည်သုတ် ခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် ကိုင်းနေကာ မျက်လုံးတစ်ဖက် ကွယ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦးက နတ်ကွန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုလူက အသက် ခြောက်ဆယ်ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရသည်။ အသက်ကြီးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် ငယ်လွန်းခြင်း မရှိပေ။

ဒီအချိန်တွင် သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"လူသေတစ်ယောက်က နတ်ကွန်းကို ဘာလာလုပ်တာလဲ ထွက်သွား"

သူ၏ ကွယ်နေသော မျက်လုံးက ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြူဖွေးနေပြီး အနည်းငယ် လည်သွားသည်။ ရှင်းမပြနိုင်သော တုန်လှုပ်မှုတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ် ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ သူက နတ်ကွန်း၏ တံခါးဝတွင် ရပ်လျက် သံသယများနှင့် မယုံသင်္ကာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။