စန်းယွမ် စက္ကူဆိုင်

ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့သည် အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ ငြိမ်းချမ်းနေပုံ မရပေ။

ယန်ကျန့်သည် လက်တွေ့လောကတွင် မရှိသော လမ်းမတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး စောစောက မျက်နှာဖုံးကို ပြန်ပေးခဲ့သည်။ သို့သော် လူမဲ့ ဈေးဆိုင်တန်းက သူ့အား ထူးဆန်းစွာပင် သုံးယွမ်တန် ငွေစက္ကူတစ်ရွက် ပြန်အမ်းခဲ့၏။

ဒီသုံးယွမ်တန် ငွေစက္ကူသည် မည်သည့် ခေတ်ကာလ၏ ငွေကြေးမှ မဟုတ်ပေ။ အရောင်နှင့် ပုံစံအရ ကြည့်လျှင် အလုပ်ရုံငယ်တစ်ခုမှ ထုတ်လုပ်သော ငွေစက္ကူအတုနှင့် တူနေသည်။ သို့သော် ဒီငွေစက္ကူက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုဟု သတ်မှတ်ရမည်။ သူ့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစေသည့် တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ သုံးယွမ်တန်နှင့် ခုနစ်ယွမ်တန် ငွေစက္ကူကြားမှ ကွာခြားချက်မှာ အဘယ်နည်း ဆိုသည့်အချက်ပင်။

ဒါက တန်ဖိုး ကွာခြားရုံသက်သက်ပဲလား။

ယန်ကျန့်က ထိုလမ်းမကို စူးစမ်းရှာဖွေနေစဉ် လျိုစန်း၏ စက္ကူရုပ်ကတော့ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ရှိ နတ်ကွန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ ကြွေရည်သုတ် လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်ခွက်ကို ကိုင်ထားပြီး ခါးအနည်းငယ် ကိုင်းနေကာ အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့်ရှိ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက လျိုစန်း၏ ချဉ်းကပ်မှုကို တားဆီးလိုက်သည်။

လျိုစန်းက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သတိကြီးစွာထားလျက် ဒီလူကို လေ့လာနေမိ၏။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ဒီလူက ရိုးရှင်းပြီး သာမန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အနီးကပ် စူးစိုက်ကြည့်သည့်အခါ သူ့ထံမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။

"တစ္ဆေဆရာလား"

ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက် သူ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

နတ်ကွန်းထဲမှ ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအိုက ကြွေရည်သုတ် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ထိုက်ဖိန်မြို့က နတ်ကွန်းဆိုတာ သေပြီးသားလူတစ်ယောက် ခြေချရမယ့်နေရာ မဟုတ်ဘူး။ မေးခွန်းတွေ အများကြီး မေးမနေနဲ့။ မင်း လာရာလမ်းအတိုင်း ပြန်လှည့်သွားတော့"

"မင်းရဲ့ နေရာက တစ္ဆေပူးနေတယ်။ ငါက ဌာနချုပ်ကိုယ်စား စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ လာတာ တစ္ဆေရေကန်အကြောင်း မင်း သိလား ကျုံးကျိုးမြို့က ဒီကိစ္စကြောင့် ပိတ်ထားရပြီး လူတွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ပြီးပြီ"

လျိုစန်းက နတ်ကွန်း၏ တံခါးဝတွင် ရပ်နေရင်း လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်မသွားရဲပေ။ သူက ဒီနေရာက အခြေအနေကို မေးမြန်း စုံစမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"နှစ်တိုင်း အပြင်မှာ တစ္ဆေတွေ ရှိနေတာပဲ။ နှစ်တိုင်း လူတွေ သေနေတာပဲ။ ဒါက ငါ စီမံခန့်ခွဲနိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ငါက နတ်ကွန်းစောင့်တစ်ယောက်သက်သက်ပဲ။ ငါ သိပ်မသိဘူး"

ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအိုက စိတ်တိုနေပြီး စိတ်မရှည်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ထိုက်ဖိန်မြို့ရဲ့ တစ္ဆေရေကန်လား ရင်းမြစ်က ဒီကနေ လာပုံရတယ်။ မင်း ဒီအကြောင်း သိကို သိရမယ်"

လျိုစန်းက ဆက်ပြောသည်။

"ငါ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တချို့က ရှေးဟောင်းမြို့ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေကြပြီ။ အဘိုးကြီး မင်းဆီမှာ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှိရင် ငါ့ကို ပြောပြနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ် ဒီသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကို မြန်မြန် ဖြေရှင်းနိုင်ရင် ဒီမြို့ကို ငြိမ်းချမ်းမှု ပြန်ရလာလိမ့်မယ်။ ငါတို့လို လူတွေလည်း ဒီကို ထပ်လာတော့မှာ မဟုတ်ဘူး မင်း ဘယ်လို သဘောရလဲ"

သူက ဒီလူ၏ နောက်ကြောင်းကို မခန့်မှန်းနိုင်သောကြောင့် အတော်လေး ယဉ်ကျေးပြီး စိတ်ရှည်စွာ မေးမြန်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ မသိဘူးလို့ ပြောရင် မသိဘူးပဲ"

ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအိုက ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်သည်။

"မင်းလို သေပြီးသားလူတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောရတာ ကံမကောင်းဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ မြန်မြန် ထွက်သွား မင်း မသွားရင် မင်းကို လူသေတစ်ယောက်တောင် ဖြစ်ခွင့်မပေးဘဲ ငါ လုပ်ပစ်လိုက်မယ်"

လျိုစန်း၏ မျက်နှာက ထို ဖယောင်းရောင် အဝါရောင် ထူးဆန်းသော အသွင်အပြင်အတိုင်း ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အကြည့်ကတော့ တင်းမာသွားသည်။ သူ ဒီလူအပေါ် လုံလောက်သော စိတ်ရှည်မှု ထားခဲ့ပြီးပြီ။ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအို၏ အသေးစိတ်ကို သူ မဖော်ထုတ်နိုင်သော်လည်း သူက သဘာဝလွန်စွမ်းအား ရရှိထားသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ယူဆလိုက်သည်။ တကယ်လို့ တိုက်ခိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်လာလျှင်ပင် သူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိသည်။

"ငါတို့ကို အထက်က ဒီနေရာက အခြေအနေကို စုံစမ်းဖို့ အမိန့်ပေးထားတယ်။ မင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ဒီနတ်ကွန်းမှာ ထူးဆန်းတာတစ်ခုခု ရှိနေတယ်။ ငါ အထဲဝင်ပြီး ကြည့်ဖို့ လိုတယ်။ မင်း တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားချင်တယ်ဆိုရင် သေချာ စဉ်းစားတာ ကောင်းလိမ့်မယ်။ အပြင်မှာ ငါ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ရှိတယ်။ မင်း ငါတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ရင်တောင် ဌာနချုပ်က တခြားသူတွေကို လွှတ်လိုက်ဦးမှာပဲ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် အခြေအနေက အခုလို ဖြစ်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း ငါနဲ့ ပူးပေါင်းရင်တော့ ဘာမှ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူ၏ စကားများတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။ သူက အဘိုးအိုအား သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်ကြောင်း ဌာနချုပ်၏ ထောက်ခံမှုလည်း ရှိကြောင်း အမည်မသိ ဝါသနာအိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း ပြောပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအို၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်လုံးတစ်လုံးက လျိုစန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင် အငွေ့အသက်က အနည်းငယ် လေးလံသွားသည်။

"ငါ လူသေတွေရဲ့ စကားကို ဘယ်တော့မှ မယုံဘူး မင်း ဝင်ချင်ရင် ဝင်ခဲ့လိုက်"

အဘိုးအိုက အလွန် တဲ့တိုး ပြောလိုက်သော်လည်း သူ၏ သဘောထားကတော့ ထင်ရှားနေသည်။ လျိုစန်းသာ နတ်ကွန်းထဲ ဝင်ရဲလျှင် ရလဒ်က သေချာပေါက် ဆိုးရွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါလည်း အားနာနေတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုစန်းက ရဲတင်းသူ ဖြစ်ရာ မကြောက်ရွံ့ပေ။ သူ တကယ်ပင် တံခါးကို ကျော်ဖြတ်ကာ နတ်ကွန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ နောက်တွင် ခြေသံအချို့ လိုက်ပါလာသည်။ နောက်ထပ် လျိုစန်းနှစ်ယောက် ပေါ်လာပြီး နတ်ကွန်းနှင့် မနီးမဝေး တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက ဒီနေရာမှ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

နတ်ကွန်းအတွင်းမှ လျိုစန်းသည် ကင်းထောက်ရန် အသုံးပြုသော စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သာ ဖြစ်ပြီး နတ်ကွန်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားရန် အသင့်ပြင်ထားသည်။

"ဘုန်း"

လျိုစန်း၏ ရှေ့ခြေတစ်ဖက် နတ်ကွန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း မလှမ်းရသေးမီမှာပင် လေးလံသော နတ်ကွန်းတံခါးသည် အသံအကျယ်ကြီးဖြင့် ဆောင့်ပိတ်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလင်းရောင် ရုတ်တရက် မှိန်ကျသွားသည်။

နတ်ကွန်း၏ အဓိက ခန်းမဆောင်တွင် မီးခိုးငွေ့များက လှည့်ပတ်နေ၏။ မီးခိုးငွေ့များ လွင့်မျောရာနေရာတွင် ပုံရိပ်အချို့ ခပ်ရေးရေး ပေါ်လာသည်။ ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားများကဲ့သို့ တန်းစီရပ်နေကြပြီး ယောက်ျား မိန်းမ အစုံအလင် ပါဝင်သည်။ အလွန် ဟောင်းနွမ်းသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ဒီခေတ်က မဟုတ်ပေ။

ထူးဆန်းသည်မှာ မီးခိုးငွေ့များ လွင့်မျောရာနေရာတွင်သာ ပုံရိပ်များ ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ မီးခိုးငွေ့များ မဖုံးလွှမ်းသော နေရာများကတော့ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။

မီးခိုးငွေ့များ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အရာအားလုံး မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး နတ်ကွန်းအတွင်းမှ ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားများ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေသည်။

သို့သော် လျိုစန်းက ထိုထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျယ်သွားပြီး အလွန် တုန်လှုပ်နေပုံရသည်။

"ဒါတွေ ဘာတွေလဲ တစ္ဆေတွေလား ဒါမှမဟုတ် သဘာဝလွန် ပုံရိပ်တွေလား"

လျိုစန်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် လျင်မြန်စွာ တွေးဆလိုက်သည်။

သို့သော် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ၏ ကြွေရည်သုတ် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ခြေဆောင့်နင်းလျက် လျှောက်လာသည်။ ရန်လိုမှုက ထင်ရှားနေသည်။

"တိုက်ချင်လို့လား မင်း ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မယ် ထင်နေလား"

လျိုစန်းက သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုကို အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ ခေါင်းဆောင်အဆင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအနေနှင့် သူ ဘယ်သူ့ကိုမှ မကြောက်ပေ။ ယန်ကျန့်ပင် သူ့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ တကယ့် တိုက်ပွဲတွင် သူက မည်သည့် ခေါင်းဆောင်အဆင့် တာဝန်ကိုမဆို အသက်စွန့် ရင်ဆိုင်ရန် ယုံကြည်မှု ရှိပြီး အဆုံးတွင် အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မည့်သူမှာ သူ လျိုစန်းသာ ဖြစ်မည်။

သို့သော် နတ်ကွန်းအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသော စက္ကူရုပ် လျိုစန်းနှစ်ယောက်ကတော့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့ နတ်ကွန်းအတွင်းမှ စက္ကူရုပ်နှင့် ဆက်သွယ်မှုကို မခံစားရတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လေးလံသော သစ်သားတံခါးက အရာအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ အတွင်းမှ ကိစ္စရပ်များကို သူတို့ လုံးဝ မသိနိုင်တော့ပေ။ ပုံမှန်အားဖြင့် စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်တွင် ဖြစ်ပျက်သမျှကို အခြား စက္ကူရုပ်များက သိရှိသင့်ပြီး မှတ်ဉာဏ်များနှင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်စဉ်များကို မျှဝေသင့်သည်။

အချိန်က တဖြည်းဖြည်း ကုန်ဆုံးသွားသည်။

"ကျွီ"

နှစ်မိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် နတ်ကွန်း၏ သစ်သားတံခါး ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာသည်။

စက္ကူရုပ် လျိုစန်းနှစ်ယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်က လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး အတွင်းမှ အခြေအနေကို စုံစမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

နတ်ကွန်းက အရင်အတိုင်း ဘာမှ မပြောင်းလဲပေ။

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုကတော့ မည်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်မသိ။ သစ်သားထိုင်ခုံငယ်တစ်လုံးကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားများ တန်းစီနေသည့် ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ စက္ကူများ မီးရှို့နေသည်။

ဖယောင်းသားကဲ့သို့ လူ့အရေပြားချပ်များနှင့် ဆင်တူသော စက္ကူဝါထပ်များကို မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်နေသည်။ မီးရောင်က မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအို၏ အရေးအကြောင်းထနေပြီး ခြောက်သွေ့နေသော မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်နေသည်။

ဖြူဖျော့နေသော မျက်လုံးက မဖြစ်နိုင်သော ထောင့်ချိုးတစ်ခုဖြင့် လည်သွားပြီး တံခါးဝရှိ စက္ကူရုပ် လျိုစန်းနှစ်ယောက် ရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စက္ကူရုပ် လျိုစန်းနှစ်ယောက်က ထိုလူ၏ လက်ထဲမှ ထူထဲသော စက္ကူဝါများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေးဟောင်းမြို့၏ အခြား နေရာတစ်ခုတွင် ရှန်လင် လီကျွင်းနှင့် အာဟုန်တို့ အတူတကွ ရှာဖွေနေကြပြီး သိပ်မကြီးမားသော ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် တစ္ဆေရေကန်နှင့် လက်တွေ့လောက ချိတ်ဆက်နေသည့် အမှတ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဒါက ရှေးဟောင်းမြို့ကို ဖြတ်သန်း စီးဆင်းနေသော မြစ်ငယ်လေးတစ်စင်း ဖြစ်ပြီး ဘေးတွင် အလွန် ဟောင်းနွမ်းပုံရသော ဆိပ်ကမ်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဆိပ်ကမ်းအနီးမှ ကျောက်ပြားများက ချောမွေ့နေသည်အထိ ပွန်းစားနေသည်။ ဒါက ယခင်က အလွန် စည်ကားခဲ့ပြီး လှေများ မကြာခဏ ဖြတ်သန်းကာ ခရီးသွားရန်နှင့် ကုန်စည်များ သယ်ယူပို့ဆောင်ရန် အသုံးပြုခဲ့ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ ဤနေရာက စွန့်ပစ်ခံထားရပြီ။ ပေါင်းပင်များက နေရာအနှံ့ ပေါက်ရောက်နေသည်။ ရံဖန်ရံခါ မြို့သူမြို့သားများ အဝတ်လျှော်ရန် ဒီနေရာသို့ လာတတ်ကြသည်။

"မှားစရာမရှိဘူး။ ဒါက တစ္ဆေရေကန်နဲ့ လက်တွေ့လောကကြားက ဆက်သွယ်ရေးအမှတ်ပဲ။ အရာအားလုံးက ဒီကနေ စတင်ခဲ့တာ။ ဒီမြစ်အတိုင်း ဆက်သွားလိုက်ရင် တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်လို့ရပြီ"

ရှန်လင်က ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း တိကျစွာ အတည်ပြုလိုက်သည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ဒီမြစ်အတိုင်း အောက်သို့ စီးဆင်းကာ ကျုံးကျိုးမြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်သည် ကျုံးကျိုးမြို့တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ တစ္ဆေရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဒီရင်းမြစ်အတိုင်း မြစ်အောက်ပိုင်းသို့ လိုက်သွားရမည်။ ထိုသို့ဖြင့် သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ တဖြည်းဖြည်း မျိုချခြင်းကို ခံရကာ ထိုထူးဆန်းသော နယ်မြေဆီသို့ ရောက်ရှိသွားမည်။

"ယန်ကျန့်နဲ့ လျိုစန်းကို လာဖို့ အကြောင်းကြားလိုက်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ဖို့ အသင့်ပြင်ကြမယ်"

လီကျွင်းက ချက်ချင်း ဆိုသည်။

"အလျင်မလိုနဲ့"

ရှန်လင်က ပြောသည်။

"လမ်းရှာတွေ့တာက တစ်ပိုင်း ဘယ်လို ဝင်ရမလဲဆိုတာ သိဖို့က အရေးကြီးတယ်။ ငါတို့ ဒီအတိုင်း တန်းဝင်သွားရင် တစ္ဆေရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မယ်။ လျိုစန်းရဲ့ အတွေ့အကြုံက ငါတို့အပေါ်မှာ ထပ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီနေရာမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ ယုံကြည်မှု မရှိဘူး"

"ငါတို့ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးတစ်ခု လိုအပ်တယ်။ လှေတစ်စင်းဆို ပိုကောင်းမယ်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ မနစ်မြုပ်မယ့် လှေတစ်စင်းပေါ့"

လီကျွင်းက "အဲ့ဒီအရာက တည်ရှိဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ တစ္ဆေရေကန်က သဘာဝလွန်ပဲ။ လှေအားလုံး နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒါက တကယ့် ရေကန်တစ်ခုထက် သဘာဝလွန် တည်ဆောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်တယ်"

တစ္ဆေရေကန်သည် သဘာဝလွန် ထင်ရှားပေါ်ထွက်မှု ပုံစံတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး တကယ့် ရေကန် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေရေကန်ပေါ်တွင် လှေတစ်စင်း ပေါလောပေါ်နေရန် နည်းလမ်း မရှိ။

"တစ္ဆေရေကန်က တကယ့် ရေကန် မဟုတ်ဘူးဆိုရင် လှေကလည်း တကယ့် လှေ မဟုတ်ဘူးပေါ့"

ရှန်လင်က ဆိုသည်။

"ရှန်လင် မင်း ဘာသိထားလဲ"

အာဟုန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

လီကျွင်းလည်း ရှန်လင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်း ဘာတွေ ဖုံးကွယ်ထားတာလဲ"

ရှန်လင်က "သန်းခေါင်ယံမှာ ဒီကူးတို့ဆိပ်မှာ အနက်ရောင် သစ်သားလှေငယ်တစ်စင်း ရှိလိမ့်မယ်။ ဒါ ငါ ရထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက် အကုန်ပဲ။ ဒါက တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်ဖို့ သော့ချက်လို့ ငါ တွေးဆမိတယ်"

"မင်း သတင်းအချက်အလက်ကို ဘယ်က ရခဲ့တာလဲ"

လီကျွင်းက မေးသည်။

"ငါ တစ္ဆေရေကန်ထဲက တစ္ဆေကျွန်ထဲကို ခိုးဝင်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေတွေဆီက သတင်းအချက်အလက်တချို့ ခိုးယူခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ သတင်းအချက်အလက်တွေထဲမှာ ညအချိန် ဒီမြို့ငယ်လေးကနေ စီးထွက်လာတဲ့ အနက်ရောင် လှေငယ်တစ်စင်းအကြောင်း ပါတယ် အဲ့ဒီပေါ်မှာ ခေါင်းတလားတစ်လုံး တင်ထားတယ်"

ရှန်လင်က မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး ဆိုသည် ။

"ဒါက ထိတ်လန့်စရာ ပုံရိပ်တစ်ခုပဲ။ ငါ ဆက်ပြီး စူးစမ်းကြည့်ဖို့ မဝံ့တော့ဘူး မဟုတ်ရင် အန္တရာယ် ကျရောက်လာနိုင်တယ်"

လီကျွင်းက သူ့ကို စိုက်ကြည့်သည်။

"လှေသာ ပေါ်မလာရင် ငါတို့ တစ်နေ့တစ်ဝက် အလကား အချိန်ဖြုန်းသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါ သေချာပေါက် ပေါ်လာမှာပါ"

ရှန်လင်က လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

"အာဟုန် မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

လီကျွင်းက လှည့်မေးသည်။

အာဟုန်က "ကျွန်မတို့ စောင့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲ။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မ အရင်က စမ်းကြည့်ဖူးတယ်။ သဘာဝလွန်စွမ်းအား စိမ့်ဝင်နေတဲ့ ရေက အရာအားလုံးကို နစ်မြုပ်စေနိုင်တယ်။ ငါတို့ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ဝင်တဲ့အခါ ရပ်တည်စရာ နေရာ မရှိဘူး။ တစ္ဆေနယ်မြေက ဒါကို သီးခြားခွဲထုတ်ထားနိုင်ပေမယ့် သဘာဝလွန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှု ဖြစ်လာပြီး တစ္ဆေနယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရင် ငါတို့အားလုံး ရေကန်ထဲ ပြုတ်ကျပြီး နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါက S-အဆင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ် အရာအားလုံး တည်ငြိမ်ဖို့ လိုတယ်။ ငါတို့ အခု ခေါင်းဆောင်အဆင့် လေးယောက် ပူးပေါင်းထားတယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် ငါတို့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် အကျိုးဆက်တွေကို မင်း သိပါတယ်"

ဟုတ်သည်။ လီကျွင်း နားလည်၏။

ဒီတစ်ကြိမ် ဌာနချုပ်က ခေါင်းဆောင် လေးဦးအပေါ် လောင်းကြေးထပ်ထားသည်။ ပျောက်ဆုံးနေသော ချောင်ယန်နှင့် ငွေရောင်တို့ အပါအဝင် ခေါင်းဆောင် ခြောက်ဦးသည် တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်တွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည်။ နောက်ထပ် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းသွားခဲ့လျှင် ဌာနချုပ် ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

"စောင့်"

"သန်းခေါင်ယံမှ လှုပ်ရှားမယ်"

လီကျွင်းက ချက်ချင်း ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ပျောက်ဆုံးနေသော ရှေးဟောင်းလမ်းမပေါ်တွင်

"လူတွေက ဖျားနာရင် သောက်ဖို့ ဆေး ရှိတယ်။ တစ္ဆေတွေ ဖျားနာရင် ဘယ်လို ကုသမလဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ဆိုင်အိုတစ်ဆိုင်ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ ဆိုင်၏ တံခါးဝတွင် ဆိုင်းဘုတ်နှစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားပြီး စာကြောင်းနှစ်ကြောင်း ရေးထိုးထားသည်။

"ဒါက ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင်ပဲ ဒါပေမဲ့ ပိတ်ထားတယ် အချိန်အတော်ကြာ လုပ်ငန်း မလည်ပတ်တော့ပုံပဲ"

ဒီဆေးဆိုင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သူပိုင် မဟုတ်သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု အဘယ်ကြောင့် ပေါ်လာသည်ကို သူ မသိပေ။ ဒါက သူ တစ္ဆေစာပို့တိုက်အတွင်း ခိုးယူခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုမှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ဒါကလည်း တရုတ်တိုင်းရင်းဆေး ဆေးဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖြစ်သည်။ သူက ထိုဆေးဆိုင်၏ တည်နေရာကိုသာ သိပြီး ထိုဆေးဆိုင် ပိုင်ရှင်၏ မှတ်ဉာဏ်ကတော့ ဝေဝါးနေသည်။

တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ထိုဆေးဆိုင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီး တစ္ဆေပြန်လည်နိုးထမှု အခြေအနေ တိုးတက်ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်တွင် ပဉ္စမထပ်မှ စာပို့သမား အများအပြားသည် အတိတ်က ထိုဆေးဆိုင်မှ ကုသမှု ခံယူခဲ့ဖူးသည်။

"ဒါ ဒါပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ယန်ကျန့်က ထိုဝေဝါးနေသော မှတ်ဉာဏ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် ပြန်လည် အမှတ်ရရင်း နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ဆိုင်းစွာ အတည်ပြုလိုက်သည်။ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ဆေးဆိုင်နှင့် ဒီဆေးဆိုင်သည် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့မှ ဆေးဆိုင်က ပိတ်ထားပြီး အပြင်မှ တစ်ဆိုင်ကတော့ ဖွင့်ထားဆဲ။

"ဒီနေရာက အရမ်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလက တစ္ဆေဆရာတချို့ အရင်က ဒီနေရာမှာ စုဝေးခဲ့ကြတာ သေချာတယ်။ သူတို့ တွေဝေခဲ့ကြတယ် နေထိုင်ခဲ့ကြတယ် သူတို့ရဲ့ ခြေရာတွေကိုတောင် ဒီနေရာမှာ ချန်ထားခဲ့ကြတယ်"

ယန်ကျန့်က သူ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းပြီး ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားသည်။

ရှေ့တွင် စက္ကူလက်မှုပညာ ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရှိနေသည်။ တံခါးဝတွင် စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ် ရပ်နေသည်။ တစ်ရုပ်က အနက်ရောင် တစ်ရုပ်က အဖြူရောင်။ တစ်ရုပ်က ယောက်ျားလေး တစ်ရုပ်က မိန်းကလေး။

"စက္ကူရုပ်တွေ ထပ်တွေ့ပြန်ပြီလား"

ယန်ကျန့်က ရပ်တန့်ပြီး လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဆိုင်တံခါးက ပွင့်နေသော်လည်း အတွင်းဘက်က ဗလာ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် စက္ကူရုပ်များစွာဖြင့် ပြည့်နေသည်။ အချို့က အလွန် လှပသော အမျိုးသမီးများ ဖြစ်သည်။ စက္ကူစားပွဲများ စက္ကူအိမ်များ။ ကုန်ပစ္စည်းများ သိပ်မများလှ။ အချို့နေရာများက လွတ်နေပြီး ယခင်က ဝယ်ယူသွားခဲ့ပုံရသည်။

"စက္ကူဝေါယာဉ် မရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်သည်။ သူ၏ အတွေးများက တာတုန်းမြို့တွင် ချန်ချောင်ယန်ကို ရုတ်တရက် ခေါ်ဆောင်သွားသော စက္ကူဝေါယာဉ်နှင့် ဆက်စပ်သွားသည်။ ပုံစံနှင့် ဒီဇိုင်းက ဒီဆိုင်ထဲမှ အရာများနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူနေသည်။

"ဝင်ကြည့်ရအောင်"

သူ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ အတွင်းဘက်တွင် ပြတင်းပေါက်များ သို့မဟုတ် မီးများ မရှိပေ။ တံခါးမှ အလင်းရောင်သာ အတွင်းဘက်သို့ လင်းနေသဖြင့် မှိန်ဖျော့ပြီး အေးစိမ့်နေသလို ထင်ရသည်။

ဆိုင်က ထင်ထားသည်ထက် ပိုကျယ်သည်။ အတွင်းဘက်တွင် စက္ကူရုပ်အမျိုးမျိုးနှင့် စက္ကူပစ္စည်းများ ခင်းကျင်းထားသည်။

"ဒီဆိုင်ကို လျိုစန်း စိတ်ဝင်စားလောက်တယ်"

ယန်ကျန့်က စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးက စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ဟု ထင်ရသော်လည်း အရာအားလုံးက ပုံမှန်မဟုတ်သလိုလည်း ထင်ရသည်။ ရှင်းမပြနိုင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေသည်။

စက္ကူရုပ် တစ်ရုပ်စီနှင့် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းတစ်ခုစီအတွင်းတွင် အချို့သော ထိတ်လန့်ဖွယ် သဘာဝလွန် တည်ရှိမှုတစ်ခု ချုပ်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ချုပ်နှောင်မှုက အလွန် တင်းကျပ်နေသဖြင့် အရာအားလုံးက အလွန် ပုံမှန်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် ချုပ်နှောင်မှုသာ လွတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် ထိတ်လန့်ဖွယ် အရာအားလုံး ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။

"သာမန်လူတွေ မျက်နှာဖုံးဆိုင်တန်းဆီ လမ်းလွဲရောက်လာပြီးနောက် ဘာလို့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားချင်ကြလဲ မဆန်းတော့ဘူး။ ဒီနေရာက ဒီလောက် ထူးဆန်းပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်နေတာပဲ။ ပြီးတော့ တိတ်ဆိတ်နေတာ။ ဘယ်သူမှ တွေဝေနေရဲမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ဒီလမ်းမက ခြောက်သွေ့နေသည်။ မျက်နှာဖုံးများ စက္ကူရုပ်များ ရောင်းချနေသည်။ ဘယ်သူက အေးအေးဆေးဆေး လျှောက်ပတ်ကြည့်ရဲမည်နည်း။

"သိပ်ကြာကြာ မနေသင့်ဘူး။ ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ယန်ကျန့်၏ စူးစမ်းလိုစိတ်က သူ့ကို စုံစမ်းရန် တွန်းအားပေးခဲ့သည်။ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ ထွက်ခွာရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

"တစ်ခု ဝယ်သွားလေ။ ဈေးပေါပါတယ် သုံးကျပ်ပဲ"

သို့သော် သူ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင်။ ရောင်းချသံတစ်ခုက သူ၏ နားအနားတွင် ထူးဆန်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ စက္ကူလက်မှုပညာ ဆိုင်မှ သူဌေးက စီးပွားရေး လုပ်ငန်း ဆွဲဆောင်နေပုံရသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မတွေ့ရသေး။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်က ပါးစပ်ဖွင့် စကားပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည် သို့မဟုတ် မှိန်ဖျော့ အေးစက်နေသော စက္ကူလက်မှုပညာ ဆိုင်ထဲတွင် နာနာဘာဝ သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ကောင် တွယ်ကပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

"တစ်ခု ဝယ်သွား တစ်ခု ရွေး သုံးကျပ်ပဲ"

အသံက မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ယန်ကျန့်က အပြင်သို့ ပိုထွက်လေလေ ရောင်းချသံက ပို၍ အလျင်လိုလာလေလေ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သင့် ပခုံးပေါ်တွင် ခွထိုင်ပြီး သင့် နားနား ကပ်၍ ချော့မော့ ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဒါက ကျောချမ်းဖွယ် ကောင်းလှသည်။

အထိတ်လန့်ဆုံး အပိုင်းမှာ သူ ဆိုင်၏ တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိသောအခါ သူ ရုတ်တရက် ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခင်က စက္ကူလက်မှုပညာ ဆိုင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေခဲ့သော ထို အနက်နှင့် အဖြူ စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်သည် မည်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်မသိ။ တံခါးပေါက် အလယ်တွင် ဘေးချင်းကပ် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့၏ တောင့်တင်းပြီး ဆေးခြယ်ထားသော မျက်နှာများက ယန်ကျန့်ဆီသို့ ဦးတည်နေပြီး သူ၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလဲ အတင်း ရောင်းချင်တာလား"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က ခက်ထန်သွားသည်။ သူ၏ လက်က အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

"တစ်ခု ရွေး သုံးကျပ်ပဲ။ အခု အရမ်း ဈေးပေါနေပြီ။ အရင်က တစ်ခု ကိုးကျပ်နဲ့ ရောင်းတာ"

မှိန်ဖျော့စွာ လင်းနေသော ဆိုင်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော အသံက ဆက်လက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ ဒီအသံကို ယန်ကျန့် တစ်ယောက်တည်းသာ ကြားရပြီး အခြားသူများ မကြားနိုင်ပုံရသည်။

"ဆိုင်တံခါးဝက စက္ကူရုပ်တွေတင် မဟုတ်ဘူး။ တခြား ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေလည်း ပေါ်လာနေပြီ"

ယန်ကျန့်က အသံကို လျစ်လျူရှုပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာရန် တစ္ဆေမျက်လုံးကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူက လှပသော စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်သည် ဘေးမှ စက္ကူရုပ်ပုံမှ ရှေ့သို့ နှစ်မီတာခန့် ရွေ့လျားလာပြီးနောက် ထူးဆန်းစွာ ရပ်နေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်သည်။ ယန်ကျန့်အား ၎င်းကို ဝယ်ယူရန် ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

အခြား စက္ကူပစ္စည်းများလည်း နေရာရွှေ့ပြောင်း စပြုလာပြီး ယခင်က နေရာချထားမှုနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။

"ဒါက ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းလှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားက အထူးသဖြင့် လေးလံသွားသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်ပြီး သူ၏ အိတ်ကပ်ထဲမှ အစိမ်းရောင် သုံးကျပ်တန် ငွေစက္ကူကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုအတွက် ပိုက်ဆံ သုံးစွဲခြင်း။ ဒီရှေးဟောင်းလမ်းမပေါ်မှ တစ္ဆေဆန်သော တည်ရှိမှုများနှင့် မထိခိုက်မိခြင်းက ပိုကောင်းသည်။