ခေါင်းတလားဆိုင်

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ဒီနေရာမှ ထူးဆန်းသော ကိစ္စရပ်များနှင့် မပတ်သက်ချင်တော့ပေ။ သူက ဒီထူးဆန်းသော စက္ကူဆိုင်တွင် ပိုက်ဆံသုံးရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

စောစောက သူ ရခဲ့သော သုံးယွမ်တန်ကို အသုံးပြုမည်။ ကျန်ရှိသော ခုနစ်ယွမ်တန်ကိုတော့ အရေးပေါ်အတွက် ချန်ထားရန် သူ မသုံးချင်သေး။

"စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို သုံးယွမ်ဆိုတော့ ဘာဝယ်သင့်လဲ"

ယန်ကျန့်က စက္ကူဆိုင်ထဲရှိ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော ပစ္စည်းများကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အထင်ရှားဆုံးမှာ စက္ကူရုပ်ပုံထဲမှ လျှောက်ထွက်လာသော လှပသည့် စက္ကူအမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။

လှပသော စက္ကူရုပ်တွင် အနက်ရောင် ဆံပင် မျက်နှာသွယ်သွယ် ခါးသေးသေး ရှိပြီး ပါးပြင်များတွင် နီရဲသော ပါးနီခြယ်သထားသည်။ ၎င်းက အလှအပနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ် နှစ်မျိုးလုံးကို ပေါင်းစပ်ပေးထားပြီး ဒီလို ထူးခြားသော စက္ကူရုပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးထားသည်။

"ငါ စက္ကူရုပ် ဝယ်လို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီလို 'လူနဲ့တူတဲ့' အရာတွေက မသေချာမရေရာမှုတွေ အများကြီး သယ်ဆောင်လာတယ်။ တစ်ခါ ပတ်သက်မိသွားရင် ငါ့အတွက် ဒုက္ခရောက်စေနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေရာက ဘယ်စက္ကူရုပ်ကိုမှ ဒီသုံးယွမ်နဲ့ လုံးဝ ဝယ်လို့မဖြစ်ဘူး။ ငါ ပစ္စည်းတစ်ခုခု ဝယ်ပြီး ယူသွားရမယ်"

ယန်ကျန့်က လှပသော စက္ကူရုပ်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက ဒီလှပသော စက္ကူရုပ်ကို ဝယ်ယူရန် စိတ်ကူး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

သူ့တွင် ယခု လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ လည်ဆွဲ ရှိနေပြီး တစ္ဆေအရိပ်၏ စွမ်းရည်ဖြင့် သူက သက်ရှိများကို စိတ်ကြိုက် ပုံသွင်းနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လှပသော အမျိုးသမီးဖြစ်စေ ချောမောသော အမျိုးသားဖြစ်စေ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သော အသားတုံးများသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြည့်က လွှဲဖယ်သွားသည်။ ယန်ကျန့်က စက္ကူဆိုင်ထဲမှ အခြားအရာများကို ကြည့်လိုက်သည်။

သုံးထပ် စက္ကူတိုက် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော စားပွဲနှင့် ကုလားထိုင်များ စက္ကူဗီရိုများ စက္ကူလက်ဖက်ရည်အိုးနှင့် ခွက်များ။ သူ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်လိုက်သော်လည်း အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုမျှ မတွေ့ရ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူ အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခြင်း ဖြစ်မည်။ အချို့ ပစ္စည်းများကို အခြားသူများက ယခင်က ဝယ်ယူသွားခဲ့ပြီး အသုံးမဝင်သော အရာများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ အချို့မှာ မပြည့်မစုံပင် ဖြစ်နေပြီး အလျင်စလို ပြုလုပ်ထား၍ မပြီးစီးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို အရင်လူတွေ ဝယ်သွားတာက ပုံမှန်ပါပဲ"

ယန်ကျန့်က ဂရုမစိုက်ဘဲ အလေးအနက် ဆက်လက် ရွေးချယ်နေသည်။ သူ အခြေအနေကို အနည်းငယ် သဘောပေါက်လာပြီ။ သူ သဘောကျသည့် အရာ သုံးခု ရှိသည်။

သုံးထပ် စက္ကူတိုက် တစ်လုံး စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နှစ်လွှာ သစ်သားလှေ တစ်စင်းနှင့် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အနက်ရောင် ဦးထုပ်ဝိုင်း တစ်လုံး။

ထို ထူးဆန်းသော စက္ကူရုပ်များကိုတော့ သူ လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားပေ။

ယန်ကျန့်၏ စိတ်က အနက်ရောင် ဦးထုပ်ဝိုင်းဆီသို့ ပို၍ ယိမ်းယိုင်နေသည်။ သို့သော် သူက လာမည့် တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်ရန် လိုအပ်သည်ကို တွေးမိသောအခါ စက္ကူလှေက အကူအညီအချို့ ပေးနိုင်လောက်သည်ဟု ထင်မိသည်။

"စက္ကူလှေကိုပဲ ရွေးမယ်"

နောက်ဆုံးတွင် သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး သုံးယွမ်တန်ကို စက္ကူဆိုင်၏ ကောင်တာပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မထင်မရှား ထောင့်တစ်နေရာသို့ လျှောက်သွားပြီး စင်တီမီတာ နှစ်ဆယ်အောက်သာ ရှည်သော စက္ကူလှေကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

စက္ကူလှေက ဖုန်တက်နေပြီး အချိန်အတော်ကြာ စွန့်ပစ်ထားခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ထို့အပြင် မှောင်မိုက်သော ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရှိနေသဖြင့် အလွယ်တကူ သတိမပြုမိဘဲ မရောင်းရဘဲ ကျန်နေသည့် ပစ္စည်းများထဲမှ ဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ ယန်ကျန့်လည်း ဒီပစ္စည်းက အသုံးမဝင်နိုင်ဟု ခံစားမိသည်။ သို့သော် အခြေအနေအရ စက္ကူလှေကို ရွေးချယ်လိုက်ခြင်းက နောင်တရခြင်းမှ ကာကွယ်နိုင်မည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ စိတ်အေးချမ်းမှုအတွက် ပိုက်ဆံသုံးလိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ပိုက်ဆံပေးပြီးနောက် သူ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တံခါးဝတွင် ပိတ်ဆို့နေသော စက္ကူရုပ်နှစ်ရုပ်သည် မသိလိုက်ခင်မှာပင် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကာ ယခင်နေရာများသို့ ပြန်ရောက်ရပ်တန့်နေကြသည်။ သူ၏ နားအနားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော ထူးဆန်းသည့် အသံလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်မှု အားလုံး ငြိမ်သက်သွားပြီး ဆိုင်အတွင်းမှ အေးစက်သော အငွေ့အသက်ပင် အတော်အတန် လျော့ပါးသွားသည်။

တကယ်ပင် စားသုံးသူများကို အထူးဧည့်သည်တော်များအဖြစ် ဆက်ဆံကြသည်။

ယန်ကျန့်က အသုံးမဝင်သော စက္ကူလှေကို ကိုင်လျက် စက္ကူဆိုင်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

တွေဝေမနေဘဲ သူ လမ်းမတစ်လျှောက် ဆက်လျှောက်သွားသည်။ ဒီလမ်းမပေါ်တွင် အခြား ဘာများ ရှိသေးသည်ကို သူ ကြည့်ရှုလိုသေးသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့် ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် စက္ကူဆိုင်အတွင်းမှ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော လှပသည့် စက္ကူရုပ်၏ မျက်လုံးအောက်တွင် ရေစက်နှစ်ကြောင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယန်ကျန့်က သူမကို မမြှုပ်နှံခဲ့သောကြောင့် ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ အလွန် ထူးဆန်းနေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ကတော့ ဒီအရာအားလုံးကို မသိလိုက်ပေ။ သူ လမ်းမတစ်လျှောက် ရှေ့ဆက်သွားနေသည်။

သူ ပို၍ ရှေ့ဆက်သွားလေလေ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ပိတ်ထားသော ဆိုင်များ ပိုများလာလေလေ ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ စွန့်ပစ်ခံထားရပြီး ခေါင်မိုးများ ပြိုကျကာ အပျက်အစီးများ ဖြစ်နေသည်။

ခြောက်သွေ့သည်။ စွန့်ပစ်ခံထားရသည်။ ထူးဆန်းသည်။

လမ်းမက ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ယန်ကျန့်က အတွင်းဘက်သို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော်လည်း အဆုံးသို့ မရောက်သေးဘဲ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းနိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှေ့ဆက်သွားသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ အလင်းရောင် မှိန်ဖျော့လာသည်။ ယခင်က နေ့အချိန် ဖြစ်နေသေးသော်လည်း ယခုအခါ ညအချိန်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အပျက်အစီးများ ပိုမို များပြားလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အပျက်အစီးများပင် မရှိတော့ဘဲ လွင်တီးခေါင် နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သွားသည်။ အပြာရောင်ကျောက်တုံးလမ်းကသာ ဆက်လက် တည်ရှိနေပြီး အဆုံးသို့ မရောက်သေးဘဲ မှောင်မိုက်မှုထဲသို့ ဆက်လက် ရှည်လျားသွားသည်။

"ငါ သဘောပေါက်ပြီ။ ဒါက အဆုံးအစမရှိတဲ့ သဘာဝလွန်လမ်းမတစ်ခုပဲ။ ဒီနေရာရောက်ရင် ငါ နောက်ပြန်လှည့်ရတော့မယ်။ ပိုနက်နက် ဝင်သွားလို့ မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပျောက်ဆုံးသွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က အကြမ်းဖျင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

ဒါက လက်တွေ့လောကတွင် မရှိသော တစ္ဆေလမ်းမတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မည်သူ တည်ဆောက်ခဲ့သည်ကိုတော့ မသိရပေ။ သို့သော် ဒီတစ္ဆေလမ်းမ၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုမှာ ယခုအခါ စွန့်ပစ်ခံထားရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဆိုင်များ ပိုမို ပိတ်သိမ်းသွားမည် အဆောက်အအုံများ ပိုမို ပြိုကျလာမည်ဖြစ်ပြီး ဒီလမ်းမက တဖြည်းဖြည်း တိုတောင်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

သို့သော် အဆောက်အအုံ အပျက်အစီးများကို ကြည့်လျှင် ယခင်က စည်ကားခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။

"ပြန်လှည့်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် ရှေ့ဆက်လျှောက်လိုက်သည်။ ယခုအချိန်တွင် တစ်ဖက်တစ်ချက်မှ အဆောက်အအုံများ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အပြာရောင်ကျောက်တုံးလမ်း လွင်တီးခေါင်သာ ကျန်တော့သည်။

အရာအားလုံးကို စူးစမ်းရှာဖွေပြီးပြီ ဖြစ်ရာ နောင်တရစရာ မကျန်တော့ချေ။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ပြန်လှည့်ရန် စီစဉ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက ရှေ့သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းစွာပင် မနီးမဝေး ရှေ့တွင် ဆိုင်တစ်ဆိုင်က မှောင်မိုက်မှုကြားထဲတွင် ထီးထီးကြီး ရပ်တည်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုဆိုင်က မပြိုကျသေးသလို မပိတ်သိမ်းသေးဘဲ လုပ်ငန်း လည်ပတ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်က တံခါး ပွင့်နေသည်ကို မြင်နေရသောကြောင့် ဖြစ်၏။

"သိပ်မဝေးဘူး။ ကြည့်သွားရမယ်"

ယန်ကျန့် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ အကွာအဝေးကို ခန့်မှန်းကြည့်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ လေ့လာကာ ပုံမှန်မဟုတ်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိကြောင်း သေချာမှ နောက်ဆုံး ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို သွားရောက် စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုဆိုင်က အနီးအနားတွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ဆိုင် ဖြစ်သည်။ မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်အောက်တွင် တစ်ကိုယ်တည်း တည်ရှိနေပြီး ခပ်ရေးရေးသာ မြင်နိုင်သည်။

ဒီလမ်းမပေါ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်သူ မည်သူမဆို ယန်ကျန့် လာခဲ့သလောက် ဝေးဝေးသို့ ဘယ်တော့မှ လာရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဒီဆိုင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် အလွန် ခက်ခဲသင့်သည်။

ယန်ကျန့်က သိပ် အနီးကပ် မသွားပေ။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက မှောင်မိုက်မှုကို လျစ်လျူရှုပြီး အရာအားလုံးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နေရသည်။

"ခေါင်းတလားဆိုင်"

အဖြူရောင် ဆိုင်းဘုတ်ပေါ်တွင် အနက်ရောင် စာလုံးသုံးလုံး ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ဒီနောက်ဆုံး ဆိုင်တွင် အတိအကျ ဘာရောင်းချနေသည်ကို ယန်ကျန့်အား ပြောပြနေ၏။

ခေါင်းတလားများ ရောင်းချနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ပွင့်နေသော ဆိုင်တံခါးအတွင်း ညာဘက် အလယ်ဗဟိုတွင် ခေါင်းတလားတစ်လုံး ရှိနေသည်။ ဒါက အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်လုံး ဖြစ်သည်။ အရောင်တင်ဆီဖြင့် တောက်ပနေပြီး ဖုန်တစ်မှုန်မျှ မရှိ။ အလွန် အသစ် ဖြစ်ပြီး အချောသတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ ချို့ယွင်းနေသော ပစ္စည်း မဟုတ်ပေ။

"အနက်ရောင် ခေါင်းတလား"

ဒီအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် မနှစ်မြို့ဖွယ် မှတ်ဉာဏ်အချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်လုံးသည် တစ်ချိန်က တစ္ဆေတမန်တော်ကို အကျဉ်းချထားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထို အနက်ရောင် တစ္ဆေခေါင်းတလားသည် အကြောင်းအမျိုးမျိုးကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားအသစ်တစ်လုံး ရှိနေပြန်သည်။

"အနက်ရောင် ခေါင်းတလားက အန္တရာယ်ကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ ရှေးရိုးထုံးတမ်းတွေအရ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး သေဆုံးခဲ့သူတွေ ဒါမှမဟုတ် အငြိုးအတေးကြီးမားသူတွေအတွက်ပဲ အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို သုံးတယ်။ အသက်ကြီးလို့ သေဆုံးသွားသူတွေက ပျော်ရွှင်စရာ အသုဘ အခမ်းအနားတွေ ကျင်းပပြီး အနီရောင် ခေါင်းတလားကို သုံးတယ်။ ဥပမာအားဖြင့် အရင် ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တုန်းက ရှေးဟောင်းအိမ်ထဲက အဘိုးကြီးရဲ့ အလောင်းကို အနီရောင် ခေါင်းတလားထဲမှာ မြှုပ်နှံခဲ့တာပဲ"

ယန်ကျန့်က တွေးတောရင်း သတိကြီးစွာဖြင့် ပိုမို နီးကပ်သွားကာ သတင်းအချက်အလက် ပိုမို စုဆောင်းရန် ကြိုးစားသည်။

ခေါင်းတလားဆိုင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ချထားသော အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်လုံးအပြင် အခြား ခေါင်းတလားများစွာ ရှိနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ အရွယ်အစား အမျိုးမျိုးရှိသော အနီရောင် ခေါင်းတလားအချို့နှင့် အရောင်တင်ဆီ မသုတ်ရသေးသော သဘာဝ သစ်သားရောင် ခေါင်းတလား အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

စုစုပေါင်း အနည်းဆုံး ခေါင်းတလား ခုနစ်လုံး ရှစ်လုံးခန့် ရှိသည်။ ဒီခေါင်းတလားဆိုင်သည် အမည်နှင့် လိုက်ဖက်စွာ ခေါင်းတလားများမှလွဲ၍ ဘာမှ မရောင်းချပေ။

"အထဲမှာ လှုပ်ရှားမှု ရှိတယ်"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်က ခေါင်းတလားဆိုင် အတွင်းမှ အသံငယ်အချို့ ကြားလိုက်ရသည်။ သူ စေ့စေ့စပ်စပ် နားထောင်လိုက်သည်။

သို့သော် သစ်သား တူရိုက်သံနှင့် လွှတိုက်သံများ ကြားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အတွင်းဘက်တွင် အလုပ်လုပ်နေပြီး ခေါင်းတလားအသစ်များ ပြုလုပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ကို ကျောချမ်းသွားစေသည်မှာ သူ အနည်းငယ် ပိုမို နီးကပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည့်အခါ အတွင်းမှ အသံများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"ဒီမှာ တကယ်ပဲ ခေါင်းတလား လုပ်နေတဲ့လူ ရှိနေတာလား"

ဒီခေါင်းတလားဆိုင်ထဲတွင် တကယ် နေထိုင်နေသော လူတစ်ယောက် ရှိ၊ မရှိကို ယန်ကျန့် မသေချာပေ။ သူ အများစု သံသယရှိသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်တစ္ဆေတစ်ကောင် အတွင်းဘက်တွင် တွယ်ကပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီလို တွေးမိသောအခါ သူ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုကို မဖိတ်ခေါ်ချင်ပေ။ ပတ်ပတ်လည် ကြည့်ရှုရုံဖြင့် လုံလောက်ပြီ။ ဒီနေရာတွင် ထူးဆန်းမှုများ အလွန် များပြားလှသည်။ ယန်ကျန့်က ဟန်ချက်ကို မထိခိုက်စေချင်သလို ဒုက္ခကိုလည်း မဖိတ်ခေါ်ချင်။ အထူးသဖြင့် ဒီအရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်က တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ လှည့်ထွက်သွားသည်။ ဒီနောက်ဆုံး ခေါင်းတလားဆိုင်ဆီသို့ မချဉ်းကပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ လှည့်ထွက်သွားစဉ် ဆိုင်မှ ကျွီကနဲ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခေါင်းတလားအဖုံး ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အသံတစ်ခုက ထူးဆန်းစွာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"လူငယ်လေး ခေါင်းတလားတစ်လုံး ဝယ်သွားလေ။ မင်း မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျ ဒါကို လိုအပ်လာလိမ့်မယ်။ ဆယ့်ရှစ်ယွမ်ပဲ..."

စက္ကူရုပ်ဆိုင်ကဲ့သို့ပင် ဒီတစ်ဆိုင်ကလည်း ရောင်းချသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ် စဖွင့်ဈေးက စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်စရာ ကောင်းလှသည်။ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်က သုံးယွမ် မျက်နှာဖုံးက သုံးယွမ်။ သို့သော် ခေါင်းတလားတစ်လုံးက ဆယ့်ရှစ်ယွမ် ဖြစ်နေသည်။

မတတ်နိုင်ပေ။ ယန်ကျန့်တွင် ခုနစ်ယွမ်သာ ကျန်တော့သည်။ ဒီခေါင်းတလားဆိုင်ရှေ့တွင် သူက လုံးဝ ဆင်းရဲသားတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဒီဈေးနှုန်းကြောင့် သူ ပို၍ လျင်မြန်စွာ လှည့်ထွက်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ တစ်ခါ ပတ်သက်မိသွားလျှင် ယန်ကျန့်တွင် ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် ပိုက်ဆံပေးချေနိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းပင် ရှိတော့မည် မဟုတ်ဘဲ ခေါင်းတလားဆိုင်နှင့် အဆုံးထိ တိုက်ခိုက်ရပေလိမ့်မည်။

ဒီရောင်းချသူ၏ အသံက တစ်ကြိမ်သာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထပ်မံ ပေါ်မလာတော့ပေ။

ယန်ကျန့်က သူ၏ ခြေရာအတိုင်း နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ နောက်မှ ခေါင်းတလားဆိုင်သည် မှောင်မိုက်မှုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခပ်ရေးရေးအားဖြင့် ထိုနေရာမှ တူရိုက်သံနှင့် လွှတိုက်သံများ တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယန်ကျန့်က ယခင် စက္ကူရုပ်ဆိုင်ရှေ့မှ နောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်သန်းသွားသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ တံခါးဝရှိ အနက်နှင့် အဖြူ စက္ကူရုပ်များသည် နေရာ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ ယခုအခါ ဆိုင်အတွင်းဘက်တွင် ရပ်နေကြပြီး အပြင်ဘက်တွင် မဟုတ်တော့။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့မှ မျက်နှာဖုံး ဈေးဆိုင်တန်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အချို့ ဆိုင်များက တံခါးများပင် ပိတ်သွားကြပြီး လုပ်ငန်း လည်ပတ်ခြင်း မရှိတော့။

အချိန်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါမှ ယန်ကျန့် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ လျှောက်ပတ် ကြည့်ရှုပြီးနောက် မရည်ရွယ်ဘဲ ငါးနာရီ ငါးဆယ် ဖြစ်နေပြီ။ ခြောက်နာရီထိုးရန် ဆယ်မိနစ်သာ လိုတော့သည်။

"ခြောက်နာရီ ကျော်ရင် ညရောက်ပြီ။ ဒီလမ်းက ညဘက်မှာ မလည်ပတ်ဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေစာပို့တိုက်လည်း ဒီအတိုင်းပင်။ ခြောက်နာရီတွင် မီးများ ငြိမ်းသွားသည်။ ထိုခေတ်က သဘာဝလွန်နေရာများသည် အချို့သော တူညီသည့် လက္ခဏာများ မျှဝေကြပုံရသည်။

ဒီလမ်းမမှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ယန်ကျန့်က ရှေ့တွင် လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဈေးဝယ်ပြီးနောက် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည်။ ထိုလူက သူ့ကို ကျောခိုင်းထားပြီး ခေတ်နောက်ကျသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ အရပ်အနည်းငယ် ရှည်ပြီး ထူးခြားပုံရသည်။

"မင်း ဘယ်သူလဲ"

သူက နှုတ်ဆက်သည့်အနေဖြင့် အော်ဟစ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် ရှေ့မှ လူက နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ မကြားသကဲ့သို့ ရှေ့ဆက် လျှောက်သွားသည်။