← Chapters

ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားသော လူများ

Vol. 74 Ch. 1107

ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားသော လူများ

Vol. 74 Ch. 1107

လှေငယ်လေး နစ်မြုပ်တော့မည်။

ဒီရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုက လူတိုင်း၏ အစီအစဉ်များကို လုံးဝ နှောင့်ယှက်လိုက်သည်။

ယခင် အခြေအနေအရဆိုလျှင် ဒီအနက်ရောင် လှေသည် လူတိုင်း၏ ဝန်ကို ထမ်းထားရန် လုံလောက်သည်။ တစ္ဆေရေကန်ပေါ်တွင် လှိုင်းလုံးများ ထနေပြီး လှေက မရပ်မနား ယိမ်းထိုးနေသော်လည်း နစ်မြုပ်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်မှ အေးစက်သော ရေများ ပျံ့နှံ့လာပြီး အနက်ရောင် လှေသည် ပေါလောပေါ်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ တစ္ဆေရေကန်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် နစ်မြုပ်နေသည်။

ပြီးတော့ ဒီနေရာမှ ရေကန်ရေသည် သူတို့ ကျုံးကျိုးမြို့တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ရေကန်ရေနှင့် မတူတော့ပေ။ တစ္ဆေရေကန်၏ ရင်းမြစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဒီနေရာမှ ရေသည် ပို၍ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ ဝိညာဉ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်သူများပင် ၎င်းကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိသလို ခံစားရပြီး တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ် စပြုလာသည်။ သူတို့ ဆက်လက် နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့်အမျှ ဒီခံစားချက်က ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

မမြင်ရသော အင်အားတစ်ခုက သူတို့ကို ဒီရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသို့ ဆွဲချနေပြီး ထာဝရ နစ်မြုပ်စေရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

လှေ နစ်မြုပ်နှုန်းက မြန်ဆန်ပြီး ဒီဖြစ်စဉ်က နောက်ပြန်လှည့်၍ မရတော့ပေ။

ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ။

ယန်ကျန့် လျိုစန်း လီကျွင်းနှင့် အာဟုန်တို့အားလုံး ဒီအကျပ်အတည်းကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ စဉ်းစားနေကြသည်။

"ငါတို့ တစ္ဆေရေကန်ထဲကနေ အရင် ထွက်သွားနိုင်ဖို့ တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးမယ်။ ငါတို့ နစ်မြုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ သေကြလိမ့်မယ်"

လီကျွင်းက ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေမီးတောက် ထပ်မံ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ သူ၏ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေနယ်မြေက လှေပေါ်မှ လူတိုင်းကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်ပြီး တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်သွားရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ လီကျွင်း၏ တစ္ဆေနယ်မြေသည် ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော်လည်း လူတိုင်းကို တစ္ဆေရေကန်မှ ရွှေ့ပြောင်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ ထူးဆန်းသော တစ္ဆေမီးတောက်သည် မတည်မငြိမ် တုန်ခါနေပြီး ချို့ယွင်းနေသော မီးလုံးတစ်လုံးကဲ့သို့ ငြိမ်းလိုက် လင်းလိုက် ဖြစ်နေသည်။

"ငါ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက် ခံနေရတယ်။ ယန်ကျန့် မင်း လှုပ်ရှားဖို့ လိုပြီ။ မင်းရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက အလုပ်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။ အရင်ကလိုပဲ... ယန်ကျန့် မင်း ကြားလား"

သူက အရေးတကြီး အော်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိပေ။

"သူ့မှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီ။ သူ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံလိုက်ရသလိုပဲ"

လျိုစန်းက ပြောသည်။

"ကျစ် ဘယ်လို ဖြစ်ပြီး ဒီအခြေအနေ ရောက်သွားရတာလဲ။ အရင်က အရာအားလုံး ချောမွေ့နေခဲ့တာကို"

အာဟုန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ရေစိုရွှဲနေသည်။ သူက သဘာဝလွန်၏ အဆက်မပြတ် တိုက်စားခြင်းကို ခံနေရသကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရေများ စိမ့်ထွက်နေသည်။ သူက အခြားသူများထက် ပိုမို လျင်မြန်စွာ နစ်မြုပ်နေသည်။

"ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်ကျမှ"

လီကျွင်း သွားကြိတ်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ စဉ်းစားလိုက်သည်။

"လီကျွင်း ငါတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး။ လောလောဆယ် နောက်ဆုတ်ကြရအောင်။ လှေက နစ်နေပြီ။ ယန်ကျန့်လည်း ပြဿနာတက်နေပြီ။ ဒီအခြေအနေနဲ့ ငါတို့ တစ္ဆေရေကန်ကို တိုက်ခိုက်လို့ မဖြစ်ဘူး"

လျိုစန်းက ပြောသည်။

လီကျွင်းတွင် နောက်ဆုတ်ရန် အစီအစဉ် ရှိရမည်ကို သူ သိသည်။ မဟုတ်လျှင် သူ တစ္ဆေရေကန်ထဲသို့ ဒီလောက် မဆင်မခြင် ဝင်ရောက်လာရဲမည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါ မဟုတ်သေးဘူး လီကျွင်း လောလောဆယ် နောက်ဆုတ်ပါ ငါတို့ ဒီအတိုင်း ဆက်နေလို့ မဖြစ်ဘူး ငါတို့ နစ်မြုပ်တော့မယ်"

အာဟုန်က ချက်ချင်း ထပ်ဖြည့်သည်။

"ငါတို့ အခု ထွက်သွားရင် ရှန်လင်ကို ပစ်ထားခဲ့သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ သူ့ကို တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင် နောက်ထပ် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားတာပဲ။ နောက်တစ်ခါ ပြန်လာဖို့ ပိုတောင် ခက်ခဲသွားလိမ့်မယ်"

လီကျွင်းက ပြန်ဖြေသည်။

သူ့တွင် နောက်ဆုတ်ရန် နည်းလမ်း ရှိသော်လည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် ဝန်လေးနေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခု ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် တစ္ဆေရေကန် ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ပိုမို ခက်ခဲသွားစေမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

"ဒီနေရာမှာ အားလုံး ပြုတ်သွားတာထက်စာရင် နောက်ဆုတ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ ယန်ကျန့် အခု ပြဿနာတက်နေပြီ။ သူသာ မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဆက်ပြီး လှုပ်ရှားလို့ ရနိုင်သေးတယ်"

လျိုစန်းက တိုက်တွန်းသည်။

ဒီအချိန်တွင် လှေက နစ်မြုပ်နေပြီး ရေများက သူတို့၏ ခါးအထိ ရောက်နေပြီ။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက် နစ်မြုပ်နေပြီး ရုန်းကန်ခြင်းက အချည်းနှီး ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေရေကန်သည် မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေများကိုပင် မျိုချနိုင်သည်။ ခေါင်းဆောင်အဆင့် ဖြစ်သူများပင် သီးခြား နည်းဗျူဟာများ မရှိဘဲ ဒီနေရာတွင် ကြာကြာ ရပ်တည်နိုင်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

သူတို့က အနက်ရောင် လှေသည် လူတိုင်းကို မသယ်ဆောင်နိုင်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အသင်းထဲမှ အနည်းဆုံး လူနှစ်ယောက်တွင် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ရန် တစ္ဆေနယ်မြေများ ရှိနေသည်။

ဘယ်သူက အရေးကြီးသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့် ပြဿနာတက်မည်ဟု ထင်ထားမည်နည်း။

"ငါ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မခံစားရတော့ဘူး။ တစ္ဆေအရိပ်ကိုတောင် ထိန်းချုပ်လို့ မရတော့ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။ သူ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေ၏။

သူ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက်နေသည်ဟု ခံစားနေရပြီး သူ၏ အရေပြားမှ ရေများ အဆက်မပြတ် ယိုစိမ့်နေသည်။ သူ ထုံကျင်နေပြီး အေးခဲ တောင့်တင်းနေသကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ချို့ယွင်းနေသည်။ ထို့အပြင် တစ္ဆေအရိပ်လည်း သက်ရောက်မှု ခံနေရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ရုန်းကန်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ထိန်းချုပ်မှု ပြန်လည် ရယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိမ့်ထွက်နေသော ရေများသည် ပြင်းထန်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လှောင်အိမ်တစ်ခုကဲ့သို့ တစ္ဆေအရိပ်ကို ယန်ကျန့်၏ အတွင်းထဲတွင် ပိတ်လှောင်ထားသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းမှာ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ပင် သူ ဘာကြောင့် ဒီလို ဖြစ်နေရသည်ကို မသိပေ။

ဘာ လက္ခဏာမှ မရှိဘဲ ရုတ်တရက် သတိပေးချက်မရှိဘဲ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"တစ္ဆေရေကန်က ငါ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါ ရှန်လင် အစောပိုင်းက လုပ်ခဲ့တဲ့ တစ်ခုခုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။ အဲ့ဒါက ငါ့ကို တစ္ဆေရေကန်နဲ့ ပတ်သက်သွားစေခဲ့တာ။ သူ ငါ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ တကယ် ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ"

ယန်ကျန့်က ပြဿနာ၏ အကြောင်းရင်းကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်သည် ဒါကို စဉ်းစားရမည့် အချိန် မဟုတ်ပေ။

လီကျွင်း၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ကျရှုံးသွားပြီ။ သူ မည်သူ့ကိုမျှ တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်မသွားနိုင်ပေ။ သူ နေရာမှာပင် ပိတ်မိနေပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်တော့။

နစ်မြုပ်မှုက ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ လျိုစန်းနှင့် အာဟုန်တို့က လီကျွင်းကို ယာယီ နောက်ဆုတ်ရန် တိုက်တွန်းနေကြသည်။

သို့သော် လီကျွင်း တွေဝေနေသည်။ သူ သူ၏ ရဲဘော် ရှန်လင်ကို မစွန့်ပစ်ချင်သလို တိုက်ပွဲမှလည်း မဆုတ်ခွာချင်ပေ။ ဒါက သူ့အတွက် လက်မခံနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ အခြားသူတိုင်း တစ္ဆေရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားပြီး ဒီနေရာတွင် အားလုံး ပြုတ်သွားသည်ကိုလည်း ကြည့်မနေနိုင်တော့ပေ။

ဒီ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဆုံးဖြတ်ချက်က အလွန် အရေးပါလှသည်။

"ကျစ်"

လီကျွင်းက တိုးညှင်းစွာ ကြိမ်းဝါးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီ "နောက်ဆုတ်မယ်။ ငါ မင်းတို့ကို တစ္ဆေရေကန်ထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"

သူ ဒီစကား ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေမီးတောက် ထပ်မံ လောင်ကျွမ်းလာသည်။ သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တော့ မတူညီတော့ပေ။ ဖိန်အန်းမျှော်စင်သည် မီးတောက်အတွင်း၌ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာပြီး လက်တွေ့လောကနှင့် သဘာဝလွန်ကမ္ဘာ နှစ်ခုလုံးတွင် တည်ရှိနေသည်။

ဒီအချိန်တွင် ဒီလို အစွန်းရောက် နည်းလမ်းမှတစ်ဆင့်သာ လီကျွင်းက လူတိုင်းကို ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်။

"ဖိန်အန်းမျှော်စင်ဆီကို ငါတို့ ဒီအခွင့်အရေးကို သုံးပြီး ထွက်သွားနိုင်တယ်"

လီကျွင်းက ပြောသည်။

သို့သော် သူ၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ခံစားမိလိုက်သည်။ အနည်းငယ် ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခြေထောက်များက တစ်စုံတစ်ခုနှင့် ရစ်ပတ်နေပုံရသည်။

ဒါက ရေအောက်တွင် မျောလွင့်နေသော အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်များ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းက လှိုင်းလုံးများနှင့်အတူ ယိမ်းထိုးရင်း သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။ တမင်တကာလား မတော်တဆလား မရှင်းလင်းပေ။

အလောင်းက လီကျွင်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ၎င်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် လေးလံသွားသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ခဲတုံးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လီကျွင်းတွင် ရုန်းကန်ရန် သို့မဟုတ် ခုခံရန် အခွင့်အရေးပင် မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်း ရေအောက်သို့ ဆွဲချခံလိုက်ရပြီး အခြားသူများ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"လီကျွင်း"

ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အာဟုန်နှင့် လျိုစန်းတို့ ကြက်သေသေသွားကြသည်။

လီကျွင်း ရုတ်တရက် နစ်မြုပ်သွားသည်နှင့် တစ္ဆေမီးတောက် ငြိမ်းသွားပြီး ဖိန်အန်းမျှော်စင်ဆီ ဦးတည်နေသော တစ္ဆေနယ်မြေ၏ လမ်းကြောင်းလည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်း ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရပြီ။

ချက်ချင်းပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော ခံစားချက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။

ရှန်လင် ပျောက်ဆုံးသွားသည်။ ယန်ကျန့် ပြဿနာတက်ပြီး သဘာဝလွန်၏ ကျူးကျော်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ လီကျွင်း ရေအောက်သို့ ဆွဲချခံလိုက်ရပြီး လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသည်။ အခု လျိုစန်းနှင့် အာဟုန်တို့သာ ကျန်တော့သည်။

"ငါတို့ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အောက်ခြေအထိ နစ်မြုပ်သွားဖို့ ကံကြမ္မာ ပါလာပြီ"

လျိုစန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး အာဟုန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီကို လာခဲ့တာ အမှားပဲ။ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ တစ္ဆေ ပေါ်မလာခင်မှာတောင် ငါတို့ မထိန်းထားနိုင်ခဲ့ဘူး"

အာဟုန် ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က နစ်မြုပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ယခု သူ၏ ခေါင်းသာ ရေပေါ်တွင် ကျန်တော့သည်။

စွမ်းအားမဲ့နေသည်။ ရေကန်ရေက ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်း အများအပြားကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီ။ မိမိကိုယ်ကိုယ် ကယ်တင်ရန် အခု နောက်ကျသွားပြီ။ ဒီနေရာမှ ရေက ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်စားနိုင်ပြီး သဘာဝလွန်ကို ဖိနှိပ်ကာ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကို သာမန်လူတစ်ဦးအဖြစ် လျှော့ချပစ်နိုင်သည်။

"ငါသာ အစကတည်းက လှုပ်ရှားခဲ့ရင် အခြေအနေတွေ ဒီလောက် မဆိုးရွားလောက်ဘူး"

အာဟုန်က နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် သုံးယောက်ဆက်တိုက် ပြဿနာတက်သွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။ ငါတို့ ကံ အရမ်း ဆိုးလွန်းတယ်"

သူမ သေခြင်းတရားကို မကြောက်ပေ။ အကယ်၍သာ သေရမည်ကို ကြောက်ခဲ့လျှင် အာဟုန် ဒီနေ့အထိ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်မည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူမ အလွန် နှမြောတသ ဖြစ်နေသည်။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ခေါင်းဆောင် လေးယောက် ဒီလောက် အင်အားဖြင့် ပူးပေါင်းခဲ့သည်။ ဘာကြောင့် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီး ဒီလို အဆုံးသတ်သွားရသနည်း။

"တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့ကို နှောင့်ယှက်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ငါတို့ ကံဆိုးသွားအောင် လုပ်ခဲ့တာ"

လျိုစန်းက ရေကန်ရေ သူ၏ မေးစေ့ကို တဖြည်းဖြည်း ဖုံးလွှမ်းလာသည်ကို ခံရင်း မှုန်မှိုင်းသော မျက်နှာဖြင့် ပြောသည်။

အာဟုန်က သူ့ကို စူးရှစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ အလွန် အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။

"ငါ ကံတရားကို မယုံဘူး။ ငါ လက်တွေ့ကိုပဲ ယုံတယ်"

"လူတစ်ယောက်တည်း ပြဿနာတက်တာဆိုရင် ငါ နားလည်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူ ဒီလောက် များများ အတူတူ ပြဿနာတက်တာက ငါ့အတွက် လုံးဝ လက်မခံနိုင်စရာပဲ။ ဒါက သဘာဝလွန်ကမ္ဘာ။ မတော်တဆမှုလို့ ခေါ်တဲ့ အရာတွေက တကယ် မတော်တဆမှု မဟုတ်နိုင်ဘူး"

လျိုစန်းက ပြောသည်။

ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ အဖွဲ့ကို ကျိန်စာတိုက်ခဲ့သလားဟု သူ မသံသယ မရှိဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ မဟုတ်လျှင် ဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"အခု ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားပြီ။ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ကြရအောင်"

အာဟုန်က ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို အတင်း ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။ သူမ တဖြည်းဖြည်း နစ်မြုပ်သွားပြီး ရေကန်ထဲသို့ ကျဆင်းသွားသည်။

အံ့ဖွယ်တစ်ခု ဖြစ်မလာခဲ့။ အခြား ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာလည်း မရှိ။ မလွဲမသွေ ဖြစ်လာမည့် အဆုံးသတ်သာ ရှိသည်။

"တစ်ခါ နစ်မြုပ်သွားရင် အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာဖို့ အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမလား"

လျိုစန်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလောင်းများ ပြည့်နှက်နေသော ထူးဆန်းသည့် တစ္ဆေရေကန်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် သူလည်း ရေထဲသို့ တိတ်တဆိတ် နစ်မြုပ်သွားသည်။

အေးစက်သော ရေကန်ရေက အရာအားလုံးကို မျိုချသွားသည်။ ဒီအချိန်တွင် ရေကန်မျက်နှာပြင်က ဗလာကျင်းသွားပြီ။ လူများနှင့် ပစ္စည်းများအားလုံး ရေထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားကြသည်။

သာမန်ရေက တစ္ဆေများကို ထိန်းချုပ်ထားသူများကို ရေနစ်စေနိုင်ခြင်း မရှိပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ပုံမှန်မဟုတ်သော ဖြစ်တည်မှုများ ဖြစ်လာသည့် ခေါင်းဆောင်အဆင့်များကို မည်သူမျှ ရေနစ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့က အစာမစားဘဲ ရေမသောက်ဘဲ မအိပ်စက်ဘဲ အသက်မရှူဘဲပင် အသက်ရှင်နိုင်ကြသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများက ပုံမှန် ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များပေါ် မဟုတ်ဘဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားပေါ်တွင် မှီခိုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်မှာ တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင် ဖြစ်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေများကိုပင် ရေနစ်စေနိုင်သော ရေကန်တစ်ကန် ဖြစ်လေ၏။

"ကျစ်"

လီကျွင်းသည် အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်း၏ အနက်ရောင် ဆံပင်များဖြင့် ရစ်ပတ်ခံထားရသည်။ သူ၏ ခြေထောက်များကို ပတ်ထားသည်။ သူ နစ်မြုပ်နေသော်လည်း သတိရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ဆံပင်များ၏ ရစ်ပတ်မှုမှ လွတ်မြောက်ရန်နှင့် မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် တက်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

သူ အတော်လေး စိုးရိမ်နေသည်။ လီကျွင်းသည် သူ၏ ကံဆိုးမှုက နောက်ဆုတ်ခွာမှု ကျရှုံးသွားစေပြီး ဒီနေရာတွင် အားလုံး ပျက်စီးသွားစေနိုင်သည်။

"ငါ မြန်မြန် လွတ်မြောက်ရမယ်"

လီကျွင်း ရုန်းကန်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ စွမ်းအားမဲ့နေသည်။

ခဏတာမျှ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူ၏ ခြေလက်များ ပိန်လှီသွားပြီး အင်အား ကင်းမဲ့သွားသည်။ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲသွားသည်။

ရေကန်ရေက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာပြီး အတွင်းမှ တစ္ဆေမီးတောက်ကို ဖိနှိပ်ကာ သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ ဟန်ချက် ပျက်သွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

အဆုံးတွင် လီကျွင်းသည် ရေကန်အောက်ခြေဆီသို့ မျောပါသွားသော လူ့အရေပြားတစ်ချပ်မျှသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူ၏ တစ္ဆေမီးတောက်က ရေထဲတွင် ဆက်လက် လောင်ကျွမ်း တုန်ခါနေပြီး ထူးဆန်းသော အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများ ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။။

ထို့အပြင် အရေးကြီးဆုံးမှာ လီကျွင်း၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဆိုးဆေးများ တဖြည်းဖြည်း ကွာကျလာပြီး ထူးဆန်း အေးစက်သော မျက်နှာတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တစ္ဆေရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှုက အာဟုန်၏ လူ့အရေပြားပေါ်မှ တစ္ဆေမိတ်ကပ်ကိုပင် မှေးမှိန်သွားစေသည်။ မိတ်ကပ် လုံးဝ ကွာကျသွားသည်နှင့် လီကျွင်းသည် လီကျွင်း မဟုတ်တော့ဘဲ လူ့အရေပြား တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သွားပေတော့မည်။

"အာဟုန် လျိုစန်းနဲ့ ယန်ကျန့်တောင် ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားပြီ"

ရေထဲတွင် လီကျွင်း၏ နေကာမျက်မှန်များ ချော်ကျသွားသည်။ သူ၏ ဟောက်ပက် မျက်လုံးပေါက်များထဲတွင် တစ္ဆေမီးတောက် တုန်ခါနေသည်။ အပေါ်ဘက်မှ အလားတူ ပြုတ်ကျလာသူများကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူ ထိုသို့သော ရလဒ်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ရန် မျှော်လင့်နေသည်။

လီကျွင်း နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဖွယ်များ ဖန်တီးနိုင်သော ထိုလူ ယန်ကျန့်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က မလှုပ်မယှက် ရပ်နေဆဲဖြစ်ကာ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြိး ရုပ်တုတစ်ခုကဲ့သို့ နစ်မြုပ်နေသည်။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်ပင် အံ့ဖွယ်တစ်ခု မဖန်တီးနိုင်တော့ပုံရသည်။

"ခဏနေဦး တစ်ခုခု ပေါ်တက်လာသလိုပဲ"

ရုတ်တရက် လီကျွင်း၏ ကျန်ရှိနေသော အမြင်အာရုံက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ပြုမူနေသော အရာတစ်ခုကို ဖမ်းယူမိလိုက်သည်။ ၎င်းက ရေကန်အောက်ခြေမှ မျက်နှာပြင်ဆီသို့ မျောတက်လာနေသည်။

သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်သည်။

ဒါက စက္ကူလှေတစ်စင်း။

"ဒါ ယန်ကျန့် စောစောက ကိုင်ထားတဲ့ စက္ကူလှေပဲ။ သူ အဲ့ဒါကို သစ်သားလှေပေါ် တင်ထားခဲ့တာ။ ခုနက သစ်သားလှေ နစ်မြုပ်သွားပေမယ့် ဒီ စက္ကူလှေငယ်လေးက တကယ် ပေါ်တက်လာခဲ့တယ်"

လီကျွင်း လေ့လာလိုက်သည်။ သို့သော် စက္ကူလှေကို ဖမ်းဆုပ်ရန် သူ မလှမ်းမီနိုင်ပေ။ ထို စက္ကူလှေက သူ့ထံမှ ငါးမီတာ ဝေးနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ ကြိုးစားလျှင်တောင် လက်ဆန့်နိုင်မည် မဟုတ်။ လက်ဆန့်နိုင်လျှင်တောင် ၎င်းကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

စက္ကူလှေက ဆက်လက် မျောတက်သွားပြီး လီကျွင်းကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ ယန်ကျန့်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ အာဟုန်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ရေကန်မျက်နှာပြင် လှိုင်းဂယက်ထသွားသည်။ မျောပါနေသော စက္ကူလှေက သေဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်များအတွက် ဝမ်းနည်း ငိုကြွေးနေသကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေသည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် စက္ကူလှေငယ်လေးတစ်စင်းက ဘာကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း။ ဘာမှ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

"သူတို့အားလုံး တစ္ဆေရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားပြီ။ ငါ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ခုထိ မလှုပ်ရှားနိုင်သေးဘူး"

ယန်ကျန့်၏ အသိစိတ်သည်လည်း ဒီအချိန်တွင် ရှင်းလင်းနေသည်။ တစ္ဆေရေကန်က သဘာဝလွန်ကို ဖိနှိပ်သည်။ သို့သော် ၎င်းက သူ၏ အသိစိတ်ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ပေ။

သူ လှုပ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အေးစက် ထုံကျင်နေပြီး ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်နေဆဲ။

"ကျစ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် ငါ အရင်က တစ္ဆေတွေလိုပဲ ဒီနေရာမှာ ထာဝရ နစ်မြုပ်သွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သာ ဒီလို ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မဖြစ်ခဲ့လျှင် သူ တစ္ဆေနယ်မြေကို အသုံးပြုပြီး လီကျွင်း၏ ဖိန်အန်းမျှော်စင်ကို အားကိုးကာ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့ပေမည်။ သူ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများကိုပင် အသုံးပြုနိုင်သည်။

သို့သော် သူ ပြင်ဆင် စီစဉ်ထားသမျှ အရာအားလုံး ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ပင် ဘာကြောင့် သူ့အပေါ် ဒီလို အရာမျိုး ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ရသည်ကို မသိပေ။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်မှ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိုနေ့က ကျောင်း ကစားကွင်းပေါ်တွင် ယန်ကျန့်၏ ဗီဇက မသိရှိလိုက်ပေ။

ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသော သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုတစ်ခု…..

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ထိန်းသိမ်းထားသော နတ်ခွေးဆိုးသည် ယခုအခါ အစုအဖွဲ့အဖြစ် စုစည်းပြီး မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေကို ဆွဲဖြဲနေသည်။ ဖြူဖျော့သော အသားစများ ပတ်ပတ်လည် ကြဲပြန့်နေပြီး အပိုင်းပိုင်း ပြတ်နေသော အလောင်းအပိုင်းအစများ နေရာအနှံ့ ဖြစ်နေသည်။

တစ္ဆေရေကန်မှ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေသည် ရှန်လင်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး ယန်ကျန့်၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ နတ်ခွေးဆိုး တစ်အုပ်၏ အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲခြင်းကို ခံနေရသည်။ အကြွင်းအကျန် တစ်စတစ်စမျှပင် အကောင်းအတိုင်း မရှိတော့ပေ။

မှတ်ဉာဏ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု ကျရှုံးသွားသည်။

သို့သော် ကျရှုံးမှုအတွက် တန်ရာတန်ကြေး ရှိသည်။

ရှန်လင်၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု ကျရှုံးခဲ့သည်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ တစ္ဆေ၏ ပိုင်ဆိုင်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ပြီးတော့ အခု တစ္ဆေ၏ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်မှု ကျရှုံးသွားပြီး ခွေးများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ ထို့ကြောင့် တစ္ဆေရေကန်သည်လည်း ပိုင်ဆိုင်ခြင်း ခံရပေတော့မည်။ ဒါက မှတ်ဉာဏ်အတွင်းမှ သဘာဝလွန် စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။ ပြောင်းလဲ၍ မရပေ။ စတင် လှုံ့ဆော်သူ ရှန်လင် ကိုယ်တိုင်ပင် ဒီစည်းမျဉ်းကို လိုက်နာရမည်။

မာန်ဖီသံများ ဆွဲဖြဲသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။

အနက်ရောင် ခွေးကြီးတစ်အုပ် ကစားကွင်းပေါ်တွင် ခြေကျင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။ သူတို့၏ သွေးဆာနေသော အနီရောင် မျက်လုံးများက မြေပြင်ပေါ်မှ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေ၏ အကြွင်းအကျန်များကို ကြည့်ရင်း သတိထားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရလဒ်ကတော့ သေချာသွားပြီ။ မှတ်ဉာဏ်ကမ္ဘာ စတင် ပြိုကျလာသည်။ ကျောင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကစားကွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ မြေပြင်ပေါ်မှ အကြွင်းအကျန်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အနက်ရောင် ဝံပုလွေများပင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ဒါက ယန်ကျန့်၏ မှတ်ဉာဏ်ဖြစ်ပီး မှတ်ဉာဏ်၏ ပိုင်ရှင် ယန်ကျန့်ကတော့ ပျောက်ကွယ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။

သူ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူ ကျန်ရစ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို အမွေဆက်ခံလိမ့်မည်။

သဘာဝလွန် စည်းမျဉ်းများအရ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ တစ္ဆေကို အစားထိုးပြီး အရာအားလုံးကို ရရှိကာ အကြီးမားဆုံး အနိုင်ရရှိသူ ဖြစ်လာပေတော့မည်။

All Chapters