ခိုးယူခြင်း

ညဥ့်နက်ချိန်။

ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ အပြင်ဘက်…..

ဖုန်းချွမ်းသည် အိပ်ရာခင်းများဖြင့် ပတ်ထားသော အလောင်းနှစ်လောင်းကို သယ်ဆောင်လျက် တည်းခိုခန်းမှ သူဌေးလျိုနောက်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ သူတို့ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ အပြင်ဘက် မြစ်ကမ်းနံဘေးမှ လွင်တီးခေါင်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ဒီလွင်တီးခေါင်သည် မြက်ရိုင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အပင်များက အထူးသဖြင့် သန်စွမ်းကာ လူတစ်ရပ်ထက် မြင့်မားပြီး စိမ်းလန်းစိုပြေနေသည်။ အခြား နေရာများတွင်မူ မြက်ရိုင်းများက ပုတို အားနည်းပြီး ညှိုးနွမ်းနေသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။ ဒီလွင်တီးခေါင်က မြေဩဇာ ကောင်းသောကြောင့်လား သို့မဟုတ် မြစ်နှင့် နီးကပ်ပြီး ရေအရင်းအမြစ် ပေါများသောကြောင့်လား မသိနိုင်ပေ။

"ဒီနေရာပဲ"

သူဌေးလျိုက ရပ်တန့်လိုက်သည်။

မည်းနက်သော ညအမှောင်ထဲတွင် သူ၏ အရိပ်က ရှည်လျားစွာ ကျရောက်နေသည်။ မှိန်ဖျော့သော ဆီမီးအိမ်က မတည်မငြိမ် တုန်ခါနေပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖုန်းချွမ်းကို ဒီနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

ဒါက မြှုပ်နှံရာ နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်အခါက ၎င်းကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် သင်္ချိုင်းဟု မကြာခဏ ရည်ညွှန်းကြသည်။

"ကျင်းတူးပြီး ဒီအလောင်းနှစ်လောင်းကို ဒီမှာ မြှုပ်လိုက်"

သူဌေးလျိုက ရှေ့မှ ပေါင်းပင်များ နည်းပါးပြီး အတော်လေး ရှင်းလင်းသော မြေကွက်တစ်ကွက်ကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။

ဖုန်းချွမ်း၏ ထုံထိုင်းနေသော အကြည့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"မြို့ထဲမှာ သေတဲ့လူတွေအားလုံးကို ဒီနေရာမှာ မြှုပ်တာလား။ ဒီလွင်တီးခေါင်ပေါ်က မြက်ရိုင်းတွေ ဘာလို့ ဒီလောက် သန်စွမ်းနေလဲဆိုတာ မဆန်းတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ လူတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံး ပျောက်ကွယ်နေတာတောင် ဘာလို့ ဘယ်သူ့ရဲ့ သတိပြုမိမှုကိုမှ မဆွဲဆောင်နိုင်ရတာလဲ"

"ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့က ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ မင်း သိရဲ့သားနဲ့။ သာမန်လူတွေက ဒီနေရာမှာ တစ်ခုခု စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်မယ်လို့ မင်း ထင်နေလား"

သူဌေးလျိုက ရယ်မောသည်။

"မင်း ဒီနေရာက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ငါ့ကို ကူညီ။ ငါ မင်းကို အဲ့ဒါတွေထဲက တချို့ ပြောပြနိုင်တယ်"

"ငါ တစ္ဆေရေကန်အကြောင်း သိချင်တယ်။ မင်း ဘယ်လောက် သိလဲ"

ဒီသူဌေးက ဒီလောက် တဲ့တိုး ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် မနှိုးဆွဘဲ အကြောင်းအရာကို စတင်လာလိမ့်မည်ဟု ဖုန်းချွမ်း မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ဒီလိုဆိုတော့လည်း ကောင်းသည်။ သူ ဝေ့လည်ကြောင်ပတ် ပြောနေရမည့် အချိန်ကို သက်သာစေသည်။

ချက်ချင်းပင် ဖုန်းချွမ်းက လေးလံသော အလောင်းနှစ်လောင်းကို မြေပြင်ပေါ် ပစ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ မြေကြီးများ ပေကျံနေသော ဂေါ်ပြားဟောင်းဖြင့် ကျင်းတူး စပြုသည်။ စုံတွဲ၏ အလောင်းများကို ဒီလွင်တီးခေါင်တွင် မြှုပ်နှံရန် ပြင်ဆင်နေ၏။

ဒီလူနှစ်ယောက်က အပြစ်ကင်းမဲ့သော်လည်း သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် အမြဲတမ်း ဒီလိုပင် လူတွေ သေဆုံးကြရသည်။ ဖုန်းချွမ်းသည် သေခြင်းရှင်ခြင်းကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်ပြီး သေဆုံးနေသော အလောင်းနှစ်လောင်းက သူ့အတွက် ထူးဆန်းအံ့ဩစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ တကယ့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူနှစ်ယောက်တည်း သေဆုံးခြင်းသည် အနည်းဆုံး ထိခိုက်သေဆုံးမှုပင် ဖြစ်နေပြီ။

အပြင်ဘက်တွင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသည့်အခါတိုင်း လူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရာပေါင်းများစွာ သို့မဟုတ် ထောင်ပေါင်းများစွာပင် သေဆုံးကြရသည်။

ထူးဆန်းသော မြေကြီးပေကျံနေသည့် ဂေါ်ပြားသည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းကို မြေတူးရန် အသုံးပြုနိုင်သေးပြီး အထူး သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ် တစ်စုံတစ်ရာကို မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။

"တစ္ဆေရေကန် ဟုတ်လား"

သူဌေးလျိုက ပေါင်းပင်များ နည်းပါးသော နေရာတစ်ခုတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဆီမီးအိမ်ကို ကိုင်ထားသည်။ သူ တစ်နေရာရာမှ ထုတ်ယူလာသော စီးကရက်ဘူးထဲမှ တစ်လိပ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ မီးညှိလိုက်ပြီး အားရပါးရ တစ်ချက် ရှိုက်ဖွာလိုက်သည်။

မီးခိုးကွင်းတစ်ကွင်း မှုတ်ထုတ်ပြီးနောက် သူဌေးလျိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။

"ဒါတွေအားလုံးက ခေါင်းတလားတစ်လုံးကနေ စတင်ခဲ့တာ။ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ရဲ့ ဘိုးဘွားစင်စစ် နတ်ကွန်း နောက်ခန်းမထဲမှာ ထားရှိတဲ့ အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်လုံးကနေပေါ့။ ဒါက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ ငါ့ ကလေးဘဝကတည်းက ဒါကို မှတ်မိနေတာ။ အချိန်အကြာကြီး ကြာသွားခဲ့ပေမယ့် ကလေးဘဝက အချို့ မှတ်ဉာဏ်တွေက အထူးသဖြင့် စွဲထင်နေတုန်းပဲ"

"အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားက အဲ့ဒီထဲက တစ်ခုပဲ"

ဖုန်းချွမ်းက သူ၏ တူးဆွမှုကို ခဏ ရပ်လိုက်ပြီး သူဌေးလျိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားက ဘာ ထူးခြားလို့လဲ။ အထဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ပိတ်မိနေခဲ့တာလား"

"ငါ မှတ်မိတဲ့ အချိန်ကတည်းက အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားက နတ်ကွန်းထဲမှာ ရှိနှင့်နေပြီ။ အဲ့ဒီမှာ ရှိနေတာ ဘယ်လောက် ကြာပြီလဲ ငါ မသိဘူး။ တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလက ခေါင်းတလား အဟောင်းတစ်လုံး ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလို ခေါင်းတလားအဟောင်းက ငါ့ကို စိတ်မဝင်စားစေခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ အဲ့ဒီအချိန်က ရှေးဟောင်းမြို့ထဲမှာ အိမ်တိုင်း အဆင်သင့် ပြင်ထားတဲ့ ခေါင်းတလားတစ်လုံး ရှိကြတာက ထုံးစံပဲလေ"

သူဌေးလျိုက ပြောသည်။

"တစ်နေ့အထိပေါ့။ ငါ ညဘက် အပြင်ထွက် အပေါ့သွားရင်း မရည်ရွယ်ဘဲ နတ်ကွန်းအနီး လျှောက်သွားမိတယ်။ အဲ့ဒီမှာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ငိုသံကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားလိုက်ရတယ်"

"ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့မှာ တားမြစ်ချက်တွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ညဘက် အမှောင်ကျရင် အပြင်မထွက်ရတာက တစ်ခု။ ဒုတိယတစ်ခုက ညဘက် နတ်ကွန်းထဲ မဝင်ရတာပဲ။ အဲ့ဒီနေ့က ငါ တားမြစ်ချက် နှစ်ခုလုံးကို ချိုးဖောက်ခဲ့တယ်။ ငါက ငိုသံရဲ့ ဆွဲဆောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ညဘက် ဘယ် မိန်းကလေး ငိုနေတာလဲ သိချင်စိတ်နဲ့ နံရံကို ကျော်တက်ပြီး နတ်ကွန်းထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ်"

သူဌေးလျိုက ဆေးလိပ် ဆက်ဖွာရင်း ပြောသည်။

"ငါ ငိုသံနောက် လိုက်သွားပြီး နတ်ကွန်းရဲ့ နောက်ခန်းမဆီ ရောက်သွားတယ်။ အဲ့ဒီမှာ အနက်ရောင် ခေါင်းတလားအဟောင်းတစ်လုံးကို ငါ တွေ့လိုက်တယ်"

"သံသယဖြစ်စရာမလိုတာက ငိုသံက အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားထဲက လာနေတာ။ ပြီးတော့ ၎င်းရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ ရေအိုင်ငယ်တစ်ခု ရှိနေတယ်။ ခေါင်းတလားထဲက မျက်ရည်တွေ ထွက်ကျနေသလိုပဲ"

"လူငယ်ပီပီ မသိနားမလည်မှုကြောင့်လား ဒါမှမဟုတ် စူးစမ်းချင်စိတ်ကြောင့်ပဲလား မသိဘူး။ ငါက အတွင်းထဲမှာ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ပိတ်မိနေတယ် ထင်သွားတယ်။ ဒါနဲ့ ငါ ခေါင်းတလားကို ဖွင့်ပြီး အဲ့ဒီလူကို ကယ်တင်ချင်ခဲ့တယ်"

"မင်း ဖွင့်ခဲ့လား"

ဖုန်းချွမ်းက ဂေါ်ပြားကို ချထားရင်း မေးလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း ငါ ခေါင်းတလားအဖုံးကို မဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါ့ကို တားလိုက်တယ်"

သူဌေးလျိုက ရယ်သည်။

"ဒါက ငါ မသိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ အဲ့ဒီလူက ဘယ်လို ပုံစံ ရှိလဲဆိုတာ ငါ ခုထိ မှတ်မိနေတုန်းပဲ။ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံရှည် ဝတ်ထားတဲ့ လူတစ်ယောက် အရေးအကြောင်းတွေ ပြည့်နေပြီး သေဆုံးနေတဲ့လူတစ်ယောက်လိုပဲ။ သူ ငါ့ကို တားလိုက်ပြီး ပြုံးပြတယ်။ ငါ့ကို ထွက်သွားဖို့ အကြံပေးခဲ့တယ်"

"အဲ့ဒီ အခိုက်အတန့်မှာ ငါ နည်းနည်း ကြောင်သွားပြီး ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေးနဲ့ လျှောက်ထွက်လာခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်း ငါ သိလိုက်ရတာက အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ မိန်းကလေး မရှိဘူး။ အဲ့ဒါက အဲ့ဒီမှာ အချိန်အကြာကြီး ထားရှိခဲ့တဲ့ ခေါင်းတလား အလွတ်တစ်လုံးပဲ။ ပြီးတော့ နတ်ကွန်းထဲမှာ ဝတ်ရုံရှည်နဲ့ အဘိုးကြီးလည်း မရှိဘူး"

"ဒါနဲ့ အဲ့ဒါက မြို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိလိုက်ရတာပဲ။ သဘာဝလွန်ကမ္ဘာထဲကို ငါ ပထမဆုံး ပါဝင်ပတ်သက်မိခြင်းလည်း ဖြစ်တယ်"

ဒီနေရာတွင် သူဌေးလျိုက အတိတ်ကို တမ်းတနေပုံရသည်။

"နောက်ပိုင်း ဘာဖြစ်သွားလဲ"

ဖုန်းချွမ်းက သူဌေးလျို၏ ထူးဆန်းသော အတိတ် အတွေ့အကြုံများကို နားထောင်ရင်း ကျင်း ဆက်တူးနေသည်။

"နောက်ပိုင်းတော့ အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ နတ်ကွန်းထဲက အမျိုးသမီး ငိုသံကို အဆက်မပြတ် ကြားနေခဲ့ရတယ်။ အထူးသဖြင့် ညဘက်တွေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားရတယ်။ အဲ့ဒီတုန်းက ဒါ ဘာကို အဓိပ္ပာယ် ရသလဲ ငါ မသိခဲ့ဘူး။ တစ်နေ့မှာ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့က အကြီးအကဲတချို့က ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခု ချလိုက်တာကိုပဲ ငါ သိခဲ့တယ်။ ခေါင်းတလားကို နတ်ကွန်းထဲကနေ ရွှေ့ထုတ်ပြီး တစ်နေရာရာမှာ မြှုပ်နှံပစ်ဖို့ပဲ။ အခု ငါတို့ လုပ်နေသလိုမျိုးပေါ့"

သူဌေးလျိုက ပြောသည်။

"မြှုပ်နှံတယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်မှာ မြှုပ်တာလဲ"

ထိုခေါင်းတလား၏ မြှုပ်နှံရာ နေရာများသည် တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း၏ မူလအစ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဖုန်းချွမ်းက စူးစူးရှရှ သတိပြုမိလိုက်သည်။

"လက်တွေ့ကမ္ဘာရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ မြှုပ်နှံခဲ့တာ။ သက်ရှိတွေ သွားလာလို့ မရတဲ့ သဘာဝလွန် နေရာတစ်ခုမှာပေါ့။ ခေါင်းတလားကို အနက်ရောင် သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ် တင်ပြီး ဆွဲယူသွားခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒါ ဘယ်ကို အဆုံးသတ် ရောက်သွားလဲ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီညကတည်းက ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲက ငိုသံ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး အရာအားလုံး ငြိမ်းချမ်းမှုဆီ ပြန်ရောက်သွားခဲ့တယ်"

သူဌေးလျိုက ဆေးလိပ်ဖွာရင်း မျက်လုံးများ မှေးထားလျက် ပြောသည်။

"အနက်ရောင် သင်္ဘော ဟုတ်လား။ အဲ့ဒါ ဘာလဲ"

ဖုန်းချွမ်းက ထပ်မေးသည်။

"မျိုးဆက်ဟောင်းတွေ ပြောကြတာတော့ ဒါက လူသေတွေကို သယ်ဆောင်သွားတဲ့ တစ္ဆေသင်္ဘောတစ်စင်းတဲ့။ သက်ရှိတစ်ယောက် တက်လိုက်သွားရင် သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ဘူးတဲ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ကလေးတွေကို ခြောက်လှန့်တဲ့ ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ပါပဲ။ ငါ မယုံတဲ့ အရာတစ်ခုပေါ့"

ဒီနေရာတွင် သူဌေးလျိုက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ အပြုံးက အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေပြီး ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို သူ ပြန် အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"သက်ရှိတွေ ပြန်မလာနိုင်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လှေပေါ်မှာ တစ္ဆေ ရှိနေလို့ သက်ရှိတွေကို လှေပေါ်ကနေ ပြန်မလာစေချင်တာပဲ။ လှေ စီးနင်းသူတိုင်း ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ ကျိန်စာသင့်ခြင်းကို ခံစားရလိမ့်မယ်။ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုတွေ အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရပြီး ဘယ်သူမှ ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် တိတိကျကျ ပြောရရင် ဒါက ပြန်လမ်းမရှိတဲ့ လမ်းတစ်ခုပဲ။ ဒါကလည်း မမှားပါဘူး"

"လှေပေါ်မှာ တစ္ဆေ ရှိနေရင် အဲ့ဒါကို ဖမ်းဆီးပြီး ဖြေရှင်းလို့ မရဘူးလား"

ဖုန်းချွမ်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သင်္ဘော ကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေ ဖြစ်နေနိုင်တာပဲ"

သူဌေးလျိုက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

"လူငယ်တွေက အမြဲတမ်း အရာရာကို ဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ် ထင်နေကြတာ။ လူသေတွေကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ လှေတစ်စင်းက သာမန် ဖြစ်မယ်လို့ မင်း ထင်နေလား။ ထားလိုက်တော့။ သင်္ဘောအကြောင်း တော်လောက်ပြီ။ မင်း စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ တစ္ဆေရေကန်အကြောင်း ပြောကြရအောင်"

"တကယ်တော့ မင်းတို့အားလုံး မရောက်လာခင်ကတည်းက တစ္ဆေရေကန်အကြောင်း ငါ ကြားပြီးသား။ သတင်း ကြားလိုက်ရတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ သယ်ဆောင်သွားခြင်း ခံခဲ့ရတဲ့ အဲ့ဒီ အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို ငါ ချက်ချင်း တွေးမိလိုက်တယ်... နှစ်တွေ ဒီလောက် ကြာသွားမှတော့ တစ်ခုခု ဖြစ်စရာ ရှိရင် အခု အချိန်လောက်မှာ ဖြစ်လာနိုင်ခြေ များတယ်"

"ငါ မမျှော်လင့်ထားခဲ့တာက တစ္ဆေသင်္ဘောပေါ် သယ်ဆောင်သွားခဲ့တဲ့ ခေါင်းတလားက နောက်ဆုံးမှာ တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ပေါ်လာစေပြီး အပြင်လောကကိုတောင် သက်ရောက်မှု ရှိလာလိမ့်မယ် ဆိုတာပဲ"

"ဒါဆို ဒါက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ အမှန်တရားလား။ မင်း အရင်က ပြောခဲ့တာ တစ္ဆေရေကန် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားတဲ့ အခြေအနေက တစ္ဆေတွေ အများကြီး အကျဉ်းချခံထားရလို့ မဟုတ်ဘူးလား"

ဖုန်းချွမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါ ပြောခဲ့တာက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။ သူ့ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက် မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားနဲ့ လူတွေ ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ အဲ့ဒီတုန်းက ကလေးတစ်ယောက်ပဲ ရှိသေးတဲ့ ငါ နားလည်နိုင်တဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ခဲ့ဘူး"

သူဌေးလျိုက ပြောသည်။

"ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေကို အကျဉ်းချဖို့ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်က ငါ နောက်ပိုင်းမှ တွေးဆ ကောက်ချက်ချခဲ့တာ"

"သြော် ဒီလိုကိုး"

ဖုန်းချွမ်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒါက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။ ဒီ သူဌေးလျိုက သက်သေတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်ပြီး ပါဝင်သူတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားကို ရှာပြီး အထဲက တစ္ဆေကို ဖြေရှင်းလိုက်ရင် တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာလား"

ဖုန်းချွမ်းက ဆက်မေးသည်။

"အခြေအနေတွေက အဲ့ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး"

သူဌေးလျိုက မြစ်ငယ်လေးအတိုင်း အဝေးဆီသို့ ခေါင်းလှည့် ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ အဝေးဆီတွင် မည်းနက်နေပြီး ဘာမှ မမြင်ရပေ။ မြစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ဝိုးတဝါး တောက်ပမှုတစ်ခုသာ ရှိနေသည်။

"အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားထဲက တစ္ဆေက ဖြေရှင်းရ ဒီလောက် လွယ်ခဲ့ရင် အကြီးအကဲတွေ အတိတ်တုန်းက အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားကို သယ်ထုတ်သွားဖို့ လိုအပ်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေကို အကျဉ်းချဖို့ တစ္ဆေရေကန်ကို အသုံးပြုတာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ဒါက အတင်းအကျပ် ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် တစ္ဆေရေကန်က အစောကြီးကတည်းက ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သင့်တယ်"

ထို့နောက် သူဌေးလျိုက သူ၏ စိုးရိမ်မှုများကို ထုတ်ဖော် ပြောကြားလိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲလောက်သည့် အလွန် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းတစ်ကျင်းကို တူးပြီးသွားပြီ။

ဒီ ချုံနွယ်များ ထူထပ်သော လွင်တီးခေါင်တွင် တရှဲရှဲအသံများ ဆက်လက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ အလောင်းနှစ်လောင်းကို စတင် မြှုပ်နှံလိုက်ပြီ။

တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင် ရုပ်တုတစ်ခုနှယ် ဖြစ်နေသော ယန်ကျန့်သည် အေးစက် မှောင်မိုက်သော ရေကန်ရေထဲ ထာဝရ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အအေးဓာတ် ဖြည်းညင်းစွာ မှေးမှိန်လာသည်။ ဒီခံစားချက်က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မဟုတ်ဘဲ တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာသော ထူးဆန်းသည့် ဖိနှိပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ အားနည်းသွားခြင်း မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား သူ၏ အပေါ်မှ ၎င်းတို့၏ သက်ရောက်မှု လျော့နည်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီပြောင်းလဲမှုက ထူးဆန်းပြီး ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ယန်ကျန့်သည် ယခု ရေကန် အနက်ပိုင်းကို စူးစိုက်ကြည့်ရန် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများကို ဖွင့်နိုင်ပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ခြေလက်များလည်း တဖြည်းဖြည်း လှုပ်ရှားနိုင်လာသည်။

ဒီပြောင်းလဲမှုသာ ဆက်လက် ဖြစ်ပေါ်နေမည်ဆိုလျှင် ယန်ကျန့်သည် ရေကန်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည် ရရှိလာမည်ဟု ယုံကြည်ရသည်။

"ငါ စောင့်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အာဟုန်နဲ့ လီကျွင်းက မစောင့်နိုင်ဘူး။ ဒီစစ်ဆင်ရေးက အခုမှ စတင်ရုံပဲ ရှိသေးတယ်။ ငါတို့ အရမ်း ကြီးမားတဲ့ ဆုံးရှုံးမှုကို မခံနိုင်ဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးက အာဟုန်ကို ကယ်တင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာရမယ်။ အာဟုန် မသေသရွေ့ လီကျွင်းလည်း သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ ဒီစစ်ဆင်ရေးက ကျရှုံးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဒီအချိန်တွင် အနည်းငယ် တိုးတက်မှု ရှိလာသည်နှင့် ယန်ကျန့်က အခြေအနေကို ဘယ်လို ပြောင်းပြန်လှန်ရမလဲ စဉ်းစားလာသည်။

သူက အာဟုန်၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို သေချာစေရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာဖွေရမည်ဟု ခံစားမိသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေဖြင့် ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။

တစ္ဆေမျက်လုံး လည်သွားသည်။

ရေကန်အောက်ခြေတွင် ယန်ကျန့်သည် အနည်းငယ် ဟနေသော အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကိုသာ မကဘဲ မထင်မရှား ထောင့်တစ်နေရာတွင် ရွှံ့များထဲ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မြုပ်နေသော အနီရောင် ယွန်းချယ်ထားသည့် ဗီရိုတစ်လုံးကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက တစ္ဆေဗီရို။

တစ္ဆေဗီရိုသည် ရွှံ့ထဲတွင် စောင်းလျက် လဲနေသည်။ ပိတ်မိနေပြီး မလွတ်မြောက်နိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ္ဆေဗီရိုက တကယ် ဘာကြီးလဲ။ သူ့ရဲ့ ကျိန်စာက တစ္ဆေရေကန်ထဲအထိတောင် သက်ရောက်နေတာပဲ"

ယန်ကျန့် စိတ်ရှုပ်ထွေး မသေမချာ ဖြစ်သွားသည်။

တစ္ဆေဗီရို၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုက သူ့အား သတိပေးနေပုံရသည်။ ဒီလို နေရာမျိုးမှာတောင် ကုန်သွယ်မှုများ ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်သေးသည်။

"အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်း ယူချင်နေတာလား။ ငါ့ကို ကုန်သွယ်မှု အသစ်တစ်ကြိမ် အခု ချက်ချင်း စတင်စေချင်နေတာလား"

သူ တစ္ဆေဗီရို၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာသည်။ ဒီလို မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အကူအညီအတွက် စိတ်ပျက်လက်ပျက် တောင့်တမှုကို အလွယ်တကူ ဖြစ်ပေါ်စေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ကာ လုံးဝ ထိတ်လန့်မနေပေ။ ဒီနေရာတွင် ပိတ်မိနေလျှင်တောင် သူ အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်နိုင်သေးပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးမည့် ခြိမ်းခြောက်မှု မရှိပေ။

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ ခြေလက်များ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း အနည်းငယ် ပြန်လည် ရရှိလာပြီး ရေကန်အောက်ခြေတစ်လျှောက် ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်နိုင်သည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည် ရရှိလာသည်နှင့် သူ၏ စိတ်လည်း တက်ကြွလာပြန်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ တစ္ဆေဗီရိုကို ငါ မလိုအပ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ကုန်သွယ်မှု စတင်တာက ပညာရှိရာ မရောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါသာ တစ္ဆေဗီရိုကို အသုံးချလိုက်ရင် အာဟုန်ကို ကယ်တင်နိုင်မလားပဲ။ အာဟုန်နဲ့ လီကျွင်း ဘေးကင်းသရွေ့ ပြီးတော့ ငါ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း အပြည့် ပြန်ရသရွေ့ အရာအားလုံး တိုးတက်လာလိမ့်မယ်။ လီကျွင်းရဲ့ တစ္ဆေမီးတောက်က ဖိန်အန်းမျှော်စင်ကို မချိတ်ဆက်နိုင်ဘဲနဲ့ ဒီနေရာကနေ ထွက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများက အနီးအနားမှ တစ္ဆေဗီရိုကို ဆက်လက် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ အထူး နည်းလမ်းတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်။ ကုန်သွယ်မှုတစ်ခု စတင်ရန် မလိုအပ်ဘဲ အာဟုန်ကို ကယ်တင်ရန် တစ္ဆေဗီရိုကို အသုံးပြုနိုင်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ၏ ခြေလက်များကို ပျော့ပျောင်းစွာ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ သို့သော် ရေအောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပေါ့ပါးနေပြီး အကန့်အသတ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနိုင်စေသည်။

သူ တစ္ဆေဗီရိုဆီသို့ ရုန်းကန် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စတစ်ကာတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ဆုတောင်း စတစ်ကာတစ်ရွက် ဖြစ်သည်။ ရေးသားထားသော ဆုတောင်းတစ်ခုကို အကောင်အထည် ဖော်ပေးနိုင်သည်။ အစောပိုင်းက ကျောက်ယာ အမည်ရှိ မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦးထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆုတောင်း စတစ်ကာတွေရဲ့ စွမ်းအားက တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ ပျက်ပြယ်သွားနိုင်ခြေ များတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက အာဟုန်ကို ကယ်တင်ဖို့ ဆုတောင်းတစ်ခု ရေးပြီး အဲ့ဒါကို တစ္ဆေဗီရိုဆီ ပို့လိုက်မယ်ဆိုရင် ဗီရိုက အဲ့ဒါကို တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဆုတောင်း စတစ်ကာက အလုပ်လုပ်နိုင်ပြီး အဲ့ဒါ အလုပ်လုပ်တာနဲ့ တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ ကုန်သွယ်မှုတွေနဲ့ ပဋိပက္ခ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ ကုန်သွယ်မှုက အလုပ်လုပ်မှာလား။ ဒါမှမဟုတ် ဆုတောင်း စတစ်ကာရဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ဖြစ်မှာလား။ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလုံး သက်ရောက်မှု ခံရပြီး လုံးဝ အလုပ်မလုပ်တော့မှာလား"

ဒါက သဘာဝလွန်တို့၏ ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဒါက အာဟုန်ကို ကယ်တင်ရန် ယန်ကျန့် တွေးတောနိုင်သော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ဒီခြေလှမ်းသာ အောင်မြင်ခဲ့လျှင် သူ တစ္ဆေရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်ပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ် ပြန်တက်ရန် သူ၏ ပြန်လည် နာလန်ထူမှုကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနိုင်သည်။

"အဲ့ဒီ ခေါင်းတလားကိုတော့ ငါ လောလောဆယ် မကိုင်တွယ်နိုင်သေးဘူး။ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ ရင်းမြစ်လို့ ထင်ရတဲ့ အရာဆီ ချဉ်းကပ်ဖို့ စွမ်းရည် ငါ့မှာ အခု မရှိသေးဘူး"

တစ္ဆေဗီရိုဆီ ချဉ်းကပ်ရင်း ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အချို့သော ဆက်သွယ်မှုနှင့် ခံစားမှုတစ်ခု ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

သူ သိသည်။ သူ ထိုခေါင်းတလားအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခု၏ သက်ရောက်မှုကို ခံနေရသည်။ ၎င်းက သူ့အား လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်လည် ရရှိရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် သူ အခြားသူများကဲ့သို့ ရေထဲတွင် ကူကယ်ရာမဲ့ မျောပါနေပေလိမ့်မည်။

တကယ်တော့ ယန်ကျန့် မသိလိုက်သည်မှာ ခေါင်းတလားထဲမှ တစ္ဆေက သူ့ကို လွှမ်းမိုးနေခြင်း မဟုတ်ပေ။

ဒါက မှတ်ဉာဏ်ကမ္ဘာထဲတွင် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော တစ္ဆေကို သူ အနိုင်ယူခဲ့ပြီး ယခု တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အသုံးပြုနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မဟုတ်သေးဘူး …..တိတိကျကျ ပြောရလျှင် ဒါက ပိုင်ဆိုင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ္ဆေက တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင် ရှိနေသေးပြီး ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ထဲတွင် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့တိုင် မည်သို့ကြောင့်မှန်း မသိပေ။ ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း ရရှိနေသည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းကို ခိုးယူခြင်းဟု ခေါ်ဆိုလျှင် ပိုမို သင့်လျော်ပေမည်။

ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို မသိလိုက်မသိဘာသာ ခိုးယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒီ ခိုးယူခြင်း၏ အကန့်အသတ်များကတော့ မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။