← Chapters

သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ

Vol. 74 Ch. 1110

သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ

Vol. 74 Ch. 1110

တစ္ဆေဗီရိုသည် သာမန် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

တစ္ဆေဗီရို၏ ကျိန်စာသည် အခြား ကျိန်စာများနှင့် မတူဘဲ တစ္ဆေရေကန်၏ အောက်ခြေတွင်ပင် ၎င်းက တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ၎င်းက ကုန်သွယ်မှုတစ်ခုကို စတင်နိုင်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ဒီတစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်အတွင်း တစ္ဆေဗီရိုနှင့် ကုန်သွယ်မှု ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု ယန်ကျန့် ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဒီလို အခြေအနေမျိုးအောက်တွင် သူက အာဟုန်၏ အသက်ကို ကယ်တင်ရန် ဒီကုန်သွယ်မှုကို မဖြစ်မနေ စတင်ခဲ့ရသည်။ ထိုသို့မှသာ သူ လီကျွင်းကို ကယ်တင်နိုင်ပြီး အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ကုန်သွယ်မှုကို တိုက်ရိုက် မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား သူက ဒီတစ်ကြိမ် ကုန်သွယ်မှု အကြောင်းအရာအတွက် သယ်ဆောင်သူအဖြစ် ဆုတောင်း စတစ်ကာကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

"ဆုတောင်း စတစ်ကာက အာဟုန်ကို ကယ်တင်မယ့် ဆုတောင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးမှာလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ ကုန်သွယ်မှု စည်းမျဉ်းတွေက အနိုင်ရသွားမှာလား။ ဒီ သဘာဝလွန် တိုက်ခိုက်မှုအောက်မှာ တစ်ဖက်ကတော့ သေချာပေါက် သက်ရောက်မှု ခံရလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ရေအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများသည် သူ၏ ရှေ့မှ တောက်ပသော အနီရောင် ယွန်းချယ်ထားသည့် ဗီရိုအဟောင်းကြီးပေါ်တွင် မြဲမြံစွာ စူးစိုက်နေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုတောင်းကို ဖြည့်ဆည်းပေးသည့် တစ္ဆေက တစ္ဆေဗီရိုကို အနိုင်ယူသွားစေရန် မျှော်လင့်နေသည်။ ထိုသို့မှသာ သူ တစ္ဆေဗီရို၏ ကျိန်စာကို ချိုးဖျက်နိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

သို့သော် သဘာဝလွန်သည် အမြဲတမ်း မသေချာမရေရာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အရာများကို မစမ်းသပ်ကြည့်ဘဲနှင့် ရလဒ် ဘယ်လို ဖြစ်လာမည်ကို သင် ဘယ်တော့မှ သိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အေးစက်သော ရေကန်ရေထဲတွင် ယန်ကျန့်၏ ခြေလက်များက တောင့်တင်းနေသော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ တစ္ဆေဗီရို၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး တွန့်ကြေနေသော စတစ်ကာတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ရေအောက်တွင် ရှိနေသော်လည်း စတစ်ကာက ခြောက်သွေ့နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဒီစတစ်ကာထဲတွင် မမြင်ရသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခု နေထိုင်နေသည်။ တစ္ဆေရေကန်၏ ရေများကလည်း သဘာဝလွန်စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့က ဒီစတစ်ကာကို လုံးဝ မတိုက်စားနိုင်ခဲ့ပေ။

သူ သယ်ဆောင်လာသော ပစ္စည်းများက အနည်းငယ် စုံလင်လှသည်။ ယန်ကျန့်က သူ၏ ရှပ်အင်္ကျီ အိတ်ကပ်ထဲတွင် အထူး ပြုလုပ်ထားသော ဘောပင်တစ်ချောင်းကိုပင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ သူ စမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းက ရေအောက်တွင် ရေးသားနိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဒီစတစ်ကာပေါ်တွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရေးလိုက်သည်။

"အာဟုန် ရေနစ်သေဆုံးမည် မဟုတ်"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေရေကန် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းအကြောင်းကို ရှောင်ရှား ရေးသားနိုင်သည်။ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ခြင်းက အခက်အခဲကို တိုးပွားစေပြီး ဆုတောင်း ဖြည့်ဆည်းရန် ခက်ခဲသွားစေမည် သို့မဟုတ် တစ္ဆေဗီရိုနှင့် ကုန်သွယ်မှုကို အလွန် ခက်ခဲသွားစေကာ ကုန်သွယ်မှု ကျရှုံးသွားစေမည်ကို သူ စိုးရိမ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒီအခြေအနေ နှစ်ခုလုံးသည် သူ မြင်တွေ့လိုသည့်အရာများ မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက "အာဟုန် တစ္ဆေရေကန်ကြောင့် အသတ်ခံရမည် မဟုတ်" ဟု မရေးဘဲ "အာဟုန် ရေနစ်သေဆုံးမည် မဟုတ်" ဟု ရိုးရှင်းစွာ ရေးလိုက်သည်။

ပို ရိုးရှင်းလေလေ မကြာခဏ ပို ထိရောက်လေလေ ဖြစ်သည်။

ဒီစာကြောင်းကို ရေးပြီးနောက် ယန်ကျန့်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆုတောင်း စတစ်ကာကို တစ္ဆေဗီရိုထဲသို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။

တစ္ဆေဗီရို၏ တံခါးများက ရေကန်ရေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ကာကွယ်ထားပုံရသည်။ ဆုတောင်း စတစ်ကာသည် တစ္ဆေရေကန်၏ ချုပ်နှောင်မှုများမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် စတစ်ကာပေါ်မှ ဆုတောင်းသည် ချက်ချင်း အကောင်အထည် ပေါ်လာလိမ့်မည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် တစ္ဆေဗီရို၏ ကုန်သွယ်မှုလည်း ပြန်လည် စတင်လိမ့်မည်။

မည်းနက်နေသော အမှောင်ထုထဲတွင် တစ္ဆေမျက်လုံးများပင် တစ္ဆေဗီရို၏ ဗီရိုတံခါးများ အတွင်းဘက်ကို မမြင်နိုင်ပေ။ ဆုတောင်း စတစ်ကာ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ္ဆေဗီရို၏ ကုန်သွယ်မှု စည်းမျဉ်းများ စတင် အလုပ်လုပ်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏ တောင်းဆိုမှုက မလွန်ကဲပေ။ လူတစ်ယောက် ရေမနစ်သေဆုံးရန်သာ တောင်းဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒီတောင်းဆိုမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးခြင်းသည် အတော်လေး ရိုးရှင်းသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သို့သော် တစ္ဆေဗီရိုက ကုန်သွယ်မှုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်တော့မည် အပြုတွင် ဆုတောင်း စတစ်ကာနှင့် ဆက်စပ်နေသော သဘာဝလွန်သည်လည်း ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ထင်ရှား ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဒါကလည်း အလွယ်တကူ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော အလွန် ရိုးရှင်းသည့် ဆုတောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခ စတင်သွားသည်။

"ပုံမှန်မဟုတ်တာတစ်ခု ပေါ်လာပြီ"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

ရေထဲ နစ်မြုပ်နေသော တစ္ဆေဗီရိုသည် တုန်ခါလာပြီး ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ယမ်းလာသည်။ အစပိုင်းတွင် သိမ်မွေ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ မကြာမီ စေးပျစ်သော သွေးများက ဗီရိုတံခါးများမှ အဆက်မပြတ် ယိုစိမ့်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရေကန်ရေကို အနီရောင် ဆိုးသွားစေသည်။

"ဘုန်း"

ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသံကဲ့သို့ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ္ဆေဗီရို၏ ဗီရိုတံခါးသည် မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ဝက်တစ်ပျက် ပွင့်ထွက်သွားသည်။ ဆုတောင်း စတစ်ကာ အပိုင်းအစငယ်တစ်ခု အတွင်းမှ ဖြည်းညင်းစွာ မျောလွင့် ထွက်လာသည်။

စတစ်ကာ အပိုင်းအစသည် ယခုအခါ ယခင်နှင့် လုံးဝ ကွဲပြားသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လတ်ဆတ်သော သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေပြီး တောက်ပ ထူးဆန်းသော ကြက်သွေးရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

တစ္ဆေဗီရိုကတော့ တုန်ခါနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီရို၏ ဗီရိုတံခါးတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်ကိုပင် တွေ့လိုက်ရသည်။ အလွန် အစွမ်းထက်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းအတွင်း၌ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဆုတောင်း စတစ်ကာနဲ့ တစ္ဆေဗီရိုက ပြင်းထန်တဲ့ သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခတစ်ခုကို ဖြစ်စေခဲ့ပြီ။ ဒီ ပဋိပက္ခအောက်မှာ မတွေးဝံ့စရာ အခြေအနေတွေ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က လုံလောက်သော အကွာအဝေးသို့ နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ ဒီအကွာအဝေးက သူ၏ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို မထိခိုက်နိုင်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဌာနချုပ်မှ ကီလိုမီတာ နှစ်ရာ အကွာမှ မထင်မရှား မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့တွင် လျိုစစ်ယွဲ့သည် လက်ရှိတွင် ကျောက်ရှောင်ယာနှင့်အတူ အတော်လေး ဆိတ်ငြိမ်သော လူနေတိုက်တစ်ခုတွင် နေထိုင်နေသည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်၏ လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေ လည်ဆွဲကို အသုံးပြု၍ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခဲ့ပြီး မှတ်ဉာဏ် ပြောင်းလဲခံထားရသည်။ သူမ၏ တာဝန်မှာ ကျောက်ရှောင်ယာကို ဂရုစိုက်ရန်နှင့် သူမ၏ ပတ်လည်တွင် တွယ်ကပ်နေသော နာနာဘာဝ တစ္ဆေကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် သင်ကြားပေးရန် ဖြစ်သည်။

ညနက် တစ်နာရီ ရှိနေပြီ။ လျိုစစ်ယွဲ့သည် တကယ့် သာမန်လူသားတစ်ဦး မဟုတ်သော်လည်း လှုပ်ရှားရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် လုပ်ဆောင်ချက်များပေါ်တွင် မှီခိုနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ဒီအချိန်တွင် အိပ်စက်နေသည်။

ဘေးခန်းထဲတွင် ကျောက်ရှောင်ယာ ကုတင်ပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေစဉ် သတိပေးချက် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်ကျယ်လာသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရောင်အဝါ မရှိဘဲ ဖော်မပြနိုင်သော ထူးဆန်းမှုများ သယ်ဆောင်ထားသည်။ သို့သော် တဖြည်းဖြည်း ကျောက်ရှောင်ယာ၏ မျက်လုံးများထဲ အရောင်အဝါများ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာသည်။

သူမ ခေါင်းလှည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ကုတင်ဘေးမှ နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ညဘက်တွင်ပင် ထို ဖြစ်တည်မှုသည် သူမ၏ ပတ်လည်တွင် ပျံဝဲနေပြီး သူမ၏ အနားမှ ဘယ်တော့မှ မခွာပေ။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် ကျောက်ရှောင်ယာ၏ အကြည့်က ရွှေ့လျားသွားသည်။ သူမ ပထမဦးစွာ ကုတင်ဘေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ကုတင်၏ နေရာကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အခန်းတံခါး ရှိရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွီ"

အနက်ရောင် ညနက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော အခန်းတံခါး ထူးဆန်းစွာ ပွင့်သွားသည်။

ဗလာကျင်းနေသော ဧည့်ခန်းထဲတွင် မသဲမကွဲ ခြေသံများ ခပ်သဲ့သဲ့ ပဲ့တင်ထပ်နေပုံရသည်။ ထို ခြေသံများက အနည်းငယ် အလျင်လိုနေပြီး တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသည်။

"ဘယ်သွားမလို့လဲ"

ကျောက်ရှောင်ယာ ရုတ်တရက် လူးလဲ ထလိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ခြေဗလာဖြင့် ဆင်းကာ နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

သူမ အခန်းထဲမှ ထွက်ခွာသွားပြီး ဧည့်ခန်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် ဝင်ပေါက် လုံခြုံရေး တံခါးက မည်သို့ကြောင့်မှန်း မသိ ပွင့်သွားပြီး အပြင်ဘက် လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ပိုမို အလျင်လိုသော ခြေသံများ အောက်ထပ်ဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ကျွန်မကို စောင့်ပါဦး"

ကျောက်ရှောင်ယာသည် ညဝတ်အင်္ကျီနှင့် ခြေဗလာဖြင့် အပြင်သို့ လိုက်သွားသည်။

သို့သော် လှေကားထစ်က မည်းမှောင်နေသည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းများက မလျင်မြန်ပေ။ သူမ အပြင်ဘက် လမ်းမပေါ်သို့ ရောက်သွားသည့်အခါ ဗလာကျင်းနေသော လမ်းမတစ်ခုကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။ လမ်းမီးတိုင်အားလုံး တဖျတ်ဖျတ် ခတ်နေပြီး ဧရိယာတစ်ခုလုံး၏ အလင်းရောင်ကို တမင်သက်သက် မှိန်ချထားသကဲ့သို့ အရာအားလုံး ဝေဝါးနေသည်။

အဝေးဆီတွင်သာ လမ်းမီးတိုင်များ၏ အလင်းရောင် မမီသော အမှောင်ထုတစ်ခုက ပိုမို ဝေးကွာရာသို့ ရွေ့လျားနေသည်။ အရှိန်က မယုံနိုင်လောက်စရာ ကောင်းပြီး လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ရှောင်ယာ၏ ပတ်လည်တွင် တွယ်ကပ်နေပြီး ဆုတောင်းများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားနေသည်။

ကျောက်ရှောင်ယာသည် လမ်းမအလယ်တွင် ရပ်လျက် တစ္ဆေ ဦးတည်သွားရာ လားရာကို ကြောင်ငေး စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ရှောင်ယာ ဘာလို့ ထွက်ပြေးလာတာလဲ"

ဘယ်လောက် ကြာသွားမှန်း မသိနိုင်ဘဲ နူးညံ့သော အသံတစ်ခု ကျောက်ရှောင်ယာ၏ နောက်တွင် ပေါ်လာသည်။ လျိုစစ်ယွဲ့ အနည်းငယ် မောဟိုက်နေသည်။ သူမ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားမိပြီး သတိ ပြန်လည်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ တာဝန်မှာ ကျောက်ရှောင်ယာကို ဂရုစိုက်ရန်နှင့် သူမ အနီးမှ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်မသွားအောင် တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ တစ်ခဏမျှပင် သတိလက်လွတ် နေ၍ မဖြစ်ပေ။

"သူ ထွက်သွားပြီ။ နှုတ်တောင် မဆက်သွားဘူး။ သူ ပြန်လာဦးမလား မသိဘူး"

ကျောက်ရှောင်ယာ ခေါင်း အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။ အလွန် စိတ်ဓာတ်ကျနေပြီး အနည်းငယ် ဝမ်းနည်း ဒေါသထွက်နေပုံရသည်။

သူ ဟုတ်လား။ "သူ" သည် ကျောက်ရှောင်ယာ အနီးမှ တစ္ဆေကို ရည်ညွှန်းသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။

လျိုစစ်ယွဲ့၏ အကြည့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမလည်း ဒီဖြစ်စဉ်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။ သူမ သိသမျှမှာ ကျောက်ရှောင်ယာ မသေဆုံးမီ တစ္ဆေက ထွက်ခွာ၍ မရခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်ရှောင်ယာ သေဆုံးမှသာ တစ္ဆေက နောက်ထပ် လက်ခံမည့်သူတစ်ဦးကို ရှာဖွေလိမ့်မည်။

"သူ ခဏလောက် အပြင်ထွက်သွားတာ ဖြစ်မှာပါ။ ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ပြန်လာမှာပါ။ လူကြီးတွေတောင် အလုပ်သွားရသေးတာပဲ။ ကိုယ်ပိုင် ကိစ္စတွေ လုပ်စရာ ရှိကြတာပဲ"

လျိုစစ်ယွဲ့က ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ကျောက်ရှောင်ယာကို ပြုံးလျက် နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ငါတို့ အိမ်ပြန်ပြီး စောင့်ကြရအောင် ဟုတ်ပြီလား။ ညဘက် လမ်းမပေါ် ရပ်နေတာက မလုံခြုံဘူး။ ငါတို့ အန္တရာယ် ကြုံတွေ့ရရင် မကောင်းဘူး။ လာ ငါနဲ့ အတူ ပြန်လိုက်ခဲ့ အိပ်ရအောင်။ မနက် မိုးလင်းလို့ နိုးလာရင် သူ ပြန်ရောက်နေမလားပဲ"

သူမ ပြောရင်း ကျောက်ရှောင်ယာ၏ လက်ကို ကိုင်ရန် လှမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် ကျောက်ရှောင်ယာက ခါထုတ်လိုက်ပြီး ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်ကာ သူမ၏ မျက်နှာက ဖော်မပြနိုင်သော အမူအရာတစ်ခု၊ နာကြည်းမှု တစ်မျိုး ပြသလိုက်သည်။

"ရှင့်ကြောင့်ပဲ ရှင် သူ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်တာ အားလုံး ရှင့် အပြစ်ပဲ ရှင်သာ ပေါ်မလာခဲ့ရင် သူ ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူ ပြန်လာတဲ့အခါ ရှင်ကို မောင်းထုတ်ခိုင်းမယ် ကျွန်မ ရှင်ကို မလိုချင်တော့ဘူး"

ကျောက်ရှောင်ယာ၏ မျက်လုံးများထဲမှ နာကြည်းမှုကို မြင်သောအခါ လျိုစစ်ယွဲ့၏ အပြုံး ရပ်သွားပြီး ရှင်းမပြနိုင်သော အအေးငွေ့တစ်ခု သူမ၏ နှလုံးသားထဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ ထိုတစ္ဆေ ပြန်လာသည်နှင့် ကျောက်ရှောင်ယာ၏ စကားများက ထိုတစ္ဆေအား သူမကို သတ်ဖြတ်ပစ်ရန် လုံလောက်ပေမည်။

ယခု လျိုစစ်ယွဲ့ ဘေးကင်းနေခြင်းမှာ အမည်မသိ အကြောင်းရင်းတစ်ခုကြောင့် တစ္ဆေ ထွက်ခွာသွားပြီး ကျောက်ရှောင်ယာ၏ ဆုတောင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိတော့ဘဲ ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ သူ့ အတွေးတွေကို မြန်မြန် ပြင်ပေးရမယ်။ မဟုတ်ရင် ငါ ဒီမှာ ဆက်နေနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေ ရက်အနည်းငယ်လောက် ထပ်ပြီး ဝေးဝေးမှာ နေပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတယ်။ မဟုတ်ရင် ဒုက္ခရောက်ပြီ"

လျိုစစ်ယွဲ့က သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်သည်။

သူမသည် ယန်ကျန့်၏ ပြန်လည် ရှင်သန်စေခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး တာဝန်များနှင့် မစ်ရှင်များ အပ်နှင်းခံထားရသော်လည်း သူမတွင်လည်း ကိုယ်ပိုင် လွတ်လပ်သော အတွေးများ ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အသက် ပြန်ရှင်လာပြီးနောက် သူမ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကြောင့် နောက်တစ်ကြိမ် အသတ်ခံရရန် မလိုလားတော့ပေ။

လျိုစစ်ယွဲ့ အသက် ဆက်ရှင်ချင်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင်….

တစ္ဆေဗီရို၏ တုန်ခါမှုများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။ ဗီရိုတံခါးများထဲမှ တစ်ချပ် လှုပ်ခါ လွတ်ထွက်သွားပြီး ရေထဲတွင် ကွဲအက်သွားသည်။ ၎င်း၏ အနီရောင် ဆေးများ ကွာကျသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် မထင်မရှား ပုပ်ဆွေးနေသော သစ်သား အပိုင်းအစ အနည်းငယ် ဖြစ်ကာ ရေကန်အောက်ခြေမှ အနည်အနှစ်များထဲ ပေါင်းစပ်သွားသည်။

သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု၏ ပြင်းထန်မှုက အနည်းငယ် ထူးကဲလှသည်။ တစ္ဆေဗီရိုပင် ပျက်စီးမှုများ ခံစားနေရသည်။

ဆုတောင်းများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေသည် သေချာပေါက် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း စိတ်ကူးကြည့်နိုင်ပေသည်။

ကျွတ် ကျွတ် ဘုန်း

ယန်ကျန့် လေ့လာ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ အကြားတွင် တစ္ဆေဗီရိုသည် စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တည်ငြိမ်မှုသို့ ခေတ္တ ပြန်ရောက်သွားသည်။ ကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု သူ ထင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဗီရိုတွင် ရုတ်တရက် ဆိုးရွားသော အက်ကွဲကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ သစ်သားများ အဆုံးမရှိ ကွဲအက်သွားပြီး တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ အနီရောင် ဆေးခြယ်ထားသော သစ်သားဗီရို ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

ရေကန်ရေများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး သစ်သား အပိုင်းအစများ နေရာအနှံ့ ကြဲပြန့်သွားသည်။

တစ်စစီ ကြေမွသွားသည်နှင့် ရေထဲမှ သစ်သားများ လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးသွားသည်။ အနီရောင် ဆေးများ ကွာကျသွားပြီး သစ်သားများ ဆွေးမြေ့သွားသည်။ တစ်ခဏချင်းမှာပင် တစ္ဆေဗီရို ထိုအတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေဗီရို ကြေမွသွားသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။ တစ္ဆေရေကန်၏ ရေပြင်တွင် အာဟုန် သတိလစ် မေ့မြောနေခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ အတွင်းမှ သဘာဝလွန်စွမ်းအားသည် ရေကန်ရေ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ကိုယ်တိုင် ရေထဲတွင် အသက်ရှင်နိုင်စွမ်း မရှိဘဲ မျက်နှာပြင်ပေါ် မျောတက်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သူမ သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ရေနစ်ပြီး မေ့မြောသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ လုံးဝ မသေဆုံးသေးပေ။ အကယ်၍ ချက်ချင်း အရေးပေါ် ကယ်ဆယ်မှု ပြုလုပ်ပါက သူမ နိုးထလာနိုင်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ရေနစ်ချိန်က တိုတောင်းသေးပြီး ကယ်ဆယ်ရန် ဖြစ်နိုင်သေးသည်။

သို့သော် ဒါက ဖြစ်လာမည် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် အာဟုန်သည် ယခုအခါ အခြား အလောင်းများကဲ့သို့ပင် တစ္ဆေရေကန်က သူမ၏ နောက်ဆုံး အသက်ရှိုက်သံကို မျိုချသွားသည်အထိ ရေကန်ရေထဲတွင် တိတ်တဆိတ် စိမ်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်တွင် ရေနစ်သေဆုံးသင့်သော အာဟုန်သည် မမျှော်လင့်ဘဲ သူ၏ အသိစိတ် တဖြည်းဖြည်း ကြည်လင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သတိလစ်မေ့မြောခြင်းမှ နိုးထလာသည်။

မကြုံစဖူး ခံစားချက်တစ်ခု အာဟုန်၏ နှလုံးသားထဲ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ သူမ ရေအောက်တွင် အသက်ရှူနိုင်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အသက်ရှူခြင်း မဟုတ်ပေ။ ရေကန်ရေက အာဟုန်၏ ခန္ဓာကိုယ် မလှုပ်မယှက် ရှိနေသေးသော်လည်း သူမအပေါ် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိနိုင်တော့သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အာဟုန် အောင်မြင်စွာ ကယ်တင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ။

သို့သော် ဒါက ဆုတောင်း စတစ်ကာကြောင့်လား သို့မဟုတ် တစ္ဆေဗီရို၏ ကုန်သွယ်မှုကြောင့်လား မသိနိုင်သေးပေ။

တစ်ခုတည်း သေချာသည်မှာ တစ္ဆေရေကန်က ဒီအဖြစ်အပျက်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဆုတောင်းတွေ ဖြည့်ဆည်းပေးတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေ နိုင်သွားတာလား"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီရို ကြေမွသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လျိုစစ်ယွဲ့၏ အခြေအနေကို သူ မသိနိုင်သောကြောင့် ဆုတောင်းတစ္ဆေ နိုင်သွားသည်ဟု အလိုလို တွေးလိုက်သည်။

"ဆုတောင်း ပြည့်ခဲ့သည် ဖြစ်စေ မပြည့်ခဲ့သည် ဖြစ်စေ တစ်ဖက်က နိုင်သည် ဖြစ်စေ ရှုံးသည် ဖြစ်စေ။ ငါ လုပ်သင့်တာကိုပဲ ငါ လုပ်ခဲ့တာ။ အာဟုန်သာ နောက်ဆုံးမှာ အသက်ရှင်ရင် ကောင်းတာပေါ့။ မရှင်ရင်လည်း ငါ လုပ်ပေးနိုင်တာ ဘာမှ မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ အခု တစ်ခု သေချာသွားတာက တစ္ဆေဗီရိုရဲ့ ကျိန်စာက ငါ သုံးခဲ့တဲ့ သဘာဝလွန် တန်ပြန်ဟန်ချက် နည်းလမ်းကြောင့် ပျက်ပြယ်သွားလောက်ပြီ"

သူ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မရှုံးဟု ခံစားမိသည်။ တစ္ဆေဗီရို ကြေမွသွားခြင်းသည်လည်း ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ ယန်ကျန့်သည် ဒီဒုက္ခကို တစ်ခါတည်း အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းရန် နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ်က တစ္ဆေဗီရိုကို ချိုးဖျက်ရန် ထင်းခုတ်ဓားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူက တစ္ဆေဗီရိုနှင့် ကုန်သွယ်မှုများ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုလားပေ။

"ဟင်"

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေဗီရိုအပေါ် အာရုံစိုက်လွန်းနေခဲ့ပြီး ယခု ၎င်း ပျောက်ကွယ်သွားသော အခါ သူ တစ်ခုခုကို အနည်းငယ် ခံစားမိလိုက်သည်။

မျက်လုံးတစ်စုံက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် ချောင်းမြောင်း ကြည့်နေသည်ကို သူ ခပ်ရေးရေး သိရှိလိုက်ပုံရသည်။ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်ဖွယ် လားရာတစ်ခုဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက ရေကန်အောက်ခြေ အလယ်ဗဟိုမှ အနက်ရောင် ခေါင်းတလား ဖြစ်သည်။ ခေါင်းတလား၏ အဖုံးက အနည်းငယ် ဟနေပြီး အတွင်းဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ဖော်ပြနေသည်။

ခုနကပင် ထိုခေါင်းတလား အတွင်းမှ ထောင့်တစ်နေရာမှ ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှုသော အကြည့်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အလိုအလျောက် သတိပေးချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

All Chapters