← Chapters

ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသော ရေကန်

Vol. 75 Ch. 1111

ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားသော ရေကန်

Vol. 75 Ch. 1111

ရေကန်အောက်ခြေတွင် အနှောင့်အယှက် အဖြစ်ဆုံးအရာမှာ ယန်ကျန့် ပတ်လည်တွင် အဆက်မပြတ် ပေါ်ပေါက်နေသော တစ္ဆေဗီရို မဟုတ်ပေ။ ထင်ရှားသည်မှာ ထိုအနက်ရောင် ခေါင်းတလားသည် အန္တရာယ် အရှိဆုံး ဖြစ်တည်မှု ဖြစ်သည်။ ဟနေသော ခေါင်းတလားအဖုံး၏ ထောင့်စွန်းမှတစ်ဆင့် ယန်ကျန့်သည် သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသော အကြည့်တစ်ချက်ကိုပင် ခံစားမိနေသည်။

ဒါက အမြင်မှားမှု မဟုတ်ဘဲ ထိုအကြည့်သည် အစကတည်းက ရှိနေခဲ့သည်။ သူ ခံစားမိသည်မှာ မှားယွင်းခြင်း မရှိဘဲ ခေါင်းတလားထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုက သူ့ကို အမှန်တကယ် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေရင်းမြစ်က ဒီအနက်ရောင် ခေါင်းတလားထဲမှာ ရှိနေတယ်လို့ သံသယရှိတယ်"

ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အအေးဓာတ်နှင့် ထုံကျင်မှုတို့ တော်တော်များများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူ ယခု ပုံမှန်နီးပါး လှုပ်ရှားနိုင်ပြီဟု ခံစားမိနေသည်။

သို့သော် လောလောဆယ် ဒီလောက်သာ ဖြစ်၏။ သူ သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ပိုမို အသုံးမပြုနိုင်သေးပေ။ ဒါက ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရေကန်ရေကြောင့်လား သို့မဟုတ် သူကိုယ်တိုင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသလား သူ မသိချေ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ အခု အကန့်အသတ် ရှိနေသည်။

ဒီအကြောင်းကြောင့်ပင် ယန်ကျန့်သည် အနက်ရောင် ခေါင်းတလားဆီသို့ ချက်ချင်း မချဉ်းကပ်သေးဘဲ အာဟုန်ကို ကယ်တင်ရန် ဆုတောင်း စတစ်ကာနှင့် တစ္ဆေဗီရိုကို အသုံးချခဲ့သည်။

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ အခြေအနေနဲ့ ခေါင်းတလားထဲက တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား"

သူ ဒီအချိန်တွင် တွေဝေနေသည်။ စိတ်အတွင်းထဲတွင် သူ သိပ် ယုံကြည်မှု မရှိပေ။ သို့သော် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သည့် အခြေအနေအထိတော့ မဟုတ်သေးပဲ ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲတွင် အလောင်းကောင် သံချောင်းနှင့် ထင်းခုတ်ဓားတို့ ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သဘာဝလွန်က အကန့်အသတ် ရှိနေလျှင်ပင် သူက မည်သည့် သဘာဝလွန်စွမ်းအားကိုမဆို ဆန့်ကျင်ရန် အရင်းအနှီး ရှိနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ့ ခန္ဓာကိုယ်က ပြန် နာလန်ထူလာနေသလို ခံစားနေရတယ်။ ငါ ခဏလောက် ထပ် စောင့်သင့်လား။ ဒါမှမဟုတ် အခု လှုပ်ရှားဖို့ ကြိုးစားသင့်လား"

ယန်ကျန့်က သူ၏ လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ၏ အခြေအနေ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာနေသည်ကို သူ ခံစားမိနေ၏။ တစ္ဆေရေကန်၏ သူ၏ အပေါ်မှ လွှမ်းမိုးမှုသည် အဆက်မပြတ် အားနည်းလာနေသည်။

ယန်ကျန့်က ဒီပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် နေတတ်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။

ဒီအခြေအနေက ပုံမှန်မဟုတ်သည့်အရာနှင့် အနည်းငယ် ဆန့်ကျင်နေသည်။ လီကျွင်းနှင့် ချောင်ယန်တို့သည် ရေကန်ရေထဲတွင် စိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး မလှုပ်ရှားနိုင်ကြပေ။ သူလည်း တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ဖြစ်ရာ ယုတ္တိတန်သောအားဖြင့် သူလည်း သူတို့ကဲ့သို့ အဆုံးသတ်သင့်သည်။ သို့သော် သူက ခြွင်းချက်တစ်ခု ဖြစ်လာသည်။

ဒါက သေချာပေါက် မတော်တဆ မဟုတ်ပေ။ ဒါက စောစောက အနက်ရောင် လှေငယ်လေးပေါ်တွင် သူ့အပေါ် ဖြစ်ပွားခဲ့သော အခြေအနေနှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်မှု ရှိရမည်။

"ငါ အလျင်စလို မလုပ်သင့်ဘူး။ ငါ့ အခြေအနေက တိုးတက်လာနေမှတော့ ငါ ခဏလောက် ထပ် စောင့်သင့်တယ်။ တစ္ဆေက ငါ့အပေါ် လှုပ်ရှားမှု မပြုသေးဘူး။ ဒါက ငါ လောလောဆယ် ဘေးကင်းနေသေးတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီခေါင်းတလားက ရေကန်ရေထဲမှာ နစ်မြုပ်နေတာ ဒီလောက် ကြာနေပြီ။ ခဏလောက် ထပ် စောင့်လိုက်တာက ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး"

ချိန်ဆပြီးနောက် ယန်ကျန့်က လှုပ်ရှားမှု မပြုလုပ်မီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် ပိုမို လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် စောင့်ဆိုင်းရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးကတော့ ဟနေသော ခေါင်းတလား၏ ထောင့်စွန်းပေါ်တွင် စူးစိုက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် ယန်ကျန့်သည် ခေါင်းတလားအတွင်းမှ အရာက သူ့အတွက် ရင်းနှီးနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း တွေ့ရှိလာသည်။ ရှင်းမပြနိုင်သော ဆက်သွယ်မှုအချို့…….. ဒီခံစားချက်က အလွန် ထူးဆန်းလှ၏။ ထို့အပြင် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဒီခံစားချက်က ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။

သူက ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကို စူးစိုက်ကြည့်နေစဉ် ခေါင်းတလားအတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကလည်း သူ့ကို ပြန်လည် စူးစိုက်ကြည့်နေပုံရသည်။ ယန်ကျန့်က ဟနေသော ထောင့်စွန်းမှတစ်ဆင့် ခေါင်းတလားအတွင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း ခေါင်းတလားအတွင်းမှ ထို ထူးဆန်းသော အကြည့်ကို သူ ခံစားမိနေသည်။

သို့သော် သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူက အနက်ရောင် ခေါင်းတလားကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည် နာလန်ထူလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် တစ္ဆေရေကန်တစ်ခုလုံးသည် သတိမထားမိဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ် ပြောင်းလဲမှုအချို့ကို ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မမြင်ရသော ရေစီးကြောင်းများ ရေကန်ရေထဲ ပေါ်လာပုံရသည်။ ဒီရေစီးကြောင်းများက ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်ရေကို မွှေနှောက်လိုက်ပြီး ရေကန်ထဲ စိမ်နေသော အလောင်းများ ယိမ်းထိုးလာကာ မျောလွင့် စပြုလာစေသည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ သူတို့ မျောလွင့်သွားရာ လားရာသည် တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ယန်ကျန့်ဆီသို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် အလောင်းအားလုံးက ဒီလို ပြုမူနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ အများစုမှာ ရေထဲတွင် တိတ်တဆိတ် မျောပါနေပြီး မလှုပ်မယှက် ရှိနေကြသည်။ ဒီအခြေအနေ ဖြစ်ပွားလာခြင်းက ယန်ကျန့်သည် တစ္ဆေရေကန်တစ်ခုလုံး၏ လည်ပတ်မှုကို မသိစိတ်ဖြင့် သက်ရောက်မှု ရှိနေပြီး နှစ်ရှည်လများ တည်ရှိခဲ့သော ဟန်ချက်တစ်ခုကို ချိုးဖျက်နေကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်….

"ပလုံ"

ရေများ ကွဲထွက်သံ ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ရေကန်၏ နောက်ကျိနေသော အနက်ရှိုင်းဆုံးမှ ဖြူဖျော့သွားအောင် ရေစိမ်ခံထားရသော လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် အင်အားသုံး ထိုးထွက်လာသည်။ ရေများ လှိုင်းဂယက်ထသွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ် မျောပါနေသော စက္ကူလှေတစ်စင်း ယခု ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးနေသည်။

သို့သော် ထို ဖြူဖျော့သော လက်သည် အသက်ကယ်ကြိုးတစ်မျှင်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သကဲ့သို့ စက္ကူလှေကို တိတိကျကျ မလွဲမချော် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ စက္ကူလှေ ယိမ်းထိုးသွားသည်။ သို့သော် ထူးဆန်းသည်မှာ လှေငယ်လေးက နစ်မြုပ်မသွားပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် လျိုစန်း၏ ခေါင်း ရေထဲမှ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး ရေစိုရွှဲနေပြီး အချိန်အကြာကြီး နစ်မြုပ်နေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူက မျှော်လင့်ထားသလို လတ်ဆတ်သော လေကို အငမ်းမရ ရှူရှိုက်ခြင်း မရှိပေ။ သူမျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ မျက်လုံးထဲတွင် သက်သာရာ ရသွားသည့် အရိပ်အယောင်သာ ရှိနေသည်။

"တကယ်ပဲ။ ငါ ခန့်မှန်းထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီစက္ကူလှေက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးကနေ မျက်နှာပြင်ပေါ် မျောတက်လာနိုင်တာက တစ္ဆေရေကန်က ဒါကို မမျိုချနိုင်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေတယ်။ ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ် မျောနေတာက ဒီစက္ကူလှေက ရေပေါ် ပေါ်နိုင်စွမ်းကို အားကိုးနေတာ မဟုတ်ဘဲ ဖော်မပြနိုင်တဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုကို အားကိုးနေတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"ဒါက စက္ကူလှေတစ်စင်းလို ထင်ရပေမယ့် သယ်ဆောင်နိုင်မှု အရ ပြောရရင် ဒါက အနက်ရောင် သစ်သားလှေငယ်လေးကိုတောင် ကျော်လွန်သွားနိုင်တယ်"

လျိုစန်းက စက္ကူလှေကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူ ဘယ်လောက် အင်အားသုံး ကြိုးစားပါစေ ၎င်းကို ရေထဲသို့ မတွန်းချနိုင်ခဲ့ပေ။ ဒီစက္ကူလှေသည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး အလေးချိန်ကို သယ်ဆောင်ရန် လုံလောက်သည်ထက် ပိုနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူ ကယ်တင်ခံလိုက်ရပြီး ရေကန်အောက်ခြေသို့ နစ်မြုပ်မည့် ချက်ချင်း အန္တရာယ် မရှိတော့ပေ။ သို့သော် အခြေအနေက ဆိုးရွားနေဆဲဖြစ်ကာ လျိုစန်းက ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာရန် နည်းလမ်း ရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်သည်။ သူက ဒီရေကန်ပေါ်တွင် ထာဝရ မျောနေရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသလို ဒီထူးဆန်းသော နေရာတွင် နေထိုင်ရန်လည်း စိတ်ကူးမရှိပေ။

"ငါ ကမ်းစပ်ဆီ ကူးသွားဖို့ ကြိုးစားလို့ ရမလား"

လျိုစန်း အဝေးဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။ တစ္ဆေရေကန်က အဆုံးမရှိ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတွင် အဆုံးသတ် ရှိပြီး သူ့ထံမှ မဝေးလှပေ။ အကယ်၍ သူက စက္ကူလှေကို အားကိုးပြီး ခဏ မျောပါသွားလျှင် သူ ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိပြီး တစ္ဆေရေကန်မှ လွတ်မြောက်နိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

လျိုစန်း စတင် လှော်ခတ်လိုက်သည်။

စက္ကူလှေ၏ ရေပေါ် ပေါ်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုကာ သူက အလွယ်ဆုံး နည်းလမ်းဖြင့် ကမ်းစပ်သို့ ကူးခတ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်သည်။ ဒီနည်းလမ်းက သေချာပေါက် အလုပ်ဖြစ်မည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း ဒါက သူ ဒီအချိန်တွင် တွေးတောနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး အစီအစဉ် ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က ရေကန်ရေထဲတွင် စိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဒီအခြေအနေတွင် သူ၏ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက အကြီးအကျယ် နှောင့်ယှက် ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။ သူ၏ နည်းလမ်းများ ရှိလျှင်တောင် ၎င်းတို့ကို အကောင်အထည် မဖော်နိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် တစ္ဆေရေကန်တွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော ပြောင်းလဲမှုများက ပိုမို သိသာလာနေသည်။ တစ္ဆေရေကန် ကိုယ်တိုင်က ငြိမ်သက်နေသေးသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ကတော့ မတူညီတော့ပေ။

ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ အပြင်ဘက်……

ဖုန်းချွမ်းသည် လက်ရှိတွင် သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခုကို ဂေါ်ပြားဖြင့် ညှိနေသည်။ အကျင့်တစ်ခုအရ သူက အပြစ်မဲ့ သေဆုံးသွားသူ နှစ်ဦးအတွက် သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခု တည်ဆောက်ပေးခဲ့ပြီး နောင်တွင် ခွဲခြား သတ်မှတ်နိုင်ရန် ခြေရာအချို့ ချန်ထားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက လူသတ်သမား မဟုတ်ဘဲ အလောင်းကို မြှုပ်နှံခြင်းသည်လည်း သက်သေ ဖျောက်ဖျက်ရန် မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ အပြစ်ရှိသလို မခံစားရပေ။

"ဒါ မကောင်းဘူး"

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် ဆေးလိပ်သောက်နေခဲ့သော သူဌေးလျိုသည် မည်သူမျှ မသိလိုက်မီ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ သူ အဝေးဆီသို့ နက်ရှိုင်းစွာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဘာ မကောင်းတာလဲ"

ဖုန်းချွမ်းက သူ၏ အကြည့်နောက် လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် မြစ်တစ်စင်း ရှိနေပြီး ကျုံးကျိုးမြို့ဆီသို့ ရှည်လျားစွာ ဆန့်တန်းနေသည်။ ညအချိန် ဖြစ်သော်လည်း သူ အဝေးမှ မြို့ ရှုခင်းကို ခပ်ရေးရေး မြင်နိုင်သည်။

"အဲ့ဒီအရာ ပြန်လာပြီ"

သူဌေးလျိုက လေးနက်စွာ ပြောသည်။

ဖုန်းချွမ်းတွင် တစ္ဆေမျက်လုံးများ မပိုင်ဆိုင်ဘဲ အဝေးမှ အခြေအနေကို မလေ့လာနိုင်ပေ။ သူ ဆက်လက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း တကယ် ဘာကို ပြောနေတာလဲ"

"တစ္ဆေရေကန် ဒါ မင်းတို့ ရည်ညွှန်းခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီ တစ္ဆေရေကန်ပဲ။ ဒါ လွတ်မြောက်သွားပြီ။ ပေါ်လာတော့မယ်"

သူဌေးလျိုက တစ်ခုခုကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ဆီသို့ ချက်ချင်း စတင် ပြေးလွှားသွားသည်။

"အဲ့ဒီ တစ္ဆေရေကန်သာ ပေါ်ထွက်လာရင် ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ သေချာပေါက် ရေလွှမ်းမိုးခံရလိမ့်မယ် ငါ ပြင်ဆင်ဖို့ အမြန် သွားရမယ်"

သူ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားသည်။

အလျင်လိုသော ခြေသံများသာ ပဲ့တင်ထပ်ကျန်ရစ်ပြီး မကြာမီ သူ၏ ပုံရိပ် အနက်ရောင် ညအမှောင်ထဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထပ်မံ မမြင်ရတော့ပေ။

"တစ္ဆေရေကန် လွတ်မြောက်သွားပြီ ဟုတ်လား။ ပေါ်လာတော့မယ် ဟုတ်လား"

ဖုန်းချွမ်းက မမိုက်မဲပေ။ သူ တစ်ခုခုကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ယခင် လားရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်။ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထူထပ်သော မြူများ စတင် ဆိုင်းတက်လာပြီး ဖုန်းချွမ်းသည် တစ္ဆေရေကန် ပေါ်လာမည်ဟု ယူဆရသော လားရာဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။ ယန်ကျန့် လီကျွင်းနှင့် အခြားသူများ လုပ်ခဲ့သော တစ်စုံတစ်ခုက အထူး ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို နှိုးဆွလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ သွားကြည့်ရမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားတစ်ဖက်တွင်။

သူဌေးလျိုသည် ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။ သို့သော် သူက မုတ်ပေါက်အဟောင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ရပ်ကွက်ဟောင်းထဲသို့ မဝင်မီမှာပင် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

သူ့ကို တားဆီးနေသူမှာ ဘိုးဘွားစင်စစ် နတ်ကွန်းကို စောင့်ကြပ်နေသော အဘိုးအို ဖြစ်သည်။ တဖျတ်ဖျတ် တောက်နေသော ဆီမီးအိမ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ ဖြူဖျော့သော မျက်လုံးက မအီမသာ ရွေ့လျားနေသည်။ အပြာရောင်ကျောက်တုံး လမ်းမအဟောင်း၏ အလယ်တွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

"တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ"

သူဌေးလျိုလည်း ဆီမီးအိမ်တစ်လုံး ကိုင်ဆောင်ထားပြီး တဲ့တိုး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သိတယ် တခြားသူတွေကို စောင့်ရအောင်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောသည်။ သူ အပြင်ဘက်မှ အခြေအနေကို ကြိုတင် သိရှိနေပြီးသား ဖြစ်ပုံရသည်။

မကြာမီ။ ရှေးဟောင်းမြို့ အနီးမှ လမ်းကြားတစ်ခုမှ အသက် ငါးဆယ်ခန့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူမက အတော်လေး အိုမင်းပုံရပြီး သူမ၏ အဝတ်အစား ပုံစံက ခေတ်နောက်ကျနေသည်။ ခေတ်မီ လူ့အဖွဲ့အစည်းနှင့် အနည်းငယ် အံမဝင်သကဲ့သို့ ထင်ရပြီး သူမလည်း ဆီမီးအိမ်တစ်လုံး ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

"အပြင်က လူတွေကို လျှောက်ရှုပ်ခွင့် ပေးလိုက်တာ ပြဿနာတွေ တက်ကုန်ပြီ။ သူတို့ အဲ့ဒီလူတွေကို အစောကြီးကတည်းက မြစ်ထဲ နစ်မြှုပ်ပစ်ခဲ့သင့်တယ်။ ပြဿနာတွေက မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျ ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက နှစ်အနည်းငယ်လောက် အချိန်ဆွဲထားနိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်လား။ အခု ငါ ထွက်လာမှတော့ အိမ်မှာ အဝတ်တွေ ဘယ်သူ လျှော်တော့မလဲ"

အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံက ကျယ်ဝန်းရုံတင် မကဘဲ ဆိုးဝါးလှသည်။

"အပြင်ဘက်က တစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်မှ ထိတွေ့လို့ မရဘူး ဒါ စည်းမျဉ်းပဲ"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ညင်သာစွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံ ပေါ်သည်။

"အရင် မျိုးဆက်တွေ အကုန် သေကုန်ပြီ။ ဒီလို စုတ်ပြတ်နေတဲ့ စည်းမျဉ်းကို ဘာအတွက် ဆက် ထိန်းသိမ်းထားသေးလဲ"

အမျိုးသမီးက မထီမဲ့မြင် ပြုံးလိုက်သည်။

"စည်းမျဉ်းတွေက စည်းမျဉ်းတွေပဲ။ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့က လိုက်နာကျင့်သုံးလို့ အသက်ရှင် ကျန်ရစ်နေတာ။ စည်းမျဉ်းတွေ မရှိရင် ထိုက်ဖိန်မြို့ ဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ရှေ့ဆက် မပြောတော့ဘဲ ခက်ထန်သော မျက်နှာထားဖြင့်သာ နေလိုက်သည်။

"ငါတို့ သုံးယောက်တည်းလား"

သူဌေးလျိုက ဒီအချိန်တွင် စကားလမ်းကြောင်း လွှဲမေးလိုက်သည်။

"တစ်ယောက် ကျန်သေးတယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ပြောသည်။

သူ၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် မျက်နှာ အသွင်အပြင် မရှိသော အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားတစ်ဦးက သူတို့၏ နောက်မှ အပြာရောင်ကျောက်တုံး လမ်းမပေါ်တွင် ထူးဆန်းစွာ ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ လားရာဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာသည်။ သူ စကား မပြောနိုင်ပေ။ လက်ဟန်ခြေဟန် အသုံးပြု၍သာ စကားလုံး အနည်းငယ် ရေးပြသည်။

"ငါ ရောက်ပြီ"

"လူလေးယောက် စုဖို့ တစ်နေ့တစ်ဝက် ကြာတယ်။ ဆယ့်ငါးနှစ် အရင်ကဆို ကြုံရာကျပန်း ခေါ်လိုက်တာနဲ့ နှစ်ဒါဇင်လောက် ထွက်လာနိုင်တယ်။ တကယ်ပဲ မြို့ထဲက ယောက်ျားတွေ အကုန် သေကုန်ပြီ။ ငါ အစကတည်းက ဒီနေရာကလူကို လက်မထပ်ခဲ့သင့်ဘူး။ အခုတော့ ငါ မုဆိုးမ ဖြစ်ပြီး ပိတ်မိနေပြီ"

အမျိုးသမီး၏ လေသံက ဆိုးဝါးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"သွားကြမယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အဆင့်အတန်းက ထူးခြားပုံရပြီး ဆုံးဖြတ်ချက်ချခွင့် အာဏာ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူ စကားပြောလိုက်သည်နှင့် အမျိုးသမီးက မလိုလားသော်လည်း တိတ်တဆိတ် နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

လေးယောက်သား လားရာတစ်ခုတည်းသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

သူတို့သည် ကျုံးကျိုးမြို့ လားရာဘက်သို့ ဦးတည်နေကြသည်။ တစ္ဆေရေကန်က လက်တွေ့လောကနှင့် ကိုက်ညီနေသော နေရာဖြစ်ပြီး မူလက ထိုနေရာတွင် ဘာမှ မရှိပေ။ မြက်ရိုင်းများပင် မပေါက်သော လွင်တီးခေါင်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဝေဝါး အေးစက်သော ရေကန်တစ်ခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ထင်ရှား ပေါ်ပေါက်လာနေသည်။ ပိုမို ရှင်းလင်းလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သည်ပင် စိုစွတ်လာသည်။

All Chapters