ဒုတိယမြောက် ခရီးစဉ်

အေးစက်သော ရေကန်ရေသည် ယန်ကျန့်အတွက် အတားအဆီးတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။

ဒီရေထုအတွင်း၌ ယန်ကျန့်သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် တစ္ဆေနယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူ လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီး ရေကန်ရေအတွင်း မည်သည့်နေရာကိုမဆို သွားလာနိုင်၏။

တစ္ဆေရေကန်မှ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရပြီးနောက် ဒီရေကန်ရေကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်သွားသည်။ ယခင်ကလို ရေကန်အတွင်း၌ ရွေ့လျားရန် မနည်း ကြိုးစားရပြီး ယခုကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ မသွားလာနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး မဟုတ်တော့ပေ။

ထင်ရှားသည်မှာ ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေရေကန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းသည် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေလောက် မကြီးမားခဲ့ပေ။ ရေထုနှစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားသည်နှင့် ယန်ကျန့်သည် ပဟေဠိ အပိုင်းအစတစ်ခုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများ၏ ဖမ်းဆီး ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

ထို့ကြောင့် ဒီသဘာဝလွန်စွမ်းရည်ကို ခိုးယူပြီးနောက် အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ သူ၏ ပဟေဠိ အပိုင်းအစ မထိခိုက်စေရန် တစ္ဆေရေကန်နှင့် ဝေးဝေး နေရန် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ ယန်ကျန့်သည် ပထမဆုံး မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လူတချို့ကို ရှာပြီး သူတို့ကို အရင် ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"

ဒါက ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲမှ တစ်ခုတည်းသော အတွေး ဖြစ်သည်။

သူ ပိုင်ဆိုင်သော တစ္ဆေရေကန်၏ အစိတ်အပိုင်းအတွင်း သူ ရှာဖွေလိုက်သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံးများ၏ အကြည့်အောက်တွင် ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။ ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တစ္ဆေများကိုပင် ရေနစ်စေနိုင်သော ဒီရေကန်သည် သူ့ကို သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တော့။ ထို့ကြောင့် ယန်ကျန့်သည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ဦးကို လျင်မြန်စွာ ပစ်မှတ်ထား လိုက်သည်။

ချောင်ယန်

ကံတရားက သူ့ဘက် ပါလိုက်ပုံရသည်။ စောစောက ရေကန်ရေ ကွဲထွက်သွားစဉ် ချောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေကန်၏ ဒီအစိတ်အပိုင်းထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံခဲ့ရသည်။

ချောင်ယန် တစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ဘေးတွင် ထူးဆန်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေအချို့လည်း ရှိနေသည်။ ဒီတစ္ဆေများမှာ ရေကန်ရေထဲ နစ်မြုပ်နေသဖြင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ကြပေ။ သို့သော် ရေကန်၏ ဖိနှိပ်မှုမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် သူတို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် နိုးထလာမည်ကို ယန်ကျန့် သိနေသည်။

ချောင်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရေကန်ရေထဲတွင် အချိန်အကြာကြီး စိမ်နေခဲ့သော်လည်း ဖူးယောင်ခြင်း ပုပ်ဆွေးခြင်း မရှိဘဲ မပျက်မစီး ရှိနေသည်။ အရေးကြီးဆုံးမှာ ချောင်ယန် မသေဆုံးသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ချောင်ယန်၏ မျက်လုံးများ ပွင့်နေသည်။ သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာသော ယန်ကျန့်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"တစ္ဆေရေကန်ထဲက ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေကို လောလောဆယ် ကိုင်တွယ်လို့ မရသေးဘူး။ ငါ မင်းကို ဒီကနေ အရင် ကယ်ထုတ်မယ်"

ယန်ကျန့်က ချောင်ယန်၏ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေကန်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ကူးခတ်တက်သွားသည်။ ချောင်ယန်က စကား မပြောနိုင်ဘဲ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

အပေါ်သို့ တက်နေစဉ် ယန်ကျန့်က အခြားသူများကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေသည်။

မကြာမီ ဒုတိယမြောက် လူတစ်ယောက် သူ၏ မျက်စိရှေ့ ပေါ်လာသည်။ ဒါက အာဟုန် ဖြစ်သည်။

အာဟုန်သည် ရေထဲတွင် မျောနေပြီး တက်လာခြင်း နစ်မြုပ်သွားခြင်း မရှိပဲ သူမလည်း မျက်လုံးများ ဖွင့်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လေ့လာနေသည်။ သို့သော် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ထိုမျှသာ ဖြစ်ပြီး တစ္ဆေရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် သူမ မလှုပ်ရှားနိုင်ပေ။ သို့သော် သူမ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

အာဟုန် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခြင်းသည် ယန်ကျန့်က ဆုတောင်း စတစ်ကာတစ်ရွက်ပေါ်တွင် ဆုတောင်းတစ်ခု ရေးသားပြီး ၎င်းကို တစ္ဆေဗီရိုထဲ ထည့်သွင်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းက သဘာဝလွန် ပဋိပက္ခတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော်လည်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိခဲ့သည်။ ယခုအချိန်မှစ၍ အာဟုန် ရေနစ်သေဆုံးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ပြုတ်ကျလျှင်ပင် အာဟုန် အသက်ရှင်လိမ့်မည်။

ဒီဆုတောင်းက အစွမ်းထက်ပုံရသော်လည်း တစ္ဆေဆရာတစ်ဦး ရေနစ်သေဆုံးနိုင်ခြေ အလွန် နည်းပါးသည်ကို ထည့်သွင်း စဉ်းစားလျှင် ဒါက တကယ်တော့ အတော်လေး ဖြုန်းတီးရာ ကျသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဆုတောင်းတစ်ခု ဖြုန်းတီးလိုက်ရသည့်အတွက် နောင်တ မရခဲ့ပေ။ ဆုတောင်း စတစ်ကာသည် အရေးပေါ် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ရည်ရွယ်ထားပြီး အာဟုန်ကို ကယ်တင်ခြင်းက ၎င်း၏ အသုံးပြုမှုကို တရားမျှတစေသည်။ ထို့အပြင် ဆုတောင်း စတစ်ကာများကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကျောက်ရှောင်ယာက သူ၏ လက်ဝယ်တွင် ရှိနေသည်။ လိုအပ်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် ထပ်မံ ရယူရန် ပြဿနာ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

"အာဟုန် ငါ မင်းကို တစ္ဆေရေကန်ထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားမယ်"

ယန်ကျန့်က အာဟုန်ကို သူနှင့်အတူ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သို့သော် ထပ်မံ ရှာဖွေပြီးနောက် သူ ကျန်ရှိနေသော လီကျွင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။

အမှန်တကယ်ပင် ယန်ကျန့်၏ ကံက လူသုံးယောက်လုံး သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှ ရေကန်ရေထဲတွင် ရှိနေလောက်အောင် မကောင်းခဲ့ပေ။ လီကျွင်း၏ လူ့အရေပြားသည် ဒီနေရာတွင် ရှာမတွေ့နိုင်သဖြင့် တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်မှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။

"လီကျွင်းရဲ့ အခြေအနေကို ငါ နောက်မှ စဉ်းစားမယ်။ တစ်ကြိမ်လျှင် လူတစ်ယောက် ကယ်တင်နိုင်တာကလည်း အောင်မြင်မှုတစ်ခုပဲ"

ယန်ကျန့်သည် ဒီအခြေအနေကြားထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ မမေ့လျော့ခဲ့ပေ။ သူက ချောင်ယန်နှင့် အာဟုန်ကို ရေကန်ရေထဲမှ ပထမဆုံး ခေါ်ထုတ်သွားသည်။ သူတို့ကို ကယ်တင်ပြီးမှ သူ လီကျွင်း၏ အခြေအနေကို စဉ်းစားမည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သေမင်းတမန်ဆန်စွာ ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် စက္ကူလှေငယ်လေးတစ်စင်း ညင်သာစွာ လှုပ်ခတ်လာသည်။ ရေကို လှော်ခတ်နေသည့် အသံနှင့်အတူ လိုက်ပါလာသည်။

လျိုစန်း ဖြစ်သည်။ သူ ရေကူးနေရင်း အနီးဆုံး ကမ်းစပ်ဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။ ဒီအရိုးရှင်းဆုံး နည်းလမ်းကို အသုံးပြုပြီး တစ္ဆေရေကန်မှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေ၏။

သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် တစ္ဆေရေကန်၌ ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ ရေများ လှုပ်ခတ်လာသည်နှင့် ငြိမ်သက်နေသော ရေကန်မျက်နှာပြင်သည် ထူးဆန်းစွာ နှစ်ခြမ်း ကွဲသွားသည်။ ထိုအကွဲအပြဲက ပြန်လည် မပေါင်းစပ်နိုင်ဘဲ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု တွန်းကန်နေသကဲ့သို့ အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အက်ကွဲကြောင်းက ရေကန်၏ အောက်ခြေအထိ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားပြီး ဟာလာဟင်းလင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ရေကန်ရေကို နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားစေလောက်အောင် တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ"

လျိုစန်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု သူ ပို၍ ပို၍ ခံစားလာရပြီး သူ့ကို ပိုမို လျင်မြန်စွာ ကူးခတ်စေသည်။ သို့တိုင် သူ လမ်းကြောင်း မှားယွင်း ရွေးချယ်မိပုံရသည်။

လျိုစန်း၏ လက်ရှိ နေရာသည် တစ္ဆေရေကန်၏ ရေပြင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး သူက ပိုမို နက်ရှိုင်းရာသို့ ရွေ့လျားနေမိသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်တော့ ယန်ကျန့် ထိန်းချုပ်ထားသော ရေကန်ရေမှ ကူးခတ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ ဒါကို သတိမမူမိခဲ့ပေ။ ဒါက သူ၏ ကံဆိုးမှုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျိုစန်း ကမ်းစပ်သို့ အသည်းအသန် ကူးခတ်နေစဉ် ရုတ်တရက် အဝေးဆီတွင် လှေငယ်တစ်စင်း ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ် ပေါ်လာသည်။ ဘယ်အချိန် ဘယ်လို ရောက်ရှိလာမှန်း သူ မသိလိုက်ပေ။ ဒီလှေငယ်လေးသည် ယခင်က ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သော အနက်ရောင် လှေနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီနေသည်။ အနက်ရောင် လှေသည် မသိနိုင်သော အကြောင်းရင်းများကြောင့် ရေကန်၏ ဒီအပိုင်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ လျိုစန်းကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ ထိုအနက်ရောင် လှေပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ပုံရိပ် လေးခု ရပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ ပိုမို နီးကပ်လာသည်နှင့် လှေငယ်လေးပေါ်မှ ပုံရိပ်များကို သူ တဖြည်းဖြည်း ခွဲခြား သိမြင်လာသည်။ အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသူမှာ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အနည်းငယ် ခါးကိုင်းနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူ့ကို အဘိုးအိုဟု ခေါ်ဆိုခြင်းက အနည်းငယ် မတိကျနိုင်ပေ။ သူက အသက် ငါးဆယ်ကျော်ရုံမျှသာ ရှိပြီး ခြောက်ဆယ် မပြည့်သေးဘဲ အနည်းငယ် အိုမင်းပုံ ပေါ်ရုံသာ ရှိသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် အတော်လေး မထင်မရှား ဖြစ်သော အသက်တူရွယ်တူ အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူတို့အပြင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် မျက်နှာ အသွင်အပြင် တစ်စုံတစ်ရာ မရှိသော အရပ်ရှည်ရှည် အမျိုးသားတစ်ဦးလည်း ပါဝင်သည်။

"ဒါ နေ့ခင်းဘက်က ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲက နတ်ကွန်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ လူပဲ"

လျိုစန်းက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော လူကို မှတ်မိလိုက်ပြီး ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

လှေငယ်လေးသည် အလွန် လေးလံနေပြီး မည်သည့် အချိန်မဆို မှောက်သွားနိုင်သကဲ့သို့ ယိမ်းထိုးနေသည်။ ဒီအခြေအနေက လှေသည် မည်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေကိုမျှ မသယ်ဆောင်ဘဲနှင့်ပင် ၎င်း၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။ လူလေးယောက် ပေါင်းထည့်လိုက်ခြင်းက ၎င်းကို နစ်မြုပ်သွားစေရန် နီးပါး လုံလောက်နေသည်။

"လှေက ငါ့ဆီ လာနေတယ်"

လျိုစန်း၏ မျက်နှာအမူအရာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အနက်ရောင် လှေငယ်လေးသည် သူ့ထံ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာနေသည်။

လျင်မြန်စွာပင် လှေက လျိုစန်း၏ ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ ဒီ လူလေးဦးသည် လှေကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း ရှိပုံရသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်း၏ လားရာကို ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"မင်းတို့ ထပ်လာပြန်ပြီ"

လျိုစန်း၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်နေသည်။ သူ အေးစက်သော ရေကန်ရေထဲတွင် စိမ်နေရသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကို လှေပေါ်မှ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုထံမှ ခေါင်းမာစွာ မခွာဘဲ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းတို့ လူတွေက အသိဉာဏ် မရှိဘဲ မဆင်မခြင် လုပ်ကြတယ်။ ဒီ ကြီးမားတဲ့ ဘေးဒုက္ခကို ဖြစ်စေခဲ့တယ်။ အခု ငါတို့ ဝင်ပြီး ပြင်ဆင်ရတော့မှာပဲ။ ငါတို့သာ ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရင် ငါတို့ နေတဲ့ နေရာအားလုံး ဒီရေကန်ရေနဲ့ နစ်မြုပ်သွားလိမ့်မယ်"

အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ ကျယ်ဝန်းသော အသံက ရွံရှာမုန်းတီးမှု အငွေ့အသက်ကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဒါဆို ဒါ တစ္ဆေလမ်းမပေါ်က စက္ကူဆိုင်က ဝယ်လာတဲ့ စက္ကူလှေတွေ တကယ် ဟုတ်နေတာပဲ။ သူတို့ ရေပေါ် မျောနိုင်တာ မဆန်းတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက သူတို့ အသုံးပြုပုံ မှားနေတယ်။ သူတို့သာ မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးပြုခဲ့ရင် ရေကန်ရေထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး"

သူဌေးလျိုက အရောင်စုံ စက္ကူလှေများကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ခေါင်းခါလျက် ပြောသည်။ လျိုစန်း စက္ကူလှေများကို အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းမှာ မှားယွင်းနေပုံရသည်။

မျက်နှာမဲ့လူက စကား မပြောနိုင်ဘဲ ရလဒ်တစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေပုံဖြင့် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။

"ဒါဆို စက္ကူလှေကို ယူလိုက်။ ပြီးတော့ ဒီကောင့်ကို ရေကန်အောက်ခြေအထိ နစ်မြုပ်သွားခွင့် ပေးလိုက်။ ပြီးရင် ဒီနေရာက အရာအားလုံးကို ပုံမှန် ပြန်ဖြစ်သွားအောင် လုပ်လိုက်။ အားလုံး အဆင်ပြေသွားရင် ငါ အဝတ်နည်းနည်း ထပ် လျှော်ဖို့ အိမ်ပြန်ချိန် မှီသေးတယ်"

အမျိုးသမီးက ပြောသည်။ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှဖြင့် သူတို့က လျိုစန်းကို သေဒဏ် စီရင်ချက် ချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုသည် မှိန်ဖျော့သော မီးအိမ်တစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြူဖွေးသော မျက်လုံးက ရေပေါ်တွင် မျောနေသော လျိုစန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ တွေးတော ဆင်ခြင်နေပုံရသည်။

"ငါ သဘောပေါက်ပြီ။ မင်းတို့အားလုံးက ယခင် မျိုးဆက်က တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေပဲ။ ငါက တစ်ယောက်တည်း ရှိတယ် ထင်နေတာ။ တကယ်တော့ ဒီရှေးဟောင်းမြို့ထဲမှာ လေးယောက်တောင် ပုန်းကွယ်နေတာကိုး"

လျိုစန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ မလှုပ်ရှားခင် သေသေချာချာ စဉ်းစားတာ ကောင်းလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ ငါ့ကို သတ်လိုက်ရင် ဌာနချုပ်က မင်းတို့ကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ အထူး နည်းလမ်းတချို့ သုံးရင်တောင်မှ မင်းတို့ အားလုံးကို ဖြေရှင်းလိမ့်မယ်"

ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနှင့် သူသာ အပြင်လူများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရလျှင် ဌာနချုပ်သည် လက်စားချေရန် အင်အားအားလုံးကို သေချာပေါက် စုစည်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ဒီအချိန်တွင် မိမိတို့ အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို တွေ့ရှိရသဖြင့် လျိုစန်းသည် သူတို့ကို ခြိမ်းခြောက်ရန် အဆက်အသွယ်အချို့ကို အသုံးပြုခဲ့ရသည်။

"ဒီနေရာမှာ သေသွားရင် မင်း ဘယ်လို သေသွားလဲ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက ငါတို့ကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်ရဲသေးတယ်။ ငါတို့ တကယ် တန်ပြန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရင် ဒုက္ခရောက်မှာက မင်းတို့ နောက်မျိုးဆက်တွေပဲ"

အမျိုးသမီးက မထီမဲ့မြင် ပြုံးသည်။

"ထိုက်ဖိန်မြို့မှာ သူ့ စည်းမျဉ်းတွေ ရှိတယ်။ ငါတို့က ယခင် မျိုးဆက်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ထိန်းသိမ်းနေခဲ့တာ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖျက်လို့ ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မျိုးဆက်က မဟုတ်ဘူး ငါတို့ အရင်က ကတိပေးခဲ့ပြီးသား။ ငါတို့ အခုခေတ် လူငယ် မျိုးဆက်ကို တကယ် မသတ်သင့်ဘူး ဒီသတင်းသာ ပေါက်ကြားသွားရင် ဒါ ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်လိမ့်မယ်"

သို့သော် သူဌေးလျိုက ကြားဝင် ဖျန်ဖြေသူအဖြစ် ဝင်ရောက်လာသည်။

"ငါတို့ ဒီအရာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်း ရှာသင့်တယ် သူ့ကိုတော့ ငါတို့ ဝင်မစွက်ဖက်သင့်ဘူး မေးမြန်းစုံစမ်းတာလည်း မလုပ်သင့်ဘူး မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ"

စကားပြောပြီးနောက် သူဌေးလျိုက မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူက စည်းမျဉ်းများကို အလိုက်နာဆုံးသူ ဖြစ်သည်။

"စက္ကူလှေကို ယူသွားလိုက်။ ကျန်တာ ထားခဲ့"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက မျက်နှာသေဖြင့် လျင်မြန်စွာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ဒါ ဒီလိုပဲ ဖြစ်သင့်တယ်"

အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်သည်။ စက္ကူလှေကို ယူသွားခြင်းသည် လျိုစန်းကို ရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားရန် သွယ်ဝိုက်သောအားဖြင့် ခွင့်ပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ မျှော်လင့်ချက်ကို သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်းဖြင့် ယူဆောင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ့ကို တိုက်ရိုက် မသတ်ဖြတ်သော်လည်း စည်းမျဉ်းများ မချိုးဖောက်ခဲ့သော်လည်း အခြေခံအားဖြင့်တော့ ချိုးဖောက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

လျင်မြန်စွာပင် အမျိုးသမီးက ခါးကုန်းလိုက်ပြီး စက္ကူလှေကို ဖမ်းဆွဲကာ လျိုစန်း၏ လက်ထဲမှ လုယူလိုက်သည်။ တစ္ဆေရေကန်၏ သက်ရောက်မှု ခံနေရသဖြင့် လျိုစန်း မခုခံနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ ခုခံခဲ့လျှင်တောင်မှ ဒီ မျိုးဆက်ဟောင်း တစ္ဆေဆရာ လေးယောက်ကို သူ တိုက်ခိုက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ငါ မင်းတို့အားလုံးကို မှတ်ထားလိုက်ပြီ"

လျိုစန်းက လှေပေါ်မှ လူများကို အထူးသဖြင့် အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်နေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုကို စူးစိုက် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ မျှော်လင့်ချက် ငြိမ်းသွားပြီး သူ၏ ပုံရိပ် လျင်မြန်စွာ ရေကန်ရေထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် နစ်မြုပ်သွားသည်။

"ဟူး"

သူဌေးလျိုက ကူကယ်ရာမဲ့ သက်ပြင်းချသည်။

"ဒါ မလုပ်သင့်ဘူး"

"သူ နေ့ခင်းဘက်က နတ်ကွန်းထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့တယ်။ သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်တာ ကောင်းတယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ပြောသည်။

"ဒါ ငါတို့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုရဲ့ အစ ဖြစ်နိုင်တယ်"

သူဌေးလျိုက အနည်းငယ် ခေါင်းခါသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ လှေပေါ် ရောက်နှင့်နေပြီ"

"လူတိုင်း သေကုန်ပြီ။ မင်း ဘာကို စိတ်ပူနေတာလဲ"

အမျိုးသမီးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ စကားဆုံးသည်နှင့် ရုတ်တရက်

"ပလုံ"

ရေများ ကွဲထွက်သံတစ်ခု မနီးမဝေးမှ ရေကန်မျက်နှာပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူအနည်းငယ် မမျှော်လင့်ဘဲ ရေကန်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦး၏ အမူအကျင့်က အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။ ထိုလူ အားလုံးသည် တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ ဆက်လက် တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ တစ်ကိုယ်လုံး ရေစိုရွှဲနေသည်။ သို့သော် ရေစွန်းများက သက်ရှိ သတ္တဝါများကဲ့သို့ သူ့ထံမှ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားပြီး သူ့အပေါ်တွင် ခြေရာခံမျှ မကျန်ရစ်စေခဲ့ပေ။

နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် ဝေ့ဝဲသွားသည်။ သူ၏ နီရဲ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများက ဒီဘက်သို့ ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ အရင်က အဲ့ဒီလူရဲ့ အဖော်ပဲ"

သူဌေးလျို အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဒီအချိန်တွင် ယန်ကျန့်သည် ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး နစ်မြုပ်သွားခြင်း မရှိသလို ရေကန်ရေ၏ သက်ရောက်ခြင်းကိုလည်း မခံရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။