မျိုးဆက်ဟောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ယန်ကျန့်သည် ဒီအချိန်တွင် ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ အေးစက်သော ရေကန်ရေက သူ့ကို မမျိုချပေ။ ထိုအစား ၎င်းက မြေပြင် ခိုင်ခိုင်ပေါ် လျှောက်လှမ်းနေရသကဲ့သို့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် ပေးထားသည်။

သို့သော် ဒါက သူ့တစ်ယောက်တည်းအတွက်သာ အကန့်အသတ် ဖြစ်သည်။

သူ ရေကန်ထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သော အာဟုန်နှင့် ချောင်ယန်တို့သည် မရပ်တည်နိုင်ကြသေးပေ။ ယန်ကျန့်သာ လက်လွှတ်လိုက်လျှင် သူတို့ ရေကန်ရေထဲသို့ ပြန်လည် နစ်မြုပ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။ ဒီအခြေအနေက သဘာဝလွန် လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူက ဒီတစ္ဆေရေကန်ကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လျှင်ပင် ဒီ ထူးခြားချက်ကို သူ မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

"အဟွတ် အဟွတ်"

အာဟုန် ပြင်းထန်စွာ ချောင်းဆိုးလာပြီးနောက် အဆက်မပြတ် အန်ထုတ်သည်။ သူ၏ အစာအိမ်ထဲမှ အေးစက်သော ရေကန်ရေများကို ထုတ်ပစ်နေ၏။

"ငါ့ကို ရေကန်ထဲကနေ ဆွဲတင်လိုက်တဲ့သူက မင်း ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး ယန်ကျန့်"

ချောင်ယန်သည် ရေကန်၏ လွှမ်းမိုးမှုမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် သူ၏ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းနှင့် အသိစိတ်ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် ရရှိသွားသည်။ သို့သော် သူက အမြဲတမ်း သတိရှိနေခဲ့သည်။ သူက တစ္ဆေရေကန်ထဲတွင် စွမ်းအားမဲ့နေခဲ့ပြီး အချိန်အကြာကြီး ရေထဲ စိမ်နေရသည်ကို အတင်းအကျပ် ကြည့်ရှုနေခဲ့ရသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ အချိန်က သိပ်မကြာလိုက်ပေ။ မဟုတ်လျှင် သူ ဆက်လက် တောင့်ခံထားနိုင်ပါ့မလားဟု ချောင်ယန်လည်း သံသယဝင်မိသည်။

"ကျေးဇူးတင်စကားကို နောက်မှ ပြော အခြေအနေသစ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီ။ လျိုစန်း အထုတ်ခံလိုက်ရပုံပဲ။ သူ တစ္ဆေရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားတာ ငါ ခုနက မြင်လိုက်တယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာက ခံစားချက် ကင်းမဲ့နေသည်။ သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက အဝေးမှ အနက်ရောင် လှေကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ လှေပေါ်မှ လူလေးယောက်လုံးသည် သဘာဝအတိုင်း သူ၏ အမြင်အာရုံထဲ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိနေသည်။

သူ အနည်းငယ် ခွဲခြား သတ်မှတ်လိုက်သည်။

သူတို့ကို ဦးဆောင်နေသော မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုသည် လျိုစန်း ပြောခဲ့သော ဘိုးဘွားစင်စစ် နတ်ကွန်းကို စောင့်ကြပ်သည့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ် ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်သင့်သည်။ လျိုစန်းက ဒီလူ၏ လက္ခဏာများကို အရင်က ဖော်ပြခဲ့ဖူးသည်။ မျက်နှာမဲ့လူကိုတော့ ယန်ကျန့် တစ္ဆေလမ်းမပေါ်တွင် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး အကျဉ်းချုံး စကားပြောခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် အမျိုးသမီးနှင့် အခြား အမျိုးသားကိုတော့ သူ မသိပေ။ သူ မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းမိပါက သူတို့သည်လည်း ရှေးဟောင်းမြို့မှ ဖြစ်သင့်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် အမည်မသိ တစ္ဆေဆရာ အချို့ ပုန်းကွယ်နေသေးသည်။

ယန်ကျန့်က သူတို့ကို အကဲဖြတ်နေစဉ် လှေပေါ်မှ လေးယောက်ကလည်း သူ့ကို အကဲဖြတ်နေပုံရသည်။

"ဒီလူက ခုနက ရေထဲ ကျသွားတဲ့လူနဲ့ အုပ်စုတူပဲ သူက တစ္ဆေရေကန် ဖြစ်ရပ်ကို စုံစမ်းဖို့ မနေ့က ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲ ဝင်လာတဲ့ တစ္ဆေဆရာပဲ"

သူဌေးလျိုက သူ၏ ယခင် စကားများကို ဆက်လက် ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။

"သူ့ဘေးက အမျိုးသမီးကလည်း အုပ်စုတူပဲ ပြီးတော့ ယူနီဖောင်းနဲ့ နောက်ဆုံး အမျိုးသားက ရေကန်ထဲကနေ ပြန်ဆယ်ထားတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ထင်တယ်"

"ဒီလောက်ကြာအောင် ရေစိမ်ခံရတာတောင် မနစ်မြုပ်ဘဲ အသက်ရှင်နေတာ ဒီလူ တော်တော် ထူးခြားတာပဲ"

"မင်း ဘယ်ကို ကြည့်နေတာလဲ။ သူတို့ကို ဦးဆောင်လာတဲ့ကောင်က အန္တရာယ် အရှိဆုံးပဲ"

အမျိုးသမီးက မထီမဲ့မြင် ပြုံးသည်။

"သူက ရေကန်ရေရဲ့ သက်ရောက်မှု မခံရဘဲ ရေကန်ထဲကနေ ကူးခတ်တက်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ တစ်ခုတည်းသော ရှင်းပြချက်က ဒီလူငယ်က သဘာဝလွန်စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ရယူဖို့ အထူး နည်းလမ်းတစ်ခုခု သုံးခဲ့ပြီးပြီ"

"ရေကန်ရေ ကွဲထွက်သွားတာကလည်း ဒီအကြောင်းရင်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီလိုသာဆိုရင် သူ အခု သာမန် မဟုတ်တော့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို ဖြစ်လေလေ ငါတို့ ဒီကောင့်ကို သတ်ပစ်ဖို့ ပို လိုအပ်လေလေပဲ။ သူ မသေရင် ပြီးတော့ ငါတို့ သူ့ကို သဘာဝလွန်စွမ်းအား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ယူသွားခွင့် ပေးလိုက်ရင် ရေကန်ရေက ပိုပြီး ထိန်းချုပ်မရ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီလူကို ဒီမှာ ချန်ထားခဲ့ရမယ်"

"လူငယ် မျိုးဆက်ကို သတ်ဖြတ်တာက ကိစ္စကြီးတစ်ခုပဲ"

သူဌေးလျို၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါတို့ သတ်သတ် မသတ်သတ် ထိုက်ဖိန်မြို့က နစ်မြုပ်သွားမှာပဲ။ ခုခေတ် ခြောက်လှန့်မှုတွေကြောင့် အပြင်မှာ သေဆုံးမှုတွေ များနေပြီ မဟုတ်လား။ နောက်ထပ် အနည်းငယ်က အရေးမကြီးပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ။ ဒီနေရာမှာ သေသွားရင် ခြေရာခံဖို့ မလွယ်ဘူး။ အရင် ရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားတဲ့ တစ်ယောက်လိုပဲ"

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ရက်စက်သူ ဖြစ်ပြီး လူသတ်မှုအကြောင်းကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောနေသည်။

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားသည်။ ခုနက လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လုပ်ရပ်များ မှားယွင်းသွားသလားဟု စဉ်းစားနေပုံရသည်။ လျိုစန်း ပျောက်သွားသည်နှင့် ဒီလူ ပေါ်လာသည်။

ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုဟု ထင်ရသော်လည်း သူဌေးလျို ပြောသလိုပင် ဒါက ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှု၏ အစသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

"ငါ့ ရှေ့မှာတင် ငါ့ကို သတ်ပစ်မလား ဆွေးနွေးနေတာက နည်းနည်း လွန်လွန်းမနေဘူးလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နေသည်။ သူ ချောင်ယန်နှင့် အာဟုန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အနက်ရောင် လှေဆီသို့ ရေကန်ကို ဖြတ်ကျော် လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ချောင်ယန်နှင့် အာဟုန်တို့ ရေကန်ထဲသို့ ထပ်မံ နစ်မြုပ်မသွားပေ။ သူတို့၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် အနီရောင် အလင်းတန်းအလွှာတစ်ခုက ရေကန်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ထင်ဟပ်နေသည်။ ၎င်းက သူတို့ကို ရေကန်ရေနှင့် ထိတွေ့ခြင်းမှ တားဆီးထားသဖြင့် သူတို့ ထပ်မံ နစ်မြုပ်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"တကယ်လို့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာရင် ငါ ကူညီနိုင်တယ်"

ချောင်ယန်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

"ကျွန်မလည်း ဝင်ကူနိုင်ပါတယ်။ ဒီလူတွေမှာ ရန်လိုတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ရှိနေတယ်။ ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ပုံ မပေါ်ဘူး"

အာဟုန်က ဆိုသည်။

"လောလောဆယ် မလိုသေးဘူး။ ငါ အခြေအနေကို အရင် အကဲဖြတ်လိုက်ဦးမယ်"

ယန်ကျန့်က လက်မြှောက် အချက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့ကို ဝင်မစွက်ဖက်ရန် တားမြစ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် အမျိုးသမီးက စကားပြောလာသည်။

"ဖုံးကွယ်ထားလို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိပါဘူး သတ်ဖြတ်ရုံ ကိစ္စပဲ။ ဒါ ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြောတာကောင်းတယ်တယ် သတ်လိုက်ရုံလေးပဲကို အကြီးအကျယ် လုပ်နေစရာ မလိုဘူး။ ဒါဆို မင်းတို့ ဝါရင့် တစ္ဆေဆရာတွေက ထိုက်ဖိန်မြို့အတွက် ငါတို့အားလုံးကို အရင် နစ်မြုပ်သွားတဲ့ လျိုစန်းလိုပဲ ဒီနေ့ တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ ချန်ထားခဲ့ဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာကို ဖတ်မရနိုင်ဘဲ သူ၏ လေသံက တောင့်တင်း အေးစက်နေသည်။

"ငါတို့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ အခြေအနေကို လေ့လာဖို့ လာတာ"

သူဌေးလျိုက ပြန်ပြောသည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင် ဒီရေကန်ကို သူ့ရဲ့ မူလ အခြေအနေအတိုင်း ပြန်ထားနိုင်ရင် အကောင်းဆုံးပဲ"

"ငါ့ စက္ကူလှေကို လုယူပြီး လျိုစန်းကို နစ်မြုပ်စေတာက အခြေအနေကို လေ့လာတာလား မင်းတို့ မျိုးဆက်ဟောင်းတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ် ရက်စက်တာပဲ"

ယန်ကျန့်က "ငါတို့က သဘာဝလွန်ပြသနာကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ဒီကို လာခဲ့တာ။ မင်းတို့က ငါတို့ကို ကိုင်တွယ်နေတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ ရပ်တည်ချက်က အရာအားလုံးကို ပြောပြနေပြီ"

"ကောင်းပြီလေ လွှတ်ပေးလိုက်တာထက် မှားယွင်းတဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်လိုက်တာ ပိုကောင်းတယ်။ မင်းတို့ အဘိုးကြီးတွေမှာ ဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ရှိလဲ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ကို ဒီနေရာမှာ ရှင်းထုတ်ပစ်ဖို့ ငါ ဝန်မလေးဘူး"

"နားထောင်စမ်း"

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ဒေါသထွက်လာပြီး သူမ၏ အသံက ကျယ်ဝန်း စူးရှသွားသည်။

"ငါတို့ တစ်ဘဝလုံး ထိုက်ဖိန်မြို့ထဲက အဲ့ဒီ ညစ်ညမ်းတဲ့ အရာတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း ကုန်ဆုံးခဲ့ရတာ။ အပြင်ဘက်မှာ ငြိမ်းချမ်းမှုတချို့ ရဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါး လာခေါက်မှာက မလွဲမသွေ ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ငါ့ အမြင်အရတော့ ယခင် မျိုးဆက်က စည်းမျဉ်းတွေက ပြင်ဆင်မှုတချို့ လိုအပ်နေပြီ"

"မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီနေရာမှာ တစ်ဘဝလုံး ပိတ်မိနေပြီး သေတဲ့အခါ ခေါင်းတလားတောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်တာ ပို ကောင်းတယ်။ ရှေးဟောင်းမြို့ကနေ ထွက်သွားမယ်။ အပြင်ထွက်မယ်။ ပြီးတော့ နှစ်ကောင်းတချို့ကို ပျော်ပျော်ပါးပါး ဖြတ်သန်းမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီဘဝက အလဟဿ ဖြစ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တော်လောက်ပြီ"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအို နောက်ဆုံးတွင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ အသံက မကျယ်လောင်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နှလုံးသားထဲ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ နှလုံးခုန်သံပင် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေသည်။

အနက်ရောင် လှေ စတင် ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခါလာပြီး ရေကန်ရေ၏ မျိုချခြင်းကို ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ငြိမ်သက်နေသော ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ယန်ကျန့်က စကား မပြောဘဲ သူ၏ ပတ်လည်မှ ရေကန်ရေများ အဆက်မပြတ် ပလုံပလုံ မြည်လာသည်။ ပြင်းထန်စွာ လှုပ်ခတ်နေသော ရေကန်ရေထဲတွင် ရွှေရောင် အက်ကွဲနေသော လှံတစ်ချောင်းကို ရေစီးကြောင်းများက အင်အားသုံး တွန်းတင်လိုက်သည်။ ၎င်းက မျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တက်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဘေးတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"ငါ မင်းတို့ အဘိုးကြီးတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးမယ်"

သူ၏ လေသံက တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော် သူက ထို အက်ကွဲနေသော လှံကို တဖြည်းဖြည်း ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ ဒီလူတွေက တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလက တစ္ဆေဆရာများ မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သည်။ သူတို့က ဒုတိယ မျိုးဆက် ဖြစ်နိုင်ခြေ များသည်။

ချန်ချောင်ယန်နှင့် ဝမ်ချာလင်တို့၏ မိဘများ ခေတ်ထဲမှဖြစ်ပြီး သူတို့က ထိုက်ဖိန် ရှေးဟောင်းမြို့ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ မထွက်ခဲ့ကြပေ။ ထို့ကြောင့် အပြင်ဘက် သဘာဝလွန် အသိုင်းအဝိုင်းက ဒီလူများ၏ တည်ရှိမှုကို မသိခဲ့ကြ။ သို့သော် သူတို့သည် တရုတ်သမ္မတနိုင်ငံ ခေတ်ကာလမှ တစ္ဆေဆရာများနှင့် နက်ရှိုင်းသော ဆက်နွယ်မှုများ သေချာပေါက် ရှိနေသည်။

တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှင်းထုတ်ပြီး သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ်ကို ခိုးယူလိုက်လျှင် ယန်ကျန့် အတိတ်ကို ပိုမို နားလည်သွားနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

"လူငယ်လေး လှုပ်ရှားမယ့်အရေး သေချာ စဉ်းစား ငါတို့မှာ အသက်ရှင်ဖို့ နှစ်တွေ အများကြီး မကျန်တော့ဘူး။ လက်တွေ့မှာ ခြေတစ်ဖက်က သင်္ချိုင်းထဲ ရောက်နေပြီ။ တစ္ဆေဆရာတွေက မသေခင် သူတို့နဲ့အတူ လူတချို့ကို ဆွဲခေါ်သွားတာ အလွယ်ဆုံး ကိစ္စဆိုတာ သိထား။ မင်းက ငယ်သေးတယ်။ ရှေ့ဆက်ရမယ့် လမ်း အရှည်ကြီး ရှိသေးတယ်။ ငါတို့ အဘိုးကြီးတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဖို့ မတန်ဘူး"

ဒီအချိန်တွင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက စကားပြောလာသည်။ သူ၏ လေသံက တည်ငြိမ်ပြီး ဆုံးမသြဝါဒပေးသည့် အရိပ်အယောင် ပါဝင်နေသည်။

"ထိုက်ဖိန်မြို့ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ထိုက်ဖိန်မြို့က လူတွေပဲ ကိုင်တွယ်သင့်တယ်။ မင်း မင်းရဲ့ လူတွေကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွား။ ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သလို သဘောထားလိုက်။ ငါတို့ တစ်ဘဝလုံး ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေခဲ့တာ အပြင် လျှောက်လည်ဖို့ မထွက်ခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် စိတ်ချထားလိုက် အပြင်ဘက်က အရာတွေ အရင်အတိုင်း ရှိနေမှာပါ"

ထို့နောက် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက သူ၏ ကတိကို ပေးလိုက်သည်။

"ဒီနေရာမှာ ရပ်တန့်လိုက်တာက မဖြစ်နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။ အဲ့ဒီ အဘွားကြီးကို လှေပေါ်က ပစ်ချပြီး ရေကန်ထဲ နစ်ခိုင်းလိုက် ဒါဆို ဒီကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က အမျိုးသမီးကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မှုန်မှိုင်းသွားပြီး ယန်ကျန့်ကို ထူးဆန်းသော နာကြည်းမှု အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါ သူ့ကို အရင် နစ်ခိုင်းလိုက်ရင် မင်းက နောက်တစ်ဆင့် ဆက် လှုပ်ရှားလာမှာကို ငါ စိုးရိမ်တယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ဆက်ပြောသည်။

"ရှေးဟောင်းမြို့ထဲမှာ လူတွေ အများကြီး မရှိတော့ဘူး။ တစ်ယောက် ဆုံးရှုံးသွားရင် တစ်ယောက် လျော့သွားတာပဲ။ ငါတို့က ပြဿနာ မလိုချင်ရုံလေးပဲ။ ဖြေရှင်းရမှာ ကြောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး"

"ငါတို့ လူတစ်ယောက်က မင်းတို့ကြောင့် ရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ပြီးပြီ။ တစ်ယောက်ချင်း လဲတာ မျှတတယ်။ မင်းတို့ အဲ့ဒီလို မလုပ်မှတော့ မင်းတို့ စိတ်ရင်းမှန် မရှိဘူး။ စိတ်ရင်းမှန် မရှိတဲ့ ညှိနှိုင်းမှုက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး။ မင်းတို့ အဘိုးကြီးတွေက အသက်ကြီးတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး နေရာတကာ ဝင်ပါနေတယ်။ တာဝန်မယူဘဲ ပြဿနာတွေ ဖန်တီးနေတယ်။ ကောင်းကင်အောက်မှာ ဒီလို ကောင်းတဲ့ အရာမျိုး မရှိဘူး"

ယန်ကျန့်က တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အေးစက်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ မင်း ခုနက ပြောခဲ့တယ်။ မင်း ခြေတစ်ဖက်က ခေါင်းတလားထဲ ရောက်နေပြီ။ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ပဲ အသက်ရှင်ရတော့မယ် ဆိုတော့။ ဒီနေ့ မင်းရဲ့ နောက် ခြေတစ်ဖက်ပါ အထဲ ရောက်သွားအောင် ငါ သေချာ လုပ်ပေးမယ်"

ညှိနှိုင်းမှု ပျက်ပြားသွားသည်။ ဆက်သွယ်မှု ကျရှုံးသွားသည်။ ယန်ကျန့်၏ ကျန်ရှိနေသော စိတ်ရှည်မှု လုံးဝ ကုန်ခန်းသွားသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် တစ္ဆေမျက်လုံးက ကြက်သွေးရောင် အလင်းတန်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ရှာဖွေရေးမီး တစ်ခုကဲ့သို့ ၎င်းက အနက်ရောင် လှေကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းနီးပါး ယန်ကျန့်က သူ၏ လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံကို မြှောက်လိုက်သည်။ တစ္ဆေနယ်မြေ ခြောက်လွှာ နောက်တစ်ကြိမ် အသက်ဝင်လာသည်။ ဒါက တစ္ဆေနယ်မြေအတွင်းမှ အရာအားလုံးကို ရပ်တန့်စေနိုင်သည်။ မကောင်းဆိုးဝါး တစ္ဆေများ၏ လှုပ်ရှားမှုများ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

"လက်တွေ့လောကကို သက်ရောက်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေ ဟုတ်လား။ ဒီလူငယ်လေး တကယ် မရိုးရှင်းဘူး"

သူဌေးလျိုက အတွေ့အကြုံ ရှိပုံရပြီး တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိမြင်လိုက်သည်။ သူက သူ၏ လက်ထဲမှ ဆီမီးအိမ်ကို တည်ငြိမ်စွာ အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။

လှေပေါ်မှ လူလေးယောက်နှင့်အတူ ဆီမီးအိမ် လေးလုံး ရှိနေသည်။ ဒီအချိန်တွင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအို၏ လက်ထဲမှ ဆီမီးအိမ် ရုတ်တရက် ကွဲအက်ပြီး ငြိမ်းသွားသည်။

ချက်ချင်းပင် သူဌေးလျို၏ လက်ထဲမှ ဆီမီးအိမ်လည်း ကွဲအက်ပြီး ငြိမ်းသွားသည်။

အမျိုးသမီးထံ ရောက်သည့်အခါ သူမ၏ ဆီမီးအိမ်မှ အလင်းရောင်က လေပြင်း တိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ တဖျတ်ဖျတ် တုန်ခါပြီး ငြိမ်းလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာမဲ့လူ၏ ဆီမီးအိမ် တစ်လုံးတည်းသာ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရစ်သည်။ သို့သော် လှေပေါ်မှ ဆီမီးအိမ်များ ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အလင်းများက ထွန်းလင်းနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေနယ်မြေ ခြောက်လွှာ ကျရှုံးသွားသည်။ ဒီလူများကို နယ်မြေအတွင်း ဖမ်းချုပ်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"မီးအိမ် သုံးလုံးကို ချက်ချင်းနီးပါး ငြိမ်းသတ်ပစ်လိုက်တယ်။ ဒီ လူငယ်လေး ရက်စက်တာပဲ"

အမျိုးသမီးက တုန်လှုပ် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"လာစရာတွေ ကျန်သေးတယ်"

ယန်ကျန့်၏ အသံ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ရှေ့မှ လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ နောက်မှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထင်းခုတ်ဓား ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်း ကျဆင်းလာပြီး အမျိုးသမီး၏ ခေါင်းကို တည့်တည့် ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ဒီအချိန်တွင် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအို၏ ဖြူဖျော့သော မျက်လုံးသည် ဘယ်အချိန်ကတည်းက လည်သွားသည်မသိနိုင်ပဲ လှေ၏ ပဲ့ပိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ကြွေရည်သုတ် လက်ဖက်ရည်ခွက်တစ်ခွက် ပစ်လွှတ်ခံလိုက်ရပြီး ယန်ကျန့်၏ ခုတ်ပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုကို တကယ် တားဆီးလိုက်သည်။ ကြွေရည်သုတ် လက်ဖက်ရည်ခွက်သည် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ သာမန် အရာဝတ္ထုတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထင်းခုတ်ဓားက သဘာဝလွန်နှင့် သက်ရှိလူများကိုသာ ခုတ်ပိုင်းနိုင်ပြီး သာမန် အရာဝတ္ထုများကို တိတိကျကျ ခုတ်ပိုင်းနိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"တစ္ဆေနယ်မြေက လှေကို သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်တော့ မင်း နေရာ ပြောင်းလိုက်တယ် ဟုတ်လား။ မဆိုးတဲ့ လှုပ်ရှားမှုပဲ။ ဒီဓားက အန္တရာယ်များတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ့မှာလည်း သိသာထင်ရှားတဲ့ အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် အခွင့်အရေးကို အရယူကာ ယန်ကျန့်၏ လှံကို ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ သူက ထင်းခုတ်ဓား၏ အတိတ်အကြောင်းကို သိပုံရသည်။

"ဒါကို ပေး"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုက ယန်ကျန့်၏ လက်ထဲမှ လှံကို လုယူလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရရှိလိုက်သည်နှင့် သူ၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အလျင်အမြန် လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်မောင်း ချက်ချင်း ထူးကဲစွာ အေးစက်သွားပြီး သူ၏ အပေါ်မှ သက်ရှိ စွမ်းအင်များ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းသွားသည်။

သူ သေတော့မည်ဟု ထင်ရသည်။

"ဒါ သေမင်း ကျိန်စာလား"

အမျိုးသမီးက အလျင်အမြန် သူ၏ အပေါ်ဝတ်ကို ချွတ်ပြီး မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုပေါ် လွှမ်းခြုံပေးလိုက်သည်။ အမျိုးသမီး၏ အဝတ်အစားများ လျင်မြန်စွာ အရောင် လွင့်ပြယ်သွားပြီး ပုပ်ဆွေး ဟောင်းနွမ်းသွားသည်။ သို့သော် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအိုပေါ်မှ သေမင်း ကျိန်စာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ကျိန်စာသည် အဝတ်အစားများဆီသို့ လွှဲပြောင်းသွားပြီး အဘိုးအိုကို ကျိန်စာသင့် သေဆုံးမည့် အန္တရာယ်မှ ကယ်တင်လိုက်သည်။

သူမ၏ အပေါ်ဝတ်ကို ချွတ်လိုက်သောအခါ အမျိုးသမီး၏ အောက်တွင် အခြား အပေါ်ဝတ်တစ်ထည် ရှိနေသေးသည်။ ပုံစံ ဆင်တူသော်လည်း အရောင်နှင့် ဒီဇိုင်းများ ကွဲပြားနေသည်။ ဒီအမျိုးသမီး အပေါ်ဝတ် ဘယ်နှထည် ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်ပေ သို့သော် သူမ ဝဖောင်းနေပုံ မရပေ။

"ငါ့ ပစ္စည်းတွေက ယူရ လွယ်တာ မဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့် နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လွှင့်ပစ်လိုက်သော လှံကို ပြန်လည် ဖမ်းယူကာ မနီးမဝေးမှ ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်လိုက်သည်။ သူ နစ်မြုပ်သွားခြင်း မရှိသေးပေ။

"ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင် တစ်ယောက်ယောက် တကယ် သေတော့မယ်"

သူဌေးလျိုက "မင်း ငါတို့ လေးယောက်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေရတာ။ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အလမ်း သိပ်မရှိဘူး။ ရပ်တန့်လိုက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ဒီရေကန်ကို ဖြေရှင်းတာက အခု ဦးစားပေး ဖြစ်သင့်တယ်"

သူ စောစောက လှုပ်ရှားမှု မပြုဘဲ ထိန်းထားခဲ့သည်။ အခြေအနေက ပြန်လည် မပြင်ဆင်နိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားသွားခြင်း မရှိသေးဟု သူ ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။