သင်ယူခြင်းနှင့် ကြီးထွားခြင်း

ယန်ကျန့်က သဘာဝလွန် ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးရန် တစ္ဆေရေကန်ကို ကျုံးကျိုးမြို့ အနီးတွင် ရှိနေစေရန် မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းသည် ယာယီ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေရေကန် ပျံ့နှံ့မှုကို ရပ်တန့်လိုက်နိုင်သော်လည်း တန်ရာတန်ကြေးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရသည်။

ထိုတန်ရာတန်ကြေးမှာ ယခင်က အနက်ရောင် လှေမှတစ်ဆင့် တစ္ဆေရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်နေခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများသည် ယခုအခါ လွတ်မြောက်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေရေကန်ကပင် မချုပ်တည်းနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများတွင် မတွေးဝံ့စရာ အန္တရာယ် အဆင့်အတန်းများ ရှိနေသည်။

တစ်ခုတည်းသော ကယ်တင်ရာမှာ လွတ်မြောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများသည် တစ္ဆေရေကန်၏ အလွန် သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ် အများစုမှာ တစ္ဆေရေကန်အတွင်း၌ပင် နစ်မြုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အန္တရာယ်ကို ကိုင်တွယ် ဖြေရှင်းရမည်။

မဟုတ်လျှင် တစ္ဆေရေကန်နှင့် ပတ်သက်သော ပြဿနာ ဖြေရှင်းပြီးသွားသည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေများက ကျုံးကျိုးမြို့ အနီးတွင် အဆက်မပြတ် လှည့်လည်သွားလာနေပြီး ဧရိယာကို အမှန်တကယ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မည်။

ပလုံ

ရေပက်သံတစ်ခု အဝေးမှ ရေကန်ကမ်းစပ်တွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲ နစ်မြုပ်နေခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ကမ်းပေါ်သို့ တက်လာခဲ့ပြီ။

ရေကန်ရေက ၎င်းကို အကျဉ်းမချနိုင်ဘဲ တစ္ဆေဗိုလ်ချုပ်ကြီးက လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

ဒီ လွတ်မြောက်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေသည်လည်း ရေနစ်နေသူတစ်ဦးကဲ့သို့ လုံးဝ စိုစွတ်နေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ အဝတ်အစားက ထူးခြားနေသည်။ ဒီခေတ်၏ ဝတ်စုံ မဟုတ်ဘဲ ယခုအခါ လူပြက်များသာ ဝတ်ဆင်တော့သော ရှေးဆန်သည့် တရုတ်ဝတ်ရုံရှည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

ကျယ်ပြန့်သော လက်များက ဗလာကျင်းလျက် တွဲလောင်းကျနေသည်။ အတွင်းထဲတွင် လက်များ ရှိမရှိ မရှင်းလင်းပေ။

ရှည်လျား စိုစွတ်သော ဆံပင်များ ကြဲပြန့်နေပြီး ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ဖုံးအုပ်ထားသည်။ ၎င်း၏ အသွင်အပြင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး ယောက်ျား မိန်းမ ခွဲခြား မရနိုင်ပေ။

ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေသည် အဝေးသို့ ထွက်မသွားဘဲ ရေကန်ကမ်းစပ်တစ်လျှောက် ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လျှောက်ပတ်နေသည်။

ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် စိတ်ဖောက်ပြန်နေသော လူနာတစ်ဦးကဲ့သို့ ဦးတည်ချက်မဲ့နေသည်။ သို့သော် ၎င်းက လူနာ မဟုတ်ဘဲ ရေကန်ရေထဲ စိမ်နေရင်း ဆယ်စုနှစ်များစွာ မပြောင်းလဲဘဲ ရှိနေခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။

၎င်း ဦးတည်ချက်မဲ့ လှည့်လည်နေရခြင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဗီဇကို နှိုးဆွမည့်သူ မရှိသဖြင့် ၎င်းတွင် ပစ်မှတ် မရှိဘဲ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာများ မျက်နှာပြင်ပေါ် ပေါ်ထွက်မလာသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါတင် မကသေးပဲ အခြား နေရာတစ်ခုတွင် ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ပူဖောင်းများ ထလာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရေများ နောက်ကျိလာသည်နှင့် အလောင်းတစ်လောင်း မျောတက်လာသည်။ အလောင်းက ထူးခြားနေပြီး အနက်ရောင် သံကြိုးတစ်ချောင်းဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချည်နှောင်ခံထားရသည်။ သို့သော် ၎င်းက ငြိမ်သက်မနေဘဲ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်နေပြီးလွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်နေ၏။

သံကြိုးများ လှုပ်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း လွှင့်ပစ်ခံလိုက်ရသည်။

ရွှံ့များ ဖုံးလွှမ်းနေသော ထူးဆန်းသည့် ပုံရိပ်တစ်ခု ညစ်ပတ်နံစော်လျက် ကမ်းပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ တွားတက်လာသည်။ ကမ်းပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေ၏ ပုံရိပ် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လျင်မြန်စွာ ပုန်းအောင်းလိုက်ပုံရသည်။

အခြား နားမလည်နိုင်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များလည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဒါတွေက သာမန် မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ မမြင်နိုင်သော အရာအချို့လည်း ရှိသေးသည်။

ယန်ကျန့် ကိုယ်တိုင်ပင် လျိုစန်းနှင့် လီကျွင်းကို တစ္ဆေရေကန်ထဲမှ ပြန်လည် ဆယ်ယူစဉ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေပေါင်း မည်မျှ လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်ကို အတည်မပြုနိုင်ခဲ့ပေ။

"အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"

လီကျွင်း ပြန်လည် နာလန်ထူလာပြီ။ သူ၏ မျက်နှာက တောင့်တင်း ထုံကျင်နေသည်။ သူ၏ ဟောက်ပက် မျက်လုံးပေါက်များထဲတွင် တစ္ဆေမီးတောက် တုန်ခါနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို လေ့လာနေသည်။

"တစ္ဆေရေကန်က ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပြီ။ လက်တွေ့လောကကို အပြည့်အဝ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေပြီ။ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေပြီ။ တစ္ဆေရေကန်ထဲ အကျဉ်းချခံထားရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေလည်း လွတ်မြောက်လာနေကြပြီ"

ဖုန်းချွမ်းက သူ လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့သည်များကို လျင်မြန်စွာ အကျဉ်းချုပ် ပြောပြသည်။

"အခြေအနေက သိပ် မဆိုးရွားပါဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ ကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နိုင်သရွေ့ ပြဿနာ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

လီကျွင်းက ပြောရင်း ချောင်ယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ချောင်ယန်ကို ကယ်တင်ပြီးတာနဲ့ ငါတို့မှာ လူအင်အား အသာစီး ရသွားပြီ။ ပူးပေါင်း လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ငါတို့ ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေမျိုးကိုမဆို ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်"

သူ ကြွားဝါနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့ မသိလိုက်မသိဘာသာ ခေါင်းဆောင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်များစွာ စုစည်းမိခဲ့သည်။

ယန်ကျန့် လျိုစန်း ချောင်ယန် လီကျွင်းနှင့် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော ရှန်လင်တို့ ဖြစ်၏။

စုစုပေါင်း ခေါင်းဆောင် ငါးဦး ထို့အပြင် ဖုန်းချွမ်းနှင့် အာဟုန် ထိပ်တန်းအဆင့် တစ္ဆေဆရာ နှစ်ဦး ပါဝင်သည်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးတွင် သူတို့တောင်မှ မစီမံခန့်ခွဲနိုင်သေးလျှင် ကမ္ဘာပေါ်မှ ဘယ်အဖွဲ့ကမှ လက်ရှိ အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါက အဲ့ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး"

သို့သော် ယန်ကျန့်က "တစ္ဆေရေကန်ကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ္ဆေတွေက အလွန် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတယ်။ သတိမထားမိရင် ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တောင် သေဆုံးသွားနိုင်တယ်။ ရှန်လင် ဘယ်လို ပျောက်ကွယ်သွားလဲ မမေ့နဲ့။ သူ ဒီအချိန်အထိ ပေါ်မလာသေးဘူး။ သူ ပြန်လာဖို့ ခက်ခဲလောက်ပြီ"

"ထိုက်ဖိန်မြို့က လူတွေက ရန်သူရော မိတ်ဆွေရော ဖြစ်နိုင်တယ်။ ရှေးဟောင်းမြို့က လျှို့ဝှက်ချက်တွေ အများကြီး ဖုံးကွယ်ထားတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းက ဒါ တစ္ဆေရေကန်ကြောင့် နစ်မြုပ်သွားတာပဲ"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် သူ အနက်ရောင် လှေနှင့် အဝေးမှ ရေကန်၏ မျိုချခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ရှေးဟောင်းမြို့ကို ထပ်မံ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"သူ အာဟုန်ကို ခုလေးတင် ကယ်တင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် သူ ရန်သူ မဖြစ်သင့်ဘူး"

ချောင်ယန်က အနီးအနားတွင် မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသော မျက်နှာမဲ့လူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ငါလည်း ဒီလို မျှော်လင့်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ထိုက်ဖိန်မြို့က လူ သုံးယောက် ကျန်သေးတယ်။ တစ်ယောက်ချင်းစီက မရိုးရှင်းဘူး။ အဲ့ဒီ နတ်ခွေးဆိုး ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ကိုက်သတ်မသွားခဲ့ရင် မင်းတို့ အခြေအနေ ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျန်တဲ့ နှစ်ယောက်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ငါ မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် တာဝန်ခံ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးကြီးကိုပေါ့"

ယန်ကျန့်က ဆိုသည်။

မျက်နှာမဲ့လူက တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိဘဲ လှေပေါ်တွင် တိတ်တဆိတ် ရပ်နေသည်။ မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိပေ။ ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုကို မကြောက်ရွံ့သကဲ့သို့ သူတို့ သူ့ကို သတ်နိုင်မည်ဟုလည်း မထင်သကဲ့သို့။

သူ၏ သဘောထားက အတော်လေး ဖော်ရွေသောကြောင့် ယန်ကျန့်ကလည်း သူ့ကို သိပ် မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူတို့ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် အနက်ရောင် လှေအနီး လှိုင်းလုံးများ ထလာသည်။ ရေအောက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေပုံရသည်။ သို့သော် သူတို့ ထပ်မံ မတွေးတောနိုင်မီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက် ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာသည်။

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးအိုရေစိုရွှဲပြီး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်လျက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ အနက်ရောင် လှေကို ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး လှေခန်းထဲသို့ လေးလံစွာ လှိမ့်တက်လိုက်သည်။

"ဟင်"

ဒီမြင်ကွင်းက ယန်ကျန့်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဖမ်းစားလိုက်သည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ သူ ရေကန်ထဲ ခုန်ချသွားပြီးနောက် သူ့ဘာသာသူ တကယ် ပြန် ကူးခတ်တက်လာတာပဲ"

ဒါကို မြင်သောအခါ ချောင်ယန်၏ မျက်နှာ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ငါတို့ နစ်မြုပ်သွားတုန်းက မလှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့ဘူး။ တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ ဖိအားက အရင်ကထက် အခု ပို အားနည်းနေပုံရပေမယ့် တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ကူးခတ်တက်လာတာက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ ဒီရေကန်က အရာအားလုံးကို နစ်မြုပ်စေနိုင်တယ်"

လျိုစန်းက နားမလည်နိုင်သော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ ဝတ်ရုံက အရမ်း ထူးခြားတယ် ဒါက ဒီလောက် စိုစွတ်သွားပုံတောင် မရဘူး သူ့အပေါ်က ရေတွေက လျင်မြန်စွာ စီးကျ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်"

ယန်ကျန့်က သူ၏ တစ္ဆေမျက်လုံးများကို အသုံးပြုရင်း ဒီအသေးစိတ်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"ဒါတင် မကသေးဘူး သူ တခြား လက်တစ်ဖက်မှာ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းကို ကိုင်ထားတယ်"

လီကျွင်းက ထပ်ပြောသည်။

"အမျိုးသမီးအလောင်းက သူ့ကို ရစ်ပတ်ထားတာလား ဒါမှမဟုတ် သူက ရေကန်ထဲကနေ ပြန်ဆယ်ယူလာတာလား ဆိုတာကတော့ ငြင်းခုံစရာပဲ"

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ချသည်။

အနက်ရောင် လှေပေါ်တွင် သူဌေးလျိုက မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးအိုကို အလျင်အမြန် ကူ ထူလိုက်သည်။

"အခု အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ အောင်မြင်ခဲ့လား ဒါမှမဟုတ် ကျရှုံးခဲ့လား"

"အလောင်းကို ပြန်ရယူနိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူမကို ပြန် ရှင်သန်အောင် လုပ်ဖို့က ခက်ခဲနေတုန်းပဲ။ ငါ ဘိုးဘွားစင်စစ် နတ်ကွန်းဆီ ပြန်သွားဖို့ လိုတယ် အဲ့ဒီအခါမှ သူမကို ပြန် အသက်ရှင်လာအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးအိုက မျက်နှာသေဖြင့် သူ၏ ဘေးမှ အမျိုးသမီးအလောင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အမျိုးသမီးအလောင်းက အသက် နှစ်ဆယ် ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပုံရပြီး အတော်လေး ငယ်ရွယ်သည်။ သို့သော် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မသိနိုင်သော ရေကန်ရေ ပမာဏဖြင့် ပြည့်နှက်နေပုံရပြီး သူမ ထိုနေရာတွင် လဲလျောင်းနေသည်နှင့် ကြီးမားသော အစိုဓာတ် ပမာဏများ အဆက်မပြတ် ယိုစိမ့်နေသည်။

"နတ်ကွန်းက အခု ရေလွှမ်းနေပြီ"

သူဌေးလျိုက ပြောသည်။

"ပစ္စည်းတွေ ရှိနေသရွေ့ အဆင်ပြေပါတယ်"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးအို မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု၏ သက်ရောက်မှု ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ယိုင်နဲ့သွားပြန်သည်။

သို့သော် မျက်လုံးတစ်ဖက်ကွယ် အဘိုးအို၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အစိုဓာတ်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ။ သူ၏ အဝတ်အစားများသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းပြီး သဘာဝလွန် ပုံစံများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အမျိုးသမီး ဝတ်စုံအပေါ်ထပ်အင်္ကျီတစ်ထည်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီအဝတ်အစားတစ်ထည် မရှိခဲ့လျှင် သူ ရေကန်အောက်ခြေမှ ကူးခတ်တက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"သွားကြမယ် ငါတို့အတွက် ဒီမှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး ငါတို့ အခု မသွားရင် ဒီလူငယ်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာ တကယ် သေသွားနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ လူတွေ ရောက်လာပြီ။ သူတို့ ဒီနေရာက အခြေအနေကို ကိုင်တွယ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။ သူတို့ မကိုင်တွယ်နိုင်ရင်တောင် ငါတို့ နေခဲ့လည်း သေရမှာပဲ"

မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးအို ထပ် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ရေကန်ရေနှင့် ရောနှောနေသော ရွှံ့နွံ တစ်လုပ်စာ ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

"ငါတို့ ဒီတစ်ခါ မလာခဲ့သင့်ဘူး။ ဒီကိစ္စထဲ ဝင် မပတ်သက်ခဲ့ရင် အနည်းဆုံး အသက်တစ်ချောင်းတော့ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့မှာ"

သူဌေးလျိုက ခေါင်းညိတ်သည်။

ဒီလို ပြောပြီးနောက် အနက်ရောင် လှေ ထပ်မံ ယိမ်းထိုးသွားပြီး သူတို့ကို သယ်ဆောင်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"သူတို့ ထွက်သွားကြပြီ ဟုတ်လား အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးက ငါ့ကို သတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့တာ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လမ်းလျှောက် ထွက်သွားခွင့် ပေးလို့ မဖြစ်ဘူး"

လျိုစန်းက လျင်မြန်သော ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"တော်လောက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က လက်ဆန့်တန်းကာ သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"မင်း သူတို့နဲ့ အရင်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ပြီးပြီပဲ"

လျိုစန်း ရပ်တန့်သွားသည်။

"သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်တာက အနာဂတ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အဆုံးမရှိတဲ့ ဒုက္ခတွေကို တားဆီးဖို့ သူတို့ကို အခု ရှင်းထုတ်ပစ်လိုက်"

"မင်း သူတို့ကို သတ်ချင်ရင် ဒီကိစ္စ ပြီးမှ သတ် အခု လှုပ်ရှားလို့ အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး ပြီးတော့ ငါတို့ သူတို့နဲ့ တိုက်ခိုက်ရင်း လူအနည်းငယ် ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"အတူတူ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် ငါတို့ သူ့ကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှင်းထုတ်ပစ်နိုင်တယ်"

လျိုစန်းက ခေါင်းမာနေဆဲဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို လှုပ်ရှားရန် ဆက်လက် ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားနေသည်။ အနက်ရောင် လှေက ပို၍ ဝေးရာသို့ မျောလွင့်သွားပြီး တဖြည်းဖြည်း ဝေဝါးလာနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်း ရေကန်မျက်နှာပြင်ပေါ် ပျောက်ကွယ်သွားရန် အသင့် ဖြစ်နေပုံရသည်။

"အစောပိုင်းကသာ စက္ကန့်ပိုင်း ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် အခု မဟုတ်တော့ဘူး။ မျက်လုံးတစ်ဖက်ကန်း အဘိုးကြီးမှာ အဝတ်အစား အပိုတစ်ထည် ရှိနေပြီ။ ပြီးတော့ သူ တစ္ဆေရေကန်ထဲကနေ ကူးခတ်တက်လာနိုင်တယ်။ ငါတို့ တကယ် တိုက်ခိုက်ရင် မင်း ငါတို့ သူ့တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ရမယ် ထင်နေလား။ မင်း တခြား နှစ်ယောက်ကို ဘက်ပြောင်းပြီး ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်စေချင်နေတာလား"

ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် သတိပေးလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့် ပြောတာ မှန်တယ် လျိုစန်း"

ချောင်ယန်က ဆိုသည်။

"တခြားသူတွေက ထွက်သွားဖို့ ရွေးချယ်မှတော့ သူတို့ ပဋိပက္ခ ပို မဖြစ်ချင်တော့ဘူးလို့ ဆိုလိုတယ်။ ဒါ့အပြင် သူတို့ အာဟုန်ကို ကယ်တင်ခဲ့တယ်။ ငါတို့ကို ဒီလောက် ကြီးမားတဲ့ လှေတစ်စင်းတောင် လက်ဆောင်ပေးခဲ့တယ်။ တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ ငါတို့ကို ခြေကုပ်တစ်ခု ရစေခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့လည်း လူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးခဲ့တယ်လေ။ အခြေအနေက ပြီးပြတ်သွားပြီ"

"ပုဂ္ဂိုလ်ရေး နာကြည်းမှုတွေ ရှိရင် နောက်မှ ဖြေရှင်း အခု မဟုတ်ဘူး"

သူက ယန်ကျန့်၏ ချဉ်းကပ်မှုကို ထောက်ခံသည်။ ယန်ကျန့်က စိတ်လိုက်မာန်ပါ ပြုမူတတ်ပြီး လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားတတ်သော်လည်း သူ ဦးနှောက် မရှိသူ မဟုတ်ပေ။ ဒီ အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဒုက္ခ ရှောင်ရှားနိုင်လျှင် ပိုကောင်းသည်။ ဒီလူများကို ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်ခြင်းက နောက်ပိုင်း သူတို့ကို သတိထား စောင့်ကြည့်နေရခြင်းမှ သက်သာစေမည်။

ဒါကြောင့် သူတို့ ထွက်ခွာသွားခြင်းသည် ကောင်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လှုပ်ရှားရန် လိုအပ်လာလျှင် တစ္ဆေရေကန် ကိစ္စ ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အခွင့်အရေး ရှာဖွေရန် စောင့်ဆိုင်းသင့်သည်။ အခု ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး မလုပ်သင့်ပေ။

လျိုစန်း စကားပြောချင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ အကြည့် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။ သူ၏ နောက်မှ ကျုံးကျိုးမြို့ လားရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါ ပေါ်လာပြီ"

ချောင်ယန်နှင့် လီကျွင်းတို့လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားမိလိုက်ပြီး ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ကျုံးကျိုးမြို့သည် နစ်မြုပ်နေပြီး ဖြစ်သော်လည်း အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံများစွာ ရေပေါ်တွင် ထိုးထွက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့အကြားတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပေါ်ပေါက်လာမှန်း မသိသော ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲနှင့် ထူးဆန်းသော အပြုံးများ ဆင်မြန်းထားသည့် အမျိုးသမီးအလောင်းများ ရှိနေသည်။

ဒီ အမျိုးသမီးအလောင်းများက ပြတင်းပေါက်များ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အဆောက်အအုံများ၏ အတွင်းပိုင်း နက်ရှိုင်းရာမှ အဆက်မပြတ် လျှောက်ထွက်လာကြသည်။ သူတို့၏ အရေအတွက် တည်ငြိမ်စွာ တိုးပွားလာနေသည်။

မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ အစကတည်းက တိုးပွားနေခဲ့သည်။ ယခင်က သတိမပြုမိခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ခဏလေးအတွင်းမှာပင် ကျုံးကျိုးမြို့မှ ထိုးထွက်နေသော အဆောက်အအုံတိုင်းတွင် ဒီ အမျိုးသမီးအလောင်းများ၏ ခြေရာများ ရှိနေသည်။

"ဒါ အရင်က မဖြစ်ခဲ့ဘူး။ ဘာလို့ အခု ရုတ်တရက် ဖြစ်လာရတာလဲ"

ချောင်ယန် အံ့အားသင့်ဆုံး ဖြစ်သွားသည်။ သူ တစ္ဆေရေကန်ကို အရင်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ငါ ထင်တာ လျိုစန်းရဲ့ စွမ်းရည်ကို တစ္ဆေရေကန်ထဲက တစ္ဆေက ခိုးယူသွားတာ"

ယန်ကျန့် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း သီအိုရီတစ်ခု တင်ပြသည်။

"အလားတူ ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ရှန်လင်နဲ့ အရင်က ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ သူ တစ္ဆေရဲ့ တိုက်စားခြင်းကို ခံရတယ်။ လွှမ်းမိုးခံရတယ်။ ပြီးတော့ တစ္ဆေက ငါ့ မှတ်ဉာဏ်ထဲ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီး ငါ့ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ဒါ ကျရှုံးခဲ့တယ်"

"မဟုတ်ဘူး။ဒါ ခိုးယူခံရတာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုစန်း တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ ခက်ထန်နေပြီး ဖြစ်သော မျက်နှာ ပို၍ပင် ခက်ထန်သွားသည်။

"စက္ကူရုပ်တွေကို သဘာဝလွန် နည်းလမ်းတွေကနေတစ်ဆင့် ဖန်တီးထားတာ။ ဒါကြောင့် ခိုးယူခံရပြီးရင်တောင် ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်တယ်"

"ဒါ ခိုးယူမှု မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကွာခြားချက်က နည်းနည်းလေးပဲ။ ဒီတစ္ဆေမှာ တခြားသူတွေရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ရယူနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း ရှိနေတယ်"

ယန်ကျန့်က ထပ်ဖြည့်သည်။

"ဒါ့အပြင် မင်း သတိထားမိလား။ဒီ အမျိုးသမီးအလောင်းတွေ အခု အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားတယ်"

အဝတ်အစားများ ဟုတ်လား

"အမျိုးသမီးအလောင်းတွေ အရင်က အဝတ်အစားတွေ ဝတ်ထားပါတယ်"

လီကျွင်းက ပြောသည်။

"တစ္ဆေရေကန်ထဲ သေဆုံးခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီ သားကောင်တွေက တစ္ဆေနယ်မြေထဲက ဝိညာဉ်တွေ မဟုတ်ဘူး။ တစ္ဆေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ဒါက အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းနဲ့ ဆင်တူတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဝတ်အစား မပါဘူး။ အခု ဒါ မတူတော့ဘူး။ အမျိုးသမီးအလောင်းအားလုံးမှာ အဝတ်အစားတွေ ရှိနေပြီ။ ပုံစံ အတူတူပဲ အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးရဲ့ အပေါ်ဝတ်အင်္ကျီနဲ့ အရမ်း တူတယ်"

ချောင်ယန်က ဆိုသည်။

"ဒါက လျိုစန်းဆီက အရေအတွက်ကို သင်ယူခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ အဘိုးကြီးဆီက အဝတ်အစားကို သင်ယူခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီ သဘောလား"

လီကျွင်း အခုမှ နားလည်သွားသည်။

"ယန်ကျန့် မင်းလည်း တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတာပဲ။ ဘာလို့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ အခိုးမခံခဲ့ရတာလဲ"

လျိုစန်းက ဆိုသည်။

"ငါက တစ္ဆေရေကန်ရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို အရင် သိမ်းပိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါက ငါ သက်ရောက်မှု မခံရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ချောင်ယန်လည်း အရင်က တစ္ဆေရေကန်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့တာပဲ။ သူ အဆင်ပြေပုံပဲ"

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါ တစ္ဆေရဲ့ တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရဘူး။ ငါ တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးနောက် မတော်တဆ တစ္ဆေရေကန်ထဲ ပြုတ်ကျသွားခဲ့တာ"

ချောင်ယန်က ပြန်ဖြေသည်။

လျိုစန်း စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ ဒါဆို ငါ တစ်ယောက်တည်း ကံဆိုးတာလား။